ดาราสายบุญ “อิน สาริน” ส่งมอบเงินบริจาคให้มูลนิธิสร้างรอยยิ้ม

ย้อนไปเมื่อเดือนมิถุนายนที่ผ่านมา นักแสดงหนุ่ม อิน สาริน รณเกียรติ ได้จัดกิจกรรมแฟนมีตติ้งอย่างเป็นทางการครั้งแรก SARIN “INN YOUR HEART” 1st FANMEETING และมีแฟนคลับมาร่วมงานมากมาย ซึ่งรายได้ส่วนหนึ่งจะนำไปมอบให้ มูลนิธิสร้างรอยยิ้ม เพื่อนำไปเป็นค่ารักษาและผ่าตัดให้กับเด็กที่มีภาวะปากแหว่งเพดานโหว่ ล่าสุดเมื่อวันที่ 11 ตุลาคมที่ผ่านมา อิน สาริน ได้นำเงินรายได้จากการจัดกิจกรรมมีตติ้งไปมอบให้กับมูลนิธิสร้างรอยยิ้ม โดยมีผู้บริหารของมูลนิธิฯมารับมอบ อิน สาริน ได้โพสต์ลงในอินสตาแกรมส่วนตัวว่า “วันนี้ผมมีโอกาสได้มอบเงิน 100,000 บาทให้กับมูลนิธิ #OperationSmile ซึ่งเป็นเงินรายได้จาก #InnYourHeart1stFanMeeting รวมถึงแฟนคลับทุกคนที่ร่วมบริจาคด้วยนะครับ ผมขอขอบคุณแฟนคลับทุก ๆ คนที่มอบโอกาสให้น้อง ๆ ที่มีภาวะปากแหว่งพาดานโหว่ให้ได้รับการรักษา และกลับมามีร้อยยิ้มได้อีกครั้งด้วยนะครับ” Facebook ซีเคร็ตขออนุโมทนาบุญในครั้งนี้ด้วยค่ะ   ขอบคุณข้อมูลและภาพจาก   @Inpitar  ,  Innsarinofficial  Secret Magazine (Thailand) บทความน่าสนใจ 5 ดาราพาลูกเข้าวัด หัดสร้างบุญแต่เล็กแต่น้อย – […]

มรภ.สงขลา ทำโครงการ “ตามรอยพ่อ” ปั้น นศ.จิตอาสา ฝึกความเป็นครู

คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา สนองพระบรมราโชบายด้านการศึกษา พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว จัดทำโครงการ “ตามรอยพ่อ” ปั้นนักศึกษาจิตอาสาฝึกประสบการณ์ความเป็นครู สร้างเจตคติที่ดีแก่เด็กในโรงเรียนกองทุนฯ ดร.มนตรี เด่นดวง คณบดีคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา (มรภ.สงขลา) เปิดเผยว่า โครงการ “ตามรอยพ่อ” เป็นโครงการจิตอาสาของนักศึกษาคณะครุศาสตร์ ที่รวมกลุ่มขึ้นมาเพื่อฝึกประสบการณ์ในด้านความเป็นครู และสร้างเจตคติที่ดีในการเรียนให้แก่นักเรียนในโรงเรียนกองทุนเพื่อการศึกษาในพื้นที่จังหวัดสงขลา  3 แห่ง คือ โรงเรียนบ้านคูนายสังข์ อำเภอจะนะ โรงเรียนบ้านป่าโอน อำเภอเทพา และโรงเรียนบ้านกระอาน อำเภอเทพา โดยน้อมนำพระบรมราโชบายด้านการศึกษาของ พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ร่วมกับแนวคิดเศรษฐกิจพอเพียง ทรงสร้างภูมิคุ้มกันให้พสกนิกรชาวไทยด้วยการดำเนินชีวิตในแบบเรียบง่าย และก้าวเดินอย่างเป็นขั้นตอน ภายใต้ความเปลี่ยนแปลงที่ซับซ้อนของสังคมต่าง ๆ มากมาย เศรษฐกิจพอเพียงปรัชญาที่พระองค์ทรงมีพระราชดำรัสชี้แนะแนวทางการดำเนินชีวิตมาอย่างยาวนาน ยังคงใช้ได้กับทุกยุคสมัย และเป็นสิ่งที่องค์การสหประชาชาติได้ย้ำกับประเทศต่าง ๆ ทั่วโลกว่าเป็นตัวอย่างที่น่าปฏิบัติตาม ดร.มนตรี เด่นดวง กล่าวว่า พระบรมราโชบายด้านการศึกษาของ พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว การศึกษาต้องมุ่งสร้างพื้นฐานให้แก่ผู้เรียน 4 ด้าน ได้แก่ มีทัศนคติที่ถูกต้องต่อบ้านเมือง หมายถึงต้องมีความรู้ความเข้าใจต่อชาติบ้านเมือง ยึดมั่นในศาสนา มั่นคงในสถาบันพระมหากษัตริย์ และมีความเอื้ออาทรต่อครอบครัวและชุมชนของตน […]

เขาถ่ายภาพเพื่อบำบัดอาการซึมเศร้าอยากฆ่าตัวตายสุดท้ายกลายเป็นช่างภาพดัง

ตอนที่ แมท ดูค (Matt Doogue) พยายามปลิดชีวิตตัวเองนั้น เขาอายุเพียง 25 ปีเท่านั้น หลังจากต่อสู้กับปัญหาทางสุขภาพจิตมาเนิ่นนานหลายปี ในที่สุดแมทก็รู้สึกว่า พอกันที! อาการซึมเศร้า วิตกกังวล และหวาดระแวง เข้าครอบงำชีวิตของแมทหมดสิ้น เขาบอกว่า ในช่วงนั้นจะรู้สึกเบลอ ๆ มึน ๆ เป็นอาการหลัก ปนเปไปกับความรู้สึกหวาดระแวงและโกรธเกรี้ยวมากมายเสียจนทำให้เขาออกจากบ้านไม่ได้ นั่นจึงนำไปสู่ความคิดอยากจบชีวิตตัวเองจะได้หยุดทรมานเสียที …โชคดีที่เขาทำไม่สำเร็จ… แมทซึ่งเป็นคุณพ่อลูกสองจากแมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ รู้ดีว่าเขาต้องการความช่วยเหลืออย่างเร่งด่วนถ้ายังอยากมีชีวิตอยู่ดูลูกสาวทั้งสองคือ จัสมินและแอมเบอร์ เติบโตขึ้น แต่เขาก็คาดไม่ถึงว่าการถ่ายภาพจะกลายเป็นสิ่งที่ช่วยชีวิตเขาเอาไว้ แมทไปพบคุณหมอเพื่อขอคำปรึกษาและได้ยารักษาโรคซึมเศร้ามารับประทาน แต่เขารู้ว่าตัวเองต้องการมากกว่านั้น นั่นคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้เขาเริ่มถ่ายรูป แล้วสิ่งดี ๆ ก็เกิดขึ้นเมื่อแมทถ่ายรูปแมลงและแมงมุม เขาพบว่าตัวเองมีพรสวรรค์ในการถ่ายภาพธรรมชาติ โดยเฉพาะอย่างยิ่งด้วยเลนส์มาโคร แต่ที่สำคัญไปกว่านั้นคือ เขาได้พบความสุขสงบที่เข้ามาครอบคลุมเขาอย่างสมบูรณ์ แมทบอกว่า การได้มองผ่านเลนส์ของกล้องถ่ายรูปทำให้เขาได้อยู่ในโลกใบใหม่ เป็นโลกใบเล็กที่ความเครียดกลุ้มกังวลทั้งมวลของเขาหายวับไป ราวกับไม่เคยมีอยู่ ซึ่งแมทรักโลกใบนี้มาก เขาเริ่มเรียนรู้ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกี่ยวกับแมลงประเภทต่าง ๆ และสายพันธุ์แมงอันหลากหลาย และยิ่งเขาถ่ายภาพไปเรื่อย ๆ เขาก็ยิ่งตกหลุมรักสิ่งมีชีวิตอันงดงามและหน้าตาเหมือนมนุษย์ต่างดาวพวกนี้มากขึ้นทุกที เมื่อใดก็ตามที่แมทถือกล้องออกไปข้างนอก เขาจะไม่คิดถึงเรื่องกังวลใจใด ๆ […]

เอ็นดูหนักมาก! หนูน้อยม้งลงจากดอย ถอดรองเท้าเข้าเซเว่นฯ

ชาวเน็ตเอ็นดูเรื่องราวของหนูน้อยม้ง นักเรียนบนดอย ลงมาทัศนศึกษาในเมือง และพากันถอดรองเท้าไว้ข้างหน้าประตูร้านสะดวกซื้อ ตามที่คุณครูสอนไว้ว่า เราต้องให้เกียรติสถานที่ เวลาไปไหนต้องถอดรองเท้าก่อนขึ้นไป ชาวเน็ตชื่นชมว่าคุณครูสอนมาดี และช่วยกันแชร์เรี่องราวดี ๆ นี้เกือบ 1 หมื่นครั้งแล้ว เพจ ข่าวชาวบ้าน – Thai TV Social ได้โพสต์รูปภาพและเรื่องราวความน่าเอ็นดูของเด็กนักเรียนชาวม้งจากบนดอย ที่ลงมาเพื่อไปทัศนศึกษา พอมาถึงร้านสะดวกซื้อเด็ก ๆ พากันถอดรองเท้าไว้หน้าประตู ก่อนเข้าไปซื้อของตามปกติ เพราะครูสอนไว้ว่าควรให้เกียรติสถานที่ ไปไหนต้องถอดรองเท้าก่อนขึ้นไป   “โลกออนไลน์ได้มีการแชร์เรื่องราวน่ารัก ๆ ของเด็กดอย ที่มาเที่ยวในเมือง โดยเหตุเกิดเมื่อครูดอย ได้พานักเรียนมาในเมืองทัศนศึกษา โดยนักเรียนครูจะพานักเรียนไปทัศนศึกษานะ อยู่ในป่าในดอยมานานไปเปิดหูเปิดตา ดูข้างล่างในเมืองบ้าง สิ่งที่พวกเธอ ควรปฏิบัติ คือเราต้องให้เกียรติสถานที่ เวลาไปไหนต้องถอดรองเท้าก่อนขึ้นไป โดยนักเรียนแต่ละคนได้พูดว่า ครับ ค่ะ ครูนิโรบล โดยครูสอนนักเรียน นักเรียนได้ฟังอย่างตั้งใจ พอถึงปั้มน้ำมัน โดยครูได้บอกกับเด็กดอยว่า นี่คือร้านค้าที่ไม่มีวันปิด เปิด 24 ชั่วโมง เพราะเด็กหลายคนไม่เคยเห็น ปกติร้านค้าบนดอย […]

กลับมาอีกครั้งกับ ร็อคเกอร์หัวใจสีเขียว โตโน่ ภาคิน พายเรือคายักเก็บขยะในแม่น้ำเจ้าพระยา

กลับมาอีกครั้งกับ ร็อคเกอร์หัวใจสีเขียว โตโน่ ภาคิน พายเรือคายักเก็บขยะในแม่น้ำเจ้าพระยา โครงการรักษ์โลกดี ๆ กลับมาอีกครั้ง กับโครงการเก็บรักษ์ครั้งที่ 9 ของหนุ่ม โตโน่ ภาคิน คำวิลัยศักดิ์ ร็อคเกอร์หัวใจสีเขียว คราวนี้ลงพื้นที่ด้วยการพายเรือคายักเก็บขยะในแม่น้ำเจ้าพระยา   Instagram   หนุ่มโตโน่โพสต์คลิปวิดีโอที่ทำให้เราเห็นว่ามีกองขยะจำนวนมาก โดยโตโน่โพสต์ข้อความว่า “ใน 2 เดือนนี้ผมจะเน้นที่แม่น้ำเจ้าพระยาทั้งสาย…เรามาช่วยกันนะครับคนไทย เรื่องนี้มันไม่ใช่เรื่องของเจ้าหน้าที่ หรือพ่อแม่พี่น้องที่อยู่ปลายน้ำเพียงอย่างเดียว มันคือเรื่องของคนไทยทุกคนที่ต้องช่วยกันดูแลตั้งแต่ต้นน้ำลงมา  26 – 27 กันยายนนี้ เก็บรักษ์ จะเริ่มที่คุ้งบางกระเจ้า แล้วเดือนต่อไปคือเรื่องของการช่วยกันพายเรือดูแลสำรวจเจ้าพระยาตั้งแต่ต้นน้ำร่วมกับอาจารย์ปริญญา” ☠️🖤 #เก็บรักษ์ . . . #เก็บรักษ์ #ครั้งที่8 #ประเทศไทย #คุ้งบางกระเจ้า“   น่าตกใจไม่น้อยเลยกับเศษขยะนับพันหรือหมื่นชิ้นที่เห็นในคลิปวิดีโอนี้ โตโน่ได้ประกาศแล้วว่าเขาจะเก็บขยะในแม่น้ำเจ้าพระยา 2 วัน ซึ่งดูทีท่าแล้วจะเป็นเรื่องใหญ่เลยทีเดียว แต่โตโน่ก็ไม่รอช้าเกิดโครงการเก็บรักษ์ครั้งที่ 8 ขึ้น ที่คุ้มบางกระเจ้าตามที่เห็นในคลิป       ตามมาด้วยโครงการเก็บรักษ์ครั้งที่ 9 […]

ชื่นชมหนูน้อยวัย 6 ขวบเก็บกระเป๋าเงินได้ รีบแจ้งตร.ส่งคืนเจ้าของ

เรื่องราวของเด็กดีวันนี้คือ เด็กชายพรเทพ แสงสว่าง วัย 6 ขวบ เก็บกระเป๋าเงินได้ที่ห้องน้ำในห้างสรรพสินค้าแห่งในจังหวัดพิษณุโลก แทนที่จะเก็บเอาไว้เอง หนูน้อยรีบไปบอกคุณยาย คุณยายจึงพาไปแจ้งตำรวจ เพื่อส่งคืนเจ้าของ เมื่อวันที่ 8 ต.ค. 62 ที่ผ่านมา นางพาสินี แสงสว่าง พาหลานชายคือ เด็กชายพรเทพมายังสถานีตำรวจภูธรเมืองพิษณุโลก เพื่อนำเอากระเป๋าเงินสีขาวมาส่งมอบให้แก่เจ้าหน้าที่ตำรวจ ติดตามหาเจ้าของมารับคืนไป เนื่องจากมีบัตรและเงินอยู่จำนวนหลายพันบาท   หนูน้อยเล่าว่า ระหว่างที่เข้าห้องน้ำของห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งในตัวเมืองพิษณุโลก ได้พบกระเป๋าเงินร่วงหล่นอยู่ในห้องน้ำ แต่ไม่พบเจ้าของจึงเก็บกระเป๋าเงินแล้วนำมาบอกยาย ให้ช่วยนำส่งคืน คุณยายพาสินีบอกว่า ตนเองกับหลานมาซื้อของที่ห้าง หลานได้ขอเข้าห้องน้ำ เมื่อออกจากห้องน้ำก็ถือกระเป๋าเงินออกมาด้วย ตอนแรกคุณยายก็คิดอะไรไม่ออกว่าจะส่งคืนเจ้าของได้อย่างไร คิดถึงแต่เจ้าหน้าที่ตำรวจ จึงพากันขี่รถจักรยานยนต์มาที่สถานีตำรวจเพื่อติดตามหาเจ้าของมารับคืนต่อไป คุณยายบอกว่า รู้สึกดีใจและภาคภูมิใจที่หลานชาย ถึงแม้จะอายุเพียง 6 ขวบ เรียนชั้น ป.1 ก็แสดงตนว่ามีความตั้งใจเป็นเด็กดีตามที่คุณครูแจ๋ว โรงเรียนวัดศรีวิสุทธาราม ได้อบรมสั่งสอนมาตลอด จึงทำให้หลานชายไม่คิดจะเอาทรัพย์สินของคนอื่นมาเป็นของตนเอง และมีความตั้งใจที่จะทำความดี นำส่งกระเป๋าเงินคืนให้เจ้าของโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน   หลังจากมอบกระเป๋าเงินให้ตำรวจ เด็กชายพรเทพและคุณยายก็เดินทางกลับบ้านทันที ล่าสุดเจ้าหน้าที่ตำรวจได้ติดต่อเจ้าของกระเป๋าเงินให้มาติดต่อขอรับกระเป๋าเงินคืนแล้ว น่าชื่นชมอนาคตของชาติจริง ๆ […]

อดีตหนุ่มทำงานประจำเดินขายน้ำส้มคั้นจนปลดหนี้สินได้

อดีตหนุ่มทำงานประจำเดินขายน้ำส้มคั้นจน ปลดหนี้สิน ได้ เรื่องที่ซีเคร็ตนำมาฝากทุกท่านต่อไปนี้ เป็นเรื่องราวของหนุ่มสู้ชีวิตคนหนึ่ง ที่มีน้ำส้มคั้นเป็นจุดพลิกชีวิต จากคนทำงานประจำที่สามารถ ปลดหนี้สิน ได้เพราะการเดินขายน้ำส้มคั้น หนุ่มสู้ชีวิตคนนี้คือ คุณนิก-ธนัช กอวีรสกุลชัย วัย 28 ปี เขาพยายามหาช่องทางเพิ่มรายได้เพื่อทำให้ชีวิตพนักงานประจำของเขาดีขึ้น เพราะงานประจำของเขามีรายได้น้อยไม่พอใช้จ่ายในชีวิตประจำวัน เขาเริ่มต้นด้วยการขายน้ำส้มคั้นบรรจุขวด โดยแบ่งเงินเดือนของเขาออกมา 1,000 บาท นำมาเป็นเงินทุนก้อนแรก   ขายน้ำส้มครั้งแรกเป็นอย่างไรบ้าง ? เขาเริ่มขายน้ำส้มคั้นด้วยการตั้งโต๊ะขายแถวบ้านโชคชัย 4 ประมาณ 2 ชั่วโมงก่อนไปทำงาน เขายอมรับว่าวันแรกมีคนเข้ามาอุดหนุนหลายคน ทำให้วันนั้นขายได้เงินถึง 800 บาท แต่มาทราบภายหลังว่าน้ำส้มที่รับมาขายเป็นน้ำส้มคั้นผสม ทำให้วันต่อมามีลูกค้าลดลง ในที่สุดก็ไม่มีใครมาอุดหนุนเลย น้ำส้มที่ซื้อมาแล้วก็ขายไม่ได้ ถือว่าลงทุนครั้งแรกก็ขาดทุนย่อยยับเลย   ทำไมคุณนิกที่ต้องหันมาหาช่องทางหารายได้เสริม ? คุณนิกเองก็มีงานประจำทำอยู่แล้ว เขาบอกว่าเขาเคยทำงานเป็นพนักงานในร้านอาหารมาก่อน เริ่มต้นจากการเป็นเด็กเก็บจาน และก้าวมาเป็นคนจดเมนูอาหาร ซึ่งทำให้เขามีเงินใช้ทุกเดือน แต่ด้วยเงินเดือนมีจำนวนน้อยมาก ทำให้มีเงินใช้ได้ไม่พอเพียง เขาจึงเริ่มคิดแล้วว่าต้องหารายได้เสริมมาจุนเจือ     แต่เมื่อก้าวแรกแล้วก็พลาดเสียแล้ว จะมีก้าวต่อไปไหม  ? […]

“เลือกเกิดไม่ได้ แต่เลือกที่จะสู้ได้” สามพี่น้องสู้ชีวิตทำงานเลี้ยงยายและหาทุนเรียน

คนเราเลือกเกิดไม่ได้ แต่เลือกทางเดินชีวิตเองได้ เหมือนอย่างเรื่องราวของ สามพี่น้องสู้ชีวิต ซัน-ชัชวาล สุธีพงษ์ พี่ชายคนโตวัย 15 ปี ก้อง-ด.ช.อดิศัย สุธีพงษ์ วัย 12 ปี และ บาส-ด.ช.จตุรภัทร สุธีพงษ์ วัย 10 ปี เป็นกำพร้า​ พ่อแม่เสียชีวิตทั้งคู่ ต้องช่วยยายขายพวงมาลัยและข้าวเกรียบว่าว บริเวณสี่​แยกแก่งเสี้ยน​ อ.เมือง จ.กาญจนบุรี​ เด็กชายทั้งสามกำลังเรียนอยู่ที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ลาดหญ้า ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 และชั้นประถมปีที่ 6 ตามลำดับ ซัน เกิดและเติบโตที่ จ.ลพบุรี พ่อมีอาชีพตั้งแผงขายของเล่น ต่อมาถูกโจรปล้นและทำร้ายจนเสียชีวิต ซันจึงต้องช่วยเหลือครอบครัวตั้งแต่ชั้น ป.2 ด้วยการเป็นลูกมือช่วยน้าขายข้าวเกรียบว่าวอยู่ริมถนน  แต่พอย้ายมาอยู่ที่ อ.แก่งเสี้ยน จ.กาญจนบุรี  ตอนป.6 ได้เกือบปี แม่ก็ป่วยเป็นมะเร็งและเสียชีวิตในเวลาต่อมา ถึงแม้จะรู้สึกเศร้าโศกและเคว้งคว้างเพียงใด แต่คำพูดของแม่ก่อนเสียชีวิตที่ว่า “หนูเป็นพี่คนโต ต้องดูแลน้อง ๆ และยายด้วยนะลูก” ทำให้เด็กชายคนนี้ฮึดสู้และลุกขึ้นมาเป็นแกนหลักของครอบครัว […]

ทึ่ง ! น้องอิงค์ไม่เรียนต่อระดับมัธยม แต่ข้ามมาเรียนต่อระดับมหาวิทยาลัยเลย

ทึ่ง ! น้องอิงค์ไม่เรียนต่อระดับมัธยม แต่ข้ามมาเรียนต่อ ระดับมหาวิทยาลัย  เลย เรื่องราวน่าทึ่งของเด็กหญิงที่เรียนแค่ประถมศึกษาปีที่ 6 แต่สามารถข้ามขั้นมาเรียนต่อ ระดับมหาวิทยาลัย ได้เลย เธอทำได้อย่างไร มาติดตามกันค่ะ ทีมข่าวเจาะประเด็นไทยรัฐออนไลน์ได้นำเสนอข่าวของ น้องอิงค์ ภัสสรา จันทร์โชติเสถียร ซึ่งกำลังศึกษาอยู่ระดับมหาวิทยาลัยที่สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ สถาบันเทคโนโลยีนานาชาติสิรินธร (SIIT) มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ชั้นปีที่ 2 ด้วยอายุเพียง 15 ปี ซึ่งตามปกติ อายุ 15 ปีน่าจะอยู่ประมาณมัธยมศึกษาปีที่ 3 เท่านั้นเอง โดยก่อนหน้านี้เธอศึกษาที่สถาบันพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง แล้วย้ายมาศึกษาที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ แต่น้องอิงค์สามารถก้าวข้ามมาเรียนระดับมหาวิทยาลัยได้อย่างไร โดยเธอเองยังมีเป้าหมายอีกว่าจะเรียนให้จบระดับปริญาญาเอกตอนอายุ 20 ต้น ๆ อีกด้วย     น้องอิงค์เผยว่า ตอนเธออายุ 3 เดือน คุณแม่เอาของเล่นของเด็กอายุ 6 เดือนมาให้เล่น นั่นคือก้าวแรกของการพัฒนา พออายุได้ 6 เดือน คุณแม่ก็หาของเล่นของเด็กวัย 9 […]

หน่วยลูกเสือหญิงเพื่อเด็กเร่ร่อน

เด็กหญิงใน หน่วยลูกเสือหญิง Troop 6000 ดูไปแล้วก็เหมือนลูกเสือหญิงทั่วไป ตรงที่พวกหนู ๆ สวมเสื้อกั๊กที่มีตราสัญลักษณ์ลูกเสือติดหน้าอกและเดินขายคุกกี้การกุศลกับคนทั่วไป แต่หน่วยนี้มีความพิเศษคือ เด็กหญิงในหน่วยเป็นเด็กเร่ร่อน หน่วย Troop 6000 ก่อตั้งในปี 2016 เพื่อเด็กหญิงที่อาศัยอยู่ที่บ้านพักพิงสำหรับคนเร่ร่อนในเมืองนิวยอร์ก โครงการนี้นับว่ามีความพิเศษไม่มีใครเหมือนและเป็นไอเดียที่บรรเจิดมาก หน่วยลูกเสือหญิงนี้ถูกฝึกอบรมจากภายในบ้านพักพิงนั้น ๆ เอง จุดประสงค์เพื่อเพิ่มพลังให้ผู้หญิงและเด็กหญิง และเพิ่มโอกาสให้พวกเธอได้รับประโยชน์จากทุกสิ่งที่โปรแกรมลูกเสือหญิงมีให้ ผู้ก่อตั้งคือ จีเซลล์ เบอร์เจสส์ (Giselle Burgess) คุณแม่ลูกห้าซึ่งกลายมาเป็นคนเร่ร่อนขณะทำงานให้ Girl Scouts of Greater New York ในปี 2016 บ้านของเธอถูกขายทอดตลาด เธอกับลูก ๆ ต้องอาศัยนอนในโรงแรมเล็ก ๆ กับครอบครัวอื่นที่กำลังตกอยู่ในภาวะไร้บ้านเช่นกัน เมื่อต้องกลายมาเป็นคนเร่ร่อนเสียเอง จีเซลล์จึงเกิดไอเดียก่อตั้งหน่วย Troop 6000 ขึ้นมา ปัจจุบันมีเป็นสมาชิกหลายร้อยคนแล้ว ปีที่แล้วเป็นปีแรกที่หน่วย Troop 6000 มีส่วนร่วมในประเพณีการขายคุกกี้เพื่อระดมเงินเข้าการกุศล จึงตั้งร้านขายคุกกี้ที่ยูเนี่ยนสแควร์ในนิวยอร์ก โดยตั้งเป้าไว้ว่าจะขายคุกกี้ให้ได้ 6,000 […]

เมืองแปลกหน้า – เรื่องลึกลับจากต่างแดน

เมืองแปลกหน้า – เรื่องลึกลับจากต่างแดน สายฝนเทกระหน่ำลงมาตลอดทาง แต่แครอล เชส แม็ค เอลเฮนีย์ (Carol Chase McElheney) ยังคงมุ่งหน้าต่อไปยังเมืองเพอร์ริส แคลิฟอร์เนีย เพื่อไปชมโชว์สุนัขเลี้ยงแกะในช่วงวันหยุดอันแสนสั้น เธอหรี่ตามองป้ายบอกทางฝ่าม่านฝนบนกระจกรถ ริเวอร์ไซด์ ตรงไป ภาพความทรงจำเก่า ๆ หวนคืนมา ริเวอร์ไซด์คือเมืองเล็ก ๆ ทางตอนใต้ของแคลิฟอร์เนีย ซึ่งแวดล้อมไปด้วยภูเขาและบรรยากาศแห่งความเป็นมิตรของชาวเมือง เธอรู้จักริเวอร์ไซด์เป็นอย่างดี เพราะเคยใช้ชีวิตวัยเด็กที่นั่น กระทั่งเรียนจบจากวิทยาลัย ก่อนจะย้ายไปอยู่ที่ซานเบอร์นาร์ดิโน ตระกูลของเธอตั้งรกรากอยู่ที่ริเวอร์ไซด์ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 18 เช่นเดียวกับปู่และย่าซึ่งเกิดที่นี่และได้ฝากร่างไว้ในสุสานที่ริเวอร์ไซด์แห่งนี้ แม้ด้านนอกรถยังคงเปียกชุ่มไปด้วยสายฝนที่ยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ทว่ามีบางสิ่งที่ทำให้บรรยากาศภายในรถเย็นยะเยือกยิ่งกว่า เพราะขณะที่เธอกำลังนึกถึงปู่และย่าอยู่นั้น จู่ ๆ กลิ่นบุหรี่ก็โชยเข้ามาในรถโดยไม่รู้ที่มา…ทั้ง ๆ ที่กระจกรถยังคงปิดสนิท! มีเพียงภาพควันที่พ่นออกมาจากปลายมวนบุหรี่ของปู่เท่านั้น ที่พอจะเป็นตัวแทนภาพความทรงจำเดียวที่เธอมีเกี่ยวกับปู่ ก่อนที่ท่านจะจากไปตั้งแต่เธออายุได้เพียงห้าขวบ…หากว่ากลิ่นนี้หมายถึงการมาเยือนของปู่ เธอเองก็ไม่แปลกใจนัก แครอลขับรถผ่านริเวอร์ไซด์ไปโดยไม่พยายามค้นหาคำตอบของกลิ่นประหลาดนั่น กระทั่งมันจางหายไปเองอย่างรวดเร็ว จากนั้นไม่นานเธอก็ลงทะเบียนเข้าพักโรงแรมในเมืองเพอร์ริสเพื่อชมโชว์สุนัขในวันรุ่งขึ้น เมื่อการแสดงชุดแรกสิ้นสุดลง เธอตัดสินใจขับรถย้อนกลับไปยังริเวอร์ไซด์อีกครั้งเพื่อหวนระลึกถึงกลิ่นอายของอดีต ขณะที่รถกำลังเคลื่อนตัวไปตามเส้นทาง จู่ ๆ ก็มีบางสิ่งสะกดให้เธอต้องตะลึงงัน…ถนนเส้นเดิมกลับดูไม่คุ้นเคยอีกต่อไป…เธอไม่ได้จากมานานขนาดจะหลงลืมว่าที่ตรงนั้นเคยเป็นบ้านของเธอ ทว่าตอนนี้ไม่ใช่อีกแล้ว มีเพียงบังกะโลบนสนามหญ้าเล็ก ๆ […]

ใจดีกว่านี้มีอีกไหม หนุ่มน้ำใจงามใช้สิทธิ์ “ชิมช็อปใช้” ช่วยคุณลุงผู้ยากไร้

โลกโซเซียล แห่ชื่นชมชายหนุ่มน้ำใจงาม ใช้สิทธิ์ “ชิมช็อปใช้” ซื้อของให้คุณลุงผู้ยากไร้ อีกหนึ่งเรื่​อง​ราวดี ๆ ในโลกโซเซียล ที่กำลังเป็นไวรัล มีคนพูด​ถึงมากมาย เมื่อมีผู้ใช้เฟซบุ๊​กที่ใช้ชื่อว่า Khotcharat Sinlaphan ย​อมสละเ​งิน​ที่ไ​ด้จากโครงการ “ชิมช็อปใช้” ซึ่งเป็นมาต​รกา​รกระตุ้นเศร​ษฐกิจ​ของ​รัฐบา​ล ที่แจกเงิ​นคนละ 1,000 บาท ให้ไปเที่​ยวชิมช็อปใช้ นำไปซื้อ​ของ​กิน ข​อ​งใช้ เพื่อไป​มอบให้​กับคุ​ณลุงที่มีฐานะขัดสน ประกอบอาชีพ​ถี​บรถขายไอ​ศ​กรี​ม โ​ดยไ​ด้โพสต์ข้อความระบุ​ว่า ​   “สำห​รับผม การได้ช่​วยเ​หลือเพื่อนร่ว​มโล​กค​นที่ไม่มี ผมมีความสุขค​รับ ปล.ลุ​งไ​ม่รู้ถึ​งสิท​ธิ์ 1000 ที่​รั​ฐให้ และไม่มี smart phone #สิทธิ์1000ที่ได้​ผมให้ลุง​ครับ #​มาร่วมกัน​ทำแค​มเ​ปญนี้กันครั​บช่วยเ​หลือ​คนที่เข้าไม่​ถึงสิ​ทธิ์นี้ทำ1000ของรั​ฐที่ให้มาให้​มี​ค่าค​รับ #เลิกทะเลาะกั​นเถอะ”   สำหรับผม การได้ช่วยเหลือเพื่อนร่วมโลกคนที่ไม่มี ผมมีความสุขครับ ^^ปล.ลุงไม่รู้ถึงสิทธิ์ 1000 ที่รัฐให้ และไม่มี smart… 由 Khotcharat Sinlaphan 发布于 2019年10月4日周五   ขอบคุณข้อมูลและภาพจาก  เฟซบุ๊ก […]

คุณครูช่วยเหลือลูกศิษย์ผู้หิวโหย โดยรวบรวมเงินไปซื้อหาเสบียงให้ทันที

คุณครูได้ยินลูกศิษย์ตัวน้อยถามถึงอาหารแจกฟรี จึงรีบรุดไปซื้อที่ร้านให้ทันที คุณครูส่วนใหญ่มักจะทำหน้าที่มากกว่าแค่ให้ความรู้ลูกศิษย์ บางครั้งคุณครูก็มาเป็นแนวหน้าต่อสู้กับความหิวโหย บรู๊ค โกอินส์ (Brooke Goins) เป็นคุณครูอยู่ที่โรงเรียนประถมศึกษา Jacksboro ในเมือง Campbell County รัฐเทนเนสซี วันหนึ่งในระหว่างการเรียนการสอนในชั้นเรียน เธอถึงกับน้ำตาคลอเมื่อลูกศิษย์ซึ่งเป็นเด็กชายตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งถามขึ้นมาด้วยน้ำเสียงใสซื่อว่า คุณครูแนะแนวจะมาแจกอาหารฟรีอีกเมื่อไหร่ครับ ตามปกติ ทางโรงเรียนจะส่งอาหารแห้งและอาหารกระป๋องไปที่บ้านของนักเรียนที่มีฐานะยากไร้ถึงขั้นไม่มีอาหารรับประทาน แน่นอนว่าบรู๊คทราบว่าทางโรงเรียนมีโครงการนี้ แต่เธอไม่ได้สนใจอะไรมากจนกระทั่งมาได้ยินลูกศิษย์ตัวเองถามขึ้นมาในชั้นเรียน ณ วินาทีนั้นเธอจึงตระหนักว่า หากปราศจากโครงการช่วยเหลือจากทางโรงเรียน ลูกศิษย์คนนี้จะไม่มีอะไรไว้กินเพื่อประทังชีวิตเลย ครูบรู๊คถามเด็กชายตัวน้อยว่าเขาโปรดปรานอะไรที่สุดในตะกร้าแจกอาหาร แล้วเธอก็ต้องน้ำตารื้นอีกรอบเมื่อได้ยินคำตอบที่ไร้เดียงสาของลูกศิษย์   เด็กน้อยมองหน้าฉันแล้วบอกว่า ‘ผมชอบอันที่เป็นรูปตัวโอ (พูดพลางทำมือเป็นรูปวงกลมเล็ก ๆ) ที่บ้านเราไม่มีอันนี้ แต่เวลาผมกินมัน มันจะทำให้ท้องผมอุ่นและช่วยให้ผมหลับ’ พอได้ยินคำตอบฉันก็เสียศูนย์ ร้องไห้โฮต่อหน้าลูกศิษย์ตัวน้อยอีก 20 คน เด็ก ๆ ไม่ควรจะต้องอดอยากหิวโหยแบบนี้เลย   ครูบรู๊ครวบรวมสติอย่างรวดเร็วและทำสิ่งที่คนเป็นครูสมควรทำ เธอคิดหาทางช่วยเหลือลูกศิษย์ เธอส่งข้อความเข้ากลุ่มเพื่อนครูด้วยกัน ซึ่งทุกคนต่างไม่ลังเลที่จะเจียดเงินส่วนตัวมาช่วย เมื่อบรู๊ครวบรวมเงินทั้งของตัวเองและเพื่อนครูได้เรียบร้อย เธอก็มุ่งหน้าไปยังร้านขายเครื่องอุปโภคบริโภคเพื่อซื้อหาอาหารที่เด็กสามารถทำกินเองได้ รวมทั้ง SpaghettiOs ของโปรดของลูกศิษย์ด้วย เมื่อคุณครูผู้แสนดีโพสต์เรื่องราวของเธอลงในเฟซบุ๊ก […]

ชื่นชมคุณหมอลงขันรวมเงินเป็นค่าเดินทางมารักษาตัวให้แก่ผู้ป่วยมะเร็งยากไร้

โลกโซเชียลพากันชื่นชมทีมแพทย์และบุคคลากร ห้องผ่าตัดและวิสัญญี โรงพยาบาลศูนย์อุดรธานี ที่มีน้ำใจลงขันรวมเงินเป็นค่าเดินทางมาโรงพยาบาล และเป็นค่ารักษาพยาบาลให้ผู้ป่วยมะเร็งที่มีฐานะยากจน เมื่อวันที่ 3 ต.ค. ที่ผ่านมา ผู้ใช้เฟซบุ๊ก ทิชาฉัตร ชาทอง ได้โพสต์เรื่องราวการช่วยเหลือผู้ป่วยโรคมะเร็งเต้านมที่มีฐานะยากจน โดยบุคคลากรและแพทย์ของแผนกห้องผ่าตัดและวิสัญญี ที่ โรงพยาบาลศูนย์อุดรธานี จ.อุดรธานี ได้ร่วมบริจาคเงินค่าเดินทาง ค่ารักษาพยาบาลให้กับผู้ป่วย เพื่อจะได้มีโอกาสมารับการรักษาด้วยคีโม ข้อความมีดังนี้   “เรื่องเล่าเย็นนี้ ขณะทำผ่าตัดผู้ป่วยมะเร็งเต้านม ศัลยแพทย์ในดวงใจของเราเล่าขึ้นว่า คนไข้คนนี้เดินทางมาหาหมอด้วยรถมอเตอร์ไซค์ กว่าจะได้ผ่าตัดครั้งนี้คือครั้งที่5 อาชีพคือกรีดยางในไร่ตัวเองที่มีอยู่น้อยนิด ขายได้ครั้งละ 600-700บาท พอแค่กินกัน 2 คนสามีภรรยา อยู่กันอย่างประหยัด เมื่อมีคนหนึ่งป่วยอีกคนต้องดูแล รายได้ก็หายไปเงินทองที่เก็บไว้ต้องนำมาใช้ยามเจ็บป่วย พีคสุดคือออกจากบ้านตั้งแต่ตี 2 เพื่อมาหาหมอในเมืองใหญ่ หากนั่งรถโดยสารต้องเสียค่าใช้จ่ายมาก และจะกลับไม่ทันรอบรถประจำทาง จึงเป็นจุดเริ่มต้นของความสุขในครั้งนี้ อ.เจริญ เริ่มก้นถุงให้เราในจำนวนที่มาก ๆ และเรา #ชาวห้องผ่าตัดและวิสัญญี ก็ช่วยกันลงขันเพื่อเป็นทุนให้คนไข้ได้กลับมารับยาเคมีบำบัดโดยไม่ต้องเสี่ยงชีวิตแบบครั้งนี้ ขอขอบคุณทุกท่านที่ร่วมอนุโมทนาบุญในครั้งนี้ มีความสุขหากต้องได้เดินทางก็ขอให้การเดินทางสะดวกปลอดภัย สาธุ ไม่เคยเขียนอะไรยาวขนาดนี้….,แท็ก อ.เจริญ ผู้ไม่มี Facebook […]

คุณแม่เพิ่งเสียลูกน้อย ตัดสินใจบริจาคน้ำนมตัวเองเพื่อช่วยเด็กอื่น

เธอคือคุณแม่มือใหม่ที่เพิ่งเสียลูกน้อยไป แม้จะโศกเศร้าเพียงใด เธอก็ตัดสินใจปั้มน้ำนมจากอก รวมแล้วมากกว่า 1,000 ออนซ์ เพื่อบริจาคให้เด็กอื่น ๆ ได้ต่อชีวิต ลองนึกภาพว่า หากคุณเป็น “ว่าที่คุณแม่” ซึ่งกำลังอุ้มท้องไปตรวจอัลตร้าซาวนด์ ตื่นเต้นที่จะได้รู้ว่าตัวเองจะได้ลูกหญิงหรือลูกชาย แต่เกิดเหตุผิดคาด เมื่อคุณหมอบอกว่า “ลูกของคุณอาจไม่รอดชีวิต” นั่นคือสิ่งที่ อเล็กซิส มาร์ริโน (Alexis Marrino) ต้องประสบเมื่อเธอไปสแกนตรวจลูกในครรภ์ตามปกติ ข่าวร้ายนี้ทำให้เธอใจสลาย แต่เธอก็ยังเลือกที่จะขอมีโอกาสได้อุ้มลูกน้อยไว้แนบอกสักครั้ง ในที่สุดหนูน้อย แมคคินเลห์ เจด (McKinleigh Jade) คลอดเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม 2019 เวลา 11.49 น. ในสภาวะกะโหลกศีรษะไม่ปิด (anencephaly) ซึ่งมีผลให้ทารกเกิดมาโดยมีกะโหลกและสมองไม่ครบ ในช่วงเวลาอันมีค่าที่เหลืออยู่น้อยนิดนี้ อเล็กซิสและ ไมเคิล สามีของเธอได้อุ้มลูกน้อยแนบไว้กับอก ทั้งคู่แสดงความรักและทำพิธีศีลจุ่มให้ลูกน้อย อเล็กซิสบอกว่า การได้อุ้มร่างเล็ก ๆ อุ่น ๆ ของลูกไว้แนบอกเป็นความรู้สึกที่แสนวิเศษมาก ต่อจากนั้นในเวลา 12.59 น.วันเดียวกัน หนูน้อยแมคคินเลห์ก็จากไปอย่างสงบ […]

เรือนจำในความรู้สึก : ความในใจของคนสำนึกผิดและพร้อมกลับตัว

สิ่งที่ผมได้รับจาก เรือนจำ แตกต่างกับสิ่งที่ผมเข้าใจเหลือเกิน เมื่อตอนยังใช้ชีวิตอิสระอยู่ข้างนอก ผมเคยคิดเสมอว่าเรือนจำมิใช่ที่กักขังนักโทษเท่านั้น แต่ยังเป็นที่รวมบรรดาสิ่งชั่วร้ายต่าง ๆ ด้วย ผมคิดถึงภาพการทรมานที่ทารุณโหดร้ายและคนที่พ้นโทษออกมาจากเรือนจำก็จะเป็นคนไม่ดี ไม่น่าคบหาสมาคมด้วย ในความรู้สึก “ผมกลัวที่จะเป็นนักโทษ” และ “นักโทษก็เป็นคนที่น่ากลัว” แล้วอะไรเป็นสาเหตุจูงใจสำหรับผมในการกระทำความผิด คำถามนี้เป็นปัญหาที่น่าสนใจยิ่ง หลายคนพูดเสมอว่า การกระทำความผิดมักเป็นที่ตัวบุคคลเสียมากกว่า แต่หลายคนเคยสงสัยบ้างไหมว่า เหตุใดเขาเหล่านั้นจึงกระทำความผิดลงไปทั้ง ๆ ที่รู้ว่าสิ่งที่ทำนั้นไม่ถูกต้อง ผมเติบโตจากหมู่บ้านเล็ก ๆ ในชนบท ทุกวันที่เดินออกจากบ้านมักจะผ่านกลุ่มวัยรุ่นที่จับกลุ่มกันอยู่ทั่วไปในหมู่บ้าน การกระทำของพวกเขาเหล่านั้นเป็นสิ่งคุ้นตาผมตั้งแต่เล็กจนโต ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการพนัน ค้ายาเสพติด หรือรวมกลุ่มกันดมกาว ภาพเหล่านี้ผมเห็นอยู่ทุกวันจนเป็นเรื่องธรรมดาไปเสียแล้ว เพราะพวกเขาเหล่านั้นบางส่วนก็เป็นเพื่อน เป็นญาติ เป็นคนคุ้นเคย หลายครั้งที่ผมเคยดูต้นทาง คอยดูตำรวจให้พวกเขา ผมเติบโตมากับวงจรยาเสพติดตั้งแต่เด็ก ๆ จนชาชิน จึงมองไม่เห็นว่าการค้ายามันผิดตรงไหน ในเมื่อคนในหมู่บ้านแทบทุกหลังคาเรือนก็ทำกันทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนบ้าน ร้านขายของชำ วินมอเตอร์ไซค์ ในหมู่บ้าน 80 เปอร์เซ็นต์ในสังคมที่ผมโตมาก็ขายยาเสพติดกันทั้งนั้น แม้กระทั่งบ้านผมก็ไม่เว้น ตอนผมอายุ 9 ขวบก็เริ่มช่วยเหลือครอบครัวด้วยการดูต้นทางบ้าง เอายาไปส่งให้ลูกค้าบ้าง หรือแม้กระทั่งเดินขายยาในหมู่บ้านก็เคยทำ ตั้งแต่เล็กจนโต ผมไม่เคยสงสัยในการกระทำของตัวเอง […]

ฮีโร่นักศึกษาสาวพยายามทำ CPR ยื้อชีวิตคนหมดสติกลางโรงอาหาร

ฮีโร่นักศึกษาสาวพยายาม ทำCPR ยื้อชีวิตคนหมดสติกลางโรงอาหาร เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 2562 ที่ผ่านมา เพจเฟซบุ๊กชื่อว่า “จักรยานอาสากู้ชีพ” โพสต์เหตุการณ์ที่นักศึกษาชายหมดสติคาโรงอาหารของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง แล้วนักศึกษาสาวพยายาม ทำCPR เพื่อยื้อชีวิตเขาไว้ นักศึกษาสาวคนนี้ทราบชื่อภายหลังว่า นางสาวธิติภรณ์ บุญมี วัย 20 ปี กำลังศึกษาอยู่ เอกนาฏศิลป์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา มีเพื่อนนักศึกษามาขอความช่วยเหลือโดยแจ้งว่ามีคนหมดสติภายในโรงอาหารของมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี     คุณธิติภรณ์และเพื่อนก็วิ่งเข้าไปให้ความช่วยเหลือ โดยพยายามปลุกผู้ป่วยแล้วแต่ก็หมดสติไม่ตอบสนองใดใด จึงโทรขอความช่วยเหลือจากทีมแพทย์สายด่วน 1669 ระหว่างที่กำลังรอทีมแพทย์ เธอและเพื่อนได้ช่วยเหลือคนหมดสติด้วย CPR และใช้เครื่องกระตุกหัวใจไฟฟ้าแบบอัตโนมัติ (AED) จนกระทั่งทีมแพทย์จากโรงพยาบาลศิริราชมาถึง ทำการช่วยเหลือแล้วพาผู้ป่วยส่งไปโรงพยาบาลศิริราช และเสียชีวิตในเวลาต่อมา ผู้ป่วยรายนี้เป็นนักศึกษาชั้นปีที่ 3 มหาวิทยาลัยเดียวกับคุณฐิตพร เข้าใจว่าผู้ป่วยน่าจะลงมากินข้าวแล้วเกิดภาวะหัวใจวายเฉียบพลัน จากนั้นก็ล้มลงกับพื้นในที่สุด นักศึกษาที่อยู่ใกล้ที่สุดพยายามเข้าช่วยเหลือ พออาการดีขึ้นคุณฐิติพรจึงขอความช่วยเหลือจากหน่วยกู้ภัย       คุณฐิติพรกล่าวว่า ถ้าเขาได้รับการช่วยเหลือเร็วกว่านี้ พอจะมีโอกาสรอดสูง นักศึกษาสาวคนนี้เคยเข้ารับการอบรมนักปฏิบัติการกู้ชีพในหลักสูตร (EMT) จากมหาวิทยาลัยมหาสารคาม […]

บิณฑ์ บรรลือฤทธิ์ และน้องชาย ไว้อาลัย ป๋าแสง วีรบุรุษช่วยน้ำท่วมอุบล

บิณฑ์ บรรลือฤทธิ์ และน้องชาย ไว้อาลัย ป๋าแสง วีรบุรุษช่วยน้ำท่วมอุบล เมื่อเวลา 17.30 น. วันที่ 2 ตุลาคม 2562 ที่ผ่านมา ดาราจิตอาสาอย่าง บิณฑ์ บันลือฤทธิ์ และน้องชาย เอกพันธ์ บันลือฤทธิ์ นำทีมเจ้าหน้าที่อาสาสมัครมูลนิธิร่วมกตัญญู เดินทางไปเคารพศพ นายมนตรี บู่คำ หรือ ” ป๋าแสง ” ที่ศาลาวัดแจ้ง ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี พร้อมนำพวงหรีดและเงินจำนวนหนึ่ง มาร่วมทำบุญแสดงความไว้อาลัยต่อการจากไป       นับว่าป๋าแสงเป็นวีรษุรุษช่วยน้ำท่วมอีกคนเลยก็ว่าได้ เพราะอุทิศตนช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัยจนถึงวินาทีสุดท้ายของชีวิต หลังจากอยู่ ๆ ก็หมดสติไป เพราะเกิดภาวะหัวใจหยุดเต้นกระทันหัน เมื่อวันที่ 27 ตุลาคม 2562 ที่ผ่านมา  เมื่อส่งมารักษาตัวที่โรงพยาบาลสรรพสิทธิ์ประสงค์แล้วก็ไม่สามารถยื้อชีวติป๋าแสงไว้ได้ และแล้วป๋าแสงก็จากพวกเราไปเมื่อเวลา 10.00 วันที่ 1 ตุลาคม 2562 […]

keyboard_arrow_up