ความหมายของการทำงาน ความหมายของการมีชีวิตอยู่ หรือ อิคิไก โดย ดร.วรภัทร์ ภู่เจริญ

ความหมายของการทำงาน ความหมายของการมีชีวิตอยู่ หรือ อิคิไก โดย ดร.วรภัทร์ ภู่เจริญ ความหมายของการทำงาน ความหมายของการมีชีวิตอยู่ หรืออิคิไก เป็นปรัชญาของชาวโอกินาวา ประเทศญี่ปุ่น คนโอกินาวา อายุยืนและมีความสุขในการใช้ชีวิต พวกเขาอยากตื่นมาทำงานทุกวันและใช้ชีวิตอย่างมีความหมาย อิคิไก IKIGAI แปลเป็นภาษาอังกฤษว่า “A Reason for Being” คือ เหตุผลของการมีชีวิตอยู่หรือสิ่งที่ทำให้เราอยากตื่นขึ้นมาในทุกๆ เช้า คนญี่ปุ่นยึดแนวคิดการทำงานที่มาจากภายในด้วยแนวคิดที่ว่า งานที่ทำอยู่นั้นต้องยังประโยชน์ให้กับตัวเองและผู้อื่น พวกเขาจะตั้งคำถามกับงานที่ตัวเองทำและค้นหาความหมายของการทำงานตามหลักทั้ง 4 ข้อ     0 ทำสิ่งที่รักและมีความสุข ได้ทำสิ่งที่รักและมีความสุข คือสิ่งที่ทำให้คนๆ หนึ่งตื่นขึ้นมาทำงานได้ทุกวัน ดร.วรภัทร์ ภู่เจริญ กล่าวว่า ตอบยาก ว่ามาตรวัดความสุขของแต่ละคนนั้นคืออะไร  แต่สิ่งที่บอกได้ว่าคุณรักงานที่ทำ คือเราทำมันได้ทุกวัน โดยไม่คิดถึงวันหยุด เราจะยังอยากรู้ อยากพัฒนาความสามารถที่เกี่ยวกับงานเพิ่มเติมอยู่เสมอ แม้บางครั้งงานจะทำร้ายความรู้สึก แต่ก็ให้อภัยได้เสมอ และแม้ว่าบางครั้งจะเกิดความรู้สึกแย่กับงาน แต่ไม่นานก็หายไป นี่คือคนที่รักงานจริง 0 ทำสิ่งที่ทำได้ดี สิ่งที่รักและสิ่งที่ทำ […]

งามแท้ เพราะ “ไม่แน่นอน” ปรัชญาธรรมจากแดนอาทิตย์อุทัย โดย ขุนเขา สินธุเสน เขจรบุตร

งามแท้ เพราะ “ไม่แน่นอน” ปรัชญาธรรมจากแดนอาทิตย์อุทัย โดย ขุนเขา สินธุเสน เขจรบุตร ขุนเขา สินธุเสน เขจรบุตร ย่อมไม่พลาดที่จะนำทรรศนะในการมองโลกของผู้คนในพื้นที่ตรงนั้นมาฝาก คราวนี้ไปเที่ยวญี่ปุ่น จะนำทรรศนะอะไรดี ๆ มาฝากเราบ้างหนอ… 0 ผมเพิ่งกลับมาจากประเทศญี่ปุ่นครับ และแม้จะไม่สามารถนํา “ของฝาก” กลับมาให้แฟน ๆ คอลัมน์ได้ เนื่องจากเราไม่มีโอกาสจะได้พบหน้ากัน แต่ผมมี “ความคิดฝาก” ใส่สมองกลับมา ซึ่งรับรองว่ามีค่ายิ่งกว่า “ของฝาก” ราคาแพงหลายเท่าตัว 0 “ความคิดฝาก” ที่ว่านั้นมีชื่อว่า “วะบิ-ซะบิ” (Wabi-sabi) ซึ่งเป็นชื่อของปรัชญาเซนที่ผมชื่นชอบที่สุด เรื่องมีอยู่ว่า วันหนึ่งระหว่างที่ผมกําลังถ่ายรูปอยู่อย่างเพลิดเพลินที่เมืองเกียวโต ผมก็พลาดทําโทรศัพท์หลุดจากมือตกลงสู่พื้นที่ปูด้วยอิฐก้อนโต ๆ เบื้องล่าง เสียงกระทบของหน้าจอกับพื้นหินที่แข็งโป๊กนั้น ทําให้ผมรู้สึกปวดร้าวราวกับว่าใจผมเองเป็นสิ่งที่ตกลงสู่พื้น 0 ผมรีบคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาโดยเร็ว และพบว่าหน้าจอบางส่วนแตกละเอียด ผมอยากจะนั่งสาปแช่งโชคชะตาและก่นด่าตัวเองอยู่ตรงนั้นสักครึ่งวัน ความเครียดและความเซ็งประดังประเดเข้ามาอย่างต่อเนื่อง “ทําไมเราซุ่มซ่ามแบบนี้” “โทรศัพท์เพิ่งจะซื้อมาได้ไม่ถึงครึ่งปี” “ถ้าเราระวังกว่านี้นะ” ฯลฯ ไม่มีพลังวิเศษอะไรที่สามารถหยุดความคิดลบของผมได้ จนกระทั่งผมนึกย้อนไปถึงปรัชญาเซน “วะบิ-ซะบิ” […]

keyboard_arrow_up