กายป่วยใจไม่ป่วย

“กายป่วยใจไม่ป่วย” ในวันที่หมอยาเป็นฝ่ายได้รับพลังใจจากผู้ป่วย

กายป่วยใจไม่ป่วย
กายป่วยใจไม่ป่วย

ในวันนี้ขอสารภาพในใจว่า ไม่อยากมาทำงานเลย ด้วยความเหนื่อยล้าและท้อแท้จากการเป็นผู้ดูแลพ่อที่ป่วยเป็นโรคเบาหวานแล้วไม่ยอมควบคุมอาหาร แอบกินขนมและน้ำอัดลม จนฉันอดไม่ได้และเผลอต่อว่าไป กายป่วยใจไม่ป่วย

ความรู้สึกผิดคือสาเหตุของความคิดติดลบที่ดูดกลืนพลังชีวิตไป แต่งานให้บริการด้านสุขภาพไม่เคยมีวันหยุด การจ่ายยาให้ผู้ป่วยโรคเอดส์ซึ่งกำลังนั่งรอรับยาต้านไวรัสกลายเป็นงานปกติของฉัน แม้ว่าในใจของตัวเองกลับรู้สึกตัวว่าไม่ปกติ

ปัญหาในใจที่ทำให้ฉันจมอยู่กับความเป็นทุกข์ดึงขีดความอดทนในการทำงานของฉันให้ต่ำลง

หญิงสาวต่างวัยสองคนนั่งประจันหน้ากันอยู่ในห้องยา หญิงสูงวัยคนหนึ่งป่วยเป็นเอดส์ โรคร้ายที่ไม่มีวันรักษาหาย กำลังรอรับยาเพื่อต่อชีวิต กับสาวอีกคนผู้อ่อนวัยกว่าเป็นบุคลากรทางการแพทย์ที่แสนจะเพียบพร้อม

ใบหน้าบูดบึ้งที่ซ่อนอยู่ภายใต้หน้ากากอนามัยสีเขียวกับใบหน้าสดใสที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มอย่างเปิดเผย ทำให้เกือบแยกไม่ออกว่าใครเป็นผู้ป่วย ใครเป็นหมอยา

ภายหลังการสวัสดีกันและกัน ฉันในชุดเครื่องแบบสีขาวสวมแว่นนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ เปิดดูประวัติการรักษา ก่อนจะชวนหญิงสาวที่สูงวัยกว่า ผิวขาวหุ่นท้วม มีลักยิ้มที่สองแก้ม พูดคุยกันเรื่องความสำคัญในการกินยาตรงเวลา เนื่องจากผลเลือดแสดงภูมิคุ้มกันที่ต่ำลงซึ่งส่งผลต่อการควบคุมโรคร้ายนี้

ฉันใช้คำถามที่เข้ากับสถานการณ์เพื่อแอบจับผิดผู้ป่วยว่าลืมกินยาหรือไม่ ก่อนที่จะเริ่มเทศน์กัณฑ์ใหญ่ตามความเคยชินกับคนที่มักจะขาดยา คุณป้าจึงหยิบยาที่บรรจงจัดใส่ซองมาแสดงให้ดูถึงความตั้งใจในการกินยา

“แม้จะเป็นโรคร้าย แต่ก็มีโชคดีนะหมอ ชีวิตที่เหลืออยู่ต้องทำให้ดี”

เมื่อเห็นว่าฉันนิ่งไป คุณป้าช่วยขยายความต่อให้คลายสงสัยถึงความโชคดีจากการเป็นโรคร้าย

“เป็นโรคนี้ก็ยังดีกว่าโรคเบาหวานนะ ต้องคุม โน่นนี่ก็กินไม่ได้ แต่ฉันกินได้หมด”

ด้วยคำพูดที่ฉันไม่เคยคิดว่าจะได้ยินมาก่อน ทำให้รู้สึกสนใจในมุมมองความคิดของเธอ จนต้องขยายเวลาคุยกันต่อ

“คนอื่นเขาไม่เป็นไร แต่เขายังทำไม่ได้เหมือนเรา” คุณป้าเล่าถึงน้องชายของเธอที่สุขภาพแข็งแรง แต่ไม่มีบ้านมีรถเหมือนเธอ ส่วนพี่สาวอีกคนที่ไม่ป่วยมีลูกสามคน แต่มีปัญหาทั้งยาเสพตดิและการพนัน ในขณะที่ลูกสาวทั้งสองคนของคุณป้าตั้งใจเรียน หางานพิเศษทำ ไม่เคยทำตัวมีปัญหา

“พ่อ เราเป็นโรคนี้ก็ดีเนอะ อยู่กันมาก็ไม่เคยทะเลาะกันเลย” คุณป้าเล่าถึงสามีที่ติดโรคจากเธอ ในอดีตเมื่อสามีรู้ความจริงแล้วก็รับไม่ได้ ยอมตายแต่ไม่ยอมมาหาหมอ จนเธอต้องกราบขอร้องอ้อนวอนให้มารักษาตัว เพราะคิดว่าตัวเองเป็นคนบาป ปัจจุบันทั้งคู่กลายเป็นสามีภรรยาที่ช่วยดูแลกันและกัน แม้ว่าครอบครัวของเธอจะแยกกันอยู่ตามหน้าที่การงานและการเล่าเรียน

“ทุกวันนี้ก็โทร.ประชุมสายคุยกันพ่อแม่ลูก ปีนึงได้เจอหน้ากันไม่กี่ครั้ง” คุณป้าเล่าถึงความสัมพันธ์อันอบอุ่นของครอบครัวที่ป่วยกายแต่สุขใจ

เรื่องราวของผู้ป่วยคนนี้ทำให้ฉันได้สติ กลับมาคิดถึงตัวเองและรู้สึกว่าความขุ่นมัวในใจของฉันจางหายลงไปอย่างไม่น่าเชื่อ

ฉันตรวจสอบยาต้านไวรัสให้ถูกต้องและเพียงพอกับวันนัดหมายการรับยาในครั้งหน้า ก่อนส่งมอบถุงยาให้ผู้ป่วยเหมือนเช่นทุกครั้ง แต่ในครั้งนี้ฉันกลับรู้สึกว่าเป็นผู้ได้รับพลังงานในการต่อสู้กับปัญหาของตัวเอง

ขอขอบคุณกำลังใจจากการแบ่งปันประสบการณ์ของผู้ป่วยให้แก่เภสัชกรในวันที่กำลังอ่อนแอ

 

ที่มา  นิตยสาร Secret

คอลัมน์  stories from our readers

เรื่อง  ดวงแก้ว อังกูรสิทธิ์

Image by HeungSoon on Pixabay

Secret Magazine (Thailand)

IG @Secretmagazine


บทความน่าสนใจ

จะเกิดอะไรขึ้นกับตัวเรา เมื่อเจริญสติภาวนาเป็นประจำ

คาร์ลอส สลิม เอลู มหาเศรษฐีใจบุญแห่งเม็กซิโก แบบอย่างของผู้บริหารที่ดีเลิศ

นิทานธรรมะ กระต่ายผู้ทรงศีล ยอมเสียสละปรารถนาให้ชีวิตเป็นทาน

ตัวอย่างของ การทำทานด้วยเจตนาอันไม่บริสุทธิ์ – ข้อคิดดี ๆ ที่ชาวพุทธควรรู้

keyboard_arrow_up