True story : ฉันรอดจากโรคร้าย เพราะใจไม่ยอมแพ้

True story : ฉันรอดจากโรคร้ายเพราะ ใจไม่ยอมแพ้ ฉันเป็นคนหนึ่งที่ ใจไม่ยอมแพ้ ถึงแม้จะเจ็บป่วยเป็นโรคร้าย ซึ่งเป็นโรคที่ฉันเคยคิดว่าไม่มีทางกล้ำกรายเข้ามาในชีวิต ฉันเป็นคนต่างจังหวัด เข้ามาทำงานในกรุงเทพฯ กับสามี เราสองคนเช่าบ้านอยู่ใกล้ที่ทำงานแถวชานเมือง ทำงานประเภทที่เขาเรียกกันว่าหาเช้ากินค่ำ ช่วยกันเก็บหอมรอมริบเพื่อสักวันหนึ่งจะกลับไปทำมาค้าขายที่บ้านเกิด คนทำงานหามรุ่งหามค่ำอย่างฉันไม่ได้ให้ความสำคัญกับการดูแลใส่ใจสุขภาพมากนัก เพราะที่ผ่านมาก็ไม่เคยเจ็บป่วยอะไรร้ายแรง แค่ปวดหัว ปวดท้อง เป็นไข้ กินยาไม่กี่วันก็หาย แต่แล้ววันหนึ่งฉันกลับรู้สึกได้ว่าร่างกายผิดปกติ แบบไม่ใช่แค่เจ็บไข้ทั่วไปอย่างที่เคยเป็น ฉันรู้สึกแน่นตึงที่เต้านมข้างหนึ่ง จับคลำก็รู้ว่ามีก้อนเนื้อเล็ก ๆ อยู่ข้างใน ลองคุยกับเพื่อนและคนแถวบ้าน เขาก็บอกกันว่าไม่น่าใช่เรื่องใหญ่ ที่ผ่านมาก็ไม่เห็นมีใครในละแวกนั้นเป็นโรคร้ายอะไรกันสักคน เวลานั้นฉันเลือกเชื่อคนรอบข้าง และไม่ใส่ใจก้อนเนื้อก้อนเล็กนั้นอีก เวลาล่วงเลยมา 3 ปี ก้อนเนื้อก้อนเล็กก็ใหญ่โตจนเท่ากับหัวทารก ผิวเต้านมเริ่มตึงและมีรอยยุบบนผิวดูน่ากลัว ฉันจึงรีบไปหาหมอที่สถานีอนามัยใกล้ที่พัก และได้รู้ว่าตัวเองเป็นมะเร็งเต้านมระยะที่ 3 “มะเร็ง” แค่ได้ยินฉันถึงกับทรุด เพราะในความคิดของฉันโรคนี้รุนแรงถึงตาย อย่างไรคงมีชีวิตอยู่ได้ไม่นาน กลับบ้านมาฉันร้องไห้ฟูมฟายไม่หยุด ไม่ว่าสามีจะปลอบอย่างไรก็ไม่มีจิตใจที่จะฟัง จนเข้าวันที่ 3 ความเศร้าเริ่มจางคลาย เริ่มตั้งสติได้ว่าร้องไห้ฟูมฟายเพียงใดก็ไม่มีใครช่วยฉันได้ ต้องไปหาหมอเพื่อหาทางรักษา ถึงจะมีชีวิตอยู่ต่อไป ฉันไปที่สถานีอนามัยอีกครั้ง หมอบอกว่าต้องส่งตัวไปรักษาที่โรงพยาบาล และบอกชื่อโรงพยาบาลให้ฉันเลือกว่าจะไปที่ไหน […]

keyboard_arrow_up