การให้

ความสุขเล็กๆจาก การให้ ของคุณลุงแท็กซี่

การให้
การให้

ความสุขเล็กๆจาก การให้ ของคุณลุงแท็กซี่

ความสุขเล็กๆจาก การให้ ของคนขับแท็กซี่

ทุกครั้งที่เรียกแท็กซี่ ฉันมักลุ้นอยู่ในใจว่า วันนี้จะเจอคนขับแบบไหน…. วันไหนโชคร้ายก็ต้องนั่งสวดมนต์ไปตลอดทาง เพราะความเร็วขนาดนั้น กลัวว่าจะถึงวัดก่อนถึงบ้าน บางวันอยากนั่งคิดอะไรเงียบ ๆ ก็มักเจอคนขับช่างคุย แต่นาน ๆ ครั้งก็ได้ฟังเรื่องราวดี ๆ   ที่ทำให้ยิ้มได้แม้ลงจากรถมาแล้ว

วันนั้น จำไม่ได้ว่าเริ่มต้นบนสนทนาด้วยเรื่องอะไร แต่คุยกันไปมาสักพักก็รู้ว่าคนขับเป็นอดีตข้าราชการเกษียณได้ ๓-๔ ปีแล้ว ฐานะครอบครัวไม่ลำบากอะไร มาขับแท็กซี่เพื่อไม่ให้ว่างเกินไป

“กว่าจะออกจากบ้านก็สาย ๆ สิบโมงสิบเอ็ดโมง ค่ำ ๆ ห้าหกโมงเย็นก็กลับบ้านแล้ว ไม่อย่างนั้นลูก ๆ จะโทรตาม” คนขับบอกอย่างอารมณ์ดีก่อนเล่าต่อว่า

“วันก่อนผมไปส่งผู้โดยสารแถว ๆ สมุทรปราการ แวะกินข้าวร้านใกล้อู่รถแท็กซี่ มีแท็กซี่นั่งกินข้าวอยู่ ๒-๓ คน สักพักเห็นผู้หญิงกับลูกเล็กอายุ ๒-๓ ขวบมั้ง เดินถามแท็กซี่แถวนั้น เดาว่าคงจะเรียกแท็กซี่ไปที่ไหนสักแห่ง แต่ไม่มีใครยอมไป ผมเลยเข้าไปถามว่าจะไปไหน เขาบอกว่าจะไปหาสามีแถวตลาดมหาชัย สามีทำงานให้เถ้าแก่เรือประมง เขาบอกตรง ๆ ว่ามีเงินแค่ร้อยกว่าบาท ยังไม่กินข้าว แต่ถ้าไปถึงที่นั่นจะเอาเงินจากสามีมาจ่ายให้

“ผมเลยบอกว่า กินข้าวให้อิ่มก่อน เดี๋ยวลุงไปส่ง ตอนนั้นคิดแต่แรกแล้วว่าโอกาสจะได้เงินค่ารถน้อยมาก แต่พอไปถึงจุดหมายปลายทางก็คิดว่าทำถูกแล้ว เพราะบ้านอยู่ในซอยลึกและเปลี่ยวมาก ถ้าไม่มาส่ง สองแม่ลูกจะมากันอย่างไร ค่าแท็กซี่เที่ยวนั้นสี่ร้อยกว่าบาท และพอไปถึง ปรากฏว่าสามีออกไปกับเรือ อีกสองวันถึงจะกลับ เถ้าแก่ที่พอจะให้ยืมเงินก็ไม่อยู่ กลับวันพรุ่งนี้

“ผู้หญิงคนนั้นพยายามขอยืมเงินใครต่อใครมาให้ค่าแท็กซี่  แต่แถวนั้นมีแต่คนงาน จะมีเงินที่ไหนมาให้ยืม ผมจึงบอกว่าไม่เป็นไร ลุงไม่เอาเงินหรอก แล้วก็คิดต่อว่าเขามีเงินร้อยกว่าบาท จ่ายค่าข้าวไปแล้ว คงเหลืออีกไม่กี่สิบบาท แล้วพรุ่งนี้จะกินอะไรกัน เลยให้เงินเขาไปอีกสองร้อย บอกเอาไว้กินข้าว เขาไหว้ขอบคุณใหญ่เลย พยายามขอที่อยู่ บอกว่าสามีกลับมาแล้วจะส่งเงินมาคืน ผมก็บอกว่าไม่เป็นไร ตั้งแต่ขับแท็กซี่มา วันนั้นเป็นวันที่ผมอารมณ์ดีที่สุด กลับบ้านอย่างมีความสุข นอกจากไม่ได้เงินแล้ว  ยังเสียเงินอีก”

แม้เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นมาหลายเดือนแล้ว แต่น้ำเสียงที่เล่ายังคงเต็มเปี่ยมไปด้วยความสุข

หากใครเคยมีคำถามทั้งในใจและพูดออกมาดังๆ ว่า ทำบุญทำทานไปตั้งเยอะ แบ่งปันไปก็ไม่น้อย เมื่อไหร่จะ “ได้” บ้าง เรื่องของคุณลุงแท็กซี่คงพอจะตอบข้อสงสัยนั้นได้ว่า “ให้” เมื่อไหร่ก็ “ได้” เมื่อนั้นล่ะค่ะ


เรื่องโดย :  พัชรา โพธิ์กลาง  


บทความที่น่าสนใจ

พลังของการทำความดีสุวรรณฉัตร พรหมชาติ เจ้าของฉายา แท็กซี่อุ้มบุญ

อาจารย์หมอประทีป ไวคำนวณ เมื่อชีวิตพลิกจากนักธุรกิจสู่การเป็นหมอจิตอาสา

นาย ณภัทร แจกไม้กอล์ฟแสนรักให้น้องๆ ที่ขาดแคลน หล่อ นิสัยดี และใจบุญ!!!

Jason Brown นักกีฬาผู้มี น้ำใจ รู้จักการให้และการแบ่งปัน

keyboard_arrow_up