กำเนิดมนุษย์ เรื่องน่าคิดจากพระไตรปิฎก

กำเนิดมนุษย์ เรื่องน่าคิดจากพระไตรปิฎก มีหลายทฤษฎีที่กล่าวถึงการ กำเนิดมนุษย์ วิทยาศาสตร์พยายามหาคำตอบนี้ ศาสนาซึ่งเป็นศาสตร์ความรู้ที่เก่าแก่ก่อนวิทยาศาสตร์ ก็พยายามตอบคำถามนี้ โดยการยกให้พลังอำนาจวิเศษที่เรียกว่า “พระเจ้า” “พระเป็นเจ้า” หรือ “เทพ” เป็นผู้สร้างมนุษย์ ในศาสนาพราหมณ์-ฮินดูเชื่อว่าพระพรหมเป็นผู้สร้างมนุษย์ แต่พระพุทธเจ้าตรัสการกำเนิดมนุษย์ไว้ในพระสูตรที่มีชื่อว่า “อัญคัญญสูตร” โดยยกมาพอสังเขปว่า ครั้งเมื่อโลกพินาศไปแล้ว พรหมชั้นอาภัสสรพรหม พรหมเหล่านี้ไม่มีเพศ กิน (ความรู้สึก) ปีติเป็นอาหาร มีรัศมีแผ่ซ่านทั่วกาย เดินทางด้วยการเหาะไปในอากาศ มีวิมานที่งดงาม แล้วโลกก็สงบลงหลังจากการพินาศครั้งใหญ่กลายเป็นผืนน้ำ ตอนนั้นไร้ซึ่งกาลเวลา ไม่มีกลางวัน กลางคืน ไม่มีวัน ไม่มีเดือน และปี ไม่มีฤดูกาล เพราะถูกบดบังด้วยรัศมีของพรหมเหล่านี้ ต่อมาเกิดง้วนดินล่องลอยอยู่เหนือผิวน้ำ เป็นสิ่งที่มีลักษณะเหมือนนมสดที่ถูกเคี่ยวให้งวด พอเย็นลงก็จับเป็นปึกแผ่น สีคล้ายเนยข้นอย่างดี ส่งกลิ่นหอมไปทั่ว พรหมองค์หนึ่งได้กลิ่นหอมของง้วนดินก็ชักชวนพรหมองค์อื่นเหาะลงมาจากวิมาน แล้วลิ้มรสง้วนดินซึ่งมีรสชาติคล้ายน้ำผึ้ง พรหมทั้งหลายเกิดความอยาก (โลภะ) ขึ้นมา จึงกินง้วนดินนั้น รัศมีกายของพรหมจึงเสื่อมไป ดวงจันทร์และดวงอาทิตย์ เวลากลางวันและกลางคืน ดวงดาวบนท้องฟ้า วันและเวลาจึงเกิดขึ้น พรหมเหล่านั้นเพลิดเพลินกับการกินง้วนดิน เมื่อไม่มีรัศมีแล้ว จึงปรากฎสีผิวกายชัดแจน แล้วพรหมแต่ละองค์ก็มีสีผิวกายแตกต่างกันไป […]

ซีเคร็ตรีวิว งานสมโภชพระอาราม 230 ปี วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม

ซีเคร็ตรีวิว งานสมโภชพระอาราม 230 ปี วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามจัดงานสมโภชพระอาราม 230 ปี ชวนร่วมสักการะพระพุทธเทวปฏิมากร พระพุทธไสยาสน์ (พระนอน) และพระพุทธรูปต่าง ๆ ภายในวัด มีมหรสพการแสดงเชิงศิลปวัฒนธรรมให้ชม ช้อป ชิมร้านค้าอาหารและสินค้าย้อนยุคมากมาย พร้อมกับมีกิจกรรมให้ร่วมสนุกอีกมาก     วันนี้แอดมินมาเที่ยวงานสมโภชพระอาราม 230 ปี วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม หรือที่รู้จักในอีกชื่อคือ “วัดโพธิ์” ค่ะ พอเข้ามาภายในวัดก็จะสะดุดตากับพวงมโหตรหลายสีสัน กับธงหลากสีสัน ชวนให้บรรยากาศดูรื่นเริงมากเลยค่ะ     บรรยากาศคึกคักไปด้วยนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ พวกเขาก็ตื่นเต้นกับบรรยากาศแบบนี้อยู่นะคะ     งานสมโภชพระอาราม 230 ปี วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม เป็นงานที่จัดขึ้นร่วมกันระหว่างวัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร มูลนิธิทุนพระพุทธยอดฟ้าในพระบรมราชูปถัมภ์ และมูลนิธิสิริวัฒนภักดี โดยมีกำหนดการจัดงานตั้งแต่วันที่ 1-11 พฤศจิกายน 2561 เวลา 10.00-22.00 น     กิจกรรมต่าง ๆ ภายในงาน […]

True Story : ประชดชีวิตแทบพัง เพราะติดเชื้อ HIV จากสามี

ประชดชีวิตแทบพัง เพราะติดเชื้อ HIV จากสามี – ฉันเป็นเพียงผู้หญิงคนหนี่งที่ใฝ่ฝันอยากมีชีวิตที่ดีและสุขสบาย แต่ไม่เคยคิดเลยว่า การไล่ตามความฝันเล็กๆ ของฉันกลับเป็นต้นเหตุความทุกข์ที่ไม่มีวันลบเลือน ฉันเกิดในครอบครัวที่ไม่ได้สุขสบายนัก พ่อแม่มีลูกหลายคน จึงต้องทำงานหามรุ่ง- หามค่ำ แต่กระนั้นก็ยังไม่สามารถหาเงินมาเลี้ยงดูให้ทุกคนสุขสบายได้ โตขึ้นมาหน่อย ฉันก็ทำงานพิเศษและส่งตัวเองเรียนได้จนจบ ปวช. แล้วออกมาหางานประจำทำ โชคดีที่ได้ทำงานเป็นเสมียนในบริษัทเล็ก ๆ ต่อมาก็ขยับขยายมาทำงานบริษัทที่มั่นคงขึ้น และส่งตัวเองเรียนให้สูงขึ้นในระดับอนุปริญญา เพราะฉันฝันมาตั้งแต่เด็กว่าอยากมีชีวิตที่ดี และสุขสบายเหมือนคนอื่นเขาบ้าง ไม่น่าเชื่อว่า  วันหนึ่งหนทางแห่งความฝันจะปรากฏขึ้นอย่างไม่ทันรู้ตัว แม้บ้านของฉันจะอยู่ท้ายซอยลึก แต่ฉันก็เดินเข้าออกซอยเป็นประจำทุกวันโดยไม่นั่งมอเตอร์ไซค์ เพราะต้องการประหยัดเงิน อีกทั้งคนในซอยนี้ก็รู้จักันหมดว่าใครเป็นใคร อยู่บ้านไหน ฉันจึงเดินได้อย่างสบายใจ ไม่กลัวเรื่องอันตราย แม้ระยะหลัง ๆ ฉันรู้สึกว่า มีใครคนหนึ่งแอบมองทุกวัน แต่ฉันก็ไม่ได้สนใจอะไร จนกระทั่งมีเพื่อนบ้านเข้ามาทักทาย ทำตัวเป็นแม่สื่อแม่ชัก โดยบอกว่า “ลูกชายของบ้านหลังใหญ่นั่นแหละ    เขาชอบเธอนะ” ฉันรู้ทันทีว่าเขาเป็นใครและอยู่บ้านหลังไหน เพราะในซอยนี้มีบ้านใหญ่ที่ร่ำรวยกว่าใครอยู่เพียงหลังเดียว สมัยเด็ก ๆ ฉันจำได้ว่า บ้านหลังนี้เป็นบ้านหลังเดียวที่มีรถยนต์ใช้ ลูกแต่ละคนของบ้านนี้ก็ไปเรียนเมืองนอกเมืองนาทั้งนั้น ถ้าได้คบกับเขาก็คงดีนะ  อย่างน้อยชีวิตคงไม่ลำบากแน่ ๆ  ความคิดนี้ดังกึกก้องอยู่ในใจ ฉันจึงตกลงใจว่าจะลองคุยกับเขาดู […]

เจอ “เทวดา” ประสบการณ์จากการเดินธุดงค์

ประสบการณ์จากการเดินธุดงค์ – หลังจากออกพรรษาและได้ไปร่วมงานทอดกฐินของวัดสาขาต่าง ๆ แล้ว ทั้งพระและเณรต่างก็ใจจดใจจ่ออยู่กับการเดินธุดงค์ รวมทั้งข้าพเจ้าด้วย 1 ข้าพเจ้าจะคอยแวะเวียนไปถาม พระอาจารย์อ๊อด ผู้นำทางในการเดินธุดงค์ครั้งนี้ว่า เราต้องเตรียมอะไรบ้าง ต้องทำอย่างไรบ้าง ระหว่างทางจะเจออะไรบ้าง ตอนกลางคืนจะปักกลดกันที่ไหน และต้องปฏิบัติตัวกันอย่างไร พระอาจารย์อ๊อดก็ได้แต่บอกว่า เมื่อได้ออกธุดงค์แล้วก็จะรู้เองว่าต้องทำอย่างไร 2 เสียงไก่ขันพร้อมกับเสียงครกกระเดื่องตำข้าวดังขึ้นเป็นสัญญาณว่าใกล้เช้าแล้ว แต่ข้าพเจ้าตื่นก่อนเสียงนั้น เพื่อทำวัตรเช้าและทำความเพียรดังคำสอนของท่านพระอาจารย์ ชา สุภทฺโท คือ “ขยันก็ทำ ขี้เกียจก็ทำ” 01 จิตใจตอนนี้รู้สึกเหมือนเด็ก ๆ ที่รู้ว่าจะได้ไปเที่ยวกับครอบครัว ข้าพเจ้ามองไปรอบ ๆ กุฏิเหมือนว่าจะไม่ได้กลับมาอีก ขณะเดินบิณฑบาต จิตก็ปรุงแต่งเรื่องการเดินธุดงค์ คิดว่าเวลาไปเดินธุดงค์จะทำอย่างไร จะมีญาติโยมมาใส่บาตรไหม ถ้าไม่มีจะทำอย่างไร จะอดตายไหม จิตมันคิดวุ่นวายไปหมด 3 หลังจากฉันภัตตาหารเสร็จ ก็จัดการเก็บเอาบริขารต่าง ๆ ใส่ลงไปในบาตร กราบพระประธาน กราบครูบาอาจารย์ แล้วการเดินธุดงค์ก็เริ่มขึ้น ณ วินาทีนั้น เรื่องเล่าต่าง ๆ ที่ได้ยินได้ฟังมาเกี่ยวกับการธุดงค์จะเป็นเรื่องจริงหรือไม่ เราไม่รู้ […]

คุณค่าของการอ่านจาก ลี กาชิง “ซูเปอร์แมนแห่งฮ่องกง”

คุณค่าของการอ่านจาก ลี กาชิง – สุภาษิตจีนบทหนึ่งกล่าวว่า “หนังสือเปรียบเหมือนสวนทั้งสวนที่เราพกใส่กระเป๋าได้” เลดี้ แมรี เวิร์ทลีย์ มอนตากู นักเขียนสตรีผู้โด่งดังในสมัยศตวรรษที่ 18 ก็กล่าวไว้ว่า “ไม่มีความบันเทิงใดที่มีราคาถูกและให้ความสำราญที่เนิ่นนานได้เท่ากับการอ่าน” ส่วนมาร์ก ทเวน นักเขียนชื่อดัง ก็มีคติชีวิตที่แสนเรียบง่ายว่า “มีเพื่อนดี ได้อ่านหนังสือดี และนอนหลับสนิท คือชีวิตในอุดมคติของผม” โลกเรามีคำคม สุภาษิต ตลอดจนคำบอกเล่าที่สะท้อนให้เห็นคุณค่าของการอ่านหนังสือมากมาย ซึ่งคงไม่มีใครที่จะเข้าอกเข้าใจถ้อยคำเหล่านี้ได้เท่ากับหนอนหนังสือด้วยกันเอง สำหรับนักอ่านหนังสือมีคุณค่ามหาศาล เป็นทั้งเพื่อนที่ส่งเราเข้านอนและเป็นครูที่สอนเรื่องเดิมซ้ำๆ ได้ไม่มีเบื่อ และสำหรับลี กาชิง (Li Ka-shing) มหาเศรษฐีที่รวยที่สุดของเอเชีย อาจกล่าวได้ว่า การอ่านคือสิ่งที่สร้างชีวิตของเขา ลี กาชิงเกิดเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 1928 ที่เฉาโจว จังหวัดกว่างตง ประเทศจีน พ่อเป็นครู ส่วนแม่เป็นแม่บ้านธรรมดา ตอนอายุ 12 ลี กาชิงและครอบครัวต้องลี้ภัยสงครามไปอยู่ที่ฮ่องกง ไม่นานหลังจากนั้น พ่อของเขาก็เสียชีวิตลงด้วยโรคตับอักเสบ เวลานั้นเขาติดเชื้อไวรัสตับอักเสบด้วย และยังต้องลาออกจากโรงเรียนเพื่อทำงานหารายได้มาจุนเจือในครอบครัว […]

มาติกมารดา ผู้รู้วาระจิต

มาติกมารดา ผู้รู้วาระจิต – ครั้งหนึ่งในอดีต ใกล้เชิงเขาในแคว้นโกศล มีหมู่บ้านชื่อ มาติกคาม วันหนึ่งมีภิกษุประมาณ 60 รูป เรียนกรรมฐานจากพระศาสดาแล้วจึงได้จาริกมาที่หมู่บ้านแห่งนี้ โดยมีอุบาสิกาซึ่งเป็นมารดาของผู้ใหญ่บ้าน อุปถัมภ์ให้บำเพ็ญธรรมโดยสะดวก ครั้งนั้น ภิกษุผู้เป็นหัวหน้าประชุมกับเพื่อนภิกษุว่า “ท่านทั้งหลาย พวกเราไม่ควรประมาท ไม่อย่างนั้นคงได้ตกนรกกันแน่ เราเรียนกรรมฐานมาจากพระพุทธองค์แล้วพระองค์ไม่โปรดคนโอ้อวด มีมายา เกียจคร้าน แต่โปรดผู้มีอัธยาศัยงาม ขอให้พวกเราอยู่ด้วยความไม่ประมาท พวกเราไม่ควรอยู่ร่วมกัน 2 รูป นอกจากเวลาที่มาบำรุงพระเถระตอนเย็นและเวลาบิณฑบาตตอนเช้า ถ้าภิกษุรูปใดป่วย ให้มาตีระฆัง พวกเราจักช่วยกันทำยาให้” ได้ยินดังนั้น ภิกษุทั้งหลายก็ทำตามกติกากันอย่างสม่ำเสมอ วันหนึ่งอุบาสิกามาหาภิกษุ นางให้คนรับใช้ถือเนยใสกับน้ำอ้อยมาด้วย ครั้นมาถึง นางไม่เห็นภิกษุเลยจึงถามคนที่นั่น และได้ทราบว่าภิกษุทั้งหลายอยู่ในที่พัก จะไม่ออกมาพลุกพล่าน นางจึงปรารภว่า “ทำอย่างไรหนอจึงจะพบพระคุณเจ้าได้” คนผู้นั้นบอกว่า ถ้าตีระฆัง พระภิกษุจะออกมา นางจึงตีระฆัง เพียงชั่วครู่ ภิกษุต่างเดินมาลำพัง ไม่มาเป็น 2 รูป เห็นดังนั้น อุบาสิกาก็เข้าใจว่าพระทะเลาะกันจึงไม่เดินมาด้วยกัน เมื่อกราบเรียนถาม พระก็ตอบว่าได้ทำกติกากันไว้ว่า เวลาปฏิบัติธรรมให้แยกกันอยู่ “ปฏิบัติธรรมคืออะไรเล่าพระคุณเจ้า” […]

วังการี มาทาอี นักปลูกต้นไม้เพื่อสันติภาพ

วังการี มาทาอี นักปลูกต้นไม้เพื่อสันติภาพ – ในประเทศเคนยา ต้นไม้เป็นสัญลักษณ์ของการยุติความขัดแย้งมาแต่โบราณ ตอนเด็กๆ วังการี มูตา มาทาอี (Wangari Muta Maathai) เคยได้ยินบรรดาผู้ใหญ่เล่านิทานเก่าแก่เรื่องหนึ่ง ความว่า “เวลาที่พระอาทิตย์สาดแสงที่รุนแรงและยาวนานจนผิดปกติ ความแห้งแล้งก็จะมาเยือน สัตว์น้อยใหญ่ต้องใช้ชีวิตอย่างยากลำบาก ต้นไม้พากันเหี่ยวแห้ง และผู้คนต้องสู้กันเพื่อแย่งชิงน้ำและอาหาร เมื่อเหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้น ชาวบ้านจะจัดงานเฉลิมฉลองใต้ต้น “มูกูโม” (Mugumo) ซึ่งเป็นต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ของเผ่าคิคุยุ (Kikuyu – ชนเผ่าที่มีมากที่สุดในเคนยา และวังการีเป็นคนเผ่านี้) หลังจากทำพิธี ท้องฟ้าจะอวยพรด้วยการโปรยปรายสายฝน ยังความชุ่มฉ่ำแก่ผู้คนและผืนดิน ผู้เฒ่าในหมู่บ้านจะนำต้นอ่อนของต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ไปปลูกไว้ตรงกลางระหว่างคนสองคนที่กำลังโกรธกัน เมื่อนั้นจากคนที่เป็นศัตรูก็จะกลายเป็นมิตร” อย่างไรก็ดี เมื่อโตขึ้น วังการีรู้ดีว่าการปลูกต้นไม้เพื่อสร้างสันติภาพระหว่างคนที่คิดเห็นต่างกันกลับไม่ใช่เรื่องที่ทำได้อย่างง่ายดายเหมือนในนิทาน วังการีเกิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1940 ในปีที่วังการีถือกำเนิด ต้นไม้ไม่ได้มีความศักดิ์สิทธิ์อย่างที่ชาวเคนยาสมัยโบราณเคยนับถือ ทว่าธรรมชาติยังคงความสมบูรณ์และงดงามอย่างน่าอัศจรรย์ วังการีเล่าว่า เธอสามารถวักน้ำจากลำธารขึ้นมาดื่มได้โดยตรง เธอชอบใช้ใบไม้ช้อนไข่กบที่ลอยเป็นแพ และเมื่อลองใช้นิ้วเขี่ยไข่กบ ลูกอ๊อดก็จะว่ายออกจากไข่ ภาพที่เห็นนี้ติดตรึงใจเธอมาตลอดชีวิต วังการีเชื่อว่า ธรรมชาติเป็นส่วนสำคัญที่ทำให้ตัวเธอเติบโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่ที่รักอิสรเสรีและมองโลกในแง่ดีอยู่เสมอ ความโชคดีอีกอย่างคือ ทั้งๆ […]

เมื่อเจ้ากรรมนายเวร ตามทวงสัญญาข้ามภพข้ามชาติ

เมื่อเจ้ากรรมนายเวร ตามทวงสัญญาข้ามภพข้ามชาติ – แม้จะพอรู้ว่าทุกวันนี้คนเป็นมะเร็งกันมากขึ้น แต่ไม่เคยคิดว่าจะเกิดกับสามีของตนเอง เมื่อหมอบอกว่าคุณโกศลเป็นมะเร็งต่อมน้ำเหลืองระยะสุดท้าย และคงมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่เกิน 6 เดือน อ้อกลุ้มใจมาก เพราะลูกยังเรียนหนังสือไม่จบสักคนเดียว ถ้าไม่มีสามี ไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร หลังจากคุณโกศลป่วยเป็นมะเร็งได้ไม่นาน เขาฝันถึงผู้หญิงคนหนึ่งอยู่เสมอ ฝันซ้ำ ๆ มากกว่า 5 – 6 ครั้ง บางครั้งทำให้กลัวมากจนตกใจตื่น และบอกว่า “อ้อ… เขามาหาพี่อีกแล้ว เขามาหาพี่อีกแล้ว” คุณโกศลเล่าว่า มีผู้หญิงมานั่งอยู่ข้าง ๆ บางครั้งก็ร้องไห้ ตอนแรกอ้อคิดว่า เขากำลังป่วยจิตอ่อนจึงฝันไปต่าง ๆ นานา จึงพูดเล่นกับเขาวา่ “เขาชวนไปไหนพี่อย่าไปกับเขาล่ะ ห้ามไปกับเขานะ อยู่กับอ้อก่อน” เมื่อเขาฝันอีกหลายครั้ง ครั้งหลัง ๆ ก็ไม่รู้จะปลอบใจอย่างไรแล้ว จนกระทั่งวันหนึ่งพี่ดวง เพื่อนรุ่นพี่ที่สนิทกันโทร. มาหา เล่าว่าไปทำบุญที่วัดพระธาตุหริภุญชัย จังหวัดลำพูน ตั้งใจทำให้คุณโกศลด้วย เธอได้พบกับผู้ชายคนหนึ่งชื่อวรงค์ เมื่อเขารู้ว่าพี่ดวงไปทำบุญให้ผู้ชายชื่อโกศล เขาบอกว่าขอคุยกับคุณโกศลได้ไหม พี่ดวงจึงต่อโทรศัพท์ให้คุยกับอ้อแทน คุณวรงค์ขอร้องว่าให้พาคุณโกศลไปทำพิธีที่ลำพูน โดยจะออกค่าใช้จ่ายให้ทั้งหมด […]

Dhamma Talk : เสน่ห์มัดใจ สร้างได้ด้วยธรรมะ

Dhamm Talk :  เสน่ห์มัดใจ สร้างได้ด้วยธรรมะ  โดย พระอาจารย์นวลจันทร์ กิตติปัญโญ พระอาจารย์คะ  หนูอยากเป็นคนมีเสน่ห์ แต่หน้าตาไม่สวย  หุ่นไม่ดี จะมีวิธีสร้างเสน่ห์ด้วยธรรมะได้บ้างไหมคะ ถ้าพูดตามหลักการ พระพุทธเจ้าทรงกล่าวถึง หลักสังคหวัตถุ 4 อันเป็นหลักธรรมที่เป็นเครื่องยึดเหนี่ยวน้ำใจ ผูกไมตรีกับผู้อื่น ประกอบด้วยทาน ปิยวาจา อัตถจริยา และสมานัตตตา ถือเป็นการสร้างเสน่ห์ในเชิงพุทธได้ ทาน  คือ  การให้ จะเห็นได้ชัดเลยว่า ผู้ให้ย่อมเป็นที่รัก ถึงแม้หน้าตาไม่สะสวย แต่เป็นคนแบ่งปันเอื้อเฟื้อ ก็ถือเป็นคนน่ารัก ปิยวาจา  คือ  การพูดจาที่ไม่ทำร้ายจิตใจ บางทีอาจไม่ใช่คำหวานไพเราะ เพราะคำไพเราะเชือดเฉือนคนได้ เหมือนกับที่เขาว่า น้ำผึ้งอาบยาพิษ ดังนั้นคำพูดต้องเป็นคำที่จรรโลงใจ ไม่ทำร้ายจิตใจใคร อัตถจริยา  คือ การสงเคราะห์ทุกชนิด การทำตัวเป็นจิตอาสาช่วยเหลือผู้อื่น และสุดท้าย สมานัตตตา  คือ  การประพฤติเสมอต้นเสมอปลาย คือประพฤติสามข้อข้างต้นสม่ำเสมอ ไม่ใช่ว่าทานคือการให้ ก็ให้ครั้งเดียว คราวหน้าไม่ให้แล้ว ปีหน้าก็ไม่ให้ ปีหนึ่งให้ครั้งเดียวคือวันเกิด […]

ความสุขของ องค์ทะไลลามะ

ชีวิตของคนคนหนึ่งอาจเริ่มนับจากนาทีแรกที่ลืมตาดูโลกจนถึงเวลาที่ลมหายใจสุดท้ายหลุดออกจากร่าง แต่สำหรับ องค์ทะไลลามะ ชีวิตของท่านเริ่มขึ้นตั้งแต่หลายร้อยปีก่อน และยังไม่รู้ว่าจะสิ้นสุดลงเมื่อไร ในอดีต ทิเบตหาใช่ดินแดนที่สงบสุขเหมือนที่เรารับรู้กันในปัจจุบัน แต่เป็นดินแดนที่มีการรบพุ่งระหว่างชนเผ่าหรือนิกายต่างๆ ที่สลับกันขึ้นมาเป็นใหญ่ ผู้ปกครองซึ่งมีฐานะเป็นผู้นำทางจิตวิญญาณหรือประมุขของนิกายจะทำการกวาดล้างฝ่ายตรงข้ามอย่างถอนรากถอนโคน อย่างไรก็ดี เมื่อศาสนาพุทธแผ่อิทธิพลเข้ามาในทิเบต ชาวทิเบตรับความเชื่อเรื่องการกลับชาติมาเกิด ผนวกเข้ากับวิถีชีวิตของตนอย่างแนบแน่น จุดเริ่มต้นมาจากความปรารถนาของผู้นำที่ต้องการกลับชาติมาเกิดเพื่อปกป้องประชาชนและมรดกของตน ล่วงมาถึงปัจจุบัน ชาวทิเบตเชื่อว่า ““ลามะ”” หรือพระอาจารย์ที่ปฏิบัติดีมากๆ จนบรรลุมรรคผลนิพพานจะสามารถเลื่อนกำหนดเวลานิพพานออกไป เพื่อกลับมาเกิดใหม่และสั่งสอนธรรมะต่อไป ทั้งนี้มิใช่ว่าท่านทำเพื่อต้องการให้ผู้คนยกย่องสรรเสริญ แต่ท่านทำเพราะมีเมตตาปรารถนาจะช่วยเหลือสรรพสัตว์ให้พ้นจากวัฏสงสาร จะเห็นได้ว่าศาสนาพุทธวัชรยานของทิเบตเป็นศาสนาที่มีคำสั่งสอน และหลักการปฏิบัติเกี่ยวกับเรื่องความตายมากที่สุด ก่อนปี 1959 ชาวทิเบตกว่า 6 ล้านคนที่อยู่ภายใต้การปกครองของรัฐบาลเล็กๆ ซึ่งบริหารโดยพระชั้นผู้ใหญ่ จึงใช้ชีวิตอยู่อย่างเรียบง่าย โดยมีปณิธานว่าพวกเขาจะใช้เวลาบนโลกนี้เพื่อแสวงหาความหลุดพ้นเท่านั้น วันที่ 6 กรกฎาคม 1935 ณ หมู่บ้านเล็กๆ ในแคว้นอัมโด หญิงชาวนาคนหนึ่งได้ให้กำเนิดลูกชายคนใหม่ นางมีลูกสาวลูกชายก่อนหน้านี้หลายคนแล้ว การให้กำเนิดทารกคนนี้จึงไม่น่าจะทำให้นางตื่นเต้นประหลาดใจอะไรนัก แต่นางต้องตกตะลึง เพราะลูกชายของนางลืมตาในขณะคลอด ทั้งที่โดยปกติแล้วทารกแรกคลอดจะยังไม่ลืมตา นางและสามีตั้งชื่อลูกชายคนนี้ว่า ลาโม ธนดุป ตามพระนามของเทพธิดาแห่งความสมหวัง หลังจากคลอดลูกชายได้ไม่กี่วัน นางสังเกตว่ามีอีกาสองตัวบินมาเกาะที่หลังคาบ้านทุกวัน พวกมันจะบินมาตอนเช้า เกาะอยู่ครู่หนึ่งก่อนบินจากไป ภายหลังนางจึงรู้ว่าอีกาหมายถึงผู้คุ้มครองและมักปรากฏตัวขึ้นเมื่อองค์ทะไลลามะองค์ใหม่ถือกำเนิดขึ้น […]

พระสงฆ์จากพัทลุง 6 รูปมุ่ง เดินทางไปปฏิบัติธรรมที่อินเดีย-เนปาล  

พระสงฆ์จากพัทลุง 6 รูปมุ่ง เดินทางไปปฏิบัติธรรมที่อินเดีย-เนปาล พระสงฆ์ 6 รูป เดินทางไปปฏิบัติธรรมที่อินเดีย-เนปาล โดยเริ่มเดินทางจากจังหวัดพัทลุงไปจังหวัดเชียงราย ภายใน 5 เดือน โดยไม่รับปัจจัยจากญาติโยม รับเพียงอาหารและน้ำเท่าที่จำเป็น     ข่าวสด และ Newtv นำเสนอข่าวว่า พระใบฏีกาสมโชค ปุญญผโล เจ้าอาวาสวัดปลักปอม และพระทรงเกียรติ กิตติญาโน จากสำนักปฎิบัติธรรมถ้ำแก้วเขาหัวช้าง จังหวัดพัทลุง พร้อมพระลูกวัดอีก 4 รูป ออกเดินทางโดยมีเป้าหมายคือประเทศอินเดีย-เนปาล เพื่อไปปฏิบัติธรรมในสถานที่สำคัญทางพระพุทธศาสนาในประเทศอินเดียและเนปาล โดยใช้เวลาในการเดินทางประมาณ 5 เดือน พระใบฏีกาสมโชค ปุญญผโล หัวหน้าคณะพระสงฆ์ที่เดินทางไปอินเดีย-เนปาล เผยว่า สาเหตุที่ต้องไปปฏิบัติธรรมต่างแดนในครั้งนี้ เพราะทั้งสองประเทศเป็นที่ตั้งของสถานที่สำคัญในพระพุทธศาสนา จึงอยากไปปฏิบัติธรรมในสถานที่แห่งนั้นสักครั้งในชีวิต     ตอนแรกคณะพระสงฆ์ตั้งใจเดินเท้าจากจังหวัดพัทลุงไปจังหวัดเชียงราย เพื่อผ่านไปยังประเทศเมียนมาจนถึงประเทศเนปาล แต่กลัวเกิดอันตรายระหว่างเดินทาง จึงเปลี่ยนมาเดินเท้าไปจังหวัดเชียงรายแล้วนั่งเครื่องบินไปประเทศเนปาลเพื่อเดินเท้าต่อไปยังประเทศอินเดีย     ทั้งนี้ยืนยันว่า จะใช้เวลาทั้งหมดประมาณ 5 เดือน โดยคาดการณ์ว่าจะเดินทางจากจังหวัดพัทลุงไปถึงกรุงเทพฯโดยใช้ระยะเวลาประมาณ […]

เส้นทางชีวิตกว่าจะมาเป็น อิงค์ The Voice China

เส้นทางชีวิตกว่าจะมาเป็น อิงค์ The Voice China บางครั้งเส้นทางชีวิตก่อนที่จะประสบความสำเร็จก็ไม่ได้สวยงามกันทุกคน อิงค์ – วนัฏษญา วิเศษกุล หรือ อิงค์ The Voice China เด็กไทยคนหนึ่งที่รักในการร้องเพลงของเติ้ง ลี่จวินเป็นชีวิตจิตใจ ประกวดร้องเพลงในรายการ The Voice China จนเธอกลายเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงในชั่วข้ามคืน เธอร้องเพลงได้เหมือนเติ้ง ลี่จวิน จนใคร ๆ เชื่อว่าเธอคือเติ้ง ลี่จวินกลับชาติมาเกิด กว่าอิงค์จะมายืนอยู่ตรงจุดนี้ได้ เธอต้องผ่านอุปสรรคอะไรมาบ้างบนเส้นทางชีวิตก่อนที่จะมาเป็น The Voice China     พรสวรรค์ที่มาจากการชอบฟังเพลง คุณพ่อคุณแม่เป็นคนชอบฟังเพลงจึงทำให้อิงค์ฟังเพลงมาตั้งแต่เด็ก พอได้ยินเพลงบ่อย ๆ เข้าก็รู้สึกชอบ อิงค์ร้องเพลงครั้งแรกตอนอายุ 3 ขวบ แล้วขึ้นประกวดร้องเพลงครั้งแรกตอนอายุ 5 ขวบ ถึงแม้พรสวรรค์ในการร้องเพลงของอิงค์มาจากการฟังเพลงที่ท่านเปิดทุกวัน แต่ท่านก็ไม่ได้ส่งให้เรียนร้องเพลง เพราะฐานะที่บ้านไม่ดี แต่ท่านจะซื้อซีดีเพลงของนักร้องที่เราชอบมาให้เราฟัง แล้วเราร้องตาม อิงค์มาหลงใหลเพลงของเติ้ง ลี่จวินตอนอายุ 7 ขวบ […]

ทำบุญง่าย ๆ เพียงแค่คลิก “ปันบุญ” by TMB

ทำบุญง่าย ๆ เพียงแค่คลิก ” ปันบุญ ” by TMB การทำบุญ หรือแบ่ง ปันบุญ จะไม่เป็นเรื่องยากอีกต่อไป หนุ่ม-สาวยุคใหม่ที่อยู่กับโซเซียลห่างไกลวัด ตื่นสาย ไม่มีเวลาว่างไปทำบุญที่วัด เพียงคลิก ปันบุญเว็บไซค์ที่จัดทำโดยมูลนิธิ TMB (ธนาคารทหารไทย)   เมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 ที่ผ่านมา Tmbbank เสนอข่าวว่า นายปิติ ตัณฑเกษม ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร ทีเอ็มบี จัดงาน “ปันบุญby TMB The Exhibition” เพื่อเปิดตัวเว็บไซต์ปันบุญ www.punboon.org ศูนย์รวมมูลนิธิและองค์กรสาธารณกุศลหรือโครงการเพื่อสังคมทั่วประเทศ ตอบโจทย์คนรุ่นใหม่ยุคสังคมไร้เงินสด บริจาคได้ทุกที่ ทุกเวลา สะดวกสบาย ง่ายทุกการบริจาคผ่านช่องทางดิจิทัล โดยมี สรวิชญ์ สุบุญ, พชร จิราธิวัฒน์ และเอสเธอร์ สุปรีย์ลีลา ร่วมงาน ณ เซ็นทรัล คอร์ท […]

อานิสงส์แห่งการบูชาต้นโพธิ์ ด้วยจิตศรัทธา

อานิสงส์แห่งการบูชาต้นโพธิ์ ด้วยจิตศรัทธา อานิสงส์แห่งการบูชาต้นโพธิ์ – โพธิ์ หรือ โพธิพฤกษ์ หมายถึง ต้นโพธิ์ หรือ ต้นไม้ที่พระพุทธเจ้าได้ประทับ ณ ภายใต้ร่มเงาในคราวตรัสรู้ ต้นโพธิ์ของพระพุทธเจ้าทั้งหลายมีความแตกต่างไปตามพุทธสมัย เช่น ต้นโพธิ์ประจำพระกัสสปพุทธเจ้า คือ ต้นไทร ต้นโพธิ์ประจำพระโกนาคมนพุทธเจ้า คือ ต้นมะเดื่อ ต้นโพธิ์ประจำพระกกุสันธพุทธเจ้า คือ ต้นซึก ต้นโพธิ์ประจำพระสมณโคดมพุทธเจ้า (พระพุทธเจ้าพระองค์ปัจจุบัน) คือ ต้นอัสสัตถพฤกษ์ หรือ ต้นโพธิ์ที่เราเห็นปลูกตามวัดและพุทธสถาน เช่น ต้นโพธิ์ที่พุทธคยา การบูชาเพื่อระลึกถึงพุทธคุณ นอกจากการบูชาสถูปหรือเจดีย์แล้ว คือการบูชาต้นโพธิ์ การบูชาต้นโพธิ์เป็นการสั่งสมอินทรีย์ด้าน ศรัทธา ที่ช่วยให้เราบรรลุธรรมได้ ดังตัวอย่างที่จะยกมาจากคัมภีร์ดังนี้ อดีตชาติของพระปัญจทีปทายิกาเถรี เกิดเป็นชาวกรุงหังสาวดี เดินไปพบต้นโพธิ์แล้วเกิดจิตศรัทธาเลื่อมใสในคุณของพระพุทธเจ้า จึงกราบไหว้ต้นโพธิ์นั้น แล้วนั่งอยู่ใต้ต้นโพธิ์เป็นเวลา 7 วัน 7 คืน หลังจากนั้นก็บูชาด้วยประทีป 5 ดวงตลอดคืน ผลบุญที่บูชาต้นโพธิ์ส่งผลให้เกิดในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ มีวิมานที่ประดับด้วยดวงประทีปนับไม่ถ้วน และได้เป็นถึงพระอัครมเหสีของพระอินทร์ 80 […]

ความสงบ ทั้งกายและใจ ที่ทำให้ชีวิตมีความสุข

ความสงบ ทั้งกายและใจ ที่ทำให้ชีวิตมีความสุข เหตุผลที่หลายคนมาปฏิบัติธรรมที่วัดก็คือ ความสงบ ความปราศจากเสียงอึกทึกครึกโครมที่พบเจอเป็นประจำในชีวิตประจำวัน ความวุ่นวายจากผู้คนรอบตัว หรือแม้กระทั่งความเร่งรีบที่ต้องเบียดเสียดแย่งขึ้นรถขนส่งสาธารณะทั้งเช้าและเย็น     ความไม่สงบที่ใจ เป็นปัญหามากกว่าความอึกทึก ความไม่สงบที่ใจเป็นปัญหาของผู้คนมากกว่าความอึกทึก ความวุ่นวาย จริงอยู่ โลกภายนอกมีความอึกทึก มีความ วุ่นวายเยอะ เดี๋ยวนี้จะหาที่ที่ไม่มีเสียงอึกทึก ไม่มีเสียงรบกวน นี่ยาก โดยเฉพาะในกรุงเทพฯหรือเมืองใหญ่ ๆ แม้จะหลบ เข้ามาอยู่ในบ้าน ก็ยังมีเสียงดังจากเทคโนโลยีต่าง ๆ เช่น โทรทัศน์ คอมพิวเตอร์ โทรศัพท์มือถือ เดี๋ยวนี้อยู่ที่ไหน ก็ยากที่จะไม่ได้ยินเสียงริงโทนของโทรศัพท์ แม้แต่ในชนบท เวลาเราไปเมืองนอก ยุโรป อเมริกา หรือญี่ปุ่น เราจะสังเกตว่ามีความสงบมาก เสียงรบกวนมีน้อย ยิ่ง กลางคืนแล้วยิ่งสงบ แต่ผู้คนในประเทศเหล่านั้นก็ยังหาความ สงบใจไม่ได้ หลายคนถึงกับข้ามน้ำข้ามทะเลมาเมืองไทย เขามาทำไม มาเพื่อหาความสงบใจ แต่สังเกตได้ว่าเมืองไทย โดยเฉพาะเมืองใหญ่ ๆ หรือแม้แต่ในหมู่บ้านจะมีเสียงดังมาก ยิ่งกรุงเทพฯ ด้วยแล้ว ไม่ว่าที่ไหน ๆ […]

ใดๆ ในโลกล้วน ไม่จีรังยั่งยืน เกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไป

ใดๆ ในโลกล้วน ไม่จีรังยั่งยืน เกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไป เราต่างรู้ว่าชีวิตคนเรา ไม่จีรังยั่งยืน มีเกิด มีแก่ มีเจ็บ มีตาย รวมไปถึงเรื่องอื่นๆ ด้วย ไม่ว่าจะเป็นทรัพย์สินเงินทอง หรือชื่อเสียง ทั้งหมดที่กล่าวมานี้ ไม่มีสักอย่างที่ยังคงอยู่ตลอดไป แม้ตัวได้ลาจากโลกนี้ไปแล้ว ถึงจะเป็นบุคคลสำคัญระดับโลกก็ตาม คนอาจจะพูดถึงในช่วงแรกๆ แต่หลังจากนั้นทุกอย่างก็จะเลือนหายไปช้าๆ เราควรปฏิบัติตนอย่างไรเพื่อเตรียมรับมือกับความไม่จีรังยั่งยืน     อย่าทำใจ มักมีคำกล่าวว่า “ให้ทำใจ” เมื่อมีเหตุการณ์ที่ไม่ดีเกิดขึ้นในชีวิตของใครผู้ใดผู้หนึ่ง คนไทยเราจะใช้คำนี้บ่อยมากหรืออาจเป็นมาตรฐานเลยก็ว่าได้ แท้จริงแล้วใจนี่ทำไม่ได้นะ ใจนี่ไม่ได้มีไว้เพื่อให้เข้าไปกระทำนะ และในการปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐานไม่ได้มาฝึก “ทำใจ” แต่มาศึกษาเพื่อให้เข้าใจธรรมชาติของใจ เข้าใจความเป็นจริงของจิตใจ เมื่อเข้าใจ “ใจ” แล้ว แจ่มแจ้งในใจแล้ว ก็จะไม่ทุกข์ใจอีกต่อไป และแน่นอนว่า ถ้าจะให้เข้าใจ “ใจ” ก็จะต้องไม่ไป “ทำใจ” ไม่เข้าไปทำอะไรกับใจ เพราะทำใจมาตลอดหรือเปล่าจึงไม่สามารถที่จะเข้าใจ “ใจ” ได้ก็เลยต้องทุกข์ใจ เป็นทุกข์ใจมานานแล ดังนั้นคำสอนใดที่สอนให้ “ทำใจ” สอนให้เข้าไปกระทำใจ จึงยังถือว่าเป็นการสอนที่ยังไม่พ้นไปจากทุกข์ได้ […]

เจริญสติดีอย่างไร ทำไมเราต้องฝึกเจริญสติ

เจริญสติดีอย่างไร ทำไมเราต้องฝึกเจริญสติ ทำไมเราต้องฝึกเจริญสติ การเจริญสติทำให้เรารู้สึกตัวมากขึ้น มีสติในการทำสิ่งต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น เรียนหนังสือ ทำงาน ขับรถ ฯลฯ ทำให้เห็นความจริงแท้ของโลกตามความเป็นจริง ไม่ตกอยู่ในความคิดเพ้อฝัน   ทำไมเราจึงต้องเจริญสติ   คนเรามีปัญหาชีวิต ความทุกข์ ความเดือดร้อน ก็เพราะขาดสติ เหตุเพราะขาดสติ ทำให้คิดฟุ้งซ่านและคิดปรุงแต่ง ไหลไปตามอารมณ์ต่าง ๆ นานา   เมื่อจิตใจไหลและปรุงแต่งไปตามอารมณ์ ก็จะเกิดความหลงผิด ความหลงผิดหรืออวิชชานี้เอง เป็นสาเหตุสำคัญที่สร้างความทุกข์ ความเดือดร้อน และความวุ่นวายต่าง ๆ นานัปการ   เมื่อมีสติก็จะเป็นผู้ตื่นอยู่เสมอ ตื่นจากความปรุงแต่งนึกคิดในอารมณ์ทั้งหลาย ไม่หลับใหลไปกับความหวง ห่วง มีเยื่อใย อาลัยอาวรณ์ ไม่มีที่สิ้นสุด   หลายคนประสบความสำเร็จในชีวิตก็เพราะ “สติ” เมื่อมีสติก็จะเกิดทั้ง “สมาธิ” และ “ปัญญา” เมื่อมีสติ สมาธิ ปัญญา ก็จะเกิด “ปฏิภาณ” “ไหวพริบ” “วิสัยทัศน์” […]

มาร์ลี แมตลิน ชีวิตที่อยู่เหนือขีดจำกัดทางกาย

คนส่วนใหญ่มักคิดว่าผู้บกพร่องทางการได้ยิน ต้องอาศัยอยู่ในโลกที่เงียบงัน ไม่สามารถติดต่อสื่อสารกับคนอื่นได้ดั่งใจหวัง และประสบความสำเร็จในชีวิตได้ยาก แต่ไม่ใช่สำหรับ มาร์ลี แมตลิน (Marlee Matlin) ดาราเจ้าบทบาทชาวอเมริกันผู้นี้ มาร์ลี เบท แมตลิน เกิดในครอบครัวชาวยิว ณ เมืองมอร์ตันโกรฟ รัฐอิลลินอยส์ ประเทศสหรัฐอเมริกา ในปี ค.ศ. 1965 เมื่ออายุได้ 1 ปีครึ่ง มาร์ลีต้องสูญเสียการ ได้ยินเนื่องจากโรคทางพันธุกรรม ทำให้อวัยวะรูปหอยโข่งในช่องหูผิดรูป ส่งผลให้หูข้างขวาของเธอหนวกสนิท และหูข้างซ้ายรับเสียงได้เพียงร้อยละ 20 เท่านั้น ถึงแม้จะเป็นโรคทางพันธุกรรม แต่เธอเป็นสมาชิกในครอบครัวเพียงคนเดียวที่ประสบปัญหานี้ กระนั้นเด็กหญิงก็ยังคงมุมานะศึกษาการออกเสียงภาษาฮีบรูเพื่อจะอ่านคัมภีร์โทราห์ คัมภีร์ของศาสนายิวในพิธีฉลองอายุ ครบ 13 ปีของชาวยิว เนื่องจากมีใบหน้าที่สะสวยและความสามารถที่เปล่งประกายทำให้มาร์ลีในวัย 7 ปี ได้รับเลือกให้แสดงเป็นโดโรธี ในเรื่อง The Wizard of Oz ของ International Center on Deafness and the Arts […]

keyboard_arrow_up