ธรรมะของคุณพ่อเป็นเครื่องเตือนสติ

แพท วงเคลียร์ ชีวิตที่มี ธรรมะของคุณพ่อเป็นเครื่องเตือนสติ

ธรรมะของคุณพ่อเป็นเครื่องเตือนสติ
ธรรมะของคุณพ่อเป็นเครื่องเตือนสติ

แพท วงเคลียร์ ชีวิตที่มี ธรรมะของคุณพ่อเป็นเครื่องเตือนสติ

แพทคิดว่า ถ้าคุณพ่อทราบท่านคงดีใจที่แพทเป็นแบบนี้ คำสอนของท่าน คำพูดที่ท่านสอนแพทในทุก ๆ เช้า ตอนเป็นเด็ก มันยังดังก้องอยู่ในใจของแพทตลอดมา ธรรมะของคุณพ่อเป็นเครื่องเตือนสติ ให้แพททำสิ่งที่ดี แพทหันมาสนใจธรรมะมากขึ้น และแพทเองก็เปลี่ยนแปลงไปเพราะธรรมะ

 

ธรรมะของคุณพ่อเป็นเครื่องเตือนสติ

 

คำสอนของคุณพ่อคือเครื่องเตือนสติ

แพทซึมซับธรรมะจากคุณพ่อ เพราะท่านชอบศึกษาธรรมะ ท่านสอนเรานั่งสมาธิ โดยให้นั่งสมาธิครั้งละ 15 นาที  แอบมีง่วงบ้าง (หัวเราะ) วันไหนท่านไปวัดก็พาเราไปด้วย แพทซึบซับกับบรรยายกาศของธรรมะ ตอนเด็กเลยชอบไปวัด วัดที่แพทไปบ่อยคือวัดญาณสังวราราม อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี เป็นวัดใกล้บ้านที่ร่มรื่นมาก ทุกเช้าเวลาคุณพ่อขับรถไปส่งที่โรงเรียน ท่านจะพูดธรรมะให้เราฟัง ตอนนั้นฟังแบบเข้าหูซ้ายทะลุหูขวา ยอมรับว่าตอนที่ฟังมันรู้สึกเหนื่อยมาก (หัวเราะ) เพราะเป็นเรื่องที่เด็กเข้าใจยาก แต่ในวันนี้ วันที่ท่านไม่อยู่แล้ว ธรรมะที่ท่านสอนเรา กลับดังก้องอยู่ในหัวของเรา คอยเป็นเครื่องเตือนสติให้เรา คำพูดหนึ่งของคุณพ่อที่แพทจดจำมาตลอดคือ

 

“จิตใจของคนเรามันเหมือนน้ำ พร้อมจะลงสู่ที่ต่ำเสมอ สติและปัญญาคือเขื่อนกั้นน้ำ ไม่ให้มันตกลงมา”

 

คำพูดของคุณพ่อที่พูดซ้ำแล้วซ้ำอีกจนเรารู้สึกว่าน่าเบื่อในตอนนั้น กลับอยู่ในใจของเรา ต้องขอบคุณท่านที่ปลูกฝังธรรมะให้เรา ถ้าเรามีลูกคงทำแบบท่าน ถึงลูกจะเบื่อเรา ก็ต้องพูดให้เขาเข้าใจธรรมะอย่างที่คุณพ่อทำกับเรา

พอเราเรียนระดับมหาวิทยาลัยก็เริ่มห่างจากธรรมะ จนกระทั่งแพทอยู่ปี 3 คุณพ่อก็เสีย เหตุการณ์นี้เป็นจุดหักเหในชีวิตเลยก็ว่าได้ คุณพ่อป่วยโดยไม่บอกใครในบ้านให้รู้ นอกจากคุณอาที่เป็นหมอเพียงคนเดียว ตอนนั้นท่านปฏิบัติธรรมบ่อยมาก ท่านคงทราบแล้วว่าท่านใกล้จะหมดเวลาแล้ว จึงอยากอยู่กับการปฏิบัติธรรมมากขึ้น ในวันที่ท่านไม่อยู่แล้วธรรมะที่ท่านพร่ำสอน กลับดังก้องในใจของเรา เราได้หวนกลับมาอยู่กับธรรมะอีกครั้ง ความรู้ทางธรรมที่คุณพ่อมอบไว้เป็นสิ่งที่มีค่ามากในตอนนี้  และโชคดีมากที่ได้ช่วยดร.สาธิต วิทยากร จัดงาน “หยาดเหงื่อพระราชา” และ “ร้อยวันพ่อ” แล้วทำให้ได้รู้จักพี่เอก-ธเนศ วรากุลนุเคราะห์ ซึ่งทั้งสองท่านรู้จักกับพระอาจารย์นวลจันทร์ กิตติปัญโญ เราก็อยากเข้าใกล้ธรรมะ จึงได้รู้จักพระอาจารย์มากขึ้นในตอนนั้น

 

ธรรมะของคุณพ่อเป็นเครื่องเตือนสติ

 

ธรรมะของพระพุทธเจ้าเป็นสิ่งสากล

ช่วงที่แพทกำลังศึกษาธรรมะ ต้องขอบอกตามตรงว่าแพทไม่ได้เป็นคนใฝ่ธรรมะนัก แต่แค่อยากรู้ความจริงของโลกใบนี้ อยากรู้ว่าคนเราเกิดมาทำไม และประจวบเหมาะกับแพทเองสนใจเรื่องฟิสิกส์และดาราศาสตร์ ธรรมะของพระพุทธเจ้าสามารถอธิบายทฤษฎีทางวิทยาศาสตร์เหล่านี้ได้ เช่น ทฤษฎีสัมพันธภาพของอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ สิ่งที่พระพุทธเจ้าทรงสอนเป็นเพียงใบไม้แค่กำเดียว จากใบไม้ทั้งป่าที่พระองค์ทรงรู้ เราเชื่อว่าพระพุทธศาสนาและวิทยาศาสตร์เป็นเรื่องเดียวกัน

เรารู้สึกว่าธรรมะเป็นสิ่งสำคัญที่นำพาไปสู่สิ่งที่สูงกว่าของการเป็นมนุษย์ ถึงมนุษย์จะมีวิวัฒนาการมาจากสัตว์เซลล์เดียว หรือมีทฤษฎีวิวัฒนาการต่าง ๆ ว่าไว้อย่างไรก็ตาม แต่มนุษย์ก็เป็นสัตว์ที่มีสมองที่ดีที่สุดในโลกเมื่อเทียบกับสัตว์อื่น ๆ     แพทเชื่อว่าสิ่งที่มนุษย์พัฒนาต่อ จะไม่ใช่เรื่องของวัตถุอีกต่อไป เมื่อความเจริญทางวัตถุมาถึงทางตัน เรื่องที่มนุษย์จะพัฒนาต่อคือเรื่องของจิตใจ เพราะมนุษย์มีสมองเพื่อศึกษาและขัดเกลาจิตใจ พัฒนาจากกายหยาบไปสู่กายละเอียด เรามองว่านี่คือสิทธิ์ที่มนุษย์ได้รับอย่างเท่าเทียมกัน แต่ขึ้นอยู่ว่าเราสามารถทำได้จริงจังแค่ไหน การใช้ชีวิตต้องมีทั้งทางโลกและทางธรรม เราต้องปรับให้สมดุล หวังว่าอย่างน้อยเราสามารถขัดเกลาตนเองให้มันดีขึ้นได้

 

ชีวิตก่อนที่จะสนใจธรรมะ

สิ่งที่บอกการเปลี่ยนแปลงของแพทหลังมาศึกษาธรรรมะคือ เพลง แต่ก่อนเพลงของวงเคลียร์เป็นแนวดาร์กมาก เพราะเราไม่รู้วิธีปลดปล่อย ด้วยความเป็นวัยรุ่นในตอนนั้นจึงใส่ความคิดและความเกรี้ยวกราดลงไปในดนตรี แต่ตอนนี้มันไม่ใช่อย่างนั้นแล้วอัลบั้มหลัง ๆ จึงเปลี่ยนแปลงไปตามความคิดของแพท เพราะเราเป็นนักร้องนำและแต่งเพลงเอง ถึงแม้ว่ายังเป็นเพลงอกหัก แต่ก็เป็นเพลงที่เราจะปลอบประโลมใจของคนฟังให้เข้าใจเรื่องความทุกข์ เพลงมันจึงสว่างขึ้น ถ้าใครที่ติดตามก็จะรู้ว่าเราเปลี่ยนวิธีและมุมมองไปขนาดไหน ตั้งใจที่จะทำมันให้เป็นพลังด้านบวกและแรงบันดาลใจแก่คนฟังดีกว่า

 

ธรรมะของคุณพ่อเป็นเครื่องเตือนสติ

 

เป้าหมายทางธรรม

อยากปล่อยให้เป็นไปในเวลาที่เราพร้อมจริง ๆ คิดว่าจะไปให้ถึงที่สุดเท่าที่จะทำได้ ยังอยากเรียนรู้อีกมาก ขอเพียงตั้งใจขัดเกลาจิตใจของเราให้ได้มากที่สุดเท่านั้นเป็นพอ ในการดำเนินชีวิตก็จะพยายามทำร้ายคนอื่น หรือทำให้คนอื่นเดือดร้อนน้อยที่สุด คงไม่กล้าคิดว่าเราจะปฏิบัติธรรมให้ไปถึงขั้นไหน

 

ถ้าเราพร้อมเมื่อไรจึงจะลองก้าวไปในขั้นที่ยากขึ้น และสังเกตดูว่าเราพร้อมหรือยังที่เราจะไปสู่ขั้นนั้น

 

เรื่อง : รัณนภันต์ ยั่งยืนพูนชัย

เรียบเรียง : ชนินทร์ ผ่องสวัสดิ์

ภาพ : สรยุทธ พุ่มภักดี

ขอขอบคุณ โครงการสนั่นนภา ที่เอื้อเฟื้อสถานที่

Secret Magazine (Thailand)


บทความน่าสนใจ

แสวงหา สมดุลชีวิต บทความเตือนสติโดย ท่าน ว. วชิรเมธี

เพื่อนมนุษย์ ความทุกข์ และความตาย บทความเตือนสติมนุษย์ฃ

พี่แอม เสาวลักษณ์ กับความคิดถึงที่มีต่อคุณพ่อ

โมเมนต์น่ารัก คุณพ่อติดอ่างพยายามอ่านนิทานกล่อมลูกสาวนอน

เผยที่มาความเข้ม-แกร่งของ ผู้ว่าฯเชียงราย เพราะคุณพ่อเลี้ยงลูกแบบทหารจึงมีวันนี้

keyboard_arrow_up