จากชีวิตข้างถนนสู่รั้วฮาร์วาร์ดของลิซ เมอร์เรย์

จากชีวิตข้างถนนสู่รั้วฮาร์วาร์ดของ ลิซ เมอร์เรย์ ลิซ เมอร์เรย์ (Liz Murray) อาจไม่ต้องตกระกําลําบากมากนัก ถ้าพ่อแม่ของเธอไม่ติดยา แต่มีเด็กคนไหนบ้างที่เลือกพ่อแม่ของตัวเองได้ 0 พ่อแม่ของลิซเป็นฮิปปี้ที่ใช้ชีวิตอย่างเริงร่าในช่วงทศวรรษ 1970 ซึ่งเป็นยุคที่วัยรุ่นตั้งคําถามเกี่ยวกับชีวิตมากที่สุดยุคหนึ่ง และเป็นยุคที่วัยรุ่นนิยมเสพยาเสพติดกันมาก ลิซเกิดในปี ค.ศ. 1980ห่างจากพี่สาวคนโตสองปี 0 ตามกฎหมาย แม่ของลิซจัดเป็นผู้พิการทางสายตา แต่โชคดีที่ยังพอมองเห็น ครอบครัวจึงได้รับเงินช่วยเหลือจากรัฐบาลทุกเดือน ทว่าพ่อแม่ของเธอกลับใช้เงินจํานวนนี้ไปกับยาเสพติด โดยไม่สนใจว่าลูกสาวตัวน้อยจะหิวโหย บ่อยครั้งลิซและพี่สาวต้องอมน้ําแข็ง กินยาสีฟัน หรือแทะลิปมันเพื่อประทังความหิว ถังขยะกลายเป็นตู้กับข้าวของเธอและพี่ไปโดยปริยาย 0 ลิซมักใช้เวลาทั้งหมดอ่านสารานุกรมที่เก็บมาจากถังขยะ หรือไม่ก็หนังสือที่ยืมมาจากห้องสมุด ซึ่งทําให้เธอสอบได้คะแนนเต็มทั้ง ๆ ที่แทบจะไม่ได้เข้าเรียนเลย ลิซไม่ชอบไปโรงเรียน เพราะเธอไม่มีเสื้อผ้าสะอาดใส่ ตัวเธอจะมีกลิ่นตุๆ ทําให้เป็นที่รังเกียจของเพื่อนร่วมห้องและถูกกลั่นแกล้งเสมอ 0 ตอนอายุ 15 ปี เจ้าหน้าที่รัฐเข้ามาตรวจที่บ้านและนําตัวแม่ของลิซไปรักษาตัวในโรงพยาบาล ส่วนลิซซึ่งหนีโรงเรียนเป็นประจําก็ถูกส่งตัวเข้ากรุ๊ปโฮม (Group Home) ซึ่งเป็นบ้านพักชั่วคราวสําหรับเด็กผู้หญิงที่มีปัญหา ทว่ากรุ๊ปโฮมกลับเต็มไปด้วยวัยรุ่นที่มีบาดแผลทางอารมณ์ และมักทะเลาะกันเองอย่างรุนแรง 0 ต่อมาแม่ของลิซได้รับการวินิจฉัยว่าติดเชื้อเอชไอวี ส่วนพ่อถูกพาไปอยู่เชลเตอร์ (Shelter) เป็นบ้านพักสําหรับคนจรจัดซึ่งมักจะแยกเพศไม่ให้หญิงชายพักรวมกัน […]

keyboard_arrow_up