ปั๊บ – พัฒน์ชัย ภักดีสู่สุข กับการทำสงครามภายในเพื่อเอาชนะความกลัว

ปั๊บ-พัฒน์ชัย ภักดีสู่สุข
ปั๊บ-พัฒน์ชัย ภักดีสู่สุข

ปั๊บ – พัฒน์ชัย ภักดีสู่สุข กับการทำสงครามภายในเพื่อเอาชนะความกลัว

ปั๊บ-พัฒน์ชัย ภักดีสู่สุข หรือ ปั๊บ Potato นักร้องเพลงร็อคขวัญใจวัยรุ่น มีงานอดิเรกที่เขาโปรดปรานเอามาก ๆ ซึ่งช่วยพลิกชีวิต และมีผลดีต่อการทำงานของเขา งานอดิเรกนี้เกิดมาจากความเป็น “เจ้าหนูจำไม” สงสัยในทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับตัวเขา นอกจากนี้เขายังบอกกับซีเคร็ตว่าทุกวันนี้เขายังต้องต่อสู้และทำสงครามอยู่… เขากำลังสู้รบอยู่กับใคร มาติดตามกัน

 

ทราบว่านั่งสมาธิเป็นงานอดิเรกด้วย

เป็นงานอดิเรกที่จริงจัง เรียกได้ว่าสนุกดีกว่าครับ จะเรียกว่าจริงจังไหม มันแล้วแต่ช่วงครับ แต่จะทำให้สนุกและเพลิดเพลินมากกว่า ไม่ได้เข้มงวดอะไร

 

เป็นมาอย่างไรจึงสนใจนั่งสมาธิ

บ้านผมนับถือศาสนาพุทธ แต่ผมเรียนโรงเรียนคริสต์มาตั้งแต่เด็ก และได้เรียนวิชาพระพุทธศาสนาอย่างเป็นเรื่องเป็นราวตอนขึ้นชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 เพราะย้ายมาเรียนที่โรงเรียนรัฐ ตอนนั้นก็เรียนแบบรู้ผ่าน ๆ ไม่ได้จริงจังอะไร ที่มาสนใจและได้นั่งสมาธิอย่างจริงจังคือตอนมาเรียนการแสดงกับหม่อมน้อย – หม่อมหลวงพันธุ์เทวนพ เทวกุล ตอนที่ผมเล่นภาพยนตร์เรื่องขอบคุณที่รักกัน ตอนนั้นเรียนอยู่กับท่านถึง 20 ครั้ง ในแต่ละครั้งช่วงท้ายคาบท่านจะสอนให้นั่งสมาธิทั้งทฤษฎีและปฏิบัติ บังเอิญช่วงนั้นผมมีปัญหาเรื่องความคิดในการทำงาน กลายเป็นคนคิดมาก ขี้กังวล คิดไปก่อน ด้วยว่างานที่ผมทำอยู่เป็นงานที่อยู่ในแวดวงของมายาคติ ต้องมีการปรุงแต่งเพื่อให้เกิดจินตนาการ เพื่อให้เราทำงานต่อไปได้

 

ปั๊ป-พัฒน์ชัย ภักดีสู่สุข

 

ช่วงนั้นมีปัญหาขนาดไหนถึงต้องพึ่งพาการนั่งสมาธิ

มีปัญหาถึงขนาดที่ว่าจะลาออกจากวง เพราะมีปัญหาการทำงาน ถึงจะทำงานร่วมกันมาตั้งแต่เริ่มตั้งวงก็ตาม ซึ่งตอนนั้นเรายังเด็กมาก พอวันเวลาผ่านมาทุกคนก็โตกันหมด จึงมีความคิดที่ไม่ตรงกัน ซึ่งปัญหาแบบนี้เขาชอบใช้คำว่า “ทัศนคติไม่ตรงกัน” ตอนแรกผมก็ไม่เข้าใจหรอกว่าหมายความว่าอะไร แต่รู้สึกว่าเป็นคำที่เท่ดีเท่านั้นเอง ทุกครั้งที่เรียนการแสดงกับหม่อมน้อย ได้นั่งสมาธิช่วงท้ายคาบ ทำให้ผมติดการนั่งสมาธิมาด้วย และนั่งสมาธิแบบนี้มานานถึง 10 ปี ตอนแรกก็ไม่บอกใครแม้กระทั่งเพื่อนในวง แต่พอปฏิบัติมาได้ 5 ปี จึงเริ่มบอกเพื่อน ๆ

เคยนั่งสมาธิแล้วมีอาการเหน็บ แต่แปลกที่ผมกลับไม่สนใจต่ออาการปวดที่เกิดขึ้น กลับอยู่กับอาการได้ตลอดการนั่งสมาธิ จึงคิดว่าร่างกายของเราเป็นอะไรที่น่าค้นหา น่าจะมีอะไรที่ลึกลับซับซ้อนมากกว่านี้หรือเปล่า เป็นเรื่องที่สนุกและน่าศึกษา ตอนนั้นได้แต่ถามตัวเองว่า “เกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงเป็นอย่างนี้ มีภาวะอะไรเกิดขึ้นกับเราเหรอ” ยิ่งทำให้ผมอยากหาคำตอบว่าเกิดอะไรขึ้นในข้างในตัวของเรา และสภาวะที่เราพบเจอนั้นคืออะไร

 

กดเลข 2 เพื่ออ่านหน้าถัดไป>>>

 

keyboard_arrow_up