ม่านหมอกแห่งอวิชชา

“ม่านหมอกแห่งอวิชชา” ธรรมะดีๆ โดย หลวงพ่อโพธินันทะ

ม่านหมอกแห่งอวิชชา
ม่านหมอกแห่งอวิชชา

“ม่านหมอกแห่งอวิชชา” ธรรมะดี ๆ โดย หลวงพ่อโพธินันทะ

การปลดปล่อยสรรพชีวิตทั้งปวงให้เป็นอิสระเป็นคุณธรรมของวิสุทธิบุคคลและเป็นความก้าวหน้าในการปฏิบัติภาวนา  การพำนักอยู่อย่างสันโดษ  อย่างไม่หวั่นไหวต่อสิ่งรบกวน  มันเป็นวิถีทางปกติธรรมดาสำหรับผู้แสวงหาความหลุดพ้น

ธรรมชาติที่แท้จริงของจิตประภัสสรนั้นสว่างไสวอยู่เหนือถ้อยคำอธิบายที่เต็มไปด้วยทัศนะที่สุดโต่งทั้งสอง  ไม่มีการเกิดและการดับ  ไม่มีอะไรทำอันตรายมันได้  ไม่สามารถตกแต่งสีสันรูปลักษณ์มันได้  มันเป็นเช่นนั้นเองตามที่มันเป็น  ถ้าเราเข้าถึงมัน  กาลเวลาจะสิ้นสุดลง

เพราะอวิชชาทำให้เกิดมิจฉาทิฏฐิที่เห็นว่ามีตัวตนเป็นผู้กระทำ  และสิ่งที่ถูกกระทำมีอยู่จริง  แต่มันเป็นเพียงภาพมายาดั่งเมฆหมอกหรือน้ำลวงตาที่เกิดจากการสะท้อนของเปลวแดดในทะเลทราย  ด้วยการอาศัยจักขุวิญญาณที่เกิดจากอวิชชาในระดับจิตสามัญสำนึก

มองภาพเป็นดั่งม่านหมอกที่สังขารปรุงแต่งขึ้น  ด้วยกระบวนความคิดที่หลั่งไลมาจากจิตสามัญสำนึกด้วยอวิชชา  สร้างกาลเวลาอันหาจุดจบไม่ได้ในสังสารวัฏ  มายาภาพทั้งหลายเหล่านี้จึงไม่มีอะไรที่เป็นแก่นสาระของชีวิต

การพิจารณาเห็นโทษภัยของชีวิตที่ถูกร้อยรัดพันธนาของโลกธรรม  ๘  ประการ  และมหันตภัยของกฎแห่งกรรมในสังสารวัฏ  พึงถือเอาดวงแก้วทั้งสามคือพระรัตนตรัยมาเป็นสรณะ

การบำเพ็ญภาวนาบนวิถีของจิตหนึ่งเดียว  “เอกายนมรรค”*  จึงจะสามารถขจัดเมฆหมอกแห่งอวิชชาลงได้  และบรรลุถึงสุญญตภาวะอันสมบูรณ์ด้วยสัมมาญาณทัศนะ  สว่างไสวอยู่ในอาณาจักรที่ไม่อาจสร้างขึ้นหรือทำให้สูญสลายไปได้  ย่อมไม่หวั่นไหวขณะดำรงชีวิตอยู่หรือกำลังจะตาย

 

*เอกายนมรรค  หมายถึง  ทางอันเอก  คือข้อปฏิบัติอันประเสริฐที่จะนำผู้ปฏิบัติไปสู่ความพ้นทุกข์  (นิพพาน)  ได้แก่สติปัฏฐาน  ๔  ที่มา  :  ทีฆนิกาย  มหาวรรค…ไตร  –  เล่มที่  ๒  ข้อ  ๓๐๐  หน้า  ๒๗๗

 

ที่มา  :  ทางสายกลางสู่อิสรภาพแห่งชีวิต  โดย  หลวงพ่อโพธินันทะ  สำนักพิมพ์อมรินทร์ธรรมะ

keyboard_arrow_up