ไทรอัมพ์ส คิงดอม

ฟ้าหลังฝน ย่อมงดงามเสมอ จอยซ์ ไทรอัมพ์ส คิงดอม ตอน 3 (จบ)

ไทรอัมพ์ส คิงดอม
ไทรอัมพ์ส คิงดอม

ฟ้าหลังฝน ย่อมงดงามเสมอ จอยซ์ ไทรอัมพ์ส คิงดอม ตอน 3 (จบ)

จอยซ์ ( ไทรอัมพ์ส คิงดอม ) ไม่รู้ตัวเลยว่าจะได้รับอิสรภาพ จนวินาทีที่ขึ้นศาลฎีกาและศาลสั่งยกฟ้องจึงได้ออกจากเรือนจำทันที คนทั่วไปอาจคิดว่าจอยซ์คงดีใจมากแต่ความจริงไม่เป็นเช่นนั้นเลย

อิสรภาพที่มาพร้อมความทุกข์

ก่อนหน้านี้จอยซ์เคยคิดวางแผนไว้ว่า ถ้าได้ออกไปจะทำอะไรต่อ แต่เมื่อรู้ว่าต้องอยู่ในนี้ต่อไปถึง 33 ปี จึงล้มเลิกความตั้งใจทุกอย่างไปแล้ว ต่อมากลับได้รับอิสรภาพกะทันหันอย่างนี้ จึงทั้งกลัวและกังวลที่ต้องออกมาใช้ชีวิตจริงในโลกภายนอก กลัวว่าจะกลับเข้าสังคมได้ไหม คนจะมองเราอย่างไรเขาจะยอมรับคนที่เคยทำผิดและอยู่ในเรือนจำหรือไม่

วันที่ได้รับการปล่อยตัว นักข่าวมารอที่หน้าเรือนจำเยอะมาก มีทั้งกล้องและไฟตั้งเต็มไปหมด สุดท้ายจอยซ์จึงนั่งรถเรือนจำไปลงทางประตูอีกด้านเพื่อไปขึ้นรถของที่บ้านที่มารอรับ ปรากฏว่ามีนักข่าวขี่มอเตอร์ไซค์ตามมาอีก ทุกอย่างดูโกลาหลไปหมด จากตอนแรกที่ครอบครัวคิดกันว่า จอยซ์จะได้ออกมาเงียบ ๆ แล้วก็จะพากันไปหาของอร่อยกินกันก่อนเข้าบ้าน สุดท้ายก็ต้องยกเลิกไปหมดทุกอย่าง

แม้จะเข้าใจว่าพวกเขาทำตามหน้าที่เพื่อให้ได้ภาพหรือข่าว แต่จอยซ์กลัวอยู่แล้วจึงรู้สึกกลัวมากขึ้นไปอีก ทั้งคิดในใจว่า “นี่เราเป็นโจรหรือเป็นคนที่กำลังจะได้รับอิสรภาพกันแน่”

คืนนั้นจอยซ์กลับมานอนร้องไห้เพราะรู้สึกกลัว กังวล และสับสนไปทุกอย่าง ทั้งยังหวาดระแวงทุกคน แม้แต่เพื่อนจอยซ์ก็ไม่ได้ติดต่อใครเลย

หลังจากวันนั้นจอยซ์หลบไปอยู่กับป๊าที่ฟาร์มกุ้งในจังหวัดตราด เพราะที่บ้านอยากให้ลองไปศึกษางานและอยู่พักผ่อนให้สบายใจ แต่ขนาดไปอยู่ต่างจังหวัดห่างไกลผู้คนแล้ว จอยซ์ก็ยังคงกลัวและหวาดระแวงคนอื่น ๆ ไม่หาย ป๊าพาไปเดินห้างในตัวจังหวัดจอยซ์ก็เดินตัวติดกับป๊าไม่ห่าง จะเดินไปเลือกซื้อหนังสือมาอ่านสักเล่มก็ต้องให้ป๊าคอยยืนอยู่เป็นเพื่อนตลอด

สิ่งที่กลัวที่สุดในตอนนั้นคือสายตาของคนที่มองมา เพราะจอยซ์คิดว่าทุกคนต้องไม่ยอมรับเราแน่นอน เวลาไปซื้อของแล้วพนักงานมองหน้า ก็คิดกลัวไปว่าเราทำอะไรผิดหรือเปล่า จอยซ์ไม่อยากออกไปเจอใคร ขนาดเพื่อนสนิทอย่างโบอยากเจอจะพาไปไหน หรือแค่ยิ้มแย้มแจ่มใสให้เราจอยซ์กลับรู้สึกว่า อย่ามาพยายามทำดีกับฉันได้ไหม ฉันยังไม่พร้อมเปิดรับใครทั้งนั้นจอยซ์ทั้งปิดโทรศัพท์หนี เปลี่ยนเบอร์โทร.เพราะอยากเก็บตัวเงียบ ๆ และห่างหายจากสังคมเพื่อนไปเลย

อีกเรื่องที่ไม่มั่นใจคือ การปรับตัวกับสิ่งต่าง ๆ ที่เปลี่ยนไป แรก ๆ เรียกว่าจอยซ์ใช้เงินไม่เป็นเลย เพราะอยู่ข้างในใช้แต่คูปองเข้าห้องน้ำก็ล็อกกลอนไม่เป็น เพราะข้างในนั้นเป็นห้องน้ำที่ไม่มีกลอน นี่ยังไม่รวมถึงเทคโนโลยี ทั้งสมาร์ทโฟนหรือโซเชียลเน็ตเวิร์คที่ไม่รู้จักเลยแม้แต่น้อย จอยซ์ต้องค่อย ๆ เรียนรู้ทุกอย่าง มีน้องชายคอยสอนให้ สิ่งธรรมดาในโลกภายนอกกลายเป็นสิ่งแปลกใหม่สำหรับจอยซ์ และเริ่มคิดเล่น ๆเหมือนกันว่า ถ้าเพื่อนข้างในได้ออกมาเห็นเทคโนโลยีตอนนี้ต้องงงเหมือนกันแน่ ๆ

คลิกเลข 2 ด้านล่าง เพื่ออ่านหน้าถัดไป

วินาทีทำลายความกลัว

วันที่จอยซ์รู้สึกว่าตัวเองได้ทำลายกำแพงความกลัวออกไปจากใจได้หมดและกลับมาใช้ชีวิตเหมือนเดิมได้อีกครั้ง คือวันที่ได้ขึ้นเวทีคอนเสิร์ตของพี่บอย โกสิยพงษ์ เมื่อปลายปี 2556

ตอนแรกพี่บอยและโบชวนให้มาขึ้นคอนเสิร์ตด้วยกัน แต่จอยซ์ปฏิเสธตลอดเพราะยังไม่พร้อม อย่างที่บอกว่าจอยซ์กลัวสายตาคนมอง กลัวว่าคนทั่วไปจะไม่ยอมรับคนอย่างเรา แต่สุดท้ายเหมือนมีอะไรมาดลใจก่อนจะถึงคอนเสิร์ต 2 วัน จอยซ์โทร.ไปบอกโบว่าจะไป พอถึงวันเล่นคอนเสิร์ต จอยซ์ก็ออกจากตราดตรงไปกรุงเทพฯ แล้วก็ไปขึ้นเวทีคอนเสิร์ตเลย ทุกคนในคอนเสิร์ตนั้นไม่รู้เลยว่าจอยซ์จะมา นอกจากพี่บอยและโบเท่านั้น

วินาทีที่โบเดินมารับจอยซ์ออกมาหน้าเวทีจอยซ์ได้ยินเสียงคนกรี๊ดดังมาก ตอนนั้นตื่นเต้นมาก หน้าซีด มือเย็นไปหมด แต่ในขณะเดียวกันก็รับรู้ได้ว่ามีคนดูดีใจที่เห็นเราจอยซ์เห็นคนดูทั้งที่ยิ้มและร้องไห้ พี่ ๆ และเพื่อนศิลปินก็ต้อนรับอย่างดี ทุกอย่างพิสูจน์ให้เห็นว่า พวกเขาไม่ได้เกลียดเราอย่างที่เราคิดไว้

ทุกคนในคอนเสิร์ตทำให้จอยซ์รู้สึกว่าตัวเองเป็น “คน” อีกครั้ง

เพราะก่อนหน้านี้จอยซ์รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีเพียงลมหายใจ แต่วันนั้นจอยซ์รู้สึกว่า นี่เราเป็นคนแล้วนะ เราได้ชีวิตกลับคืนมาแล้ว เหมือนกับว่าทุกคนในคอนเสิร์ตมอบความอบอุ่นและพลังบางอย่างมาให้ ทุกคนทำลายกำแพงความกลัวของจอยซ์ไปได้หมดสิ้น จอยซ์ไม่รู้ว่าคนอื่นเข้าใจไหมแต่อยู่ ๆ ความกลัวก็หายไปจากใจจริง ๆ

หลังจากวันนั้นจอยซ์กลับมาใช้ชีวิตได้เป็นปกติเหมือนเดิม ไปไหนมาไหนคนเดียวได้ ขึ้นรถเมล์ได้ ขึ้นรถไฟฟ้าได้ไปเดินเล่นในที่ที่อยากไปได้ ต่อให้หลงทางก็ไม่กลัว เพราะเราสามารถอยู่ในโลกกว้างใบนี้ได้โดยไม่ต้องหวาดระแวงสายตาของใครอีกต่อไปแล้ว

จอยซ์ขอขอบคุณทุกคนในคอนเสิร์ตวันนั้นที่แสดงถึงความรักที่มีอยู่จริง ๆ ในโลกใบนี้

อิสรภาพที่มีค่าเหนือกว่าสิ่งใด

จอยซ์คิดว่า สิ่งที่แตกต่างระหว่างคนที่อยู่หลังรั้วกับคนที่อยู่ข้างนอกคือ ความคิดคนที่อยู่ข้างในเขามีเรื่องทุกข์ใจอยู่แล้วละ แต่เขาไม่แสดงความทุกข์ออกมา ทุกคนที่จอยซ์รู้จักมีความคิดในแง่บวกและมีเสียงหัวเราะให้กันอยู่ตลอด อาจเป็นเพราะว่าพวกเขาได้ตกตะกอนความคิดจากเรื่องที่เลวร้ายจนคิดได้และเปลี่ยนพฤติกรรมตัวเองไปแล้ว ต่างกับคนในโลกข้างนอกที่มีแต่ความเครียดจนแสดงความไม่น่ารักใส่กันและทำร้ายกันได้ง่ายกว่า

จอยซ์ยังคงคิดถึงเพื่อน ๆ ในเรือนจำเสมอ ไม่เคยลืมเพื่อนคนไหนเลย แต่ด้วยกฎระเบียบทำให้จอยซ์ไม่สามารถเข้าไปเยี่ยมพวกเขา ทำได้เพียงเขียนจดหมายไปหาและรอวันที่เพื่อน ๆ พ้นโทษออกมา จะได้เจอกันอีกครั้ง และสำหรับคนที่อยู่ข้างใน จอยซ์อยากให้ทุกคนค่อย ๆ คิดถึงเรื่องราวที่ตัวเองได้ทำลงไป หากรู้ว่าตัวเองได้ทำอะไรที่ผิดก็ขอให้คิดไว้ว่า เมื่อได้ออกมาแล้ว เราจะไม่ใช้ชีวิตเช่นนั้นอีก และเริ่มชีวิตใหม่ที่ดีกว่าเดิมให้ได้

สำหรับความสุขของจอยซ์ในวันนี้คือ“อิสรภาพ” การที่ได้ออกมาใช้ชีวิตอยู่กับครอบครัวที่รัก ได้กลับมาดูแลป๊า หม่าม้าและอาม่า นี่คือสุดยอดความสุขแล้ว จอยซ์คิดเสมอว่าที่ผ่านมาครอบครัวเป็นทุกข์มากกว่าเราเยอะ จึงแสดงความรักและความห่วงใยกับทุกคนในครอบครัวมากขึ้น ตรงกันข้ามกับเมื่อก่อนที่เป็นคนไม่แสดงความรักกับที่บ้านเลย แต่ตอนนี้เราใกล้ชิดกันมากกว่าเดิมมีรอยยิ้มและเสียงหัวเราะให้กันตลอดเวลา

ถ้าถามเรื่องอนาคตในตอนนี้ จอยซ์ไม่ได้วางแผนอะไรไว้ไกล ๆ เพราะจอยซ์ให้ความสำคัญกับปัจจุบันมากกว่า คิดเพียงว่าต้องทำทุกวันให้ดีและมีความสุข ตอนนี้ก็ได้ไปช่วยงานที่โรงงานของญาติ และรับงานในวงการบันเทิงด้วย ความรักก็มีความสุขดีได้พบคนที่เข้าใจความเป็นตัวเรา และรู้สึกว่ามีคนที่คอยห่วงใยเราด้วยความจริงใจ

หากมองย้อนกลับไปในอดีต จอยซ์รู้ว่าตัวเองสนุกกับชีวิตมากเกินไป ไม่คิดหน้าคิดหลังจนทำผิดพลาด วันนี้จอยซ์คิดอะไรได้เยอะมาก ทุกอย่างสอนให้ได้คิดและรู้ถูกรู้ผิด

ที่สำคัญที่สุดคือ สอนให้จอยซ์เข้มแข็งและก้าวเดินต่อไปได้อย่างมั่นใจ 

ตอน 1 ฟ้าหลังฝน ย่อมงดงามเสมอ จอยซ์ ไทรอัมพ์ส คิงดอม ตอน 1

ตอน 2 ฟ้าหลังฝน ย่อมงดงามเสมอ จอยซ์ ไทรอัมพ์ส คิงดอม ตอน 2


ขอขอบคุณ สถานที่: LOVEiS เสื้อผ้า: Greyhound เรื่อง กรภัสสรณ์ รัตนเมธานนท์ เรียบเรียง เชิญพร คงมา ภาพ สรยุทธ พุ่มภักดี ผู้ช่วยช่างภาพ Natnaree สไตลิสต์ ณัฏฐิตา เกษตระชนม์ แต่งหน้า - ทำผม รัชพล ตติยะศิริ

Secret คือแรงบันดาลใจ
สั่งซื้อนิตยสารหรือสมัครสมาชิก Secret ได้ที่ 0-2423-9889
ทาง Naiin.com : https://www.naiin.com/magazines/title/SC/

keyboard_arrow_up