จากวัดร้างตระพังจิกสู่โควิด 19

จากวัดร้างตระพังจิกสู่โควิด 19 นับตั้งแต่มีข่าวการแพร่ระบาดของเชื้อโควิดในจีน จนพบคนไทยติดเชื้อโควิดเป็นรายแรกในช่วงปลายเดือนมกราคม แรกๆ พวกเรายังรู้สึกว่า เรื่องนี้เป็นเรื่องไกลตัว จนกระทั่งเกิดการแพร่ระบาดรุนแรงที่อิตาลี จนเกิดกรณี Super-spreader จากสนามมวย และผับในไทย ทำให้เมฆหมอกของความกลัวเข้ามาเกาะกุมจิตใจ จนไม่สามารถใช้ชีวิตในที่สาธารณะแบบปกติ จะหยิบจับสัมผัสอะไร ก็ระแวงไปหมดว่า “มีไวรัสเกาะมั้ยเนี่ย?” พร้อมกับคำถามลึกๆ ในใจว่า “เราติดหรือยังนะ?” จนเกิดวลีเด็ดสะท้อนความรู้สึกร่วมของผู้คนในยุคโควิด 19 ที่ว่า “สุขภาพกายโควิด สุขภาพจิตโคม่า” เมื่อสถานการณ์การระบาดในประเทศเลวร้ายขึ้น จนต้อง “อยู่บ้าน หยุดเชื้อ เพื่อชาติ” อาการที่สะท้อนระดับความกลัวที่เร่งตัวขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการเสพข่าวโควิดจนแทบไม่มีเวลาพิจารณาว่า ข่าวจริงหรือข่าวปลอม หรือการทุ่มซื้อหน้ากากอนามัยจนโรงพยาบาลขาดแคลน และเปิดโอกาสให้คนเก็งกำไรทำให้ราคาพุ่งสูงขึ้นเกือบ 20 เท่า จนมาถึงวันนี้ ที่ดูเหมือนคลื่นลูกแรกของโควิดจะเริ่มคลี่คลาย แต่ไม่มีใครรู้ว่า คลื่นลูกที่ 2 จะกลับมาเมื่อไร จะรุนแรงเพียงใด หรือจะเกิดพัฒนาการของโรคใหม่ก็สุดจะประเมิน ดังนั้น สิ่งสำคัญคงหนีไม่พ้นการเตรียมใจเราพร้อมดีที่สุด     ในโอกาสครบรอบวันคล้ายวันเกิดของท่านอาจารย์พุทธทาสหรือ “วันล้ออายุ” (๒๗ พฤษภาคมนี้) ปีที่ ๑๑๔ พวกเราถือโอกาสไปค้นคว้าประสบการณ์ท่านอาจารย์ที่เคยก้าวข้ามความกลัวในใจตัวเองมาเล่าสู่กันฟัง เพื่อให้ท่านผู้อ่านมีวิธีเตรียมพร้อมจิตใจ   ประสบการณ์ความกลัวของท่านอาจารย์ ในช่วงที่ท่านตั้งใจสร้างสวนโมกข์ (แห่งแรก) ที่วัดตระพังจิก ซึ่งเป็นวัดที่ร้างมาไม่น้อยกว่า ๘๐ ปีขณะนั้น ท่านบันทึกไว้ในหนังสือสิบปีสวนโมกข์ว่า ตลอดเวลา ๒ ปีแรกนั้น ไม่มีใครอาศัยอยู่ในสวนโมกข์เลย มีแต่ฉันอยู่คนเดียว … ทั้งในและนอกพรรษา […]

ธรรมลิขิต ๑๒ ฉบับ จากพระญาณสิทธาจารย์ (หลวงปู่สิม พุทฺธาจาโร)

ธรรมลิขิต ๑๒ ฉบับ จากพระญาณสิทธาจารย์ (หลวงปู่สิม พุทฺธาจาโร) เมื่อปี ๒๕๐๖ หลวงปู่สิม พุทฺธาจาโร ได้เมตตาไปอยู่จำพรรษาที่วัดอโศการาม จ.สมุทรปราการ ท่านได้มีลิขิตเป็นจดหมายชี้แจงข้ออรรถ ข้อธรรมสั้น ๆ แต่มีใจความลึกซึ้ง ส่งถึงคณะทางวัดสันติธรรม จ.เชียงใหม่ เป็นครั้งคราว เท่าที่ท่านอาจารย์บุญกู้ อนุวฑฺฒโน วัดอโศการามได้เก็บรวบรวมไว้มีจำนวน ๑๒ ฉบับ ลงพิมพ์เป็นธรรมเมตตาอนุสรณ์ใน “พุทฺธาจารปูชา”   ฉบับที่ ๑ ให้ละกิเลสออกจากจิตให้หมดทุกคน กิเลสนี้แหละทำให้คนเราเดือดร้อนวุ่นวายอยู่ไม่มีที่สิ้นสุด กิเลสนั้นท่านย่นย่อเข้ามา ก็คือ ความโกรธ ความโลภ ความหลง ๓ อย่างนี้เท่านั้น ทำไมจึงเกิดมาสร้างกิเลสให้มากขึ้นไปทุกภพทุกชาติ ทำไมหนอ ใจคนเราจึงไม่ยอมละ การละไม่หมดสักที ในชาติเดี๋ยวนี้ให้ตั้งใจละทั้งพระและทั้งเณร ญาติโยมทั้งหลาย ความโกรธเมื่อเกิดขึ้น อย่าโกรธไปตาม ถ้าไม่ได้โกรธไปตาม มันจะตายเทียวหรือ ? ทำไมจึงไม่ระลึกอยู่เสมอ ๆ ว่า เราจะละความโกรธให้หมดสิ้นไปในเวลาเดี๋ยวนี้ ๆ อย่าได้มีความท้อถอยในการสร้างความดี […]

“กระแต อาร์สยาม” สร้างถนนขึ้นวัดพระธาตุดอยแก้วชัยมงคล จ.ลำปาง

“กระแต อาร์สยาม” สร้างถนนขึ้นวัดพระธาตุดอยแก้วชัยมงคล จ.ลำปาง “กระแต อาร์สยาม” นักร้องสายบุญ ได้เป็นประธานรวบรวมปัจจัยถวายกฐินสามัคคี รวมทั้งสิ้น 1,764,341 บาท เพื่อสร้างถนนขึ้นวัดพระธาตุดอยแก้วชัยมงคล บ้านใหม่พัฒนา หมู่ที่ 2 ตำบลวังเหนือ อำเภอวังเหนือ จังหวัดลำปาง เมื่อเดือนตุลาคมปีที่แล้ว ล่าสุดนักร้องสาวได้โพสต์แจ้งข่าวบุญใหญ่ในเฟซบุ๊กกระแต อาร์สยาม ว่าได้สร้างถนนเสร็จแล้ว เพื่อให้พระภิกษุสงฆ์สามเณร และสาธุชนจำนวนมหาศาลได้เดินทางขึ้นมาสักการะพระธาตุเจดีย์ศักดิ์สิทธิ์ร่วมกัน   “เอาบุญใหญ่มาฝากทุกคนนะคะ #เลื่อนดูภาพแห่งความปิติสุขกับบุญใหญ่ที่สุดในชีวิตกันนะคะ วันนี้ 18 พฤษภาคม 2563 บุญกฐินที่แตรและครอบครัว รวมถึงกัลยาณมิตรที่รักทุกท่านและทุกดวงจิต ได้ร่วมสร้างกุศลใหญ่ ในบุญสร้างถนนขึ้นวัดพระธาตุดอยแก้วชัยมงคล จ.ลำปาง #ได้สำเร็จเสร็จสิ้นลงแล้วเป็นที่เรียบร้อยนะคะ อานิสงส์ผลบุญที่ได้สร้างถนนเข้าวัดนั้นมหาศาลมาก และหาทำกันได้ยากมาก ๆ ในยุคความเจริญนี้ วันนี้แตรปิติจิตและปลื้มใจอย่างล้นหลามมาก ๆ มันบอกไม่ถูกเพราะเป็นงานใหญ่มาก ๆ สำหรับพวกเราจริง ๆ แต่พวกเราก็ได้สานต่อจนจบสิ้นดังปรารถนา #แตรขอแผ่บารมีบุญกุศลที่ได้ทำทั้งหลายเหล่านี้ บุญใดที่แตรได้ทำ ขอจงเป็นของทุกท่านที่ต้องการแสงแห่งบุญนี้เทอญ ขอให้ทุกท่านและทุกดวงจิต ที่ได้ร่วมสร้างทางถนนและโมทนาในบุญนี้ จงได้พบเจอแต่หนทางสู่ความสุข สำเร็จ […]

ฝึกอ่านจิตเพื่อปล่อยวาง โดย พระอาจารย์มานพ อุปสโม

ฝึกอ่านจิต เพื่อปล่อยวาง โดย พระอาจารย์มานพ อุปสโม ฝึกก็คือ ฝึกอ่านจิต ตัวเอง ก็ใจของเราจริง ๆ เรารู้ว่าใจของเรากำลังรู้สึกอย่างไร เรากำลังสบายใจเรารู้ตัวเอง เราไม่สบายใจเราก็รู้ตัวเอง ฉะนั้นที่เรารู้ตัวเองตรงนั้น เราเพิ่มเข้าไปอีกนิดนึง พอรู้สึกสบายใจแล้วเรารู้ตัวเองว่าเราสบายใจ พอเรารู้ว่าสบายใจให้มองไปที่ความรู้สึกสบายใจนั้น พอรู้สึกไม่สบายใจก็มองเข้าไปที่ความรู้สึกไม่สบายใจ มองตรงนี้บ่อย ๆ เขาเรียกว่าฝึกอ่านความรู้สึก พอเรามองเข้าไปเราก็จะค่อย ๆ เห็นความเป็นจริง ว่ารู้สึกสบายใจมันเกิดจริง แต่เดี๋ยวนี้มันดับแล้ว พอเรามองมันมันก็ดับไป เพราะว่าอายุของความรู้สึกตรงนี้มันมีหนึ่งขณะจิต เกิดขึ้นมาหนึ่งขณะจิตแล้วดับลงทันที พอเราเข้าไปมองคราวนี้จิตใจเราก็เกิดการรอบรู้ขึ้นมา รู้ว่ามันเกิดขึ้นแล้วดับไป เกิดขึ้นแล้วดับไป พอเห็นเกิดขึ้นแล้วดับไปใจก็จะวางเฉย แต่ถ้าเรายังไม่สามารถอ่านความรู้สึกตัวเราเองได้ ตรงนี้ต้องฝึกเจริญสติ ในการฝึกเจริญสตินี่พระพุทธเจ้าก็มีแนวอุบายวิธีหลายอย่าง ฝึกเจริญสติด้วยการติดตามดูร่างกาย เดินแล้วไปตามดูอาการเดิน ยืนแล้วก็ตามดูร่างกายในขณะยืน นั่งอยู่แล้วไปตามดูอาการของกายในขณะนั่ง นอนอยู่แล้วก็ไปตามดูอาการของกายในขณะนอน ไปตามดูร่างกายในขณะเดิน ขณะยืน ขณะนั่งแล้วก็ขณะนอน พอไปตามดูกายบ่อย ๆ สติก็เกิด พอสติของเราเกิดคราวนี้สัมปชัญญะรอบรู้ก็เกิด พอเราเห็นกายจนชำนิชำนาญต่อไปก็ค่อย ๆ เห็นความรู้สึกก็เลยต้องมาฝึก ถ้าการปฏิบัติธรรมก็ฝึกเดินจงกรมหรือฝึกนั่งสมาธิ อย่างนั่งสมาธิเราก็หายใจเข้าเราเพียงมองดู หายใจออกเพียงมองดู นั่นคือเป็นการฝึกเจริญสติอย่างหนึ่ง […]

ปัญหาธรรม : เราสามารถกำหนดภพภูมิได้หรือไม่ โดย พระอาจารย์ชาญชัย อธิปัญโญ

ปัญหาธรรม : เราสามารถ กำหนดภพภูมิ ได้หรือไม่ โดย พระอาจารย์ชาญชัย อธิปัญโญ เมื่อพูดถึงความตาย หลายคนอาจนึกถึง “จิตสุดท้าย” แต่เราจะสามารถ กำหนดภพภูมิ ของเราได้หรือไม่ เพื่อให้จิตสุดท้ายพาเราไปสู่ภพภูมิที่ดี พระอาจารย์ชาญชัย อธิปัญโญได้ไว้ดังนี้ หลักของการเกิดในชาติต่อไปพระพุทธองค์ตรัสเอาไว้ว่า ถ้าจิตเศร้าหมองในขณะที่จะขาดใจตาย ไปอบายภูมิ หรือทุคติภูมิ อันมีนรก เปรต อสูรกาย สัตว์เดรัจฉาน ไปตามคุณสมบัติของจิตในขณะจะขาดใจตายนั่นเอง แต่ถ้าจิตผ่องใสก็จะไปสุคติภูมิอันมีมนุษย์ เทวดา 6 ชั้น พรหม 20 ชั้น เพราะฉะนั้นเมื่อเรารู้อย่างนี้ ถ้าเราไม่อยากไปอบายภูมิซึ่งมันไม่มีใครอยากไป เวลาจะตาย เราก็ต้องพยายามประคับประคองจิตของเรา ในวาระสุดท้ายของชีวิตในชาตินี้ อย่าให้จิตมันเศร้าหมอง ให้จิตมีความผ่องใส จิตผ่องใสเป็นอย่างไร จิตมีความตั้งมั่นอยู่ในความสงบ นึกถึงความดีที่เราเคยทำไว้เป็นเครื่องหล่อเลี้ยง นึกถึงพระรัตนตรัยเอาเป็นเครื่องนำทาง หรือจิตมีความกล้าหาญ อาจจองไม่หวั่นไหวต่อสิ่งต่าง ๆ มีปัญญาเข้าใจว่าถึงวาระแล้วที่จิตดวงนี้จะต้องเดินทางต่อไป ละสิ่งทั้งหลาย ละแม้กระทั่งร่างกาย เพราะฉะนั้นโอกาสที่คนตายไปแล้ว จะกลับมาเกิดเป็นคนในชาติถัดไปนี่จึงมีน้อย ส่วนใหญ่มันจะไปอบายภูมิก่อน พ้นกรรมเมื่อใดจึงจะกลับมาเกิดเป็นคนอีก ก็คิดดูเอา […]

เห็นพนักงานเสิร์ฟพาร์ทไทม์ใส่รองเท้าขาด ลูกค้าใจบุญให้เงินไปซื้อคู่ใหม่

เห็นพนักงานเสิร์ฟพาร์ทไทม์ใส่รองเท้าขาด ลูกค้าใจบุญให้เงินไปซื้อคู่ใหม่ คุณสุรัตน์ วงศ์ชาญศิลป์ เจ้าของสุรัตนธรรมสถานและคลินิกเวชกรรมสุรัตน์ 1 บาทรักษาฟรี มักช่วยเหลือสังคมเสมอ ล่าสุดได้พบพนักงานเสิร์ฟในร้านอาหารสวมรองเท้าเก่าขาดรู้สึกเห็นใจจึงช่วยเหลือ และได้โพสต์ชื่นชมพนักงานเสิร์ฟผู้นั้นลงในเฟซบุ๊ก สุรัตนธรรม สถาน คลินิกเวชกรรมสุรัตน์หนึ่งบาท รักษาฟรี ไว้ว่า   “วันนี้ผมภรรยาได้ไปทานอาหารที่เอ็มเค เห็นพนักงานใส่ชุดนักเรียนไปเสริฟ์อาหารที่โต๊ะด้านข้าง เหลือบไปเห็นรองเท้าที่เขาใส่ยับเยินมาก ถ้าฝนตกคงเปียกแน่ ก่อนกลับผมได้ให้พนักงานไปเรียกนักเรียนคนนั้นมาหา เด็กเดินมาพร้อมผู้จัดการด้วยท่าทีตกใจ นึกว่าผมคงจะคอมเพลน ผมถามว่ารองเท้าขาดแล้วทำไมไม่ซื้อใหม่? เขายิ้มแบบซื่อๆ..ผมยื่นให้เขา 300 แล้วถามว่าพอค่ารองเท้าคู่ใหม่ไหม? เขายกมือไหว้แล้วบอก..”พอครับ” ดีนะประหยัดหาเงินเองไม่เป็นภาระแก่พอแม่ ใครเป็นพ่อแม่น่าภูมิใจ ผู้จัดการร้านยิ้มดีใจขอถ่ายรูปผมกับเด็ก ท่านทั้งหลายเด็กยากจนขยันหาเงินเรียนไปทำงานไป แตกต่างจากลูกคนมีเงินไม่เห็นคุณค่าของเงินเพราะไม่เคยลำบาก วันนี้ผมมีความสุข สุขที่เรียบง่ายแต่…คิดถึงทีไรปิติทุกที!!! จริง ๆ นะครับ”   วันนี้ผมภรรยาได้ไปทานอาหารที่เอ็มเค เห็นพนักงานใส่ชุดนักเรียนไปเสริพอาหารที่โต๊ะด้านข้าง… Posted by สุรัตนธรรม สถาน คลินิกเวชกรรมสุรัตน์หนึ่งบาท รักษาฟรี on Tuesday, May 19, 2020   น่าชื่นชมที่น้องพนักงานเสิร์ฟผู้นี้รู้จักทำงานหารายได้เพื่อแบ่งเบาภาระพ่อแม่ เด็กแบบนี้สมควรได้รับการสนับสนุนช่วยเหลือ ซีเคร็ตขออนุโมทนาบุญด้วยค่ะ […]

ชาวพุทธดีใจ พระพรหมสิทธิ พ้นข้อกล่าวหา

ชาวพุทธดีใจ พระพรหมสิทธิ พ้นข้อกล่าวหา เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม 2563 ดร.โฆสิต สุวินิจจิต ตัวแทนคณะศิษย์ พระพรหมสิทธิ ได้ชี้แจงกรณีพระพรหมสิทธิไม่ทุจริตคดีฟอกเงินว่า  “ ศาลตัดสินคดีฟอกเงินพระพรหมสิทธิกับอีก 3 พระเถระวัดสระเกศ ไม่พบการทุจริตใด ๆ แต่ผิด พ.ร.บ.ฟอกเงิน เนื่องจากคดีนี้เป็นคดีต่อเนื่องจากคดีที่แล้ว เหตุเชื่อว่ามีส่วนร่วมทำให้ข้าราชการสำนักพุทธฯ ทำผิดระเบียบราชการแต่ไม่ทุจริตผิด ม.157  ศาลจึงตัดสินจำคุกพระพรหมสิทธิ 4 ปี16 เดือน ปรับ 112,000 บาท แต่ให้รอลงอาญา 2 ปี โดยผู้พิพากษาแถลงสาเหตุให้รอลงอาญา 2 ปี สรุปได้ดังนี้ งบประมาณในคดีนี้ได้ใช้ไปเพื่อประโยชน์ของชาติและสังคม โดยที่ไม่มีเถยจิตใด ๆ รัฐไม่เสียหาย เป็นพระที่บวชตั้งแต่สามเณร จนถึงเป็นพระราชาคณะชั้นรองสมเด็จฯ ไม่เคยผิดธรรมวินัย ด่างพร้อยใด ๆ ไม่เคยต้องคดีใด ๆ มีผลงานเป็นที่ประจักษ์ เป็นเจ้าอาวาสวัดสระเกศอารามหลวง เป็นเจ้าคณะภาค10 เป็นกรรมการมหาเถรสมาคม ได้ทำงานรับใช้พระพุทธศาสนา เป็นประโยชน์ต่อสังคมและพุทธศาสนามาตลอด […]

ทำงานอย่างไรให้มีความสุข ธรรมะน่าคิดจาก ท่าน ว.วชิรเมธี

ทำงานอย่างไรให้มีความสุข ธรรมะน่าคิดจาก ท่าน ว.วชิรเมธี ทำงานอย่างไรให้มีความสุข หลักการมันง่ายนิดเดียว ต้องทำในสิ่งที่เรารัก หรือมิเช่นนั้นก็ต้องรักในสิ่งที่เราทำ ถ้าเราทำในสิ่งที่เรารัก เราไม่ต้องแยกความสุข ออกจากการทำงาน แค่เราได้ทำงานก็มีความสุขแล้ว พระอาจารย์มักจะถูกถามเสมอว่า อะไรคือความสำเร็จในชีวิต พระอาจารย์พูดได้เลยว่า การที่เราได้ทำในสิ่งที่เรารัก เพราะว่าการที่เราได้ทำในสิ่งที่เรารัก รางวัลมันมาเลย 1. เราจะทำสิ่งนั้นได้เป็นอย่างดีเพราะอะไร เพราะว่ามันเป็นความถนัดส่วนตัวของเราใช่ไหม เพราะมันเป็นความถนัดส่วนตัวของเรา เรารักมัน ฉะนั้นเราจึงทำได้เป็นอย่างดี เหมือนพี่เบิร์ดรักการร้องเพลง พี่เบิร์ดพอทำปุ๊บพี่เบิร์ดก็จะมีความสุขทันที แล้วไม่ต้องขัดเขินด้วย ทำอย่างง่ายดายในขณะที่มันยากสำหรับคนอื่นเพราะเขาไม่รัก แต่สำหรับพี่เบิร์ดมันง่ายมากเพราะพี่เบิร์ดรักมันใช่ไหม ฉะนั้นถ้าเรารักสิ่งไหนสิ่งนั้นจากยากจะกลายเป็นง่ายทันที และ 2. ความสุขจะอยู่ตรงนั้น คุณไม่ต้องไปแยกความสุขออกจากการทำงาน ว่าช่วงนี้เราขอทำงานก่อน เสาร์อาทิตย์ค่อยไปหาความสุขไม่ต้อง ถ้าคุณรักสิ่งใดคุณได้ทำสิ่งนั้น ความสุขจะเป็นฝาแฝดของงานโดยอัตโนมัติ คุณทำในสิ่งที่คุณรัก คุณจะได้รับความสุขเป็นของกำนัล และไม่ต้องรอเวลาถัดไปด้วย เกิดขึ้นตรงนั้นเลย พระอาจารย์เทศน์ทุกวันสอนทุกวันเขียนหนังสือทุกวัน พระอาจารย์มีความสุขทุกวัน ฉะนั้นดัชนีชี้วัดความสำเร็จของพระอาจารย์ คือ ความสุข พอเราได้ทำในสิ่งที่เรารัก เราก็มีความสุข สุขทุกวันที่ได้ทำในสิ่งที่เรารัก ฉะนั้นก็สำเร็จทุกวัน ชีวิตประสบความสำเร็จทุกวัน เพราะเราเอาความสุขเป็นตัวตั้งในการทำงาน แต่ถ้าเรารอว่าเมื่อเราทำงานไปแล้วคนมาให้รางวัล ได้เงินเยอะ […]

ความฝันจะไม่เป็นจริงถ้าไม่ลงมือทำ จากเด็กปั้มสู่นักเรียนเตรียมทหารฯ

ความฝันจะไม่เป็นจริงถ้าไม่ลงมือทำ จากเด็กปั้มสู่ นักเรียนเตรียมทหารฯ หลายคนมีความฝัน และไม่ใช่ทุกคนที่สามารถไปถึงฝัน แต่มีเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่ใช้ความเพียรพยายาม มุ่งมั่นทุ่มเทจนสามารถเป็น นักเรียนเตรียมทหารฯ ได้สมใจ เพจเฟซบุ๊กชื่อว่า “เตรียมสอบทหารตำรวจ” โพสต์เล่าเรื่องราวสุดประทับใจของเด็กหนุ่มผู้ฟันฝ่าและไม่ยอมแพ้ต่อโชคชะตา จนกระทั่งสอบเข้าเป็นนักเรียนนายร้อย จปร. ได้สำเร็จ     เพจเฟซบุ๊กนี้โพสต์ข้อความระบุว่า… “ จาก เด็กปั้มสู่นักเรียนเตรียมทหารในส่วนของกองทัพบก (นายร้อย จปร.) “ อีกหนทางสำหรับคนอยากเป็นนายร้อย จปร. สำหรับคนอายุเกินเกณฑ์ที่จะสอบเข้าเป็นนักเรียนเตรียมทหาร “ แคน หรือ นักเรียนเตรียมทหาร เทวากร วังแง่ เป็นอีกคนที่ใช้เส้นทางนี้ในการเข้ามาเป็นนักเรียนเตรียมทหารในส่วนของกองทัพบก (นายร้อย จปร.) เดิมแคนเป็นนักศึกษา คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร จังหวัดพิษณุโลก ตอนเรียนก็หารายเสริมโดยการทำงานเป็นเด็กปั้ม แต่เมื่อถึงคราวคัดเลือกทหารกองประจำการ แคนได้มีโอกาสไปเป็นทหารประจำการ และได้หาความก้าวหน้าโดยการสอบเข้ามาเป็นนักเรียนนายสิบทหารบกและระหว่างที่แคนเรียนที่ รร.นายสิบทหารบก     “ แคนได้ตั้งใจเรียนเป็นอย่างมาก อ่านหนังสือถึงดึกตลอด เเละได้สอบชิงโควตามาเป็นนักเรียนเตรียมทหารในส่วนของกองทัพบก (นายร้อย จปร. )ได้สำเร็จ ปัจจุบันเเคนเป็นนักเรียนเตรียมทหารชั้นปีที่ […]

หนุ่มชุมพรผุดไอเดีย “รถปันสุข” ขับตระเวนแบ่งปันให้ผู้คน

หนุ่มชุมพรผุดไอเดีย “ รถปันสุข ” ขับตระเวนแบ่งปันให้ผู้คน เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม 2563 ที่ผ่านมา nationtv ได้นำเสนอข่าวว่า “ พบรถยนต์เก๋ง ยี่ห้อซูซูกิ สวิฟท์ สีขาว หมายเลขทะเบียน กง 2022 ชุมพร นำขนมขบเคี้ยวและบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปยี่ห้อต่าง ๆ มาติดไว้รอบคันรถ โดยมีกระดาษ A4 สีขาวเขียนข้อความติดที่กระจกรถทั้งด้านหน้าและด้านหลังว่า ” รถปันสุข หยิบแต่พอดี แจกฟรีครับผม”  ตระเวนขับรอบ ๆ ตัวเมืองชุมพร     นี่คือไอเดียของ นายชุมวิชย์ ชูชีพ หรือ “ก๊อด” อายุ 32 ปี ประกอบอาชีพทำธุรกิจส่วนตัวและทำสวน เจ้าตัวเปิดเผยว่า ที่ผ่านมาตนเห็นหลายแห่งตั้งตู้ปันสุข โดยนำอาหารแห้ง เช่น น้ำดื่ม บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ข้าวสาร ใส่ไว้ในตู้เพื่อให้ประชาชนที่กำลังได้รับความเดือดร้อนจากสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคโควิด-19 สามารถนำไปบริโภคได้ฟรี ๆ […]

อาถรรพ์และคำสาปแช่งมีผลต่อชีวิตจริงหรือไม่  พระอาจารย์นวลจันทร์ กิตติปัญโญ

อาถรรพ์และ คำสาปแช่ง มีผลต่อชีวิตจริงหรือไม่  พระอาจารย์นวลจันทร์ กิตติปัญโญ เจริญพรเป็นคำถามที่น่าใจมาก คำสาปแช่ง มีจริงไหม แต่ผลจะเป็นไปตามคำสาปแช่งหรือไม่ ตรงนี้น่าสนใจ ผลก็มาจากเหตุ เช่น การที่คนนั้นถูกรถชน หรือว่าร่ำรวย หรือว่ายากจน หรือว่าเจริญ หรือว่าเสื่อม อันนี้เป็นผลที่เกิดจากการกระทำของเขาเอง ไม่เกี่ยวกับใครจะสาปหรือไม่สาป ใครจะยกย่องหรือไม่ยกย่อง มีกรรม ทำกรรมสิ่งไหนไว้ ก็เป็นเจ้าของแห่งกรรม เป็นทายาทแห่งกรรม มีกรรมเป็นเผ่าพันธุ์ ถ้าเรายกตัวอย่างว่า ในสมัยพุทธกาล ถ้าบุคคลนั้น ประพฤติชั่วทางกาย ทางวาจา ทางใจ ประพฤติชั่ว ประพฤติไม่ดี ต่อให้คนทั้งโลก มาสวดอ้อนวอนขอร้อง ขอให้เขาไปสู่สุคติเถอะ ขอให้เขาไปสวรรค์ สู่นิพพาน เขาคนนั้นจะเป็นไปได้ไหม เพราะเขาประพฤติชั่วทางกาย ทางวาจา ทางใจ ตามกฎธรรมชาติมันผิด มันเป็นไปไม่ได้ ในทางกลับกัน ถ้าบุคคลคนนั้นในช่วงที่มีชีวิตอยู่ เขาเป็นผู้ที่ประพฤติกายสุจริต วาจาสุจริต และวจีสุจริต คือประพฤติดีทางกาย ทางวาจา และใจ ต่อให้คนทั้งโลกมาสาปแช่งเขา ขอให้แกจงชิบหาย ขอให้แกจงชิบหาย […]

“ทำซ้ำ ย้ำให้ได้ดี” ข้อคิดสะกิดใจ โดย พระไพศาล วิสาโล

“ทำซ้ำ ย้ำให้ได้ดี” ข้อคิดสะกิดใจ โดย พระไพศาล วิสาโล กิจวัตรหรือการปฏิบัติที่ซ้ำ ๆ ทุกวัน (ทำซ้ำ) แม้เรารู้สึกว่าเป็นเรื่องน่าเบื่อ อย่างการเดินจงกรมก็เดินกันเป็นชั่วโมง สร้างจังหวะก็สร้างกันเป็นชั่วโมง ทั้งวันมีแต่การสร้างจังหวะเดินจงกรม สำหรับคนเริ่มต้นใหม่ ๆ ก็อาจรู้สึกว่ามันน่าเบื่อ มองว่ามันเป็นเรื่องซ้ำซาก แต่ถ้าพิจารณาให้ดีก็จะพบว่า ที่ชีวิตเราเจริญได้ก็เพราะการทำสิ่งซ้ำ ๆ อย่างการหายใจเข้า-ออก ก็ทำซ้ำอยู่แค่นี้แหละทั้งวันทั้งคืน เรามีชีวิตอยู่ได้ก็เพราะการหายใจเข้า-หายใจออกแค่สองจังหวะเท่านี้แหละ ในทำนองเดียวกัน หัวใจเราก็เต้นแล้วเต้นอีก ก็เต้นซ้ำ ๆ กันไม่รู้กี่ล้านครั้งแล้ว ทีนี้ลองมาคิดเล่น ๆ ดูว่า ถ้ามันเต้นผิดจังหวะ หรือเปลี่ยนจังหวะเพราะมันเบื่อ มันอยากจะเต้นจังหวะใหม่ ๆ บ้าง เรานั่นแหละที่จะเดือดร้อน แม้แต่การเรียนหนังสือของเรา เราจะเขียน ก ไก่ ข ไข่ ได้ ก็เพราะเราทำซ้ำ ๆ นับร้อย ๆ ครั้ง จะท่องศัพท์จะท่องอาขยานก็ต้องท่องซ้ำ ๆ ศัพท์บางตัวกว่าจะจำได้ต้องท่องจำนับร้อย ๆ ครั้ง […]

ปิ่น เก็จมณี ใจบุญสร้างตู้ “ปิ่นโตปันอิ่ม” ช่วยเหลือคนที่ตกทุกข์ได้ยากได้อิ่มท้อง

ปิ่น เก็จมณี ใจบุญสร้างตู้ “ปิ่นโตปันอิ่ม” ช่วยเหลือคนที่ตกทุกข์ได้ยากได้อิ่มท้อง ปิ่น เก็จมณี วรรธนะสิน จัดทำตู้ปันสุขและตั้งชื่อตู้ว่า “ปิ่นโตปันอิ่ม” เพื่อบรรจุอาหารแห้งและน้ำดื่มให้คนที่ตกทุกข์ได้ยากนำไปกินช่วยคลายหิวในระหว่างที่สถานการณ์โรคโควิด-19 กำลังระบาด         เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 2563 ที่ผ่านมา ปิ่น-เก็จมณีได้โพสต์รูปถ่ายพร้อมข้อความลงในอินสตาแกรมว่า  “ปิ่นโต พร้อมเสิร์ฟ นะคะ พรุ่งนี้ ได้รับอนุญาตจากเจ้าของหมู่บ้านปัญญา ให้ไปวางตู้ที่หน้า ปัญญา P1 นะคะ ขอเชิญเพื่อน ๆ พี่น้อง ที่จะมารับ และ เติมอิ่ม ใช้บริการได้เลยนะคะ สาย ๆ วันจันทร์ ปันอิ่มกันค่ะ”     ต่อมาเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม 2563 ที่ผ่านมา ตู้ปิ่นโตปันอิ่มก็ได้บรรจุของจนเต็ม ซึ่งคุณปิ่นได้โพสต์ลงในอินสตาแกรมว่า “ของเต็มตู้แล้วนะคะ หน้าปัญญา P1 เชิญบอกต่อกันนะคะ […]

น้องกัน เด็กสู้ชีวิต ขายผลไม้หาทุนเรียนสู้โควิด

น้องกัน เด็กสู้ชีวิต ขายผลไม้ หาทุนเรียน สู้โควิด เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม 2563 ที่ผ่านมา ข่าวสดได้รายงานข่าวว่า ที่บ้านแม่ต๋ำ หมู่ 7 ตำบลน้ำแวน อำเภอเชียงคำ จังหวัดพะเยา มีเด็กชายขายผลไม้ เพื่อ หาทุนเรียน หนังสือในช่วงโรคโควิด-19 ระบาด เด็กชายสู้ชีวิตคนนี้คือ ด.ช.กานต์ธีรา พรหมจันทร์ อายุ 13 ปี ยืนขายผลไม้อยู่ข้างทาง ซึ่งผลไม้ที่นำมาขายนั้นมีหลายอย่างด้วยกัน เช่น มะไฟและมะม่วง โดยมีนางบัวจิน พรหมจันทร์ อายุ 39 ปี มารดา ยืนเฝ้าลูกชายขายของอยู่ด้วย ด.ช.กานต์ธีรา พรหมจันทร์ หรือ น้องกัน เล่าว่า ครอบครัวของน้องมีด้วยกัน 4 คน คือ พ่อ แม่ ตนเอง และน้องชาย อายุ 5 ขวบ […]

น้ำใจจากชาวการบินไทย แบ่งปันอาหารให้ผู้โดยสารไนจีเรียที่ตกค้างในสนามบิน

น้ำใจจากชาวการบินไทย แบ่งปันอาหารให้ผู้โดยสารไนจีเรียที่ตกค้างในสนามบิน เรื่องราวน้ำใจของพนักงานการบินไทยที่มีต่อผู้โดยสารตกค้างชาวไนจีเรีย 3 คน กำลังเป็นที่ชื่นชมในโลกโซเชียล โดยพนักงานได้นำอาหารและน้ำไปมอบให้ และได้พูดคุยจนทราบว่า ผู้โดยสารต้องการอาบน้ำและอยากได้เสื้อผ้า ผู้โดยสารหนุ่มไนจีเรียทั้งสามต้องติดอยู่ในสนามบินประเทศไทย เนื่องจากสถานการณ์การแพร่กระจายของโควิด-19 นานกว่า 2 เดือนแล้ว เพราะทางประเทศไนจีเรียมีมาตรการล็อกดาวน์ และเป็นผู้โดยสารที่มาแวะต่อเครื่องเท่านั้น จึงไม่มีวีซ่าเข้าไทย นอกจากนี้ทั้งสามยังไม่ได้อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ผู้ใช้เฟซบุ๊ก Puengphak Praphaporn ได้นำเรื่องนี้มาโพสต์ในเฟซบุ๊ก มีข้อความดังนี้   น้ำใจเล็กๆน้อยๆจากพวกเราชาวการบินไทย “มะปราง (อัจฉรา โสภิต) โอ๋ คุณโบ พี่พงศ์ทร” มอบให้แด่ผู้โดยสารตกค้างชาวไนจีเรียในตัวอาคารผู้โดยสาร มีไก่ทอด น้ำ นม และขนมปัง มาฝากให้ผู้โดยสารทั้ง 3 คน มีโอกาสได้คุยสัมภาษณ์พวกผู้โดยสารเหล่านั้นพบว่า เค้าอยู่ในนี้มาร่วม 2 เดือนแล้วและยังไม่ได้อาบน้ำเลยค่าา แต่มีเจ้าหน้าที่ secure ของสายการบินคอยดูแลอยู่ จากการคุยกันพบว่า ผู้โดยสารอยากอาบน้ำและอยากได้เสื้อผ้า ถ้าเพื่อน ๆ อยากช่วยก็สามารถบริจาคเสื้อผ้าที่ไม่ใส่แล้วสภาพดีหน่อยฝากโอ๋มาได้นะ ขอรับไม่เยอะนะคะ กับค่าอาบน้ำสอบถามตรงห้องอาบน้ำในสนามบินในส่วนของ miracle lounge […]

กชณถกล เชาวน์เจริญ ทายาทร้านโชห่วยยอดกตัญญู

กชณถกล เชาวน์เจริญ ทายาทร้านโชห่วยยอดกตัญญู ร้าน เสาวนีย์ ซำหว้า เป็นร้านโชห่วยแห่งหนึ่งในจังหวัดปราจีนบุรี ที่กล้าปรับตัวและพัฒนาเพื่อให้อยู่รอดได้ในระบบการค้ายุคใหม่ ด้วยความทุ่มเทของผู้หญิงคนหนึ่ง “ กชณถกล เชาวน์เจริญ ” ซึ่งอยากทำความฝันของคุณแม่ให้กลายเป็นจริง รวมทั้งดำเนินธุรกิจของครอบครัวอยู่บนหลักทฤษฎีเศรษฐกิจพอเพียงของในหลวง รัชกาลที่ 9 อีกด้วย ” หลังเรียนจบจากคณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา ด้วยเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง ก็ได้ไปทำงานหลายแห่ง จนในที่สุดมาได้งานเป็นพนักงานขายที่โรงพยาบาลเจ้าพระยาอภัยภูเบศร ไม่นานก็เลื่อนไปทำการตลาด จากนั้นเลื่อนมาทำการตลาดต่างประเทศ เราอยากไปต่างประเทศ เลยไปปรึกษาพี่ต้อม-ภญ.สุภาภรณ์ ปิติพรว่า อยากไปต่างประเทศสักครั้ง พี่ต้อมก็สนับสนุนให้ไปเปิดบูธขายสมุนไพรที่สถานเอกอัครราชทูตไทย ณ สิงคโปร์ เราดีใจมากเพราะเป็นการได้ไปต่างประเทศครั้งแรก จากนั้นเลยมีแรงบันดาลใจอยากพูดภาษาอังกฤษให้ได้คล่อง ๆ จึงชอบไปดูทุนการศึกษาต่างประเทศที่ร้านขายหนังสือ เมื่อทราบว่ามีโครงการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมที่อินโดนีเซียชื่อว่า “DARMASISWA SCHOLARSHIP PROGRAM 2006/2007” ซึ่งมีอีก 40 ประเทศเข้าร่วมด้วย เราเลยให้พี่ที่อภัยภูเบศร และครูชาวฟิลิปปินส์ที่มาอุดหนุนที่ร้านบ่อย ๆ ช่วยตรวจภาษาอังกฤษให้ เพราะต้องทำเอกสารสมัครเป็นภาษาอังกฤษส่งไปสมัคร ”   เก็บเกี่ยวประสบการณ์ในต่างประเทศ ” เราติด […]

จะดับ ความอยากได้ อยากมี ได้อย่างไร ธรรมะรู้ทันกิเลสจาก พระอาจารย์ชาญชัย อธิปัญโญ

จะดับ ความอยากได้ อยากมี ได้อย่างไร ธรรมะรู้ทันกิเลสจาก พระอาจารย์ชาญชัย อธิปัญโญ ความอยากได้ อยากมี อยากเป็นถ้ามันถูกทำนองคลองธรรมไม่ผิด เพราะชีวิตของเรามันต้องหล่อเลี้ยงด้วยวัตถุ เพราะ เพราะร่างกายมันต้องใช้วัตถุบริโภค ร่างกายเป็นธาตุ 4 อาหาร เครื่องนุ่งห่ม ที่อยู่อาศัย เครื่องใช้ไม้สอยก็เป็นธาตุ 4 ธาตุ 4 มันต้องตอบสนองบริโภคด้วยธาตุ 4 แต่ร่างกายของเรา อย่าลืม นอนมันก็นอนในที่จำกัดเท่านั้นแหละ ห้องออกกว้างใหญ่ เตียงออกกว้างใหญ่ แต่ร่างกายมันก็มีพื้นที่ที่จะนอนอยู่ในที่จำกัด มันจะดิ้นไปในเตียงกว้างใหญ่ได้ตลอดทั้งคืนได้ยังไง ใช่ไหม กินเนี่ย กระเพาราะของเราก็รับได้ในขีดจำกัดเท่านั้เนเอง นั่งรถโก้แค่ไหน มันก็นั่งในที่จำกัด ที่ก้นของเราหย่อนลงไปเท่านั้นแหละ ร่างกายของเรามันมีลิมิต มันมีขีดจำกัด แต่สิ่งที่เราไม่จำกัดเลยก็คือจิตใจ จิตใจมันไม่มีขีดจำกัด มันไม่มีลีมิต มันไม่อิ่ม ไม่เบื่อ ไม่เพียงพอต่อตัณหา มันดิ้นรน เสาะ แส่ แล้วก็ซัดส่ายไปหาตัณหา เพราะมันเป็นทาสแห่งตัณหา ปฏิเสธวัตถุมันก็ปฏิเสธไม่ได้ เพราะวัตถุนี่เป็นเครื่องยังชีพ เป็นเครื่องรองรับความเป็นอยู่และก็วัตถุเป็นเครื่องรองรับ กิจการงานอาชีพของเราก็ต้องใช้วัตถุนี่แหละ แต่จะหา […]

เมื่อรู้สึกแพ้แล้วใจเป็นทุกข์ควรทำอย่างไร ธรรมะให้ข้อคิดดี ๆ โดย พระอาจารย์นวลจันทร์ กิตติปัญโญ

เมื่อรู้สึกแพ้แล้ว ใจเป็นทุกข์ ควรทำอย่างไร ธรรมะให้ข้อคิดดี ๆ โดย พระอาจารย์นวลจันทร์ กิตติปัญโญ บางคนไม่ยอมพ่ายแพ้ คิดแต่จะเอาชนะเพียงอย่างเดียว แต่พอต้องแพ้ขึ้นมา ใจเป็นทุกข์ อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ใครที่เป็นแบบนี้แล้วกำลังทุกข์อยู่กับความพ่ายแพ้ อยากให้ลองเปลี่ยนความคิดและมองความพ่ายแพ้เสียใหม่ มันอาจเป็นความโชคดีก็ได้ พระอาจารย์นวลจันทร์ กิตติปัญโญได้กล่าวไว้ดังนี้ ชีวิตไม่ได้มีด้านเดียว บางทีก็ล้มบ้าง แพ้บ้าง อะไรก็ได้ไม่จำเป็นต้องไปชนะตลอด มันมีรสชาติแห่งชีวิต ถ้าชนะตลอด เกรดเอตลอด เกรดสี่ตลอด เกียรตินิยมตลอด ไม่ค่อยมีรสชาติ ไม่ค่อยตื่นเต้นแล้ว บางทีถ้ามองว่าเป็นสีสัน สีสันแห่งการใช้ชีวิต มีแพ้บ้าง ชนะบ้าง แม้แต่นักมวยบางคน เขาชนะมาตลอดบางทีเขารู้สึกว่ามันจืดชืดมากเลย  แต่บางทีพอเจอแพ้บ้าง เขารู้สึกว่ามีแรงบันดาลใจอะไรบางสิ่งบางอย่าง แล้วก็จะได้ประสบการณ์ในความพ่ายแพ้ แล้วก็ได้เห็นจิตเห็นใจอะไรบางอย่าง แต่สุดท้าย ถ้าในแง่อยากฝากสำนวนไว้ก็คือว่า   “ ชนะได้เพราะไม่เอาชนะ บุคคลเมื่อไม่อาจพ่ายแพ้ ใหญ่ไม่พ่ายแพ้หมดจด ถ้าไม่อาจพ่ายแพ้ นั่นนับเป็นความพ่ายแพ้ที่ยิ่งใหญ่ ”   เราจะมีความดิ้นรนทางใจอย่างเหลือประมาณที่จะกันทุกวิถีทาง เพื่อไม่ให้พ่ายแพ้ เพื่อรักษาความเป็นเลิศ ความเป็นหนึ่ง เพื่อที่จะต้องชนะ […]

keyboard_arrow_up