“ขัดห้องน้ำวัด” งานปิดทองหลังพระ ที่มีเรื่องราวมากกว่าคุณคิด

ขัดห้องน้ำวัด
ขัดห้องน้ำวัด

“ขัดห้องน้ำวัด” งานปิดทองหลังพระ ที่มีเรื่องราวมากกว่าคุณคิด

หลายคนไปทำบุญที่วัดด้วยทรัพย์สินและสิ่งของ ในขณะที่อีกหลายคนทำบุญด้วยการ “ลงแรง” การทำบุญด้วยการลงแรง  หรือเรียกว่า  เวยยาวัจจมัยเป็นหนึ่งในบุญกิริยาวัตถุ 10  มีความหมายว่า  การช่วยเหลือผู้อื่นในงานที่ชอบ… ขัดห้องน้ำวัด ก็เป็นหนึ่งในนั้น

พระไพศาล  วิสาโล  อธิบายความหมายของเวยยาวัจจมัยไว้ว่า  หมายถึง “การทำบุญด้วยการขวนขวายรับใช้  รวมความถึงการช่วยเหลือกิจส่วนรวม  เช่น  การดูแลรักษาสิ่งแวดล้อมการอนุรักษ์ป่า  การรักษาสมบัติสาธารณะ  การดูแลชุมชนให้เป็นระเบียบเรียบร้อย  การชักชวนผู้คนให้ประหยัดพลังงานต่อต้านคอร์รัปชัน  การเป็นจิตอาสาช่วยเหลือผู้ที่เดือดร้อนตกทุกข์ได้ยาก  หรือเป็นอาสาสมัครช่วยเหลืองานปฏิบัติธรรม

 “คนที่ช่วยเหลืองานวัดเป็นประจำ จะเรียกว่าไวยาวัจกร  แต่ที่จริงการช่วยเหลืองานส่วนรวม  ไม่จำเป็นต้องช่วยงานวัดก็ถือว่าเป็นการบำเพ็ญเวยยาวัจจมัยเช่นกัน”

 

อานิสงส์ของการขัดห้องน้ำ…ในสมัยพุทธกาล

ในสมัยพุทธกาล  มหาเศรษฐีสามีภรรยาแห่งพระนครโกสัมพี  มีบุตรนามว่า “พากุละ” หลังจากเกิดได้เพียง 5 วัน  มารดาบิดาพร้อมด้วยเครือญาติได้พาทารกน้อยไปอาบน้ำชำระร่างกายที่แม่น้ำคงคาอันศักดิ์สิทธิ์  ระหว่างที่คนใช้กำลังอาบน้ำให้ทารกอยู่นั้น  มีปลาตัวใหญ่ว่ายผ่านมา  เห็นทารกน้อยก็เข้าใจว่าเป็นอาหาร  จึงฮุบทารกกลืนเข้าไปในท้องแล้วว่ายน้ำหนีไป  สร้างความเศร้าโศกเสียใจแก่มารดาและบิดาเป็นอย่างยิ่ง

ด้วยอำนาจบุญญาธิการของทารกพากุละเมื่อเข้าไปอยู่ในท้องปลาก็ไม่ได้รับอันตรายแต่อย่างใด  กลับนอนสบายเหมือนอยู่บนที่นอนธรรมดา  ในทางกลับกันปลายักษ์กลับรู้สึกเดือดร้อนกระวนกระวาย  เที่ยวแหวกว่ายไปตามกระแสน้ำ  จนติดตาข่ายของชาวประมงที่อาศัยในนครพาราณสี

สามีภรรยามหาเศรษฐีแห่งเมืองพาราณสีซื้อปลายักษ์ตัวนี้ไป  หลังจากผ่าท้องปลาและพบทารกน้อยนอนอยู่ในนั้นก็เกิดความรักใคร่ราวกับว่าเป็นบุตรของตน  จึงเลี้ยงดูทารกพากุละเป็นอย่างดี

ข่าวของทารกน้อยในท้องปลาแพร่มาถึงเมืองโกสัมพี หลังเศรษฐีและภรรยาทราบเรื่องก็รู้ทันทีว่าเป็นบุตรชายของตน จึงรีบเดินทางมายังกรุงพาราณสีเพื่อขอทารกน้อยคืน  แต่เศรษฐีแห่งเมืองพาราณสีไม่ยอมคืนให้  พร้อมบอกว่า  “เราเป็นผู้ซื้อปลาตัวนี้  ดังนั้นทารกที่อยู่ในครรภ์ของปลาก็ถือเป็นสมบัติของเราด้วยเช่นกัน”

เมื่อตกลงกันไม่ได้  เศรษฐีทั้งสองฝ่ายจึงได้ถวายฎีกาต่อพระเจ้าพรหมทัตผู้มีปัญญามาก  พระองค์ทรงวินิจฉัยว่า “ทารกน้อยผู้นี้เป็นผู้มีบุญญาธิการมาก  พ่อแม่เพียงสองคนไม่สามารถเลี้ยงดูเขาได้  จึงตัดสินให้ทารกน้อยผู้นี้มีบิดา 2 คนและมารดา 2 คน  พร้อมให้ทั้งสองตระกูลช่วยกันเลี้ยงดู  โดยผลัดกันเลี้ยงคราวละ 4 เดือน”

ตั้งแต่นั้นเศรษฐีทั้งสองตระกูลก็เลี้ยงดูเด็กน้อยเป็นอย่างดี  พากุละเสวยสุขในทรัพย์สมบัติจนอายุ 80 ปี  เป็นเวลาเดียวกับที่พระพุทธเจ้าเสด็จมาแสดงธรรมที่เมืองโกสัมพี ท่านพากุละจึงตามไปเข้าเฝ้าและฟังพระธรรมเทศนาของพระพุทธองค์  พอฟังจบก็เกิดความเลื่อมใสศรัทธาบรรลุเป็นพระโสดาบันในทันที

จากนั้นท่านพากุละจึงทูลขอบรรพชาอุปสมบท  หลังปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐานเพียง 7 วันก็บรรลุพระอรหันต์

แม้พระพากุละจะมีอายุมากถึง 80 ปีแล้ว  แต่ท่านก็ปฏิบัติกิจสงฆ์  เช่น  กวาดลานวัด  ทำความสะอาดวัด  ขัดห้องน้ำไม่เคยขาด  อีกทั้งยังไม่เคยบ่นปวดหลัง  ปวดตัวหรือแม้แต่เจ็บป่วยเป็นไข้เลย  สร้างความสงสัยในหมู่พระสงฆ์ยิ่งนัก พระอานนท์จึงนำเรื่องนี้ไปกราบทูลถามพระพุทธเจ้าจึงทราบว่าเมื่อชาติก่อนพระพากุละก่อกรรมดีไว้มาก  ท่านชอบสร้างห้องน้ำถวายวัดบ้าง  สร้างห้องน้ำสาธารณะให้ผู้อื่นได้ใช้บ้าง  อีกทั้งยังชอบทำความสะอาดห้องน้ำเป็นนิจ  จึงส่งผลให้ท่านเสวยบุญในชาตินี้

พระพากุละดับขันธปรินิพพานด้วยวัย 160 ปี  ก่อนนิพพาน  ท่านได้เข้าเตโชสมาบัตินั่งนิพพานท่ามกลางภิกษุสงฆ์เมื่อท่านนิพพานแล้ว  เตโชธาตุก็บังเกิดเป็นไฟไหม้สรีระร่างกายของท่านให้หมดไป ณ ที่นั้นเอง

 

เวยยาวัจจมัย ศูนย์ปฏิบัติธรรม

พระครูโชติวัตรวิมล  เจ้าอาวาสวัดคลองตาลอง  สำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดนครราชสีมา  แห่งที่ 20  พูดถึงงานที่วัดแห่งนี้ต้องการอาสาสมัครมาช่วยทำงานว่า

“ถ้าสนใจจะมาทำบุญแบบลงแรงที่วัดคลองตาลอง อาตมาอยากให้ช่วยทำความสะอาดห้องน้ำ  เพราะห้องน้ำที่วัดมีมากกว่า 500 ห้อง  เพื่อรองรับผู้ปฏิบัติธรรมที่มีจำนวนมาก บางคอร์สมากัน 3,000 กว่าคนก็มี

“การทำบุญด้วยการขัดห้องน้ำนั้นเป็นการทำงานอย่างต่ำแต่ใจสูง  ผู้ที่มาปฏิบัติธรรมที่นี่ส่วนใหญ่ถ้าปฏิบัติไม่ได้ อาตมาจะแนะนำให้ไปขัดห้องน้ำ  ขัดไปอธิษฐานจิตไปด้วยเผื่อแผ่ให้ตัวเอง  ให้พ่อแม่  และคนที่รัก  พอขัดสัก 2 - 3 ห้อง แล้วกลับมานั่งสมาธิจะได้ผลดีขึ้น  หรือเรียกว่าเห็นผลทันตาก็ว่าได้”

 

เรื่อง ชลธิชา  แสงใสแก้ว

keyboard_arrow_up