เจริญเมตตาอย่างไม่มีประมาณด้วยคาถามหาเมตตาหลวงของหลวงปู่มั่น ภูริทัตโต 

เจริญเมตตาอย่างไม่มีประมาณด้วย คาถามหาเมตตาหลวง ของหลวงปู่มั่น ภูริทัตโต คาถามหาเมตตาหลวง บทนี้ หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต พระอาจารย์สายอรัญญวาสี (พระป่า) ผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบมักใช้สวดเจริญภาวนาอยู่เป็นประจำ เพื่อเป็นการเจริญเมตตาไปยังสรรพสัตว์ทั้งหลายอย่างไม่มีประมาณ ให้ได้รับความร่มเย็นเป็นสุขโดยทั่วกัน ผู้ที่ได้รับการสืบทอดคาถามหาเมตตาหลวงนี้จากหลวงปู่มั่นคือหลวงปู่ขาว อนาลโย แห่งวัดถ้ำกลองเพล จังหวัดอดุรธานี และผู้ที่รับสืบทอดคือ หลวงพ่อเมตตาหลวง หรือ พระญาณสิทธาจารย์ (สิงห์ สุนทโร) แห่งวัดเทพพิทักษ์ปุณณาราม อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา การสวดคาถามหาเมตตาหลวงควรเริ่มจาการบทบูชารัตนตรัยก่อน แล้วจึงเข้าสู่คาถามหาเมตตาหลวง จะสังเกตได้ว่าคาถาบทนี้เป็นการเจริญพรหมวิหาร ซึ่งเป็นหลักธรรมแห่งความเมตตาที่พระพุทธองค์ทรงยกย่อง 0 แผ่เมตตาให้ตนเอง  เมตตายะ ภิกขะเว เจโต วิมุตติยา อะหังสุขิโต โหมิ  นิททุกโข โหมิ  อะเวโร โหมิ  อัพยาปัชโฌ โหมิ  อนีฆา โหมิ สุขี อัตตานัง ปะริหะรามิ คำแปล  ขอให้ข้าพเจ้า จงถึงความสุข ขอให้ข้าพเจ้า พ้นทุกข์  ขอให้ข้าพเจ้า อย่าได้มีเวรภัย ขอให้ข้าพเจ้า อย่าได้มีใครรังแก […]

สมาธิภาวนาในขณะทำงาน แนวทางการปฏิบัติของหลวงพ่อชา สุภทฺโท

สมาธิภาวนาในขณะทำงาน แนวทางการปฏิบัติของ หลวงพ่อชา สุภทฺโท บ่อยครั้งที่ญาติโยมมากราบ หลวงพ่อชา สุภทฺโท เพียงเพราะอยากได้ “ของดี” เช่น วัตถุมงคล หรือไม่ก็อยากฟังเรื่องอิทธิปาฏิหาริย์ ชาตินี้ชาติหน้า ฯลฯ บางคนก็หวังเพียงแค่อยากได้ “บุญ” ที่ได้มากราบท่าน แต่หลวงพ่อมักให้ธรรมแก่เขาไป รวมทั้งชวนเขาทำสมาธิภาวนาด้วย แต่หลายคนไม่สนใจ เหตุผลหนึ่งที่คนมักอ้างกันก็คือ ไม่มีเวลา ” แล้วมีเวลาหายใจหรือเปล่าล่ะ” ท่านถามเขากลับไป ถ้ามีเวลาหายใจก็ย่อมมีเวลาทำสมาธิภาวนา เพราะเป็นเรื่องเดียวกัน อันที่จริงการหายใจนั้นไม่ใช่เรื่องเสียเวลาเลย เพราะเราทำตลอดเวลาที่ทำงานอื่นอยู่แล้ว ฉันใดก็ฉันนั้น สมาธิภาวนาโดยเฉพาะการเจริญสติ ก็เป็นสิ่งที่เราสามารถทำพร้อมไปกับงานอื่นได้ ไม่จำเป็นต้องหาเวลาเฉพาะสำหรับกิจด้านนี้ นั่นเป็นเหตุผลข้อหนึ่งว่า แม้หลวงพ่อจะให้ความสำคัญกับสมาธิภาวนา แต่กิจวัตรอย่างหนึ่งของวัดหนองป่าพงก็คือการทำงานร่วมกัน ไม่เว้นแม้แต่การใช้แรงงาน คราวหนึ่งขณะที่พระเณรทั้งวัดกำลังขนดินขึ้นไปใส่สนามหญ้ารอบโบสถ์ โดยมีหลวงพ่อยืนสั่งงานอยู่ มีหนุ่มใหญ่กลุ่มหนึ่งเดินมาเห็นเข้า จึงมายืนดูอยู่ใกล้ ๆ แต่กิริยาท่าทางไม่ค่อยสุภาพอ่อนน้อมเท่าไรนัก มีคนหนึ่งถามท่านห้วน ๆ ว่า “ทำไมท่านไม่พาพระ-เณรนั่งสมาธิ ชอบพาทำงานอยู่เรื่อย” “นั่งมากมันขี้ไม่ออกว่ะ” คือคำตอบของหลวงพ่อ วัยรุ่นกลุ่มนั้นรู้สึกงุนงงต่อคำตอบของท่าน แล้วท่านก็ยกไม้เท้าชี้ไปยังชายหนุ่มผู้นั้นก่อนที่จะพูดต่อว่า “ที่ถูกนั้น นั่งอย่างเดียวก็ไม่ใช่ เดินอย่างเดียวก็ไม่ใช่ […]

ประวัติ หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต พระสงฆ์สายอรัญวาสี (พระป่า)

ประวัติ หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต พระสงฆ์สายอรัญวาสี (พระป่า) หลวงปู่มั่น เป็นพระสงฆ์สายอรัญวาสี หรือที่เรียกกันทั่วไป ว่า “พระป่า” ผู้มีวัตรปฏิบัติงดงาม เด็ดเดี่ยว พิจารณาธรรมด้วย ความเพียรอย่างแน่วแน่จนสามารถล่วงทุกข์ตามแนวทางที่พระ- ศาสดาทรงสั่งสอน ในฐานะครู ท่านเปรียบเป็นต้นธารของพระ นักปฏิบัติจำนวนมาก ในแวดวงวิญญูชนคนศึกษาธรรมะนั้นล้วน เลื่อมใสศรัทธาในความเป็น “อัญชลีกรณีโย” หรือความเป็นผู้ควร กราบไหว้ของท่าน ด้วยเหตุนี้ ประวัติและเรื่องราวของอาจารย์ใหญ่ แห่งกองทัพธรรมจึงได้รับการเผยแพร่อย่างแพร่หลาย คงไม่เกินเลยไปจากความจริงนัก หากจะอุปมาว่า การศึกษา ปฏิปทาของหลวงปู่มั่นมีค่าประหนึ่งการศึกษาธรรม การอ่านเรื่องราว ของท่านมีค่าประหนึ่งการสวดบูชาคุณพระสงฆ์ ผู้สืบทอดพุทธศาสนาให้ประดิษฐานอย่างมั่นคงและทรงคุณค่าผ่านกาลเวลาอัน ยาวนาน ชาวพุทธเราสวดมนต์บูชาพระรัตนตรัยเพื่อน้อมนำให้เกิด สมาธิและปัญญาฉันใด การศึกษาชีวประวัติของหลวงปู่มั่น เพื่อ กระตุ้นเตือนให้บุคคลใส่ใจในการปฏิบัติวิปัสสนาและขัดเกลากิเลส ของตน ย่อมให้ผลในทำนองเดียวกันฉันนั้น       อำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี ยังมีความสำคัญต่อ วงการพุทธศาสนาในประเทศไทย ในฐานะที่เป็นบ้านเกิดของพระ- อริยสงฆ์ผู้หนึ่ง ซึ่งเป็นอาจารย์สอนธรรมทางวิปัสสนา และมี คุณูปการต่อลูกศิษย์ลูกหาประชาชนหลายต่อหลายรุ่น ย้อนกลับไปกว่าร้อยปีก่อน ในวันพฤหัสบดีเดือนยี่ […]

สู่ความหลุดพ้นด้วย อมตธรรมคำสอน ของ หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต

ชีวิตสู่ความหลุดพ้นด้วย อมตธรรมคำสอน ของ หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต ซึ่งชาวพุทธควรน้อมนำไปปฏิบัติ   อย่าเป็นใบลานเปล่า “…ท่านทั้งหลายจงอย่าทำตัวเป็นตัวบุ้งตัวหนอนคอยกัดแทะกระดาษแห่งคัมภีร์ใบลานเปล่า ๆ โดยไม่สนใจพิจารณาสัจธรรมอันประเสริฐที่มีอยู่กับตัว แต่มัวไปยึดธรรมที่ศึกษามาถ่ายเดียวซึ่งเป็นสมบัติของพระพุทธเจ้า มาเป็นสมบัติของตน ด้วยความเข้าใจผิดว่าตนเรียนรู้และฉลาดพอตัวแล้ว ทั้งที่กิเลสยังกองเต็มหัวใจยิ่งกว่าภูเขาไฟ มิได้ลดน้อยลงบ้างเลย “จงพากันมีสติคอยระวังตัว อย่าให้เป็นคนประเภทใบลานเปล่า ๆ เรียนเปล่า และตายทิ้งเปล่า ไม่มีธรรมอันเป็นสมบัติของตัวอย่างแท้จริงติดตัวบ้างเลย”   อย่าเมาวัฏสงสาร “ผู้ถือไม่มีบาป ไม่มีบุญ ก็มากมายเข้าแล้ว แผ่นดินนับวันแคบ มนุษย์แม้จะถึงตาย ก็นับวันมากขึ้น นโยบายในทางโลกีย์ใด ๆ ก็นับวันประชันขันแข่งกันขึ้น พวกเราจะปฏิบัติลำบากในอนาคต เพราะเนื่องด้วยที่อยู่ไม่เหมาะสม เป็นไร่เป็นนาจะไม่วิเวกวังเวง ศาสนาทางมิจฉาทิฐิก็นับวันจะแสดงปาฏิหาริย์ คนที่โง่เขลาก็จะถูกจูงไปอย่างโคกระบือ ผู้ที่ฉลาดก็เหลือน้อย “ฉะนั้น พวกเราทั้งหลายจงรีบเร่งปฏิบัติธรรม ให้สมควรแก่ธรรม ดังไฟที่กำลังไหม้เรือน จงรีบดับเร็วพลันเถิด ให้จิตใจเบื่อหน่ายคลายเมาวัฏสงสาร ทั้งโลกภายในหนังหุ้มอยู่โดยรอบ ทั้งโลกภายนอกที่รวมเป็นสังขารโลก ให้ยกดาบเล่มคมเข้าสู้ คือ อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา พิจารณาติดต่ออยู่ไม่มีกลางวันกลางคืนเถิด “ความเบื่อหน่ายคลายเมาไม่ต้องประสงค์ ก็จะต้องได้รับแบบเย็น […]

สมาธินิมิต อันน่าอัศจรรย์ของ หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต

สมาธินิมิต อันน่าอัศจรรย์ของ หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต สมาธินิมิต : ทางผ่านสู่ความหลุดพ้น พระอาจารย์มั่นใส่ใจการบำเพ็ญภาวนาอย่างสม่ำเสมอ โดยบริกรรมพุทโธอย่างเรียบง่ายตามที่ท่านเคยฝึกกับพระอาจารย์เสาร์ วันหนึ่งขณะกำลังเข้าสมาธิ เมื่อจิตสงบก็ปรากฏนิมิตอันเป็นผลจากการปฏิบัติกัมมัฏฐาน กล่าวคือท่านเห็นคนตายนอนอยู่ตรงหน้า ร่างที่อยู่ห่างออกไปไม่มากนักเต็มไปด้วยแผลพุพองและมีน้ำเหลืองน้ำหนองไหลออกมาเป็นที่น่าสยดสยอง ทันใดนั้นเหล่าแร้งกาและสุนัขต่างเข้ามายื้อแย่งกัดกินซากศพจนกระจัดกระจายเป็นที่น่าสังเวช พระอาจารย์มั่นยังคงอยู่ในสมาธิต่อโดยถือเอาซากศพในนิมิตเป็นเครื่องพิจารณา ยิ่งกำหนดยิ่งพิจารณามากเข้า จิตก็ยิ่งสว่างไสว จนในที่สุดนิมิตแห่งซากศพนั้นได้กลับกลายเป็นดวงแก้ว เมื่อท่านกำหนดพิจารณาดวงแก้ว ดวงแก้วก็ปรากฏให้เห็นเป็นนิมิตคล้ายกับภูเขา เมื่อเพ่งพิจารณาต่อไปก็ปรากฏนิมิตตามมาไม่สิ้นสุด ท่านเห็นตนเองเดินไปบนบันไดแก้ว ได้สะพายดาบอันคมกล้าพร้อมทั้งสวมรองเท้าวิเศษอีกด้วย การบำเพ็ญสมาธิภาวนาของพระอาจารย์มั่นในเวลานั้นมีความเกี่ยวพันกับนิมิตสมาธิอยู่มาก ทุกครั้งที่เข้าสมาธิ จิตของท่านดำเนินไปในทางเดิมทุกประการ ได้รู้ได้เห็นภาพนิมิตปรากฏขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์ บางครั้งปรากฏเป็นกำแพงแก้วที่มีประตู เมื่อผลักเข้าไปได้พบกับพระภิกษุ บางครั้งปรากฏเป็นสำเภาใหญ่อยู่บนยอดเขา บางครั้งปรากฏเป็นหุบเหวซึ่งมีสะพานทอดข้ามไป เมื่อข้ามไปก็ได้พบโบสถ์และดวงประทีปมากมาย เป็นต้น พระอาจารย์มั่นเข้าสมาธิเช่นนี้จนเกิดความเชี่ยวชาญ นิมิตสมาธิปรากฏแก่ท่านราวกับจะไม่มีวันสิ้นสุด พระอาจารย์มั่นเคยกล่าวเตือนเรื่องสมาธินิมิตไว้ว่า… “ระวังอย่าได้ไปหลงในนิมิตเช่นนี้ เพราะมันวิเศษจริง ๆ ผู้ปฏิบัติทางจิตชอบจะมาติดอยู่เพียงแค่นี้แล้วสำคัญตนผิด เราเองก็สำคัญตัวเราเองมาแล้ว และมันก็น่าจะหลง เพราะเป็นสิ่งอัศจรรย์มาก ที่เป็นวิปัสสนูปกิเลสก็คือความเห็นเช่นนี้” นิมิตทั้งหลายแม้เป็นผลจากการปฏิบัติกัมมัฏฐาน แต่พระอาจารย์มั่นตระหนักดีว่าหากผู้ปฏิบัติเพลิดเพลินไปกับนิมิต จนปรุงแต่งว่าเป็นฤทธิ์เดชเวทมนตร์ ยึดติดลุ่มหลงจนไม่รู้ตัวเสียแล้ว การขัดเกลากิเลสย่อมหยุดชะงักลง ปัญญารู้แจ้งในสัจธรรมความจริงย่อมไม่มีทางเกิดขึ้นได้ พระอาจารย์มั่นพิจารณาด้วยเหตุผลว่าลักษณะจิตที่ยังหวั่นไหว มีความยินดียินร้ายไปตามนิมิต ย่อมไม่ใช่แนวทางสู่ความพ้นทุกข์ที่แท้จริง หากเป็นแต่เพียงทางผ่านที่ผู้ปฏิบัติต้องข้ามพ้นไปให้ได้เท่านั้น พระอาจารย์มั่นจึงหันมาฝึกจิตตามหลักกายคตาสติ […]

หลวงปู่มั่นเทศน์ถึงความมหัศจรรย์ของ พระแก้วมรกต

หลวงปู่มั่นเทศน์ถึงความมหัศจรรย์แห่ง พระแก้วมรกต หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต พระอริยสงฆ์ผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ มีอิทธิและญาณวิเศษ ปรารถนาพระนิพพาน ได้เทศน์ถึงความมหัศจรรย์แห่ง พระแก้วมรกต ไว้ ซึ่งหลวงตาทองคำ จารุวัณโณ ได้จดจำแล้วนำมาบอกเล่าผ่านตัวอักษรในหนังสือเล่มหนึ่งที่มีชื่อว่า “รำลึกวันวาน” ทำให้เราได้รู้เรื่องราวของพระแก้วมรกตมากขึ้น       เหตุการณ์นี้เกิดขึ้น เมื่อพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโตจำวัดอยู่ที่วัดป่าบ้านหนองผือ อำเภอพรรณานิคม จังหวัดสกลนคร พระอุปัชฌาย์อุ่น (พระครูบริบาลสังฆกิจ (อุ่น อุตตโม) แห่ง วัดอุดมรัตนาราม อำเภออากาศอำนวย จังหวัดสกลนคร) ได้ไปกราบนมัสการฟังเทศน์ และได้นำรูปพระแก้วมรกตขนาด 20 นิ้ว ไปถวายท่านพระอาจารย์ แต่ดูท่านจะลืมทำความสะอาด เพราะมีฝุ่นจับอยู่ ท่านพระอาจารย์น้อมรับภาพพระแก้วมรกตด้วยความเคารพ หลังจากท่านอุปัชฌาย์อุ่นลาลงกุฏิไปแล้ว ท่านพระอาจารย์ได้ทำความสะอาด โดยนำผ้าสรงน้ำของท่าน มาเช็ดถู หลวงตาทองคำเอาผ้าเช็ดพื้นเข้าไปช่วยทำความสะอาดด้วย เพราะเห็นว่าผ้ายังสะอาดอยู่ ท่านหันมาเห็นเข้า ก็พูดว่า “อะไรกัน นั่นรูปพระพุทธเจ้าแท้ ๆ ยังเอาผ้าเช็ดพื้นมาถูได้” หลวงตาทองคำสะดุ้งไปทั้งตัว เพราะด้วยความไม่รู้ ท่านจึงทำความสะอาดเอง   […]

อานิสงส์ของการรักษาศีล โดย หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต

อานิสงส์ของการรักษาศีล โดย หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต อานิสงส์ของการรักษาศีล โดย หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต ศีลอย่างแท้จริงเป็นไปด้วยความมีสติ รู้สิ่งที่ควรหรือไม่ควร ระวังการระบายออกทางทวารทั้งสาม คอยบังคับกาย วาจา ใจ ให้เป็นไปในขอบเขตของศีลที่สภาพเป็นปกติศีลที่เกิดจากการรักษา  มีสภาพปกติ ไม่คะนองทางกาย วาจา ใจ ให้เป็นที่เกลียด นอกจากความปกติก็งดงาม ทางกาย วาจา ใจ ของผู้มีศีลว่า เป็นศีล เป็นธรรม เราควรรักษาศีล 5 เพราะ…. 1. สิ่งมีชีวิต เป็นสิ่งที่มีคุณค่า จึงไม่ควรเบียดเบียน ข่มเหง และทำลายคุณค่าแห่งความเป็นอยู่ของเขาให้ตกไป 2. สิ่งของใคร ใครก็รักและสงวน ไม่ควรทำลาย ฉกลักปล้นจี้ เป็นต้น อันเป็นการทำลายสมบัติและทำลายจิตใจกัน 3. ลูกหลาน สามี ภรรยา ใคร ๆ ก็รักสงวนอย่างยิ่ง ไม่ปราถนาให้ใครมาเอื้อมล่วงเกิน เป็นการทำลายจิตใจของผู้อื่นอย่างหนัก  และเป็นบาปมากไม่มีประมาณ 4.  มุสา  การโกหกพกลม  เป็นสิ่งที่ทำลายความเชื่อถือของผู้อื่นให้ขาดสะบั้นลงอย่างไม่มีดี  แม้เดรัจฉานเขาก็ไม่พอใจกับคำหลอกลวง  […]

ปฏิบัติธรรมระยะสั้น ที่มูลนิธิพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต

มูลนิธิพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต ก่อตั้งขึ้นจากความตั้งใจของคุณวรรณดี ตั้งตรงจิตร ผู้ถวายที่ดินบริเวณซอยจรัญสนิทวงศ์ 37 กว่า 2 ไร่ แด่พระธรรมวิสุทธิมงคล (หลวงตาบัว  ญาณสมฺปนฺโน)  โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อใช้เป็นสถานที่พำนักของพระธุดงค์ พระสงฆ์ รวมถึงสามเณรที่มีกิจธุระหรืออาพาธและต้องเดินทางมารักษาที่โรงพยาบาลในเขตกรุงเทพมหานคร

keyboard_arrow_up