ปัญหาธรรมประจำวัน : ถ้า ได้รับแรงกดดัน ในการทำงาน ธรรมะอะไรที่พอจะช่วยได้บ้าง

ปัญหาธรรมประจำวัน : ถ้า ได้รับแรงกดดัน ในการทำงาน ธรรมะอะไรที่พอจะช่วยได้บ้าง ปัญหาธรรม : ถ้า ได้รับแรงกดดัน ในการทำงาน ธรรมะอะไรที่พอจะช่วยได้บ้าง ตอบปัญหาธรรม : สติ เป็นสิ่งที่ช่วยได้ การที่เขาได้รับแรงกดดัน ต่าง ๆ ที่เข้ามาในชีวิตประจำวัน มันทำให้เกิดความเครียด ความกดดัน เกิดความวิตกกังวล เกิดความโกรธ เกิดความเสียใจต่าง ๆ มันมาจากการที่จิตของเราไหลไปกับอารมณ์ จมอยู่กับความคิด และส่วนใหญ่ความคิดทำให้เราจมอยู่กับความคิดลบ ชอบคิดเรื่องแย่ ๆ โดยเฉพาะเรื่องชาวบ้านคิดเยอะเลย มันคิดไปเรื่อย การที่จะหลุดจากอาการจมอยู่กับความคิดได้ ต้องอาศัยการฝึกฝนอบรมสติปัฏฐาน ในขณะที่มีสติ มีความรู้สึกตัวขึ้นมา มันจะหลุดออกจากความคิด หลุดออกจากอารมณ์ต่าง ๆ วิธีการฝึกสติเป็นอะไรที่ง่ายมาก ๆ มันคือการปลุกความรับรู้ขึ้นมา อย่างนั่งอยู่ ก้มสัมผัสพื้นก็รู้ ขาสัมผัสพื้นก็รู้ กายที่นั่งอยู่ก็รู้ รู้เนื้อรู้ตัวขึ้นมาอยู่เสมอ ลองฝึกดูในขณะที่การรับรู้เกิดขึ้นมา มันหลุดออกจากความคิด หลุดออกจากอารมณ์ต่าง ๆ ถ้าเราฝึกไปมาก ๆ เข้า […]

ปัญหาธรรมประจำวันนี้ : ควรแก้ไขอย่างไรดีเวลาถูกคนนินทาแล้วมักโกรธ

ปัญหาธรรมประจำวันนี้ : ควรแก้ไขอย่างไรดีเวลา ถูกคนนินทา แล้วมักโกรธ ปัญหาธรรม : ควรแก้ไขอย่างไรดีเวลา ถูกคนนินทา แล้วมักโกรธ ตอบปัญหาธรรม : โกรธสั้น ๆ ดีไหมคะ เอาแค่รำคาญหรือบางทีเราก็เห็นว่า ถ้าคิดเชิงบวกก็อาจจะตลกไปเลย แต่จริง ๆ มันมาสั้น ๆ มันมาสั้น ๆ พอรำคาญก็รู้ว่ารำคาญ หรือถ้าเผื่อมันไม่รู้ตอนรำคาญ มันโกรธไปแล้วก็ไม่รู้ตอนโกรธ แต่ไม่รู้ตอนเดี๋ยวเถอะมึง เดี๋ยวเถอะมึง จะเอาคืนแล้ว วางแผนพยาบาท พร้อมที่จะแบบเข้าไปแบบเหมือนทำลายแล้ว ถอนหายใจบ้าง แล้วก็มองทุกอย่างอย่างที่รู้ว่า คนที่ทำให้เราโกรธก็ทุกข์มากแล้ว เราก็กำลังอยู่ในนรกอีกคนหนึ่ง เพื่อที่จะแย่งชิงว่าใครจะเป็นคนที่โกรธแล้วชนะที่สุด พิสูจน์ทั้ง ๆ ที่เราก็เหมือนแบบอยู่ในกระทะร้อน  ๆ แต่อยากใส่มงกุฎ อันนี้น่าสงสารมาก คิดว่าถ้าไม่ไหวจริง ๆ เดินออกไปที่ไหนก็ได้ เว้นวรรคบ้างแล้วก็อย่าเพิ่งนึกถึงเรื่องราวเดิม ๆ เหมือนเรายังอ่อนแออยู่เราก็ไปชาร์จพลังงานก็ได้ มาเสถียรธรรมสถานก็ได้ที่นี่ เดินอย่างมีภาวนากับความโกรธ ให้เห็นว่าหนึ่งจงกรม ความโกรธหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้ เรื่องนี้หายไปเรื่องใหม่มาอีกอย่างนี้ อย่าสร้างอุปนิสัยตามส่งอย่างนี้เลย มันจะกลายเป็นคนที่มีโรคร้าย […]

ปัญหาธรรมประจำวันนี้ : ทำอย่างไรให้เราเลิกคิดยึดติด

ปัญหาธรรมประจำวันนี้ : ทำอย่างไรให้เราเลิกคิด ยึดติด ปัญหาธรรม : ทำอย่างไรให้เราเลิกคิด ยึดติด เสียที เพราะยึดติดทีไรก็ทุกข์ทุกที ตอบปัญหาธรรม :  ” ต้องมองสิ่งทั้งหลายตามความเป็นจริงในธรรมชาติของสิ่งนั้นที่มีอยู่ เป็นอยู่ เหมือนเรามองเหรียญ เราก็ว่าเหรียญมีกี่ด้าน 2 ด้าน ก็เชื่อกันว่าเหรียญมี 2 ด้าน คือด้านหัวกับด้านก้อย ไปลองพิจารณาดูสิว่าจริง ๆ มันมีกี่ด้าน เหรียญนี่มันมี 3 ด้าน มันไม่ได้มี 2 ด้านเท่านั้น นอกจากด้านหัว ด้านก้อย มันยังมีด้านที่อยู่กึ่งกลาง อยู่ตรงกลางระหว่างหัวกับก้อยนั่นก็คือด้านสันนั่นเอง เราไม่ค่อยให้ความสำคัญด้านสันของเหรียญ เราก็ไปให้ความสำคัญกับด้านหัวกับด้านก้อย เหมือนกับในชีวิตประจำวันของเรา เห็นอะไร ได้ยินสิ่งไหน ได้สัมผัสสัมพันธ์กับสิ่งไหนก็จะเกิดความรู้สึกต่อสิ่งนั้น ” ความรู้สึกส่วนใหญ่มันจะชักนำเราไป ที่ชอบ ไม่ชอบ สวย ไม่สวย ดี ไม่ดี ถ้าเราไปชอบด้านก้อยมากกว่าด้านหัว เราก็ว่าด้านหัวไม่ดีอย่างโน้นอย่างนี้อย่างนั้น ด้านก้อยดีกว่าอย่างโน้นอย่างนี้อย่างนั้น นี่มันมองอย่างใจที่เป็นธรรม ไม่เที่ยงธรรม […]

ปัญหาธรรมประจำวันนี้ : การปฏิบัติธรรมสามารถเป็นที่พึ่งของเราได้อย่างไร

ปัญหาธรรมประจำวันนี้ : การปฏิบัติธรรม สามารถเป็นที่พึ่งของเราได้อย่างไร ทุกวันนี้พบเจอแต่ปัญหา การเอาตัวเองออกจากปัญหาเหล่านั้น สามารถอาศัย การปฏิบัติธรรม เป็นที่พึ่งของเราได้หรือไม่ พระอาจารย์ชาญชัย อธิปัญโญได้ตอบปัญหาธรรมนี้ไว้ดังนี้ เพราะการปฏิบัติธรรมเป็นสิ่งที่ที่อยากจะบอกว่าเป็นความจำเป็น แต่มันเป็นอย่างนั้นจริง ๆ เลย เพราะชีวิตทุกชีวิตไม่ต้องการความทุกข์ ชีวิตทุกชีวิต ต้องการที่จะมีกำลังใจ ที่จะต่อสู้ ที่จะฟันฝ่ากับปัญหากับอุปสรรค โดยเฉพาะที่จะเอาชนะใจตัวเองจากสิ่งที่ไม่ดีนั่นแหละ ไม่มีวิชาทางโลกวิชาไหนเลย ที่สอนให้ทำใจเป็นสุข ที่สอนให้จิตใจมีกำลังที่จะต่อสู้กับกิเลส เอากิเลสออกได้ เหมือนวิชาทางธรรมเลย ไม่มีวิชาทางโลกวิชาไหนเลยที่จะใช้ไปได้ทุกวันจนวันตาย มีแต่ธรรมะนั่นแหละ ที่ใช้ได้ตลอดเวลา ทุกลมหายใจเข้าออก และโดยเฉพาะสุดท้าย วันตายของเราด้วยต้องใช้ธรรมะอย่างมากเลย งานการ เมื่อเราแก่แล้วก็ต้อง Retire ไป นี่แหละคนที่สัมพันธ์กับเรานับวันก็ต้องจากกันไป มีอะไรที่จะเป็นที่พึ่งของชีวิตได้อย่างจริง ๆ บ้านช่องก็เป็นเครื่องอยู่อาศัย เสื้อผ้าก็สักแต่เป็นของใช้ รถลาสักแต่เป็นของใช้ของอาศัย แต่ธรรมะนั่นแหละ เป็นที่พึ่งของจิตใจได้อย่างแท้จริง คนไม่รู้ธรรม ไม่เข้าใจธรรม ก็ไม่เห็นคุณค่าของธรรมะ แต่วันหนึ่งถ้าเข้าใจธรรม จะเห็นคุณค่าของธรรมะอย่างแท้จริง เพราะฉะนั้นอย่ายกเวลาในชีวิตของเราทั้งหมด ให้กับสิ่งอื่นหรือให้กับคนอื่นเสียทั้งหมด ควรจะแบ่งปันเวลาในชีวิตของเราให้กับตัวเองบ้าง อย่าไปรักแต่คนอื่นโดยไม่รักตัวเอง อย่าไปสงสารแต่คนอื่นโดยไม่รู้จักสงสารตัวเอง ต้องรักต้องห่วยใยต้องสงสารตัวเองบ้าง […]

ปัญหาธรรม : อยากมีชีวิตที่ราบรื่นและสมบูรณ์แบบเป็นความคิดที่ผิดหรือไม่ 

ปัญหาธรรม : อยากมีชีวิตที่ราบรื่น และสมบูรณ์แบบ เป็นความคิดที่ผิดหรือไม่ ความคิดที่ว่า อยากมีชีวิตที่ราบรื่น และสมบูรณ์แบบ อาจเป็นความปราถรนาของใครหลายคน แต่ในมุมมองของพระพุทธศาสนามองความคิดนี้อย่างไร พระอาจารย์นวลจันทร์ กิตติปัญโญได้กล่าวไว้ดังนี้ รูปสวย รวยทรัพย์ รวยปัญญา จริงอยู่เป็นกลาง ๆ ถ้าคุณนำความสามารถที่คุณได้ติดตัวมา เขาเรียกว่าสว่างมา ไปทำกุศลช่วยเหลือสังคม เพราะรูปร่างหน้าตาก็ดีอยู่แล้ว เหมือนกังนัมสไตล์ ใช่ไหม รูปร่างหน้าตาดีมากใช่ไหม หรือหม่ำ จ๊กมก รูปร่างหน้าตาดีอยู่แล้วอย่างนี้ เราก็ไปทำกุศลได้เยอะแยะมากมาย หรือว่าเราก็รวยอยู่แล้ว มีเงินอยู่มากอยู่แล้ว เพราะยังไม่เป็นสัมมาทิฏฐิ ยังไม่เจอกัลยาณมิตร อาจจะนำพาความสามารถที่มี รวยด้วย ตระกูลดีด้วย รูปร่างหน้าตาดีด้วย แต่อาจจะไปหลอกผู้หญิงได้ตั้งมากมาย ใช่ไหม เงินทองอาจจะไปเปิดอะไรที่ไม่ดี ทำพาสิ่งที่ไม่ดี อะไรอย่างนี้ แต่ถ้าได้เจอท่านผู้รู้จริงที่ว่า ก็จะแปรสภาพจากสิ่งเหล่านั้นมาเป็นอริยทรัพย์ มาช่วยเหลือสังคม มาทำสิ่งที่ดีงาม ฉะนั้นคือที่ปลอดภัยที่สุด คือที่ที่อันตรายที่สุด คือว่าเราเกิดมาดีทุกอย่างแล้ว เราได้เปรียบแล้ว นี่แหละท่านยิ่งบอกว่าหวาดเสียวมากเลย ล่อแหล่มมากเลย อยู่สถานภาพที่ล่อแหล่ม ทำชั่วก็จะทำได้มากเลย เพราะปัญญาก็เลิศ ทำแบบคนอื่นจะตามไม่ทัน […]

ปัญหาธรรม : เราสามารถกำหนดภพภูมิได้หรือไม่ โดย พระอาจารย์ชาญชัย อธิปัญโญ

ปัญหาธรรม : เราสามารถ กำหนดภพภูมิ ได้หรือไม่ โดย พระอาจารย์ชาญชัย อธิปัญโญ เมื่อพูดถึงความตาย หลายคนอาจนึกถึง “จิตสุดท้าย” แต่เราจะสามารถ กำหนดภพภูมิ ของเราได้หรือไม่ เพื่อให้จิตสุดท้ายพาเราไปสู่ภพภูมิที่ดี พระอาจารย์ชาญชัย อธิปัญโญได้ไว้ดังนี้ หลักของการเกิดในชาติต่อไปพระพุทธองค์ตรัสเอาไว้ว่า ถ้าจิตเศร้าหมองในขณะที่จะขาดใจตาย ไปอบายภูมิ หรือทุคติภูมิ อันมีนรก เปรต อสูรกาย สัตว์เดรัจฉาน ไปตามคุณสมบัติของจิตในขณะจะขาดใจตายนั่นเอง แต่ถ้าจิตผ่องใสก็จะไปสุคติภูมิอันมีมนุษย์ เทวดา 6 ชั้น พรหม 20 ชั้น เพราะฉะนั้นเมื่อเรารู้อย่างนี้ ถ้าเราไม่อยากไปอบายภูมิซึ่งมันไม่มีใครอยากไป เวลาจะตาย เราก็ต้องพยายามประคับประคองจิตของเรา ในวาระสุดท้ายของชีวิตในชาตินี้ อย่าให้จิตมันเศร้าหมอง ให้จิตมีความผ่องใส จิตผ่องใสเป็นอย่างไร จิตมีความตั้งมั่นอยู่ในความสงบ นึกถึงความดีที่เราเคยทำไว้เป็นเครื่องหล่อเลี้ยง นึกถึงพระรัตนตรัยเอาเป็นเครื่องนำทาง หรือจิตมีความกล้าหาญ อาจจองไม่หวั่นไหวต่อสิ่งต่าง ๆ มีปัญญาเข้าใจว่าถึงวาระแล้วที่จิตดวงนี้จะต้องเดินทางต่อไป ละสิ่งทั้งหลาย ละแม้กระทั่งร่างกาย เพราะฉะนั้นโอกาสที่คนตายไปแล้ว จะกลับมาเกิดเป็นคนในชาติถัดไปนี่จึงมีน้อย ส่วนใหญ่มันจะไปอบายภูมิก่อน พ้นกรรมเมื่อใดจึงจะกลับมาเกิดเป็นคนอีก ก็คิดดูเอา […]

ปัญหาธรรม : ถ้าไม่กรวดน้ำ ญาติจะได้บุญหรือไม่ โดย พระอาจารย์นวลจันทร์ กิตติปัญโญ

ปัญหาธรรม : ถ้าไม่ กรวดน้ำ ญาติจะได้บุญหรือไม่ โดย พระอาจารย์นวลจันทร์ กิตติปัญโญ การ กรวดน้ำ เป็นเพียงแค่รูปแบบ แล้วก็เป็นรูปธรรมที่มันสามารถมองเห็นได้โดยตาว่า บัดนี้กำลังจะมีการอุทิศส่วนบุญส่วนกุศล โดยวิธีการเทน้ำ เป็นรูปแบบที่เห็น อันนี้เป็นรูปแบบภายนอก ซึ่งมันพอเห็นได้ด้วยตา แต่ถ้าเราไปเน้นเรื่องรูปแบบ หรือสิ่งที่เป็นภายนอกมากเกินไป มันอาจจะขาดสาระของภายใน คือเจตนาที่จะอุทิศส่วนบุญส่วนกุศลน้อมนึกถึงบรรดาญาติทั้งหลายที่ล่วงลับไปแล้ว อย่างนี้ ท่านมักจะได้รูปแบบเทน้ำ จ๊อก ๆ ๆ ๆ ๆ เท ๆ ๆ ๆ ๆ ไป เทมาเทไป ก็ตามองนู่นมองนี่ไป หรือไม่ก็เล่นไลน์ไปด้วย เทไป พระก็ยถาวาริวะหา ก็เทไปอะไรอย่างนี้ มันก็ได้แค่รูปแบบ แต่ถ้าเราไม่ต้องไปเน้นตรงนี้มากเกินไปอะไรอย่างนี้ เน้นที่ว่าเรานึกน้อมไปถึงบรรดาญาติที่ล่วงลับไปแล้ว เราเป็นเครื่องระลึกนึกถึงกัน แล้วก็มีการทำคุณงามความดี แล้วก็อุทิศส่งไปให้ เมื่อเขารับทราบโดยวิธีใดวิธีหนึ่งแล้ว ปกติถ้าเขาทราบก็จะมีการอนุโมทนาอยู่แล้วว่า ญาติก็ไม่ลืมเรานะ ยังนึกถึงเรา เขาก็อนุโมทนาเป็นกุศล เมื่อจิตเขามีกุศลเขาก็เลยเสวยโสมนัสเวทนาหรือสุขเวทนา เขาก็บรรเทาคลาย มันก็ตัดตอนในช่วงที่เขาเสวยอารมณ์หรือความสุขที่เป็นทุกข์ เป็นโทมนัสในอบายภูมิ […]

ปัญหาธรรม : เราควรวางใจอย่างไร? กรณีมีคนหยิบของในตู้ปันสุขไปจนหมด

ปัญหาธรรม : เราควรวางใจอย่างไร? กรณีมีคนหยิบของในตู้ปันสุขไปจนหมด “เวลานี้คนกำลังสนใจวิธีการให้โดยการตั้ง “ตู้ปันสุข” ให้คนที่สามารถแบ่งปันได้ นำอาหาร หรือของใช้จำเป็นมาใส่ไว้ในตู้ เพื่อให้คนที่ขาดแคลนมาหยิบไป แต่มีข่าวออกมาว่ามีคนตั้งใจมาโกยเอาของในตู้ปันสุขไปจนหมด ไม่เหลือให้คนอื่น เราควรวางใจอย่างไรกับเรื่องนี้ 1. ในฐานะของผู้ที่ติดตั้งตู้ 2. คนที่นำของมาบริจาคใส่ตู้ 3. คนทั่วไปที่อ่านข่าวนี้” พระครูธรรมรัต (ธนัญชัย เตชปัญโญ) แห่งวัดญาณเวศกวัน ได้ตอบปัญหาธรรมดังนี้   เราควรวางใจอย่างไร? ในกรณีมีคนตั้งใจมาโกยเอาของในตู้ปันสุขไปจนหมด ไม่เหลือให้คนอื่น   ในฐานะ ผู้ติดตั้งตู้ปันสุข นั้น ก็ต้องชัดในเจตนาของตนเอง ถ้าตั้งเจตนาไว้ถูกต้องสอดคล้องกับสิ่งที่ต้องการให้เกิดขึ้น ก็ไม่จำเป็นต้องเป็นทุกข์กังวลใจอะไร (เจตนาแบ่งปัน มีผู้มารับสิ่งที่แบ่งปัน) ถ้าการตั้งตู้ปันสุขคือการเปิดพื้นที่ให้ผู้คนที่มีกำลังทรัพยากรในการดำรงชีวิตมาก มีโอกาสได้เกื้อกูลแบ่งปันกับผู้ที่กำลังเผชิญความทุกข์ยากขาดแคลนเครื่องอุปโภคบริโภค ตู้ปันสุขก็ได้ทำให้เกิดสิ่งนี้ขึ้นแล้ว แต่ในการสร้างสรรค์สิ่งดีงามใด ๆ ก็ตามมักจะมีปัญหาและอุปสรรคเกิดขึ้นได้เสมอ ฉะนั้นเจตนาดีอย่างเดียวคงไม่เพียงพอ เพราะผลที่ต้องการจะเกิดขึ้นได้ก็ต้องมีเหตุปัจจัยถูกต้องเหมาะสม จึงต้องใคร่ครวญคิดค้นวิธีการด้วยปัญญา ซึ่งยังหมายรวมถึงความรู้เท่าทันสิ่งที่อาจจะเกิดขึ้นภายใต้เหตุปัจจัยอื่นๆ ที่ไม่อาจควบคุมได้ด้วย ในกรณีนี้ ผู้ตั้งตู้ปันสุขก็ต้องรู้เท่าทันว่าเหตุการณ์แบบนี้อาจจะเกิดขึ้นได้ ถ้าหากไม่ต้องการให้เกิดขึ้น ก็ต้องหาวิธีการป้องกันต่อไปเพื่อให้เจตนาหรือความตั้งใจดีนั้นสมประสงค์ เช่น หาวิธีการที่จะทำให้เกิดความละอายใจแก่ผู้ที่คิดจะมากอบโกย กักตุน […]

Dhamma Daily : กลัวโควิด-19 ควรทำใจอย่างไรดี 

Dhamma Daily : กลัวโควิด-19 ควรทำใจอย่างไรดี  จากสถานการณ์โรคระบาดในปัจจุบันที่นับวันจะมีจำนวนผู้ป่วยมากขึ้น ทำให้เกิดความหวาด กลัวโควิด-19 เป็นอย่างมาก พระอาจารย์นวลจันทร์ กิตติปัญโญแห่งสำนักวิวัฏฏะ จังหวัดเลย ได้เมตตาช่วยชี้แนะว่าเราควรจะปฏิบัติตนอย่างไรเพื่อไม่ให้เกิดความกลัวโควิด-19 ดังนี้ ปัญหาธรรม : หากเรากลัวโควิด-19 ควรทำใจอย่างไรดี พระอาจารย์นวลจันทร์ กิตติปัญโญ : พระผู้มีพระภาคเจ้าได้แสดงไว้ว่า โรคนั้นมีสองอย่างคือ “โรคทางกาย” และ “โรคทางใจ” เราไม่ประมาท ดูแลภูมิต้านทานเป็นอย่างดี นั้นคือเราไม่ประมาทโรคทางกาย โรคทางจิตใจคือเรื่องของกิเลสและการปรุงแต่ง วิตก กังวล เครียด ธรรมะจะมีบทบาทช่วยในตรงนี้ รักษาใจให้เป็นปกติ ว่างจากสังขารการปรุงแต่ง เพราะความปรุงแต่งมากขึ้น อารมณ์ก็ขึ้น ๆ ลง ๆ ใจก็เศร้าหมองขุ่นมัว ธรรมะคือยารักษาใจ เป็นโอสถธรรม โอสถทิพย์ เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดการปรุงแต่ง วิตก กังวล ธรรมะนั้นก็คือกรรมฐาน เช่น อยู่กับลมหายใจ (อานาปานสติ) กรรมฐานทุกหมวดทุกประเภท เป็นการทำให้จิตไม่คิดไปในเนื้อเรื่อง ในเนื้อหาเหล่านั้น […]

Dhamma Daily : ถ้าให้เลือกได้ 1 อย่าง สิ่งที่ควรทำในช่วงกักตัว 14 วันคืออะไร

คนที่ไปในสถานที่มีเชื้อไวรัส รัฐบาลมีมาตรการให้ กักตัว 14 วัน สำหรับคนที่ต้องกักตัวแบบนี้ สิ่งที่พวกเขาควรทำในช่วงโควิด-19ระบาดคืออะไร

คิดบวก คือคิดอย่างไร ธรรมะดี ๆ โดย ท่าน ว.วชิรเมธี

คิดบวก คือคิดอย่างไร ธรรมะดี ๆ โดย ท่าน ว.วชิรเมธี เดี๋ยวนี้ได้ยินแต่คำว่า “คิดบวก” อยู่บ่อย ๆ เลยอยากทราบว่าการคิดบวกคือคิดอย่างไร การคิดบวกจะทำให้เราไม่กล้าเผชิญหน้ากับความจริงใช่หรือไม่ ในสถานการณ์อย่างไรจึงจะใช้การคิดบวก บางคนก็ประณามการคิดบวกว่าเป็นวิธีคิดของคนสิ้นคดิ ความจริงเป็นอย่างไรกันแน่ครับ จากนักศึกษาไทยในออกซฟอร์ด การคิดบวกอาจอนุโลมเรียกว่าเป็นวิธีคิดอย่างหนึ่งในพุทธธรรมได้เหมือนกัน โดยมีชื่อเรียกว่า “อุปปาทกมนสิการ” แปลว่า “การคิดให้เกิดกุศลธรรม” หรือ “การคิดเพื่อให้เกิดประโยชน์” หลักทั่วไปมีอยู่ว่า ให้เรารู้จักมองหาแง่ดี แง่งาม แง่ที่เป็นประโยชน์ของสิ่งต่าง ๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของเราให้พบ แล้วพยายามใช้ประโยชน์จากสิ่งนั้นให้ได้ ขั้นตอนของการคิดบวกมีอยู่สองขั้นตอน ขั้นตอนที่ 1 เป็นการมองสิ่งต่าง ๆ ตามความเป็นจริง แล้วพยายามแก้ปัญหาบนพื้นฐานของความเป็นจริงให้ได้อย่างถึงที่สุดก่อน แต่ถ้าหากพยายามทุกวิถีทางแล้วก็ยังไม่อาจแก้ปัญหาอะไรได้เลย จึงมาถึงขั้นตอนที่ 2 คือเริ่มใช้การคิดบวกกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า ขั้นตอนที่ 2 คือ เมื่อพยายามแก้ปัญหาตามความเป็นจริงจนสุดความรู้ความสามารถแล้ว แต่กลับพบว่าเหตุปัจจัยที่ขวางอยู่ตรงหน้านั้นใหญ่โตหรือยากเย็นเกินกว่าจะแก้ไขอะไรได้ แทนที่เราจะเป็นฝ่ายยอมจำนน หรือยอมรับสภาพอย่างจนมุมและอยู่กับปัญหาแบบหมดอาลัยตายอยาก เรากลับลุกขึ้นมา ปรับวิธีคิดและปรับมุมมองของเราใหม่ เพื่อที่จะเผชิญกับความเป็นจริงในเชิงสร้างสรรค์ พูดง่าย ๆ ว่า […]

“อย่ายอมให้คอร์รัปชัน กลายเป็นวัฒนธรรมของชาติ” ธรรมะโดย ท่าน ว.วชิรเมธี

“อย่ายอมให้ คอร์รัปชัน กลายเป็นวัฒนธรรมของชาติ” ธรรมะโดย ท่าน ว.วชิรเมธี ถาม : ดิฉันทำงานอยู่แผนกจัดซื้อในโรงพยาบาลของรัฐ โดยมีหัวหน้าแผนกและพนักงานขายร่วมกันทุจริตในการซื้อยาและอุปกรณ์การแพทย์มานานแล้ว ดิฉันรู้เห็น แต่ไม่เคยมีส่วนได้เสียเลยแม้แต่ครั้งเดียว ดิฉันควรทำอย่างไรดีคะ เพราะแม้แต่ผู้อำนวยการโรงพยาบาลก็ยังมีส่วนแบ่ง ดิฉันไม่ทราบจะไปร้องเรียนที่ไหน หรือว่าจะลาออกดี แต่อายุขนาดนี้แล้วก็ไม่รู้จะไปทำงานอะไร รู้สึกบาปมากค่ะ ตอบ : ในฝ่ายพระสงฆ์ของเรานั้นว่ากันว่า ถ้าเห็นผู้อื่นทำผิดวินัยแล้วเราเฉย ๆ ก็เท่ากับว่าเราเองกำลังมีส่วนผิดด้วย เพราะความเสียหายที่คนอื่นทำนั้น บางทีไม่ได้เกี่ยวกับเราก็จริงอยู่ แต่มันเกี่ยวกับประโยชน์ส่วนรวมของเพื่อนมนุษย์ ซึ่งการที่เราเฉยก็เหมือนเราเป็นส่วนหนึ่งของปัญหาด้วย ไม่ทราบว่าคุณเคยได้ยินคำกล่าวทำนองนี้บ้างหรือไม่ “หากเราไม่ร่วมแก้ปัญหา เราก็คือส่วนหนึ่งของปัญหา” แต่อย่างไรก็ตาม บางครั้งมนุษย์เราก็มีปัญหาเรื่อง “ความมั่นคง” ของชีวิตเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย ในกรณีของคุณก็เช่นกัน บางทีการพูดออกไปก็หมายถึงอันตรายที่จะเกิดกับตัวเอง แต่หากเฉยไว้ ๆ ประเทศชาติก็เสียหายจากปัญหาทุจริตไม่จบไม่สิ้น ทางสายกลางในเรื่องนี้ก็คือ ควรหาทางแจ้งให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องทราบเรื่องการทุจริตนี้ โดยไม่จำเป็นต้องเปิดเผยตัวเองก็ได้ โดยวิธีนี้คุณเองก็ปลอดภัย และยังสามารถแก้ปัญหาได้อีกด้วย ซึ่งการทำเช่นนี้คือการแก้ปัญหา ส่วนการอยู่เฉย ๆ ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น นั่นแหละคือสาเหตุสำคัญที่ทำให้ “คนชั่วยังคงลอยนวล” อยู่ทั่วไป และทำให้ การคอร์รัปชันกลายเป็นวัฒนธรรมกระแสหลักของสังคมไทยที่แตะไปยังวงการไหนก็มีเหมือนกันหมด หากเราคนไทยยังคงเย็นชากับปัญหา […]

Dhamma Daily : ชาวพุทธควรทำอย่างไรเมื่อต้องเผชิญกับการแพร่ระบาดของไวรัสโควิด-19

ท่ามกลางสถานการณ์ การแพร่ระบาดของไวรัสโควิด-19 ทำให้หลายคนตึงเครียดไม่น้อย เราในฐานะที่เป็นชาวพุทธจะฝ่าฟันกับเหตุการณ์นี้ไปได้อย่างไร ซีเคร็ตจึงรวบรวมปัญหาธรรมถึงพระอาจารย์มานพ มานิโต แห่งวัดธารน้ำไหล ท่านเมตตาตอบปัญหาธรรมเหล่านี้ให้กระจ่างและได้ข้อคิดดังนี้ 

การมีชีวิตอยู่อย่างไม่กลัว โดย พระมหาวรพรต กิตฺติวโร

การมีชีวิตอยู่อย่างไม่กลัว โดย พระมหาวรพรต กิตฺติวโร  ยุคสมัยนี้เป็นยุคที่มรสุมถาโถมเข้ามา ผู้คนจิตใจเร่าร้อน วุ่นวาย อย่างปัจจุบันก็มีเรื่องของไวรัสเกิดขึ้น ผู้คนตื่นตระหนก เกิดความกลัว เกิดความทุกข์ทรมานจิตใจ เราจะผ่านสิ่งเหล่านี้ไปได้อย่างไร พระพุทธองค์ทรงตรัสว่า “ เธอจงมีธรรมเป็นเกราะ มีธรรมเป็นที่พึ่ง อย่ามีสิ่งอื่นเป็นสรณะเลย” ฝึกสติปัฏฐาน จนมีจิตใจที่ตั้งมั่น เข้าถึงธรรมที่บริสุทธิ์ แล้วท่านทั้งหลายจะพบกับความร่มเย็น ความสงบสุข ความมั่นคงจากข้างใน ชีวิตคนเราไม่ต้องการอะไรมากมายเลย แต่ที่มันกระเสือกกระสนทุรนทุราย เพราะว่าความทะยานอยากมันชักนำไป แต่เมื่อไรที่เราตื่นขึ้น มีจิตใจที่ตั้งมั่น มีธรรมเป็นเกราะ มีธรรมเป็นที่พึ่ง สลัดความทุกข์ทรมานทุกอย่างออก ท่านจะพบกับชีวิตที่มีความร่มเย็นเป็นสุข และสงบเย็น เราสร้างได้ด้วยตัวของเราเองด้วยการเจริญสติปัฏฐานสี่ อะไรมันจะเกิดก็เกิด อะไรจะดับก็ดับ ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตไม่มีการบังเอิญหรอก เป็นไปตามปัจจัยที่เกิดขึ้น จิตที่ไม่ได้รับการฝึกฝน จะหวั่นไหว ทุรนทุราย  เหตุการณ์ยังไม่เกิดขึ้นก็ตื่นตระหนก เกิดความเครียด ความกดดัน เกิดความกลัว เกิดความเร่าร้อน แต่ถ้าท่านทั้งหลายฝึกสติปัฏฐานสี่อยู่เนืองๆ จนมีจิตใจที่ตั้งมั่น มีธรรมเป็นเกราะ มีธรรมเป็นที่พึ่ง ท่านจะไม่หวั่นไหวไปกับสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้น อะไรมันจะเกิดก็เกิด อะไรจะดับก็ดับ ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นไม่มีการบังเอิญ  ความตายยังไงมันเกิดขึ้นแน่นอน […]

การกระทำของ ” ไอซ์ หีบเหล็ก ” เป็นเรื่องของกฎแห่งกรรมหรือไม่

การกระทำของ ” ไอซ์ หีบเหล็ก ” เป็นเรื่องของกฎแห่งกรรมหรือไม่ ข่าว ไอซ์ หีบเหล็ก กำลังเป็นที่สนใจและถูกตั้งคำถามต่อการกระทำของเขา ซีเคร็ตจึงเกิดข้อสงสัยเรื่องพฤติกรรมและการกระทำของไอซ์ หีบเหล็ก รวมไปถึงการหาทางแก้ปัญหาเพื่อไม่ให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นอีกด้วยธรรมะ ซีเคร็ตจึงได้ขอความเมตตาจากพระครูธรรมรัต (ธนัญชัย เตชปญฺโญ) แห่งวัดญาณเวศกวัน ช่วยตอบปัญหาธรรมนี้ ” การกระทำของไอซ์ หีบเหล็กถือว่าเป็นเรื่องของกฎแห่งกรรมหรือไม่ และถ้าเราเป็นไอซ์ หีบเหล็ก จะทำอย่างไรให้หลุดพ้นจากวิบากกรรมที่ต้องฆ่ากันไปฆ่ากันมาเช่นนี้ แล้วถ้าเราตกเป็นเหยื่อของฆาตกร ควรทำตัวอย่างไรให้รอดจากการถูกฆ่า และคดีนี้สอนหรือเตือนใจเราอย่างไรบ้างคะ พระอาจารย์ ”  พระอาจารย์ไขปัญหาธรรมดังนี้ : ก่อนตอบคำถาม ผู้เขียนขอชื่นชมผู้ถามสักเล็กน้อยว่า มีความเป็นนักศึกษาที่ดีที่สนใจใคร่ธรรมและรู้จักน้อมนำมาสู่วิถีชีวิต ชาวพุทธผู้ได้ชื่อว่า เป็นผู้ตื่น รู้ เบิกบาน ต้องเป็นนักศึกษาชนิดที่ใฝ่รู้ใฝ่สร้างสรรค์อย่างนี้ และเพื่อให้เกิดความยั่งยืนในความรู้ ชาวพุทธต้องจับหลักให้ได้ โดยเฉพาะหลักกรรม ซึ่งเป็นหลักสำคัญสำหรับการดำเนินชีวิตของมวลมนุษยชาติ แต่ก็ต้องเตือนตนบ่อยๆ ด้วยว่า แม้หลักกรรมจะสำคัญแต่ก็ยังมีหลักอื่นๆ ที่ต้องระลึกเสมอ ไม่เช่นนั้นจะเหมารวมไปหมดว่าอะไรๆ ที่เป็นไปนั้นเป็นเพราะกรรมเสียหมด อย่างนี้พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า เป็นความเห็นผิดชนิดหนึ่ง ผู้สนใจพึงศึกษาเพิ่มเติมเรื่อง นิยาม ๕ (ได้ในพจนานุกรมพุทธศาสน์ […]

Dhamma Daily : ถ้าฆ่าสัตว์มีพิษเพื่อป้องกันตัว บาปหรือไม่

มีคำถามส่งมายังนิตยสารซีเคร็ตเพื่อคลายความสงสัยว่า ฆ่าสัตว์เพื่อป้องกันตัว เช่น ตะขาบ งูพิษ บาปมากไหม พระอาจารย์ผู้ไขปัญหาธรรม อธิบายว่า

ท่าน ว. วชิรเมธี ไขข้อข้องใจ ศาสนาอื่น ตายแล้วไปไหน?

ดิฉันเชื่อว่านรก – สวรรค์มีอยู่จริง แต่สงสัยว่าผู้ที่นับถือศาสนาอื่นซึ่งไม่ได้ห้ามการกระทำที่เป็นอกุศลกรรมตามหลักธรรมทางพระพุทธศาสนา ตายแล้วไปไหน

ผิดไหม? เลือกศรัทธาเฉพาะ พระเคร่งวินัย …ท่าน ว.วชิรเมธี มีคำตอบ

เลือกทำบุญและศรัทธาเฉพาะพระที่ปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐาน หรือ พระเคร่งวินัย เท่านั้น ถือเป็นความคิดที่ไม่ดี เพราะเป็นการเลือกปฏิบัติหรือไม่

keyboard_arrow_up