แม้ เป็นมะเร็ง ก็สามารถ ถึงฝั่งฝันได้

กว่าสิบสองปีแล้ว ที่สาวน้อยคนนี้สามารถอยู่ร่วมกับมะเร็งไทรอยด์ได้เยี่ยงคนปกติทั่วไป โดยที่ความสุขไม่เคยพร่องจากชีวิตของเธอเลยสักนาที

5 วิธีใหม่ รักษาโรคมะเร็ง ที่คุณต้องรู้

รักษาโรคมะเร็ง ด้วยวิธีการใหม่ มารู้จักวิธี รักษาโรคมะเร็ง แบบใหม่ๆ กันเถอะ …. เนื่องจากยาเคมีบำบัดออกฤทธิ์ต่อเซลล์ที่มีการแบ่งตัว ทำให้ไม่สามารถแยกความแตกต่างระหว่างเซลล์ปกติที่กำลังแบ่งตัว เช่น เซลล์รากผม หรือเยื่อบุทางเดินอาหาร กับเซลล์มะเร็งที่มีการแบ่งตัวได้ ทำให้เกิดผลข้างเคียงจากการใช้ยาเคมีบำบัด นายแพทย์ธีรภัทร อึ้งตระกูล แพทย์ผู้เชี่ยวชาญ สาขาอายุรศาสตร์มะเร็งวิทยา โรงพยาบาลจุฬาภรณ์ อธิบายว่า การพัฒนายาเคมีบำบัดในปัจจุบันนั้น มีวัตถุประสงค์เพื่อให้เซลล์มะเร็งตอบสนองต่อการรักษามากขึ้น รวมถึงให้ผลของการรักษาที่จำกัดเฉพาะเซลล์มะเร็งโดยมีผลต่อเซลล์ปกติอื่นๆ น้อยที่สุดเพื่อลดภาวะแทรกซ้อนจากการรักษา ซึ่งมีวิธีการดังต่อไปนี้ การรักษาแบบมุ่งเป้า คุณหมอธีรภัทร อธิบายว่า การรักษาแบบมุ่งเป้า (Target Therapy)เป็นการรักษาโรคมะเร็งที่ต้องการให้ยาออกฤทธิ์จำเพาะเจาะจงต่อเซลล์มะเร็ง โดยให้ยาหรือสารไปยับยั้งกระบวนการส่งสัญญาณระดับเซลล์ ซึ่งเป็นต้นเหตุของการเจริญเติบโตและแบ่งตัวของเซลล์มะเร็ง ผู้ป่วยจำเป็นต้องมีตัวรับหรือเป้าหมาย (Target) ที่ตอบสนองต่อยา            โดยก่อนเข้ารับการรักษา แพทย์จะต้องทำการตรวจผู้ป่วยก่อนว่ามียีนส์หรือตัวรับที่สามารถใช้รักษาด้วยได้หรือไม่ ภูมิคุ้มกันบำบัด คุณหมอธีรภัทร อธิบายว่า ภูมิคุ้มกันบำบัด (Immuno Therapy) เนื่องจากโรคมะเร็งทำให้ผู้ป่วยมีภูมิคุ้มกันต่ำ ร่างกายไม่สามารถตอบรับกับรักษาด้วยยาได้อย่างมีประสิทธิภาพ การให้ยาเพิ่มภูมิคุ้มกันจะทำให้ระบบภูมิคุ้มกัน โดยเฉพาะเม็ดเลือดขาวกลับมาทำงานปกติ สามารถฆ่าเซลล์มะเร็งได้ ซึ่งมีการใช้รักษากันอย่างแพร่หลายในต่างประเทศ แต่สำหรับในประเทศไทยอาจต้องใช้เวลาอีกประมาณ 3-5ปี เพื่อดำเนินการขอรับรองจากองค์การอาหารและยาของประเทศ ฮอร์โมนบำบัด […]

True story: ไม่ยอมแพ้พ่าย…แม้มะเร็งขั้นสุดท้าย

ผมนั่งอยู่หน้าห้องฉุกเฉินมานานร่วมหนึ่งชั่วโมงแล้ว รอบตัวผมมีคนไข้และญาติๆ อีกหลายสิบชีวิต เต็มไปด้วยความวุ่นวาย ทว่าภายในใจของผมตอนนี้วุ่นวายกว่านั้นหลายเท่านัก เพราะร้อนใจอยากให้คุณหมอมาดูอาการของผู้หญิงข้างกายผมเสียที หญิงที่เป็นแม่ของลูกทั้งสองคน…ผู้หญิงที่ผมรักที่สุดในชีวิต   นาทีแล้วนาทีเล่าผ่านไป ผมเริ่มนั่งไม่ติด ในที่สุดก็มีหมอเข้ามาซักประวัติของเธอ ไม่นานนักหมอก็บอกให้ผมเข็นภรรยาเข้าไปรอในห้องฉุกเฉิน ระหว่างที่เข็นรถ สายตาผมก็ลดต่ำลงมามองภรรยา พลางนึกย้อนไปถึงวันที่ผมเดินทางไปพบคุณพ่อคุณแม่เธอที่บ้านต่างจังหวัด เพื่อขอดูแลเธอไปตลอดชีวิต ณ ช่องว่างระหว่างความคิด ผมบอกกับตัวเองว่า ไม่ว่าผลการตรวจครั้งนี้จะเป็นอย่างไร ผมจะรักษาสัญญาที่ให้ไว้กับพวกท่านอย่างดีที่สุด… ……. ภรรยาของผมชื่อ นุ่น และอาจเป็นบุพเพสันนิวาสที่ทำให้ผมพบเธอในโลกออนไลน์ในช่วงที่ผมถูกส่งไปทำงานที่บอสตัน สหรัฐอเมริกา เราสองคนคุยกันข้ามโลกผ่านโปรแกรมแชตอย่างสม่ำเสมอ ก่อนหน้าที่จะได้พบกันจริง ๆ ในอีกหลายเดือนหลังจากนั้น เมื่อผมเสร็จสิ้นภารกิจและเดินทางกลับเมืองไทย ผมยังจำเดตแรกของเรา ณ ร้านสุกี้ในห้างย่านปิ่นเกล้าได้ดี วันนั้นเธอดูอ้วนกว่าที่ผมเคยเห็นในรูปนิดหน่อย ทว่าตัวจริงของเธอกลับสดใสน่ารักกว่าที่ผมคิดไว้มาก ความสัมพันธ์ของผมกับนักศึกษาวิศวะปีสี่คนนี้พัฒนาขึ้นเรื่อย ๆ ความสดใสสมวัยของเธอที่อ่อนกว่าผมประมาณ 4 ปีทำให้ผมรู้สึกสบายใจทุกครั้งที่ได้อยู่ด้วยกันซึ่งนอกจากทำให้ผมลืมภาระงานอันหนักหนาแล้ว เธอยังพลอยทำให้ความเจ้าชู้ที่ติดตัวผมมาตลอดหายไปอย่างไม่น่าเชื่อ หลังจากที่เราคบหากันได้ประมาณปีกว่า ผมก็ตัดสินใจไปกราบคุณพ่อคุณแม่ของคุณนุ่น แล้วเราสองคนก็เริ่มต้นใช้ชีวิตคู่ร่วมกันในหอพักเล็ก ๆ หลังออฟฟิศของผมนั่นเอง ไม่นานนัก ผมกับคุณนุ่นก็ได้ลูกคนแรกมาเป็นโซ่ทองคล้องใจ ผมตั้งชื่อให้ลูกสาวคนนี้ว่า ซิดนี่ย์ หลังจากนั้นอีก 3 ปี บอสตันลูกชายคนเล็กก็เกิดตามมา ต่อมาเราตัดสินใจซื้อบ้านเป็นของตัวเองเพื่อให้ลูก ๆ มีพื้นที่วิ่งเล่นมากขึ้น ระหว่างนั้นแม้ว่าคุณนุ่นจะทำงานบริษัทไปด้วย แต่เธอก็ทำหน้าที่แม่ได้ดีมาก ๆ ไม่มีขาดตกบกพร่องเลยแม้แต่น้อย พอมีลูก เราสองคนก็เริ่มมองหาหนทางที่จะเพิ่มรายได้เพื่อสร้างฐานะที่มั่นคงให้กับพวกเขา บังเอิญว่าหลังจากซื้อบ้าน ผมได้ซื้อเตาอบขนมเข้าบ้านตามความต้องการของคุณนุ่นด้วย เราสองคนจึงเริ่มนำขนมเค้กที่เราทำกินกันเองในครอบครัวไปฝากขายที่ร้านกาแฟของเพื่อนปรากฏว่า มียอดสั่งซื้อเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จนรายได้จากการขายเค้กเริ่มแซงเงินเดือนของคุณนุ่น ในที่สุดเธอจึงตัดสินใจลาออกจากงานประจำตั้งแต่กลางปี 2555 เพื่อมาดูแล Boston’s Cup ร้านเค้กของเราอย่างเต็มตัว ด้วยทำเลที่ใกล้มหาวิทยาลัย ทำให้ในช่วงเดือนแรกขายดีมาก และถึงแม้ว่าช่วงปิดเทอมยอดจะตกลงบ้าง แต่ผมก็หาทางออกด้วยการทำเค้กส่งร้านใหญ่ ๆ ย่านลาดพร้าวและสาทร ทำให้เรามีรายได้เพิ่มขึ้นหลายหมื่นบาทต่อเดือน แม้ว่าจะต้องแลกมาด้วยการต้องอดหลับอดนอนทำเค้กเพื่อให้ทันขายที่ร้านและส่งลูกค้าในวันรุ่งขึ้น แต่ผมกับคุณนุ่นก็พร้อมยอมเหนื่อย ทั้งหมดก็เพื่ออนาคตที่ดีขึ้นของครอบครัว ร้านเค้กที่เกิดขึ้นจากความรักของเรามีแนวโน้มไปได้ดี…ความฝันที่จะได้เห็นครอบครัวมีพร้อมทุกอย่างเริ่มใกล้ความจริงมากขึ้นทุกขณะ แต่แล้ว…เพียงไม่กี่เดือนหลังจากนั้นคุณนุ่นเริ่มมีอาการปวดท้อง คลื่นไส้อาเจียนจนบางครั้งถึงขนาดเป็นลมล้มพับไป น้ำหนักเธอลดลงไปหลายกิโล เรียกว่าสภาพร่างกายของภรรยาผมเริ่มย่ำแย่ลงเป็นลำดับ แต่กระนั้นอาการของคุณนุ่นก็มักจะทุเลาลงเมื่อกินยาพาราเซตามอลธรรมดา ๆ ผมเลยคิดว่าเธอคงจะไม่เป็นอะไรมากนัก จนกระทั่งวันหนึ่ง…ในขณะที่ผมกำลังประชุมอย่างเคร่งเครียดอยู่กับลูกค้า ผมก็ได้รับข้อความจากภรรยาที่ทำให้ใจผมหล่นวูบ… “วันนี้ไปหาหมอที่คลินิกแถวบ้านหมอบอกว่า ‘ตับโต’ ให้รีบไปอัลตราซาวนด์ด่วนที่สุด” นาทีนั้น ตับโตคืออะไร ผมไม่รู้ รู้แต่ว่าผมต้องพาคุณนุ่นไปตรวจร่างกายให้เร็วที่สุด   เดือนเมษายนที่ปกติเคยเป็นช่วงเวลาแห่งความสุขของครอบครัว กลายเป็นช่วงเวลาที่ผมต้องวิ่งวุ่นพาคุณนุ่นไปพบแพทย์ครั้งแล้วครั้งเล่า โดยพยายามปิดบังผลการตรวจไว้ไม่ให้ภรรยารู้ เพราะไม่ต้องการให้เธอเสียกำลังใจ อีกอย่างคือ ผมแอบหวังว่า คุณนุ่นอาจจะไม่ได้เป็นอะไรร้ายแรงอย่างที่เราทั้งคู่หวั่นกลัว… แต่แล้วผลการตรวจ CT Scan และผลการตรวจชิ้นเนื้อก็บ่งชัดว่า ภรรยาผมเป็นมะเร็งเต้านมชนิด HER2 Positive ซึ่งเป็นชนิดเติบโตเร็ว และตอนนี้มันได้ลุกลามไปยังตับ กระดูก และต่อมน้ำเหลืองแล้ว…อาการป่วยของคุณนุ่นอยู่ในระยะที่สี่…หรือระยะสุดท้าย! ผมร้องไห้จนแทบไม่มีน้ำตา เมื่อรู้ว่าผู้หญิงที่ผมรักที่สุดกำลังเผชิญอยู่กับอะไร! ผมแทบไม่มีเรี่ยวแรงพอจะทำอะไรต่อไป…ทำได้เพียงถือผลการตรวจกลับบ้านและพยายามหาทางออกสำหรับสิ่งที่ต้องต่อสู้นับจากนี้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องค่ายา ค่ารักษาพยาบาลมูลค่ามหาศาล ซึ่งผมไม่รู้ว่าจะสามารถหาเงินได้เพียงพอหรือเปล่า แต่ที่สำคัญที่สุดคือ ครอบครัวอันอบอุ่นของเราที่อาจเหลือเพียงอดีต…แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ไม่มีวันยอมแพ้ “เค้าจะไม่ให้ตัวเองตาย ตัวเองต้องอยู่เลี้ยงลูกกับเค้าไปจนโต” หลังจากเริ่มตั้งสติได้ ผมก็พยายามทุกทางที่จะทำให้การรักษาคุณนุ่นเป็นไปอย่างดีที่สุดและเร็วที่สุด โชคยังดีอยู่บ้างที่หลังจากคุณนุ่นจับได้ว่าผมปิดบังอะไรไว้ เธอร้องไห้ฟูมฟายเพียงไม่นานนักก็สามารถกลับมายืนหยัดสู้กับโรคร้ายต่อไป นั่นถือเป็นกำลังใจสำคัญที่ช่วยให้ผมมีแรงต่อสู้กับเหตุการณ์ตรงหน้าต่อไป ไม่ว่าระหว่างทางผมจะต้องสูญเสียอะไรไปบ้าง หนึ่งในนั้นคือร้าน Boston’s Cup ที่เราสองคนก่อร่างสร้างมาด้วยกันที่สุดท้ายผมต้องตัดใจขายร้านเพื่อนำเงินมาใช้เป็นค่ายา…แม้จะพอจ่ายได้เพียงไม่กี่เข็มก็ตาม ทว่าระหว่างที่อาการของคุณนุ่นมีแต่ทรงกับทรุดอย่างต่อเนื่อง มรสุมชีวิตก็ซัดเข้ามาอีกระลอก “เราคงต้องลดขนาดของบริษัทลงซึ่งหมายถึงต้องลดจำนวนคนลงด้วย…และพี่ขอโทษที่ต้องแจ้งว่า ตุลาก็เป็นหนึ่งในนั้น” ผมเข้าใจสิ่งที่เจ้านายบอกเป็นอย่างดีเพราะผมก็พอจะรู้ถึงสถานการณ์ของบริษัทมาสักพักแล้ว และหากมีการเปลี่ยนแปลงใด ๆ…ผู้บริหารระดับกลางเงินเดือนสูงอย่างผมก็น่าจะเป็นตัวเลือกแรก ๆ ที่ต้องถูกพิจารณาให้ออก แต่ถึงอย่างนั้น ผมก็ยังรู้สึกเหมือนถูกต่อยจนมึนไปหมด น้ำตาเริ่มไหลออกมาแบบไม่รู้ตัว…แล้วจากนี้ผมกับครอบครัวจะทำอย่างไรต่อไป… นาทีนั้นในหัวของผมมีเพียงภาพภรรยากับลูกทั้งสองคน ผมบอกตัวเองว่าเราจะล้มไม่ได้…ไม่ว่าจะอยู่ในช่วงเวลาที่หนักหนาสักเพียงใด ปัญหาทุกอย่างเหมือนน้ำที่เต็มจนล้นออกมานอกแก้วแล้ว ความท้อแท้ที่ตามมาจึงไม่อาจทำอะไรผมได้อีกนาทีนี้มีแต่ต้องสู้ตายเท่านั้น “จะมีอะไรเข้ามาอีก ก็ดาหน้าเข้ามาเลย กูไม่กลัว ล้มได้ ก็ลุกได้…” หลังจากนั้นผมค่อย ๆ รวบรวมสติเพื่อให้เกิดปัญญาหาหนทางแก้ปัญหาตรงหน้าให้ได้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องค่าใช้จ่ายการรักษา หรือการสร้างกำลังใจให้ทั้งคุณนุ่นและตัวผมเอง โชคดีที่ผมได้รับกำลังใจมากมายจากแฟนเพจ “แม่นุ่น” ที่ผมเปิดขึ้นเพื่อเขียนบอกเล่าเรื่องราวการรักษาของภรรยา นอกจากข้อความจากคนไม่รู้จักจำนวนมากจะสร้างพลังใจและรอยยิ้มให้ผมในทุก ๆ วันแล้ว สิ่งที่ทุกคนมอบให้ผมและภรรยายังรวมถึงของขวัญเล็ก ๆ น้อย ๆ อย่างเช่นบริจาครถเข็น ไปจนถึงการจัดกิจกรรมประมูลของเพื่อหาเงินช่วยเหลือในการรักษาอย่างต่อเนื่อง รวมทั้งได้ออกหนังสือ คุณแม่สู้มะเร็ง อีกด้วย ที่ถือว่าค่อนข้างเกินความคาดหมายมาก ๆ ก็คือ การได้รับความช่วยเหลือด้านการรักษาอย่างเต็มที่ จาก คุณเหมียว ที่เป็นแฟนเพจ และ นายแพทย์ชินวัตร วิสุทธิแพทย์ สามีของเธอ ทั้งคู่ช่วยคิดหาหนทางรักษาคุณนุ่นมาโดยตลอด ส่วนคุณหมอก็ไม่คิดค่าตรวจเลย เรียกว่าตอนนี้เราแทบจะกลายเป็นญาติกันไปแล้ว ทั้งหมดคือกำลังใจสูงสุดที่ทำให้ผมกับคุณนุ่นสามารถก้าวผ่านช่วงเวลาอันยากลำบากมาได้ ซึ่งผมต้องขอขอบคุณทุก ๆ คน ทุก ๆ กำลังใจไว้ ณ ที่นี้ด้วย ……. อ่านถึงตรงนี้ หลายคนอาจคิดว่าผมช่างเป็นคนดีเหลือเกิน คุณนุ่นโชคดีมากที่มีผมเป็นสามี ซึ่งผมต้องขอขอบคุณสำหรับความรู้สึกดี ๆ เหล่านั้น เพราะที่จริงผมก็เป็นผู้ชายธรรมดา ๆ คนหนึ่ง ที่ไม่ได้ดีสุดยอดอะไร ผมเพียงแต่อยู่เคียงข้างคนที่ผมรักในยามที่เธอป่วยไข้เท่านั้น และผมมั่นใจว่าถ้าฝ่ายที่ป่วยเป็นผม คุณนุ่นก็จะทำอย่างนี้เหมือนกัน รวมถึงคนอื่น ๆ ที่หากคนรักต้องเผชิญกับโรคร้าย ก็คงต่อสู้สุดใจไม่ต่างกัน ถึงวันนี้…การต่อสู้กับมะเร็งยังไม่สิ้นสุดแต่อาการของคุณนุ่นก็ถือว่าอยู่ในช่วงที่น่าพอใจ เราเริ่มกลับมาทะเลาะกันได้เหมือนเดิมความหวังที่จะเห็นภรรยาสุดที่รักกลับมาหายดียังคงมีอยู่เต็มร้อย…อย่างน้อยผมก็คิดว่าเรามาถูกทางแล้ว ถ้าคุณนุ่นหาย แฟนเพจและคนอื่น ๆ จะได้มีแนวทางในการต่อสู้กับโรคร้าย แต่ถ้าไม่…คนอื่น ๆ ก็จะได้บทเรียนจากเรื่องราวของเธอ อนาคต…แม้ไม่อาจรู้ล่วงหน้าได้ แต่เราสามารถเลือกที่จะทำทุก ๆ วันให้ดีได้ และหากต้องพบกับโชคร้าย ก็ต้องพยายามแก้ไขกันไปให้ดีที่สุด ขอเพียงเชื่อมั่นว่า…สักวัน บำเหน็จแห่งความพยายามย่อมส่งผลอย่างแน่นอน ข้อคิดจากระอาจารย์ ดร.นิตินัย ธีรวังโส วัดป่าดอนหม้อทอง จังหวัดบึงกาฬ                 “เรื่องของคุณตุลย์กับคุณนุ่น เป็นเรื่องราวของรักแท้ที่เปี่ยมด้วยศรัทธาในรักอย่างมีเหตุผล เมื่อคนสองคนมีความรักที่บริสุทธิ์ มีแต่ความเมตตาต่อกันแล้ว ย่อมได้พบเจอแต่สิ่งดี ๆ คุณตุลย์เป็นคนที่มีความอดทน เพียรพยายามในทางที่ชอบ เหนือสิ่งอื่นใดคือ มีสติและมีภาวะของผู้นำ ทำให้ผ่านพ้นอุปสรรคทั้งหลายไปได้ เพราะสติจะมาคู่กับปัญญาเสมอ […]

มะเร็งเต้านม เย็บเต้า เติมใจรัก(ษ์)

ถ้าไม่ได้เป็นมะเร็งก็คงไม่ได้คิดว่าจะทำอะไรให้กับสังคม และคงไม่ได้พบความสุขที่แท้จริงจากการให้

ป่วยกายแต่ไม่ป่วยใจ เรื่องจริงของสุดยอดคุณแม่ ผู้พิชิตมะเร็งเต้านม

เหมือนฟ้าผ่าลงกลางหัวใจ เมื่อผู้หญิงที่กำลังมีอนาคตที่ดี ครอบครัวอบอุ่น และกำลังจะให้กำเนิดสมาชิกใหม่ของครอบครัว ตรวจพบว่าเป็นมะเร็งเต้านม คุณหมอเสนอให้เธอยุติการตั้งครรภ์เพื่อรักษาชีวิตเอาไว้ ทางเลือกที่ต้องเอาชีวิตหนึ่งเข้าแลกกับอีกชีวิต…ไม่ใช่เรื่องที่ใครอยากจะเลือกนัก คุณปทิตตา อินทรช่วย หรือ คุณหมวย เล่าว่า ตลอดเวลาที่ผ่านมา เป็นเพราะเธอคิดว่าตัวเองยังแข็งแรงและอายุน้อย จึงไม่เคยสนใจเข้ารับการตรวจร่างกาย เธอไม่มีอาการผิดปกติใด ๆ แสดงออกมา กระทั่งวันที่เธอตั้งครรภ์… “วันที่ดิฉันตั้งครรภ์ และก่อนเข้ารับการฝากครรภ์ คุณหมอก็ได้ตรวจพบมะเร็งเต้านม ถือว่าเป็นเรื่องสะเทือนใจที่สุดในชีวิตดิฉันและสามี “คุณหมอเสนอให้ดิฉันยุติการตั้งครรภ์ เพื่อที่จะเข้ารับเคมีบำบัดและรักษาชีวิตตัวเองไว้ ตอนนั้นดิฉันสับสนมาก ใจหนึ่งก็กลัวตาย อีกใจหนึ่งก็อยากเก็บลูกไว้ พอมาคิดดูว่าจะต้องแลกชีวิตตัวเองกับลูก เพื่อเข้ารับการรักษาที่ไม่รู้ว่าจะประสบความสำเร็จมากน้อยขนาดไหน ไม่รู้ว่ารักษาเสร็จสิ้นแล้วจะหายไหม และจะอยู่ได้อีกกี่ปี ความรู้สึกในตอนนั้นดูเหมือนทุกอย่างจะมืดมนและหมดหวัง” เมื่อต้องเผชิญกับทางเลือกอันโหดร้าย หลายคนคงพอจะเดาได้ว่า คนที่เธอเลือก คือ ลูกน้อย “เมื่อคิดถึงลูกที่กำลังจะลืมตาดูโลก ดิฉันอยากให้เค้าได้มีโอกาสเห็น สัมผัส เรียนรู้ และได้ทำคุณประโยชน์ต่าง ๆ ต่อใบโลกนี้ ซึ่งเป็นไปได้ว่าเขาจะอยู่บนโลกนี้ต่อไปได้นานกว่าดิฉันและสามี ดิฉันจึงปรึกษากับสามีและให้คำตอบแก่คุณหมอไปว่า จะไม่ขอเข้ารับการรักษา เพราะต้องการให้ลูกได้เกิดมามองดูความสวยงามของโลกใบนี้ “เมื่อปฏิเสธการรักษาแล้ว ดิฉันก็หาข้อมูลทุกวิถีทาง ที่เป็นทางเลือกในการรักษามะเร็ง จนในที่สุดฉันตัดสินใจเข้ารับคำปรึกษาจากผู้เชี่ยวชาญในการรักษาโรคมะเร็งแบบทางเลือก ควบคู่ไปกับการพบแพทย์อย่างสม่ำเสมอ” โชคดีที่เธอสามารถรักษาทั้งสองชีวิตไว้ได้ […]

นอนผิดเวลา ระวัง! มะเร็ง

นอนผิดเวลา ไม่ใช่แค่ทำให้การพักผ่อนไม่เพียงพอ แต่เป็นอันตรายต่อสุขภาพกว่าที่คุณคิด…

ร่วมอาลัย ดอน จมูกบาน จากไปด้วย โรคมะเร็งตับ

คุณเล็ก เพียรเกตุวิทย์ หรือ ดอน จมูกบาน ศิลปินตลกรุ่นใหญ่ เสียชีวิตลงแล้ว หลังต่อสู้กับ โรคมะเร็งตับ มานานถึง 5 ปี ก่อนหน้านี้ หลังจากที่คุณดอนป่วยด้วย โรคมะเร็งตับ ทางครอบครัวยังหวังว่าจะมีปาฏิหาริย์เกิดขึ้น แต่หลังจากอาการของคุณดอนทรุดหนักลง เมื่อวันที่ 27 มิถุนายนที่ผ่านมา ครอบครัวจึงเริ่มเตรียมใจไว้บ้างแล้ว จนกระทั่งคุณเล็กเสียชีวิตลงในวันที่ 2 กรกฎาคม เวลา 17.30 น. ด้วยวัย 69 ปี คุณเล็กได้ต่อสู้กับโรคมะเร็งตับมาเป็นเวลาถึง 5 ปี และได้เข้ารับการรักษาโรคระยะสุดท้ายที่โรงพยาบาลบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ โดยมีทีมแพทย์เฝ้าดูอาการอย่างใกล้ชิด ก่อนจากโลกไป โดยนายธนภพ เพียรเกตวิทย์ ลูกชายของคุณเล็ก บอกว่า คุณเล็กจากไปอย่างสงบ แม้ญาติพี่น้องทุกคนไม่คิดว่าท่านจะจากไปเร็วขนาดนี้ เพราะก่อนวันเสียชีวิต ท่านยังรู้สึกตัวดี และสามารถทักทายบรรดาพี่น้องที่เข้ามาเยี่ยมได้อย่างปกติ อย่างไรก็ตาม ญาติพี่น้องจัดงานบำเพ็ญกุศลให้คุณเล็กที่วัดบางพลีใหญ่ใน จังหวัดสมุทรปราการ โดยมีพิธีรดน้ำศพไปเมื่อเวลา 16.00 น. เมื่อวานนี้ (3 กรกฎาคม) […]

โครงการตรวจคัดกรองมะเร็งช่องปาก ฟรี!!

เชิญผู้ที่สูบบุหรี่มาเป็นเวลานาน ดื่มเหล้า เคี้ยวหมาก หรือมีรอยโรคในช่องปากเกินกว่า 2 สัปดาห์ ร่วมลงทะเบียนตรวจคัดกรองมะเร็งช่องปากฟรี

แหวน-ฐิติมา อาการมะเร็งดีขึ้นแล้ว!

ติดตามข่าวของร็อคเกอร์สาวชื่อดัง แหวน-ฐิติมา อาการ มะเร็ง ของเธอดีขึ้นแล้วค่ะ! คุณแหวน ฐิติมา สุตสุนทร นักร้องสาวรุ่นใหญ่ เผยว่า อาการป่วยมะเร็งเต้านมดีขึ้น เริ่มกลับมารับงานตามปกติแล้ว รู้สึกเหมือนเพิ่งได้ยินข่าวว่า ร็อกเกอร์สาวคนนี้ป่วยเป็นโรคมะเร็งเต้านมไปไม่นาน เธอก็อาการดีขึ้นแล้ว หลังจากเข้ารับการผ่าตัดเต้านม ใส่เต้านมใหม่ ทำเคมีบำบัดเป็นเวลา 6 เดือน และฉายแสง 25 ครั้ง ถือเป็นการเสร็จสิ้นกระบวนการรักษา คุณแหวนบอกว่า ช่วงนี้ก็เพียงแต่ไปพบคุณหมอตามนัด และกินยาต้านฮอร์โมนต่อเนื่องเป็นเวลา 5 ปี จากการทำเคมีบำบัด เจ้าตัวผมร่วง แต่โชคดีที่ไม่ค่อยมีผลข้างเคียงอื่นๆ เพียงแค่เสียงแหบ ทำให้ต้องดรับงานไปช่วงหนึ่ง อย่างไรก็ตาม คุณแหวนมีลูกสาวคอยให้กำลังใจตลอดเวลา จึงเริ่มกลับมารับงานตามปกติแล้ว ร้องเพลงได้เหมือนเดิม แต่เธอยอมรับว่า การป่วยครั้งนี้ทำให้ชีวิตเปลี่ยน โดยเฉพาะด้านจิตใจ ทำให้ใช้ชีวิตสบายๆมากขึ้น เพื่อไม่ให้ร่างกายความเครียด สุดท้าย เจ้าตัวยังให้กำลังใจผู้ป่วยโรคเดียวกันนี้ว่า อย่ากลัว ทำตามคุณหมอแนะนำ และที่สำคัญคือต้องรักษาใจให้ดีค่า ที่มา: ไทยรัฐ ขอบคุณภาพจาก www.youtube.com  

สุดซึ้ง! คุณพ่อสักลายแผลผ่าตัด เพื่อลูกชายที่เป็น มะเร็ง

ชวนคุณซึ้งใจไปกับคุณพ่อสุดเฟี้ยว ที่ สัก ลายคล้ายแผลเป็นของลูกชายที่เป็น มะเร็ง เพื่อสร้างรอยยิ้มและความมั่นใจบนใบหน้านั้นอีกครั้ง จอช มาร์แชลล์ คุณพ่อวัย 28 ปี สักลายที่ดูคล้ายรอยแผลเป็นไว้ที่ศรีษะด้านขวา หลังจากที่กาเบรียล มาร์แชลล์ ลูกชายวัย 8 ปีของเขาเข้ารับการผ่าตัดชิ้นเนื้องอก มะเร็ง ที่สมองออก ถึงแม้ว่าการผ่าตัดจะประสบความสำเร็จแต่ได้ทิ้งรอยแผลเป็นขนาดใหญ่ไว้ข้างต้นหูข้างขวาอยู่ดี จอชเล่าว่าลูกชายของตนมีรู้สึกคล้ายตัวประหลาดเพราะรอยแผลเป็นใหญ่ที่เป็นผลมาจากการผ่าตัดมะเร็งสมอง จอชกล่าวต่อว่ามันเป็นสิ่งที่ทำร้ายหัวใจของเขาเป็นอย่างมาก และสิ่งที่เขาจะทุ่มเททำให้กับลูกได้คือเขาจะสักลายที่คล้ายกับรอยแผลเป็นของลูกชาย เพื่อหากใครสักคนที่มองจะได้ไม่เห็นว่าลูกชายของเขาเป็นประหลาดหรือจะเห็นรอยแผลนี้บนศรีษะของเขาทั้งสองคน จากนั้น จอชก็ได้เข้าร่วมกิจกรรมองค์กรการศุลอย่าง St. Baldrick’s Foundation โดยกิจกรรมนี้จะให้ผู้ปกครองที่มีลูกเป็นมะเร็งหรือเคยเป็น มะเร็ง ส่งภาพเข้าประกวดโดยติดแฮชแท็ก #BestBaldDad (หรือ สุดยอดคุณพ่อหัวเหน่ง) ทางจอชเองได้รับเลือกให้เป็นผู้ชนะในกิจกรรมครั้งนี้ด้วยคะแนนเสียงจำนวน 5,000 โหวต หลังจากที่จอชชนะการแข่งขันภาพของเขาได้รับการแชร์ไปที่หน้า Facebook อย่างแพร่หลาย รวมทั้งใน Instagram ที่ใช้ชื่อว่า bamf_nation ซึ่งได้รับความสนใจเป็นอย่างมากโดยมียอดไลค์จำนวนมากกว่า 160,000 ไลค์แล้ว อลิสัน ซัตตัน ผู้จัดองค์การกุศล St. Baldrick’s Foundation กล่าวว่าถือเป็นครั้งแรกที่เราได้เห็นพ่อที่โกนศรีษะและมีความกล้าที่จะสักลายรอยแผลเป็นคล้ายกับลูกชายที่ผ่าตัด […]

ห่างไกลโรคร้ายเพียงปรับสมดุลของระบบทางเดินอาหารด้วยอาหารที่มี “จุลินทรีย์โพรไบโอติก”

ถ้าไม่อยากให้ร่างกายทรุดโทรมเราต้องหันมาดูแลสุขภาพแบบจริงจังกันได้แล้วก่อนจะสายเกินแก้นะคะ

ซุปถั่วดำ ตำรับอาหารสมุนไพรจีนป้องกัน “มะเร็งรังไข่”

มะเร็งรังไข่ (Ovarian Cancer) เป็นมะเร็งที่พบว่าเกิดได้บ่อยกับสตรีทั่วโลกรวมทั้งในผู้หญิงไทย

มะเร็ง จากคนใกล้ตัวช่วยเตือนใจ

จากหญิงสาวที่เคยใช้ชีวิตสนุกสนานอย่างคนรุ่นหนุ่มสาวทั่วไป ทุกวันนี้ คุณอดิภา รัตนพันธ์ ตระหนักถึงคุณค่าของการตั้งตนอยู่ในความไม่ประมาท

ส่งกำลังใจเคียงคู่สู้ มะเร็ง

รอยยิ้มของคุณจุไรรัตน์ได้มาจากการเรียนรู้ปรับใจของตนเอง เมื่อเธอต้องยืนหยัดเป็นกำลังใจและดูแลคนที่เธอรักมากที่สุดในการเผชิญหน้ากับมะเร็งถึง 2 คน

ชีวิตกับเพื่อนใหม่ชื่อ “มะเร็งต่อมน้ำเหลือง”

อ่านเรื่องราวของชายหนุ่มผู้บอกกับมะเร็งว่า “ผมจะทำทุกวิถีทางเพื่อให้เราอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข”

มะเร็งรังไข่ โค้งสุดท้าย…ฉันไม่ยอมตาย

หญิงนักสู้ผู้ไม่ยอมจำนนต่อคำพิพากษาของหมอ ฉากชีวิตที่ท้าทายกับมะเร็งร้ายอย่างสนุกสนาน

สยบ มะเร็งต่อมน้ำเหลือง ด้วยผักผลไม้

บทพิสูจน์ความมหัศจรรย์ของธรรมชาติบำบัด

keyboard_arrow_up