ดอกโสน

เคยได้ยินคำพังเพยที่ว่า “ดอกโสนบานเช้า ดอกคัดเค้าบานเย็น” หรือเพลงลูกทุ่งที่ร้องว่า “แม่ดอกโสนบานเช้า พ่อดอกสะเดาบานเย็น” กันบ้างไหมคะ แล้วเห็นอะไรจากคำพังเพยนี้บ้าง

ดอกโสนสีเหลืองอ่อนเป็นดอกไม้กินได้จะบานยามเช้าไงล่ะคะ เวลาทีเขาเก็บดอกโสนขายจึงต้องเก็บช่วงเย็น เพราะจะได้ดอกอ่อนตูม ๆ น่ากิน ซึ่งดอกโสนนี้มีมากในภาคกลาง เพราะขึ้นอยู่ริมแม่น้ำลำคลองหรือที่ลุ่มชื้นแฉะ สมัยก่อนจึงเป็นพืชที่เก็บกินได้โดยไม่ต้องเสียสตางค์ซื้อ แต่เดี๋ยวนี้จะทำแบบนั้นก็คงไม่ได้แล้ว ดอกโสนตามตลาดจึงเป็นทางออกของคนที่อยากรับประทาน

ความจริงแล้วโสนทำอะไรได้หลายอย่างครบเครื่องเรื่องผัดแกง ทอด ลวก กิน เป็นผักเหนาะจิ้มน้ำพริก หรือทำขนมดอกโสนก็ได้ จำได้ว่าสมัยเป็นเด็กแถวบ้านจะทำขนมดอกโสนกันสองแบบ แบบแรกเรียกว่า “โสนเค็ม” วิธีการทำคือ ล้างดอกโสนให้สะอาด พรมด้วยน้ำเกลือเล็กน้อย แล้วนำมาคลุกกับแป้งข้าวเจ้า จากนั้นจึงนำไปนึ่งจนสุก เวลารับประทานให้โรยด้วยมะพร้าวขูดและน้ำตาล รสชาติอร่อยเค็มปะแล่ม ๆ

ส่วนอีกชนิดหนึ่งเรียกว่า “โสนหวาน” วิธีทำคล้ายกับโสนเค็ม แต่ต่างกันที่ต้องโขลกดอกโสนที่ผสมแป้งกับน้ำตาลมะพร้าวก่อนนำไปนึ่ง และกินคู่กับมะพร้าวขูด

ดอกโสนมีรสจืดอมฝาดเล็กน้อย มีคุณค่าทางโภชนาการสูง เพราะมีทั้งเส้นใยแคลเซียม ฟอสฟอรัส เหล็ก วิตามินเอ วิตามินบี 1, 2 ไนอะซิน และวิตามินซี

ฤดูกาล : เดือนกันยายน – ตุลาคม
วิธีเลือก & เก็บ : ดอกตูมและบาน
กินแบบไหน : แกงส้ม ยำ ไข่เจียวดอกโสน ลวกจิ้มน้ำพริก ทำขนมดอกโสน หรือผสมแป้งทำ ขนมบัวลอย
จับจ่ายที่นี่ : ตลาดสดทั่วไป

เรื่อง : ธัญยธรณ์ นาราเต็มทรัพย์

ติดตามคำแนะนำจาก กูรูสุขภาพ ทำตามง่าย เห็นผลจริง คลิกเลย!
keyboard_arrow_up