เรื่องจริงไม่อิงนิยาย

ฝันร้ายของแม่ เรื่องจริงไม่อิงนิยาย ของแม่ที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อลูก

Alternative Textaccount_circle
event
เรื่องจริงไม่อิงนิยาย
เรื่องจริงไม่อิงนิยาย

ต่อมาคุณหมอแจ้งว่า ลูกสาวของฉันอาจรับการรักษาเคมีบำบัดต่อไปไม่ไหวแล้วแต่มีการรักษาอีกทางที่อาจทำให้ลูกหายขาดได้นั่นคือ การปลูกถ่ายไขกระดูก

ได้ยินแบบนี้ คนเป็นแม่ก็ดีใจและมีความหวังขึ้นมาอย่างมาก แต่เมื่อรู้ตัวเลขค่ารักษา ฉันก็ยังมองไม่เห็นทางที่จะหาเงินเป็นแสนเป็นล้านก้อนนี้มาได้ จึงบอกคุณหมอไปตามจริงว่า คงไม่มีเงินมากมายมหาศาลขนาดนี้มารักษาลูก

“คุณอย่าเพิ่งคิดมาก ทำใจให้สบายก่อนคุณพาลูกมารักษาจนถึงทุกวันนี้ได้ หมอขอให้คุณสู้ต่อไป”

คุณหมอปลอบใจและบอกว่าจะหาทางช่วย โดยนำเคสของลูกสาวฉันเข้าที่ประชุมจนสุดท้ายในความโชคร้ายก็ยังมีความโชคดีอยู่เพราะผลออกมาว่า ลูกของฉันได้รับคัดเลือกเข้าโครงการปลูกถ่ายไขกระดูก ซึ่งมูลนิธิรามาธิบดีฯจะดูแลค่าใช้จ่ายให้ทั้งหมด

 

เรื่องจริงไม่อิงนิยาย

 

ฉันทั้งดีใจ โล่งใจ และมีความหวังว่าลูกสาวของฉันอาจมีชีวิตรอดจนโตเป็นหนุ่มเป็นสาวเหมือนคนอื่น ๆ ฉันอยากเห็นวันที่ลูกเติบโตและมีชีวิตเหมือนกับคนทั่วไป ในใจนึกแต่ขอบคุณผู้ใจบุญทุกคน ที่ร่วมกันบริจาคเงินให้ผู้ป่วยที่ต้องการความช่วยเหลือ อย่างครอบครัวของเรา พวกคุณได้ทำบุญอันยิ่งใหญ่จริง ๆ

ช่วงการเปลี่ยนถ่ายไขกระดูก ฉันและสามีต้องมาตรวจเลือด และโชคดีที่ลูกรับเลือดของฉันได้ หลังจากเปลี่ยนถ่าย
ไขกระดูกแล้ว ลูกต้องอยู่ห้องปลอดเชื้อเป็นเวลา 1 เดือน ซึ่งฉันก็นอนเฝ้าลูกอยู่ที่หน้าห้องทุกวัน ดีใจที่เห็นเขาค่อย ๆ ดีขึ้น

ก่อนลูกกลับบ้าน ฉันปัดกวาดบ้านสะอาดเอี่ยม แก้วน้ำ จานชาม ช้อนส้อมหรือแม้แต่เครื่องครัวสำหรับทำอาหารให้ลูกก็ซื้อใหม่หมด ไม่ให้ลูกใช้ร่วมกับคนอื่น เพราะเป็นห่วงเรื่องความสะอาดและการติดเชื้อ และพยายามดูแลเรื่องอาหารการกิน เพราะเป็นห่วงที่ตอนนี้ลูกเหลือไตเพียงข้างเดียว

นอกจากนี้ลูกยังต้องใส่หน้ากากอนามัยตลอดเวลาเพื่อป้องกันเชื้อโรค เมื่อเริ่มโตลูกรู้เรื่องมากขึ้นก็เริ่มงอแง ไม่ยอมใส่บ้างแต่ฉันจะใส่เป็นเพื่อนเขาตลอด โดยบอกเขาว่า “ถึงใครจะไม่ใส่ เราใส่กันสองคนก็ได้นะลูก”

วันที่เขางอแงไม่อยากมาโรงพยาบาลฉันก็คอยบอกเขาว่า “หนูต้องไปโรงพยาบาลนะลูก มันเป็นหน้าที่ของเรานะ”

ตอนนี้ผ่านมาเกือบหนึ่งปีแล้ว ลูกของฉันอาการดีขึ้นเรื่อย ๆ แต่ต้องมาตรวจอาการเป็นประจำทุกเดือน และรับยามากินอย่างต่อเนื่อง แม้วันนี้เขาจะยังไม่ได้ไปโรงเรียนเหมือนกับคนอื่น ๆ เพราะข้อจำกัดเรื่องความแข็งแรงของร่างกาย แต่ฉันก็สอนลูกให้หัดเขียนภาษาไทยและภาษาอังกฤษเป็นพื้นฐานไว้ รอวันที่เขาจะได้กลับไปใช้ชีวิตได้อย่างแข็งแรงเหมือนกับเด็กทั่วไป

ฉันขอขอบคุณทุกคนที่มีส่วนช่วยเหลือลูกสาวอย่างสุดหัวใจ น้ำใจและการให้ของพวกคุณทำให้ฉันได้ชีวิตของลูกกลับมา แม้ไม่รู้ว่าวันข้างหน้าจะเป็นเช่นไร แต่ก็ขอใช้เวลาทุกวินาทีต่อจากนี้ดูแลลูกให้ดีที่สุด 

ที่มา นิตยสาร Secret ฉบับที่ 186

เรียบเรียง เชิญพร คงมา

ภาพ ฝ่ายภาพ อมรินทร์พริ้นติ้งฯ

สไตลิสต์ ณัฏฐิตา เกษตระชนม์


บทความน่าสนใจ

เลี้ยงลูกอย่างไรไม่ให้แว้ง “กัด” พ่อแม่ บทความดีๆ จาก ท่าน ว.วชิรเมธี

แม้ เป็นมะเร็ง ก็สามารถ ถึงฝั่งฝันได้

keyboard_arrow_up