ยักษิณี

ยักษิณี “กาลี” ผู้บรรลุโสดาปัตติผลได้ด้วยการเลิกจองเวร

ยักษิณี
ยักษิณี
ยักษิณี “กาลี” ผู้บรรลุโสดาปัตติผลได้ด้วยการเลิกจองเวร – ที่เมืองสาวัตถี มีเด็กหนุ่มคนหนึ่ง เมื่อพ่อของเขาเสียชีวิตแล้ว เขาก็ได้เลี้ยงดูแม่มาโดยลําพัง
1
เขาต้องทํางานทั้งในบ้านและนอกบ้าน แม่ของเขาเห็นดังนั้นก็รู้สึกสงสาร อยากให้เขามีภรรยา จะได้แบ่งเบาภาระในบ้านไปเสียบ้าง แต่เขาไม่ต้องการ ทั้งยังห้ามแม่หลายครั้งหลายหน แต่แม่ก็ยังคงพยายามหาหญิงสาวมาให้อยู่เรื่อย เขาจึงบอกว่า ถ้าแม่จะไปสู่ขอจริงๆ ก็ขอให้ไปขอจากบ้านสกุลที่เขาชอบ
2
ในที่สุดแม่ก็สู่ขอผู้หญิงที่ลูกชอบมาให้เรียบร้อย แต่ปรากฏว่าหญิงนั้นเป็นหมัน แม่เกรงว่าตระกูลจะขาดผู้สืบทอด จึงรบเร้าให้เขามีภรรยาน้อยอีกคนหนึ่ง
3
หญิงสะใภ้ได้ยินแม่สามีรบเร้าสามีบ่อยๆ ก็คิดว่าเขาคงทนรบเร้าอยู่ได้ไม่นาน หากได้สะใภ้ใหม่มาแล้วมีลูก ตนเองก็จะลดฐานะลงไปเป็นคนรับใช้ อย่ากระนั้นเลย เราหาให้เองดีกว่า หญิงคนนั้นจะได้อยู่ในอํานาจของเรา คิดแล้ว นางจึงไปนําหญิงที่คุ้นเคยกันผู้หนึ่งมา
4
ตอนแรกๆ ก็ดี แต่พอนานเข้า นางก็มีใจริษยากลัวว่าตนจะตกต่ําอีก จึงบอกภรรยาน้อยว่า ถ้าตั้งครรภ์ขอให้บอกแต่เนิ่นๆ
5
ภรรยาน้อยพาซื่อ พอตั้งครรภ์ก็บอกนาง นางจึงแอบใส่ยาในอาหาร เป็นผลให้ภรรยาน้อยแท้งลูกไปถึงสองครั้ง
6
ครั้งที่ 3 ภรรยาน้อยไปปรึกษากับเพื่อนๆ เพื่อนได้เตือนให้ระวังตัวจากภรรยาหลวง คราวนี้ภรรยาน้อยจึงเงียบอยู่ ไม่ได้บอกให้นางรู้จนกระทั่งครรภ์แก่ แต่ปรากฏว่าเด็กขวางตอนคลอด ทําให้ภรรยาน้อยถึงแก่ความตาย ก่อนจะสิ้นใจภรรยาน้อยอธิษฐานขอจองเวรกับภรรยาหลวง เมื่อตายแล้ว นางจึงเกิดเป็นแมวตัวเมียในบ้านนั่นเอง
7
ฝ่ายสามีมารู้ภายหลังว่าภรรยาหลวงทํายาใส่อาหารทําลายครรภ์ของภรรยาน้อยถึงสองครั้งก็โกรธจัด ประหารภรรยาหลวงเสีย นางจึงไปเกิดเป็นแม่ไก่
8
พอแม่ไก่ตกไข่ แมวก็ไปกินเสียทั้งสามครั้ง แม่ไก่ผูกพยาบาท ขอให้เกิดเป็นอะไรสักอย่างที่จะทําร้ายแมวได้ แม่ไก่จึงไปเกิดเป็นแม่เสือเหลือง ส่วนนางแมวไปเกิดเป็นแม่เนื้อ พอแม่เนื้อตกลูกทีไร เสือเหลืองก็มากินเสียทุกครั้ง แม่เนื้อผูกพยาบาท พอตายลงจึงไปเกิดเป็นนางยักษิณี ส่วนแม่เสือไปเกิดเป็นหญิงชาวบ้านธรรมดา เมื่อหญิงนั้นคลอดลูก นางยักษิณีก็ปลอมแปลงตัวเป็นเพื่อนของเธอมากินลูกเสียทุกครั้ง
9
พอครั้งที่ 3 หญิงนั้นหนีไปคลอดลูกที่อื่น ส่วนนางยักษิณีก็เกิดติดภารกิจเข้าเวรส่งน้ําให้ท้าวเวสสุวรรณหลายเดือน พอออกเวรก็รีบกลับมาบ้านหญิงนั้นและได้รู้ว่าหญิงนั้นหนีไปคลอดลูกที่บ้านพ่อแม่ของตน ยักษิณีจึงรีบวิ่งตามไปทันที
10
ส่วนหญิงคู่เวรหลังคลอดลูกแล้วเธอจึงเดินทางกลับมากับสามี พอมาถึงสระน้ําหน้าวัดเชตวัน สามีลงอาบน้ําในสระ ส่วนเธอยืนให้นมลูกคอยอยู่ เหลียวมาเห็นนางยักษ์กําลังวิ่งมาอย่างเร็ว จึงตะโกนร้องเรียกสามีให้ช่วย เมื่อเห็นท่าว่าสามีจะขึ้นมาไม่ทัน เธอจึงอุ้มลูกวิ่งหนีเข้าไปในวัดเชตวัน
11
เวลานั้นพระศาสดากําลังประทับแสดงธรรมอยู่ในธรรมสภา เธอนําลูกไปวางไว้ใกล้พระบาทแห่งพระผู้มีพระภาค ละล่ําละลักทูลว่า “ขอได้โปรดเป็นที่พึ่งของเด็กคนนี้ด้วยเถิดเพคะ”
12
นางยักษ์วิ่งตามมาจนถึงประตูวัด แต่สุมนเทพผู้สิงอยู่ที่ซุ้มประตูไม่ยอมให้นางเข้า
13
พระศาสดาทรงทราบเหตุการณ์โดยตลอด จึงมีรับสั่งให้พระอานนท์ไปนํานางยักษ์เข้ามา หญิงนั้นเห็นนางยักษ์ก็ตกใจกลัว ร้องขอให้พระศาสดาช่วย
14
พระศาสดาตรัสปลอบว่า
15
“อย่ากลัวเลย ณ ที่นี้นางยักษ์จะทําอันตรายไม่ได้”
16
ว่าแล้วพระองค์ก็ตรัสกับนางยักษ์ว่า
17
“ดูก่อน ยักษิณีและกุลธิดา เหตุใดเจ้าทั้งสองจึงจองเวรกันเช่นนี้ ถ้าไม่ได้พบพระพุทธเจ้าเช่นเรา เวรของเจ้าทั้งสองจะอยู่ไปชั่วกัป เหมือนเวรของงูกับพังพอน กากับนกเค้า เวรย่อมไม่ระงับด้วยการจองเวร แต่ย่อมระงับด้วยการไม่จองเวร”
18
พระศาสดาทรงเทศนาให้ทั้งสองฟังโดยละเอียดลึกซึ้ง เมื่อจบเทศนา นางยักษ์ได้บรรลุโสดาปัตติผลเป็นโสดาบันผู้มีศีล 5 สมบูรณ์ พระศาสดารับสั่งให้หญิงนั้นส่งลูกให้ยักษิณี กุลธิดากราบทูลว่าเธอกลัว แต่พระศาสดาตรัสว่าอย่ากลัวเลย นางยักษ์เป็นผู้ไม่มีอันตรายแล้ว เธอจึงยอมส่งลูกให้
19
ฝ่ายนางยักษ์เมื่อรับเด็กไปกอดจูบแล้วก็ส่งคืนให้พลางร้องไห้ พระศาสดาจึงตรัสถามว่า “เจ้าร้องไห้ทําไม”
20
นางยักษ์ทูลว่า “ข้าแต่พระองค์ เมื่อก่อนนี้ข้าพระพุทธเจ้าหากินโดยไม่เลือก ก็ยังหาอาหารได้ไม่อิ่มเลย ต่อจากนี้ไปข้าพเจ้าจะมีชีวิตอยู่ได้อย่างไรกัน”
21
พระศาสดาจึงรับสั่งให้กุลธิดานํานางยักษ์ไปเลี้ยงไว้ที่บ้านและขอให้อุปการะนางอย่างดี
22
ฝ่ายนางยักษ์เมื่ออยู่กับกุลธิดาก็ช่วยบอกว่า ปีนี้ฝนจะตกมากให้ทํานาบนที่ดอน หรือปีนี้ฝนจะตกน้อยให้ทํานาในที่ลุ่ม กุลธิดาทําตามคําแนะนําของนางยักษ์ทําให้ได้ข้าวดีทุกปี
23
ชาวบ้านทั้งหลายเมื่อรู้ข่าวก็ชวนกันมาถามบ้าง นางยักษิณีก็บอกให้ คนทั้งหลายจึงนําข้าว น้ํา และผลไม้มามอบให้เป็นการตอบแทน
24
ทั้งสองฝ่ายจึงอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข เพราะต่างก็มีอุปการะซึ่งกันและกัน
25

ที่มา : นิตยสาร Secret

เรียบเรียง : ขวัญ เพียงหทัย

keyboard_arrow_up