ความเป็นพระอยู่ที่ใจ

ความเป็นพระ อยู่ที่ใจ โดย พระถวิล ฐานุตฺตโม เมื่อถึงวันพระ วันหยุดเสาร์ – อาทิตย์ หรือวันในโอกาสพิเศษ เช่น วันเกิด เป็นต้น เราตั้งใจไปวัดเพื่อบำเพ็ญบุญกุศล โดยการถวายสังฆทาน ถวายภัตตาหาร หรือถวายจตุปัจจัยไทยธรรมต่าง ๆ ด้วยเพราะเรานั้นมีศรัทธาในความเป็นพระของภิกษุสงฆ์ ว่าเป็นผู้ที่ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ มีศีลมีธรรม หรือมีความเชื่อว่าเป็นเนื้อนาบุญที่ดี ความเป็นพระ ความจริงแล้วผู้ที่มีความเป็นพระนั้นมิใช่เพียงเฉพาะภิกษุสงฆ์ แต่ความเป็นพระนั้นอยู่ที่ใจ ความเป็นพระนั้นอยู่ที่ว่าคนนั้นปฏิบัติดีปฏิบัติชอบหรือไม่ และผู้ที่อยู่รอบ ๆ ตัวเรานั้นมีผู้ที่มีศีลมีธรรม เป็นผู้ที่ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ เป็นผู้ที่มีความหวังดี มีเมตตากรุณา มีความเอาใจใส่ที่จะให้เราเป็นคนที่ดี เป็นคนที่อยู่ในศีลในธรรมหรือไม่ หากลองพิจารณาตามเงื่อนไขเหล่านี้ ก็คงพบได้ไม่ยากว่าคุณพ่อคุณแม่ของเรานั้นแท้ที่จริงนั้นก็คือ “พระในบ้าน” ของเรานั่นเอง พระพุทธองค์ได้ตรัสไว้ว่า คุณพ่อคุณแม่ของเรานั้นเทียบได้กับเป็นพระอรหันต์และพระพรหมประจำบ้าน เป็นผู้ที่มีพระคุณ เป็นผู้ที่เราจะต้องเอาใจใส่เลี้ยงดูท่านด้วยเช่นเดียวกัน เรามาที่วัดนั้นมาถวายสังฆทานหรือมาถวายภัตตาหารให้พระที่วัด โดยการประเคนด้วยมือสองข้างด้วยความเคารพต่อพระสงฆ์ ดังนั้นเมื่อเราอยู่ที่บ้าน หากมีโอกาสที่จะดูแลคุณพ่อคุณแม่ที่บ้าน เช่น ตื่นเช้ามาก็ตักข้าว แล้วก็ยกจานข้าวให้กับคุณพ่อคุณแม่ด้วยความเคารพ คุณพ่อคุณแม่ก็จะรู้สึกปลื้มใจ นี่ก็เป็นบุญอันยิ่งใหญ่ เราสามารถที่จะทำกุศลโดยการมอบปัจจัยให้กับคุณพ่อคุณแม่ อย่างลูกน้องของเราบางคนที่เพิ่งเริ่มทำงานใหม่ ๆ หากมีความตั้งใจดี […]

6 วินาที ใน Emergency Room ความเป็นความตายอยู่ใกล้กันเพียงพลิกฝ่ามือ

“อะไรก็เกิดขึ้นได้” คำนี้พี่สาวแสนดีพูดบ่อย แต่ฉันเพิ่งเข้าใจจริงๆ ก็วันนี้… Emergency Room วันนั้นเป็นวันธรรมดา ๆ วันหนึ่งขณะเล่นปิงปองใกล้จบเกม จู่ ๆ ก้อนเนื้อที่อกด้านซ้ายก็เกิดอาการ “รวนเร” ขยันทำงานขึ้นมากะทันหัน ฉันพยายามควบคุมสติ เก็บอาการ เพราะไม่อยากให้เพื่อน ๆ หมดสนุก จึงประคองตัวเล่นปิงปองต่อจนจบเกม ฉันขับรถไปโรงพยาบาลด้วยตัวเอง โดยมีเพื่อนติดรถมาด้วยอย่างงง ๆ เพราะฉันไม่ได้บอกว่าเกิดอะไรขึ้น พอมาถึงแผนกฉุกเฉิน ฉันก็แทรกตัวฝ่าฝูงคนที่ออกันอยู่ตรงประตูอย่างแน่นขนัด เข้าใจว่าคงมีเคสอุบัติเหตุจากที่ไหนสักแห่ง…แล้วปรี่ตรงไปที่เคาน์เตอร์ ซึ่งก็มีแต่พยาบาล ส่วนหมอนั้นกระจายอยู่ตามเตียงคนไข้หมด แต่นาทีนี้จะเป็นใครก็ช่าง ฉันขอทำ ECG (Electrocardiogram) โดยด่วน พยาบาลงงว่าคนไข้โรคหัวใจเดินมาขอตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจเอง (ไม่รู้ซะแล้วว่าฉันขับรถมาเองด้วยซ้ำ) พยาบาลชี้ให้ฉันเดินไปที่ห้องตรวจอีกด้านหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลนัก แต่สำหรับฉันในนาทีนั้นมันช่างไกลเหลือเกิน ฉันรวบรวมสติอีกครั้ง แข็งใจเดินต่อไปอย่างตุปัดตุเป๋ชนโต๊ะเก้าอี้ล้มโดยไม่ได้ตั้งใจ แต่ยังพอมีสติรับรู้ได้ว่า ทั้งหมอ ทั้งคนไข้ต่างหันมามองฉันเป็นตาเดียว ในที่สุดฉันก็พาตัวเองมาถึงเตียงคนไข้ และเพียงครู่เดียวก็มีคนมารุมฉัน ไม่นานก็ถอยออกไป เหลือไว้เพียงสายระโยงระยางที่เชื่อมตัวฉันเข้ากับอุปกรณ์ข้างเตียง ไม่นานหมอก็มาถึง พร้อมอ่านกราฟและพูดอะไรบางอย่างกับพยาบาล ซึ่งฉันได้ยินไม่ถนัด ต่อมาฉันก็ถูกย้ายไปนอนบนเตียงที่อยู่ใกล้เครื่องมือต่าง ๆ มากขึ้น หมออธิบายว่าหัวใจของฉันเต้นเร็วเกิน 200 […]

กรรมตามทัน เรื่องเล่าผลแห่งกรรมจากการทำร้ายสุนัข

ชดใช้ ” กรรม ” ของแต่ละคนไม่เหมือนกัน บางคนได้รับผลจากการกระทำในชาตินี้ บางคนอาจได้รับผลกรรมในอนาคตหรือชาติหน้า Secret มีเรื่องเล่าเกี่ยวกับกรรมที่ต้องชดใช้

ชีวิตที่ยิ่งกว่านิยาย ของ โอปราห์ วินฟรีย์ – SECRET

เด็กใจแตก บ้านยากจน ที่เติบใหญ่แล้วได้ดี มีแต่ในละครโทรทัศน์เท่านั้น โอปราห์ คุณคิดเช่นนั้นไหม ถ้าใช่ ลองปล่อยความคิดให้ว่าง เปิดใจให้กว้าง แล้วไปทำความรู้จักกับ โอปราห์ วินฟรีย์ ”นางเอก„ ผู้มีตัวตนอยู่จริงพร้อมๆ กัน 54 ปีก่อน เด็กหญิงโอปราห์ถือกำเนิด ณ ฟาร์มแห่งหนึ่งของสหรัฐอเมริกาในครอบครัวยากจน อีกทั้งยังเป็นคนผิวสี ท่ามกลางสังคมที่มองกันเพียงเปลือกนอก สองสิ่งนี้คือคุณสมบัติอันนำมาซึ่งความเสียเปรียบยิ่ง โชคร้ายแค่นี้ยังไม่พอ ในวัย 9 ขวบ เธอถูกลูกพี่ลูกน้องข่มขืน มิหนำซ้ำยังโดนเพื่อนชายและลุงแท้ ๆ ลวนลามเป็นประจำ โอปราห์ไม่ปริปากบอกใคร ได้แต่เก็บความเจ็บปวดคับแค้นนี้ไว้กับตัว ขณะอายุ 14 ปี โอปราห์ตั้งท้อง ลูกชายของเธอเสียชีวิตหลังคลอดไม่กี่สัปดาห์ การสูญเสียดังกล่าวทำให้ชีวิตของเธอพังยับเยิน แต่เธอก็ปฏิญาณตนว่า จะพลิกฟื้นชีวิตอันย่อยยับกลับคืนมาให้จงได้ 40 ปีผ่านไป บัดนี้เธอคือผู้หญิงที่ได้ชื่อว่า ประสบความสำเร็จและทรงอิทธิพลที่สุดคนหนึ่งของโลก เด็กสาวซึ่งชีวิตเหลวแหลกคนนั้นข้ามอุปสรรคขวากหนามมากมาย กระทั่งปีนป่ายไปยืนตระหง่านอยู่บนยอดเขาสูงระดับโลกได้อย่างไร หนังสือสร้างคนมานักต่อนัก คำกล่าวนี้น่าจะหมายรวมถึงโอปราห์ด้วย ยายผู้เลี้ยงดูเธอในวัยเยาว์คือผู้ปลูกฝังนิสัยรักการอ่านและคอยบ่มเพาะนิสัย”คิดบวก„ ให้แก่เด็กหญิง ยายบอกว่า หลานของเธอเกิดมาพร้อมพรสวรรค์ คำพูดนี้เป็นแรงผลักดันอันมากพอที่จะทำให้เธอมั่นใจกับก้าวต่อๆ ไปของชีวิต […]

สมถะ : แผนสำรองสู้ทุกข์ โดย พระอาจารย์นวลจันทร์ กิตติปัญโญ

สมถะ : แผนสำรองสู้ทุกข์ โดย พระอาจารย์นวลจันทร์ กิตติปัญโญ หลายท่านเคยอ่านหนังสือธรรมะ เคยได้ยินได้ฟังมามาก ก็ถูกต้องทั้งหมดไม่ผิดเพี้ยนเลยนะ แต่ไหนล่ะ ตอนภาวนาจิตมีกำลังพอไหม ไม่มี! รู้ทั้งรู้ก็ยังหายวูบไปหมดเลย แล้วจะซื่อบื้อเจริญปัญญาต่อไหมล่ะ  สมถะ ถ้าความตั้งมั่นไม่พอ สติยังเกิดเองไม่ได้ เมื่อเรารู้ทุกข์แล้วใจก็ย่อมยังไหลไป จมไป โดนดูดไป ใจยิ่งตกต่ำลงเรื่อย ๆ เราต้องทำอย่างใดอย่างหนึ่ง ต้องใช้ แพลนบี (Plan B) คือใช้แผนสอง ใช้เทคนิคเข้าช่วย ด้วยการเปลี่ยนผัสสะเป็นอะไรก็ได้ หลีกเลี่ยงไปก่อน เพื่อไม่ให้ไหลไปกับสภาพที่เป็นอยู่ สมถะมีประโยชน์ตรงนี้ละ ถึงตอนนี้ให้เราเลือกบริกรรมอะไรสักอย่าง มีอะไรเป็นหลักให้ใจสักอย่าง จะคิดถึงเรื่องที่ดีงาม เรื่องที่ผ่อนคลาย สบาย ไม่ทุกข์ ไม่กดดัน ไม่บีบคั้น หรือจะส่งใจออกนอก เพื่อไปดูอะไรอย่างอื่นก่อนก็ได้ทั้งนั้น ไปรู้ไปดูอะไรที่ไม่ใช่ทุกข์ ส่วนทุกข์ไม่ต้องไปดู ไม่ต้องไปรู้ ไม่ต้องไปทน ไม่ต้องไปท้าชนกับทุกข์เลย ความรู้สึกทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นสุข ทุกข์ ฟุ้งซ่าน หงุดหงิด ง่วง หรือแม้แต่เบื่อ […]

ความทุกข์ไม่มี ธรรมะก็ไม่มา

เรื่องราวชีวิตของฉันเริ่มจาก  แม่ของฉันอยู่กับพ่อมา 12 ปี  แต่ไม่มีลูก เผอิญวันหนึ่งแม่ได้ยินเพื่อนบ้านที่อยู่ติดกันและเพิ่งจะคลอดลูกคนที่ 5 พูดว่าจะเอาลูกที่เพิ่งคลอดไปทิ้ง  แม่จึงขอรับมาเลี้ยงเป็นลูกของตัวเอง  ความทุกข์ไม่มี ธรรมะก็ไม่มา หลังจากนั้น 3 ปี แม่ก็มีฉันเป็นลูกในสายเลือดแท้ ๆ แต่แม่ก็ยังคงรักและยิ่งสงสารลูกที่ขอมาเลี้ยงซึ่งเป็นพี่สาวฉันมากขึ้น หลายครั้งฉันได้ยินญาติ ๆ และเพื่อนบ้านพูดว่า แม่รักลูกขอมาเลี้ยงมากกว่าลูกแท้ ๆ ซึ่งฉันก็เห็นด้วยอย่างยิ่ง ฉันโตมาพร้อมกับคำพูดเหล่านี้กรอกหูทุกวัน เหมือนเป็นคำที่สะกดจิตฉันว่า “แม่รักลูกลำเอียง” ฉันมีปากเสียงกับแม่บ่อยมาก และฉันก็มีความสุขมากที่ได้โต้เถียงกับแม่ด้วยถ้อยคำที่รุนแรง ถ้าแม่ร้องไห้ด้วยฉันจะดีใจมาก เพราะรู้สึกว่าได้แก้แค้นที่แม่รักลูกไม่เท่ากัน ฉันรู้สึกขาดความรักอย่างรุนแรง แล้วก็เบื่อที่ต้องทะเลาะกับพี่สาวและแม่อยู่เป็นประจำ ฉันแสวงหาความรักจากผู้ชายตั้งแต่อายุได้เพียง 8 – 9 ปี พอโตเป็นวัยรุ่นฉันก็มีเพศสัมพันธ์กับผู้ชายไม่เลือกหน้า ตั้งแต่มอเตอร์ไซค์รับจ้าง จนถึงนายทหารระดับสูง ฉันตั้งท้องและทำแท้งโดยที่ไม่มีคนในครอบครัวรู้เรื่องเลย ในที่สุดฉันก็ได้แต่งงานมีสามีเป็นตัวเป็นตน เราจัดงานแต่งงานใหญ่โต สามีเป็นคนพูดจานิ่มนวลไพเราะ สุภาพอ่อนน้อมกับทุกคน ยกเว้นฉัน เขาเป็นคนดื่มเหล้าจัด ทุก ๆ วันเขาดื่มเหล้าแม่โขง 1 กลม ตบท้ายด้วยเบียร์ 3 ขวด […]

“ก่อนไม้จะผลัดใบ” เรื่องราวของชายผู้เนรมิตชีวิตบั้นปลายให้สวยงาม

คุณตาบอกว่า “ก่อนไม้จะผลัดใบ” ก็สวยงามอย่างนี้แหละ ชีวิตคนก็คล้ายกัน ชีวิตบั้นปลาย ควรเป็นให้ได้อย่างต้นไม้ คือสวยและสง่างามที่สุดเท่าที่ชีวิตเคยเป็นมา 

คู่รักใจบุญ รับเลี้ยงเด็กป่วยระยะสุดท้ายและเด็กพิเศษที่ถูกทอดทิ้ง – SECRET

คู่รักใจบุญ รับเลี้ยงเด็กป่วยระยะสุดท้ายและเด็กพิเศษที่ถูกทอดทิ้ง คำว่า “ใจบุญ” ยังน้อยไปสำหรับครอบครัวเมริเดธ บรรดาเพื่อนฝูง ญาติพี่น้องและคนรู้จักต่างเปรียบ คู่รักใจบุญ คู่นี้ว่าเป็นเทวดาเสียด้วยซ้ำ คู่รักเพศเดียวกัน มิสตี้ เมริเดธ (Misty Merideth) และภรรยาอาศัยอยู่ในเมืองเบธานี รัฐโอคลาโฮมา ตอนนี้ทั้งคู่กำลังอยู่ในระหว่างดำเนินการยื่นเรื่องขออุปถัมภ์เด็กคนที่ 9 ให้มาอยู่ที่บ้านอุปถัมภ์ของเธอ ทั้งคู่รับเลี้ยงเด็กที่ป่วยระยะสุดท้ายหรือเด็กพิเศษ ซึ่งเด็กสองประเภทนี้จะหาบ้านมารับอุปถัมภ์ได้ยากมาก อย่างไรก็ตาม ชีวิตไม่ใช่เรื่องง่าย ทั้งคู่เพิ่งสูญเสียเด็กในอุปถัมภ์ไป 2 คนเพราะโรคร้าย อีก 5 คนนั่งวีลแชร์ ดังนั้นเวลาพาเด็ก ๆ เดินทางไปไหนมาไหนหรือแม้แต่ในละแวกบ้านจึงเป็นเรื่องลำบากมาก เพราะที่บ้านมีเพียงรถหนึ่งคันแถมยังไม่มีอุปกรณ์ยกรถวีลแชร์ด้วย แต่ครอบครัวเมริเดธก็ยังไม่มีกำลังพอที่จะซื้อหาอุปกรณ์มาติดตั้งใหม่ มิสตี้บอกว่า เด็ก ๆ เหล่านี้สมควรได้รับอะไรที่มากกว่าการวินิจฉัยว่าป่วยเป็นโรคหรือข้อจำกัดของร่างกายตัวเอง เด็ก ๆ มีความสามารถที่จะทำอะไรมากมายหากผู้ใหญ่ใส่ใจช่วยส่งเสริม ในที่สุดก็เหมือนสวรรค์มีตา เมื่อเดือนมกราคมที่ผ่านมา เรื่องราวของครอบครัวเมริเดธรู้ไปถึงโรงพยาบาล Bethany Children’s Rehabilitation Hospital จึงจับมือกับโรงเรียน Bethany Public Schools มอบรถบัสที่ติดตั้งอุปกรณ์ยกรถวีลแชร์ ให้ครอบครัวใจบุญนี้ 1 […]

หลวงพ่อเดิม พุทฺธสโร “เทพเจ้าแห่งเมืองสี่แคว” – SECRET

หลวงพ่อเดิม พุทฺธสโร วัดหนองโพ จังหวัดนครสวรรค์ หลวงพ่อเดิม พุทฺธสโร หรือพระครูนิวาสธรรมขันธ์ อดีตเจ้าอาวาสวัดหนองโพ เกิดเมื่อวันพุธที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2403 ที่จังหวัดนครสวรรค์ อุปสมบทเป็นพระภิกษุในปี พ.ศ. 2423 ตามประเพณีเมื่ออายุ 20 ปี ณ พัทธสีมาวัดเขาแก้ว อำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์ ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยมีหลวงพ่อแก้ว วัดอินทาราม (วัดใน) เป็นพระอุปัชฌาย์ หลวงพ่อเงิน (พระครูพยุหานุศาสก์) วัดมะปรางเหลือง เป็นพระกรรมวาจาจารย์ หลวงพ่อเทศ วัดสระทะเล เป็นพระอนุสาวนาจารย์ มีนามฉายาว่า พุทฺธสโร มีความหมายว่า ผู้มีพระพุทธเจ้าเป็นศรชัยแห่งชัยชนะ เมื่ออุปสมบทแล้ว หลวงพ่อเดิมได้กลับมาจำพรรษาอยู่ที่วัดหนองโพ ตำบลหนองโพ อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์ ท่านศึกษาวิชาจากทั้งพระและฆราวาสมากมาย เช่น หลวงพ่อแก้ว หลวงตาชม หลวงพ่อมี ฯลฯ ได้รับการยกย่องเป็น “เทพเจ้าแห่งเมืองสี่แคว” เพราะเป็นทั้งพระนักพัฒนาและเป็นที่พึ่งทางใจของชาวบ้าน ท่านมีความเพียรสูง […]

เขมาเขมสรณทีปิกคาถา (แปล)

เขมาเขมสรณทีปิกคาถา เป็นพระสูตรที่สอนให้ชาวพุทธไม่หลงงมงาย เห็นความจริงของสรรพสิ่งตามความเป็นจริง มีความเชื่อในอริยสัจ 4 ที่พระพุทธองค์ทรงสอน

ถ้ารัก… อย่ายอมแพ้…แม้ความตาย!

ฉันเคยคิดเหมือนคนทั่วไปว่า “ไม่มีอะไรเอาชนะความตายได้” จนกระทั่งมาพบกับเหตุการณ์หนึ่ง ซึ่งไม่น่าเชื่อเลยว่าจะเกิดขึ้นจริง ๆ ! อย่ายอมแพ้ วันแรกที่พาแม่มาเข้าห้องไอซียูของโรงพยาบาลเจ้าประจำ ฉันเห็นผู้หญิงรูปร่างผอมบางคนหนึ่งนั่งแอบอยู่ตรงมุมห้อง…ใบหน้าซูบผอม ดวงตาอิดโรย ผมเผ้าที่ดูยุ่งเหยิงทำให้เดาได้ไม่ยากว่าเธอต้องเป็นญาติของคนไข้อาการหนักคนใดคนหนึ่งในห้องนั้น แล้ววันรุ่งขึ้นฉันก็ได้เห็นว่า มีผู้หญิงอีกคนหน้าตาคล้ายกันนั่งอยู่ข้าง ๆ เธอ ตอนที่ฉันเดินเข้าไปเยี่ยมแม่ ทั้งสองคนกำลังสวดมนต์กันอย่างขะมักเขม้น และเมื่อฉันออกมาก็ได้เห็นว่า หน้าตาคนน้องที่เพิ่งมาถึงเหมือนผ่านการร้องไห้มาหยก ๆ ฉันจึงอดถามขึ้นไม่ได้ เธอตอบฉันว่า “พี่สาวคนโตเป็นมะเร็งที่หน้าอกเมื่อหลายปีก่อน ต่อมาเป็นใหม่ที่กระดูกแล้วลามไปที่ปอด และตอนนี้กำลังขึ้นสมอง หมอบอกว่าสมองไม่ทำงานแล้วค่ะ หมดทางรักษา อยู่ได้ด้วยเครื่องช่วยหายใจเท่านั้น…” เธอเล่าด้วยสีหน้าเศร้าหมอง ขณะที่คนพี่นั่งนิ่ง…ฉันฟังอาการแล้วก็คิดว่า พี่สาวคนโตของพวกเธอคงต้องจบชีวิตลง เช่นเดียวกับเพื่อนสนิทของฉันซึ่งป่วยด้วยโรคเดียวกัน ฉันจึงได้แต่ปลอบใจและบอกพวกเขาว่า ถึงแม้คนไข้จะอยู่ในอาการโคม่า แต่ก็สามารถได้ยินและรับรู้ ดังนั้นจึงควรพูดแต่สิ่งที่จะทำให้พี่สาวคลายความกังวล และพยายามน้อมนำความคิดของเธอไปในทางที่เป็นกุศล เพื่อเธอจะได้จากไปอย่างสงบตามแนวทางที่ฉันได้รับการอบรมมาจากคอร์ส “วิถีสู่ความตายอย่างสงบ” โดย พระอาจารย์ไพศาล วิสาโล คนน้องน้ำตาคลอและพยักหน้ารับอย่างเห็นด้วย…แต่แล้วฉันก็ต้องตกใจเมื่อคนพี่หันไปทำหน้าดุน้องสาว พลางพูดเสียงเข้มว่า “คนเราถ้าสวดมนต์ก็ต้องมีความหวัง ไม่ใช่ยอมแพ้ เราควรปล่อยวางต่อเมื่อมันเกิดขึ้นแล้วเท่านั้น แต่ตอนนี้เราต้องต่อสู้ให้ถึงที่สุด” แล้วเธอก็หันมาทางฉัน “จริง ๆ นะพี่ หนูคิดเสมอว่าพี่หนูต้องไม่ตาย นี่หนูก็กำลังศึกษาอาหารเสริมตัวหนึ่งซึ่งเมืองนอกเขาจดทะเบียนเป็นยาแล้ว เพราะสามารถรักษามะเร็งได้ […]

ความดี … ทำง่าย?

“การทำความดีไม่ใช่เรื่องง่ายเสมอไป” ใครสักคนเคยพูดไว้เช่นนั้น ตอนได้ยินฉันนึกแย้งในใจว่า “ไม่จริงมั้ง ข้ออ้างหรือเปล่า…ถ้าคนเราจะทำ ความดี เสียอย่างไม่มีอะไรยากหรอก” จนกระทั่งตัวเองได้ประสบกับเหตุการณ์หนึ่งซึ่งส่งผลให้ต้องกลับมาคิดอีกครั้งว่า บางทีคำกล่าวนี้อาจจะเป็นจริงก็ได้… ฉันเป็นคนกรุงเทพฯโดยกำเนิด ก่อนจะย้ายมาใช้ชีวิตและทำงานที่จังหวัดพังงา บ่ายวันหนึ่งฉันขับรถตู้โกโรโกโสของบริษัทไปทำธุระที่ธนาคาร (รถคันนี้มีชื่อเล่นว่า “น้องแหบ”) เมื่อออกจากธนาคารกำลังจะขับพาน้องแหบกลับบริษัท เห็นสามีภรรยาชาวต่างชาติคู่หนึ่งเดินตรงมาที่รถ ฉันจึงเปิดหน้าต่างลง มาดามยื่นแผนที่ในมือให้ดูพลางชะเง้อมองชื่อบริษัทที่หน้าอกเสื้อพนักงานของฉันด้วย เธอถามว่าจุดขึ้นรถของโรงแรมห้าดาวแห่งหนึ่งในเขาหลักอยู่ที่ไหน เธอและสามีต้องการจะกลับโรงแรม ฉันตอบคำถามของเธอไม่ได้เพราะไม่ใช่คนแถวนี้ แต่พอดีมองไปเห็นวัยรุ่นชายคนหนึ่งกำลังกวักมือเรียกฝรั่งทั้งคู่ให้ไปขึ้นรถแท็กซี่สองแถวของเขา ฉันถามเขาว่าจุดขึ้นรถกลับโรงแรม…อยู่ที่ไหน เขาตอบว่าไม่รู้ จากนั้นก็หันไปตั้งหน้าตั้งตาเรียกฝรั่งคู่นั้นมาขึ้นรถต่อไป ตัวฉันเองเคยไปใช้ชีวิตในต่างแดนและเคยอยู่ในสถานการณ์ที่ต้องการความช่วยเหลือแบบนี้มาก่อน ครั้งใดที่ได้รับความเอื้อเฟื้อจากเจ้าของประเทศจะรู้สึกดีมาก ตอนนั้นฉันก็แค่อยากให้นักท่องเที่ยวที่มาเยือนเมืองไทยรู้สึกแบบเดียวกัน จึงบอกพวกเขาว่าจะไปส่งที่โรงแรมให้เอาไหม มาดามถามว่าจะคิดตังค์เท่าไร ฉันตอบว่า ไม่คิดเงินหรอก พวกเขาดีใจมาก รีบเปิดประตูน้องแหบขึ้นมานั่งทันที แต่เหตุการณ์ไม่ได้ราบรื่นอย่างที่คิด เมื่อวัยรุ่นเจ้าถิ่นพยายามห้ามไม่ให้ฉันออกรถ เขาพูดซ้ำ ๆ ว่า “พี่เอาแขกไปไม่ได้” ฉันจึงหันไปพูดกับแขกบ้านแขกเมืองทั้งสองว่าผู้ชายคนนี้อยากให้คุณไปกับรถของเขา คุณต้องการอย่างนั้นไหม แขกตอบพร้อมกันว่า “ไม่!” ขณะนั้นฝนเพิ่งซาเม็ดและร้อนอบอ้าวจากไอแดดที่สาดแสงลงมา หากพวกเขาไม่ไปกับรถโลคัลแท็กซี่คันนี้ก็คงต้องพากันเดินฝ่าไอแดดไปเรื่อย ๆ และระยะทางจากตรงนี้ไปโรงแรมก็ไม่ใช่ใกล้ ๆ ฉันไม่ฟังเสียงทัดทานขณะที่คนขับรถรับจ้างเจ้าถิ่นยังไม่ยอมหยุดแผ่นเสียงตกร่องของเขา “พี่เอาแขกไปไม่ได้ ๆ” มันเพิ่มความรำคาญมากขึ้นทุกขณะ ฉันจึงตัดความรำคาญโดยตะโกนออกไปว่า “มีอะไรให้ไปเคลียร์ที่บริษัท” […]

ผลของการเจริญสติที่ถูกต้อง โดย หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ

ผลของการเจริญสติที่ถูกต้อง โดย หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ ก. ผลคือสะอาด ดังนั้น การทำบุญให้ทานรักษาศีล การทำสมถกรรมฐานและการเจริญวิปัสสนา ต่างก็เป็นการกระทำเพื่อเอามาทำลายกิเลส คือ ความโลภความโกรธความหลง การทำลายกิเลสได้นี่แหละคือตัวบุญแท้ ๆ เป็นยอดบุญ ถ้าเป็นสวรรค์ก็เป็นสวรรค์แท้ ๆ เป็นแก่นของสวรรค์ เป็นยอดแท้ของสวรรค์ ถ้าเทียบกับพระนิพพานก็เป็นพระนิพพานแท้ เป็นแก่นเป็นยอดของนิพพาน ความหมดไปของกิเลส ก็คือ สะอาด นิพพานแปลว่าความดับเย็นลง คือเราไม่ร้อนอกร้อนใจเพราะกิเลสดับเย็นลง ถ้าขณะนี้เราไม่มีความทุกข์มันก็เป็นนิพพานในขณะนี้เอง เมื่อเรามีนิพพานในขณะนี้แล้ว ก็ต้องได้ไปนิพพานแน่ ๆ เราควรจะรู้จักสวรรค์ที่ในใจของเรา ความไม่มีทุกข์นั่นแหละเป็นสวรรค์คือจิตใจเราร่าเริงเบิกบาน เราดูจิตดูใจเราอยู่มันเป็นเมืองสวรรค์ เมื่อเรามีสวรรค์อยู่ที่ใจอย่างนี้แล้ว พอตายไปจะได้ไปเกิดเมืองสวรรค์อย่างไม่ต้องสงสัย ข. ผลคือสว่าง หากใครไม่รู้จักเมืองสวรรค์ ก็ไม่สามารถไปเมืองสวรรค์ได้หรอก ตัวอย่างเช่น ในบ้านของเรามีไฟฟ้า เราอยากได้แสงสว่างแต่เอามือไปจับที่หลอดไฟแสงไฟก็จะไม่มี เมื่อเราได้เรียนรู้ว่าจะเปิดไฟต้องเปิดที่สวิตช์ไฟ เราก็ไปเปิดสวิตช์ ไฟก็ไปสว่างอยู่ที่หลอด นี่ก็เหมือนกัน วิธีที่จะจัดการกับความโลภความโกรธความหลงนั้น เราไม่ต้องไปคิดหาว่าความโกรธความโลภความหลงอยู่ที่ไหน เราเพียงกลับเข้ามาดูจิตดูใจของเราก็จะทำลายความโกรธความโลภความหลงได้เอง พระพุทธเจ้าตรัสไว้แล้วว่า พระองค์ตรัสรู้ได้โดยการบำเพ็ญทางจิต เราก็ต้องมาดูจิตดูใจของเรา การดูจิตใจนี้แหละ เป็นการเปิดไฟฟ้าโดยจับที่สวิตช์ไฟฟ้า เมื่อเราทำบ่อย […]

ชายหนุ่มเสี่ยงตาย ฝ่ากองเพลิงช่วยหลาน จนตัวเองถูกไฟคลอก – SECRET

ชายหนุ่มเสี่ยงตาย ฝ่ากองเพลิงช่วยหลานจากเหตุไฟไหม้บ้าน จนตัวเองถูกไฟคลอก – SECRET เมื่อถึงคราวเผชิญหน้ากับสถานการณ์แห่งความเป็นความตาย วีรบุรุษตัวจริงจะไม่รั้งรอ และพร้อมลงมือช่วยเหลือทันที ชายหนุ่มเสี่ยงตาย เมื่อต้นเดือนกรกฎาคมที่ผ่านมา เดอร์ริค เบิร์ด (Derrick Byrd) วัย 20 ปี ได้แสดงความเป็นวีรบุรุษให้โลกเห็น เมื่อจู่ ๆ ก็เกิดไฟไหม้บ้านเคย์ลา พี่สาวของเขา ไม่มีใครรู้ว่าเชื้อไฟเริ่มปะทุที่ชั้นสองได้อย่างไร หลังจากนั้นบ้านก็ตกอยู่ในกองเพลิงในเวลาเพียงไม่กี่นาที ครอบครัวติดอยู่ที่ชั้นสองท่ามกลางเปลวไฟลุกฮือ ดังนั้นเดอร์ริคและพี่สาวจึงต้องหาทางช่วยเหลือลูก ๆ ทั้ง 3 คนของเธอให้ออกมาอย่างปลอดภัยโดยด่วน เคย์ลางัดหน้าต่างห้องนอนให้เปิดออก ส่วนเดอร์ริคยืนอยู่ที่สนามหญ้าด้านล่าง เตรียมพร้อมคอยรับเมื่อเคย์ลาโยนลูกลงมาทีละคนอย่างปลอดภัย เดอร์ริครับจูเนียร์กับน้องน้อยรอรี่ที่ยังเป็นทารกเอาไว้ได้สำเร็จ แต่ยังไม่ทันจะจับลูกสุดท้ายโยนลงมา เคย์ลาก็เสียการทรงตัว กลิ้งตกลงมาจากหลังคา เดอร์ริครู้ดีว่า พี่สาวต้องการให้ลูกออกมาครบทุกคน ดังนั้นเขาจึงวิ่งเข้าไปยังชั้นล่างของบ้านถึงแม้จะถูกไฟไหม้ก็ตาม ขณะที่แม่และน้องอีกสองคนออกจากบ้านได้แล้ว หนูน้อยเมอร์เซเดสวัย 8 ขวบก็กำลังตื่นตระหนกอย่างหนัก เธอหวาดกลัวมากเสียจนไม่กล้ากระโดดลงจากหลังคา หนำซ้ำยังถอยหลังกลับไปยังตัวบ้านที่มีเพลิงโหมกระหน่ำอย่างรุนแรง หนูน้อยร้องเรียกชื่อน้าชายให้เข้ามาช่วยเธอด้วย ในที่สุดเมอร์เซเดสก็ร่วงทะลุหน้าต่างเข้าไปในบ้าน เดอร์ริครีบลงมือช่วยเหลือทันทีโดยไม่ได้นึกถึงความปลอดภัยของตัวเองเลยสักนิด เขาบอกว่า หลานกรีดร้องเรียกชื่อของเขาดังลั่น เพราะฉะนั้นเขาไม่ปล่อยให้หลานอยู่ในนั้นแน่ เขาไม่ยอมให้หลานตายเด็ดขาด เขาวิ่งขึ้นบันไดฝ่าเปลวเพลิง รู้สึกได้ว่าตัวเองถูกไฟแผดเผา […]

การเจริญสติที่ทำให้เกิดปัญญา โดย หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ

การเจริญสติ ที่ทำให้เกิดปัญญา โดย หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ สำหรับอาตมา มีประสบการณ์ว่า การเจริญสติ ไม่จำเป็นต้องนั่งหลับตา หลวงพ่อเคยทำวิธีหลับตามาแล้ว แต่ไม่เกิดปัญญา พอมาทำวิธีใหม่ วิธีของหลวงพ่อนี้มันเกิดปัญญา ทำให้รู้สึกว่าถูกต้องกับตำรับตำราของคนสมัยใหม่ วิธีของหลวงพ่อนี้ บางคนอาจจะคิดว่าเป็นของใหม่ก็ได้ เพราะยังไม่เคยได้ยิน แต่ความจริงแล้วเป็นของเก่าตั้งแต่สมัยพระพุทธเจ้าสอนนั่นแหละ ก. ปลุก “ตัว” ให้รู้สึกและตื่นอยู่เสมอ การเจริญสติที่อาตมาทำมาและกำลังเล่าให้ฟังอยู่นี้ทำดังนี้ สมมติว่าเรากำลังนั่งพับเพียบ หรือกำลังนั่งเก้าอี้หรือกำลังนอนหรือยืนก็ได้ ให้เอาสติมาจับความเคลื่อนไหวของมือ พลิกมือขึ้น คว่ำมือลง ยกมือขึ้น เอามือลง ให้มีสติรู้ทุกอิริยาบถ ทำอย่างนี้บ่อย ๆ นี่เป็นการเจริญสติอย่างหยาบ ๆ พูดง่าย ๆ คือ ให้มีสติอยู่ทุกอิริยาบถ ไม่ว่าจะนั่งนอนยืนเดิน จะทำอะไรอยู่ก็ตามให้รู้สึก การทำวิธีนี้ใคร ๆ ก็ทำได้ จะนับถือศาสนาอะไรก็นำเอาไปทำทั้งนั้น ไม่ว่าชนชาติใดก็ทำได้ เพราะทุกคนมีกายกับใจด้วยกันทั้งนั้น ทุกศาสนาก็สอนเหมือนกันหมดคือให้ละความชั่วทำความดี ข. ปลุก “ใจ” ให้รู้สึกและตื่นอยู่เสมอ เมื่อเจริญสติจนชำนาญแล้ว ให้เอาสติเข้าไปจับความรู้สึกของจิตใจ คือรู้ตามอารมณ์ […]

ศิลปะของการภาวนา โดย หลวงพ่อโพธินันทะ

ศิลปะของการภาวนา โดย หลวงพ่อโพธินันทะ ผู้ที่ไม่ได้ตระหนักถึงมหันตภัยแห่งสังสารวัฏย่อมไม่อาจสละโลกียทรัพย์ทั้งปวงได้ ย่อมถูกตัณหา ราคะ ครอบงำ การกระทำต่าง ๆ ย่อมออกนอกวิถีทางของมัชฌิมาปฏิปทา และล่วงสู่สายธารอันเชี่ยวกรากแห่ง โลกธรรม 8 ประการ  ศิลปะของการภาวนา จงเฝ้าเรียนรู้กระบวนการความคิด และตรวจตราดวงจิตอยู่เสมอ จนรู้แจ้งชัดถึงเอกสภาวะของสรรพสิ่งที่อยู่เหนือความสุดโต่งทั้งสอง เหมือนปล่อยโคกินหญ้าในทุ่งกว้าง นาน ๆ ขึ้นยอดไม้ดูสักครั้ง ความเข้าใจตนเองย่อมแจ่มชัดขึ้น ในการปฏิบัติภาวนา หากไม่สามารถลดละปล่อยวางความยึดมั่นถือมั่นในตัวตนได้ ก็จะไม่ได้ประโยชน์อะไรจากการปฏิบัติภาวนา การบรรลุพุทธภาวะเป็นศิลปะของการดำเนินชีวิตอย่างยิ่ง มีวิธีเดียวเท่านั้นที่จะเข้าถึงได้ ก็คือการดำเนินชีวิตไปตามปกติธรรมดา หิวก็กิน ง่วงก็นอน ร้อนก็อาบน้ำ บนประสบการณ์ของการตื่นเห็นแจ้งธรรมชาติที่แท้ (จิตประภัสสร อันติมสัจจะ) แห่งความเป็นพุทธะภายในตน เป็นการรู้แจ้งถึงบางสิ่งที่มีในตนอยู่แล้วตลอดเวลา เมื่อเห็นแจ้งสิ่งนี้ ตัวตนแห่งความยึดถือก็จะสิ้นสุดลง ตัวตนแห่งจิตสำนึกที่เป็นบ่อเกิดแห่งปัญหาจะถูกขจัดด้วยปัญญาญาณ ตัวตนที่แท้ มนุษย์ที่แท้ อันติมสัจจะก็จะเผยตัวมันออกมา เพียงลืมตาต่อจิตประภัสสรของเราเท่านั้น ความคิดปรุงแต่งที่เกิดจากอวิชชาก็จะสิ้นสุดลง ธรรมชาติที่แท้ที่เป็นต้นกำเนิดของทุกสิ่งก็จะแสดงตัวของมันเองออกมาร่วมกับกิจกรรมต่าง ๆ ในชีวิตประจำวันของเรา ความเป็นพุทธะก็จะฉายแสงออกมา นี่คือศิลปะของการปฏิบัติภาวนา   ที่มา  ทางสายกลางสู่อิสรภาพแห่งชีวิต โดย หลวงพ่อโพธินันทะ […]

ผมเคยเป็นคนไม่มีศาสนา

เรื่องจริงครับ ถึงขนาดว่าในใบสมัครงานทุกใบที่ช่องว่างหลังคำว่าศาสนา ผมจะใส่เครื่องหมายขีดกลาง (Dash) เอาไว้ และหากมีใครถามว่าผมนับถือศาสนาอะไร ผมก็จะตอบไปว่า  คนไม่มีศาสนา “ผมไม่มีศาสนา และไม่ได้ศรัทธาที่จะนับถือศาสนาใด” หากย้อนกลับไปในวัยเด็ก ใช่ว่าผมจะถูกสั่งสอนให้ห่างเหินศาสนา กลับกัน ผมนั้นถูกบ่มเพาะให้ใกล้ชิดกับศาสนาพุทธเป็นอย่างมาก ช่วงปิดเทอม ผมมักติดสอยห้อยตามยายไปทำบุญเลี้ยงพระที่วัดเป็นประจำ ที่สำคัญ กว่านั้น ผมสมัครเรียนพุทธศาสนาวันอาทิตย์ด้วย คนไม่มีศาสนา แต่เมื่อเติบโตขึ้นผมกลับไม่ศรัทธาในพิธีกรรมเหล่านั้น เพราะไม่เห็นว่ามันจะช่วยยังประโยชน์ใดให้ตนเองและสังคมได้ ซ้ำร้ายกว่านั้น ผมบวชทดแทนบุญคุณพ่อแม่ตามประเพณีทั้งที่ไม่ได้มีศรัทธาอย่างแท้จริง รู้สึกเหมือนเป็นเพียงพิธีกรรมหนึ่งที่จำต้องทำไป จนแล้วจนรอดก็ยังไม่มีสิ่งใดทำให้ผมเกิดศรัทธาได้ แม้ผมมีวัตรปฏิบัติที่พระสงฆ์ควรพึงกระทำอย่างครบถ้วนมิได้บกพร่อง แต่ผมก็สึกออกมากับความว่างเปล่าโดยไม่ได้สิ่งใดติดไม้ติดมือมาเลย จนมาถึงจุดเปลี่ยนสำคัญของชีวิตผม วันนั้นผมนั่งหน้าทีวี เปลี่ยนช่องไปเจอรายการของพระอาจารย์ท่านหนึ่งกำลังให้สัมภาษณ์ว่า “คนส่วนใหญ่เข้าใจผิดว่า นิพพานเป็นเรื่องไกลตัวเสียเหลือเกิน และเข้าใจว่าต้องรออีกเป็นร้อยเป็นพันชาติจึงจะสั่งสมบุญให้ถึงนิพพานได้ แต่จริง ๆ แล้วนิพพานเป็นเรื่องเฉียบพลันสามารถเกิดขึ้นได้ทันที ทุกคนสามารถทำได้เลย ที่นี่ เดี๋ยวนี้ ดูอย่างองคุลิมาลสิ ฆ่าคนมาแล้วตั้ง 999 ศพ อีกแค่ศพเดียวก็จะครบพันศพแล้ว แต่เมื่อเจอพระพุทธเจ้าเพียงหนึ่งครั้งเท่านั้น ก็เกิดดวงตาเห็นธรรมทันที” นี่เป็นภาพของศาสนาที่ผมเห็นชัดที่สุดเท่าที่เคยเห็นมาตลอดชีวิต ผมนั่งบนโซฟา ในมือยังถือรีโมตค้างไว้ ประกายตาผมลุกโพลงราวกับเห็นแสงสว่างที่เจิดจ้าที่สุดในชีวิต พิธีกรถามต่อว่า “แล้วการไหว้พระ สวดมนต์ หรือนั่งสมาธิ […]

ผู้ชายคนนี้ช่วยคนไม่ให้กระโดดสะพานฆ่าตัวตายมาแล้วหลายร้อยคน – SECRET

ผู้ชายคนนี้ช่วยคนไม่ให้ กระโดดสะพานฆ่าตัวตาย มาแล้วหลายร้อยคน เป็นระยะเวลานานกว่า 23 ปีแล้วที่เจ้าหน้าที่สายตรวจทางหลวงแคลิฟอร์เนีย เควิน บริกส์ (Kevin Briggs) ลาดตระเวนตรวจตราสะพานโกลเด้นเกตทั้งกลางวันและกลางคืน กระโดดสะพานฆ่าตัวตาย แม้ว่าเควินจะเคยฝึกอบรมการควบคุมสภาพการจราจรบนสะพานมาแล้ว แต่ทันทีที่เขาเริ่มมาทำงานด้านนี้เขาก็รู้ทันทีว่ามันมีอะไรมากกว่าที่เขาเคยอบรมมา ซึ่งในเวลานั้นเขายังไม่รู้ว่า สะพานโกลเด้นเกตเป็นหนึ่งในจุดที่คนนิยมมาฆ่าตัวตายมากที่สุดในโลก ด้วยความสูง 746 ฟุตเหนือผืนน้ำอันเย็นเฉียบของอ่าวซานฟรานซิสโก สะพานแห่งนี้ดูเหมือนดึงดูดให้คนที่ทนทุกข์เจ็บช้ำตัดสินใจมาจบชีวิตที่นี่ มีรายงานการเสียชีวิตจำนวนมากทุกปี ซึ่งเป็นช่วงเวลาก่อนที่เจ้าหน้าที่เควินจะถูกเรียกเป็นครั้งแรก ให้มารับมือกับสถานการณ์ที่คนกำลังจะฆ่าตัวตาย เควินบอกว่า ทุกเดือนจะมีเคสคนกระโดดสะพานเพื่อฆ่าตัวตายประมาณ 4 – 6 ราย ซึ่งเขาไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อนเลย เพราะเขาเติบโตที่เมืองมารินเคาน์ตี้ซึ่งเชื่อมกับซานฟรานซิสโกโดยสะพานโกลเด้นเกต เขาไม่เคยฝึกอบรมให้รับมือกับสถานการณ์แบบนี้เลย ครั้งแรกที่เจ้าหน้าที่เควินพบผู้หญิงเกาะอยู่ด้านนอกของราวสะพานนั้นต้องย้อนกลับไปในปี 1994 ซึ่งเขายอมรับว่า ด้วยความที่ไม่เคยฝึกอบรมการป้องกันการฆ่าตัวตายมาก่อน เขาจึง “ทำผิดหมดทุกอย่าง” ตอนนั้นเขาคิดอึงอลอยู่ในหัวว่า เขาต้องรับผิดชอบมั้ยถ้าเธอกระโดดลงไป เกิดอะไรขึ้นกันนี่ เขาไม่ได้ฝึกอบรมเรื่องนี้มาเลย ช่างเป็นสถานการณ์ที่เลวร้ายมาก เขากลัวจริง ๆ เควินเรียนรู้ได้อย่างรวดเร็วว่าอะไรที่ควรทำและไม่ควรทำในขณะเผชิญหน้ากับคนที่กำลังจะฆ่าตัวตาย สิ่งที่เขาค้นพบคือ สำหรับคนที่ชีวิตถึงทางตันสุดสายป่านแล้ว คนเหล่านั้นเพียงแค่ต้องการใครสักคนที่รับฟังและใส่ใจ เควินคิดว่าการเดินดุ่ม ๆ เข้าไปหาเลยเป็นสิ่งผิด ตอนนี้เขารู้แล้วว่าเขาจะต้องยืนอยู่ไกล ๆ ทักทายและแนะนำตัวเองว่าเป็นใคร […]

keyboard_arrow_up