ความสุขอันเรียบง่ายแต่ลุ่มลึกของ อู๋-ธนากร โปษยานนท์

อู๋-ธนากร
อู๋-ธนากร

ความสุขอันเรียบง่ายแต่ลุ่มลึกของ อู๋ธนากรโปษยานนท์

อู๋ธนากรโปษยานนท์คือพระเอกชื่อดังคนหนึ่งของวงการละครโทรทัศน์ก่อนจะเปลี่ยนไปเล่นบทอื่นๆ เพียงปีละไม่กี่เรื่อง จนกระทั่งช่วงหลายปีหลังมานี้ที่คนดูละครเริ่มกลับมาสนใจเขาอีกครั้งในฐานะนักแสดงเจ้าบทบาท แม้ไม่ใช่พระเอกแต่ก็สร้างกระแสชื่นชมในฝีมือการแสดงไม่แพ้เมื่อก่อน

ทราบว่าสนใจศึกษาธรรมะมาระยะหนึ่งแล้ว 

ย้อนไปเมื่อเจ็ดปีก่อน มีโอกาสบวชเป็นครั้งที่สองที่วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร ผมเคยบวชครั้งแรกตอนอายุสามสิบ จริง ๆตั้งใจจะบวชตอนเบญจเพส แต่ไม่มีเวลา พอคุณพ่อเสียและพอมีเวลาก็เลยบวช แต่ตอนนั้นประตูธรรมะก็ยังไม่เปิด จำได้ว่าก่อนสึกพระอาจารย์สอนว่า เราออกมาจากกองมูตรแล้วนะ แต่สุดท้ายผมก็กระโดดลงไปใหม่ คราวนี้ใช้ชีวิตเละเทะหนักกว่าเดิม

ครั้งแรกบวชที่วัดไหนคะ ทำไมออกมาเป็นอย่างนั้นได้

วัดบวรฯครับ แต่ผมว่าไม่เกี่ยวกับวัดนะ มันอยู่ที่ตัวคน ไม่ว่าเราอยู่ที่ไหนก็แล้วแต่ ทุกอย่างอยู่ที่ตัวเราหมด ไม่เกี่ยวกับสถานที่ เหมือนเราไปนั่งวิปัสสนาในป่า ถ้าใจเราไม่สงบ มันก็ไม่สงบ สถานที่ไม่ช่วยอะไร

ทำไมถึงบวชครั้งที่สองคะ

ก่อนบวชครั้งที่สองประมาณหนึ่งปี พี่ที่เป็นหุ้นส่วนบริษัทเป็นมะเร็ง จริง ๆ พี่คนนี้ไม่เห็นความสำคัญของการบวช ไม่เชื่อว่าพระพุทธเจ้ามีจริง เขาเชื่อแค่ว่ามีคำสอนเท่านั้น จะว่าไปการบวชครั้งแรกของผมก็มีข้อดี คืออย่างน้อยเวลาที่เจอเหตุการณ์ร้าย ๆ ก็คิดว่าธรรมะช่วยได้ จึงพาเขาไปหาพระอาจารย์ที่วัดบวรฯ ไปขอบวช พอเขาเขียนใบสมัครเสร็จ ผมก็ไม่รู้ยังไง ยกมือไหว้พระอาจารย์ บอกว่าขอบวชด้วยคนครับ หลังบวชก็ไปอยู่ที่วัดวังพุไทร จังหวัดเพชรบุรี และอีกวัดที่ปากช่อง บวชคราวนี้พระอาจารย์บอกว่าบวชนานนะ บวชสองเดือน คือบวชเดือนธันวาคมปีนี้ แล้วไปสึกมกราคมปีถัดมา จริง ๆ แล้วคือบวชเดือนเดียว

ระหว่างบวชเป็นอย่างไรบ้างคะ 

ตอนบวชพระอาจารย์ไม่ได้ให้ฝึกอะไรมาก ส่วนใหญ่ผมฟังธรรมะของหลวงปู่ชาแล้วนำมาปฏิบัติเองมากกว่า สิ่งที่พระอาจารย์สอนส่วนใหญ่เป็นเรื่องการใช้ชีวิตทางโลกว่าใช้อย่างไรให้พอเหมาะพอดี เหตุที่ท่านสอนอย่างนี้คงเป็นเพราะเห็นว่าผมไม่ได้บวชระยะยาว อย่างไรเสียก็ต้องออกไปใช้ชีวิตข้างนอก อย่างเรื่องการดื่ม พระอาจารย์ก็บอกว่า ถ้าจำเป็นต้องไปงานก็ให้ดื่มแต่พอประมาณ อย่าดื่มมากเกินไป

สิ่งหนึ่งที่พระอาจารย์เคยสอนแล้วผมมองว่าเป็นเรื่องยากที่คนทางโลกจะเข้าใจก็คือ เมื่อพ่อแม่ป่วยแล้วท่านไม่ยอมกินข้าวเราก็อยากป้อนข้าวท่าน แต่ไม่เคยมองเลยว่านั่นคือการทำให้พ่อแม่เป็นทุกข์ ฉะนั้นเราก็ต้องวางอุเบกขา ไม่อย่างนั้นจะเป็นการก่อกรรมต่อกัน ในอีกมุมหนึ่ง พระท่านบอกว่า นั่นอาจเป็นกรรมของพ่อแม่ก็ได้ที่ทำให้ท่านไม่อยากกินข้าว

อย่างเรื่องของพระทางอีสานที่ถูกฆาตกรรม แล้วโยมพ่อของท่านออกมาบอกว่าอโหสิกรรมให้ เรื่องเหล่านี้ผมมองว่าเป็นเรื่องยาก

คลิกเลข 2 ด้านล่าง เพื่ออ่านหน้าถัดไป

keyboard_arrow_up