อานิสงส์แห่งการบูชา พระธาตุพระปัจเจกพุทธเจ้า

อานิสงส์แห่งการบูชา พระธาตุพระปัจเจกพุทธเจ้า ครั้งหนึ่งพระพุทธเจ้าเสด็จกรุงเวสาลี เพื่อสร้างความสุขสงบให้เกิดขึ้นในดินแดนนั้น พุทธานุภาพได้บังเกิดขึ้น ทำให้ชนทั้งหลายที่พบเห็นต่างสงสัยในปาฏิหาริย์ที่เกิดขึ้นนี้ พระพุทธเจ้าได้ตรัสว่า เป็นเพราะอานิสงส์แห่งการบูชา พระธาตุพระปัจเจกพุทธเจ้า ที่พระองค์สร้างไว้ในอดีตชาติ หลังจากพระพุทธเจ้าได้แสดงรัตนสูตร และโปรดให้พระอานนท์ประพรมน้ำพระพุทธมนต์ไปทั่วกรุงเวสาลี ทำให้อมนุษย์ที่เข้ามาในกรุงเวสาลีพากันหนีออกไปจนหมด ทำให้กรุงเวสาลีกลับมาสงบสุขอีกครั้งด้วยพุทธบารมี ในขณะที่พระพุทธเจ้าพร้อมด้วยพระภิกษุบิณฑบาตอยู่ในกรุงเวสาลี ปรากฏว่าเทพพรหมบนท้องฟ้า พญานาคในแม่น้ำคงคาต่างสักการะพระองค์ด้วยดอกไม้ ทิวธง และฉัตรอย่างตระการตา พระราชาทั้งหลายต่างเกลี่ยผืนทรายให้เรียบเสมอกัน และตกแต่งพื้นทรายนั้นด้วยดอกไม้นานาพันธุ์ ชนทั้งหลายคิดว่านี่คือพุทธานุภาพของพระพุทธเจ้า แต่พระองค์กลับตรัสว่า เป็นอานิสงส์ที่พระองค์ได้ทำไว้ในอดีตชาติ ครั้งอดีตนานมาในเมืองตักกศิลา พระองค์เสวยพระชาติเป็นพราหมณ์ผู้หนึ่งมีชื่อว่า “สังขะ” นิยมเรียกกันว่า “สังขพราหมณ์” มีบุตรชายเป็นหนุ่มรูปงาม มีชื่อนามไพเราะว่า “สุสิมะ” ใครต่างเรียกหนุ่มน้อยคนนี้ว่า “สุสิมมาณพ” เมื่อสุสิมมาณพอายุได้ 16 ปี ก็ขออนุญาตบิดาไปเรียนมนต์ที่กรุงพาราณสี บิดาจึงแนะนำให้บุตรชายไปเรียนกับสหายเก่าของตน จากนั้นหนุ่มน้อยก็ออกเดินทางไปสู่สำนักแห่งสหายของบิดาที่กรุงพาราณสี เจ้าสำนักรับมาณพน้อยไว้ทันทีเพราะเป็นลูกชายของสหายเก่าแก่ เจ้าสำนักถ่ายทอดวิชามนต์จนหมดไส้หมดพุงแก่ แต่หนุ่มน้อยกลับยังอยากเรียนรู้อีก เจ้าสำนักจึงแนะนำให้ไปเรียนกับเหล่าฤษีในป่าอิสิปตนมฤคทายวัน แต่ทว่าในป่าแห่งนั้นมีพระปัจเจกพุทธเจ้าประทับอยู่ ชายหนุ่มไม่ทราบจึงฝากตนเป็นศิษย์กับพระปัจเจกพุทธเจ้า ปรากฏว่าพระปัจเจกพุทธเจ้าได้บวชให้กับมาณพ ไม่นานนักมาณพก็ตรัสรู้เป็นพระปัจเจกพุทธเจ้า ต่อมาก็ดับขันธปรินิพพาน ชาวเมืองพาราณสีนำพระธาตุของพระปัจเจกพุทธเจ้าประดิษฐานไว้ในพระเจดีย์ สังขพราหมณ์เห็นว่าบุตรชายหายไปนานมากแล้ว ไม่กลับมาบ้านเลย จึงเดินทางมาตามหากรุงพาราณสี จึงถามผู้คนไปทั่วว่ามีใครรู้จักบุตรของตนบ้างไหม ชาวเมืองรู้จักมาณพน้อยผู้นี้ดี […]

สำเร็จเป็นพระอรหันต์ เพราะอำนาจแห่งการอธิษฐานจิต

สำเร็จเป็นพระอรหันต์ เพราะอำนาจแห่งการ อธิษฐานจิต มักพบว่าการสำเร็จเป็นพระอรหันต์จะมาจากการฝึกฝนจิตให้ไร้ซึ่งกิเลสและอุปกิเลสทั้งปวง แต่มีเรื่องหนึ่งที่ยืนยันได้ว่า การสำเร็จเป็นพระอรหันต์ ก็มาจากการ อธิษฐานจิต ได้เช่นกัน ครั้งพระปัจเจกพุทธเจ้าพระองค์หนึ่งทรงเข้าสมาบัติอยู่บนภูเขาคันธมาทน์ หลังจากพระองค์ออกจากสมาบัติแล้ว ได้ดำริว่าจะอนุเคราะห์ให้ผู้ใดถวายทานแด่พระองค์ดี พระองค์จึงทรงเพ่งญาณจนทราบว่าต้องเสด็จไปอนุเคราะห์เด็กชายผู้หนึ่งซึ่งกำลังทำงานอยู่ในไร่อ้อย พระองค์ทรงเหาะไปที่ไร่อ้อยทันที เด็กชายกำลังเดินถือต้นอ้อยมา 2 ต้น ต้นหนึ่งเป็นของตน ส่วนอีกต้นเป็นของพี่ชาย เพื่อที่จะลิ้มรสความหวานที่แสนอร่อยของอ้อย ระหว่างทางนั้นเอง เด็กชายได้พบพระปัจเจกพุทธเจ้า เด็กน้อยกราบบังคมพระปัจเจกพุทธเจ้าด้วยความเลื่อมใส จึงอาราธนาให้พระองค์ทรงรับอ้อยจากตน เด็กน้อยปูผ้าคลุมบนเนินที่สูงกว่าตนแล้วกล่าวว่า “พระองค์โปรดนั่งบนพื้นที่ที่สูงกว่าข้าพเจ้าเถิดเจ้าข้า” หลังจากพระปัจเจกพุทธเจ้าประทับบนพื้นที่ที่สูงกว่าเด็กชายแล้ว เด็กชายกล่าวขึ้นว่า     “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ หม่อมฉันขอถวายต้นอ้อยที่มีรสหวานนี้แด่พระองค์ อานิสงส์จากการถวายอ้อยนี้ขอให้หม่อมฉันเป็นผู้ได้ครอบครองเทวดาสมบัติ มนุษยสมบัติ และนิพพานสมบัติด้วยเถิด”  พระปัจเจกพุทธเจ้าตรัสตอบว่า “เป็นไปตามนั้น” เด็กน้อยเกิดความปีติขึ้น ยิ่งยกต้นอ้อยที่ตัดมาดีแล้ว วางลงในบาตรของพระปัจเจกพุทธเจ้า ปรากฏว่าน้ำอ้อยไหลออกมาจนท่วมบาตร จากนั้นพระองค์ทรงลิ้มรสต้นอ้อยที่หวานอร่อย หลังจากนั้นทรงเหาะกลับไปยังเขาคันธมาทน์ทันที เด็กชายเดินกลับบ้านอย่างมีความสุข แต่กลับไร้ต้นอ้อยติดมือไปให้พี่ชาย พี่ชายถามถึงต้นอ้อย น้องชายจึงเล่าสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมดให้พี่ชายฟัง พี่ชายเกิดความปีติและอนุโมทนาในการถวายทานแด่พระปัจเจกพุทธเจ้าของน้องชาย ยิ่งต้นอ้อยอันที่จะเป็นของตนได้อยู่ในบาตรของพระปัจเจกพุทธเจ้าด้วยแล้ว พี่ชายได้อธิษฐานขอให้ตนได้สำเร็จอรหัตตผล ไม่ต้องเวียนว่ายตายเกิดอีกต่อไป     เมื่อสองพี่น้องต่างสิ้นบุญลง อานิสงส์แห่งการถวายอ้อยแด่พระปัจเจกพุทธเจ้าส่งผลให้ทั้งสองเกิดเป็นเทวดา […]

พระปัจเจกพุทธเจ้า : พระพุทธเจ้าผู้สอนให้สาวกเข้าสู่พระนิพพานไม่ได้

พระปัจเจกพุทธเจ้า : พระพุทธเจ้าผู้สอนให้สาวกเข้าสู่พระนิพพานไม่ได้ โลกไม่เคยขาดช่วงของผู้บรรลุธรรมด้วยอริยสัจ 4 หากไม่มีการอุบัติขึ้นของพระอนุตรสัมมาสัมพุทธเจ้า พระพุทธเจ้าอีกประเภทจะอุบัติขึ้นแทน เพื่อแสดงให้เห็นว่า การบรรลุธรรมด้วยความจริง 4 ประการนี้มีอยู่จริง นั่นคือ พระปัจเจกพุทธเจ้า พระพุทธเจ้าผู้ตรัสรู้ด้วยพระองค์เอง แต่ไม่สามารถสอนให้สาวกเข้าสู่พระนิพพานได้   ทำไมพระปัจเจกพุทธเจ้าสอนให้เข้าถึงพระนิพพานไม่ได้ พระปัจเจกพุทธเจ้าเป็นพระพุทธเจ้าประเภทหนึ่งที่ตรัสรู้อริยสัจ 4 ด้วยตนเอง ปรมัตถโชติกา อรรถกถาสุตตนิบาตอธิบายลักษณะพระปัจเจกพุทธเจ้าไว้ว่า การเป็นพระปัจเจกพุทธเจ้านั้นคล้ายกับ คนใบ้ที่ฝัน คนใบ้สามารถฝันได้แต่ไม่สามารถบอกเล่า หรือพรรณนาความฝันของตนได้ พระปัจเจกพุทธเจ้าเป็นผู้บรรลุอริยสัจ 4 จนสำเร็จเป็นพระพุทธเจ้าก็จริง แต่ไม่สามารถบอกวิธี หรือชี้แนะหนทางการบรรลุพระนิพพานแก่ใครได้ อาจกล่าวได้ว่าพระปัจเจกพุทธเจ้ามีวาสนาและศักยภาพพอที่จะสามารถบรรลุธรรม แต่ไม่มีศักยภาพพอที่จะสั่งสอนให้เวไนยสัตว์มีดวงตาเห็นธรรม หรือไปสู่ความหลุดพ้นได้   คุณสมบัติแห่งการเป็นพระปัจเจกพุทธเจ้า คัมภีร์ปรมัตถโชติกาอธิบายว่า บุคคลผู้ตั้งปณิธานเป็นพระปัจเจกพุทธเจ้าต้องมีคุณสมบัติดังนี้ มีความเป็นมนุษย์ เป็นเพศชายเท่านั้น ได้พบพระสัมมาสัมพุทธเจ้า หรือพระปัจเจกพุทธเจ้าพระองค์ใดพระองค์หนึ่ง ยอมมอบชีวิตของตนเองเพื่อความเป็นพระปัจเจกพุทธเจ้า มีความมุ่งมั่นที่จะสำเร็จเป็นพระปัจเจกพุทธเจ้า   คำสอนของพระปัจเจกพุทธเจ้า มานพ นักการเรียน กล่าวว่า พระปัจเจกพุทธเจ้าส่วนมากทรงสอนเรื่อง อภิสมาจาร คือข้อระเบียบการปฏิบัติ เช่น สุสีมมานพอยากทราบเรื่อง “เบื้องปลายของศิลปะ” […]

พระเจ้าอชาตศัตรู ผู้พลั้งพลาดเพราะเพื่อนพาล

พระเจ้าอชาตศัตรู พลั้งพลาดก่อกรรมทำเข็ญอันหนักหนา เพราะหลงเชื่อคำยุยงของพระเทวทัตต์ เหมือนสำนวนคบคนพาล พาลพาไปหาผิด คบบัณฑิต บัณฑิตพาไปหาผล

keyboard_arrow_up