Editor’s story 03 | อยู่กันอย่างพี่น้อง

กว่าที่นิตยสารสักฉบับจะออกวางจำหน่ายได้นั้น ต้องอาศัยทีมงานหลายคนร่วมมือร่วมใจกันทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด

            ในฐานะบก.บห. ต้องบอกว่าโชคดีมากที่มีทีมงานทั้งเก่งและทัศนคติดีกันทุกคน  น้อง ๆ มักทำให้ฉันยิ้ม หัวเราะ ไปจนถึงขำกลิ้งอยู่เสมอ   อย่างขณะกำลังเขียนต้นฉบับนี้ ได้ยินพวกเขาคุยกันเรื่องอะไรสักเรื่อง แล้วพี่กุ๊ก (น้องกองบรรณาธิการที่อายุ 30 ขึ้นไป ฉันเรียกว่าพี่ทุกคน ) พูดขึ้นมาว่า

“สวยมักนก ตลกมักได้”

สาวจูน สาวที่พยายามจะสวยที่สุดในกองบรรณาธิการสวนกลับมาด้วยน้ำเสียงหนักแน่นจากประสบการณ์ของตัวเองว่า

“ไม่แน่หรอก พี่กุ๊ก  ทั้งสวยทั้งตลกก็นกได้เหมือนกัน”

สิ้นเสียงเธอ ก็ได้ยินเสียงหัวเราะจากทุกคน เพราะคนพูดก่อวีรกรรมไว้ไม่น้อย

เมื่อเข้ามาเป็นบรรณาธิการบริหารใหม่ ๆ ฉันบอกน้อง ๆ ว่า

“พี่ขอให้ทุกคนอยู่ด้วยกัน ทำงานด้วยกันอย่างพี่น้อง”

วันดีคืนดีก็ได้ยินเสียงสาวจูนดังขึ้นอย่างมีอารมณ์ว่า

“เชอร์รี่  ลงเรื่องในเพจทับเรื่องของพี่ได้ยังไง เห็นไหมเรื่องพี่หายไปเลย  ไม่รู้ล่ะ พี่ไม่ทำใหม่แล้วนะ”

แล้วเสียงพูดคุย เสียงหัวเราะจากทุกคนในกองบรรณาธิการที่เคยดังอยู่เป็นปกติก็หายไปทันที  ฉันสัมผัสได้ถึงบรรยากาศตึงเครียด  แต่ไม่คิดจะเข้าไปแทรกแซง  ได้เฝ้ามองอยู่ห่าง ๆ  ปรากฏว่าพอเที่ยงสองสาวก็กอดคอกระหนุง กระหนิงไปกินข้าวด้วยกัน  นับจากวันนั้นน้อง ๆ  มักแซวกันเองว่า

“พวกเราอยู่กันอย่างพี่น้องทะเลาะกัน”

ฉันได้แต่ยิ้มและบอกใคร ๆ เสมอว่า

“น้อง ๆ กองซีเคร็ตอยู่กันอย่างพี่น้องทะเลาะกัน ‘ได้’”

ในการทำงานกับคนจำนวนมาก ย่อมมีเรื่องที่เห็นไม่ตรงกันหรือขัดแย้งกันได้เสมอ  หากคนที่ทำงานด้วยกันทะเลาะกัน ‘ไม่ได้’ นั่นอาจหมายความว่าเขาไม่อาจกลับมา ‘ดี’ กันได้ หรือไม่อาจกลับมาทำงานร่วมกันได้เช่นกัน

 

พัชรา โพธิ์กลาง

บรรณาธิการบริหารนิตยสาร Secret

keyboard_arrow_up