พญานาคปากพล่อย นิทานธรรมะเตือนใจอย่าไว้ใจทาง อย่าวางใจคน

พญานาค ปากพล่อย นิทานธรรมะเตือนใจอย่าไว้ใจทาง อย่าวางใจคน นิทานธรรมเรื่องนี้ เป็นนิทานธรรมะเรื่องหนึ่งที่ดีมาก เท่าที่อ่านมา สอนใจเราในเรื่องของการระวังตัวในการพูดความลับ ไม่เช่นนั้นจะประสบชะตาเดียวกับ พญานาค ตนนี้ กาลครั้งหนึ่ง มีชีเปลือยอยู่คนหนึ่ง เป็นที่นับถือของชาวบ้านแม้กระทั่งพญานาค วันหนึ่งพญาครุฑทราบข่าวว่ามีชีเปลือกที่เป็นที่นับถืออาศัยอยู่บริเวณนี้ พญาครุฑเข้ามาภายในอาศรมพร้อมกับถวายพวงมาลัยบูชาชีเปลือย ชีเปลือยถามขึ้นว่า “ท่านพญาครุฑผู้ทรงฤทธา เหตุไฉนจึงมาหาข้ามนุษย์ผู้ต่ำด้อยเช่นนี้” พญาครุฑยกมือพนมแล้วกล่าวว่า “ข้ามาที่พึ่งท่านนักบวชผู้สละทางโลก” “ท่านจะมาพึ่งเราด้วยเรื่องอันใด” “ท่านเป็นที่นับถือของพญานาค ท่านพอจะทราบไหมว่า เหตุไฉนเหล่านาค ซึ่งเป็นอาหารของเราหมู่นี้จึงจับได้ยากเย็นนัก” ชีเปลือยพอทราบเรื่องนี้มาบ้าง เพราะพญานาคนามว่า “ปัณฑรกนาคราช” เคยเล่าไว้เมื่อหลายวันก่อน “ข้าพอทราบ พญานาคตนหนึ่งที่นับถือเราเคยเล่าไว้ว่า พวกนาคพอเห็นพญาครุฑบินมา นาคก็จะกลืนก้อนหิน แล้วขดตัว เมื่อครุฑบินมาจับนาค ด้วยความหนักของหินที่กลืนเข้าไป ทำให้ครุฑบินขึ้นไม่ไหว ครุฑบางตนอาจต้องทิ้งนาคอาหารอันโอชะ แต่บางตนก็จมน้ำตาย เพราะนาคได้พันขาครุฑนั้นไว้อีกที” พญาครุฑได้ทราบสาเหตุที่จับนาคได้ยากแล้ว จึงกล่าวขึ้นว่า “ขอบพระคุณท่านจริงๆ” จากนั้นพญาครุฑอำลาชีเปลือยแล้วบินมุ่งไปยังหาดทราย ซึ่งปัณฑรกนาคราชกำลังอาบแดดอยู่ พญานาคเห็นพญาครุฑบินมุ่งมาใกล้ตัว ก็รีบกลืนหินเข้าไป แต่ครั้งนี้พญาครุฑรู้ทันจึงจับนาคที่ปลายหางแล้วบินขึ้นสูง เมื่อเศียรปัณฑรกนาคราชดิ่งลง จึงทำให้ต้องคายหินออกมา เมื่อคายหินแล้วครุฑยิ่งจับนาคแน่นขึ้น พญาครุฑจึงสรรเสริญชีเปลือย “เราสามารถจับราชาแห่งนาคได้ ต้องขอขอบพระคุณชีเปลือยผู้นั้น” […]

“ นิทานข้ามกำแพง ” หนังสือนิทานจากฝีมือผู้ต้องขัง สู่หัวใจของเด็กทั่วประเทศ

“ นิทานข้ามกำแพง ” หนังสือนิทานจากฝีมือผู้ต้องขัง สู่หัวใจของเด็กทั่วประเทศ – หากบอกว่าผู้ต้องขังในเรือนจำกลางบางขวางสามารถวาดเขียนนิทานสำหรับเด็กได้ คุณจะเชื่อไหม หลายคนไม่เชื่อว่าพวกเขาจะทำได้ (แม้แต่ตัวพวกเขาเองก็แทบไม่เชื่อ) แต่หนังสือนิทานเหล่านี้คือผลงานของผู้ต้องขังจากเรือนจำกลางบางขวาง

keyboard_arrow_up