แชร์เทคนิค “แก่” แบบมีคุณภาพ ด้วยการทำให้สุขภาพกาย ใจ และเงิน ดี!

เมื่อพูดถึงคำว่า “แก่” คงไม่มีใครชอบคำนี้สักเท่าไรนัก เพราะมักจะคิดว่าแก่แล้วชราภาพ ความสวยงามที่เคยมีเมื่อตอนวัยรุ่นจะหายไป การเคลื่อนไหนของร่างกายก็ช้าลงตามอายุที่เพิ่มขึ้น และถึงแม้บางคนจะบอกว่าเรื่องแก่เป็นเรื่องปกติที่ทุกคนต้องเจอเพราะเป็นสัจธรรม แต่เชื่อเถอะค่ะว่าไม่มีใครอยากแก่ ไม่อยากให้ตัวเองแก่แน่นอน แต่เราก็ไม่สามารถที่จะหยุดเวลาเอาไว้ได้ ดังนั้น ทางที่ดีที่สุดคือการเตรียมตัว เพื่อที่วันนั้นมาถึงจะใช้ชีวิตอย่างไรให้มีความสุขมากที่สุด และการทำให้ความแก่เป็นเรื่องเล็กๆ ด้วยการทำตัวเป็นวัยเก๋าที่หัวใจไม่ยอมแก่ เป็นสิ่งที่อยากให้ทุกคนลองทำกันดู เราจะใช้ชีวิตยังไงให้มีความสุขกับสิ่งที่เกิดขึ้นให้ได้มากที่สุด การทำให้หัวใจไม่แก่อาจเป็นทางออกที่ดีได้ ทำตัวให้หัวใจไม่แก่ไม่ใช่เรื่องที่ยาก ซึ่งใครๆ ก็ทำ ได้ ด้วยการเริ่มที่ตัวเองที่ต้องมีสุขภาพกายดี สุขภาพจิตดี และสิ่งสำคัญคือการมีสุขภาพการเงินดีนั่นเองค่ะ เริ่มต้นที่ตวรต้องมี “สุขภาพกายดี” สุขภาพกาย หมายถึงสภาวะของร่างกายที่มีความสมบูรณ์ แข็งแรง เจริญเติบโตอย่างปกติ ระบบต่างๆ ของร่างกายสามารถทำงานได้เป็นปกติและมีประสิทธิภาพ ร่างกายมีความต้านทานโรคได้ดี ปราศจากโรคภัยไข้เจ็บและความทุพพลภาพ รวมถึงการที่จะดำรงชีวิตอยู่อย่างปกติก็คือ การทำให้ร่างกายแข็งแรง สมบูรณ์ จิตใจมีความสุข ความพอใจ ความสมหวังทั้งตนเองและผู้อื่น การออกกำลังกายอย่างสมํ่าเสมอ ช่วยให้ร่างกายแข็งแรงลดการเจ็บป่วยเล็กน้อย และต้องออกกำลังกายควบคู่ไปกับการรับประทานอาหารที่มีประโยชน์ เหมาะสมกับร่างกาย ช่วงอายุเช่น ห้ามทานอาหารที่มีไขมันสูง ผลไม้หวานจัด เป็นต้น โดยปัญหาด้านโภชนาการ ถือเป็นปัญหาอันดับต้นๆ ที่ทำ ให้กลุ่มคนในวัยนี้เจ็บป่วยได้ ซึ่งนอกจากต้องใส่ใจการรับประทานอาหารแล้ว ยังสามารถเลือกอาหารเสริมให้กับร่างกาย […]

บ้านหลังสุดท้ายของชีวิตที่ไร้ราก

คุณเคยคิดถึงบ้านไหม…แต่ความคิดถึงบ้านของคนที่ไปเรียนต่อหรือไปทำธุระต่างจังหวัด คงเทียบไม่ได้กับความคิดถึงบ้านของชายชาวเวียดนามคนหนึ่ง ซึ่งเปรียบเปรยถึงตัวเองไว้ว่าโชคชะตากำหนดให้เขาเป็นเหมือนต้นไม้ที่ไร้ราก แม้จะผลิดอกออกผลงอกงามสักเพียงใด หากชีวิตไม่ได้หวนคืนสู่รากเหง้าของตนเองแล้ว ก็คงมีแต่จะเหี่ยวเฉาและแห้งตายอย่างไร้ความหมาย บ้านหลังสุดท้าย ลาย (Lai) เป็นชาวเวียดนามโพ้นทะเลคนหนึ่งในจำนวนหลายล้านคน ที่ต้องพลัดพรากจากบ้านเกิดเมืองนอนไปใช้ชีวิตระหกระเหินอยู่ต่างแดนนานนับสิบปี เขาเป็นเจ้าของบ้านหลังหนึ่งซึ่งอยู่ทางตอนกลางของประเทศเวียดนาม และเป็นเจ้าของเรื่องราวทั้งหมดที่ฉันจดจำได้ไม่เคยลืม… ลายเกิดและโตที่เมืองดานัง เขาอยู่บ้านหลังดังกล่าวตั้งแต่จำความได้ ครอบครัวของเขาเป็นชาวเวียดนามเชื้อสายจีน โดยใช้นามสกุล “ลึว” ลายภาคภูมิใจในตระกูลของตัวเองเสมอว่า เป็นคนมีจิตใจดีและขยันหมั่นเพียร ตอนอายุ 19 ปี ลายเรียนจบหลักสูตรฝึกทหารที่เมืองดาลัต (Dalat) ถือเป็นทหารจบใหม่ที่อายุน้อยที่สุดในรุ่น หลังเรียนจบเขากลับบ้านที่ดานังและแต่งงานกับหญิงสาวจากบ้านเดียวกัน มีลูกด้วยกัน 2 คน หลังเรียนจบ ลายเข้ารับราชการทหารในกองทัพ ในช่วงเวลาที่เวียดนามทำสงครามยืดเยื้อ นายทหารลายมีโอกาสเดินทางไปฝึกอบรมเกี่ยวกับกองทัพในประเทศต่าง ๆ ชีวิตราชการของลายเจริญรุ่งเรืองมากว่าสิบปี จนสุดท้ายได้รับตำแหน่งสำคัญในกองทัพ และไปประจำอยู่ที่จังหวัดกว๋างหงาย (Quang Ngai) เพียบพร้อมไปด้วยชื่อเสียง เกียรติยศ และทรัพย์สินเงินทอง กระทั่งถึงปี 1975 สงครามเวียดนามกับสหรัฐฯก็ถึงจุดเลวร้ายที่สุด เมืองไซ่ง่อนถูกกองทัพประชาชนเวียดนามยึดครองในวันที่ 30 เมษายน 1975 ถือเป็นวันสิ้นสุดของสงครามเวียดนามอย่างเป็นทางการ ขณะเดียวกันชีวิตนายทหารที่กำลังรุ่งโรจน์ก็มีอันต้องสิ้นสุดลง เขาและเพื่อนทหารบางส่วนถูกจับไปอยู่ในค่ายกักกันที่แห้งแล้งกันดารแห่งหนึ่งที่มีแต่ความอดอยากและทรมาน ลายใช้ชีวิตอย่างลำบากตรากตรำในค่ายกักกันโดยไม่ได้เจอหน้าครอบครัวเลยตลอดระยะเวลา 11 […]

keyboard_arrow_up