อย่าริอาจคิดจองเวร วิบากกรรมจะติดตามคุณไปทุกชาติ

อย่าริอาจคิด จองเวร วิบากกรรมจะติดตามคุณไปทุกชาติ เมื่อพูดถึงเรื่องการ จองเวร หลายคนคงจะสันหลังวาบ หรือขนลุกพอง ชวนสยองเกล้า อารมณ์เหมือนความเชื่อเรื่องเจ้ากรรมนายเวร ที่มักมีภาพแทนเป็นผีเหมือนในภาพยนตร์เรื่องชัตเตอร์ที่อนันดาแสดงเป็นพระเอก ทำให้เราไม่เจริญรุ่งเรือง แต่เรื่องที่จะเล่าต่อไปนี้ จะทำให้เห็นถึงโทษของการคิดจองเวรต่อกัน เพราะมันจะทำให้ต้องจองเวรข้ามภพข้ามชาติอย่างไม่รู้ที่สิ้นสุด มีนางยักษ์ตนหนึ่งชื่อ “กาลี” ในอรรถกถาคาถาธรรมบทเรียกนางยักษ์ว่า “กาลียักษิณี” อาจหมายถึงนางยักษ์ที่มีผิวดำก็เป็นได้ นางยักษ์ตนนี้เป็นบริวารของท้าวเวสสุวรรณ เทวดาผู้เป็นเจ้าแห่งยักษ์และภูตผีทั้งปวง เป็นหนึ่งในเจ้าสวรรค์ชั้นจาตุงมหาราชิกา     ครั้งนางมีหน้าที่ตักน้ำจากสระอโนดาตในป่าหิมพานต์ไปถวายท้าวเวสสุวรรณ เมื่อนางว่างก็จะออกจับมนุษย์กินเป็นอาหาร จนวันหนึ่งนางได้กินทารกซึ่งเป็นบุตรของกุลธิดานางหนึ่งในกรุงสาวัตถี เมื่อใดที่กุลธิดาคลอดบุตร นางยักษ์ก็จะจำแลงร่างเป็นเพื่อนสนิทของกุลธิดา แสดงว่ามามาเยี่ยมแล้วจับทารกกินทันทีเป็นครั้งที่สอง พอกุลธิดาท้องลูกครั้งที่สามจึงขอสามีกลับไปคลอดที่บ้านเกิด เพื่อเป็นการรักษาชีวิตของบุตรไว้ นางยักษ์ก็ตามไปที่บ้านของกุลธิดาเพื่อจะจับทารกกินเป็นอาหาร กุลธิดาทราบว่าพระผู้มีพระภาคเจ้าเป็นที่พึ่งเดียวของนางและลูกในเวลานี้ เพราะพระองค์ทรงเป็นครูแห่งมนุษย์และเทวดาทั้งหลาย นางจึงพาบุตรไปยังพระเชตวันมหาวิหารของอนาถบิณฑิกเศรษฐี และถวายบุตรของเธอแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า “พระองค์ผู้เจริญโปรดรับบุตรของดิฉันและคุ้มครองบุตรของดิฉันด้วยเถิด” เมื่อนางยักษ์ติดตามมาถึงพระเชตวันมหาวิหาร เทวดานามว่า “สุมนเทพบุตร” ขว้างไม่ให้นางยักษ์เข้าพระวิหาร พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงให้พระอานนท์พานางยักษ์เข้ามา พระองค์ทรงแสดงธรรมต่อนางยักษ์ จนนางเข้าใจแล้วว่าหากนางทำเช่นนี้ต่อไป ในชาติต่อไปกุลธิดาก็จะมากินลูกของนางอีก ชาติต่อไปนางยักษ์ก็จะตามกินลูกของกุลธิดาเป็นแบบไปอย่างไม่มีจุดสิ้นสุด จากนั้นนางก็สำเร็จเป็นพระโสดาบัน จากนั้นนางก็ร้องไห้ แล้วทูลถามว่าหากนางมีจิตเลื่อมใสในพระรัตนตรัยและถือศีล ไม่อาจจับมนุษย์กินได้อีกต่อไป แล้วนางจะกินอาหารเพื่อหล่อเลี้ยงชีวิต   คลิกเลข 2 […]

True Story : เมื่อไหร่จะหมด (หนี้) กรรม อยู่ไปก็เหมือนตายทั้งเป็น

True Story : เมื่อไหร่จะหมด (หนี้) กรรม อยู่ไปก็เหมือน ตายทั้งเป็น พระพุทธเจ้าตรัสว่า ชาวนาหว่านสิ่งใดไว้ ย่อมได้ผลตามนั้น ถ้าคนเราทำกรรมไว้ กรรมนั้นย่อมคืนสนอง เป็นสัจธรรมของโลกอย่างหนึ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้   เรื่องที่จะเล่าต่อไปนี้ อยากให้เป็นอุทาหรณ์ แก่ท่านผู้อ่าน เจ้าของเรื่องจะได้บุญกุศลช่วยให้หนี้กรรมเบาบางลงบ้าง เพราะตอนนี้มีสภาพไม่ต่างจาก ตายทั้งเป็น เรื่องที่จะเล่าต่อไปนี้เป็นชีวิตจริงของคุณยายท่านหนึ่ง ซึ่งตอนนี้ท่านยังมีชีวิตอยู่ แต่ก็ประสบกับความทุกข์ภัยนานา จนทำให้คนรอบข้างท่านคิดว่า เวรกรรมได้เล่นงานท่านเสียแล้ว ย้อนกลับไปเมื่อราว 60 กว่าปีก่อน เด็กหญิงเลี้ยงควายคนหนึ่งซึ่งเป็นญาติห่าง ๆ กับภรรยาเศรษฐีผู้มีอันจะกิน เศรษฐีคนนี้เป็นคนจีน ถือเสื่อผืนหมอนใบมาจากเมืองจีน ตอนหนุ่ม ๆ รับจ้างทำนาให้คหบดีคนหนึ่ง ด้วยความขยันหมั่นเพียร ทำให้คหบดีเมตตายกที่นาให้จำนวนหนึ่ง จนสามารถยืนได้บนลำแข้งของตนเองได้ มีข้าวไปขายที่โรงสี เก็บหอมรอมริบจนสามารถซื้อเรือขุดลำใหญ่ บรรทุกสินค้าต่าง ๆ พายไปขายตามลำคลองจนร่ำรวย ได้เงินก้อนมาก็ซื้อที่นาเพิ่มจนมีหลายร้อยไร่ ขายข้าวจนกลายเป็นเศรษฐี เศรษฐียกขันหมากไปสู่ขอลูกสาวของคหบดีซึ่งแอบชอบพอกันมาอยู่ก่อนหน้านี้แล้ว วันเวลาผ่านไป สองสามีภรรยาก็ช่วยกันหว่านไถและล่องเรือไปตามลำคลอง สามีพาย ภรรยาร้องตะโกนขายของ ถึงจะเหนื่อยบ้าง แต่ก็มีความสุขดี เมื่อเศรษฐีอายุมากขึ้นก็เลิกพายเรือขายของ แล้วจ้างคนงานรุ่น […]

รักแท้แพ้ เมียน้อย ! เรื่องจริงปวดใจของผู้หญิงที่ต้องเลี้ยงลูกคนเดียว

รักแท้ จะสู้ปัญหาอุปสรรคและมือที่สามที่เข้ามาได้หรือไม่ เธอมีความสุขจากการเลี้ยงลูกด้วยตัวคนเดียวให้กลายเป็นคนดีของสังคม และเรียนรู้ความจริงของชีวิต

Dhamma Daily : ถ้าเราเป็น เมียน้อย มาตลอด จะทำอะไรเพื่อลดกรรมนี้ได้ไหมคะ

Dhamma Daily : ถ้าเราเป็น เมียน้อย มาตลอด จะทำอะไรเพื่อลดกรรมนี้ได้ไหมคะ ถาม : ถ้าเราเป็น เมียน้อย มาตลอด จะทำอะไรเพื่อลดกรรมนี้ได้ไหมคะ จริง ๆ อยากเลิกเป็นเมียน้อย แต่ทำไม่ได้เสียที พระอาจารย์ชาญชัย อธิปัญโญ ตอบปัญหานี้ไว้ว่า ตอบ : ที่ทำไม่ได้เพราะใจไปผูกกับเขา สำคัญว่ามีลูกกันแล้วหรือยัง แล้วเมียหลวงเขารู้หรือเปล่า รู้แล้วเขาทุกข์ใจขนาดไหน ถ้ายังไม่มีลูกด้วยกันเราต้องการจะเลิกก็เป็นสิทธิ์ของเราที่จะเลิกได้ถ้าอยู่กันต่อไปก็จมปลักอย่างนี้ ไม่มีใครมีความสุข ผู้เป็นเมียน้อยก็ละอายใจ ผู้เป็นเมียหลวงก็ทุกข์ใจ คับแค้นใจ เสียใจที่สามีนอกใจ ผู้เป็นสามีก็ไม่เป็นสุข มัวแต่พะว้าพะวังกับทั้งเมียหลวงเมียน้อย ถ้ายังไม่มีลูกก็ควรบอกเขาตรง ๆ ว่าเราไม่สามารถทนอยู่ในสภาพนี้ได้ แต่ไม่ใช่ไปยุให้เขาเลิกกับเมียหลวงนะ เราขอแยกทางออกมาดีกว่า อาจจะเจ็บปวดระยะแรก แต่นานไปเวลาจะช่วยเยียวยารักษาจิตใจ แล้วเราก็อาจมีโอกาสเจอคนใหม่ที่เหมาะสมกว่าก็ได้ แต่ถ้ามีลูกแล้วก็ยาก เพราะมีห่วงผูกพันกันแล้ว ต้องให้สามีของเราวางตัวให้เป็นธรรม ดูแลเมียหลวงและครอบครัวของเขาไม่น้อยกว่าเรา อย่าให้เมียหลวงทุกข์ใจ ปัญหานี้ถ้าเลิกกับเขาก็เจ็บปวดเพียงระยะต้น เพื่อที่จะได้สบายระยะยาว ซึ่งควรเลือกระยะยาวไว้ดีกว่า จะได้จบเรื่อง ดีกว่าอยู่อย่างผิดศีลกันด้วย ขอให้ไปพิจารณาดู   ที่มา […]

ความรัก ความไว้ใจ ใช้ไม่ได้กับชายขี้สงสาร เรื่องจริงจาก “บ้านที่หนึ่ง”

เราทั้งคู่ก็ช่วยกันสร้างเนื้อสร้างตัวจนพอมีเงินเก็บ ไม่เคยคิดเลยว่าต่อมาบ้านหลังนี้จะกลายเป็น “บ้านที่หนึ่ง” โดยที่ดิฉันไม่ทันได้ตั้งตัว!

keyboard_arrow_up