กิ๊ก – มยุริญ ผ่องผุดพันธ์ สู่เส้นทางปฏิบัติธรรมที่พม่า ความฝันที่ได้กลายเป็นจริง (เสียที)

กิ๊ก – มยุริญ ผ่องผุดพันธ์ สู่เส้นทางปฏิบัติธรรมที่พม่า ความฝันที่ได้กลายเป็นจริง (เสียที)   ถ้าใครตามข่าวของคุณ กิ๊ก-มยุริญ ผ่องผุดพันธ์ มาตลอดจะทราบได้ทันทีว่า คุณกิ๊กเป็นนักปฏิบัติธรรมที่หาตัวจับได้ยาก สามารถผสานโลกสองใบคือโลกแห่งวัตถุและโลกแห่งธรรมไว้ด้วยกันได้ ด้วยการปฏิบัติธรรมที่กลายเป็นหนึ่งเดียวกับการดำเนินชีวิต ทุกครั้งที่คุณกิ๊กเอ่ยธรรมะ ทุกคำพูดเปล่งออกมา ล้วนทำให้เห็นว่าคุณกิ๊กมีความเข้าใจธรรมะนั้น ๆ ได้อย่างลึกซึ้ง คุณกิ๊กเปรยถึงความอยากที่จะบวชมาหลายครั้งผ่านสื่อต่างๆ จนกระทั่ง ปี พ.ศ. 2561 นี้ คุณกิ๊กประกาศเคลียร์คิวงานการแสดงเป็นที่เรียบร้อย พร้อมแล้วที่จะบวชในฐานะแม่ชี ผู้สละเส้นผมอันเป็นภาระทางโลก เพื่อปฏิบัติธรรมให้มีการพัฒนาในทางธรรมยิ่งขึ้น โดยเลือกไปปฏิบัติธรรมที่พม่าเป็นระยะเวลา 7 เดือน     ความปรารถนาที่กลายเป็นจริงของลูกผู้หญิงผู้ใฝ่ธรรม    ครั้งหนึ่งได้มีโอกาสพบพระอาจารย์รูปหนึ่งที่รู้จักกัน ท่านกล่าวว่า “โยมกิ๊กควรบวช เพราะการบวช แล้วปฏิบัติมันจะไม่เหมือนกับตอนที่เป็นเพศฆราวาส มันจะมีความรู้สึกที่แตกต่างกัน” คำพูดนี้ของท่านกลายเป็นแรงบันดาลใจให้กิ๊กอยากบวช ทำให้รู้สึกว่ามีแต่ผู้ชายเท่านั้นหรือที่จะบวชได้ฝ่ายเดียว ผู้หญิงก็สามารถบวชได้เหมือนกัน จุดประสงค์ของการบวชในครั้งนี้เพื่อทดแทนบุญคุณคุณพ่อ-คุณแม่ และบวชเพื่อเป็นพุทธบุตรีของพระพุทธเจ้าในฐานะแม่ชี แล้วด้วยระยะหลังเข้าคอร์สปฏิบัติธรรมทั้งที่ไทยและพม่าบ่อยครั้งมาก สังเกตว่ากิเลสที่มีลดน้อยลง จากแต่ก่อนยังมีความยึดติดในเส้นผมเพื่อความสวยงาม มาเดี๋ยวกลับไม่รู้สึกอย่างนั้นแล้ว รวมทั้งความอยากช้อปปิ้งก็ลดน้อยลงไปด้วย รายการโทรทัศน์แทบไม่ได้ดู ไม่ติดหนัง […]

จากสานสายใยกันฉันท์มิตร สู่สาน สายธรรม กลายเป็นเพจ “พาไปวัด”

จากสานสายใยกันฉันท์มิตร สู่สาน สายธรรม กลายเป็นเพจ “พาไปวัด” วัดเป็นสถานที่ๆให้ความสงบ ความสบายใจแก่เราทุกเมื่อที่ไปเยือน มีคนไม่น้อยที่อยากบันทึกเรื่องราว สิ่งที่ได้เห็น แล้วอยากทอดถ่ายความสงบและความสบายใจนี้ให้คนอื่นได้รับรู้ ว่ามันฟินขนาดไหน รวมทั้งอยากให้คนอื่นได้เห็นวัดในมุมต่างๆที่สวยงาม เพื่อสร้างความศรัทธาและเรื่องราวที่เป็นกุศลบนโลกออนไลน์ นี้คือแรงบันดาลใจให้เกิด เพจพาไปวัด และเบื้องหลังของเพจนี้ก็แสนจะไม่ธรรมดาเอาเสียเลย เริ่มจากสายสัมพันธ์กันฉันท์มิตร กลายเป็นสาน สายธรรม     เผยโฉมทีมเพจ “พาไปวัด” กลุ่มคนที่เรากำลังเสนอต่อไปนี้ เป็นกลุ่มคนที่มีความรักในธรรมะและชอบเข้าวัด-ทำบุญเป็นชีวิตจิตใจ คนที่ชอบทำอะไรที่เหมือนกันมักจะดึงดูดคนที่ชอบเหมือนกันเข้ามาหา  หรือที่เรียกว่า “กฎแห่งแรงดึงดูด” คุณเอ – ประพันธ์ สุธปภา เจ้าของบริษัท เอ็มเวิร์ค กรุ๊ป จำกัด เป็นผู้ที่เริ่มต้นในการก่อตั้งเพจ “พาไปวัด” ขึ้น แล้วมอบหมายให้คุณเฟี๊ยต – ณัฐพล เกษร เป็นบรรณาธิการควบคุมเพจ การคิดคอนเทนต์และสรรหาหลักธรรมคำสอนขึ้นตรงที่คุณเฟี๊ยตเป็นหลัก การทำเพจนี้ได้รับความร่วมมือจากกัลยาณมิตรหลายท่าน ได้แก่ พี่สาวของคุณเฟี๊ยต คุณฟลุ๊ค – ดร.อนงนาฏ เกษร สละเวลาส่วนตัวเป็นแอดมินคอยตอบคำถามของสมาชิกเพจ มีหลายครั้งที่แฟนเพจเข้ามาสอบถามว่าภาพนี้เป็นวัดที่ไหน ถ้าจะไปวัดนี้ […]

ขอร่วมอนุโมทนากับทีมหมูป่าที่ บรรพชาอุปสมบท ในวันนี้ ที่วัดพระธาตุดอยตุง เชียงราย

ขอร่วมอนุโมทนากับทีมหมูป่าที่ บรรพชาอุปสมบท ในวันนี้ ที่วัดพระธาตุดอยตุง เชียงราย ซีเคร็ตขออนุโมทนากับทีมหมูป่าอคาเดมี ที่ บรรพชาอุปสมบท ในวันนี้ ขอกุศลอันเกิดจากความตั้งใจจนสำเร็จแก่ผู้ล่วงลับและตนเองทุกท่าน หลังจากได้ติดตามข่าวทีมหมูป่าติดถ้ำหลวงมาอย่างยาวนาน จนกระทั่งได้ถึงจุดสิ้นสุดและได้พา 13 ชีวิตออกมาจากถ้ำหลวงสำเร็จ จนถึงวันนี้ทั้ง 13 คนปลอดภัยกลับมามีสุขภาพร่างกายแข็งแรง แล้วได้ทำพิธีสืบชะตาตามคติของล้านนา เพื่อเป็นการต่ออายุขัยหลังจากผ่านเหตุการณ์ร้ายมา     พิธีสืบชะตาเป็นพิธีที่ชาวเหนือเชื่อกันว่า เป็นการต่ออายุขัยของหมู่บ้าน (พิธีสืบชะตาบ้าน) ต่ออายุขัยเมือง (พิธีสืบชะตาเมือง) และคนให้ยืนยาวขึ้น (พิธีสืบชะตาคน) มีความสุข สุขภาพร่างกายแข็งแรง ตลอดจนขจัดสิ่งชั่วร้ายทั้งปวง พิธีสืบชะตาที่ปรากฏในข่าวทีมหมูป่า เรียกว่า “พิธีสืบชะตาคน” พิธีนี้จะประกอบขึ้นต่อเมื่อ มีการทำบุญขึ้นบ้านใหม่ ได้รับยศหรือเลื่อนตำแหน่งที่สูง ทำขึ้นในวันเกิดเพื่อความเป็นสิริมงคล แต่สำหรับกรณีทีมหมูป่า เป็นการประกอบพิธีเพื่อสะเดาะเคราะห์ หลังจากผ่านเหตุการณ์ร้ายมา พระสงฆ์จะทำการสาธยายมนต์สืบชะตาทั้งหมด  6 คัมภีร์ ได้แก่ มหาทิพพมนต์ อุณหัสสะวิไชย โลกาวุฒิ สะลาถะวิชชาสูตร พุทธะสังคะหะโลก และมหาไชยมงคล แต่ละมนต์มีใจความเป็นมงคล เช่น มหาไชยมงคล ชัยชนะที่ยิ่งใหญ่ของความเป็นมงคล […]

True story : ฉันรอดจากโรคร้าย เพราะใจไม่ยอมแพ้

True story : ฉันรอดจากโรคร้ายเพราะ ใจไม่ยอมแพ้ ฉันเป็นคนหนึ่งที่ ใจไม่ยอมแพ้ ถึงแม้จะเจ็บป่วยเป็นโรคร้าย ซึ่งเป็นโรคที่ฉันเคยคิดว่าไม่มีทางกล้ำกรายเข้ามาในชีวิต ฉันเป็นคนต่างจังหวัด เข้ามาทำงานในกรุงเทพฯ กับสามี เราสองคนเช่าบ้านอยู่ใกล้ที่ทำงานแถวชานเมือง ทำงานประเภทที่เขาเรียกกันว่าหาเช้ากินค่ำ ช่วยกันเก็บหอมรอมริบเพื่อสักวันหนึ่งจะกลับไปทำมาค้าขายที่บ้านเกิด คนทำงานหามรุ่งหามค่ำอย่างฉันไม่ได้ให้ความสำคัญกับการดูแลใส่ใจสุขภาพมากนัก เพราะที่ผ่านมาก็ไม่เคยเจ็บป่วยอะไรร้ายแรง แค่ปวดหัว ปวดท้อง เป็นไข้ กินยาไม่กี่วันก็หาย แต่แล้ววันหนึ่งฉันกลับรู้สึกได้ว่าร่างกายผิดปกติ แบบไม่ใช่แค่เจ็บไข้ทั่วไปอย่างที่เคยเป็น ฉันรู้สึกแน่นตึงที่เต้านมข้างหนึ่ง จับคลำก็รู้ว่ามีก้อนเนื้อเล็ก ๆ อยู่ข้างใน ลองคุยกับเพื่อนและคนแถวบ้าน เขาก็บอกกันว่าไม่น่าใช่เรื่องใหญ่ ที่ผ่านมาก็ไม่เห็นมีใครในละแวกนั้นเป็นโรคร้ายอะไรกันสักคน เวลานั้นฉันเลือกเชื่อคนรอบข้าง และไม่ใส่ใจก้อนเนื้อก้อนเล็กนั้นอีก เวลาล่วงเลยมา 3 ปี ก้อนเนื้อก้อนเล็กก็ใหญ่โตจนเท่ากับหัวทารก ผิวเต้านมเริ่มตึงและมีรอยยุบบนผิวดูน่ากลัว ฉันจึงรีบไปหาหมอที่สถานีอนามัยใกล้ที่พัก และได้รู้ว่าตัวเองเป็นมะเร็งเต้านมระยะที่ 3 “มะเร็ง” แค่ได้ยินฉันถึงกับทรุด เพราะในความคิดของฉันโรคนี้รุนแรงถึงตาย อย่างไรคงมีชีวิตอยู่ได้ไม่นาน กลับบ้านมาฉันร้องไห้ฟูมฟายไม่หยุด ไม่ว่าสามีจะปลอบอย่างไรก็ไม่มีจิตใจที่จะฟัง จนเข้าวันที่ 3 ความเศร้าเริ่มจางคลาย เริ่มตั้งสติได้ว่าร้องไห้ฟูมฟายเพียงใดก็ไม่มีใครช่วยฉันได้ ต้องไปหาหมอเพื่อหาทางรักษา ถึงจะมีชีวิตอยู่ต่อไป ฉันไปที่สถานีอนามัยอีกครั้ง หมอบอกว่าต้องส่งตัวไปรักษาที่โรงพยาบาล และบอกชื่อโรงพยาบาลให้ฉันเลือกว่าจะไปที่ไหน […]

เผยเคล็ดลับ วิธีทำให้รวย

เผยเคล็ดลับ วิธีทำให้รวย เคยตั้งคำถามกับตัวเองกันบ้างไหมครับว่า ทำไมทำงานก็ดี เงินเดือนก็สูง แต่ไม่รวยกับเขาสักที ผมเชื่อว่าเรื่องราวที่จะเล่าต่อไปนี้ คุณอาจรู้สึกว่ามันเป็นเรื่องที่กำลังเกิดขึ้นกับคุณเช่นกัน เรื่องรวยไม่ใช่เคล็ดลับหรือเรื่องลับอะไรทั้งนั้น เดี๋ยวจะมาเผยความลับ วิธีทำให้รวย กัน ผมมีลูกศิษย์คนหนึ่งมาบ่นว่า “เบื่องานที่ทำ เบื่อเจ้านายที่ชอบเรียกใช้ทั้งงานราษฎร์งานหลวง จนแม้กระทั่งเมื่อช่วงวันหยุดยาวที่ผ่านมา ก็ยังเรียกหาให้ไปรับหมาที่บ้านมาช่วยเลี้ยงแทนให้หน่อย เพราะตัวพระเดชพระคุณท่านจะไปต่างจังหวัด” ได้ยินอย่างนี้ผมก็เลยบอกได้ว่า “ถ้าต้องรับใช้กันซะขนาดนั้นก็ลาออกไปหางานใหม่ดีกว่ามั้ย” แต่เขาบอกผมว่า “งานที่อื่นเงินเดือนอาจมไม่สูงเท่านี้ แล้วถ้าต้องย้ายไปทำงานใหม่ที่สบายใจ แต่รายได้ต่ำลง ก็คงไม่เพียงพอกับการดำรงชีวิต เพราะแค่เงินเดือนในปัจจุบันก็ยังไม่เหลือเก็บเลย” แถมยังบ่นต่ออีกว่า “เฮ้อ ! อายุก็สามสิบกว่าแล้ว แต่ยังไม่มีบ้านเป็นของตัวเอง ยังไม่กล้าลงหลักปักฐานกับสาวที่ไหน เพราะแค่ตัวคนเดียวยังเอาตัวแทบไม่รอด” ผมก็เลยถามว่า แล้วที่ทำงานปัจจุบันให้เงินเดือนเท่าไร คำตอบของเขาทำเอาผมอึ้งจนพูดไม่ออก เพราะเงินเดือนที่ได้รับในแต่ละเดือนก็เหยียบครึ่งแสนเข้าให้แล้ว แปลกใจไหมครับว่าทำไมทำงานมาเป็นสิบปีเงินเดือนก็สูงขนาดนี้ แต่ยังตั้งตัวไม่ได้สักที เงินเดือนก็สูงขนาดนี้ แต่ยังตั้งตัวไม่ได้สักที ความลับของความไม่รวยของลูกศิษย์ผมคนนี้อยู่ที่ไหน ทราบไหมครับ เขาไม่สามารถตอบผมได้ว่าในแต่ละเดือน รายได้ของเขาหมดไปกับค่าใช้จ่ายอะไรบ้าง เขาไม่เคยตั้งเป้าหมายในชีวิตว่าเมื่อไรควรจะมีบ้านเป็นของตัวเอง เมื่อไรจะเกษียณอายุ แล้วถ้าเกษียณอายุ ไม่มีรายได้จากการจ้างงาน จะเอาเงินที่ไหนมาใช้ในการดำรงชีพ จริง ๆ แล้วความลับของความรวยอยู่ที่ว่า คุณคิดอยากจะรวยจริง ๆ […]

นฤมล แก้วสัมฤทธิ์ แม่พิมพ์ ผู้สร้างฝันให้ศิษย์ด้วยแรงบันดาลใจ

นฤมล แก้วสัมฤทธิ์ แม่พิมพ์ ผู้สร้างฝันให้ศิษย์ด้วยแรงบันดาลใจ แม่พิมพ์ แห่งดอยสูง นฤมล แก้วสัมฤทธิ์ ครูผู้มีอุดมการณ์และความมุ่งมั่นอย่างยิ่งในการเป็นครูนักพัฒนา เริ่มจากการเป็นครูอาสา ณ ศูนย์การเรียนรู้ชุมชนในอําเภอพบพระ จังหวัดตาก แล้วย้ายมาเป็นครูศูนย์การเรียนรู้ชุมชน ชาวไทยภูเขา “แม่ฟ้าหลวง” บ้านกรูโบ อําเภออุ้มผาง จังหวัดตาก หมู่บ้านกะเหรี่ยงที่ไกลที่สุดของอําเภออุ้มผาง ติดชายแดนพม่า 0 นฤมลไม่เกรงกลัวต่อความยากลําบาก เธอคือครูเพียงคนเดียวของศูนย์ฯ ที่ยืนหยัดสอนเด็ก ๆ ในชุมชนแห่งนี้มาร่วม 20 ปี ความอุตสาหะและเสียสละของครูนฤมลกลายเป็นแรงบันดาลใจอันยิ่งใหญ่ให้ลูกอ๊อด – พรรณิภา บําเพ็ญรุ่งโรจน์ หญิงสาวชาวกะเหรี่ยงบ้านกรูโบ 0 0 “หนูเรียกครูนฤมลว่าแม่ แม่อยู่กับหนูตั้งแต่โรงเรียนเพิ่งสร้างใหม่ ๆ ใช้ใบตองตึงมุงหลังคา หนูเห็นแม่อยู่คนเดียวในโรงเรียนจนถึงปัจจุบันก็ยังอยู่คนเดียวในโรงเรียน พ่อแม่หนูเสียแล้วจึงไปอยู่กับท่านทุกวัน หนูประทับใจท่านมาก ท่านแกร่ง อดทน เสียสละ ทําให้หนูรู้สึกว่าหนูก็แกร่ง อดทน และเสียสละแบบท่านได้” 0 พรรณิภาได้รับพระราชทานทุนการศึกษาจากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ไปศึกษาระดับปริญญาตรี คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ […]

WC PLUS+ Thailand นวัตกรรมห้องน้ําพกพา ทางออกสำหรับ คน ปวดห้องน้ำขณะรถติด

WC PLUS+ Thailand นวัตกรรมห้องน้ําพกพา ทางออกสำหรับ คน ปวดห้องน้ำขณะรถติด คุณเคยประสบปัญหา ปวดห้องน้ำขณะรถติด แสนสาหัส ชนิดที่เรียกว่าหันไปทางไหนก็ไม่มีทางให้เลี้ยวไปเข้าห้องน้ําได้เลยบ้างไหม 0 เพราะตระหนักถึงปัญหาการจราจรที่ยากเกินหลีกเลี่ยงของคนกรุงอย่างเรา ๆ และปัญหาเรื่องสุขอนามัยของผู้ใช้ห้องน้ําสาธารณะ คุณมิ้นต์ – สุธินี กิตติภัทรากุล จึงคิดค้นนวัตกรรมเพื่ออํานวยความสะดวกแก่คนที่ใช้ชีวิตส่วนใหญ่นอกบ้าน 0 0 “ มิ้นต์เรียนจบด้านภาษาจากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ แล้วไปเป็นครูสอนภาษาไทยให้เด็กต่างชาติประมาณ 6–7 ปี ก่อนจะแต่งงานกับสามีที่ทําธุรกิจด้านแม่พิมพ์พลาสติก 0 ” เราอยากสร้างแบรนด์ธุรกิจของตัวเอง และอยากคิดค้นผลิตภัณฑ์ใหม่ที่ไม่ซ้ําใคร ผนวกกับที่คนรอบข้างมาพูดคุยถึงปัญหาเรื่องความสะอาดของห้องน้ําสาธารณะให้ฟัง มิ้นต์จึงปรึกษาสามีที่ถนัดด้านการผลิตว่าจะทดลองทํากรวยกระดาษสําหรับสตรี เพื่อให้ผู้ที่ต้องใช้บริการห้องน้ําสาธารณะ แต่ยังไม่มั่นใจเรื่องความสะอาดสามารถเข้าห้องน้ําได้สะดวกยิ่งขึ้น โดยผู้ใช้สามารถยืนปัสสาวะลงในกรวยเพื่อป้องกันไม่ให้ผิวหนังสัมผัสกับโถปัสสาวะสาธารณะได้ 0 ” หลังจากออกผลิตภัณฑ์ตัวแรกก็เริ่มมีผู้ใช้ถามเข้ามาว่ามีผลิตภัณฑ์สําหรับปัสสาวะในรถยนต์บ้างหรือไม่ เพราะบางคนต้องทนรถติดเป็นเวลาหลายชั่วโมง เวลาปวดปัสสาวะก็ไม่รู้จะทําอย่างไร มิ้นต์จึงเริ่มพัฒนาผลิตภัณฑ์ที่จะช่วยแก้ปัญหาดังกล่าว 0 ” ผลิตภัณฑ์ตัวนี้ประกอบด้วยถุงปัสสาวะซิปล็อกแบบพกพาที่สามารถจุของเหลวได้ 1 ลิตร แผ่นแอลกอฮอล์กระดาษทิชชู และถุงสําหรับทิ้งถุงปัสสาวะ จุดเด่นของผลิตภัณฑ์ของเราคือนวัตกรรมลิควิดดอปที่อยู่ภายในถุงปัสสาวะ ซึ่งจะช่วยล็อกและเปลี่ยนของเหลวให้กลายเป็นเจลถุงปัสสาวะ 1 ถุงจึงอาจใช้ซ้ําได้ถึง 3 […]

เมื่อ “ละ” ได้ ใจก็สัมผัสสุข…เข็ม – ลภัสรดา ช่วยเกื้อ

เมื่อ “ละ” ได้ ใจก็สัมผัสสุข…เข็ม – ลภัสรดา ช่วยเกื้อ “ถ้าชีวิตคนหนึ่งคนเปรียบเหมือนหนังสือหนึ่งเล่ม ตอนจบของหนังสือเล่มนั้นจะสุขหรือเศร้า เราคือผู้ประพันธ์” น่ี่คือหนึ่งในข้อความที่คุณ เข็ม – ลภัสรดา ช่วยเกื้อ โพสต์ลงเฟซบุ๊ก ซึ่งเราเห็นว่าสะท้อนถึงชีวิตของเธอที่วันนี้เลือกประพันธ์ให้มีความสุข ที่ผ่านมาเราอาจคุ้นตากับบทบาทการเป็นนักแสดงที่มักได้บทร้ายชนิดเชือดเฉือน หรือการเป็นนางแบบสุดเปรี้ยวและมั่นใจ หลายคนจึงประหลาดใจเมื่อได้เห็นภาพชีวิตที่เรียบง่ายและข้อความแฝงแง่คิดธรรมะในเฟซบุ๊กและอินสตาแกรมของเธอ “จริง ๆ เข็มหันมาสนใจธรรมะและเปลี่ยนมาใช้ชีวิตเรียบง่ายแบบนี้มาหลายปีแล้ว แต่คนไม่ค่อยได้เห็นมุมนี้” เธอเริ่มต้นเล่าก่อนลงลึกถึงเรื่องราวการค้นหาชีวิต ชีวิตในวันวาน ตอนเด็ก ๆ เข็มค่อนข้างเรียบร้อย ไม่ค่อยกล้าแสดงออก แต่เป็นนักกีฬา เล่นกีฬาเกือบทุกอย่าง เวลาได้เล่นกีฬากับเพื่อน ๆ ก็สนุกสนานเฮฮาเหมือนกับเด็กวัยเดียวกัน แต่ถ้าอยู่ที่บ้าน อยู่ในกลุ่มญาติ เข็มมักเงียบและเก็บตัว คุณแม่จึงพยายามส่งเสริมให้ไปทำกิจกรรมต่าง ๆ ลองประกวดเวทีนั้นเวทีนี้ เราก็พยายามไปให้ตลอด พอเป็นวัยรุ่น น้าจึงชวนให้ลองไปประกวดนางแบบ ในใจตอนนั้นก็ไม่ได้อยากไปนัก แต่ก็ยอมตามใจน้าและตกลงไปประกวด ครั้งนั้นเข็มตกรอบ แต่ พี่อุ๊บ – วิริยะ พาไปประกวดมิสมอเตอร์โชว์และได้รางวัลชนะเลิศ พี่หน่อง – อรุโณชา […]

เชอริล แซนด์เบิร์ก กับภารกิจสร้างพลังให้ผู้หญิง

เชอริล แซนด์เบิร์ก กับภารกิจสร้างพลังให้ผู้หญิง เชอริล แซนด์เบิร์ก (Sheryl Sandberg) ไม่ได้เกิดมาในครอบครัวยากจนหรือประสบชะตากรรมที่ทำให้ร่างกายทุพพลภาพ พ่อของเธอเป็นจักษุแพทย์ แม่ของเธอเป็นอาจารย์ในวิทยาลัย เธอจบฮาร์วาร์ด ทำงานเป็นผู้บริหารระดับมันสมองในหลายองค์กร และปัจจุบันเธอเป็น COO หรือประธานฝ่ายปฏิบัติการของเฟซบุ๊ก ชีวิตของเชอริลสุขสบายสวยงามและเต็มไปด้วยอภิสิทธิ์ต่าง ๆ มากมาย เธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่ได้เป็นผู้บริหารของเฟซบุ๊ก เธอแต่งงานกับผู้ชายที่เธอรักสุดชีวิต เดฟ โกลด์เบิร์ก (Dave Goldberg) ซีอีโอของ SurveyMonkey และอดีตผู้บริหารของยาฮู ทั้งสองคือคู่รักที่ทรงอิทธิพลแห่งซิลิคอนวัลเลย์ แล้วชีวิตราวเทพนิยายก็พังทลายเมื่อวันหนึ่งในปี 2015 ระหว่างที่ครอบครัวเดินทางไปพักผ่อนในเม็กซิโก เดฟมีอาการหัวใจเต้นผิดจังหวะขณะที่ออกกำลังกายบนเครื่องออกกำลังกาย เขาล้มลงมาศีรษะฟาดพื้น น้องชายของเขาและเชอริลมาพบว่าเดฟนอนอยู่บนพื้น เลือดนองรอบศีรษะ ใบหน้าเปลี่ยนเป็นสีฟ้า เมื่อไปถึงโรงพยาบาลแพทย์ก็ไม่สามารถยื้อชีวิตของเขาเอาไว้ได้ ในฐานะที่เป็นหนึ่งในผู้บริหารของเฟซบุ๊ก เชอริลบอกเล่าความสูญเสียและความเศร้าโศกเพราะการจากไปของสามีอย่างเปิดเผยในเฟซบุ๊กให้ผู้ติดตามนับล้านคนของเธอได้รับรู้ ปรากฏว่ามีคนเข้ามาคอมเม้นต์หลายหมื่นคน คนแปลกหน้าจากทั่วทุกมุมโลกเข้ามาแบ่งปันและบอกเล่าความสูญเสียของตัวเอง เธอประหลาดใจที่บางคนยังทำใจไม่ได้ ในขณะที่บางคนกลับฟื้นตัวและดำเนินชีวิตต่อไปอย่างมีความหมายมากกว่าเดิม เชอริลจึงร่วมมือกับนักจิตวิทยาศึกษางานวิจัยเรื่องเทคนิคการฟื้นตัวให้กลับสู่ปกติของนักพฤติกรรมศาสตร์ นักประสาทวิทยา และนักจิตวิทยา เธอพบว่าหากนำเทคนิคทั้งหมดมารวมกัน ไม่เพียงแต่ฟื้นตัวได้ แต่สามารถบรรลุถึง “การเติบโตที่เกิดขึ้นภายหลังเกิดบาดแผลทางใจ” อีกด้วย เธอจึงร่วมมือกับนักจิตวิทยาเขียนหนังสือชื่อ Option B ซึ่งมาจากไอเดียที่ว่า […]

จากเด็กเกเรสู่ครูผู้ให้ ครูหยุยแห่ง มูลนิธิสร้างสรรค์เด็ก

จากเด็กเกเรสู่ครูผู้ให้ ครูหยุยแห่ง มูลนิธิสร้างสรรค์เด็ก ครูหยุยบอกเล่าประสบการณ์ชีวิตจากเด็กเกเรในวันนั้นสู้การเป็นครู จากครูโรงเรียนสู่หนทางหัวหน้าโครงการศูนย์เด็กก่อสร้างของ มูลนิธิสร้างสรรค์เด็ก 0 สมัยเด็กผมค่อยข้างเกเร มีเรื่องกระทบกระทั่งอะไรกับใครนิดหน่อย ก็ยกพวกตีกันแล้ว เรื่องเรียนผมไม่ค่อยสนใจ จบมาได้แบบลุ่ม ๆ ดอน ๆ 0 พอเริ่มเรียนที่คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ความคิดนิสัยใจคอก็เริ่มเปลี่ยน หลังจากเรียนจบก็มีคำถามให้หัวว่า “เราจะทำอะไรต่อ” ตอนนั้นนึกออกแค่เรื่องเดียวคือ การออกค่าย ชอบงานอาสา อยากช่วยเหลือคน คงเป็นนิสัยที่ติดตัวมาตั้งแต่เด็ก เพราะพ่อค้าขายควบคู่กับทำงานในโรงเจ ซึ่งได้เห็นการทำบุญ การช่วยเหลือสงเคราะห์คนมาตลอด จึงไปช่วยสอนหนังสือเด็ก ๆ ที่ “โรงเรียนแห่งเสรีภาพ” จังหวัดกาญจนบุรีอยู่ 2 ปีครึ่ง ก่อนจะลาออก 0 ผมตกลงอยู่วันหนึ่งวัน พอดีมูลนิธิเด็กขาดหัวหน้าโครงการศูนย์เด็กก่อสร้าง 1 ตำแหน่ง จึงไปสมัครและทำงานที่นั่นได้สักพักก็ออกมาก่อตั้งมูลนิธิสร้างสรรค์เด็ก 0 ตอนเริ่มต้นมูลนิธิมีเงินเหลือจากการทำโครงการศูนย์เด็กก่อสร้างแค่แสนเดียวเท่านั้น ทำไปสักนิดเงินก็หมด ผมจึงตั้งจิตขอในใจว่า เราทำความดี คิดดี ช่วยเหลือคนมาตลอด ถึงเราจะไม่รวยเงิน แต่เราก็รวยน้ำใจนะ เดี๋ยวคงมีคนใจดีมองเห็นเรา เชื่อไหมว่าเพียงแค่สองวันก็มีคนนำข้าวสารเต็มคันรถสิบล้อมาบริจาคให้ 0 […]

อ่านหนังสือผ่านแอพ ให้คนตาบอด

อ่านหนังสือผ่านแอพ ให้คนตาบอด อาจไม่สะดวกนักสำหรับวิธีเดินทางไปมูลนิธิคนตาบอดฯ เพื่อแจ้งความจำนงขออ่านหนังสือเสียง บางครั้งไปถึงยังพบข้อจำกัดของห้องบันทึก และการใช้ซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์ในการสร้างหนังสือเสียงอีก การ อ่านหนังสือผ่านแอพ เป็นอีกหนทางหนึ่งที่ช่วยเราได้ 0 เดี๋ยวนี้คนรุ่นใหม่ที่ใช้สมาร์ทโฟนจึงเลือกอ่านผ่านแอพพลิเคชั่น Read For The Blind กันแล้ว ว่างเมื่อไร อยู่ที่ไหน ก็อ่านได้ตามสะดวก เป็นการเพิ่มจำนวนหนังสือเสียงให้คนตาบอดมากขึ้นอีกทาง 0 หลายเดือนก่อนเพื่อนสนิทจากขอนแก่นชวนให้ผู้อ่าน รู้สึกว่าเป็นโครงการส่งต่อความสุขที่ทันสมัยสุด ๆ ใช้ประโยชน์จากเทคโนโลยีทำสิ่งสร้างสรรค์แบ่งปันผู้อื่น ไม่กี่สัปดาห์ต่อมาก็ได้ยินชื่อโครงการนี้ถี่ขึ้นจากพี่น้องร่วมออฟฟิศ 0 0 “เรารู้สึกมานานแล้วว่าอยากจะทำอะไรให้คนกลุ่มนี้บ้าง พอเห็นแอพนี้ก็แน่ใจว่าเราช่วยเหลือเขาได้แน่ ๆ มันดีกว่าซื้อของหรือทำอาหารไปเลี้ยงอีก ซึ่งพวกเขาได้ ไม่เคยขาดและมีคนจองคิวช่วยเหลือไว้เยอะมากแล้ว แต่คนตาบอดน่าจะต้องการสิ่งที่อยู่กับเขาได้ทุกวัน หนังสือเสียงก็เป็นอีกสิ่งที่จะทำให้เขามีความสุข เมื่อเขาต้องการ” 0 กฤตนัดตา หนูไชยะ ทดลองอ่านหนังสือได้ 3-4 เดือนแล้ว แต่อยู่ในขั้นตอนอัดเสียงเข้าแอพ ยังไม่ได้เริ่มอัพโหลดเพราะยังอ่านไม่จบเล่ม 0 “แรก ๆ ที่อ่านก็ตื่นเต้น พยายามเลือกหนังสือที่ชอบ แต่อ่านไปแล้วเริ่มรู้สึกว่ามันยาก เลยจะเปลี่ยนเล่มแล้ว” 0 อุปสรรคการเลือกหนังสือที่ไม่เหมาะสมมาถ่ายทอดคือ ปัญหาเดียวกับคนส่วนใหญ่หนังสือดีบางเล่มมีความหนาเกินไป […]

สัตว์เลี้ยง ไร้ค่าผู้น่ารัก

สัตว์เลี้ยง ไร้ค่าผู้น่ารัก เมื่ออยากได้ สัตว์เลี้ยง น่ารัก ๆ สักตัว คนส่วนใหญ่มักเลือกไปที่ร้านขายสัตว์เลี้ยง มากกว่าที่พักสัตว์จรจัด 0 บางคนถึงขนาดยอมเสียเงินแพง ๆ เพื่อแลกกับความมั่นใจว่าจะได้สัตว์เลี้ยงพันธุ์แท้ หน้าตาน่ารักสะอาดสะอ้านกลับบ้าน แต่กลับมองข้ามน้องหมาน้องแมวจรจัดที่รอคนใจดีนำไปอุปการะ แม้จะไม่เสียเงินสักบาทเลยก็ตาม 0 0 ไม่นานมานี้ สมาคมสี่ขา (Associaæâo Quatro Patinhas) สมาคมรณรงค์เพื่อหมาแมวจรจัดแห่งประเทศบราซิลสร้างสรรค์โปรเจ็กต์ “Priceless Pets” ขึ้นมาเพื่อลบความคิดเดิม ๆ ของคนในสังคมที่มองว่าสัตว์เลี้ยงในบ้านพักสัตว์จรจัดเป็นสัตว์เลี้ยงที่ไร้คุณค่า 0 คริสเซียนเย่ ดูอาร์ท การิว (Christanne Duarte Garoiu) ผู้ก่อตั้งและประธานสมาคมสี่ขา เล่าว่า ประเทศบราซิลมีเจ้าของสัตว์เลี้ยงจำนวนไม่น้อยนำหมาแมวของตัวเองไปปล่อยทิ้งไว้ที่พักสัตว์จรจัด เมื่อรู้สึกเบื่อและไม่อยากเลี้ยงมันอีกต่อไป พวกเขาคิดเอาเองว่าที่พักสัตว์เป็นเสมือนสวรรค์ของสัตว์เลี้ยง เพราะมีคนดูแลอย่างดี สะอาด ปลอดภัย และสักวันคงจะมีผู้ใจบุญมารับมันไปอุปการะต่อ โดยหารู้ไม่ว่าหมาแมวเหล่านั้นมีแต่รอวันตายอย่างเดียว เพราะนอกจากเจ้าหน้าที่จะดูแลไม่ทั่วถึงแล้ว ยังต้องเสี่ยงกับโรคร้ายอีกด้วย สัตว์ส่วนใหญ่ป่วยตายไปเพราะความเครียดจากความแออัดของเพื่อนร่วมกรงที่ล้วนถูกเจ้าของนำมาปล่อยทิ้งไว้ นานทีปีหนจึงจะมีผู้ใจบุญสักคนรับมันไปอุปการะต่อ 0 0 สมาคมสี่ขาจึงออกมารณรงค์เรื่องนี้ โดยยืมตู้โชว์ในร้านขายสัตว์เลี้ยงหนึ่งวัน จากนั้นนำน้องหมาน้องแมวจากที่พักสัตว์จรจัดไปปล่อยไว้แทนที่หมาแมวในร้านขายสัตว์เลี้ยง […]

มูนิบา มาซารี หญิงเหล็ก แห่งปากีสถาน

มูนิบา มาซารี หญิงเหล็ก แห่งปากีสถาน เมื่อ 10 ปีก่อน หญิงเหล็ก มูนิบา มาซารี (Muniba Mazari) เป็นเพียงผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง เธอแต่งงานขณะมีอายุ 18 ปี หลังจากนั้นประมาณสองปีกว่าเธอก็ประสบอุบัติเหตุ รถเสียหลักตกลงไปในคูน้ำ เธอติดอยู่ในรถและบาดเจ็บรุนแรงหลายแห่ง แขนขวาและข้อมือหัก หัวไหล่กับไหปลาร้าแตก ซี่โครงหักทั้งหมด แต่ที่รุนแรงที่สุดคือกระดูกสันหลัง คนที่กรูเข้ามาช่วยลากเธอออกมาจากรถทำให้เส้นประสาทไขสันหลังของเธอขาดออกจากกัน มูนิบารักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาล 2 เดือนครึ่ง แพทย์แจ้งว่าเธอเป็นอัมพาตช่วงล่าง เดินไม่ได้ตลอดชีวิต และมีลูกไม่ได้อีกด้วย เธอสิ้นหวังทุกอย่างในชีวิต แล้ววันหนึ่งมูนิบาก็บอกให้พี่ชายนำอุปกรณ์วาดรูปมาให้ เธอเคยเป็นนักศึกษาศิลปะ จึงใช้ศิลปะบำบัดจิตใจแทนที่จะนอนมองเพดานไปวัน ๆ ศิลปะช่วยให้สภาพจิตใจของเธอดีขึ้นมากและตัดสินใจสู้ต่อ เริ่มด้วยการจัดการกับความกลัวที่อยู่ในจิตใจตัวเองก่อน มูนิบาเขียนรายการสิ่งที่กลัวเป็นข้อ ๆ และเอาชนะความกลัวไปทีละข้อ สิ่งที่กลัวที่สุดคือการหย่าร้าง เธอตัดสินใจปล่อยสามีให้ไปเจอคนที่สุขภาพแข็งแรงกว่า และแสดงความยินดีเมื่อทราบข่าวเขาแต่งงานใหม่ เมื่อมีลูกไม่ได้ เธอก็รับเด็กมาเป็นลูกบุญธรรม ความกลัวข้อต่อมาคือการไม่เป็นที่ยอมรับ เธอจึงตัดใจสินใจปรากฏตัวตามสื่อมากขึ้น เธอวาดภาพ ถ่ายแบบโฆษณา เป็นนักร้อง ผู้ประกาศข่าวของสถานีโทรทัศน์แห่งชาติ นักเขียน นักพูดสร้างแรงบันดาลใจให้แก่ผู้หญิง และเป็นนักกิจกรรมทางสังคม ในปี […]

เจ้านายใจดีแบบนี้ยังมีอีกไหม ป่วย เป็นอัลไซเมอร์ ก็ยังให้ทำงานได้

เจ้านายใจดีแบบนี้ยังมีอีกไหม ป่วย เป็นอัลไซเมอร์ ก็ยังให้ทำงานได้ ปลายปี 2013 มารดาของ โดรอน ซาโลมอน (Doron Salomon) ซึ่งทำงานเป็นพนักงานดูแลแผนกหนังสือของ Sainsbury’s ซูเปอร์มาร์เก็ต ในอังกฤษ เริ่มมีอาการป่วย เป็นอัลไซเมอร์ ส่งผลให้พนักงานที่ละเอียดรอบคอบและจดจำรายละเอียดได้อย่างแม่นยำกลายเป็นคนหลง ๆ ลืม ๆ ประสิทธิภาพในการทำงานลดลงอย่างเห็นได้ชัด เวลานั้นเธออายุ 50 ต้น ๆ คุณหมอวินิจฉัยว่าเธอป่วยเป็นอัลไซเมอร์ระยะเริ่มต้น แทนที่ทางบริษัทจะปลดเธอออกเพราะทำงานไม่ได้ประสิทธิภาพ กลับแสดงความห่วงใยและคอยติดตามการรักษาของเธอมาตลอด อาการของเธอมาถึงจุดที่ว่า เมื่อเธอมาถึงออฟฟิศกลับสับสนราวกับไม่รู้จักที่นี่มาก่อน แต่ทุกคนก็เข้ามาแสดงความห่วงใยและให้กำลังใจ พยายามทำให้เธอรู้สึกว่าเป็นบุคลากรที่มีคุณค่าต่อบริษัท เจ้านายลดงานที่ซับซ้อนลง ไม่ต้องใช้ทักษะอะไรมากนัก และไปเยี่ยมครอบครัวของเธอเป็นประจำ นอกจากนั้นเจ้านายยังให้มีการอบรมฝึกสอนงานให้เธออยู่เรื่อย ๆ เปลี่ยนชั่วโมงการทำงาน ติดต่อพูดคุยกับครอบครัวของเธออยู่เสมอ และคอยย้ำเตือนให้ผู้ร่วมงานคนอื่นรับรู้อาการป่วยของเธอ จะได้คอยช่วยเหลือเธอได้ ความน่ารักขององค์กรยังไม่หมดเพียงแค่นั้น เพราะว่าได้มีการสร้างบทบาทขึ้นมาให้เธอได้ทำ เพื่อให้เธอรู้สึกว่าเธอกำลังทำงานสำคัญที่สุดในโลก เช่น ให้เธอทำความสะอาดกล่องเก็บสินค้า ซึ่งบางครั้งคนอื่นทำเสร็จไปแล้ว แต่งานนี้มำให้เธอรู้สึกว่าถ้าเธอไม่ทำ ซุปเปอร์มาร์เก็ตก็จะไปต่อไม่รอด ความภูมิใจในตัวเองและการที่รู้สึกว่าตัวเองมีค่า เป็นเป้าหมายหนึ่งในการช่วยเหลือผู้ป่วยอัลไซเมอร์ อย่างน้อยก็ทำให้เธอมีเรื่องไปคุยกับผู้อื่นในสังคม โดรอนยังบอกอีกว่า มีหลายครั้งที่ทางซุปเปอร์มาร์เก็ตจะเลิกจ้างแม่ของเขาก็ได้ […]

รอดชีวิต เพราะกาแฟแก้วเดียว

รอดชีวิต เพราะกาแฟแก้วเดียว เมื่อไม่นานมานี้มีผู้ไม่ประสงค์ออกนาม ส่งจดหมายเล่าเรื่องราวการ รอดชีวิต ไปยังหนังสือพิมพ์ Pickering News Advertiser ประเทศแคนาดา เรื่องราวที่เล่าเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม 2017 ผู้เขียนตั้งใจจะฆ่าตัวตายในวันนั้น ก่อนจะทำอย่างที่ตั้งใจไว้ เขาขับรถไปที่ร้านไดรฟ์ทรูชื่อทิมฮอร์ตันส์เพื่อสั่งกาแฟและมัฟฟิน เมื่อไปถึงจุดชำระเงินพนักงานบอกเขาว่า “ผู้ชายใจดีคนหนึ่งจ่ายเงินให้คุณเรียบร้อยแล้ว และเขาบอกว่าขอให้คุณมีวันที่ดีนะ” วินาทีนั้นเขาประหลาดใจว่าทำไมจึงมีคนเลี้ยงกาแฟคนแปลกหน้าโดยไม่มีเหตุผล ทำไมต้องเป็นเรา ทำไมต้องเป็นวันนี้ หรือว่านี่คือสัญญาณบางอย่าง ความมีน้ำใจแบบสุ่มปฏิบัติกับคนอื่นครั้งนี้กระทบใจเขาอย่างแรง ที่สำคัญที่สุดคือทำให้เขาเลิกคิดฆ่าตัวตายแล้วมาทำสิ่งดี ๆ ให้ผู้อื่น และจบลงที่การช่วยเพื่อนบ้านยกข้าวของที่จับจ่ายมาออกจากรถไปไว้ในบ้าน เขาลงท้ายจดหมายว่า ขอขอบคุณจากส่วนลึกของหัวใจ โปรดรู้ไว้ว่าความเอื้อเฟื้อของคุณได้ช่วยชีวิตหนึ่งเอาไว้ วันที่ 18 กรกฎาคม 2017 ไม่เป็นเพียงวันที่ดี แต่เป็นวันที่ยอดเยี่ยมที่สุดในชีวิต ***เกล็น โอลิเวอร์*** เกล็น โอลิเวอร์ (Glen Oliver) คือคนที่อยู่ในรถ SUV และจ่ายเงินค่ากาแฟให้ เมื่อภรรยาของเขาอ่านเจอเรื่องนี้เธอถึงกับร้องไห้และนำมาให้เกล็นดู เขาอ่านจบพร้อมน้ำตาแห่งความดีใจ เกล็นทำความดีเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้ผู้อื่นด้วยการจ่ายค่ากาแฟให้รถที่ต่อคิวข้างหลังที่ร้านทิมฮอร์ตันส์ พร้อมคำอวยพร […]

อะมินา คาทุน เด็กหญิงผู้ ต่อสู้เพื่อสิทธิ ของเด็กหญิงชาวกานาให้ได้เรียนหนังสือ

อะมินา คาทุน เด็กหญิงผู้ ต่อสู้เพื่อสิทธิ ของเด็กหญิงชาวกานาให้ได้เรียนหนังสือ สาวน้อยผู้สร้างสิ่งดี ๆ ให้โลกใบนี้อีกคนหนึ่งมีชื่อว่า อะมินา คาทุน (Amina Khatun) เธอเป็นเด็กสาวอายุ 15 ปีจากประเทศกานา และเป็นหนึ่งในสามของผู้ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลสันติภาพเด็กระหว่างประเทศ เพราะเธอ ต่อสู้เพื่อสิทธิ ของเด็กผู้หญิงกายาให้ได้เรียนหนังสือ 0 เด็กหญิงอะมินา แม้จะโชคดีกว่าเด็กหญิงชาวกานาหลาย ๆ คนที่มีโอกาสได้เรียนหนังสือ แต่โอกาสที่ว่านี้ก็อยู่กับเธอไม่นาน เพราะเมื่ออะมินาอายุเพียง 12 ปี เธอก็ถูกบังคับให้ออกจากโรงเรียนเพื่อแต่งงานกับผู้ชายที่ครอบครัวเลือกให้หรือพูดง่าย ๆ คือ “เธอถูกขายเพื่อแลกกับเงินนั่นเอง” 0 ก่อนที่อะมินาจะตกเป็น “เจ้าสาวเด็ก” เช่นเดียวกับเด็กหญิงชาวกานาหลาย ๆ คน คุณครูของเธอก็ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือไว้ได้ทันท่วงที โดยอาศัยความร่วมมือจากผู้มีอํานาจในท้องถิ่น 0 การณ์นี้จุดประกายให้อะมินาเริ่ม “มองเห็น” หนทาง การแก้ปัญหาเจ้าสาวเด็กในระยะยาวซึ่งคงไม่มีทางใดดีไปกว่า “การให้การศึกษา” ด้วยเหตุนี้อะมินาจึงร่วมกับคุณครูของเธอก่อตั้งโครงการ “Achievers Book Club” ขึ้นเพื่อรณรงค์ต่อสู้ให้เด็กหญิงชาวกานามีโอกาสได้เรียนหนังสือเช่นเดียวกับเด็กชาย แต่งานใหญ่เกินตัวของเธอชิ้นนี้ไม่อาจสําเร็จได้เลย หากไม่ได้รับความเห็นชอบจากผู้มีอํานาจในท้องถิ่นเสียก่อน 0 อะมินาจึงเริ่มไปเจรจาขอความร่วมมือจากบุคคลสําคัญในท้องถิ่นและองค์กรอิสระต่าง […]

กว่าจะมาเป็น… โคนไอศกรีม ไม่ใช่เรื่องธรรมดา

กว่าจะมาเป็น… โคน ไอศกรีม ไม่ใช่เรื่องธรรมดา วันนี้ขายดี วันนี้ขายให้หมด ไอศกรีม สด ๆ จะขายให้หมดวันนี้ แต่โธ่! จะทำอย่างไรดี ไอศกรีม ที่เหลือยังมี แต่ถ้วยแก้วตัวดี ดันมีไม่พอ ณ ย่านวอลล์สตรีท ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อปี ค.ศ. 1896 ขณะที่ อิตาโล มาร์คิโอนี่ (Italo Marohiony) ชาวอิตาเลียนที่อพยพมาลงหลักปักฐานในเมืองโฮโบเกน รัฐนิวเจอร์ซีย์ กำลังเข็นรถขายไอศกรีมจิลาโต้โฮมเมด (Gelato Homemade) รสมะนาวอย่างสบายอารมณ์ จู่ ๆ มาร์คิโอนี่ก็สังเกตพบว่า     “ธุรกิจไอศกรีมของเราประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี เสียแต่ว่าเราต้องใช้จ่ายเงินจำนวนมากไปกับค่าถ้วยที่ตกแตก หรือหากถ้วยไม่แตก ลูกค้าบางคนก็ลืมคืนถ้วยมาให้เรา ทำให้มีไม่พอใช้ ต้องซื้อเพิ่มเป็นประจำ” การยอมจำนนกับปัญหา แม้จะเป็นปัญหาเพียงเล็กน้อยไม่ใช่นิสัยของนักการค้าหัวก้าวหน้าอย่างมาร์คิโอนี่ เมื่อกำไรเริ่มหายไปวันละหลายดอลลาร์ มาร์คิโอนี่ไม่นิ่งนอนใจ เขาคิดวิธีแก้ปัญหาไปต่าง ๆ นานา เริ่มจากนำกระดาษมาเป็นภาชนะใส่ไอศกรีมแทนถ้วยแก้ว แต่ไม่ได้ผลดีนัก เพราะเมื่อเจอไอศกรีมเย็นเฉียบ กระดาษก็มักเปื่อยยุ่ยจนทำให้ไอศกรีมเสียรสหมดอร่อย […]

เคซ วอลเดซ เด็กดี ผู้มีหัวใจของการเป็นผู้ให้

เคซ วอลเดซ เด็กดี ผู้มีหัวใจของการเป็นผู้ให้ เคซ วอลเดซ (Kesz Valdez) เด็กดี ชาวฟิลิปปินส์ที่แม้จะเกิดมาในครอบครัวที่ยากไร้ชนิดต้องอดมื้อกินมื้อ ทว่าสิ่งที่ทําร้ายเด็กชายกลับไม่ใช่ความยากจนแต่กลายเป็นพ่อแม่แท้ ๆ ของเขาเอง 0 เรื่องเลวร้ายเกิดขึ้นตั้งแต่เคซอายุได้เพียง 2 ขวบ เมื่อผู้เป็นพ่อบังคับให้เด็กชายออกไปคุ้ยเขี่ยหาขยะมาขาย บางวันก็บังคับให้ไปขอทานเพื่อเอาเงินมาซื้อเหล้าให้พ่อกิน หากวันใดหาเงินได้ไม่มากพอ เคซก็จะถูกพ่อทุบตีอย่างรุนแรง เคซทนอยู่ถึงสองปีจึงตัดสินใจหนีออกจากบ้านไปใช้ชีวิตแบบ เด็กเร่ร่อนอาศัยนอนตามกองขยะหรือไม่ก็ข้างถนน แต่โชคชะตาก็ไม่ปรานีเด็กน้อย…เมื่อไฟไหม้กองขยะที่เคซอาศัยซุกตัวนอนในตอนกลางดึกคืนหนึ่ง 0 0 คืนนั้นเปลวไฟไม่เพียงกลืนกินกองขยะจนมอดไหม้เท่านั้น หากแต่ยังลุกลามไปทําร้ายเด็กชายด้วย เคราะห์ดีว่ามีคนเข้ามา ช่วยทันแต่การบาดเจ็บครั้งนั้นก็ทําให้เคซต้องพักรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลนานร่วมเดือน 0 พอหายเป็นปกติ เคซปฏิเสธไม่ยอมกลับไปอยู่กับครอบครัวดังเดิม เด็กชายเลือกที่จะอยู่ในความดูแลของฮาร์นิน มานาเลย์เซย์ (Harnin Manalaysay) นักประชาสงเคราะห์หนุ่ม ผู้ช่วยชีวิตเขาไว้แทน นอกจากให้ความรักความเอาใจใส่แล้ว ฮาร์นินยังสอนเคซในเรื่องที่ไม่เคยมีใครสอนเขามาก่อน อีกหลายอย่างไม่ว่าจะเป็นการดูแลตัวเอง การช่วยเหลือผู้อื่น การให้ ฯลฯ และคําสอนเหล่านั้นเองที่ทําให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในชีวิตของเด็กชายในเวลาต่อมา 0 0 วันเกิดปีที่ 7 ของเคซ เป็นปีแรกที่เด็กชายไม่ต้องการของขวัญเพื่อตัวเองอีกต่อไป แต่เขากลับต้องการช่วยเหลือเด็กเร่ร่อนคนอื่น ๆ ให้มีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นแทน […]

keyboard_arrow_up