เมืองแปลกหน้า

เมืองแปลกหน้า – เรื่องลึกลับจากต่างแดน

เมืองแปลกหน้า
เมืองแปลกหน้า

เมืองแปลกหน้า – เรื่องลึกลับจากต่างแดน

สายฝนเทกระหน่ำลงมาตลอดทาง แต่แครอล เชส แม็ค เอลเฮนีย์ (Carol Chase McElheney) ยังคงมุ่งหน้าต่อไปยังเมืองเพอร์ริส แคลิฟอร์เนีย เพื่อไปชมโชว์สุนัขเลี้ยงแกะในช่วงวันหยุดอันแสนสั้น เธอหรี่ตามองป้ายบอกทางฝ่าม่านฝนบนกระจกรถ

ริเวอร์ไซด์ ตรงไป

ภาพความทรงจำเก่า ๆ หวนคืนมา ริเวอร์ไซด์คือเมืองเล็ก ๆ ทางตอนใต้ของแคลิฟอร์เนีย ซึ่งแวดล้อมไปด้วยภูเขาและบรรยากาศแห่งความเป็นมิตรของชาวเมือง เธอรู้จักริเวอร์ไซด์เป็นอย่างดี เพราะเคยใช้ชีวิตวัยเด็กที่นั่น กระทั่งเรียนจบจากวิทยาลัย ก่อนจะย้ายไปอยู่ที่ซานเบอร์นาร์ดิโน ตระกูลของเธอตั้งรกรากอยู่ที่ริเวอร์ไซด์ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 18 เช่นเดียวกับปู่และย่าซึ่งเกิดที่นี่และได้ฝากร่างไว้ในสุสานที่ริเวอร์ไซด์แห่งนี้

แม้ด้านนอกรถยังคงเปียกชุ่มไปด้วยสายฝนที่ยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ทว่ามีบางสิ่งที่ทำให้บรรยากาศภายในรถเย็นยะเยือกยิ่งกว่า เพราะขณะที่เธอกำลังนึกถึงปู่และย่าอยู่นั้น จู่ ๆ กลิ่นบุหรี่ก็โชยเข้ามาในรถโดยไม่รู้ที่มา…ทั้ง ๆ ที่กระจกรถยังคงปิดสนิท!

มีเพียงภาพควันที่พ่นออกมาจากปลายมวนบุหรี่ของปู่เท่านั้น ที่พอจะเป็นตัวแทนภาพความทรงจำเดียวที่เธอมีเกี่ยวกับปู่ ก่อนที่ท่านจะจากไปตั้งแต่เธออายุได้เพียงห้าขวบ…หากว่ากลิ่นนี้หมายถึงการมาเยือนของปู่ เธอเองก็ไม่แปลกใจนัก

แครอลขับรถผ่านริเวอร์ไซด์ไปโดยไม่พยายามค้นหาคำตอบของกลิ่นประหลาดนั่น กระทั่งมันจางหายไปเองอย่างรวดเร็ว จากนั้นไม่นานเธอก็ลงทะเบียนเข้าพักโรงแรมในเมืองเพอร์ริสเพื่อชมโชว์สุนัขในวันรุ่งขึ้น

เมื่อการแสดงชุดแรกสิ้นสุดลง เธอตัดสินใจขับรถย้อนกลับไปยังริเวอร์ไซด์อีกครั้งเพื่อหวนระลึกถึงกลิ่นอายของอดีต

ขณะที่รถกำลังเคลื่อนตัวไปตามเส้นทาง จู่ ๆ ก็มีบางสิ่งสะกดให้เธอต้องตะลึงงัน…ถนนเส้นเดิมกลับดูไม่คุ้นเคยอีกต่อไป…เธอไม่ได้จากมานานขนาดจะหลงลืมว่าที่ตรงนั้นเคยเป็นบ้านของเธอ ทว่าตอนนี้ไม่ใช่อีกแล้ว มีเพียงบังกะโลบนสนามหญ้าเล็ก ๆ เธอกวาดตามองหาบ้านเกิดของตัวเอง แต่กลับพบว่า…เธอกลายเป็นคนแปลกหน้าของเมืองนี้ไปเสียแล้ว

 

เมืองแปลกหน้า
Photo by Hugo Ramos on Unsplash

 

เป็นไปไม่ได้แน่ที่ชาวบ้านจะรื้อบ้านเก่าทุกหลังออก แล้วปลูกบ้านหลังใหม่ขึ้นมาแทนที่ โดยที่บ้านใหม่มีขนาดเท่ากันและมีสภาพเก่าแก่พอ ๆ กันกับบ้านเก่าของเธอ…ทุกอย่างที่ดูคุ้นเคยในวัยเด็กกลับผิดแผกไปจากเดิมจนน่าขนลุก ต้นไม้ใหญ่หายไปหมด ไม่เหลือแม้ราก บ้านเก่าแก่ของย่าที่เคยรายล้อมไปด้วยต้นยูคาลิปตัสสูงใหญ่ในสนามหญ้า รวมไปถึงบ้านป้าและลุงข้าง ๆ ก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย

ทุกคนหายไปไหน…แล้วทำไมเลขที่บ้านทุกหลังยังคงเหมือนเดิม

ความสับสนวิ่งแล่นไปมาในสมอง เธอตัดสินใจขับรถต่อไปยังสุสาน เพราะอย่างน้อยที่นั่นอาจเป็นสถานที่เดียวที่ไม่มีใครกล้ารื้อทิ้ง ทว่า…สุสานนั้นกลับหายไปเช่นกัน หลุมศพปู่ย่าไม่มีอยู่แล้ว มีแต่เพียงวัชพืชขึ้นรกร้างอยู่เต็มพื้นที่ ไม่มีเหลือแม้ประตูหรือเส้นทางที่พอจะขับรถฝ่าไปได้ ราวกับว่าที่ตรงนั้นไม่เคยมีสุสานตั้งอยู่เสียด้วยซ้ำ

เธอรีบออกจากตรงนั้น ความหวาดกลัวเริ่มแผ่ซ่าน ยังเหลืออะไรอีกบ้างที่ยังเหมือนเดิม เธอคิด แล้วเธอก็พบว่า วิทยาลัยริเวอร์ไซด์และโรงเรียนเซ็นทรัลมิดเดิลที่เธอเคยเรียนยังคงอยู่ แต่ความโล่งใจกลับหายไปอย่างรวดเร็ว เมื่อเธอขับรถตรงเข้าไปในย่านวิทยาลัยแล้วพบว่า…ถนนที่เคยเต็มไปด้วยบ้านเรือน ร้านอาหาร บริษัทประกันภัย ธนาคาร และโรงแรม บัดนี้กลับเต็มไปด้วยสลัมและภาพวาดกราฟฟีตีที่ถูกทิ้งร้าง

เวลานี้เธอรู้แน่ชัดแล้วว่า นั่นไม่ใช่ริเวอร์ไซด์ที่เธอรู้จักอย่างแน่นอน เธอหวาดกลัวเกินกว่าจะหยุดรถและถามทาง เพราะเกรงว่าหากก้าวลงไปจากรถแล้วพูดคุยกับใครสักคน ไม่แน่ว่าตัวเธออาจหลุดเข้าไปอยู่ในเมืองพิศวงแห่งนี้แล้วไม่มีวันได้กลับมาอีกเลย

หลังจากครู่ยามที่เต็มไปด้วยความอึดอัดใจ เธอตัดสินใจบึ่งรถกลับไปยังเพอร์ริส แม้ภายในใจจะหวั่นวิตกว่า โรงแรมอาจไม่อยู่แล้ว และกุญแจอาจไขเข้าห้องไม่ได้ แต่เหตุการณ์ก็ไม่ได้เลวร้ายเท่าจินตนาการ เมื่อทุกอย่างอยู่ในสภาวะปกติ

เวลาผ่านไปสองปี ข่าวร้ายก็มาเยือน…พ่อของเธอได้จากไปอย่างไม่มีวันกลับ เธอจึงต้องกลับไปเยือนริเวอร์ไซด์อีกครั้ง เพื่อฝังร่างของพ่อไว้ที่สุสานเดียวกันกับปู่และย่า

สภาพสุสานที่เคยรกร้างไปด้วยพงหญ้าเช่นที่เธอเคยเจอเมื่อสองปีก่อนไม่มีอีกแล้ว ริเวอร์ไซด์กลับไปเป็นริเวอร์ไซด์ในแบบที่เธอคุ้นเคย ลูกพี่ลูกน้องทุกคนยังคงอาศัยอยู่ที่นั่น บ้านย่าก็ยังคงอยู่และมีสภาพเช่นเดียวกันกับที่เธอเคยเห็นในวัยเด็ก ร้านรวงในย่านวิทยาลัยไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ทุกพื้นที่กลับมามีชีวิตชีวาและเป็นปกติอีกครั้ง

ริเวอร์ไซด์คราวนี้ไม่เหมือนคราวก่อนสักนิด…แล้วเมืองแปลกหน้าที่เธอไปเยือนเมื่อสองปีก่อนคืออะไร มันยังคงเป็นปริศนาที่ไร้คำตอบ หรือนั่นเป็นเหตุบังเอิญที่เธอได้ก้าวเข้าไปยังอีกมิติหนึ่งที่คู่ขนานอยู่กับโลกใบนี้

หากเป็นเช่นนั้นจริง เราคงต้องพลิกความเชื่อใหม่ว่า สิ่งลึกลับที่เราคิดว่าเป็นผีหรือวิญญาณ ที่แท้…อาจเป็นเพียงใครสักคนที่อยู่บนโลกอีกใบซึ่งมีมิติซ้อนกันอยู่กับโลกของเราก็เป็นได้!

(เมืองแปลกหน้า)

ที่มา  นิตยสาร Secret

เรื่อง ไม้โม้

keyboard_arrow_up