วิธีป้องกันความเหงา สนทนาธรรมกับ พระอาจารย์นวลจันทร์ กิตติปัญโญ

วิธีป้องกัน ความเหงา สนทนาธรรมกับ พระอาจารย์นวลจันทร์ กิตติปัญโญ พระอาจารย์ขา ความเหงา เกิดจากอะไรหรือคะ ความเหงาเกิดจากกิเลสตัวสำคัญคือโมหะ เป็นอวิชชาตัวหนึ่งที่ทำให้คนไม่รู้สึกตัว คนที่มีโมหะประกอบจะมีอาการเหม่อ ๆ เหงา ๆ คิดโน่นคิดนี่ เปล่าเปลี่ยว อ้างว้าง เหมือนเราอยู่คนเดียวในจักรวาล จิตใจจะหดหู่ลง ๆ โดยเฉพาะเวลานั่งดูพระอาทิตย์ตกดิน จิตจะตกไปกับพระอาทิตย์ เพราะมองด้วยความเหม่อ ไม่มีสติ พอมีโมหะแล้ว ตัวอื่น ๆ ก็จะเข้ามาร่วมแจมด้วย เป็นราคะบ้าง โทสะบ้าง ทำให้เกิดความขุ่นใจ คิดโน่นคิดนี่ บางครั้งก็อยากฆ่าตัวตาย เป็นความคิดปน ๆ เข้ามาโดยที่เราไม่รู้ตัว มีคำกล่าวว่า “มนุษย์เป็นสัตว์สังคม” แสดงว่ามนุษย์เกิดมาเพื่อเหงา ต้องอยู่กับกลุ่มกับพวกหรือเปล่าคะ คำกล่าวนี้เป็นศัพท์สมมติเฉย ๆ ว่ามนุษย์ไม่สามารถอยู่คนเดียวได้ ต้องอยู่กับกลุ่มกับพวก เพราะมนุษย์ยังมีกิเลส ยังเป็นผู้ที่มีสัญชาตญาณแห่งความหวาดกลัว จึงไม่สามารถอยู่ด้วยตัวเองได้ กลัว…แต่ไม่รู้ว่ากลัวอะไร รู้แต่ว่ากลัว…“ไม่รู้” จึงกลัว เพราะมีอวิชชาคลุมจิตอยู่ บางครั้งอาจารย์ถามว่า “กลัวความมืดหรือ” ไม่ใช่ “กลัวผีหรือ” […]

เกลียด! เกลียด! เกลียด! เกลียดเรื้อรัง ทำอย่างไรให้หาย

เกลียดเรื้อรัง ทำอย่างไรให้หาย สนทนาธรรมกับ ท่านเปสโลภิกขุ พระอาจารย์คะ ความเกลียดเกิดจากอะไรคะ ส่วนหนึ่งเกิดจากการตั้งจิตไว้ไม่ดี อาตมาเคยปฏิบัติธรรมกับพระอาจารย์ท่านหนึ่งซึ่งยิ้มได้กับทุกเรื่อง คนชมว่าวัดสวย ท่านก็ยิ้ม คนบอกว่าไม่ศรัทธาวัดนี้ ท่านก็ยิ้ม อาตมาสงสัยมากถึงมากที่สุดว่าท่านทำได้ยังไง เรื่องที่เราหงุดหงิด แต่ท่านกลับยิ้มได้ ที่ยิ่งไปกว่านั้นก็คือ ท่านสามารถรักษาอารมณ์แบบนี้ได้ตั้งแต่ตื่นยันหลับเลยทีเดียว เมื่อปฏิบัติธรรมไปนาน ๆ อาตมาจึงพบคำตอบ นั่นก็คือ “การตั้งจิตไว้ดี” ถ้าจิตใจของเราดี ไม่ว่าดีหรือร้ายมากระทบ มันก็ดีทั้งนั้น แต่ถ้าจิตใจของเราไม่ดี ได้ยินหรือเห็นอะไรก็ขวางหูขวางตาไปหมดแม้แต่เรื่องดี ๆ สำหรับคนที่เราไม่รู้จักเป็นการส่วนตัว แต่เรารู้สึกขวางหูขวางตา แสนจะเกลียดสิ่งที่เขาทำ เช่น นักการเมืองที่คดโกง นักธุรกิจที่เอาเปรียบลูกค้า ฯลฯ เราจะเมตตาหรือส่งความปรารถนาดีให้เขาได้อย่างไรกันคะ เมตตานักการเมืองผู้นั้นด้วยการไม่เลือกเขาเข้าไปบริหารบ้านเมืองอีก ส่งความปรารถนาดีให้นักธุรกิจผู้นั้นด้วยการไม่อุดหนุนกิจการของเขา เราไม่ได้ทำสิ่งนี้ด้วยความโกรธหรือเกลียดชัง แต่เราทำเพื่อให้เขาได้เรียนรู้ วันหนึ่งเขาอาจฉุกคิดได้ว่า เอ๊ะ! เราทำอะไรไม่ถูกต้องหรือเปล่า ประชาชนจึงไม่เลือกเรา หรือ เอ๊ะ! เราทำอะไรผิดหรือเปล่า ธุรกิจของเราจึงขาดทุน …ถ้าอย่างนั้นเราอธิษฐานจิตให้คนเหล่านี้สำนึกตัวหรือทำตัวดีขึ้นได้ไหมคะ อธิษฐานให้ตัวเองสำนึกตัวหรือทำตัวดีขึ้น มีโอกาสเป็นไปได้มากกว่า แล้วสำหรับคนที่เราแค้นมาก ๆ เช่น คนที่ฆ่าพ่อแม่ […]

จงรักในชะตาชีวิต แม้ชะตาจะขีดให้ไม่เป็นอย่างใจ

การรักใน ชะตาชีวิต หรือที่ตรงกับภาษาละตินที่ว่า amor fati จะเป็นต้นทางและนำพาเราไปสู่การแก้ไขปัญหา และอุปสรรคต่าง ๆ ในชีวิตได้จริง ๆ

ชีวิตที่ไม่เป็นทุกข์ เมื่อความถูกต้องคือพื้นฐานของชีวิต

หากหลงไปตามกระแสอารมณ์ความรู้สึกก็จะกลายเป็นชีวิตที่มีแต่ทุกข์ หรืออย่างที่ท่านพุทธทาสภิกขุเรียกว่า ชีวิตมันกัดเจ้าของ

พลังแห่งการให้และแบ่งปัน สุนันทา สมบุญธรรม ประธานกรรมการบริหารธนิยะกรุ๊ป

เบื้องหลังความสำเร็จของธนิยะกรุ๊ป กลุ่มบริษัทผู้พัฒนาอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่แห่งหนึ่งในประเทศไทย ที่ทำธุรกิจทั้งศูนย์การค้า อาคารสำนักงาน ที่อยู่อาศัย โรงแรม และสนามกอล์ฟ คือ คุณ สุนันทา สมบุญธรรม ผู้บริหารหญิงที่มีเคล็ดลับความสำเร็จอยู่ที่ “การให้และแบ่งปัน” “ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ของครอบครัวดิฉันเริ่มจากคุณพ่อช่วยซื้อที่ดินจากคนรู้จักสะสมไว้หลายแปลง ซึ่งในสมัยนั้นราคาไม่สูงมากนัก จากนั้นจึงเริ่มสร้างตึกอพาร์ตเมนต์ที่เพลินจิต แล้วให้ลูก ๆ ทุกคนเข้าไปช่วยงานทุกอย่าง เพื่อให้คุ้นเคยกับการทำงานและช่วยเหลือซึ่งกันและกันในครอบครัว “การที่ดิฉันได้เข้ามาดูแลธุรกิจครอบครัวตั้งแต่ช่วงแรก เนื่องจากน้อง ๆ ทำงานเป็นแพทย์เหมือนกับคุณพ่อคุณแม่ มีเพียงดิฉันคนเดียวที่เลือกเรียนทางด้านบัญชีและต่อปริญญาโทด้านบริหารธุรกิจ ทำให้มีพื้นฐานความรู้มาช่วยดูแลและพัฒนาธุรกิจให้เติบโตต่อไปได้ “หลังจากเรียนจบดิฉันก็สมัครทำงานที่บริษัทอื่น เพราะคุณพ่อคุณแม่สอนว่า ก่อนจะเข้ามาทำงานให้ที่บ้านต้องออกไปหาประสบการณ์จากข้างนอกก่อน เพื่อให้เห็นระบบการทำงานที่แท้จริง “ช่วงแรกที่เข้ามาดูแลบริษัท เริ่มจากการเป็นพนักงาน เพื่อเรียนรู้งานให้รอบด้าน แล้วจึงค่อย ๆ ไต่ขึ้นมาอยู่ในระดับบริหาร ซึ่งใช้เวลาประมาณ 4 – 5 ปี นี่ก็เป็นอีกหนึ่งหลักสำคัญที่คุณพ่อคุณแม่สอนว่า อย่าเข้ามาทำงานโดยรับตำแหน่งเป็นเจ้านายทันที ต้องเข้ามาทำงานตั้งแต่ระดับพนักงาน เพื่อจะได้ใกล้ชิดลูกน้อง รู้เรื่องการเอาใจเขามาใส่ใจเรา มีเมตตา ช่วยเหลือกันและกัน และรู้ว่าพนักงานที่เราต้องดูแลในอนาคตรู้สึกอย่างไร ซึ่งดิฉันก็ได้นำประสบการณ์ตรงนี้มาเป็นหลักบริหารคนอยู่เสมอ “จากประสบการณ์การบริหารธุรกิจมากว่า 30 ปี ปัญหาที่ดิฉันคิดว่าหนักที่สุดคือตอนวิกฤติต้มยำกุ้งในปี พ.ศ. […]

ก้าวต่อไปอย่างไม่หยุดนิ่ง ประธานวงศ์ พรประภา ทายาทรุ่นที่ 3 ของสยามกลการอุตสาหกรรม

การเข้ามารับช่วงในการบริหารธุรกิจที่ดำเนินกิจการมานานกว่า 2 ทศวรรษไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ ประธานวงศ์ พรประภา ผู้บริหารหนุ่มไฟแรงวัย 34 ปี กรรมการผู้จัดการใหญ่ ของบริษัทสยามกลการอุตสาหกรรม จำกัด ผู้แทนจำหน่ายรถฟอร์คลิฟต์และรถเคลื่อนย้ายสินค้าอุตสาหกรรมภายใต้แบรนด์ยูนิแคริเออร์ (UniCarriers) กลับมองว่าเป็นเรื่องท้าทาย และพร้อมขับเคลื่อนให้ธุรกิจก้าวไปแข่งขันในโลกธุรกิจที่มีการเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา “ตอนแรกผมดูแลงานโรงแรม [email protected] ซึ่งเป็นธุรกิจในเครือของครอบครัว ต่อมาคุณพ่อ (คุณพรพินิจ พรประภา) ชวนให้มาดูแลงานที่บริษัทสยามกลการอุตสาหกรรม จำกัด ผมตอบตกลง เพราะอยากได้ประสบการณ์ใหม่ ๆ ธุรกิจนี้แตกต่างจากธุรกิจโรงแรมอย่างสิ้นเชิง เพราะธุรกิจรถฟอร์คลิฟท์เป็นธุรกิจใหญ่ มีบริษัทในเครืออีกหลายบริษัท “ช่วงแรกที่ผมเข้ามาทำงาน ยังไม่ได้เข้ามาดูแลทั้งหมด แต่ค่อย ๆ ดึงส่วนที่คิดว่าตัวเองสามารถทำได้ดีมาก่อน ในขณะเดียวกันก็เรียนรู้ส่วนอื่น ๆ ไปด้วย ทำอย่างนี้อยู่สองปีกว่าจึงมาเป็นกรรมการผู้จัดการใหญ่ ซึ่งตอนนี้ก็ดูแลบริษัทในเครืออีก 4 บริษัทด้วย “ผมเข้ามาเปลี่ยนแปลงบริษัทค่อนข้างเยอะ เรียกว่าเปลี่ยนจนแทบไม่เหมือนเดิมเลย ทั้งการปรับโครงสร้างองค์กรและการปรับแนวคิดของพนักงาน ก็มีแรงกดดันว่าพนักงานจะรับได้ไหม จะเป็นการเปลี่ยนแปลงที่เร็วไปหรือไม่ แต่สุดท้ายผมมองว่ามันเป็นการเปลี่ยนแปลงที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ เพราะเราต้องก้าวไปข้างหน้าและต้องพัฒนาต่อเนื่อง ยิ่งมีการเปิด AEC (ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน) ก็หมายถึงว่าเราไม่ได้แข่งกับบริษัทภายในประเทศไทยอย่างเดียวแล้ว” “ผมยอมรับว่าการปรับโครงสร้างบริษัททำให้สำเร็จภายในครั้งเดียวไม่ได้ ปกติผมเป็นคนใจร้อน […]

ในวิกฤตมีโอกาส ความตายก็เช่นกัน บทความธรรมะจาก พระไพศาล วิสาโล

ความตายเป็นวิกฤตที่ร้ายแรงที่สุดเท่าที่สามารถจะเกิดได้กับคนคนหนึ่ง แต่อย่าลืมว่า ในวิกฤตมีโอกาส อยู่เสมอ กับความตายก็เช่นเดียวกัน

ความรักที่วาดฝันไว้งดงาม แต่แล้วเหตุการณ์วันนั้นก็ทำให้ล้มทั้งยืน

ความรัก ครั้งแรกของฉัน เริ่มต้นตั้งแต่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ถือว่าเร็วทีเดียวเมื่อเทียบกับสังคมไทยสมัยสิบกว่าปีที่แล้ว วัยรุ่นในยุคนั้นยังจีบกันด้วยการ…

เทมเพิล แกรนดิน อัจฉริยะออทิสติกผู้พลิกโฉมวงการปศุสัตว์ของอเมริกา

เทมเพิล แกรนดิน (Temple Grandin) เกิดมาพร้อมกับความมหัศจรรย์ เพราะเธอมีสมองที่คิดเป็นรูปภาพ และมีประสาทสัมผัสที่ตอบสนองต่อสิ่งเร้าอย่างรวดเร็วในทำนองเดียวกับสัตว์ป่า ความสามารถดังกล่าวทำให้เธอเข้าใจพฤติกรรมของสัตว์อย่างที่คนทั่วไปไม่อาจเข้าใจได้ ปัจจุบันเทมเพิลเป็นอาจารย์ด้านสัตววิทยาประจำมหาวิทยาลัยโคโลราโดที่มีลูกศิษย์ลูกหามากมาย เธอเป็นนักเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิของสัตว์ที่มนุษย์นำมาเป็นอาหาร เป็นนักเขียนที่มีผลงานกว่า 20 เล่ม และเป็นผู้ออกแบบไร่ปศุสัตว์ในสหรัฐอเมริกาและแคนาดากว่าร้อยละ 50       เวลาที่เทมเพิลต้องออกแบบสถานที่หรืออุปกรณ์ในปศุสัตว์ เธอเพียงแต่เดินสำรวจไปรอบๆ โดยใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมง เธอก็จะสามารถออกแบบพิมพ์เขียวที่มีอัตราส่วนตรงตามความเป็นจริงในสมอง เธอมองเห็นกระทั่งบรรยากาศโดยรอบ แสงไฟ เงาที่ตกกระทบ และภาพฝูงสัตว์ที่เดินเข้ามาในสถานที่นั้นๆ ราวกับกำลังดูวิดีโอ โดยที่เธอจะกดปุ่มหยุดเมื่อไรก็ได้และเปลี่ยนแปลงมุมมองไปได้เรื่อยๆ ตามความพอใจ อย่างไรก็ตาม ความสามารถที่น่าอิจฉาข้างต้นก็สร้างความทุกข์ให้เธอไม่น้อย อันที่จริงความสามารถดังกล่าวเป็นผลมาจากอาการของโรคออทิสติก (autism) ซึ่งเป็นโรคที่ผู้คนในทศวรรษ 1950 อันเป็นช่วงที่เทมเพิลลืมตาดูโลก ยังไม่เข้าใจนัก ตอนเล็กๆ อาการออทิสติกเป็นปัญหาของพ่อแม่มากกว่าจะเป็นปัญหาของเทมเพิล พ่อแม่ไม่เข้าใจว่าทำไมลูกสาวจึงไม่ยอมให้กอด ไม่ยอมพูด มีทีท่าว่าจำใครไม่ได้ และมักแสดงออกด้วยการกรีดร้อง ที่เป็นเช่นนี้เพราะสมองของเธอไม่ได้คิดผ่านภาษาเหมือนคนทั่วไป เธอไม่มีทักษะด้านอารมณ์ และการสัมผัสก็ทำให้เธอหวาดกลัว         หากจะอธิบายโดยละเอียด เราคงต้องใช้พื้นที่หลายหน้ากระดาษจึงจะอธิบายพฤติกรรมของเทมเพิลได้หมด อันที่จริงเทมเพิลก็เหมือนกับเด็กออทิสติกส่วนใหญ่ที่เกิดมาพร้อมกับบางสิ่งที่หายไปและบางสิ่งที่เพิ่มขึ้นมา ที่จริงแล้วเด็กออทิสติกหลายๆ เคสที่ได้รับการดูแลอย่างถูกต้องจะสามารถพัฒนาความสามารถที่หายไปได้ […]

5 วิธี เนรมิตหุ่นสวยด้วยพระธรรม พุทธวิธีในการลดหุ่นที่ต้องบอกต่อ

“อวบระยะสุดท้าย” มักสร้างปัญหาให้เจ้าของร่างกายมากนัก โดยเฉพาะเรื่องโรคต่างๆ ที่พากันเดินพาเหรดเข้ามาหา ฉะนั้น Secret จึงขอนำวิธี เนรมิตหุ่นสวย มาฝาก

มรดกกรรม เกิดขึ้นเพียงเพราะเคยประกอบอาชีพทำหมันหมู

มรดกกรรม จากพ่อส่งถึงลูก พ่อผู้เคยประกอบอาชีพทำหมันหมู จนเวลาผ่านไป ใครจะรู้ว่า สิ่งที่พ่อเคยทำนั้น จะส่งผลย้อนกลับมายังครอบครัว

ปริศนาธรรม 3 ประการ จาก พระเจ้าอะเล็กซานเดอร์มหาราช

พระเจ้าอะเล็กซานเดอร์มหาราช นั้นเป็นจักรพรรดิเป็นมหาราชที่รุกรบชนะไปครึ่งค่อนโลก ทะลุทะลวงมาจนถึงอินเดีย อย่างไรก็ตาม วันหนึ่งพระองค์ก็ทรงแพ้ภัยตัวเอง

กับดัก ‘รักสามเส้า’ บทสรุปของคนปล่อยใจให้อยู่เหนือความถูกต้อง

คุณเชื่อเรื่องเวรกรรมหรือไม่ เชื่อไหมว่าหากทำสิ่งใดไว้ คุณย่อมได้รับผลแห่งการกระทำนั้น…ฉันเกิดในครอบครัวอบอุ่น พ่อแม่ส่งเสียให้เรียนในโรงเรียนดี ๆ 

เกิดมาทำไม บทความธรรมะจาก พระอาจารย์ชาญชัย อธิปญฺโญ

เมื่อยังไม่รู้ธรรมะ ผู้เขียนถามตนเองอยู่บ่อยครั้งว่า เกิดมาทำไม ทำไมต้องเกิด และ จะมีชีวิตอยู่เพื่ออะไรคำตอบที่ให้ตนเองนั้นดูจะไม่ชัดเจน

วางได้ ใจไม่ทุกข์ บทความเรียกสติจากพระอาจารย์ชาญชัย อธิปญฺโญ

เราต่างยอมรับว่าความสุขอยู่ที่ใจ เท่ากับยอมรับว่าความสุขอยู่ภายในตัวเรา เมื่อเป็นเช่นนี้ เราก็ไม่จำเป็นต้องดิ้นรนไปหาความสุขนอกตัว ทำอย่างไร ใจไม่ทุกข์

อานิสงส์ของการเจริญสติ โดย ท่านว.วชิรเมธี

อานิสงส์ของการเจริญสติ คืออะไร แท้ที่จริงเราทุกคนสามารถที่จะเป็นบุคคลที่สงบนิ่งได้ แต่เพราะไม่เคยได้รับการฝึก เราจึงไม่เคยรู้ว่าเราก็เป็นคนหนึ่งที่นิ่งได้เหมือนกัน 

อาณัติ มานพ บัณฑิตหนุ่มใจเพชร ฝ่าฟันจนจบนิติศาสตร์ ม.รามสู่เนติบัณฑิต

อาณัติ มานพ บัณฑิตหนุ่มใจเพชร ฝ่าฟันจนจบนิติศาสตร์ ม.รามสู่เนติบัณฑิต สมาชิกเว็บไซค์พันทิพท่านหนึ่งใช้ชื่อว่า “thidaratnan” ตั้งกระทู้เรื่องราวของบัณฑิตหนุ่ม คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหงคนหนึ่งโดยอิงจาก www.trueid.net บัณฑิตหนุ่มคนนี้ก็คือคุณ อาณัติ มานพ นิติศาสตรบัณฑิตรุ่นที่ 40 ซึ่งเรื่องราวของเขาเป็นอีกหนึ่งตัวอย่างของผู้ที่มีใจมุ่งมั่นและความเพียรพยายามจนกระทั่งประสบความสำเร็จในชีวิต คุณอาณัติเล่าเรื่องชีวิตของเขาให้กับ trueid ว่า “ครอบครัวมีปัญหา พ่อกับแม่แยกทางกันตั้งแต่ยังแบเบาะ ตอนเด็กๆแม่ทำงานก่อสร้าง พอหลังเลิกเรียนช่วงค่ำๆผมกับแม่จะไปเดินขายมะม่วงตามบาร์ที่พัทยา พอโตขึ้นหน่อยผมก็ไปทำงานร้านขายของส่งได้วันละ 50 บาท แต่ช่วงปิดเทอมแม่จะให้ไปบวชเณรภาคฤดูร้อนทุกปีเพื่อประหยัดค่าใช้จ่ายและเรียนทางธรรมไปด้วย พอขึ้นมัธยมผมก็ไปทำงานเซเว่นหลังเลิกเรียน ได้ชั่วโมงละ 25 บาท หลังจากจบมัธยมปลายก็ไม่ได้แอดมิสชั่นเข้ามหาวิทยาลัยที่ไหนเลยเพราะค่าใช้จ่ายสูง จึงมาสมัครเรียนที่มหาวิทยาลัยรามคำแหง แต่ไม่รู้จะเรียนคณะอะไรดี จึงตัดสินใจเลือกคณะนิติศาสตร์เพราะทำอาชีพได้หลากหลาย “ จะเห็นได้ว่าชีวิตตั้งแต่วัยเด็กของคุณอาณัติ เวลาว่างของเขาคือ เวลาของการทำงาน ตั้งแต่ช่วยคุณแม่ขายของ มาเป็นพนักงานขายของ และตัดสินใจเรียนระดับมหาวิทยาลัยที่คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ” ระหว่างนั้นผมทำงานเป็นยาม เข้างาน 1 ทุ่ม เลิก 6โมงเช้า ระหว่างทำงานก็แอบเอาหนังสือไปอ่านด้วย ต้องแอบอ่านเพราะเจ้านายเป็นชาวต่างชาติไม่ชอบให้ทำเรื่องส่วนตัวเวลางาน ผมไม่เคยได้เข้าเรียนเลย ปกติจะซื้อตำราจากสำนักพิมพ์มาอ่านเพราะราคาถูกกว่าชีทหน้ารามมาก […]

มารผจญ ตัวการขัดขวางการทำความดีของมนุษย์

มารผจญ ตัวการขัดขวางการทำความดีของมนุษย์ – บทความให้แง่ดี ๆ จากผู้อ่าน ปลายปีที่แล้ว เพื่อนร่วมงานของผมบวชทดแทนคุณพ่อแม่ที่วัดอุโปสถาราม หรือ “วัดโบสถ์” ซึ่งตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำสะแกกรัง ตรงข้ามกับตลาดสดเทศบาลเมืองอุทัยธานี และผมก็เดินทางไปร่วมงานบวชครั้งนั้นด้วย นอกจากความงดงามของวิถีชีวิตแบบชนบทจะทำให้คนเมืองอย่างผมรู้สึกชื่นใจแล้ว ผมยังมีโอกาสได้เห็นภาพจิตรกรรมเก่าแก่ประดับผนังพระอุโบสถ ซึ่งเป็น ภาพพุทธประวัติ ตอนผจญมาร อีกด้วย ภาพดังกล่าวเล่าถึงเรื่องราวเมื่อครั้งพญามารชื่อ วสวัตดี ระดมพรรคพวกเสนามารพร้อมอาวุธมากมาย ยกพลมาหมายจะขู่ให้พระโพธิสัตว์ตกพระทัยและลุกหนีไปจากบัลลังก์ที่ประทับ พระโพธิสัตว์จึงทรงระลึกถึงบารมี 10 ทัศที่ทรงบำเพ็ญมาทุกชาติเป็นเวลาหลายแสนกัป และประทับสงบนิ่งมิได้หวั่นไหว พญามารจึงสั่งให้เสนามารเข้ารุกไล่และระดมซัดสาดสรรพอาวุธเข้าใส่ แต่อาวุธเหล่านั้นกลับกลายเป็นดอกไม้เครื่องสักการบูชาไปทั้งหมด พญามารเห็นดังนั้นก็เข้าไปใช้วาจาข่มขู่ โดยอ้างว่าบัลลังก์นั้นเป็นของตน และได้ยกเสนามารทั้งหลายเป็นพยานยืนยัน แต่พระโพธิสัตว์ยืนยันว่า พระองค์ประทับ ณ บัลลังก์นั้นอยู่ก่อน และทรงอ้างพระแม่ธรณีเป็นพยาน พระแม่ธรณีจึงมาปรากฏกาย คลี่มวยผมแล้วบีบน้ำออกจากมวยผมจนกลายเป็นท้องทะเลท่วมทัพพญามารและเสนามารจนพ่ายแพ้ไปในที่สุด ภาพพุทธประวัติ ตอนผจญมารนี้ให้แรงบันดาลใจในเรื่องความอดทนจนสามารถเอาชนะอุปสรรคได้เป็นอย่างดีทีเดียว เมื่อได้เห็นภาพนี้ ใจผมประหวัดไปถึงเรื่องราวของลูกพี่ลูกน้องคนหนึ่ง เธอเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวที่อยากให้ลูกชายวัยมัธยมปลายรู้จักกับธรรมะ เพราะลูกชายติดเกมและติดเพื่อนมาก เธอกลัวว่าลูกจะเสียคน จึงพยายามหาทางกล่อมเกลาจิตใจลูกด้วยวิธีต่าง ๆ ช่วงปิดเทอม เธอชวนลูกชายไปปฏิบัติธรรมกับเธอได้สำเร็จ สองแม่ลูกเตรียมตัวจะไปปฏิบัติธรรมเป็นม่นั เป็นเหมาะ ฝ่ายแม่เตรียมฝากร้านขายอุปกรณ์ก่อสร้างไว้กับญาติที่ไว้ใจได้ ส่วนลูกชายก็รับปากว่าจะไปเป็นเพื่อนแม่อย่างแน่นอน แต่เย็นวันนั้นเหตุการณ์ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น! […]

keyboard_arrow_up