พระราชากับนกแก้วสองพี่น้อง

พระราชา กับนกแก้วสองพี่น้อง นกแก้วพี่สองท้องเดียวกัน แต่มีความแตกต่างกันราวฟ้ากับดินจน พระราชา ยังตกพระทัย นิทานธรรมะสอนใจเรื่องนิสัใจคอบุตรหลาน มีนิสัยเช่นนั้นเพราะการเลี้ยงดู กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีพระราชาหนุ่มพระองค์หนึ่งโปรดการล่าสัตว์ ข้าราชบริพารก็ต้อนกวางมาให้พระองค์ล่า แต่กวางก็หลุดหนีจากพระองค์ไปได้ พระราชาจึงให้สารถีขับราชรถติดตามกวางไป พระราชาทรงหากวางไม่พบ สารถียิ่งขับราชรถเข้ามาในป่าลึกทุกที ๆ จนมาถึงหมู่บ้านโจรป่า พอพวกโจรทราบว่าพระราชาเสด็จมา ก็กลัวพระราชอาญา จึงพากันหลบหนีไป เหลือแต่นกแก้วตัวหนึ่ง นกนั้นเห็นพระราชาจึงกล่าวว่า “ดูซิ เครื่องทรงอลังการ เพชรพลอยขนาดนี้ น่าฆ่ามันเพื่อเอาของเหล่านี้มาเป็นของเราจริง ๆ ” พระราชาสดับดังนั้นถึงกับตกพระทัยให้สารถีรับขับราชรถออกไปจากบริเวณนี้ จนมาถึงอาศรมของพระฤษี พระราชาทรงกระหายน้ำมากจึงเสด็จเข้าไปในอาศรม พระฤษีไม่อยู่อาศรมจะมีแต่นกแก้วอยู่หนึ่งตัว นกตัวนั้นเห็นพระราชาเข้ามาก็กล่าวว่า “ยินดีเป็นอย่างยิ่งที่พระราชาเสด็จมาที่แห่งนี้ พระราชาทรงกระหายน้ำหรือไม่ เชิญพระองค์ตักน้ำเสวยจากโอ่งดินได้เลยพระเจ้าค่ะ หม่อมฉันไม่มีมือที่จะตักน้ำถวาย ” พระองค์สดับแล้วรู้สึกดีพระทัยและทรงสัมผัสได้ถึงความเป็นมิตร พระราชาสนทนากับนกแก้วอยู่นานจนทราบว่า นกแก้วตัวนี้กับนกแก้วที่อยู่ที่หมู่บ้านโจรเป็นพี่น้องกัน แต่เมื่อหลายปีก่อนมีพายุพัดรัง ให้นกทั้งสองพรากจากกัน นกผู้พี่มาตกที่อาศรมของฤษี ฤษีจึงชุบเลี้ยงทั้งยังสอนการพูดวาจาอ่อนหวาน และไม่ละเมิดในวจีกรรม มโนกรรม และกายกรรม ส่วนนกผู้น้องไปตกที่บ้านโจร ได้ยินคำสบถหยาบคาย และแผนการฆ่าคนเพื่อชิงทรัพย์จนเคยชิน จึงกลายเป็นนกแขกเต้าที่คิดจะเอาของผู้อื่นด้วยการฆ่าดังที่พระราชาสดับมา พระราชาประทับพระทัยในนกแก้วตัวนี้มาก จึงทรงปฏิญาณเลิกล่าสัตว์ แล้วประกาศให้ป่าแห่งนี้เป็นเขตอภัยทาน […]

keyboard_arrow_up