เมื่อวันที่ “ความรัก” กลายเป็น “ความร้อน” บทความดีๆ จากแม่ชีศันสนีย์ เสถียรสุต

ถ้าคุณอยู่ในบ้านหลังหนึ่งที่แวดล้อมด้วยคนที่รักคุณ คุณจะอึดอัดทำไมถ้าใจของคุณเป็นอิสระ ขอให้คุณกลับมาที่บ้านหลังใน…คือใจของคุณ

“ไม่เป็นอะไรกับอะไร” เรื่องเล่าช่วงเวลาก่อน หลวงพ่อคำเขียน สุวัณโณ มรณภาพ

แม้จะยังไปไม่ถึงจุดหมายดังกล่าว เพียงแค่อยู่ระหว่างทางการตายอย่างสงบก็ไม่เหลือวิสัย ขอเพียงแต่ลงมือปฏิบัติเสียแต่เดี๋ยวนี้

ศิลปะของการเรียนรู้ตนเอง โดย หลวงพ่อโพธินันทะ

ศิลปะของการเรียนรู้ตนเอง โดย หลวงพ่อโพธินันทะ เป้าหมายของการปฏิบัติภาวนาคือ การบรรลุถึงบรมธรรมสูงสุด ทั้งในความมืดและสว่าง ทั้งความสับสนวุ่นวายและความสงบศานติ จะต้องรู้ชัดต่อบรมธรรมให้ชัดเจนอยู่เสมอ และถ้าปรารถนาให้สัจธรรมแสดงตนอยู่ยาวนานก็จะต้องคอยเฝ้ารักษาจิตประภัสสรของตนเองอยู่เสมอ ๆ “จิตฺตํ รกฺเขถ เมธาวี” ปราชญ์ย่อมตามรักษาจิตของตน ศิลปะของการเรียนรู้ตนเอง พระพุทธองค์มุ่งชี้แนะให้มนุษย์บรรลุถึงความหลุดพ้นจากความยึดถือทั้งปวง สำเร็จมรรคผล เข้าถึงบรมธรรมอันสมบูรณ์ รู้แจ้งในความสมบูรณ์แห่งการดำเนินชีวิตด้วยศีล สมาธิ ปัญญา ถึงพร้อมในความบริบูรณ์แห่งสัจธรรมในการดำเนินชีวิตในชีวิตประจำวัน “วันนี้อากาศร้อนจัง” ปรมาจารย์ตั๊กม้อบอกว่า “อยากเห็นปลาให้มองน้ำ อยากเป็นพุทธะให้เฝ้ามองจิตใจ” เป็นการชี้แนะในการปฏิบัติที่ดีมาก แต่อย่าแสวงหาความเป็นอนัตตาด้วยการรับรู้อย่างแบ่งแยกแล้วใช้ความคิดระดับเหตุผลพิจารณาหาสิ่งที่ตรงข้ามกับความมีตัวตน จิตเดิมที่ยังไม่ได้ปรุงแต่งมันปกติอยู่แล้ว เป็นไปได้ไหมที่เราจะคอยรักษาจิตที่ปกติของเราไว้ ดังนั้นการฝึกฝนหรือปฏิบัติภาวนาก็เพื่อการดำรงอยู่บนวิถีของจิตที่ปกตินี้แหละ มันเป็นการฝึกฝนที่มหัศจรรย์และมีศิลปะอย่างยิ่ง ถ้าเรามีความศรัทธาต่อจิตประภัสสรของเราอย่างแรงกล้า แล้วใช้จิตประภัสสรเป็นฐานของการปฏิบัติภาวนา จึงจะเป็นการปฏิบัติที่ถูกต้องและจะเกิดความเข้าใจที่ถูกต้อง ปัญญาญาณก็จะหยั่งลงสู่ก้นบึ้งของจิตใจ เข้าถึงความเป็นเองแล้วแสดงออกร่วมกับกิจกรรมต่าง ๆ ในชีวิตประจำวันอันเป็นวิถีของธรรมชาติแห่งพุทธะ แล้วรู้ชัดในความเป็นองค์รวมของสรรพสิ่งในทุกขณะของการดำรงอยู่ นี่คือ “เอกายนมรรค” นี่คือวิถีของความเป็นเอกภาพของโพธิจิตแห่งพุทธะ เราไม่อาจเข้าถึงความเป็นศิลปะของการดำรงอยู่ได้เลย หากเรายังดำเนินชีวิตด้วยความรู้สึกว่า มีตัวเราเป็นศูนย์กลางของการรับรู้อย่างแบ่งแยก แล้วเห็นสรรพสิ่งแตกต่างกัน นี่คือประเด็นที่สำคัญยิ่งที่เราจะต้องขจัดหรือไปให้พ้นมัน (ผู้รู้-สิ่งที่ถูกรู้ : นามรูป) การศึกษาที่แท้จริง การศึกษาที่แท้จริงจะทำให้เราเข้าใจตัวเองและทำให้เกิดปัญญาญาณ เข้าใจโลกจากประสบการณ์จริง ด้วยการรู้แจ้งชัดว่าสิ่งที่เป็นพื้นฐานของการดำรงชีวิตของสรรพสัตว์คือสุญญตา […]

10 เหตุผลที่เราทุกคนควรมีเมตตา ข้อคิดสะกิดใจโดย ท่าน ว.วชิรเมธี

ทำไมพระบรมศาสดาของทุกศาสนาจึงเน้นย้ำให้มนุษยชาติทั่วทั้งโลกอยู่กันด้วย เมตตา เพื่อจะตอบคำถามนี้ ขอให้เราลองมาพิจารณาเหตุผลต่อไปนี้ร่วมกัน (1) มนุษยชาติ รวมทั้งสรรพชีพ สรรพสัตว์ อาจเคยเป็นญาติพี่น้องหรือวงศาคณาญาติกันมาแต่ชาติปางก่อน เพราะในสังสารวัฏอันยาวไกลที่หาจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดไม่พบนี้ เราล้วนเคยเวียนว่ายตายเกิดกันมาแล้วนับชาติภพไม่ถ้วนตลอดเวลาอันยาวนานนี้ เราอาจเคยเกี่ยวข้องกันมาแล้วในฐานะต่าง ๆ บ้างเคยเป็นมารดา บ้างเคยเป็นบิดา บ้างเคยเป็นบุตรธิดา บ้างเคยเป็นสามีภรรยา บ้างเคยเป็นเพื่อน พี่ น้อง บริวาร อาจารย์ ศิษย์ ฯลฯ กันมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน ด้วยเหตุนี้ จึงไม่มีเหตุผลที่เราจะไม่เมตตาต่อคน ซึ่งครั้งหนึ่งอาจเคยเป็นพี่น้องวงศาคณาญาติของเราเอง (2) มนุษย์ รวมทั้งสรรพชีพ สรรพสัตว์ ต่างก็เป็นสัตว์โลกซึ่งดำรงความเป็นสมาชิกของโลกนี้ประเภทหนึ่งเหมือนกันกับเรา จริงอยู่ แม้คน สัตว์ เทวดา จะมีความแตกต่างกันโดยอัตภาพที่ถือกำเนิดขึ้นมาในโลกบ้าง แต่เมื่อว่าโดยภาพรวมแล้ว เราทั้งหมดก็ล้วนอยู่ในสังกัดเดียวกัน คือเป็นสัตว์โลกผู้เป็นส่วนหนึ่งของโลกนี้เหมือนกัน จึงไม่มีเหตุผลที่เราจะไม่ เมตตา ต่อกันและกัน (3) มนุษย์ รวมทั้งสรรพชีพ สรรพสัตว์ ต่างก็เป็นผู้ตกอยู่ในกฎธรรมชาติเช่นเดียวกันกับเรา กล่าวคือ มนุษย์ สัตว์ เทวดา แม้จะเกิดมาแตกต่างกัน แต่ก็ล้วนแล้วแต่ตกอยู่ในอาณัติของกฎแห่งธรรมชาติอันเป็นสากลที่เรียกว่า […]

จุ๋ย – วรัทยา นิลคูหา ฝันให้ใกล้ ๆ แล้วพา “ใจ” ไปให้ถึง

ในโลกนี้มีใครบ้างที่ไม่เคย “ฝัน˜ ” ไม่ว่า‹จะฝันในเรื่องการเรียน การงาน ความรัก ความสำเร็จ หรืออะไรก็ตามแต่‹ ความฝั˜นเป็šนสิ่งสำคัญที่ทำให้Œหลายคนก้Œาวเดินไปอย่‹างมีทิศทาง จุ๋ย – วรัทยา นิลคูหา นักแสดงสาวมากความสามารถ เป็นคนหนึ่งที่ฝัน มีเป้าหมายกับทุกช่วงชีวิต เพียงแต่ทุก ๆ ฝันของเธอไม่ได้อยู่ไกลเกินกว่าที่จะมองเห็น ฝันของเธอเป็นฝันระยะใกล้ ๆ ที่พอจะมองเห็น “โอกาสและความเป็นไปได้” อยู่บ้าง เพื่อที่ว่าหากไม่ได้ดังที่ฝันจะได้ไม่ต้องเสียใจหรือฟูมฟายมากมาย เรียกว่า “รู้จังหวะชีวิตและรู้จักเผื่อใจ” ไปในตัว ทุกครั้งที่ฝัน เธอจะมุ่งมั่นตั้งใจกับฝันนั้นอย่างเต็มที่ ให้ใจเต็มร้อย พร้อมจะฝ่าฟันปัญหาและอุปสรรคที่ขวางหน้าเพื่อให้ถึงฝั่งฝันในที่สุด เกียรติยศและโอกาส ความที่แวดวงญาติ ๆ ของจุ๋ยเป็นข้าราชการกันเกือบทั้งหมด จุ๋ยจึงซึมซับกลิ่นอายของอาชีพนี้มาด้วย ไม่ว่าจะเป็นอุดมการณ์ ความมีเกียรติ ความมั่นคง จนเริ่มอยากเป็นข้าราชการกับเขาบ้าง แต่ชีวิตก็พลิกผันเมื่อจุ๋ยได้รับคัดเลือกให้รับบท “พระสุพรรณกัลยา” ในละครเรื่อง กษัตริยา นอกจากจะเป็นละครเรื่องแรกในชีวิตและเป็นละครอิงประวัติศาสตร์แล้ว ในเรื่องนี้จุ๋ยยังได้ร่วมแสดงกับทูลกระหม่อมฯด้วย เรียกว่าเป็นโอกาสสำคัญ เป็นเกียรติยศสูงสุดในชีวิต และเป็นบททดสอบครั้งยิ่งใหญ่ของจุ๋ยก็ว่าได้ แม้การเข้าฉากกับทูลกระหม่อมฯจะทำให้จุ๋ยเกร็งจนเดินเป็นหุ่นยนต์ ทำอะไรไม่ถูก แต่ด้วยความเมตตาของทูลกระหม่อมฯ ความศรัทธาที่มีต่อพระสุพรรณกัลยา เจตนาที่เราอยากสื่อถึงความรักชาติ […]

สวดมนต์เป็นนิจและคิดให้ถูกทาง

ทุกวันนี้คุณ สวดมนต์ บ้างไหมคะ การสวดมนต์เป็นกิจวัตรที่ชาวพุทธทุกคนควรปฏิบัติ เพื่อเป็นการฝึกหัดร่างกายและขัดเกลาจิตใจให้แนบแน่นอยู่กับพระรัตนตรัย ทำให้จิตใจสงบเยือกเย็น เข้มแข็ง เกิดสติปัญญา และเสริมสร้างความเป็นสิริมงคลแก่ชีวิต หลวงพ่อจรัญ แห่งวัดอัมพวัน จังหวัดสิงห์บุรี บันทึกไว้ว่า ขณะจำวัดในคืนหนึ่ง ท่านนิมิตเห็นสมเด็จพระพนรัตน์ วัดป่าแก้ว แห่งกรุงศรีอยุธยา มาสั่งความให้เดินทางไปที่วัดใหญ่ชัยมงคล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เพื่อจดคาถาบทหนึ่งในพระเจดีย์ เมื่อตื่นขึ้น หลวงพ่อจรัญแน่ใจว่าเรื่องราวที่เห็นในนิมิตนั้นเป็นความจริง เพราะท่านนอนกรรมฐานทุกคืนจึงไม่เคยฝันฟุ้งซ่าน อีกทั้งยังทราบด้วยว่า ขณะนั้นวัดใหญ่ชัยมงคลกำลังบูรณะพระเจดีย์อยู่ และจะทำการปิดยอดบัวเจดีย์ในวันนั้นพอดี ท่านจึงโทรศัพท์ไปขอร้องดอกเตอร์กิ่งแก้ว อัตถากร ซึ่งเป็นผู้ดูแลการบูรณะในครั้งนั้น ให้เลื่อนวันปิดยอดบัวไปอีกหนึ่งวัน เมื่อไปถึงวัดใหญ่ชัยมงคล หลวงพ่อจรัญพบว่าที่พระเจดีย์มีโพรงทางเข้าสำหรับลงไปด้านล่าง เมื่อเดินลงไปก็พบลานทองคำ 13 ลานที่ฐานเจดีย์ ซึ่งพระพนรัตน์ได้จารึกชัยมงคลคาถาเอาไว้ คำจารึกในใบลานที่ พระธรรมสิงหบุราจารย์ (หลวงพ่อจรัญ ฐิตธัมโม) วัดอัมพวัน จังหวัดสิงห์บุรี ค้นพบในพระเจดีย์วัดใหญ่ชัยมงคล ระบุไว้ว่า บทสวดชัยมงคลคาถานี้เป็นพระคาถาที่แต่งขึ้นเพื่อถวายพระเกียรติแด่สมเด็จพระนเรศวรมหาราช พระคาถาบทนี้สมเด็จพระนเรศวรมหาราชทรงใช้สวดเป็นประจำทั้งเวลาอยู่ในพระบรมมหาราชวังและในสนามรบ ทำให้ทรงชนะศึกสงครามมาโดยตลอด แม้จะออกรบคู่กับสมเด็จพระอนุชาเพียงสองพระองค์ ก็ยังสามารถต้านทหารพม่าทั้งกองทัพไว้ได้ ดังนั้นผู้ที่หมั่นสวดบทชัยมงคลคาถาเป็นประจำทุก ๆ วันจะมีพลังใจที่เข้มแข็ง มีสติปัญญาเฉียบคม สามารถต่อต้านมาร คือความชั่ว […]

อย่าอยู่อย่างคนรกโลก ข้อคิดเตือนสติ โดย พระอาจารย์นวลจันทร์ กิตติปัญโญ

อย่าอยู่อย่าง คนรกโลก โดย พระอาจารย์นวลจันทร์ กิตติปัญโญ มีพระบาลีบทหนึ่งกล่าวไว้ว่า  คนรกโลก นะ สิยา โลกะ วัฑฒะโน อย่าเป็นคนรกโลก หรือจมโลก ติดข้องอยู่ในโลก ที่ว่า “คนรกโลก” นั้นก็หมายเอาคนที่มาอยู่ในโลกแล้ว เกิดมาบนโลกแล้วมีแต่จะมาเอา มากอบ มาโกย มาโกง มากิน มาเก็บ มากัก มากำ มากก มากอด รวมทั้งเกรี้ยวกราดและโกรธเกลียดโลกด้วย แต่ไม่เคยให้อะไร ๆ กับโลกเลย ไม่เคยแม้คิดที่จะทำประโยชน์ต่อโลกเลย หรือถ้าจะให้อะไร ๆ แก่โลกหรือแก่ใคร ๆ ก็ต้องมีเงื่อนไข มีผลประโยชน์ที่ตัวองจะได้รับเป็นการตอบแทน เสมือนเป็นการลงทุน การให้แบบนั้นแท้จริงแล้วจึงไม่เรียกว่าการให้ แต่เรียกว่าเป็นการเอารูปแบบหนึ่งนั่นเอง คนประเภทนี้มักจะมีคำพูดในทำนองที่ว่า “จะให้กันฟรี ๆ ได้อย่างไร” หรือ “ของฟรีไม่มีในโลก” ฯลฯ แต่ แท้ที่จริงแล้วทุกอย่างในโลกนั้นล้วนได้มาฟรี ๆ ทั้งสิ้น ทุกอย่างในโลกล้วนเป็นของฟรี โลกหรือธรรมชาติให้เรามาฟรี ๆ […]

ชีวิตอันน่าเสียดาย (?) ของสตีเฟ่น ฮอว์กิ้ง นักฟิสิกส์ผู้ยิ่งใหญ่ของโลก

สตีเฟ่น ฮอว์กิ้ง (Stephen Hawking) ได้รับการยกย่องจากนักวิทยาศาสตร์ด้วยกันว่าเขาคือนักฟิสิกส์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคนหนึ่งของโลก เทียบได้กับ แอลเบิร์ต ไอน์สไตน์ (Albert Einstein) จากผลงานการอธิบายสภาวะของ “หลุมดํา”และ “การกําเนิดของจักรวาล” ซึ่งถือเป็นการเปิดศักราชให้แก่วิชา “จักรวาลวิทยา” ซึ่งเป็นฟิสิกส์กระแสหลักของโลกปัจจุบัน อย่างไรก็ดี ส่วนใหญ่แล้วเมื่อผู้คนได้ยิน ได้ฟัง หรือได้เห็น “ชีวิต” ของสตีเฟ่นก็คงอดคิดไม่ได้ว่า “ช่างน่าเสียดายนัก” เพราะสมองอันปราดเปรื่องของเขาต้องอยู่ในร่างที่พิการ ขยับได้เพียงนิ้วสองนิ้วและซีกหน้าด้านซ้ายเท่านั้น แต่ทว่าชีวิตของสตีเฟ่นเป็นชีวิตที่น่าเสียดายจริงหรือ สตีเฟ่น ฮอว์กิ้ง เกิดวันที่ 8 มกราคม ค.ศ.1942 ณ กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ และฉายแววอัจฉริยะมาตั้งแต่เด็ก ทั้งที่สตีเฟ่นไม่ค่อยได้อ่านหนังสือ ไม่ยอมจดโน้ต และเข้าห้องเรียนน้อยมาก แต่เขากลับทําคะแนนสอบได้สูงที่สุด โดยเฉพาะวิชาคณิตศาสตร์ สตีเฟ่นได้รับทุนให้เรียนหลักสูตร วิทยาศาสตร์ธรรมชาติ (Natural Science) ที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดขณะอายุได้เพียง 17 ปี แต่สตีเฟ่นเห็นว่าวิชาที่เรียนอยู่นั้นง่ายดายเกินไปจนน่าเบื่อหน่าย ครั้งหนึ่งเขาถึงกับปฏิเสธไม่ยอมทําโจทย์ฟิสิกส์จากตําราที่อาจารย์สั่งให้ทําเป็นการบ้าน เมื่ออาจารย์ทวงถาม สตีเฟ่นก็อธิบายถึงข้อผิดพลาดต่าง ๆ ในตําราเล่มนั้น จนอาจารย์ต้องเป็นฝ่ายตกตะลึง […]

“ถ้าอยากเกิดเป็นคน” บทความธรรมะดี ๆ โดย พระกรภพ กิตติปญฺโญ

ถ้าอยาก เกิดเป็นคน บทความธรรมะดี ๆ โดย พระกรภพ กิตติปญฺโญ กรรมที่มีส่วนสำคัญกับการที่จะให้วิญญาณแต่ละดวงไปเกิดที่ไหน คือจะไปสุคติภูมิ หรือไปอบายภูมิ จะมีอยู่ 3 ตัวด้วยกัน คือ ครุกกรรม อาจิณณกรรม และอาสันนกรรม เกิดเป็นคน ครุกกรรม (หรือครุกกรรม) คือกรรมหนักที่รุนแรงไม่ว่าจะทางดีหรือไม่ดีก็ตาม มีสิทธิ์ที่จะเป็นตัวกำหนดอนาคตของวิญญาณดวงนั้น ๆ เป็นอันดับแรก นอกเสียจากว่าคนคนนั้นไม่เคยทำกรรมหนักอะไรไว้ อาจิณณกรรม หรือกรรมที่ทำอยู่เป็นประจำ ทำเป็นนิสัย ก็จะได้สิทธิ์เป็นตัวกำหนดภพภูมิวิญญาณดวงนั้น โดยปกติจิตของคนเราก็มักจะคุ้นชินกับสิ่งที่เราทำเป็นนิสัย หรือทำอยู่เป็นประจำ เช่นตลอดชีวิตทำแต่บุญทำแต่กุศล จิตควรจะเป็นกุศลมากกว่าเป็นอกุศล ตายไปก็น่าจะได้ไปเกิดในสคติภูมิ แต่หากทำกรรมชั่วตลอดหรือทำอยู่เป็นอาจิณ จิตจะเป็นอกุศล เมื่อตายไปก็น่าจะไปเกิดในอบายภูมิ นี่ว่ากันโดยเหตุโดยผล แต่จะถือเป็นกฎตายตัวไม่ได้ เพราะความเที่ยงแท้แน่นอนแทบไม่มีอยู่ในโลกนี้ คนที่ทำกรรมดีเป็นอาจิณ แต่ตอนจิตใกล้จะดับ กลับพลาดไป จิตเกิดเป็นอกุศล ไปนึกห่วง วิตกกังวล หรือนึกโกรธ นึกแค้นอะไรเข้า อาสันนกรรมจะมาช่วงชิงสิทธิ์นั้น พาไปเกิดในอบายภูมิทันที ไม่ใส่ใจว่าจะทำกรรมดีอยู่เป็นประจำหรืออย่างไร เช่นเดียวกัน คนที่ทำแต่กรรมชั่ว หากตอนจิตจะดับเกิดทำจิตให้เป็นกุศลได้ ก็จะได้ไปเกิดในสุคติ […]

สามีปลูกต้นไม้นับพันเพื่อรำลึกถึงภรรยาผู้ล่วงลับ 15 ปีต่อมากลายเป็นป่ารูปหัวใจ

สามี ปลูกต้นไม้ นับพันเพื่อรำลึกถึงภรรยาผู้ล่วงลับ 15 ปีต่อมากลายเป็นป่ารูปหัวใจ ย้อนไปเมื่อ 17 ปีที่แล้ว หลังจากที่ เจเน็ต โฮเวส (Janet Howes) เสียชีวิตอย่างกะทันหัน วินสตัน โฮเวส (Winston Howes) สามีผู้แสนดีของเธอก็ตัดสินใจทำอะไรบางอย่าง เพื่อรำลึกถึงเธอเป็นครั้งสุดท้าย  ปลูกต้นไม้ เกษตรกรผู้นี้ได้ปลูกต้นอ่อนของต้นโอ๊คจำนวน 6,000 ต้นลงในที่ดิน 6 เอเคอร์ แต่เว้นว่างตรงกลางไว้เป็นรูปหัวใจ ส่วนปลายแหลมของรูปหัวใจชี้ไปทางบ้านในวัยเด็กของเจเน็ต และ ณ เวลานี้ การแสดงความรักความอาลัยที่แสนโรแมนติกของเขาได้เติบโตงอกงาม ต้นโอ๊คหนาแน่นเบียดเสียดราวกับโอเอซิสอันสุขสงบ ซึ่งวินสตันสามารถนั่งดื่มด่ำธรรมชาติและนึกถึงภรรยาผู้ล่วงลับซึ่งอยู่กินกันมานานถึง 33 ปี ป่าเล็ก ๆ ท่ามกลางทุ่งหญ้าแห่งนี้ไม่สามารถมองเห็นได้จากถนน และเป็นความลับของครอบครัวมาตลอด จนกระทั่งวันหนึ่งมีคนขึ้นบอลลูนอากาศร้อนลอยผ่านมาพบที่นี่เข้าโดยบังเอิญ จากนั้นก็ถ่ายภาพทางอากาศไปเผยแพร่จนกลายเป็นข่าวดังขึ้นมา วินสตัน วัย 70 บอกกับนักข่าวว่า หลังจากภรรยาเสียชีวิต จู่ ๆ เขาก็ปิ๊งไอเดียขึ้นมาว่าจะทำรูปหัวใจกลางทุ่ง ซึ่งเขาคิดว่าเป็นไอเดียที่เจ๋งมาก เขาจึงลงมือปลูกต้นโอ๊คประมาณ 6,000 ต้น พอทำเสร็จเขาก็นั่งในทุ่งนั้น […]

ดับความโกรธ ด้วยคำสอนของพระพุทธเจ้า

อบรมตนเองเพื่อ ดับความโกรธ ด้วยคำสอนของพระพุทธเจ้า โดย พระมหาบุญส่วน ปุญฺญสิริ หากสอนใจตนเองด้วยวิธีการต่าง ๆ แล้ว ยังไม่อาจดับเพลิงแห่งความโกรธที่ลุกไหม้เผาใจอยู่ลงได้ วิธีต่อมาให้ลองใช้วิธีอบรมใจตนเองด้วยคำสอนของพระพุทธเจ้า เช่น นึกถึงคำสอนของพระพุทธองค์ที่ทรงสอนภิกษุทั้งหลายว่า “ภิกษุทั้งหลาย หากโจรใจเหี้ยมพึงเอาเลื่อยมาเลื่อยเธอให้ขาดเป็นท่อนน้อยท่อนใหญ่ ถ้าผู้ใดยังคิดประทุษร้ายโจรนั้นอยู่ ผู้นั้นยังหาชื่อว่าทำตามโอวาทเราไม่” พระองค์ทรงเตือนพวกเราว่า แม้จะถูกทำร้าย แต่ถ้าไม่โกรธ ความเจ็บนั้นจะอยู่เพียงแค่กายภายนอก แต่หากโกรธ ความเจ็บจากการถูกทำร้ายนั้นซึมลึกเข้าไปเป็นความทรมานของจิตใจ และฝังแน่นอยู่ในใจเป็นความเจ็บทรมานข้ามภพข้ามชาติ นั่นคือความพยาบาทอาฆาตจองเวรอย่างไม่มีวันจบ เพียงไม่โกรธเท่านั้น ชีวิตก็เป็นอิสระแล้วจากการเป็นทาสของความพยาบาทจองเวร อีกพระโอวาทหนึ่ง พระองค์ตรัสไว้ว่า “ผู้ใดโกรธตอบ ผู้นั้นเลวกว่าผู้โกรธก่อน ผู้ไม่โกรธตอบชื่อว่าเป็นผู้ชนะสงครามที่ชนะได้โดยยาก ผู้ที่รู้ว่าคนอื่นโกรธตัวแล้ว แต่ส่วนตนเป็นผู้มีสติสงบเสงี่ยมอยู่ ชื่อว่าประพฤติตนเป็นประโยชน์แก่คนทั้งสองฝ่าย คือทั้งแก่ตนและแก่ผู้อื่น” พระพุทธองค์ทรงสอนไม่ให้ตอบโต้คนที่กำลังโกรธอยู่ด้วยการโกรธตอบ แต่ทรงสอนให้อภัย ให้รีบดับความโกรธในใจของตนนั้นลงเสีย เป็นที่พึ่งแก่ตน ทั้งยังเป็นที่พึ่งแก่คนอื่นได้ด้วย เพราะเมื่อเราไม่โกรธตอบ ไม่ทะเลาะตอบ ก็เหมือนไม่ยื่นมือออกไปรับการปรบของเขา เสียงปรบมือก็ไม่มี ปรบเมือข้างเดียวย่อมไม่ดัง เมื่อไม่มีคู่ทะเลาะด้วย ไม่ช้าเขาก็เย็นลงได้เอง อย่าเป็นนักเสียสละไม่เข้าท่า ที่จะขอเย็นเป็นคนสุดท้าย หลังจากคนอื่น ๆ เย็นลงแล้ว …มีคำสอนของพระพุทธองค์ที่ควรนำมาอบรมตนอีก เช่น […]

จิตอาสาของ เมลินดา เกตส์

จิตอาสาของ เมลินดา เกตส์ เมลินดา เกตส์ เคยกล่าวไว้ว่า “การที่ฉันมีโอกาสไปเยือนประเทศต่าง ๆ ในซีกโลกที่กำลังพัฒนา และเห็นด้วยตาตัวเองว่ามีอะไรเกิดขึ้นบ้างกับแม่และเด็ก ๆ ในหมู่บ้านยากจน ทำให้ฉันรู้สึกถึงตัวตนที่แท้จริงของตัวเอง และรู้สึกถึงความเชื่อมโยงระหว่างตัวฉันกับบรรดาแม่ ๆ ที่นั่น มันง่ายเหลือเกินที่ฉันจะบอกกับตัวเองว่า ‘นั่นอาจเป็นฉันก็ได้ ถ้าฉันไม่ได้เกิดในสหรัฐอเมริกา ฉันก็อาจเป็นแม่คนนั้น’” “ฉันอาจเป็นแม่คนนั้น” มีความหมายไม่ต่างจาก “ทุกชีวิตมีคุณค่าเท่ากัน” (All Lives Have Equal Value) ซึ่งเป็นคำขวัญประจำ มูลนิธิบิลและเมลินดา เกตส์ ที่ บิล เกตส์ สามีของเธอก่อตั้งขึ้นและที่จริง คำกล่าวนี้เป็นหัวใจของการทำงานการกุศลของเธอและบิลมาโดยตลอด ปัจจุบันมูลนิธิแห่งนี้มีทุนในการดำเนินการสูงกว่า 42 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ มีเจ้าหน้าที่ประจำกว่าพันคน เป้าหมายหลักของมูลนิธิแห่งนี้ คือ การพัฒนาคุณภาพชีวิตของคนที่ขาดโอกาส และลดจำนวนผู้เสียชีวิตจากโรคภัยไข้เจ็บในประเทศยากจน รวมทั้งปรับปรุงคุณภาพการศึกษาทั้งในสหรัฐอเมริกาและทั่วโลก แม้ว่ามูลนิธิบิลและเมลินดา เกตส์ จะเป็นมูลนิธิที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก ทว่าเมื่อเทียบกับปัญหาต่าง ๆ ที่มี เงินทุนเพียงเท่านี้ยังไม่เพียงพอต่อการแก้ปัญหาใด ๆ ได้ มูลนิธิจึงต้องร่วมมือกับรัฐบาลประเทศต่าง […]

ท่าน ว.วชิรเมธี กับข้อคิดกระตุกสติ “ความรู้” ที่ท่านอาจจะ “ยังไม่รู้”

ท่าน ว.วชิรเมธี กล่าวไว้ในหนังสือ ธรรมะคลายใจ สำนักพิมพ์อมรินทร์ธรรมะ ไว้ตอนหนึ่งว่า ความจัดเจนในการดำเนินชีวิตเป็นสิ่งที่เราแต่ละคนต้องแสวงหาเอง…

มีทุกอย่างแต่ยังทุกข์… ความสุขที่ขาดหาย โดย ท่าน ว.วชิรเมธี

ท่าน ว.วชิรเมธี ได้ตอบคำถามของผู้ที่ “ใจยังพร่อง” ชีวิตครบถ้วนสมบูรณ์พร้อม แต่ก็ยังรู้สึกว่าตัวเองไม่ค่อยมี ความสุข เท่าไร ดังนี้ ปุจฉา ผมเป็นคนที่ชีวิตมีพร้อมทุกอย่าง ประสบความสําเร็จในหน้าที่การงาน มีครอบครัวที่อบอุ่นและมีเงินทองเหลือกินเหลือใช้ ไม่ว่าใครก็อิจฉา แต่ทําไมลึก ๆ แล้วผมถึงยังรู้สึกว่าตัวเองไม่ค่อยมี ความสุข เท่าไร คือไม่ถึงกับทุกข์แต่รู้สึกว่ายังขาดอะไรบางอย่างอยู่เสมอ ไม่แน่ใจว่าสิ่งนั้นคืออะไร และจะขจัดความรู้สึกนี้ได้อย่างไรครับ วิสัชนา คุณเคยอ่านประวัติของวอร์เรน บัฟเฟตต์ ไหม ผู้ชายคนนี้เคยเป็นมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของโลก ทรัพย์สินที่เขามีมากกว่าทรัพย์สินที่คนไทยทั้งประเทศมีอยู่เสียอีก แต่เขาบริจาคเงินเข้ามูลนิธิของบิล เกตส์ มหาเศรษฐีซึ่งเคยเป็นอันดับหนึ่งของโลกหลายสมัยติดต่อกัน เขาบริจาคเงินมหาศาลกว่าหมื่นล้านเหรียญ แต่ไม่ต้องการแม้แต่หนังสืออนุโมทนาบัตร ชีวิตส่วนตัวนั้นเป็นที่รู้กันว่าบัฟเฟตต์ทำตัวแสนจะธรรมดา ทั้งเสื้อผ้า อาหาร และรถยนต์ที่ใช้ ล้วนเป็นของธรรมดาพื้น ๆ เขานิยมชีวิตที่เรียบง่าย นั่นเป็นเรื่องซึ่งเล่าต่อ ๆ กันมาของมหาเศรษฐีของโลกที่ยังมีชีวิตอยู่ ส่วนอีกเรื่องหนึ่ง เคยอ่านพบในหนังสือเล่มหนึ่งเมื่อนานมาแล้ว เล่าเรื่องคล้ายกัน คือ มหาเศรษฐีคนหนึ่งของเม็กซิโก เมื่อเขาทำธุรกิจจนรวยล้นฟ้าแล้ว วันหนึ่งก็ขายกิจการทุกอย่าง แล้วกลับออกไปใช้ชีวิตที่ต่างจังหวัดอย่างเงียบ ๆ แถมให้อีกเรื่อง ซึ่งเป็นเรื่องจริง วันหนึ่งมีคนสัมภาษณ์อดีตประธานาธิบดีท่านหนึ่งของติมอร์ว่า […]

วรรณกวี อยู่วัฒนา จบจุฬาฯ ก็ขับแท็กซี่ได้ อาชีพนี้ “มีเกียรติ” ไม่อายใคร

คุณแก้ว หรือ วรรณกวี อยู่วัฒนา อายุ 36 ปี กลายเป็นคนดังในโลกโซเชียลชั่วข้ามคืน เมื่อมีผู้ใช้ทวิตเตอร์ทวีตข้อความว่า “นับถือเพื่อน โคตรสู้ชีวิต จากเด็กอักษรจุฬาฯ ไม่ยึดติด ไม่อีโก้ ถึงเวลาดิ้นรน ก็เป็นคน ขับแท็กซี่ ได้! ใครหาคนขับดี ๆ ไว้ใจได้ ติดต่อนางได้เลย” หลังจากนั้นเธอก็ได้รับการชื่นชมอย่างฮือฮาล้นหลามจากสังคมโลกโซเชียล คุณแก้วเล่าว่า เธอเรียนจบจากคณะอักษรศาสตร์ ภาควิชาศิลปการละคร จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยมา 16 ปีแล้ว และทำงานประจำอยู่เบื้องหลังละครโทรทัศน์มาตลอด ทำหน้าที่มาแล้วสารพัด ไม่ว่าผู้ช่วยผู้กำกับ ดูแลนักแสดง ประสานงาน รีเสิร์ชข้อมูล หรือเลขาผู้บริหารก็เคยทำมาแล้ว การออกกองละครแต่ละครั้งทำให้ไม่ค่อยได้พักผ่อน และไม่มีเวลาให้ครอบครัว เพราะต้องตื่นตั้งแต่ตี 4-5 ทำให้มีปัญหาสุขภาพสะสม ทำงานได้ไม่เต็มประสิทธิภาพ ก็เลยวางแผนไว้ว่า เมื่อไรที่เริ่มทำงานเบื้องหลังไม่ไหว ก็ต้องหาช่องทางอื่น ๆ ไว้ ก่อนที่จะลาออกจากงานประจำมาเป็นฟรีแล๊นซ์และทำอาชีพเสริมขับแท็กซี่ไปด้วย เธอไม่ได้มองว่าเป็นงานที่ต่ำต้อยเลย เพราะว่าคุณแม่ทำมาตลอด 10 กว่าปี คุณแม่มีรายได้ดี รายได้ต่อเดือนมากกว่ารายได้สูงสุดที่เธอเคยได้ตลอดการทำงานมาด้วยซ้ำ สิ่งสำคัญก็คือเป็นงานอิสระอย่างที่เธอต้องการ […]

ความหลงที่มีโทษยิ่ง พระนิพนธ์ สมเด็จพระญาณสังวร (เจริญ สุวฑฺฒโน)

ความหลง ที่มีโทษยิ่ง พระนิพนธ์ สมเด็จพระญาณสังวร (เจริญ สุวฑฺฒโน) โมหะ หรือ ความหลง อันเป็นโทษอย่างยิ่ง คือโมหะที่เป็นเหตุให้คิดผิดเห็นผิดไปว่า ผลของการกระทำไม่มี ทำดีไม่ได้ดี ทำชั่วไม่ได้ชั่ว แม้พระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้ตรัสรู้ความจริงทั้งหมดแล้วจะทรงสอนว่า การกระทำทุกอย่างมีผล ผู้ใดทำดีจักได้รับผลดี ผู้ใดทำชั่วจักได้รับผลชั่ว แต่โมหะหรือความหลงก็สามารถทำให้คิดผิดเห็นผิดเป็นอย่างอื่นไปได้ ทำให้ไม่เชื่อพระพุทธองค์ได้ ทั้ง ๆ ที่พระพุทธองค์ทรงมีดวงพระเนตรเป็นทิพย์แล้ว ด้วยพระปัญญาคุณอันไม่มีผู้ใดเสมอเหมือน และทั้ง ๆ ที่ตนเองเป็นผู้มีดวงตามืดมัวด้วยปราศจากแสงแห่งปัญญา อันผู้ขาดปัญญาก็คือผู้มีโมหะความหลงผิด ขาดปัญญาประกอบความคิด ความเห็น ความเชื่อ ความรู้ ก็ย่อมมีโมหะในการคิด ในการเห็น ในการเชื่อ ในการรู้ คือมีความคิดที่หลงผิดจากความจริง มีความเห็นที่หลงผิดจากความจริง มีความเชื่อที่หลงผิดจากความจริง มีความรู้ที่หลงผิดจากความจริง ผู้มีปัญญามากในเรื่องใดก็มีโมหะความหลงผิดน้อยในเรื่องนั้น หรือผู้มีโมหะความหลงผิดน้อยในเรื่องใดก็มีปัญญามากในเรื่องนั้น ผู้มีปัญญาบริบูรณ์ในเรื่องใดก็ไม่มีโมหะความหลงผิดเลยในเรื่องนั้น หรือผู้ไม่มีโมหะความหลงผิดเลยในเรื่องใดก็มีปัญญาบริบูรณ์ในเรื่องนั้น แต่สามัญชนที่จะไม่มีโมหะความหลงผิดเลย มีปัญญาบริบูรณ์ในเรื่องใดเรื่องหนึ่งนั้นไม่มี พระอริยบุคคลเท่านั้นที่มีปัญญาบริบูรณ์ได้ในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง โดยไม่มีโมหะความหลงผิดเลยในเรื่องนั้น และพระสัมมาสัมพุทธเจ้ากับพระอรหันตสาวกทั้งหลายเท่านั้นที่ทรงมีพระปัญญาและมีปัญญาบริบูรณ์ ไม่ทรงมีและไม่มีโมหะความหลงผิดเลยในเรื่องทั้งปวง   กดเลข 2 ด้านล่างเพื่ออ่านหน้าถัดไป>>>

นิทานแสนเศร้า บทความเตือนใจสำหรับพ่อแม่ทุกคน

กาลครั้งหนึ่งซึ่งนานมา ทว่าเรื่องราวยังคงอยู่ในความทรงจำ นิทาน สมัยยังเป็นนักเรียนคอซอง บ่อยครั้งที่เรามักเห็นผู้ชายวัยรุ่นสวมแว่นหนา หน้าตาสะอ้าน เดินงง ๆ วนเวียนอยู่ข้างรั้วโรงเรียน วันดีคืนดีก็ปีนขึ้นไปอยู่บนรั้ว จนอดตั้งคำถามไม่ได้ว่า “เขาเป็นใคร” ไม่น่าเชื่อ…คำตอบที่ได้รับจากรุ่นพี่คนหนึ่งทำให้เราอึ้ง! “เขาเรียนเก่งมากจนเสียสติ” เราเองไม่ใช่คนเรียนเก่ง และด้วยวัยขณะนั้นซึ่งยังเรียนรู้โลกมาไม่มากนัก เลยไม่ค่อยเข้าใจว่า ทำไมคนที่เรียนเก่ง สมองดี ถึงตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ ทว่าเมื่อเวลาผ่านวันผัน ชีวิตก้าวสู่วัยผู้ใหญ่ และได้อยู่ในสถานะของคนเป็นแม่ เรื่องราวในวันนั้นได้ผุดขึ้นมาจากหวังความทรงจำอีกครั้งพร้อม ๆ กับ “ความเข้าใจ” เมื่อวันหนึ่งได้ดูข่าว “โรงเรียนชื่อดังถูกเผาวอด” แวบแรกที่ได้เห็นเพลิงลุกไหม้อาคารของโรงเรียนผ่านจอทีวีให้รู้สึกใจหาย แต่ก็ไม่เศร้าเท่ากับรู้ว่า มือเผาคือ “นักเรียน” และยิ่งเพิ่มความเศร้าเป็นทวี เมื่อข่าวรายงานว่า สาเหตุเกิดจากความเครียดเพราะผลการเรียนไม่เป็นดังที่หวัง ไม่…เราไม่ได้คิดกล่าวโทษเด็กคนนี้แม้แต่น้อย ตรงกันข้ามกลับรู้สึกห่วงใยเหลือเกิน เพราะ “โรงเรียน” สร้างใหม่ได้ แต่ “หัวใจสลาย” ของเด็กคนหนึ่งจะเยียวยากันอย่างไร ก่อนที่เด็กจะถูกพิพากษาให้ผิดด้วยคิดไม่ถึง เราคงต้องย้อนมองกลับไปหาสาเหตุด้วยความพินิจพิเคราะห์อย่างละเอียดลออว่า ทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้อง ไม่ว่าจะเป็นครอบครัว ครู เพื่อน สังคม สภาพแวดล้อม หรือแม้แต่ตัวเด็กเอง อาจจะมีส่วนสร้างความกดดันถึงขั้นเครียด จนนำมาสู่เหตุการณ์สุดสะเทือนใจครั้งนี้ […]

ลบ ดึงดูด ลบ บทความสำหรับ คนชอบคิดลบ โดยพระไพศาล วิสาโล

ถ้าคิดลบ เห็นลบ รู้สึกลบ ก็ย่อมทำลบ ซึ่งเท่ากับกระตุ้นให้คนอื่นเกิดปฏิกิริยาที่เป็นลบ และส่งผลลบแก่เรา ในทางตรงข้าม ถ้าปรารถนาบวกก็ต้องเริ่มต้นจากการคิดบวก

keyboard_arrow_up