ความดี … ทำง่าย?

“การทำความดีไม่ใช่เรื่องง่ายเสมอไป” ใครสักคนเคยพูดไว้เช่นนั้น ตอนได้ยินฉันนึกแย้งในใจว่า “ไม่จริงมั้ง ข้ออ้างหรือเปล่า…ถ้าคนเราจะทำ ความดี เสียอย่างไม่มีอะไรยากหรอก” จนกระทั่งตัวเองได้ประสบกับเหตุการณ์หนึ่งซึ่งส่งผลให้ต้องกลับมาคิดอีกครั้งว่า บางทีคำกล่าวนี้อาจจะเป็นจริงก็ได้… ฉันเป็นคนกรุงเทพฯโดยกำเนิด ก่อนจะย้ายมาใช้ชีวิตและทำงานที่จังหวัดพังงา บ่ายวันหนึ่งฉันขับรถตู้โกโรโกโสของบริษัทไปทำธุระที่ธนาคาร (รถคันนี้มีชื่อเล่นว่า “น้องแหบ”) เมื่อออกจากธนาคารกำลังจะขับพาน้องแหบกลับบริษัท เห็นสามีภรรยาชาวต่างชาติคู่หนึ่งเดินตรงมาที่รถ ฉันจึงเปิดหน้าต่างลง มาดามยื่นแผนที่ในมือให้ดูพลางชะเง้อมองชื่อบริษัทที่หน้าอกเสื้อพนักงานของฉันด้วย เธอถามว่าจุดขึ้นรถของโรงแรมห้าดาวแห่งหนึ่งในเขาหลักอยู่ที่ไหน เธอและสามีต้องการจะกลับโรงแรม ฉันตอบคำถามของเธอไม่ได้เพราะไม่ใช่คนแถวนี้ แต่พอดีมองไปเห็นวัยรุ่นชายคนหนึ่งกำลังกวักมือเรียกฝรั่งทั้งคู่ให้ไปขึ้นรถแท็กซี่สองแถวของเขา ฉันถามเขาว่าจุดขึ้นรถกลับโรงแรม…อยู่ที่ไหน เขาตอบว่าไม่รู้ จากนั้นก็หันไปตั้งหน้าตั้งตาเรียกฝรั่งคู่นั้นมาขึ้นรถต่อไป ตัวฉันเองเคยไปใช้ชีวิตในต่างแดนและเคยอยู่ในสถานการณ์ที่ต้องการความช่วยเหลือแบบนี้มาก่อน ครั้งใดที่ได้รับความเอื้อเฟื้อจากเจ้าของประเทศจะรู้สึกดีมาก ตอนนั้นฉันก็แค่อยากให้นักท่องเที่ยวที่มาเยือนเมืองไทยรู้สึกแบบเดียวกัน จึงบอกพวกเขาว่าจะไปส่งที่โรงแรมให้เอาไหม มาดามถามว่าจะคิดตังค์เท่าไร ฉันตอบว่า ไม่คิดเงินหรอก พวกเขาดีใจมาก รีบเปิดประตูน้องแหบขึ้นมานั่งทันที แต่เหตุการณ์ไม่ได้ราบรื่นอย่างที่คิด เมื่อวัยรุ่นเจ้าถิ่นพยายามห้ามไม่ให้ฉันออกรถ เขาพูดซ้ำ ๆ ว่า “พี่เอาแขกไปไม่ได้” ฉันจึงหันไปพูดกับแขกบ้านแขกเมืองทั้งสองว่าผู้ชายคนนี้อยากให้คุณไปกับรถของเขา คุณต้องการอย่างนั้นไหม แขกตอบพร้อมกันว่า “ไม่!” ขณะนั้นฝนเพิ่งซาเม็ดและร้อนอบอ้าวจากไอแดดที่สาดแสงลงมา หากพวกเขาไม่ไปกับรถโลคัลแท็กซี่คันนี้ก็คงต้องพากันเดินฝ่าไอแดดไปเรื่อย ๆ และระยะทางจากตรงนี้ไปโรงแรมก็ไม่ใช่ใกล้ ๆ ฉันไม่ฟังเสียงทัดทานขณะที่คนขับรถรับจ้างเจ้าถิ่นยังไม่ยอมหยุดแผ่นเสียงตกร่องของเขา “พี่เอาแขกไปไม่ได้ ๆ” มันเพิ่มความรำคาญมากขึ้นทุกขณะ ฉันจึงตัดความรำคาญโดยตะโกนออกไปว่า “มีอะไรให้ไปเคลียร์ที่บริษัท” […]

ผลของการเจริญสติที่ถูกต้อง โดย หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ

ผลของการเจริญสติที่ถูกต้อง โดย หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ ก. ผลคือสะอาด ดังนั้น การทำบุญให้ทานรักษาศีล การทำสมถกรรมฐานและการเจริญวิปัสสนา ต่างก็เป็นการกระทำเพื่อเอามาทำลายกิเลส คือ ความโลภความโกรธความหลง การทำลายกิเลสได้นี่แหละคือตัวบุญแท้ ๆ เป็นยอดบุญ ถ้าเป็นสวรรค์ก็เป็นสวรรค์แท้ ๆ เป็นแก่นของสวรรค์ เป็นยอดแท้ของสวรรค์ ถ้าเทียบกับพระนิพพานก็เป็นพระนิพพานแท้ เป็นแก่นเป็นยอดของนิพพาน ความหมดไปของกิเลส ก็คือ สะอาด นิพพานแปลว่าความดับเย็นลง คือเราไม่ร้อนอกร้อนใจเพราะกิเลสดับเย็นลง ถ้าขณะนี้เราไม่มีความทุกข์มันก็เป็นนิพพานในขณะนี้เอง เมื่อเรามีนิพพานในขณะนี้แล้ว ก็ต้องได้ไปนิพพานแน่ ๆ เราควรจะรู้จักสวรรค์ที่ในใจของเรา ความไม่มีทุกข์นั่นแหละเป็นสวรรค์คือจิตใจเราร่าเริงเบิกบาน เราดูจิตดูใจเราอยู่มันเป็นเมืองสวรรค์ เมื่อเรามีสวรรค์อยู่ที่ใจอย่างนี้แล้ว พอตายไปจะได้ไปเกิดเมืองสวรรค์อย่างไม่ต้องสงสัย ข. ผลคือสว่าง หากใครไม่รู้จักเมืองสวรรค์ ก็ไม่สามารถไปเมืองสวรรค์ได้หรอก ตัวอย่างเช่น ในบ้านของเรามีไฟฟ้า เราอยากได้แสงสว่างแต่เอามือไปจับที่หลอดไฟแสงไฟก็จะไม่มี เมื่อเราได้เรียนรู้ว่าจะเปิดไฟต้องเปิดที่สวิตช์ไฟ เราก็ไปเปิดสวิตช์ ไฟก็ไปสว่างอยู่ที่หลอด นี่ก็เหมือนกัน วิธีที่จะจัดการกับความโลภความโกรธความหลงนั้น เราไม่ต้องไปคิดหาว่าความโกรธความโลภความหลงอยู่ที่ไหน เราเพียงกลับเข้ามาดูจิตดูใจของเราก็จะทำลายความโกรธความโลภความหลงได้เอง พระพุทธเจ้าตรัสไว้แล้วว่า พระองค์ตรัสรู้ได้โดยการบำเพ็ญทางจิต เราก็ต้องมาดูจิตดูใจของเรา การดูจิตใจนี้แหละ เป็นการเปิดไฟฟ้าโดยจับที่สวิตช์ไฟฟ้า เมื่อเราทำบ่อย […]

ชายหนุ่มเสี่ยงตาย ฝ่ากองเพลิงช่วยหลาน จนตัวเองถูกไฟคลอก – SECRET

ชายหนุ่มเสี่ยงตาย ฝ่ากองเพลิงช่วยหลานจากเหตุไฟไหม้บ้าน จนตัวเองถูกไฟคลอก – SECRET เมื่อถึงคราวเผชิญหน้ากับสถานการณ์แห่งความเป็นความตาย วีรบุรุษตัวจริงจะไม่รั้งรอ และพร้อมลงมือช่วยเหลือทันที ชายหนุ่มเสี่ยงตาย เมื่อต้นเดือนกรกฎาคมที่ผ่านมา เดอร์ริค เบิร์ด (Derrick Byrd) วัย 20 ปี ได้แสดงความเป็นวีรบุรุษให้โลกเห็น เมื่อจู่ ๆ ก็เกิดไฟไหม้บ้านเคย์ลา พี่สาวของเขา ไม่มีใครรู้ว่าเชื้อไฟเริ่มปะทุที่ชั้นสองได้อย่างไร หลังจากนั้นบ้านก็ตกอยู่ในกองเพลิงในเวลาเพียงไม่กี่นาที ครอบครัวติดอยู่ที่ชั้นสองท่ามกลางเปลวไฟลุกฮือ ดังนั้นเดอร์ริคและพี่สาวจึงต้องหาทางช่วยเหลือลูก ๆ ทั้ง 3 คนของเธอให้ออกมาอย่างปลอดภัยโดยด่วน เคย์ลางัดหน้าต่างห้องนอนให้เปิดออก ส่วนเดอร์ริคยืนอยู่ที่สนามหญ้าด้านล่าง เตรียมพร้อมคอยรับเมื่อเคย์ลาโยนลูกลงมาทีละคนอย่างปลอดภัย เดอร์ริครับจูเนียร์กับน้องน้อยรอรี่ที่ยังเป็นทารกเอาไว้ได้สำเร็จ แต่ยังไม่ทันจะจับลูกสุดท้ายโยนลงมา เคย์ลาก็เสียการทรงตัว กลิ้งตกลงมาจากหลังคา เดอร์ริครู้ดีว่า พี่สาวต้องการให้ลูกออกมาครบทุกคน ดังนั้นเขาจึงวิ่งเข้าไปยังชั้นล่างของบ้านถึงแม้จะถูกไฟไหม้ก็ตาม ขณะที่แม่และน้องอีกสองคนออกจากบ้านได้แล้ว หนูน้อยเมอร์เซเดสวัย 8 ขวบก็กำลังตื่นตระหนกอย่างหนัก เธอหวาดกลัวมากเสียจนไม่กล้ากระโดดลงจากหลังคา หนำซ้ำยังถอยหลังกลับไปยังตัวบ้านที่มีเพลิงโหมกระหน่ำอย่างรุนแรง หนูน้อยร้องเรียกชื่อน้าชายให้เข้ามาช่วยเธอด้วย ในที่สุดเมอร์เซเดสก็ร่วงทะลุหน้าต่างเข้าไปในบ้าน เดอร์ริครีบลงมือช่วยเหลือทันทีโดยไม่ได้นึกถึงความปลอดภัยของตัวเองเลยสักนิด เขาบอกว่า หลานกรีดร้องเรียกชื่อของเขาดังลั่น เพราะฉะนั้นเขาไม่ปล่อยให้หลานอยู่ในนั้นแน่ เขาไม่ยอมให้หลานตายเด็ดขาด เขาวิ่งขึ้นบันไดฝ่าเปลวเพลิง รู้สึกได้ว่าตัวเองถูกไฟแผดเผา […]

การเจริญสติที่ทำให้เกิดปัญญา โดย หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ

การเจริญสติ ที่ทำให้เกิดปัญญา โดย หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ สำหรับอาตมา มีประสบการณ์ว่า การเจริญสติ ไม่จำเป็นต้องนั่งหลับตา หลวงพ่อเคยทำวิธีหลับตามาแล้ว แต่ไม่เกิดปัญญา พอมาทำวิธีใหม่ วิธีของหลวงพ่อนี้มันเกิดปัญญา ทำให้รู้สึกว่าถูกต้องกับตำรับตำราของคนสมัยใหม่ วิธีของหลวงพ่อนี้ บางคนอาจจะคิดว่าเป็นของใหม่ก็ได้ เพราะยังไม่เคยได้ยิน แต่ความจริงแล้วเป็นของเก่าตั้งแต่สมัยพระพุทธเจ้าสอนนั่นแหละ ก. ปลุก “ตัว” ให้รู้สึกและตื่นอยู่เสมอ การเจริญสติที่อาตมาทำมาและกำลังเล่าให้ฟังอยู่นี้ทำดังนี้ สมมติว่าเรากำลังนั่งพับเพียบ หรือกำลังนั่งเก้าอี้หรือกำลังนอนหรือยืนก็ได้ ให้เอาสติมาจับความเคลื่อนไหวของมือ พลิกมือขึ้น คว่ำมือลง ยกมือขึ้น เอามือลง ให้มีสติรู้ทุกอิริยาบถ ทำอย่างนี้บ่อย ๆ นี่เป็นการเจริญสติอย่างหยาบ ๆ พูดง่าย ๆ คือ ให้มีสติอยู่ทุกอิริยาบถ ไม่ว่าจะนั่งนอนยืนเดิน จะทำอะไรอยู่ก็ตามให้รู้สึก การทำวิธีนี้ใคร ๆ ก็ทำได้ จะนับถือศาสนาอะไรก็นำเอาไปทำทั้งนั้น ไม่ว่าชนชาติใดก็ทำได้ เพราะทุกคนมีกายกับใจด้วยกันทั้งนั้น ทุกศาสนาก็สอนเหมือนกันหมดคือให้ละความชั่วทำความดี ข. ปลุก “ใจ” ให้รู้สึกและตื่นอยู่เสมอ เมื่อเจริญสติจนชำนาญแล้ว ให้เอาสติเข้าไปจับความรู้สึกของจิตใจ คือรู้ตามอารมณ์ […]

ศิลปะของการภาวนา โดย หลวงพ่อโพธินันทะ

ศิลปะของการภาวนา โดย หลวงพ่อโพธินันทะ ผู้ที่ไม่ได้ตระหนักถึงมหันตภัยแห่งสังสารวัฏย่อมไม่อาจสละโลกียทรัพย์ทั้งปวงได้ ย่อมถูกตัณหา ราคะ ครอบงำ การกระทำต่าง ๆ ย่อมออกนอกวิถีทางของมัชฌิมาปฏิปทา และล่วงสู่สายธารอันเชี่ยวกรากแห่ง โลกธรรม 8 ประการ  ศิลปะของการภาวนา จงเฝ้าเรียนรู้กระบวนการความคิด และตรวจตราดวงจิตอยู่เสมอ จนรู้แจ้งชัดถึงเอกสภาวะของสรรพสิ่งที่อยู่เหนือความสุดโต่งทั้งสอง เหมือนปล่อยโคกินหญ้าในทุ่งกว้าง นาน ๆ ขึ้นยอดไม้ดูสักครั้ง ความเข้าใจตนเองย่อมแจ่มชัดขึ้น ในการปฏิบัติภาวนา หากไม่สามารถลดละปล่อยวางความยึดมั่นถือมั่นในตัวตนได้ ก็จะไม่ได้ประโยชน์อะไรจากการปฏิบัติภาวนา การบรรลุพุทธภาวะเป็นศิลปะของการดำเนินชีวิตอย่างยิ่ง มีวิธีเดียวเท่านั้นที่จะเข้าถึงได้ ก็คือการดำเนินชีวิตไปตามปกติธรรมดา หิวก็กิน ง่วงก็นอน ร้อนก็อาบน้ำ บนประสบการณ์ของการตื่นเห็นแจ้งธรรมชาติที่แท้ (จิตประภัสสร อันติมสัจจะ) แห่งความเป็นพุทธะภายในตน เป็นการรู้แจ้งถึงบางสิ่งที่มีในตนอยู่แล้วตลอดเวลา เมื่อเห็นแจ้งสิ่งนี้ ตัวตนแห่งความยึดถือก็จะสิ้นสุดลง ตัวตนแห่งจิตสำนึกที่เป็นบ่อเกิดแห่งปัญหาจะถูกขจัดด้วยปัญญาญาณ ตัวตนที่แท้ มนุษย์ที่แท้ อันติมสัจจะก็จะเผยตัวมันออกมา เพียงลืมตาต่อจิตประภัสสรของเราเท่านั้น ความคิดปรุงแต่งที่เกิดจากอวิชชาก็จะสิ้นสุดลง ธรรมชาติที่แท้ที่เป็นต้นกำเนิดของทุกสิ่งก็จะแสดงตัวของมันเองออกมาร่วมกับกิจกรรมต่าง ๆ ในชีวิตประจำวันของเรา ความเป็นพุทธะก็จะฉายแสงออกมา นี่คือศิลปะของการปฏิบัติภาวนา   ที่มา  ทางสายกลางสู่อิสรภาพแห่งชีวิต โดย หลวงพ่อโพธินันทะ […]

ผมเคยเป็นคนไม่มีศาสนา

เรื่องจริงครับ ถึงขนาดว่าในใบสมัครงานทุกใบที่ช่องว่างหลังคำว่าศาสนา ผมจะใส่เครื่องหมายขีดกลาง (Dash) เอาไว้ และหากมีใครถามว่าผมนับถือศาสนาอะไร ผมก็จะตอบไปว่า  คนไม่มีศาสนา “ผมไม่มีศาสนา และไม่ได้ศรัทธาที่จะนับถือศาสนาใด” หากย้อนกลับไปในวัยเด็ก ใช่ว่าผมจะถูกสั่งสอนให้ห่างเหินศาสนา กลับกัน ผมนั้นถูกบ่มเพาะให้ใกล้ชิดกับศาสนาพุทธเป็นอย่างมาก ช่วงปิดเทอม ผมมักติดสอยห้อยตามยายไปทำบุญเลี้ยงพระที่วัดเป็นประจำ ที่สำคัญ กว่านั้น ผมสมัครเรียนพุทธศาสนาวันอาทิตย์ด้วย คนไม่มีศาสนา แต่เมื่อเติบโตขึ้นผมกลับไม่ศรัทธาในพิธีกรรมเหล่านั้น เพราะไม่เห็นว่ามันจะช่วยยังประโยชน์ใดให้ตนเองและสังคมได้ ซ้ำร้ายกว่านั้น ผมบวชทดแทนบุญคุณพ่อแม่ตามประเพณีทั้งที่ไม่ได้มีศรัทธาอย่างแท้จริง รู้สึกเหมือนเป็นเพียงพิธีกรรมหนึ่งที่จำต้องทำไป จนแล้วจนรอดก็ยังไม่มีสิ่งใดทำให้ผมเกิดศรัทธาได้ แม้ผมมีวัตรปฏิบัติที่พระสงฆ์ควรพึงกระทำอย่างครบถ้วนมิได้บกพร่อง แต่ผมก็สึกออกมากับความว่างเปล่าโดยไม่ได้สิ่งใดติดไม้ติดมือมาเลย จนมาถึงจุดเปลี่ยนสำคัญของชีวิตผม วันนั้นผมนั่งหน้าทีวี เปลี่ยนช่องไปเจอรายการของพระอาจารย์ท่านหนึ่งกำลังให้สัมภาษณ์ว่า “คนส่วนใหญ่เข้าใจผิดว่า นิพพานเป็นเรื่องไกลตัวเสียเหลือเกิน และเข้าใจว่าต้องรออีกเป็นร้อยเป็นพันชาติจึงจะสั่งสมบุญให้ถึงนิพพานได้ แต่จริง ๆ แล้วนิพพานเป็นเรื่องเฉียบพลันสามารถเกิดขึ้นได้ทันที ทุกคนสามารถทำได้เลย ที่นี่ เดี๋ยวนี้ ดูอย่างองคุลิมาลสิ ฆ่าคนมาแล้วตั้ง 999 ศพ อีกแค่ศพเดียวก็จะครบพันศพแล้ว แต่เมื่อเจอพระพุทธเจ้าเพียงหนึ่งครั้งเท่านั้น ก็เกิดดวงตาเห็นธรรมทันที” นี่เป็นภาพของศาสนาที่ผมเห็นชัดที่สุดเท่าที่เคยเห็นมาตลอดชีวิต ผมนั่งบนโซฟา ในมือยังถือรีโมตค้างไว้ ประกายตาผมลุกโพลงราวกับเห็นแสงสว่างที่เจิดจ้าที่สุดในชีวิต พิธีกรถามต่อว่า “แล้วการไหว้พระ สวดมนต์ หรือนั่งสมาธิ […]

ผู้ชายคนนี้ช่วยคนไม่ให้กระโดดสะพานฆ่าตัวตายมาแล้วหลายร้อยคน – SECRET

ผู้ชายคนนี้ช่วยคนไม่ให้ กระโดดสะพานฆ่าตัวตาย มาแล้วหลายร้อยคน เป็นระยะเวลานานกว่า 23 ปีแล้วที่เจ้าหน้าที่สายตรวจทางหลวงแคลิฟอร์เนีย เควิน บริกส์ (Kevin Briggs) ลาดตระเวนตรวจตราสะพานโกลเด้นเกตทั้งกลางวันและกลางคืน กระโดดสะพานฆ่าตัวตาย แม้ว่าเควินจะเคยฝึกอบรมการควบคุมสภาพการจราจรบนสะพานมาแล้ว แต่ทันทีที่เขาเริ่มมาทำงานด้านนี้เขาก็รู้ทันทีว่ามันมีอะไรมากกว่าที่เขาเคยอบรมมา ซึ่งในเวลานั้นเขายังไม่รู้ว่า สะพานโกลเด้นเกตเป็นหนึ่งในจุดที่คนนิยมมาฆ่าตัวตายมากที่สุดในโลก ด้วยความสูง 746 ฟุตเหนือผืนน้ำอันเย็นเฉียบของอ่าวซานฟรานซิสโก สะพานแห่งนี้ดูเหมือนดึงดูดให้คนที่ทนทุกข์เจ็บช้ำตัดสินใจมาจบชีวิตที่นี่ มีรายงานการเสียชีวิตจำนวนมากทุกปี ซึ่งเป็นช่วงเวลาก่อนที่เจ้าหน้าที่เควินจะถูกเรียกเป็นครั้งแรก ให้มารับมือกับสถานการณ์ที่คนกำลังจะฆ่าตัวตาย เควินบอกว่า ทุกเดือนจะมีเคสคนกระโดดสะพานเพื่อฆ่าตัวตายประมาณ 4 – 6 ราย ซึ่งเขาไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อนเลย เพราะเขาเติบโตที่เมืองมารินเคาน์ตี้ซึ่งเชื่อมกับซานฟรานซิสโกโดยสะพานโกลเด้นเกต เขาไม่เคยฝึกอบรมให้รับมือกับสถานการณ์แบบนี้เลย ครั้งแรกที่เจ้าหน้าที่เควินพบผู้หญิงเกาะอยู่ด้านนอกของราวสะพานนั้นต้องย้อนกลับไปในปี 1994 ซึ่งเขายอมรับว่า ด้วยความที่ไม่เคยฝึกอบรมการป้องกันการฆ่าตัวตายมาก่อน เขาจึง “ทำผิดหมดทุกอย่าง” ตอนนั้นเขาคิดอึงอลอยู่ในหัวว่า เขาต้องรับผิดชอบมั้ยถ้าเธอกระโดดลงไป เกิดอะไรขึ้นกันนี่ เขาไม่ได้ฝึกอบรมเรื่องนี้มาเลย ช่างเป็นสถานการณ์ที่เลวร้ายมาก เขากลัวจริง ๆ เควินเรียนรู้ได้อย่างรวดเร็วว่าอะไรที่ควรทำและไม่ควรทำในขณะเผชิญหน้ากับคนที่กำลังจะฆ่าตัวตาย สิ่งที่เขาค้นพบคือ สำหรับคนที่ชีวิตถึงทางตันสุดสายป่านแล้ว คนเหล่านั้นเพียงแค่ต้องการใครสักคนที่รับฟังและใส่ใจ เควินคิดว่าการเดินดุ่ม ๆ เข้าไปหาเลยเป็นสิ่งผิด ตอนนี้เขารู้แล้วว่าเขาจะต้องยืนอยู่ไกล ๆ ทักทายและแนะนำตัวเองว่าเป็นใคร […]

วิธีง่าย ๆ วางใจอยู่เหนือคำนินทาทั้งปวง บทความดีๆ จาก ปิยสีโลภิกขุ

แม้การนินทาจะเป็นเรื่องสามัญ แต่น้อยคนนักที่ทำใจยอมรับได้ คนยิ่งชอบนินทามากเท่าใด พอตกกับตัวเองเข้า กลับยิ่งเป็นฟืนเป็นไฟไปเท่านั้น

จงพร้อมจะเรียนรู้จากคุณครู ประสบการณ์

นอกจากความผิดพลาด ประสบการณ์ก็ถือเป็นครูชั้นยอดของมนุษย์เช่นกัน

ปวีณา ชารีฟสกุล…เลือกเข้าวัดในวันที่สุขใจ

ปวีณา  ชารีฟสกุล…เลือกเข้าวัดในวันที่สุขใจ 20 กว่าปีกับความสนใจในทางธรรมของ เจี๊ยบ ปวีณา  ชารีฟสกุล บางคนอาจคิดว่า คนเราเข้าวัดเวลาทุกข์ใจ แต่สำหรับเจี๊ยบเลือกที่จะเข้าวัดในวันที่สุขใจ… ตอนเด็ก ๆ คุณยายและคุณแม่จะพาเจี๊ยบไปทำบุญที่วัดมาตลอด สิ่งนี้หล่อหลอมให้เราสนใจในเรื่องนี้ จนวันหนึ่งที่เข้าวงการบันเทิง พี่ตุ๋ย – มนฤดี ยมาภัย เพื่อนรุ่นพี่ที่สนิทกันก็ชวนไปปฏิบัติธรรมที่วัดป่ามัชฌิมาวาส แถวจังหวัดกาฬสินธุ์ ที่นี่สงบร่มเย็น เป็นวัดป่าขนานแท้ ไม่มีเครื่องอำนวยความสะดวกใด ๆ ไปแล้วก็ได้ฝึกจิตอยู่กับธรรมะและธรรมชาติ สมัยนั้นเรานั่งเครื่องบินไปลงที่ขอนแก่น เมื่อไปถึงก็จะมีเด็กวัดขับรถกระบะปุเลง ๆ มารับไปที่วัด เราก็จะไปถือศีล 8 กินอาหารวันละมื้อ นอนกุฏิหลังเล็ก ๆ แต่ตอนนี้วัดป่าแห่งนี้เจริญกว่าเมื่อก่อนมาก และแทบทุกครั้งที่ไปที่นี่เราก็จะหาโอกาสไปใส่บาตรหลวงตามหาบัวที่วัดป่าบ้านตาดด้วย หลวงตาก็จะให้หนังสือมาอ่านทุกครั้ง ตอนแรกที่ไปปฏิบัติธรรม เจี๊ยบคิดแค่ว่า อยากรู้ว่าการไปนอนวัดเป็นอย่างไร แต่พอได้เจอหลวงพ่อ ได้ฟังธรรมะมากขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้จิตใจโน้มเอียงไปทางนี้โดยปริยาย เพราะมองเห็นข้อดีของการฟังธรรมและปฏิบัติภาวนาที่สามารถนำไปใช้ในชีวิตประจำวันได้ เจี๊ยบเป็นคนที่โมโหแรง คนใกล้ตัวจะรู้ดี ปกติไม่ค่อยวี้ดใครง่าย ๆ แต่ถ้าลุกขึ้นมาวี้ดเมื่อไหร่ แสดงว่าถึงที่สุดแล้วจริง ๆ ด้วยความที่เป็นคนพูดคำไหนคำนั้น เด็ดขาดทั้งกับตัวเองและคนอื่น […]

วิญญาณทหารกล้า…จะปกปักรักษาผืนแผ่นดินไทยตลอดไป

รักชาติยิ่งชีพ เป็นคำขวัญที่อยู่ในใจทหารทุกนายยามปฏิบัติหน้าที่ทหาร บางนายแม้จะสิ้นชีพไปแล้ว แต่ วิญญาณทหารกล้า ก็ยังคงยึดมั่นในคำขวัญนี้ต่อไป

รักษาไข้ด้วยใจ “ กรุณา ” บทความให้กำลังใจจาก นายแพทย์ชวโรจน์  เกียรติกำพล

เรียกได้ว่าความเจ็บป่วยแทบจะหมดความหมายเพราะความ กรุณา ย้อนกลับมาช่วยรักษาเราให้ดีขึ้นด้วยเช่นกัน

เหตุให้ได้มาซึ่งสมาธิ โดย พระอาจารย์นวลจันทร์ กิตติปัญโญ

เหตุให้ได้มาซึ่ง สมาธิ โดย พระอาจารย์นวลจันทร์ กิตติปัญโญ เมื่อสมาธิเกิดขึ้น สมาธิ จะเป็นปัจจัยให้เกิดปัญญา คือการเห็นสภาพจริงตามความเป็นจริง แต่ เหตุที่จะให้ได้มาซึ่งสมาธินั้นมีวิธีการอยู่ 2 ลักษณะ คือ วิธีแรก ตั้งใจทำสมถกรรมฐานไปเลย คือตั้งใจทำสมาธิอย่างเดียวโดด ๆ โดยเอาอารมณ์อย่างใดอย่างหนึ่งมาเป็นตัวตั้ง ไม่ว่าจะเป็นเพ่งเทียน เพ่งดิน เพ่งไฟ ใช้คำบริกรรมภาวนา ดูลมหายใจ ดูท้องพอง – ยุบ ยกไม้ยกมือ ฯลฯ ได้ทั้งนั้น ขอเพียงทำให้จดจ่อต่อเนื่อง เพ่งอยู่ที่นั่นที่เดียว ไม่คิดถึงเรื่องอื่นใด ไม่หวังสติ ไม่หวังปัญญา มุ่งหมายเพียงเพื่อให้เกิดความเป็นหนึ่งเดียว กระชับ แนบแน่นเป็นหนึ่งเดียวกับอารมณ์นั้น เมื่อจดจ่อต่อเนื่องนานเข้า บริกรรมถี่เข้า ๆ สมาธิก็จะค่อย ๆ รวมลง จิตก็ค่อย ๆ อ่อนสลวย อ่อนโยนลง ซ่านไปที่อื่นน้อยลง อยู่กับสิ่งนั้นมากขึ้น ใกล้ชิดมากขึ้น ท่านเรียกสมาธิแบบนี้ว่า “อุปจารสมาธิ” เทียบกับการตักน้ำใส่ขันแล้วนำไปใส่ช่องฟรีซ ตอนที่เป็นวุ้นยังไม่เป็นก้อนน้ำแข็ง […]

4 เหตุผลที่คนจำเป็นต้องโกหก

รู้ว่าการโกหกเป็นเรื่องไม่ดี ผิดศีล แต่บางครั้งมันก็ จำเป็นต้องโกหก เพื่อให้คนฟังสบายใจ แต่ไม่ว่าจะมีเหตุจำเป็นแค่ไหน มันก็ไม่ดีทั้งนั้นนะจ๊ะ

ในโลกนี้ไม่มีอะไรเป็นของของเราอย่างแท้จริง โดย หลวงพ่อทูล ขิปฺปปญฺโญ

ในโลกนี้ไม่มีอะไรเป็นของของเราอย่างแท้จริง โดย หลวงพ่อทูล ขิปฺปปญฺโญ เรื่องที่จิตจะปฏิเสธว่า โลกนี้ไม่มีอะไรเป็นของเรานั้น อาจจะไม่ปฏิเสธไปเสียทุกครั้ง เพราะการปฏิเสธของจิตมิใช่เป็นเรื่องบังคับ หากเป็นธรรมชาติที่เป็นจริง แต่เมื่อใดที่จิตมีความรู้เห็นในสรรพสังขารทั้งหลายว่าเป็นทุกข์อย่างนี้ มีความไม่เที่ยงอย่างนี้ และรู้เห็นว่าไม่มีสิ่งใดเป็นเรา จิตจะเอาอะไรเป็นเครื่องยึดถือ เพราะจิตได้รู้เห็นโทษภัยในการยึดถือทั้งหมดแล้วว่าเป็นทุกข์อย่างนี้ ไม่มีความสงสัยลังเลในสัจธรรมทั้งหลาย จิตก็ย่อมปฏิเสธและทอดอาลัยในความยึดถือทันที ในโลกนี้ไม่มีอะไรเป็นของของเราอย่างแท้จริง นี้คือจิตมีความฉลาด สามารถที่จะรู้เห็นในปัญญาญาณอย่างเปิดเผย ไม่มีสิ่งใดในภพทั้งสามจะปิดบังอำพรางในวิปัสสนาญาณนี้เลย แม้จะน้อมจิตไปพิจารณาสัจธรรมในอดีต ก็รู้เห็นสัจธรรมในอดีต จะน้อมจิตไปพิจารณาสัจธรรมในอนาคต ก็รู้เห็นสัจธรรมในอนาคต นี้ก็เพราะปัจจุบันมีสัจธรรมที่เพียบพร้อมอยู่แล้ว การกำหนดดูในเรื่องอดีต อนาคต จึงไม่มีปัญหาที่จะทำให้เกิดความสงสัย เพราะความเป็นไปในสัจธรรมมีสภาพเกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป เหมือนกับความเป็นอยู่ในปัจจุบัน ฉะนั้น การรู้เห็นในสัจธรรมในปัจจุบันจึงเป็นสิ่งสำคัญ และเป็นเครื่องยืนยันตัดสินได้อย่างถูกต้อง นี้คือความรู้รอบ เป็นความรอบรู้ในสรรพสังขารทั้งหลายว่าเป็นสิ่งที่ไม่ควรยึดถือ ถ้ารู้เห็นในสัจธรรมว่าเป็นจริงแล้วอย่างนี้ จึงไม่มีสิ่งใดจะมาบังคับให้จิตมีความยึดถือได้ เหมือนกับรู้เห็นไฟว่าเป็นของร้อน รู้เห็นงูพิษว่าเป็นงูพิษ รู้เห็นเสือว่าเป็นเสือ รู้เห็นจระเข้ว่าเป็นจระเข้ รู้เห็นมูตรคูถว่าเป็นของสกปรกโสโครก ใครเล่าจะไปคลุกคลีอยู่กับสิ่งเหล่านี้ หนทางที่จะหลีกหนีให้พ้นไปจากสิ่งเหล่านี้ ก็ผู้นั้นแลจะรู้เห็นเส้นทางที่จะหนีไปให้พ้นเองนี้ฉันใด เมื่อจิตมีญาณคือความรู้ จิตมีความสว่างในการเห็น ความรู้ความเห็นทั้งสองนี้มารวมในจุดเดียวเมื่อไร ความฉลาดความเฉียบแหลมคมคายก็เกิดขึ้นภายในจิตใจทันที จะพิจารณาในสัจธรรมหมวดใด ก็จะรู้ชัดเห็นจริงในสัจธรรมหมวดนั้น ๆ อย่างแจ่มแจ้งชัดเจน […]

บทเรียนชีวิตที่ดาราดังอย่าง เจมี่ ฟ็อกซ์ ได้จากน้องสาวดาวน์ซินโดรม – SECRET

บทเรียนชีวิตที่ดาราดังอย่าง เจมี่ ฟ็อกซ์ ได้จากน้องสาวดาวน์ซินโดรม เจมี่ ฟ็อกซ์ (Jamie Foxx) นักแสดงผิวสีระดับท็อปของฮอลลีวู้ด มีน้องสาวคนสุดท้องเป็นดาวน์ซินโดรมชื่อ ดีออนดร้า ดิ๊กซัน (DeOndra Dixon) วัย 34 ปี ซึ่งเจมี่รักน้องสาวคนนี้มาก เขาเคยพูดว่า “ผมเป็นพี่ชายคนโต การที่น้องมีความต้องการพิเศษไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรเลย น้องยังเป็นน้องน้อยของผมเสมอ” ดาราดังวัย 51 ปี บอกว่า เขากับน้องสาวสนิทกันมาก ดีออนดร้าเป็นคนที่ช่วยให้เขาอยู่กับร่องกับรอยเสมอ เขาสามารถพูดได้อย่างเต็มปากว่า ดีออนดร้าเป็นแสงสว่างในชีวิตของเขาตั้งแต่เธอลืมตาดูโลก เธอสอนให้เขาเรียนรู้การใช้ชีวิต ด้วยความที่เขาเป็นดารามีชื่อเสียง หลายสิ่งหลายอย่างก็ประดังประเดเข้ามาในโลกของฮอลลีวู้ด ทำให้ไขว้เขวได้ง่าย ซึ่งสิ่งเหล่านั้นไม่มีความหมายเลย ดีออนดร้าจะดึงเขากลับมาให้ตระหนักไว้ว่า ชีวิตคืออะไร ดีออนดร้าย้ายมาอยู่กับพี่ชายตั้งแต่เธอเรียนจบมัธยมปลายในปี 2002 ปัจจุบันเธอเป็น global ambassador ให้กับมูลนิธิ Global Down Syndrome Foundation (GDSF) เป็นองค์กรที่ไม่แสวงหากำไร มีภาระกิจหลักคือ ปรับปรุงคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยดาวน์ซินโดรม ผ่านการวิจัยศึกษา การให้บริการทางการแพทย์ การให้ความรู้ และการให้ความช่วยเหลือทางกฎหมาย […]

รวมข้อสงสัย สำหรับมือใหม่หัด ” ภาวนา “

การ ภาวนา มักเข้าใจว่าเป็นของชาวพุทธ แต่นั่นเป็นความเข้าใจที่ผิด ความจริงมีอยู่แล้วเหมือนกับความจริงทางวิทยาศาสตร์ทั้งหลาย

เก่งจริงนะตัวแค่นี้ เด็กประถมเขียนแอปหาเงินช่วยมูลนิธิทางการศึกษา

เก่งจริงนะตัวแค่นี้ เด็กประถมเขียนแอป หาเงินช่วยมูลนิธิทางการศึกษา ย้อนไปในปี 2011 โทมัส ซัวเรส (Thomas Suarez) เด็กชายวัย 12 ปีซึ่งหลงใหลคอมพิวเตอร์และเทคโนโลยีเป็นอย่างมาก สามารถสร้างแอปพลิเคชันสำหรับ Apple Store ได้สำเร็จ เด็กประถมเขียนแอป ผลงานแอปพลิเคชันของโทมัสคือ Earth Fortune เป็นแอปดูดวง ที่จะแสดงโลกสีต่าง ๆ ขึ้นกับดวงของแต่ละคน และแอป BustinJieber เป็นเกมตีตัวตุ่นรูป จัสติน บีเบอร์  ซึ่งเป็นแอปที่เขาชอบมากและสร้างชื่อให้เขาเป็นอย่างมาก ไอเดียสร้างแอปนี้มาจากการที่เพื่อน ๆ ในโรงเรียนไม่ค่อยชอบ จัสติน บีเบอร์ กันสักเท่าไหร่ เขาจึงปิ๊งไอเดียเขียนเกมนี้ขึ้นมา โทมัสเริ่มเขียนโปรแกรมและปล่อยออกมาในปี 2010 โทมัสบอกว่า ทุกวันนี้เด็กๆ ชอบเล่นเกมกันอยู่แล้ว แต่น้อยคนจะรู้วิธีการสร้างโปรแกรมได้เอง ถ้าอยากเล่นฟุตบอลก็แค่เข้าทีมฟุตบอล หรืออยากเล่นดนตรีก็ลงเรียนดนตรีที่สนใจ แต่ถ้าอยากเขียนโปรแกรม เราจะหาวิธีการเขียนโปรแกรมได้จากไหน โทมัสจึงเรียนรู้การเขียนโปรแกรมโดยเริ่มจากการฝึกเขียนโปรแกรมหลาย ๆ ภาษาไปพร้อมกัน เพื่อจะได้เข้าใจพื้นฐานการเขียนโปรแกรมให้ได้มากที่สุด เช่น ภาษา Python, ภาษา […]

keyboard_arrow_up