บทเรียนชีวิตที่ดาราดังอย่าง เจมี่ ฟ็อกซ์ ได้จากน้องสาวดาวน์ซินโดรม – SECRET

บทเรียนชีวิตที่ดาราดังอย่าง เจมี่ ฟ็อกซ์ ได้จากน้องสาวดาวน์ซินโดรม เจมี่ ฟ็อกซ์ (Jamie Foxx) นักแสดงผิวสีระดับท็อปของฮอลลีวู้ด มีน้องสาวคนสุดท้องเป็นดาวน์ซินโดรมชื่อ ดีออนดร้า ดิ๊กซัน (DeOndra Dixon) วัย 34 ปี ซึ่งเจมี่รักน้องสาวคนนี้มาก เขาเคยพูดว่า “ผมเป็นพี่ชายคนโต การที่น้องมีความต้องการพิเศษไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรเลย น้องยังเป็นน้องน้อยของผมเสมอ” ดาราดังวัย 51 ปี บอกว่า เขากับน้องสาวสนิทกันมาก ดีออนดร้าเป็นคนที่ช่วยให้เขาอยู่กับร่องกับรอยเสมอ เขาสามารถพูดได้อย่างเต็มปากว่า ดีออนดร้าเป็นแสงสว่างในชีวิตของเขาตั้งแต่เธอลืมตาดูโลก เธอสอนให้เขาเรียนรู้การใช้ชีวิต ด้วยความที่เขาเป็นดารามีชื่อเสียง หลายสิ่งหลายอย่างก็ประดังประเดเข้ามาในโลกของฮอลลีวู้ด ทำให้ไขว้เขวได้ง่าย ซึ่งสิ่งเหล่านั้นไม่มีความหมายเลย ดีออนดร้าจะดึงเขากลับมาให้ตระหนักไว้ว่า ชีวิตคืออะไร ดีออนดร้าย้ายมาอยู่กับพี่ชายตั้งแต่เธอเรียนจบมัธยมปลายในปี 2002 ปัจจุบันเธอเป็น global ambassador ให้กับมูลนิธิ Global Down Syndrome Foundation (GDSF) เป็นองค์กรที่ไม่แสวงหากำไร มีภาระกิจหลักคือ ปรับปรุงคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยดาวน์ซินโดรม ผ่านการวิจัยศึกษา การให้บริการทางการแพทย์ การให้ความรู้ และการให้ความช่วยเหลือทางกฎหมาย […]

บทเรียนจากความเจ็บปวดซ้ำซาก ของหญิงผู้โหยหาความรัก

แม้ชีวิตของฉันจะเริ่มต้นจาก “ความไม่พร้อม” ของพ่อและแม่ แต่ถึงอย่างนั้น ฉันก็ยังถือว่าตัวเองเป็นคน “โชคดี” เพราะอย่างน้อยๆ ฉันก็มีโอกาสได้ลืมตาดูโลก…

true story : เหตุเกิด เพราะความเมา

true story : เหตุเกิด เพราะ ความเมา บางครั้งปัญหาหรือปมที่ทำให้เส้นทางชีวิตเราต้องหักเห หากเรามองไม่ออก แก้ไขไม่เป็น ก็อาจทำลายชีวิตเราได้ ครอบครัวของฉันเป็นคนหาเช้ากินค่ำ แม่มีรถเข็นขายข้าวมันไก่ พ่อขับแท็กซี่ ฉันเป็นน้องคนเล็กซึ่งเป็นลูกหลง อายุจึงห่างจากพี่ ๆ ทั้งสามคนมาก เมื่อโตพอจะจำความได้ก็เห็นพี่ ๆ ช่วยแม่ขายข้าวมันไก่แล้ว ทุกคนขยันขันแข็งมาก โดยที่ฉันไม่ต้องช่วยงานอะไร วิ่งเล่นอย่างเดียวเพราะยังเด็กเกินไป ส่วนพ่อก็ดื่มเหล้าหนักมาก พอเลิกกะส่งรถคืนอู่แล้วพ่อต้องแวะร้านลาบแถวบ้าน นั่งดื่มเหล้าจนเมาทุกที บางวันแม่ต้องส่งพี่ชายไปตามพ่อกลับบ้าน ถ้าวันไหนอารมณ์ดีพ่อก็ยอมกลับโดยดี วันไหนอารมณ์เสียก็บ่นด่าตลอดทาง พอถึงบ้านก็โวยวายไม่หยุด ถ้าวันไหนแม่ของฉันอารมณ์ไม่ดีด้วย ทั้งคู่ก็จะทะเลาะกันใหญ่โต พ่อตะโกนด่าทอด้วยคำหยาบคายเท่าที่จะสรรหาได้ และขว้างข้าวของจนพังพินาศเสียหาย บางวันฉันก็โดนหางเลขไปด้วย เพราะฉันไม่ชอบเวลาพ่อเมา เหม็นกลิ่นเหล้า ฉันมักทำหน้าบึ้งหน้างอ วิ่งหนีไปเล่นไกล ๆ ครั้งหนึ่งพ่อหันมาเห็นกิริยาอาการของฉันเข้าก็เกิดโมโห หยิบของใกล้มือขว้างใส่ฉันเฉียดหัวไปนิดเดียว ตั้งแต่นั้นมาฉันก็ไม่ยอมโผล่หน้ามาให้เห็นเวลาพ่อเมาอีกเลย ครอบครัวเราอยู่กันมาแบบนี้ จนกระทั่งฉันย่างเข้าวัยรุ่นและสังเกตเห็นว่า พ่อเริ่มไม่กลับบ้าน ช่วงแรก ๆ แค่กลับบ้านตอนเช้า ต่อมาก็หายไปเป็นวัน ๆ เป็นอาทิตย์และเป็นเดือน จนในที่สุดแม่ก็บอกว่าพ่อไปอยู่กับคนอื่นแล้ว หลังจากนั้นแม่ก็ไม่เคยเอ่ยถึงพ่ออีก บอกตรง […]

TRUE STORY : “บาปที่ไม่ได้ก่อ” เรื่องจริงของหญิงติดเชื้อ HIV จากสามีที่ไว้ใจ

“เป็นความผิดของฉันหรือ ฉันแค่เป็นเอดส์ ไม่ได้เป็นฆาตกรสักหน่อย ทำไมต้องรังเกียจกันถึงเพียงนี้” เวลานั้นสภาพจิตใจย่ำแย่มาก ๆ 

keyboard_arrow_up