วัยชรา วัยว่าง ต้องขวนขวายหมั่นทำบุญสร้างกุศล โดย หลวงพ่อปัญญานันทภิกขุ

วัยชรา วัยว่าง ต้องขวนขวายหมั่นทำบุญสร้างกุศล โดย หลวงพ่อปัญญานันทภิกขุ คนที่ีทำงานมาทั้งชีวิต ต้องเผชิญกับอุปสรรคต่าง ๆ ที่ทำให้เหนื่อยล้าทั้งกายและใจ เพราะฉะนั้นเมื่อถึงวัยเกษียณ ซึ่งเป็นวัยที่ว่างจากงาน เราจึงควรทำบุญสร้างกุศลเพื่อให้ชีวิตในบั้นปลายมีความสุข เพราะบุญคือสิ่งดีงามที่ทำให้เราอิ่มเอิบใจ ทั้งนี้ให้ทำความเข้าใจว่าบุญคือ ความรู้สึกยินดีเพราะได้ทำความดี แต่ไม่ใช่ความปลื้มใจหรือชอบใจในสิ่งนั้น ส่วนกุศล ต้องมีปัญญาประกอบ ซึ่งต้องรู้จักพิจารณาโดยเชื่อมโยงกับหลักธรรมในพระพุทธศาสนา ผู้ที่อยู่ในวัยชราควรหมั่นทำบุญสร้างกุศลให้มาก เพื่อให้จิตใจมีความสงบ ไม่เดือดร้อนต่อทุกข์ต่าง ๆ ที่มาเบียดเบียนทั้งทางกายและทางใจ ดังที่หลวงพ่อปัญญาฯ ได้กล่าวว่า “เกษียณอายุ คืออายุราชการหมดสิ้น ให้ไปอยู่บ้านได้พักผ่อน เพื่อหาความสงบใจในตอนวัยชราต่อไป เป็นเรื่องธรรมดาที่มีกันอยู่ทั่วไปทุกบ้านทุกเมืองในเรื่องอย่างนี้ คนเราเมื่อมีอายุผ่านพ้นมาปีหนึ่ง ๆ ก็ย่อมเกิดความสบายใจ สบายใจว่าเราจะได้อยู่ในโลกต่อไป เพราะว่าคนเรานั้นโดยปกติชอบอยู่ ไม่ชอบไป คือชอบมีอายุอยู่ในโลกนาน ๆ หากเพราะว่าการอยู่นั้นเป็นความสุขในสบายใจ การจากไปนั้นเป็นเรื่องไม่สบายใจ” ทั้งนี้ การที่จะมีชีวิตอยู่ได้นานอย่างมีความสุขก็ต้องประกอบด้วยบุญกุศล ซึ่งหลวงพ่อปัญญาฯได้แนะถึงการทำบุญสร้างกุศลว่า “บุญนั้นหมายถึงความอิ่มใจ เบิกบานใจ อันเกิดขึ้นจากการกระทำอะไร ๆ ที่เป็นเรื่องดีงาม เช่นว่า ให้ทาน รักษาศีล อะไรเหล่านี้เขาเรียกว่าได้บุญทั้งนั้น เป็นกิริยาที่เป็นบุญ แล้วเราก็ได้ความสบายใจ […]

ความยึดมั่นใน สีลัพพตุปาทาน …ถ้าเธอตาย ฉันจะตายตาม – หลวงพ่อปัญญานันทภิกขุ

ความยึดมั่นใน สีลัพพตุปาทาน …ถ้าเธอตาย ฉันจะตายตาม – หลวงพ่อปัญญานันทภิกขุ สีลัพพตุปาทาน คือ การยึดในพิธีรีตองในอะไร ๆ ต่าง ๆ รวมทั้งลัทธิที่เราได้รับไว้ มันก็เป็นอุปาทานขึ้นมาในจิตใจปล่อยไม่ได้ วางไม่ได้ ต้องไปกันตลอดไป อย่างนี้ก็เพราะว่าสอนให้เป็นอย่างนั้น สอนให้ยึดให้ติดไว้ เช่น สอนว่าต้องยอมตายด้วยกัน อย่างนี้มันก็ไม่ถูก ทำไมจะต้องตายด้วยกัน? คนหนึ่งตาย อีกคนไม่ตาย ยังอยู่ช่วยอะไรได้ แต่ถ้าตายหมดแล้วมันจะได้อะไรขึ้นมา เหมือนชายหนุ่มหญิงสาวรักกัน เขาเรียกว่ารักเป็นบ้าเป็นบอ รักด้วยความหลง ความมัวเมานั่นเอง บอกว่า “ถ้าเธอตาย ฉันก็จะตายตามเธอไป” ตามไปไหน? ตายแล้วตามไปไหน? ไปป่าช้านะซิ แล้วก็ไปเผา…จะไปพบกัน กระดูกมันก็เป็นขี้เถ้าจะไปพบกันได้อย่างไร? นั่นเป็นความเชื่อที่ไม่ถูกต้อง ทำให้เกิดความคิดในทางที่ผิด อยู่ด้วยปัญญา บูชาธรรม เมื่อคนหนึ่งตายไป เราก็จะตายด้วยทำไม เราควรจะอยู่ด้วยปัญญาต่อไป เพราะยังมีชีวิตอยู่ก็ทำอะไรได้เป็นประโยชน์แก่ผู้อื่นต่อไป แก่ครอบครัวต่อไป ถ้าเราตายมันจะได้อะไร สัปเหร่อก็ได้งานเพิ่มขึ้นอีกศพหนึ่งเท่านั้นเอง ไม่ได้ประเสริฐอะไร อย่าไปบูชาอุดมการณ์อย่างนั้น บางทีก็ว่า “เขามีอุดมการณ์ เขาเป็นคนบูชาความรัก” มันไม่ถูก […]

keyboard_arrow_up