พบสุขเมื่ออยู่กับปัจจุบัน บทความธรรมะสร้างสุขจากข้างใน โดย พระไพศาล วิสาโล 

พบสุขเมื่อ อยู่กับปัจจุบัน บทความธรรมะสร้างสุขจากข้างใน โดย พระไพศาล วิสาโล  การ อยู่กับปัจจุบัน มันหมายถึงการที่ใจเราอยู่กับสิ่งที่เรากำลังทำอยู่ เรากำลังกินข้าว อาบน้ำ ถูฟัน ทำงาน ใจเราก็อยู่กับสิ่งนั้น แม้แต่เวลาเราเดินทาง ใจเราก็อยู่กับแต่ละขณะ ใจเราไม่ได้ไปอยู่ที่จุดหมายปลายทาง เพราะถ้าไปอยู่ที่จุดหมายปลายทาง นี่เรียกว่าไปอยู่กับอนาคต จิตใจก็จะเครียดวิตกกังวล ขณะเดียวกันใจเราก็ไม่ไป ละห้อยหาในสิ่งที่ผ่านไปแล้ว การอยู่กับปัจจุบันหมายถึงการยอมรับปัจจุบัน เราอาจจะสูญเสียคนรัก สูญเสียทรัพย์สมบัติที่หวงแหน ปัจจุบันไม่มีสิ่งนั้นแล้ว ปัจจุบันไม่มีคนนั้นแล้ว เราก็ต้องยอมรับ เพื่อที่เราจะไม่ก้าวเดินต่อไป ถ้าเรายังไปคิดถึงอดีตสมัยที่สิ่งนั้นยังอยู่กับเรา สมัยที่คน ๆ นั้นยังอยู่กับเรา เราก็จะถูกอดีตนั้นล่ามหรือพันธนาการเอาไว้ แล้วเราจะไม่มีความสุขกับปัจจุบัน เราจะปฏิเสธปัจจุบัน เราจะไม่ยอมรับปัจจุบัน เพราะว่าไม่มีสิ่งนั้นแล้ว การอยู่กับปัจจุบันแปลว่ายอมรับกับสิ่งที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน ซึ่งรวมไปถึงว่าตอนนี้เราเจ็บไข้ได้ป่วย แทนที่เราจะบ่นว่า ตีโพยตีพ่ายว่าทำไมต้องเป็นฉัน ทำไมต้องเป็นฉัน เราก็จะพิจารณาว่า ตอนนี้เราป่วยแล้ว มันไม่มีประโยชน์ที่จะตีโพยตีพาย เราก็ต้องถามต่อไปว่าแล้วเราจะทำยังไงต่อไป เราจะจัดการกับโรคภัยไข้เจ็บอย่างไร เราจะอยู่อย่างไร เราสูญเสียคนรักไปแล้ว จะอาลัยถึงเขาก็ไม่มีประโยชน์ เราต้องถามตัวเราเองว่า แล้วเราจะอยู่โดยที่ไม่มีเขาได้อย่างไร ซึ่งอาตมาเชื่อว่าอยู่ได้ อันนี้คือความหมายหนึ่งของการอยู่กับปัจจุบัน […]

keyboard_arrow_up