true story : เหตุเกิด เพราะความเมา

true story : เหตุเกิด เพราะ ความเมา บางครั้งปัญหาหรือปมที่ทำให้เส้นทางชีวิตเราต้องหักเห หากเรามองไม่ออก แก้ไขไม่เป็น ก็อาจทำลายชีวิตเราได้ ครอบครัวของฉันเป็นคนหาเช้ากินค่ำ แม่มีรถเข็นขายข้าวมันไก่ พ่อขับแท็กซี่ ฉันเป็นน้องคนเล็กซึ่งเป็นลูกหลง อายุจึงห่างจากพี่ ๆ ทั้งสามคนมาก เมื่อโตพอจะจำความได้ก็เห็นพี่ ๆ ช่วยแม่ขายข้าวมันไก่แล้ว ทุกคนขยันขันแข็งมาก โดยที่ฉันไม่ต้องช่วยงานอะไร วิ่งเล่นอย่างเดียวเพราะยังเด็กเกินไป ส่วนพ่อก็ดื่มเหล้าหนักมาก พอเลิกกะส่งรถคืนอู่แล้วพ่อต้องแวะร้านลาบแถวบ้าน นั่งดื่มเหล้าจนเมาทุกที บางวันแม่ต้องส่งพี่ชายไปตามพ่อกลับบ้าน ถ้าวันไหนอารมณ์ดีพ่อก็ยอมกลับโดยดี วันไหนอารมณ์เสียก็บ่นด่าตลอดทาง พอถึงบ้านก็โวยวายไม่หยุด ถ้าวันไหนแม่ของฉันอารมณ์ไม่ดีด้วย ทั้งคู่ก็จะทะเลาะกันใหญ่โต พ่อตะโกนด่าทอด้วยคำหยาบคายเท่าที่จะสรรหาได้ และขว้างข้าวของจนพังพินาศเสียหาย บางวันฉันก็โดนหางเลขไปด้วย เพราะฉันไม่ชอบเวลาพ่อเมา เหม็นกลิ่นเหล้า ฉันมักทำหน้าบึ้งหน้างอ วิ่งหนีไปเล่นไกล ๆ ครั้งหนึ่งพ่อหันมาเห็นกิริยาอาการของฉันเข้าก็เกิดโมโห หยิบของใกล้มือขว้างใส่ฉันเฉียดหัวไปนิดเดียว ตั้งแต่นั้นมาฉันก็ไม่ยอมโผล่หน้ามาให้เห็นเวลาพ่อเมาอีกเลย ครอบครัวเราอยู่กันมาแบบนี้ จนกระทั่งฉันย่างเข้าวัยรุ่นและสังเกตเห็นว่า พ่อเริ่มไม่กลับบ้าน ช่วงแรก ๆ แค่กลับบ้านตอนเช้า ต่อมาก็หายไปเป็นวัน ๆ เป็นอาทิตย์และเป็นเดือน จนในที่สุดแม่ก็บอกว่าพ่อไปอยู่กับคนอื่นแล้ว หลังจากนั้นแม่ก็ไม่เคยเอ่ยถึงพ่ออีก บอกตรง […]

ธเนศ วรากุลนุเคราะห์ ช่วยเปิดใจวัยรุ่นสุดแสบ

เรื่องจริงของวัยรุ่นหลงผิด ที่บังเอิญได้พบกับ ธเนศ วรากุลนุเคราะห์ ซึ่งศิลปินชื่อดังก็มีส่วนช่วยวัยรุ่นเปิดใจรับธรรมะ จนสามารถกลับตัวกลับใจได้ ผมเป็นวัยรุ่นคนหนึ่งที่มีคุณพ่อคุณแม่เป็นคนดีมีศีลธรรม แต่ท่านทั้งสองไม่เคยเข้าใจผมเลย และแน่นอนผมก็ไม่เข้าใจพ่อแม่เหมือนกัน ท่านทั้งสองเป็นทุกข์จนถึงขั้นกินไม่ได้นอนไม่หลับ เพราะ ลูกชายตัวแสบอย่างผม ผมเรียนจบมาจากโรงเรียนดังและเข้าเรียนต่อในมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงทางดนตรี ตั้งแต่สอบติดที่นี่ ผมก็อยู่หอกับเพื่อนๆ เพื่อนผมมีแต่ลูกคนรวยที่ขับรถซูเปอร์คาร์เปิดประทุน ใช้เงินเป็นปึกๆชนิดสาวๆมองตามกันพรึ่บ ผมใช้ชีวิตแบบชิลๆและเฮฮามาตลอด ทั้งเที่ยวกลางคืน ไปผับแถวทองหล่อ ปาร์ตี้ กินเหล้า สูบบุหรี่ เสพยา เรียกว่าใช้ชีวิตกลางคืนมากกว่ากลางวัน และอยู่กับเพื่อนมากกว่าอยู่กับพ่อแม่ เพราะผมคุยกับท่านไม่รู้เรื่อง พ่อกับแม่ท่านถือศีล 5 บอกตามตรงว่าผมไม่ค่อยเข้าใจในความเป็นคนดีของท่านสักเท่าไหร่ ท่านชอบชวนผมทำบุญตักบาตรและชวนคุยแต่เรื่องน่าเบื่อที่วัยรุ่นอย่างผมไม่ชอบนัก แต่กว่าจะรู้ตัวอีกที ผมก็กำลังจะถูกรีไทร์จากมหาวิทยาลัยเสียแล้ว วันหนึ่งพ่อกับแม่ชวนผมไปหาพระรูปหนึ่ง มารู้ทีหลังว่าท่านคือพระอาจารย์นวลจันทร์ แต่ตอนนั้นผมไม่ได้สนใจอะไร ได้แต่คุยกับพระวัยรุ่นชื่อ พระเดวิดและพี่จอมลูกศิษย์ของท่านจนดึก แม้สิ่งที่คุยจะน่าสนใจมาก แต่ก็ไม่สามารถเปลี่ยนพฤติกรรมผมได้ และแล้วผมก็ถูกพ่อแม่บังคับให้ไปปฏิบัติธรรมที่ วิวัฏฏะ จ.เลย ทันทีที่ไปถึงที่นั่นซึ่งอยู่บนเขาที่มีแต่ดินแดงๆ ไม่สะดวกสบายเลยสักอย่าง ผมโวยวายขอแม่กลับบ้าน ด้วยความเซ็งสุดขีด น้องชายผมเดินมาบอกว่า “อดทนหน่อย ผมยังอยู่ได้เลย ทำไมพี่จะอยู่ไม่ได้” ส่วนพี่อิฐลูกศิษย์พระอาจารย์อีกท่านหนึ่ง ก็เดินมาบอกว่า “เฮ้ย ชีวิตไม่ได้มีด้านเดียวนะ” […]

keyboard_arrow_up