3 เทคนิคเริ่มต้น ชีวิตใหม่ สำหรับคนที่เคยทำผิดพลาด

ใครที่เคยทำอะไรผิดพลาดซ้ำซาก อยากเริ่มต้น ชีวิตใหม่ อยากหนีวิถีชีวิตเดิมๆ แต่ไม่มีแรงจะผลักดันตนเองออกมาจากวงจรนั้น ซีเคร็ตมีวิธีแนะนำ

เหงาใช่ไหม บทความธรรมะดีๆ จากพระราชญาณกวี (ท่านปิยโสภณ)

ข้าพเจ้าตั้งคำถามกับท่านผู้อ่านว่า “ เหงาใช่ไหม ” เพื่อกระตุกความคิดของคนกลุ่มสำคัญที่มีความผันผวนทางอารมณ์นั่นคือวัยรุ่นวุ่นรักและวัยชราเงียบเหงา

การทำงานของไตรสิกขา โดย พระราชญาณกวี (ท่านปิยโสภณ)

การทำงานของไตรสิกขา โดย พระราชญาณกวี (ท่านปิยโสภณ) ไตรสิกขา ประกอบด้วยองค์ธรรม 3 ประการคือ ศีล สมาธิ และปัญญา การปฏิบัติตามคำสอนนี้ต้องเริ่มต้นจากศีล ไปสมาธิ และปัญญาหรือไม่ วันนี้พระราชญาณกวีจะมาไขความกระจ่างเรื่อง การทำงานของไตรสิกขา ปุจฉา : ไตรสิกขา ประกอบด้วย ศีล สมาธิ และปัญญา องค์ธรรมที่ 2 และ 3 (สมาธิและปัญญา) เป็นองค์ธรรมที่มีความเกี่ยวเนื่องกัน เพราะทำสมาธิย่อมทำให้เกิดปัญญา แต่ทำไมศีลจึงเป็นองค์ธรรมแรก หรือบันไดขั้นแรกของไตรสิกขา ซึ่งศีลไม่น่าจะทำให้เกิดสมาธิและปัญญาได้เลย วิสัชชนา : สังคมไทยเป็นเมืองพุทธ ศึกษาและรู้จักไตรสิกขามาอย่างยาวนาน พระพุทธศาสนายกย่องไตรสิกขาว่าเป็นคำสอนที่มีความสำคัญมาก ไตรสิกขาเริ่มต้นที่ ศีล สมาธิ และปัญญา จึงทำให้หลายคนเข้าใจว่าไตรสิกขานี้ทำงานแบบขั้นบันได เริ่มจากศีล กลายเป็นสมาธิ พอเป็นสมาธิแล้วจึงเกิดปัญญาตามมา   แต่ที่จริงแล้วองค์ธรรมทั้ง 3 นี้ทำงานพร้อมกัน ไม่มีอะไรเริ่มก่อนกัน แต่เป็นการทำงานที่เกิดขึ้นพร้อมกัน ขาดอันใดอันหนึ่งไปก็จะทำงานไม่ได้ จะเปรียบก็เหมือนคอมพิวเตอร์ที่จะต้องมีฮาร์ดแวร์และซอฟแวร์ หรือโทรศัพท์มือถือที่ต้องมีซิมการ์ด […]

ความสงบ บทความธรรมะโดย พระราชญาณกวี (ท่านปิยโสภณ)

โลกนี้ไม่สงบ เพราะใจมนุษย์วุ่นวาย ถ้าใจสงบโลกก็เบาสบายใจเราหนึ่งดวงยังวุ่นวายขนาดนี้ ถ้ารวมใจอีกหลายล้านดวงเข้าหากันจะวุ่นวายเพียงใด

เมื่อ ความผิดหวัง เป็นคุณต่อชีวิตเราอย่างน่าอัศจรรย์ บทความสำหรับคนผิดหวังในรัก

ชีวิตมนุษย์มีของคู่กันเสมอ เหมือนมีหญิงคู่ชาย มีพระอาทิตย์คู่พระจันทร์ มีกลางวันคู่กลางคืน มีสุขคู่ทุกข์ มีนินทาคู่สรรเสริญ มีความสมหวังคู่ ความผิดหวัง 

ชนชั้นวรรณะในสังคมไทย บทความเตือนสติโดย พระราชญาณกวี (ท่านปิยโสภณ)

ชนชั้นวรรณะ ในสังคมไทย บทความเตือนสติโดย พระราชญาณกวี (ท่านปิยโสภณ) พระพุทธเจ้าอุบัติขึ้นเพื่อปลดเปลื้องทุกข์ของคนในสังคม ทุกข์ใหญ่ที่คนในสมัยนั้นเผชิญหนักคือเรื่อง ชนชั้นวรรณะ เรื่องความไม่ยุติธรรม เรื่องการแบ่งคนให้ดีชั่วเพราะชาติกำเนิด การที่คนอินเดียยุคนั้นสร้างวรรณะให้คนต่างกันด้วยกำเนิดคือ คนชั้นสูง เกิดจากวรรณะพราหมณ์ กษัตริย์ แพศย์ ส่วนคนชั้นต่ำ เกิดจากวรรณะศูทรและจัณฑาล เป็นความขมขื่นของคนวรรณะต่ำจนกลายเป็นปัญหาใหญ่ในการดูหมิ่นเกลียดชังกัน เมื่อคนแต่ละวรรณะต่างเกลียดชังเหยียดหยามกัน วรรณะสูงรังเกียจวรรณะต่ำ วรรณะต่ำเองก็ต้องจำใจยอมรับสภาพที่ได้มาแต่กำเนิด ไม่ยอมยกฐานะตนให้สูงขึ้น จึงเป็นเหตุให้เกิดชนชั้นขึ้นมาในสังคมอินเดีย คนในวรรณะต่ำแม้พยายามยกฐานะทางสังคม แต่ก็ถูกคนชั้นสูงกดขี่ข่มเหงรังแกจนไม่มีทางต่อสู้ กลายเป็นคนมีปมด้อยในสังคม ไร้โอกาส ไร้การศึกษา ไร้เศรษฐกิจ คนเหล่านี้แม้จะเป็นคนส่วนใหญ่ของประเทศ แต่ก็ถูกคนชั้นสูงส่วนน้อยคอยรังแกบีบคั้นอย่างรุนแรงตลอดเวลา ไม่มีโอกาสพัฒนาสติปัญญาได้เลย เมื่อพระพุทธเจ้าประกาศพระพุทธศาสนา พระองค์ทรงยกให้คนเท่าเทียมกันในฐานะเป็นมนุษย์ คือทรงถือว่าคนทุกคนมีความเป็นมนุษย์เท่าเทียมกัน การได้เป็นมนุษย์ประเสริฐกว่าเกิดเป็นสัตว์เดียรัจฉาน มนุษย์จะกำเนิดจากวรรณะใดไม่สำคัญ ถ้าประพฤติดีก็เป็นคนดี เป็นที่ยอมรับ ถ้าเขาประพฤติชั่วก็ชั่วเหมือนกัน ชาติกำเนิดช่วยอะไรไม่ได้ แม้จะเกิดในวรรณะสูงก็ตาม คำสอนนี้ได้ทำลายระบบวรรณะอย่างรุนแรง ทำให้คนวรรณะสูงไม่พอใจ เพราะเป็นคำสอนแบบเลิกทาส ในขณะที่คนชั้นสูงยังต้องการทาสไว้ใช้งาน ยังต้องการคนวรรณะต่ำไว้เป็นข้าทาสแรงงาน หารายได้ให้ตน พระพุทธองค์ทรงตั้งองค์กรสงฆ์ขึ้นมาเป็นสังคมตัวอย่างในความเสมอภาค ความเท่าเทียมกัน โดยกำหนดหลักปฏิบัติเรียกว่า ธรรมวินัย เพื่อให้คนแต่ละวรรณะที่เข้ามาบวชแล้วละทิฏฐิมานะ ประพฤติพรตบรรลุธรรม พ้นทุกข์ ใครบวชก่อนก็เป็นพี่ ใครบวชทีหลังก็เป็นน้อง เรียกว่า อาวุโสภันเต หลักการเคารพกันตามพรรษามีมาตั้งแต่สมัยพุทธกาลจนถึงทุกวันนี้ แม้ผู้บวชทีหลังจะมาจากวรรณะสูงก็ต้องเคารพกราบไหว้คนวรรณะต่ำที่บวชก่อน คนอายุมากกว่ามาบวชทีหลังก็ต้องเคารพกราบไหว้ผู้มีอายุน้อยแต่บวชก่อน วิธีการเช่นนี้เป็นหลักการที่ดี คือช่วยคลายทิฏฐิมานะของคนได้มาก เพราะทำคนให้เท่าเทียมกันโดยการปฏิบัติตามพระธรรมวินัย มิใช่โดยชาติกำเนิด ใครเจริญในศีล สมาธิ ปัญญา คนนั้นก็ได้บรรลุธรรมเป็นพระอริยบุคคลเท่าเทียมกัน ใครเย่อหยิ่ง มีทิฏฐิมานะ ประพฤติผิด ก็จะได้รับโทษตามพระธรรมวินัยเหมือนกันไม่มียกเว้น วันนี้ประเทศไทยเป็นศูนย์กลางพระพุทธศาสนาของโลก คนไทย 95 เปอร์เซ็นต์เป็นชาวพุทธ แต่กลับสร้างทิฏฐิมานะวาทกรรมแบ่งชนชั้นวรรณะ ยุให้คนเกลียดชังกัน ไม่ต่างจากคนยุคก่อนพุทธกาล หรือว่าคนไทยไม่ได้รับประโยชน์อะไรจากการเป็นชาวพุทธ?!   ที่มา  นิตยสาร Secret เรื่อง  พระราชญาณกวี (ท่านปิยโสภณ) Photo by Jack Hunter on Unsplash Secret Magazine (Thailand) IG @Secretmagazine บทความน่าสนใจ เหนือกว่าศีล 5 คือ กุศลกรรมบถ 10 โดย พระอาจารย์นวลจันทร์ กิตติปัญโญ สมาธินิมิต อันน่าอัศจรรย์ของ หลวงปู่มั่น […]

คุณมอง “อดีต” เป็นตราสัง หรือพลัง บทความชวนคิด จาก ท่านปิยโสภณ

มีคนไม่น้อยหวนจมอยู่กับอดีตจนเสียอนาคต อดีตเหล่านั้นล้วนมิใช่ของตนหากแต่เก็บมาพูดวิจารณ์ปรับทุกข์สนุกปาก บทความชวนคิด จากท่านปิยโสภณ

นักพูดกับนักฟังใครสำคัญกว่ากัน บทความจากพระราชญาณกวี

คนส่วนมากมักเข้าใจว่า นักพูด สำคัญกว่า นักฟัง การพูดเป็นเรื่องต้องฝึกฝนอบรม ใช่ว่าใคร ๆ ก็เป็นนักพูดได้ หากพูดไม่เป็น คำพูดอาจกลับมาทำร้ายตนเองได้

เหตุผลที่คนทุกข์ ไม่ควรหาเพื่อนคลายทุกข์ บทความดีๆ จากท่านปิยโสภณ

เมื่อใจเป็นทุกข์ อย่าเพิ่งหา เพื่อนคลายทุกข์ นั่นอาจเป็นการกลบทุกข์ไว้ ทำให้ไม่เห็นทุกข์จริง

อโหสิกรรมนำสุข อโหสิมงคลพ้นทุกข์ บทความจาก พระราชญาณกวี (ท่านปิยโสภณ) 

การให้อภัยคือใจที่นึกถึงกฎแห่งกรรม การนึกถึงกฎแห่งกรรมนั้น ทำใจได้ง่าย ส่วนการขอ อโหสิกรรม คือการนำของเหม็นออกจากใจช่วยไม่ให้เกิดทุกข์ภัยข้ามภพชาติ

ลองถามตัวเองอีกครั้งว่าคุณ “สูญเสียจริงหรือ” – พระราชญาณกวี (ท่านปิยโสภณ)

หากคุณกำลังคิดว่าตัวเอง สูญเสีย ของมีค่าบางอย่างในชีวิตไป ขอให้อ่านบทความนี้ แล้วทบทวนใหม่ ถามตัวเองอีกครั้งว่าคุณ สูญเสีย… จริงหรือ

การเสียสละ – เรื่องราวรั้วของชาติผู้ยอมสละชีวิตเพื่อแทนคุณแผ่นดิน โดย ท่านปิยโสภณ

การเสียสละ – เรื่องราวรั้วของชาติผู้ยอมสละชีวิตเพื่อประเทศชาติอันเป็นที่รัก เมื่อข้าพเจ้ากลับบ้าน ข้าพเจ้าได้พบกับครอบครัวหนึ่ง พวกเขาเล่าให้ฟังว่า ครอบครัวของพวกเขายากจนมาก ไม่มีที่ดินอยู่อาศัยหรือทำกินเป็นของตัวเอง พวกเขามีกระต๊อบหลังเล็ก ๆ เป็นบ้าน แต่อยู่ในที่ดินของคนอื่น มีลูกชายคนเดียว จบการศึกษาตามปกติ ลูกชายเป็นเด็กดีมีสัมมาคารวะ ฉลาด และมีน้ำใจ ข้าพเจ้าถามพวกเขาว่า อบรมลูกอย่างไร ทำไมถึงดีอย่างนี้ พวกเขาบอกว่า พวกเขาย้ำกับลูกเสมอว่าเรื่องงานส่วนรวมสำคัญมาก เราต้องช่วยกันทำ พวกเขาเน้นเรื่องการลงแขก การออกแรงช่วยกัน มีข้าวปลาอาหารก็แบ่งปันกัน และบอกลูกว่า เราเกิดมาบนแผ่นดินต้องเสียสละ รักชาติ อย่าเห็นแก่ได้ ห้ามคิดคดโกง ผลงานของพ่อแม่อยู่ที่ลูก คำสอนของพ่อแม่ครอบครัวนี้ เริ่มต้นด้วยการฝึกให้ลูกชายได้เรียนรู้ 3 ข้อง่าย ๆ คือ 1. ลูกจะโกหกไม่ได้ ไม่ว่ากับใคร ถ้าจับได้จะมีโทษสองเท่า 2. ลูกจะไปไหนมาไหน จะไปต้องลาจะมาต้องไหว้ คือต้องบอกกล่าวให้พ่อแม่ทราบเสมอ 3. เมื่อพ่อแม่ให้เงินไปซื้อของเหลือเท่าไรลูกต้องคืนเงินทอนเสมอ จะถือวิสาสะเอาเงินทอนไปเป็นเงินของตนไม่ได้ หลักทั้ง 3 ประการนี้ ทำให้ลูกชายของพวกเขาเติบโตขึ้นมาเป็นเด็กที่มีจิตสำนึกดี มีความรับผิดชอบต่อตนเองและส่วนรวมเป็นอย่างดี วันหนึ่งลูกชายบอกพ่อกับแม่ว่าอยากไปเป็นทหารพราน ตอบแทนพระคุณของชาติ พ่อแม่ก็ยินดี เขาได้รับการฝึกหนักและถูกส่งไปรบที่นราธิวาส ปรากฏว่า 3 เดือนต่อมา เขาและเพื่อนทหารโดนระเบิด เพื่อน 3 คนตายคาที่ ส่วนเขาบาดเจ็บสาหัสปางตาย แต่ก็ยังพอมีสติพูดโต้ตอบได้บ้าง ขณะอยู่ที่โรงพยาบาลก็มีสื่อมวลชนและผู้ใหญ่ในบ้านเมืองจำนวนมากทยอยไปเยี่ยมเขา ผู้ใหญ่ท่านหนึ่งถามเขาว่าเป็นอย่างไรบ้าง เขาตอบว่า ไม่เป็นไรครับท่าน ผมสบายดี ผมภาคภูมิใจมากที่ได้ตอบแทนคุณแผ่นดินครั้งนี้ ถึงผมจะไม่มีโฉนดที่ดินเป็นของตัวเองแม้สักตารางนิ้วเหมือนใครหลายคน แต่ก็ยินดีเอาชีวิตทั้งชีวิต ปกป้องคุ้มครองโฉนดที่ดินของคนทั้งประเทศ ให้ได้อยู่เย็นเป็นสุข อีก 7 วันต่อมา ทหารกล้าผู้เสียสละท่านนี้…ก็สิ้นลม!   ที่มา  นิตยสาร Secret เรื่อง พระราชญาณกวี (ท่านปิยโสภณ) Photo by israel palacio on Unsplash Secret Magazine (Thailand) IG @Secretmagazine บทความน่าสนใจ สตานิสลาฟ เปทรอฟ นายทหารผู้หยุดยั้งสงครามโลกครั้งที่ 3

วิธีปลูกสติ บทความดีๆ จาก พระราชญาณกวี (ท่านปิยโสภณ) 

เราทุกคนคงเคยได้ยินคำสอนที่ว่า ให้มีสติ อย่าใจลอย ตั้งใจฟัง ตั้งใจทำ อย่าทำเล่น ระวัง อย่าประมาท เดินให้ดีขับรถให้ดี นั่งให้ดี…มารู้จัก วิธีปลูกสติ กันค่ะ

ประคอง จิต ถอนพิษรัก บทความดี ๆ จากพระราชญาณกวี

เราต้องประคองจิต  ถอนพิษรัก ให้ได้ด้วยการตั้งสติ  ดึงจิตกลับมาอยู่ที่ตัว  อย่าปล่อยอารมณ์เพ้อคลั่งให้พรั่งพรูจนใครเขา รู้ว่าเราหลง 

ความดีคือ อะไร อะไรคือความดี พระราชญาณกวี มีคำตอบ

ความดีคือ อะไร อะไรคือความดี เรื่อง พระราชญาณกวี (ท่านปิยโสภณ)    ความดี คือ การสร้างตนและสร้างคนอื่นได้ดีเฉพาะตน ไม่มองคนอื่นว่าดี ยังไม่ชื่อว่าดี ความดี คือ จิตที่เข้มแข็ง ไม่ยอมให้กามราคะ โลภโกรธ หลง เข้ามาเล่นงาน ความดี คือ การฝึกฝนตน ทนทุกข์ลำบากได้ จนยืนได้ด้วยลำแข้งของตน ความดี คือ การมีจิตสงสาร หาทางช่วยเหลือคนตกทุกข์ให้พ้นทุกข์ โดยไม่เพิกเฉยทอดธุระ ความดี คือ ความสามารถดำรงชีวิตโดยสุจริต แม้จะมีโอกาสให้ทุจริตได้ แต่ไม่ทำ ความดี คือ การเสียสละ มิใช่เพื่อสร้างตน แต่เพื่อสร้างชาติบ้านเมืองเยี่ยงวีรบุรุษ ความดี คือ การทำตนให้คนอยากเอาอย่างในทางดี ทำอย่างเสมอต้นเสมอปลายจนมีอนุสาวรีย์ให้โลกยกย่อง ความดี คือ การเอาภาระธุระของตน ด้วยการตั้งระเบียบวินัย ไม่ทำอะไรตามสบาย จนก้าวถึงเป้าหมายที่ต้องการ ความดี คือ การมุมานะบากบั่น ไม่หวั่นไหว แต่มีจิตเข้มแข็ง อดทนต่อเรื่องราวร้ายแรงที่ผ่านมาในชีวิต ไม่คิดสั้น คนดี คือ คนที่มีความดีดังกล่าว สั่งสมเรื่องราวเล่าขานเป็นตำนานชีวิต ชีวิตคนดีสั้น แต่ความดีของคนดีอยู่ได้นานนับพันปี ทรัพย์คนดีอาจหมดไป แต่ความดีของเขายังยั่งยืนพันปีอำนาจอาจสูญสิ้น แต่ความดีไม่มีเสื่อมคลาย คนดี ไม่เคยทำดีเพื่อประกาศว่าตนเป็นคนดี คนดี คือคนที่พร้อมจะยกย่องคนอื่นว่าดีกว่าตน คนดี คือ คนที่มีดี แต่ไม่อวดดี คนดี คือ คนที่ให้ความดีพูด มิใช่ตัวคนพูด คนดีมิใช่ดีเพราะสร้างภาพลักษณ์ คนดี อาจมิใช่คนหน้าตาดี มีทรัพย์ มีเกียรติ มีอำนาจมีอิทธิพล คนเกรงกลัว คนดี อาจมิใช่คนเรียนเก่งเป็นที่หนึ่งคนดี ไม่เกี่ยวกับเชื้อชาติ ภาษา ศาสนา หรือเผ่าพันธุ์ คนดีที่โลกยกย่อง ให้เพ่งมองดูว่าเขาเคยทำอะไรไว้ให้โลก นักวิทยาศาสตร์นักศิลปะ นักเคมี ศาสดา หรือนักบวชที่โลกยกย่องมายาวนานหลายร้อยหลายพันปี ท่านเหล่านั้นมีดีอะไร คนจึงนับถือ ให้เราดูว่าท่านเหล่านั้นได้ให้อะไรแก่มวลมนุษยชาติ มิใช่ท่านได้อะไรไปจากโลกนี้มากกว่ากัน การจะตัดสินว่าใครดี ไม่ดี ข้าพเจ้าถือว่าเป็นเรื่องยิ่งใหญ่ซึ่งใจของแต่ละคนจะสัมผัสเอง ในทางพระพุทธศาสนา มีเครื่องมือตรวจสอบคนดีด้วยวิธีง่าย ๆ ตามคำสอนของพระพุทธองค์ว่า “ความกตัญญูกตเวทีเป็นเครื่องหมายของคนดี”  Secret Magazine (Thailand) Photo by Ryan Loughlin on Unsplash

สัมผัส โลก เบา ๆ โดย พระราชญาณกวี (ท่านปิยโสภณ)

สัมผัส โลก เบา ๆ โดย พระราชญาณกวี (ท่านปิยโสภณ) สมบัติบน โลก ใบนี้มีไว้ให้ทุกคนชื่นชม มิใช่ให้ใครครอบครอง แม้ใครจะเป็นเจ้าของก็เป็นได้ชั่วขณะ เมื่อถึงเวลาวางก็ต้องวางให้ได้ ทุกคนต้องหัดวาง ถ้าไม่หัดอาจติดขัดเวลาเดินทางกลับ เรามาอยู่บนโลกนี้เพียงมือเปล่า เพียงร่างกายเท่านั้นที่เรานำมาหรือนำเรามา สมบัติทั้งปวงเราหาใหม่ทั้งสิ้นไม่ว่าจะเป็นเงินทอง บ้านเรือน การศึกษา บาปกรรมและบุญกุศลตกแต่งให้เราเกิดมาแตกต่างกัน การมาเกิดจึงเหมือนการเดินทางมาท่องเที่ยว คลอดจากครรภ์แม่เหมือนเดินลงจากเครื่องบิน มองเห็นทิวเขา ดอกไม้ ผู้คนสวยงาม อากาศดีสดชื่น ผู้คนยิ้มแย้มแจ่มใส เรารู้สึกเพลิดเพลินเจริญใจสังเกตเวลาเราไปเที่ยวต่างประเทศ ต่างสถานที่ อากาศดีอาหารดี เพื่อนดี เราจะเบิกบานใจ พอใจ สุขใจ ชีวิตเป็นเช่นนี้ คนใหม่ตื่นเต้น คนเก่าเริ่มเดินทางซ้ำซากสายเก่าที่เคยเดิน เคยเที่ยว เคยกิน เคยมี เคยเห็น เคยเป็นเจ้าของ ยิ่งถ้าใครถึงจุดหมายของชีวิตสูงสุดตั้งแต่เยาว์วัยยิ่งทำให้ต้องคิดหนัก เพราะอะไรที่คนส่วนใหญ่ต้องการ เราได้หมดแล้ว ชีวิตที่เหลืออีกตั้งนานจะทำอย่างไร ด้วยเหตุนี้จึงมีเรื่องของการทำสาธารณประโยชน์เกิดขึ้น ใครมีมากมีน้อยยังไม่สำคัญเท่ากับใครทำให้คนอื่นได้มากกว่ากัน การให้จึงถือเป็นหัวใจสำคัญของบุญกุศล เพราะจะทำให้เรามีความสุขยิ่งกว่าการมี ตอนแรกเราอาจคิดว่าการมีมากๆ คือความสุข การได้ครอบครองคือความยิ่งใหญ่ แต่ความจริงการได้เป็นผู้ให้ต่างหากคือความสุขใจ ภูมิใจ ลองคิดดู ในชีวิตจริงของเรา เราภูมิใจเมื่อเราหาเงินได้ซื้อของที่ต้องการได้ ได้กิน ได้ไปตามปรารถนา เราภูมิใจมากแต่เมื่อใดก็ตามถ้าเราสามารถทำให้คนอื่นที่ด้อยโอกาสกว่าเราทำได้อย่างที่เราทำ เราจะมีความภาคภูมิใจ ปลื้มปีติยินดีไม่สิ้นสุด อย่างน้อยที่สุดก็คนใกล้ชิดเรา เช่น ภรรยา สามี ลูก ญาติพี่น้อง มิตรสหาย ต่อมาถึงคนอื่นที่ยากจนขาดแคลน ด้วยเหตุนี้จึงมีเศรษฐีจำนวนไม่น้อย เวลามีเงินทองมากมายเหลือใช้แล้วนำเงินมาทำการกุศล เช่น ตั้งมูลนิธิการศึกษา สร้างโรงพยาบาล สร้างโรงเรียน สร้างมหาวิทยาลัยเพื่อให้ใจบางเบาต่อการยึดครอง การให้เป็นกำไรของชีวิตเสมอ   Photo by Slava Bowman on Unsplash Secret Magazine (Thailand) บทความน่าสนใจ จงปล่อยวาง ทั้งโลกนี้และโลกหน้า ธรรมะสอนใจ จากพระไพศาล วิสาโล ฝึกปล่อยวาง ด้วยคำสอน หลวงพ่อชา สุภทฺโท 6 คำสอนปล่อยวางจากทุกข์ โดย หลวงปู่แหวน สุจิณโณ อริยสงฆ์แห่งเมืองเชียงใหม่

ไตรสิกขา – พระราชญาณกวี (ท่านปิยโสภณ)

ไตรสิกขา – พระราชญาณกวี (ท่านปิยโสภณ) ไตรสิกขา  คือ  การเรียนรู้เรื่องศีล  สมาธิ  ปัญญา ศีล คือ การควบคุมกาย สมาธิ คือการควบคุมใจ ส่วนปัญญา คือ การสลายข้อมูลคืออารมณ์ทั้งหมด ทำให้พื้นที่ในใจว่างเปล่า ไตรสิกขาเป็นหลักปฏิบัติสำคัญของชีวิต ไตรสิกขาคือต้นแบบของระบบการทำงานคอมพิวเตอร์ ศีลเหมือนระบบสแกนไวรัส สมาธิเหมือนระบบจัดเก็บข้อมูลส่วนปัญญาเหมือนระบบลบข้อมูลทิ้ง ในพระพุทธศาสนามีระบบลบข้อมูลทิ้ง เรียกว่า “ปัญญา” หรือ “วิปัสสนาญาณ”มองทุกอย่างในชีวิตให้เป็นไตรลักษณ์ คือเป็นอนิจจัง ทุกขัง อนัตตา ทุกอย่างเกิดจากการผสมกันระหว่างธาตุดิน น้ำลม ไฟ และวิญญาณ แล้วเกิดเป็นชีวิตทำกรรม ใช้กรรม เมื่อเจริญเติบโตเต็มที่ก็แตกสลายไปตามกาล ภายในวิญญาณนั้นก็มีเมล็ดพันธุของกรรมบรรจุอยู่ พร้อมที่จะงอกขึ้นมาได้ทุกเมื่อ หากวิญญาณเหนี่ยวภพชาติได้บางครั้งเกิดเป็นคน เป็นสัตว์ เป็นคนก็มีเผ่าพันธุ์และความเป็นอยู่ที่ต่างกัน บางคนเกิดมาแข็งแรง แต่บางคนพิการ บางคนอายุยืน แต่บางคนอายุสั้น บางคนร่ำรวยบางคนยากจน บางคนรูปงาม บางคนขี้เหร่ที่เป็นเช่นนี้เพราะบุญทำกรรมแต่ง บุญกรรมอยู่ที่ไหน มี 2 ส่วน คือ ส่วนที่ 1 อยู่ภายในจิตหรือวิญญาณ เป็นเมล็ดพันธุ์ที่เดินทางมาพร้อมกัน ส่วนที่ 2 สร้างขึ้นมาใหม่ ขณะใช้กรรม มนุษย์ก็สร้างกรรมใหม่ด้วย ชีวิตมนุษย์คือสุดยอดคอมพิวเตอร์ไตรสิกขาจึงเป็นระบบการทำงานของชีวิตไม่ต่างจากระบบคอมพิวเตอร์   ภาพ : pixabay บทความน่าสนใจ การให้ทานที่ได้ผลสมบูรณ์ โดยสมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ประยุทธ์ ปยุตฺโต) เทคโนโลยีของจิต บทความให้แง่คิด จาก พระราชญาณกวี (ท่านปิยโสภณ) Dhamma Daily : ถ้ามีแฟนอยู่แล้ว แต่ไป คุยกับผู้ชายคนอื่น แบบเพื่อนให้คำปรึกษาถือว่าผิดศีลไหม การปฏิบัติสมาธิ มีหลายแบบหลายแนวไม่เหมือนกัน สรุปแล้วจะเชื่อสำนักใดดี? ปัญญาธรรมประจำวันนี้ : ในฐานะคนธรรมดาทั่วไป เราจะสามารถเข้าสู่ นิพพาน ได้หรือไม่ อานิสงส์ของการรักษาศีล โดย หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต 7 อานิสงส์ที่ได้จากการพับ ดอกบัว ถวายพระ สัญลักษณ์แห่งสมาธิและศรัทธา งานบุญเข้าพรรษา ตักบาตรบนหลังช้างที่จังหวัดสุรินทร์ งานประเพณีบุญแปลกหนึ่งเดียวในประเทศไทย    

คนโง่ชอบ ปะทะ บทความโดย พระราชญาณกวี (ท่านปิยโสภณ)

คนโง่ชอบ ปะทะ บทความโดย พระราชญาณกวี (ท่านปิยโสภณ) รถมีพวงมาลัยไว้ให้คนขับหักหลบหลุม หมุนล้อรถให้เลี้ยวไปตามโค้งที่คดงอ มีเบรกไว้ให้เหยียบชะลอหยุดรถเมื่อคราวจะเฉี่ยวชนหรือ ปะทะ ธรรมชาติชีวิตมักเต็มไปด้วยสิ่งขวางกั้นและอันตรายที่อาจเกิดโดยไม่คาดคิด ไม่ว่าภัยนั้นจะเกิดจากคนอื่นหรือจากเราเอง การปะทะกันเป็นภัยร้ายอย่างหนึ่ง แม้แต่ละคนจะมีเหตุผลของตน แต่ก็หนีไม่พ้นความหายนะ เหมือนรถวิ่งชนกัน แม้จะอ้างกฎกติกาว่าตนถูก หากมองเห็นซากปรักหักพังรออยู่ข้างหน้า เราจะเสี่ยงปะทะไปทำไม คนโง่มักใช้อารมณ์มากกว่าสติปัญญา คนโง่มักใช้อารมณ์มากกว่าเหตุผล คนโง่มักใช้คนประจบสอพลอทำงานแทน คนโง่มักรอคอยข้อมูลเท็จจากคนประจบ การอยู่ร่วมกัน ต้องอาศัยหลักการง่าย ๆ คือ ความยืดหยุ่นอุ่นใจให้เกิดมิตรภาพ เพราะเมื่อเป็นมิตรกันภัยอันตรายก็จะน้อยลง การอยู่ร่วมกัน ให้เกรงใจกันมากกว่าหาทางหักหาญน้ำใจ อย่าคิดว่าคนใกล้เป็นของตาย จะพูดอะไรก็ได้ เขาต้องเชื่อ ต้องทำตามทุกอย่างอยู่แล้ว เพราะเราเหนือเขาทุกประตู การอยู่ร่วมกัน ให้แบกรับภาระหน้าที่ร่วมกัน บางคนหน้าที่ตนก็ไม่ทำ หน้าที่ส่วนรวมก็ทอดทิ้ง ปล่อยให้คนอื่นทำงานหนัก ตนได้หน้า คนอื่นได้ภาระ การอยู่ร่วมกัน มิใช่เราอยู่คนเดียว พึงสำนึกว่าที่นี่มิใช่มีเราอยู่คนเดียว พึงใส่ใจต่อกันและกันให้มาก บ้านจะเป็นวิมาน สถานที่จะเป็นสรวงสวรรค์ได้ก็เพราะเราทุกคนไม่ปะทะกัน   ที่มา : นิตยสาร Secret  ฉบับที่ 232 […]

keyboard_arrow_up