True Story : บันทึกบาป ของผู้หญิงเหลวแหลก

คุณเคยคิดอยากย้อนเวลากลับไปแก้ไขเรื่องราวต่างๆ ในอดีตกันบ้างไหม และหากทำได้ คุณอยากแก้ไขเรื่องใดมากที่สุด สำหรับฉัน ถ้าเลือกได้ ก็อยากรีเซ็ตชีวิตใหม่อีกครั้ง

ฮีโร่ชุดเนตรนารี เด็กหญิงจารุวรรณ ว่ายน้ำเข้าไปช่วยชาวต่างชาติที่ติดในรถกระบะอย่างกล้าหาญ 

ฮีโร่ชุดเนตรนารี เด็กหญิงจารุวรรณ ว่ายน้ำเข้าไปช่วยชาวต่างชาติที่ติดในรถกระบะอย่างกล้าหาญ เรื่องที่นำมาเสนอนี้ เป็นเรื่องของเด็กหญิงคนหนึ่งที่ได้รับการขนานนามว่า ” ฮีโร่ชุดเนตรนารี ” ทำไมเธอถึงกลายเป็นฮีโร่ และวีรกรรมใดของเธอที่ทำให้เธอได้รับการยกย่องเช่นนี้     วันที่ 9 สิงหาคม 2561 รถกระบะที่มีชาวต่างชาติโดยสารมาด้วย ถูกกระแสน้ำพัดจนตกลงสู่คลองสินปุน จังหวัดนครศรีธรรมราชไปครึ่งคัน เป็นความโชคดีที่เด็กหญิงในชุดเนตรนารี เล่นน้ำอยู่บริเวณนั้พอดี เป็นผู้เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด จึงตัดสินใจว่ายน้ำเข้าไปยังรถกระบะ เพื่อดูอาการของชาวต่างชาติทั้ง 2 ซึ่งทราบในภายหลังว่า คือนายคลาว วัย 50 ปีกับนายคิม วัย 35 ปี     เด็กหญิงจึงว่ายน้ำกลับแล้วไปตามพ่อแม่ และชาวบ้านมาช่วยกู้รถกระบะขึ้นจากคลองสินปุน จนนำไปสู่การเข้ามาช่วยเหลือของหน่วยกู้ภัยต่าง ๆ     ชาวต่างชาติทั้ง 2 ท่าน ปลอดภัยจากอุทกภัยครั้งนี้ได้ เพราะความช่วยเหลือจากเด็กหญิงนักเรียนในชุดเนตรนารี คือ เด็กหญิง จารุวรรณ ศรีสุกใส อายุวัย 13 ปี  นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 […]

ก๋วยเตี๋ยวชามนี้ที่แม่ทำ นอกจากความอร่อยแล้ว สิ่งที่แฝงอยู่คือ อดีตของแม่

ก๋วยเตี๋ยวชามนี้ที่แม่ทำ นอกจากความอร่อยแล้ว สิ่งที่แฝงอยู่คือ อดีตของแม่ กว่าจะมาเป็นก๋วยเตี๋ยวชามนี้ที่อยู่เบื้องหน้าของฉัน มันแฝงไปด้วย อดีตของแม่ ที่เผชิญกับอุปสรรคมาอย่างแสนยากลำบาก ฉันจึงอยากถ่ายทอดเรื่องนี้ให้ได้ฟัง เสียงตะโกนบอกของแม่ดังแว่วมา “ อาหารกลางวันทำเสร็จแล้วนะลูก” ทำให้ฉันรีบวิ่งลงมาจากบนบ้าน  ชามกระเบื้องเนื้อละเอียดสีขาวแลดูสะอาดตาถูกวางอยู่บนโต๊ะเบื้องหน้า ควันจางๆ เริ่มลอยฟุ้งเหมือนเป็นตัวช่วยนำพากลิ่นหอมเย้ายวนชวนกินให้ลอยมาเตะจมูก ฉันชะโงกมองสิ่งที่อยู่ภายในชามนั้น “ก๋วยเตี๋ยวเส้นหมี่หมูน้ำตกของโปรดของฉัน” มีหมูลวกชิ้นบางๆ 5-6 ชิ้นวางอยู่ด้านบน ผักบุ้งสีเขียวสดท่อนเล็กท่อนน้อยที่ผ่านการลวกน้ำร้อนมาอย่างพอเหมาะ คะเนได้ว่าตอนที่เคี้ยวจะได้รสสัมผัสที่กรุบกรอบอย่างแน่นอน น้ำก๋วยเตี๋ยวที่ข้นคลั่กมีพริกป่นสีแดงลอยปริ่มน้ำบ่งบอกถึงความแซ่บที่ฉันต้องเผชิญในอีกไม่ช้า  ความอร่อยของก๋วยเตี๋ยวชามนี้มีที่มาที่ไม่ธรรมดาจริงๆ ค่ะ     ย้อนกลับไปเมื่อ 36 ปีที่แล้ว เป็นช่วงที่พวกเราย้ายจากบ้านเกิดมาตั้งถิ่นฐานอยู่ในกรุงเทพฯ ได้ราวๆ 3 ปี ตอนนั้นฐานะทางบ้านเรียกได้ว่าไม่มีเงินเลย เพราะพ่อโดนหลอกให้เซ็นเอกสารค้ำประกัน จนสุดท้ายกลายเป็นพวกเราที่ต้องตกอยู่ในสภาวะล้มละลายจากยอดหนี้ที่พวกเราไม่ได้เป็นผู้ก่อ พ่อกับแม่พยายามทุกวิถีทางเพื่อหาเงินมาจ่ายหนี้ก้อนนั้น   ใครจะไปนึกว่าผู้หญิงธรรมดาๆ คนหนึ่งที่ขี้อายและก่อนแต่งงานทำกับข้าวไม่เป็นเอาซะเลย กลับต้องลุกขึ้นมาจับตะหลิวหิ้วตะกร้า สู้ยิบตาเพื่อความอยู่รอดของครอบครัว ทักษะในการชิมและปรุงรสของแม่นั้นล้ำเลิศ เพียงสัมผัสที่ปลายลิ้น แม่ก็แยกแยะสูตรอาหารที่ได้ไปลองกินจากร้านต่างๆ ได้     แม่กลายมาเป็นคนทำอาหารขายหน้าบ้าน พ่อต่อรถเข็นไว้ให้แม่วางหม้อก๋วยเตี๋ยวและอุปกรณ์ทำอาหาร มีฉันในวัยเพียงแค่ 8 ขวบคอยเป็นพนักงานเสิร์ฟและเด็กล้างจาน […]

ครูวัยเกษียณขออุทิศชีวิตนี้เพื่อการศึกษา สอนหนังสือฟรี หวังช่วยเหลืออนาคตของชาติ 

ครูวัยเกษียณขออุทิศชีวิตนี้เพื่อการศึกษา สอนหนังสือฟรี หวังช่วยเหลืออนาคตของชาติ คุณครูท่านหนึ่ง ถึงจะเกษียณอายุราชการแล้ว แต่ด้วยความเป็นห่วงและรักลูกศิษย์ จึงหวนกลับมา สอนหนังสือฟรี ให้นักเรียนที่โรงเรียนเดิม คุณครูท่านนี้คือ คุณครูอุบล โตลาภ อดีตคุณครูของโรงเรียนวัดลั่นทม ตำบลรำมะสัก อำเภอโพธิ์ทอง จังหวัดอ่างทอง แม้จะเกษียณอายุราชการไป 2 ปีแล้ว แต่ท่านยังสอนหนังสือให้กับเด็กนักเรียนของโรงเรียนแห่งนี้อยู่     คุณครูอุบล แม่พิมพ์ใจบุญ ถึงเกษียณอายุราชการแล้ว ยังกลับมาสอนนักเรียนโดยไม่รับค่าตอบแทน     คุณครูอุบลเผยสาเหตุที่คุณครูสอนหนังสือให้กับโรงเรียนวัดลั่นทมฟรีว่า คุณครูสอนหนังสือที่โรงเรียนแห่งนี้มาตั้งแต่สอบบรรจุราชการได้ ก็ลงบรรจุเป็นครูที่โรงเรียนแห่งนี้ และสอนหนังสือที่นี้มาตลอด 37 ปี ตั้งแต่วันที่ 20 มิถุนายน 2523     มีความผูกพันกับโรงเรียนและลูกศิษย์ จึงขออนุญาตผู้อำนวยการโรงเรียน นายประสิทธิ์ รุ่งแจ้ง สอนหนังสือต่อ โดยไม่ขอรับเงินเดือน เพราะคุณครูอุบลมีเงินบำราญ     Secret Magazine (Thailand) ที่มา : www.dailynews.co.th […]

True Story : ชีวิตจริง บนเส้นทางสายทุกข์

คุณคิดว่าชีวิตที่มีความสุขจะต้องประกอบด้วยปัจจัยอะไรบ้าง เงินทองมากมายล้นฟ้า ครอบครัวอบอุ่นพร้อมหน้า หรือคนรักที่แสนดี หากสิ่งเหล่านี้คือมาตรวัดความสุข ฉันก็ไม่แปลกใจว่าทำไมฉันถึงเป็นทุกข์มาตลอดชีวิต

ครั้งหนึ่งซึ่งเคยผิดหวังและรักปัจจุบันที่ฝ่าฟันด้วยความทรหด DJ อ้อย – นภาพร ไตรวิทย์วารีกุล

ครั้งหนึ่งซึ่งเคยผิดหวังและรักปัจจุบันที่ฝ่าฟันด้วยความทรหด DJ อ้อย – นภาพร ไตรวิทย์วารีกุล หากเอ่ยถึงกูรูความรัก แทบทุกคนในประเทศจะต้องคิดถึงพี่อ้อยพี่ฉอด หรือ DJ อ้อย DJ ฉอด แห่งคลับฟรายเดย์ และก็เชื่อว่า หลายๆ คนคงจะอยากรู้ว่า กูรูความรักเคยผิดหวังในความรักบ้างหรือไม่ แล้วมีวิธีดูแลความรักของตัวเองอย่างไร คุณอ้อยเล่าถึงประสบการณ์ความรักในอดีตว่า “เคยแอบรักคนคนหนึ่ง เป็นเพื่อนกันมาก่อน แอบรักเขา 12 ปี ทุกคนดูออกว่าเราแอบรักเขา เชื่อว่าเขาเองก็รู้ ความที่เป็นเพื่อนสนิทกัน เขาเคยเปิดใจว่า เขาก็เคยพยายามรักเราแล้ว ได้ฟังคำพูดของเขา เรากลับรู้สึกว่าดีที่บอกกัน จะได้รู้ว่าความรักของเราต้องไม่รบกวนเขามากเกินไป การที่เขารับรู้ ไม่ได้แปลว่าเขารับรัก พอทุกอย่างมันชัดเจน เราก็ต้องชัดเจนกับตัวเอง เขามีความน่ารักอย่างหนึ่งคือ ยังเป็นเพื่อนที่ยังสามารถดูแลเราได้แบบเพื่อนไม่ได้ให้ความหวัง แต่ก็ไม่ได้รู้สึกรังเกียจเสียจนทำให้เรารู้สึกแย่ “จากนั้นเราต้องบอกตัวเองว่า ทำใจนะ แต่บางทีเราก็เอาใจไม่อยู่เหมือนกัน มันก็จะวนลูปตามปกติ ผิดหวัง เสียใจ คิดได้ กลับมา ผิดหวัง เสียใจ คิดได้ พอถึงวันหนึ่งมันก็หลุดจากวงโคจรนี้ได้เอง ถ้าเราไม่หลุดจากคนคนหนึ่ง เราจะไม่มองคนอื่นเลย และพอหลุดออกมาได้เราก็เจอคนที่เป็นครอบครัวในปัจจุบัน” […]

จอมมารกลับใจ! จักรกฤษณ์ ศิริมณฑา อดีตทหารเลวที่กลับตัวเพราะ พระธรรม

จักรกฤษณ์ ศิริมณฑา อดีตทหารชั้นนายสิบที่ทำเลวทุกอย่างเพราะเงิน แต่แล้ววันหนึ่งเขาก็ยอมกลับตัวกลับใจ เพราะได้ลิ้มรส พระธรรม จากพระอาจารย์นวลจันทร์ กิตติปัญโญ ชีวิตที่ผกผันของผม… จักรกฤษณ์ ศิริมณฑา เริ่มต้นขึ้นเมื่อไปเป็นทหาร ในช่วงแรก ชีวิตการเป็นทหารของผมรุ่งโรจน์มาก ผมได้รางวัลนายสิบดีเด่นถึง 2 ครั้ง จนกระทั่งเมื่อผมขอย้ายไปรับราชการที่จังหวัดกาญจนบุรีเพื่อเป็นทหารป้องกันชายแดน ตั้งแต่สังขละบุรีถึงสวนผึ้ง ชีวิตของผมก็เปลี่ยนไป เนื่องจากพื้นที่ที่ผมควบคุมดูแลเป็นของศูนย์สงครามพิเศษ ซึ่งมีด่านทหารประจำการอยู่บริเวณทางขึ้นลงระหว่างชายแดนไทยกับพม่า จึงมีการลักลอบนำ “ของเถื่อน” เข้ามาในประเทศไทยผ่านทางพื้นที่นี้เป็นจำนวนมาก ทหารที่ทำงานตรงจุดดังกล่าวถูกผู้ประกอบการซื้อตัวไปหมด ทำให้การขนถ่ายของเถื่อนจากฝั่งพม่ามายังไทยกลายเป็นเรื่องง่ายดายราวกับปอกกล้วยเข้าปาก เพียงแค่จ่ายเงินค่าผ่านทางเป็นค่าปิดปากเท่านั้น เมื่อนายทหารยศนายพลคนหนึ่งที่ผมเคารพนับถือทราบถึงความจริงที่น่าอดสูนี้ ท่านถึงกับส่ายหน้า และพูดกับผมว่า “ที่นี่…ไม่มีใครอีกแล้วที่จะซื่อสัตย์ต่อหน้าที่ ไม่มีใครที่จะไม่เห็นเงินเป็นใหญ่…เงินซื้อได้หมดทุกคน” วันนั้นผมยืนยันอย่างหนักแน่นกับท่านและกับตัวผมเองว่า “ยังไงผมก็จะไม่ทำอย่างพวกเขาแน่นอน…ผมขอสาบาน” ผมและลูกน้องเป็นคนกลุ่มเดียวที่ยังไม่ถูกซื้อตัว เราทำหน้าที่อย่างแข็งขัน “จับดะ” พวกลักลอบขนของเถื่อนทั้งหมด จนของเถื่อนที่เก็บไว้เป็นหลักฐานมีมากมายถึงขนาดเต็มสนามฟุตบอล ตามปกติเมื่อเข้าเมืองตาหลิ่ว ก็ต้องหลิ่วตาตาม แต่ในเมื่อผมทำสิ่งที่ตรงกันข้าม พฤติกรรมของผมจึงเป็นที่จับตามองของใครบางคน แล้ววันหนึ่งก็เกิด”เรื่อง”ขึ้น! “หัวหน้าๆ มันไม่จอด!” ลูกน้องของผมซึ่งประจำอยู่ด่านแรกและด่านสองวอมาบอก เมื่อมีรถกระบะคันหนึ่งฝ่าด่านทหารเข้ามาในเขตประเทศไทยพร้อมกับไม้ (เถื่อน) เต็มคันรถ! เมื่อรถแล่นผ่านเข้ามาบริเวณที่ผมประจำอยุ่ ผมจึงต้องเตรียมตั้งรับอย่างเต็มที่ ด้วยการใช้ปืนยิงสกัดคนขับ แต่กระสุนกลับพลาดไปโดนคนในรถตายเกือบหมด […]

พยาบาลนางฟ้าบริจาคน้ำนมให้แก่ลูกชายที่แม่ป่วยเป็นมะเร็ง จนไม่สามารถให้นมเองได้

พยาบาลนางฟ้า บริจาคน้ำนม ให้แก่ลูกชายที่แม่ป่วยเป็นมะเร็ง จนไม่สามารถให้นมเองได้ พยาบาลนางฟ้า บริจาคน้ำนม ให้แก่ลูกชายที่แม่ป่วยเป็นมะเร็ง จนไม่สามารถให้นมเองได้ น้ำนมของแม่ เป็นสิ่งที่จำเป็นมากที่สุด สำหรับทารกแรกเกิด เพราะมีสารอาหารที่ครบถ้วน และยังเป็นการสร้างสายใยความสัมพันธ์ระหว่างแม่และลูกได้เป็นอย่างดีอีกด้วย คุณแม่หลายคนไม่สามารถให้น้ำนมลูกได้ นั่นอาจเป็นเพราะโรคภัยไข้เจ็บบางอย่าง คุณแม่คนนี้ก็เช่นเดียวกันค่ะ เธอป่วยเป็นมะเร็ง แต่โชคดีที่เธอได้เจอกับพยาบาลใจดี ที่ยอมบริจาคน้ำนมของตัวเธอเองเพื่อให้ลูกน้อยของผู้ป่วยคนนี้ ได้มีโอกาสกินนมเหมือนกับเด็กคนอื่นๆ เรื่องราวดีๆที่น่าบอกต่อนี้ เกิดขึ้นที่รัฐเนแบรสกา ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อมีนางฟ้าใจดีชื่อว่า Jaclyn Kenney พยาบาลที่ทำงานอยู่ที่ศูนย์การแพทย์เนแบรสกา ตัดสินใจบริจาคน้ำนมมากกว่า 1,000 ออนซ์ให้กับผู้ป่วยโรคมะเร็งชื่อว่า Ashley Chesnut กับลูกชายวัย 5 เดือนของเธอชื่อว่า Easton คุณพยาบาลใจดีผู้บริจาคน้ำนม (คนซ้ายมือ)   สำหรับ Chesnut ผู้เป็นแม่วัย 30 ปีนั้น เพิ่งได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคมะเร็งต่อมน้ำเหลืองเมื่อไม่นานมานี้ จึงทำให้เธอเศร้าเสียใจเป็นอย่างมากที่ไม่สามารถให้นมแก่ลูกชายได้ ซึ่งอันที่จริงก่อนหน้านี้เธอก็เริ่มสัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่างระหว่างที่ให้นมลูกคนนี้ เพราะว่าเธอมีอาการเจ็บปวดที่อกอย่างมากราวกับมีอะไรมาแทงเลยก็ว่าได้ มันเจ็บเหมือนกับถูกรถไฟชนเลย มันเหมือนมีอะไรมาทิ่มแทง ในตอนนั้นฉันไม่สามารถขยับตัว ไม่สามารถหายใจหรือพูดคุยใดๆ ได้เลย” Chesnut กล่าว หลังจากพบว่าเธอป่วยเป็นมะเร็งต่อมน้ำเหลืองประเภท Non-Hodgkin ทางทีมแพทย์บอกกับเธอว่า เธอจะต้องหยุดการให้นมบุตรเพื่อเริ่มต้นการรักษาได้แล้ว “การให้นมแก่ลูกเป็นสิ่งที่พิเศษสำหรับฉันมาก […]

โอม ค็อกเทล กับการเรียนรู้ในทุกจังหวะของชีวิต

โอม ค็อกเทล กับการเรียนรู้ในทุกจังหวะของชีวิต – “ชีวิตคือการเรียนรู้ไม่รู้จบ” เป็นหนึ่งในเรื่องสำคัญที่เราได้จากการสัมภาษณ์ ปัณฑพล ประสารราชกิจ ที่หลายคนรู้จักในชื่อของ“โอม ค็อกเทล” นักร้องนำและนักแต่งเพลงมาดสุขุมของวงร็อคชื่อดัง

ทอม บ็อบ ศิลปินเจ้าของไอเดียสร้างสุข เสกมุมโทรมๆ ให้เป็น งานศิลปะ สุดว้าว

งานศิลปะ ถ้าไม่อยู่ในแกลเลอรี แล้วจะไปอยู่ที่ไหนได้? คำถามนี้ถ้าถาม ทอม บ็อบ (Tom Bob) เขาก็คงจะจะผายมือให้ดูพื้นถนนรอบๆ ทอม บ็อบ เป็นนิวยอร์กเกอร์ ที่มีบ้านพักอาศัยอยู่ในชุมชนแมนฮัตตัน ในข่าวไม่ได้บอกว่าเขาประกอบสัมมาอาชีพอะไร แต่ที่ผู้คนให้ความสนใจในตัวเขาก็เพราะผลงานที่เขาฝากไปบนท้องถนนในนครนิวยอร์ก เมืองใหญ่ของสหรัฐฯ ที่ในอดีตถ้าคุณเคยเผลอหลุดไปเดินย่านเสื่อมโทรมก็มีสิทธิ์ที่จะเจอกำแพงเขรอะ การเดินสายไฟรกรุงรัง ฝาท่อระบายน้ำสกปรก และถังขยะเก่าพัง แต่เดี๋ยวนี้ขอโทษ มุมโทรมๆ ที่ว่ากำลังค่อยอันตรธานหายไป ก็เพราะฝีแปรงที่มิสเตอร์บ็อบเสกเอาไว้   สตรีทอาร์ตที่นายบ็อบสรรสร้าง ถ้ามองให้ดีก็มาจากรากความคิดเดียวกับ Japan Manhole หรืองานศิลปะบนฝาท่อระบายน้ำของญี่ปุ่น นั่นคือ การพลิกวิกฤตเป็นโอกาส ชุบชีวิตสิ่งที่คนส่วนใหญ่มองว่าไร้ค่า ไม่น่าดู ให้กลายเป็นสิ่งมีค่า น่าสนใจ ดังเช่นที่นักท่องเที่ยวทั่วโลกในวันนี้ต่างพากันตามเก็บภาพเอาไปครีเอทเป็นอัลบั้ม Japan Manhole กันอย่างสนุกสนาน ที่น่าทึ่งคือทุกการสาดสีใส่ไอเดียของเขาต้องแลกกับการเหลียวซ้าย แลขวา และเตรียมพร้อมที่จะติดความเร็วที่ปลายเท้าเพื่อโกยอ้าวหนีตำรวจ เพราะถึงแม้มันจะดูน่าตื่นตาตื่นใจ กลายเป็นแลนด์มาร์คให้คนหยุดถ่ายรูปกันอย่างสนุกสนานยังไง แต่การเล่นกับสิ่งปลูกสร้าง หรือทรัพย์สินของรัฐ ก็ยังเป็นเรื่องผิดกฎหมายของรัฐนิวยอร์กอยู่ดี แน่นอนว่าพอข่าวนี้ออกไป ฟากคนที่ชื่นชมเสพสตรีทอาร์ตสนุกๆ ต่างก็ภาวนาว่าอย่าให้เขาถูกจับได้  ซึ่ง Secret อยากบอกว่าไม่ต้องกังวลมากไป เพราะถ้าเจ้าหน้าที่รัฐนิวยอร์กเขาศีเรียสจริงจัง […]

คุณยาย รักษ์โลก ผู้ยิ่งใหญ่แห่งรัฐกรณาฏกะ

คุณยาย รักษ์โลก ผู้ยิ่งใหญ่แห่งรัฐกรณาฏกะ 0 เธอคือ คุณยาย รักษ์โลก ผู้ยิ่งใหญ่แห่งรัฐกรณาฏกะ เพราะเธอจะคุ้มครองและรักษาโลก ด้วยการปลูกต้นไม้ เพื่อสร้างความสงบสุขและความร่มรื่นคืนแก่โลก 0 0 ชาวฮินดูเชื่อกันว่า หากหญิงคนไหนแต่งงานแล้ว ไม่มีลูกสืบสกุล ถือว่าเป็นหญิงอาภัพและเป็นที่รังเกียจของสังคม ครั้นตายไปก็ต้องตกนรกหมกไหม้ไม่ได้ผุดได้เกิด 0 ด้วยเหตุนี้ทิมมาก้า (Thimmakka) จึงเป็นกังวลเหลือเกินที่เธอไม่สามารถมีลูกกับชิกกันยา (Chikkanna) ได้ แม้ว่าทั้งสองจะแต่งงานอยู่กินกันมานานนับสิบปีแล้วก็ตามยิ่งได้ยินได้ฟังผู้เฒ่า ผู้แก่เล่ากันมาว่าบาปนี้ไม่เพียงตกแก่หญิงผู้เป็นภรรยาเท่านั้น แต่ยังตกแก่ชายผู้เป็นสามีด้วย ทิมมาก้าก็ยิ่งเป็นกังวลมากขึ้น 0 หนึ่งทิมมาก้าจึงตัดสินใจบอกสามีตามตรงว่า “ฉันคงมีลูกให้เธอไม่ได้ เธอไปหาภรรยาใหม่เถอะนะ” ทันทีที่ได้ฟัง ชิกกันยาไม่เพียงปฏิเสธเท่านั้น หากแต่เขายังปลอบใจภรรยาว่า “ ช่างเถอะ ถึงเราไม่มีลูกก็ไม่เป็นไร” ครั้นเวลาผ่านไปจนกระทั่งปีที่ 25 ของการแต่งงาน วันหนึ่งชิกกันยาก็เอ่ยปากกับภรรยาอย่างจริง ๆ จัง ๆ ว่า 0 “ในเมื่อเราไม่สามารถมีลูกได้ เรามาช่วยกันปลูกต้นไทรให้แผ่นดินแทนก็แล้วกัน” 0 00 0 ทีเดียวทิมมาก้าไม่เข้าใจสักนิดว่า “จะปลูกไปทําไม” สามีจึงพาภรรยาเดินไปดูต้นไทรตามแนวถนนของหมู่บ้านใกล้ […]

คนท้องกินฟรี จ้า… พ่อค้าก๋วยเตี๋ยวหนุ่ม สุดใจป้ำให้คุณแม่ทานก๋วยเตี๋ยวฟรี

คนท้องกินฟรี จ้า… พ่อค้าก๋วยเตี๋ยวหนุ่ม สุดใจป้ำให้คุณแม่ทานก๋วยเตี๋ยวฟรี คนท้องกินฟรี จ้า… คุณเจน เจ้าของร้านก๋วยเตี๋ยว เลิศรส ก๋วยเตี๋ยวหมู ที่จังหวัดบุรีรัมย์ ประกาศเสียงดังฟังชัดว่า คุณแม่ที่กำลังมีน้องรับประทานก๋วยเตี๋ยวที่ร้านฟรีจนน้องเกิด     ในโลกโซเซียลเกิดเหตุการณ์แชร์เรื่องราวของ เจน – ชาญยุทธ อยู่หลง พ่อค้าก๋วยเตี๋ยวหนุ่ม เจ้าของร้าน เลิศรส ก๋วยเตี๋ยวหมู ที่ตั้งอยู่ตลาดทองกู้เกียรติกูล ถนนธานี ตำบลอิสาณ อำเภอเมือง จังหวัดบุรีรัมย์  ที่ประกาศให้คนท้องรับประทานก๋วยเตี๋ยวที่ร้านได้ฟรีจนกว่าจะคลอด     คุณเจน – ชาญยุทธ อยู่หลง พ่อค้าก๋วยเตี๋ยวหนุ่มในวัย 26 ปี ซึ่งเคยทำงานประจำเป็นพนักงานบริษัทและพนักงานราชการมาก่อน แต่รู้สึกว่าสิ่งที่ทำอยู่มันไม่ใช่ความสุข จึงมองย้อนกลับไปในวัยเด็กที่เคยช่วยคุณแม่ขายก๋วยเตี๋ยว คุณเจนจึงมีความรู้ในการทำก๋วยเตี๋ยวติดตัวมาบ้าง จึงลาออกมาจากงานประจำ มาเปิดร้านขายก๋วยเตี๋ยวที่ตนเองรัก คุณเจนเข้าใจความรู้สึกของคนท้องและสภาพทางการเงินในขณะที่กำลังมีน้องว่า ต้องมีค่าใช้จ่ายสูงขนาดไหน ยิ่งช่วงนี้เศรษฐกิจย่ำแย่ด้วย เพราะเคยผ่านประสบการณ์การมีน้องมาก่อน (ซึ่งขณะนี้น้องมีอายุได้ 1 เดือนแล้ว) จึงตัดสินช่วยเหลือครอบครัวที่กำลังมีน้องดีกว่า โดยให้คุณแม่ที่อุ้มท้องรับประทานก๋วยเตี๋ยวที่ร้านได้ฟรี   […]

ถึงเวลา… ก็ต้อง “ปล่อย” เรื่องจริงของคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวผู้ปล่อยวางความทุกข์

ทุกวันนี้ฉันเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวอย่างมีความสุข  กว่าจะมีวันนี้ต้องขอบคุณนาทีเฉียดตายที่ทำให้รู้ว่าชีวิตเรามีค่า  

จากอดีตนักเลงสู่ลูกกตัญญู อาร์ต พศุตม์ บานแย้ม

จากอดีตนักเลงสู่ลูกกตัญญู อาร์ต พศุตม์ บานแย้ม ผม ( อาร์ต พศุตม์ บานแย้ม ) เคยเป็นนักเลง หาเรื่องมาให้คุณพ่อคุณแม่ปวดหัวอยู่เสมอ จนเกิดเหตุการณ์ที่ทำให้ต้องเปลี่ยนตัวเองเพื่อครอบครัวอันเป็นที่รัก ครอบครัวของเรามีกัน 4 คน  คุณพ่อ  คุณแม่  พี่ชายและผม  ถ้าคุณพ่อคุณแม่ห้ามไม่ให้ทำอะไร  ผมจะ “ครับ”แต่ก็ทำ ช่วงวัยรุ่นผมเป็นคนโผงผาง ไม่ยอมคน เรียกว่าเป็นนักเลงก็ได้  นักเลงสำหรับผมคือไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายเรา แต่ถ้าเราเผลอไปเหยียบเท้าใครก็พร้อมจะขอโทษ วันหนึ่งคุณแม่บอกผมว่า “อย่าออกไปไหนนะลูก  วันนี้แม่จะทำกับข้าวให้กิน” ผมรับคำคุณแม่  แต่ก็เดินไปหลังบ้าน  ปีนกำแพงออกไปขึ้นรถเพื่อนที่จอดรออยู่  เพื่อจะไปแข่งมอเตอร์ไซค์  อย่างที่เรียกกันว่าเด็กแว้น  เพียงแต่ว่าเราไม่ได้ปิดถนนให้ชาวบ้านเดือดร้อน  ตอนแข่งรถผมไม่ได้สวมอุปกรณ์ป้องกันตัวอะไรทั้งนั้น  สวมเพียงเสื้อยืด  กางเกงขาสั้น  รองเท้าแตะ  ไม่สวมหมวกกันน็อก  เราแข่งกันระยะทาง 1 กิโลเมตร  ผมขี่รถด้วยความเร็ว 170 กิโลเมตรต่อชั่วโมง  ขี่ไปได้ 700 เมตรเท่านั้น เพื่อนที่ขี่อยู่เลนนอกก็หักรถมาหาผมที่อยู่เลนใน  ทำให้ผมเสียหลักรถคว่ำ  หน้าและตัวของผมครูดไปกับถนน  ไถลไป จนศีรษะเกือบชนฟุตปาธ ผมเลือดท่วมตัว  โชคดีที่กระดูกไม่หัก กลับไปถึงบ้านคุณแม่ตีซ้ำอีก  แต่สุดท้ายก็มาทำแผลให้ ผมรักษาตัวอยู่สี่เดือน อาการบาดเจ็บครั้งนี้ไม่ได้ทำให้ผมเข็ด  แค่ทำให้เกรง ๆ เท่านั้น วีรกรรมของผมยังไม่หมดแค่นี้ เพื่อนคนหนึ่งมีเรื่องกับคู่อริจะโดนยิง ผมไปช่วยเพื่อนและโดนปืนจ่อศีรษะ  ตอนนั้นผมไม่กลัวใครหรืออะไรทั้งนั้น  เอามือตบปืนที่จ่ออยู่  ทันทีที่ตบปืน  เสียงปังดังลั่นอยู่ข้างหู  ต้องบอกผู้อ่านตรงนี้ว่ามันไม่ใช่พฤติกรรมที่ควรเลียนแบบ  จริง ๆ แล้วอันตรายมาก คุณอาจไม่โชคดีเหมือนผมเสมอไป  บางคนตบแล้วปืนลั่นเข้าหัวตัวเองก็มี ในขณะที่ผมเรียน ปวส.  เป็นยุคเศรษฐกิจฟองสบู่แตก ฐานะที่บ้านเริ่มลำบาก  ธุรกิจของพ่อแย่ลง  พอรู้ว่าที่บ้านลำบาก ผมก็ไม่อยากไปเรียน  เพราะคิดไปเองว่าเพื่อนดูถูกที่ที่บ้านมีปัญหา ผมไม่เข้าเรียนเลย  บางทีไปอยู่บ้านเพื่อนเป็นเดือน ๆ วันหนึ่งผมกลับบ้าน  คิดจะขอเงินคุณพ่อไปเที่ยว  พอไปถึงก็บอกว่าจะขอเงินไปเรียน  คุณพ่อยื่นซองจดหมายสีขาวมาให้พร้อมกับพูดเสียงดังว่า “เขาไล่มึงออกจากโรงเรียนแล้วไม่รู้หรือ” ผมช็อกมากกับสิ่งที่ปรากฏแก่สายตา ท่านตบหน้าผมหนึ่งครั้งแล้วเดินไปที่เตียงนอน เอามือล้วงไปใต้หมอนหยิบปืนออกมา  ผมกลัวว่าท่านจะยิงตัวตายเพราะผมก่อปัญหาไว้มาก  จึงรีบไปกระชากมือท่านเอาไว้และพูดว่า “พ่อ  อาร์ตขอโทษ  อาร์ตจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว” หลังเหตุการณ์นี้ผมเริ่มหางานทำ  ไปเป็นพนักงานในผับ  ใช้เวลา 2 - 3 ปี ผมสามารถสร้างบ้านราคา 2 ล้านบาทให้คุณพ่อคุณแม่  ผมไม่ได้รู้สึกว่าผมเป็นเด็กดี  แต่รู้สึกว่าได้ทำประโยชน์ให้คุณพ่อคุณแม่สบายมากขึ้น หลังจากนั้นผมมีโอกาสเข้าวงการบันเทิงจากการประกวด Male Star Challenge  ผมดูแลครอบครัวได้ดีขึ้น  แต่ก็คิดว่าชีวิตไม่แน่นอน  เราแก่ลงเรื่อย ๆ  เด็กใหม่ ๆ เข้ามาในวงการมากขึ้น  สำหรับงานในวงการบันเทิง ถ้ามีโอกาสก็ยังทำอยู่ และตอนนี้ผมเริ่มทำธุรกิจควบคู่ไปด้วย  เป็นธุรกิจเกี่ยวกับวิตามินบำรุงร่างกาย  เพราะต้องการวางรากฐานที่ดีในอนาคต ทั้งหมดนี้ก็เพื่อครอบครัวของผมครับ  Secret BOX เมื่อมีโอกาสต้องคว้าไว้  แล้วทำให้ดีที่สุด  ลองทำดูก่อน  ถ้ามันไม่ใช่ อย่างน้อยก็ได้ลองให้รู้ อาร์ต - พศุตม์  บานแย้ม บทความน่าสนใจ ถึงจะเกเรแค่ไหน ผมก็จะทำให้พ่อแม่ภูมิใจให้ได้ เป้ วงมายด์ อันธพาลกลับใจ เรื่องจริงของแก๊งค์ที่เคยยืดติดคำว่า เอาคืน! จากปลายกระบอกปืน คืนสู่แสงสว่างทางธรรม เรื่องจริงของอดีตพ่อค้าอาวุธสงคราม อันธพาลกลับใจ เรื่องจริงของอดีตวายร้าย อันธพาลป่วนเมือง เรื่องราวสร้างแรงบันดาลใจ […]

True Story : เกือบติดคุก เพราะฆ่า… สามี

True Story : เกือบติดคุก เพราะฆ่า… สามี ฉันไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าวันหนึ่งจะต้องกลายเป็น “ฆาตกร” ฆ่า สามี เหตุการณ์นี้จึงเป็นเหมือนฝันร้ายที่ไม่เคยเลือนหายไปจากใจ ฉันเกิดมาในครอบครัวยากจนที่ต่างจังหวัด พ่อแม่มีอาชีพรับจ้างทั่วไป ความที่ทั้งคู่ต้องดิ้นรนทำงานหาเงิน  พ่อแม่จึงต้องเอาฉันและพี่ ๆ อีก 3 คนมาฝากตายายเลี้ยงและคอยส่งเสียเงินทองมาให้เป็นระยะ ๆ แต่ก็ไม่ได้มากมายอะไร ฉันจึงเติบโตมาแบบไม่ได้สุขสบายนัก หลังเรียนจบ ป. 4 ฉันย้ายมาทำงานที่โรงงานในกรุงเทพฯ พอพ่อเสียชีวิตด้วยมะเร็งในช่องปาก พี่สาวจึงรับแม่มาอยู่ด้วยกันที่กรุงเทพฯ ส่วนฉันพบรักกับสามีคนแรกและแต่งงานกัน มีลูกด้วยกันสองคน หญิงหนึ่ง ชายหนึ่ง แต่อยู่กินกันได้ไม่กี่ปี เนื่องจากสามีเจ้าชู้มากจนฉันทนไม่ไหว จึงขอเลิกกับเขาในที่สุด สามีรับเลี้ยงดูลูกชาย ส่วนฉันเลี้ยงดูลูกสาวต่อมาฉันย้ายไปทำงานหล่อพระที่จังหวัดปราจีนบุรี และพบรักกับสามีคนที่สองซึ่งทำงานหล่อพระด้วยกัน เราสองคนแต่งงานกันและมีลูกสาวหนึ่งคน ชีวิตแต่งงานกับสามีคนที่สองเหมือนนรกจริง ๆ เพราะพอเขาดื่มเหล้าทีไร เป็นต้องทุบตีฉันทุกครั้ง แถมตอนหลังยังห้ามไม่ให้ฉันไปทำงานอีกต่างหาก พอถามเหตุผลเขาก็ตอบว่า “ไม่มีเหตุผลหรอก บอกไม่ให้ไปทำก็ไม่ต้องทำ” ฉันคิดว่าคงเป็นเพราะเขาหึงหวงฉันมากกว่า จึงไม่อยากให้ไปทำงานที่ไหน พอไม่ได้ทำงาน ฉันก็ไม่มีเงินใช้  สามีให้เงินบ้างไม่ให้บ้าง ฉันและลูกต้องอยู่แบบอด ๆ อยาก ๆ บางครั้งฉันนอนร้องไห้คนเดียว คิดว่าทำไมเราต้องมาเจอแบบนี้ ตัวเองอดยังไงไม่ว่า แต่ขอให้ลูกมีกิน พอหนีไปทำงานหาเงินก็โดนสามีตามไปจับมาขังไว้ในบ้าน ไม่ยอมให้ไปไหน ต่อมาฉันล้มป่วยเป็นมะเร็งปอด เขาก็ไม่เคยเหลียวแล ยังดีที่เถ้าแก่ที่เคยทำงานด้วยเห็นใจ  คอยให้คนมาป้อนข้าวป้อนน้ำและพาไปหาหมอเป็นประจำ ฉันรักษาตัวอยู่สองปีก็หายจากโรคมะเร็งปอดมาได้อย่างปาฏิหาริย์ แม้จะหายป่วยแล้ว แต่ชีวิตใช่ว่าจะดีขึ้น สามียังชอบทุบตีฉันเหมือนเดิม ในที่สุดฉันตัดสินใจหอบลูกหนีไปอยู่กับพี่สาวย่านพุทธมณฑล เขาก็ตามมารังควานถึงบ้าน ยืนด่าอยู่หน้าบ้านตั้งแต่เช้าจรดเย็นเป็นประจำ จนชาวบ้านแถวนั้นเริ่มเห็นเป็นภาพชินตาไปแล้ว เจออย่างนี้บ่อย ๆ เข้า ฉันต้องหนีไปนอนที่โรงรถบ้าง ป้ายรถเมล์บ้าง เพราะไม่อยากให้เขาสร้างความเดือดร้อนให้ครอบครัวพี่สาว เคยไปแจ้งความ ตำรวจมารวบตัวเขาหลายครั้ง แต่เขาก็ไม่กลัว ทำเหมือนเดิมอีกซ้ำแล้วซ้ำเล่า สุดท้ายฉันต้องยอมแพ้ คิดว่าโชคชะตาคงกำหนดให้ต้องเจอเรื่องแย่ ๆ แบบนี้ไม่รู้ว่าสามีเป็นเจ้ากรรมนายเวรมาแต่ชาติปางไหน ถึงได้ตามมาทำให้ชีวิตฉันเหมือนตายทั้งเป็น นี่คงเป็นเวรกรรมที่ต้องชดใช้ให้เขา ฉันตัดสินใจย้ายไปอยู่บ้านเช่าหลังใหม่กับสามี ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากบ้านพี่สาว ใจจริงไม่อยากอยู่กับเขาเลย  แต่จำต้องทนอยู่เพราะไม่อยากให้เขาตามมารังควานที่บ้านพี่สาวอีกสามีห้ามไม่ให้ฉันไปทำงานเหมือนเดิม ไม่ว่า หนีไปทำงานที่ไหนเขาก็ตามไปโวยวายจนฉันต้องออกจากงานทั้งที่รายได้ดี งานเดียวที่เขาไม่ห้ามคือทำงานที่ร้านอาหารของพี่สาว ฉันจึงได้งานนี้เลี้ยงดูตัวเองและลูก โดยเขาไม่ได้ส่งเสียเลี้ยงดูครอบครัวเลย เพราะทำงานได้เงินมาก็เอาไปลงขวดเหล้าหมด จุดเริ่มต้นของฝันร้ายเกิดขึ้นเมื่อลูกสาวคนโตที่เกิดกับสามีคนแรกจะแต่งงาน วันนั้นพอเลิกงานจากร้านอาหาร  กลับถึงบ้านฉันบอกเขาว่า      “พี่ พรุ่งนี้วันแต่งงานลูกสาวฉัน ฉันจะไปยืมหม้อข้าวหม้อแกงที่วัดไปงานแต่งนะแล้วทำใจหน่อยนะ เพราะสามีเก่าฉันจะมาฉันอาจโดนเรียกไปรับไหว้คู่กันกับเขานะ” แค่นั้นแหละ เป็นเรื่อง สามีโวยวายหาว่าฉันจะกลับไปคืนดีกับสามีเก่า เข้ามาจิกหัวและตบตีอย่างรุนแรง  บอกให้ปล่อยเขาก็ไม่ยอมหยุด และเริ่มใช้มือบีบคอจนฉันแทบหายใจไม่ออก “ปล่อยนะ ฉันเจ็บ ๆ” นาทีนั้นไม่ว่าจะร้องไห้อ้อนวอนสามีอย่างไรเขาก็ไม่ยอมหยุดบีบคอ ฉันพยายามดิ้นรนเอาชีวิตรอด คิดในใจว่าจะตายไม่ได้เด็ดขาด เพราะยังมีลูกสาวที่ต้องดูแล ขณะที่เหตุการณ์กำลังชุลมุน ฉันเหลือบไปเห็นมีดตกอยู่ใต้โซฟาใกล้ ๆ จึงคว้ามีดนั้นมาป้องกันตัว ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าใช้มีดแทงไปตอนไหนมารู้อีกทีตอนเห็นสามีนิ่งไปและมีเลือดไหลซึมออกมาบริเวณซี่โครง ไม่รู้ว่าเขาตายหรือยังแต่ความที่ตกใจมากจึงรีบคว้าเงินและกระเป๋าถือวิ่งหนีออกมาจากบ้านทันที เวลานั้นฉันเหมือนคนไร้สติ ไม่รู้จะไปทางไหน คิดแต่ว่าทำร้ายเขาไปแล้ว ไม่รู้ตำรวจจะตามมาจับไหม จึงเรียกแท็กซี่แล้วหนีไปหาเพื่อนที่ทำงานอยู่แถวศาลายาพอคุยโทรศัพท์กับญาติ เขาบอกว่าสามีฉันเสียชีวิตแล้วที่โรงพยาบาล วินาทีที่ได้ยินเหมือนฟ้าผ่าลงมาที่กลางศีรษะ ไม่อยากเชื่อ ฉันร้องไห้เหมือนคนเสียสติ ไม่คิดมาก่อนว่าตัวเองต้องกลายมาเป็นฆาตกรเพราะถึงแม้ฉันจะโกรธเกลียดสามีแค่ไหนแต่ไม่เคยคิดอยากให้เขาตายด้วยน้ำมือฉันเลย  ในใจฉันคร่ำครวญว่าทำไมโชคชะตาจึงโหดร้ายอย่างนี้  ไม่รู้ว่าเคยไปทำเวรกรรมอะไรกับสามีไว้  จึงต้องจบลงแบบคู่กรรมคู่เวรกันเช่นนี้ วันรุ่งขึ้นพี่สาวโทร.มาบอกให้ไปมอบตัวดีกว่าหนีไปแบบนี้ ฉันจึงเข้ามอบตัวกับตำรวจเพราะคิดว่าไหน ๆ คนก็ตายไปแล้ว ฉันควรกลับมาต่อสู้คดีเพื่อตัวเองและลูกสาว ตอนนั้นฉันกลุ้มใจว่าคงโดนโทษจำคุกและจะไม่ได้อยู่กับลูกอีกต่อไป แล้วถ้าเกิดติดคุก ลูกจะอยู่อย่างไร  จึงบอกลูกสาวว่า   “ทำใจไว้นะลูก ถ้าวันไหนแม่เข้าคุกก็ให้เตรียมตัวไปรับศพแม่กลับมาได้เลย” สาเหตุที่พูดอย่างนั้นไป เพราะคิดว่าถ้าติดคุกก็เหมือนตายแล้วทั้งเป็น จึงไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อไปให้เป็นภาระลูกหลาน ไม่อยากให้พวกเขาต้องมาลำบากดูแลฉันระหว่างอยู่ในคุก แต่ลูกสาวก็พยายามปลอบประโลมฉันว่า “แม่ไม่ติดคุกหรอก ทำใจดี ๆ ไว้นะ” โชคดีที่ตำรวจปล่อยตัวฉันทันทีหลังทำแผนสารภาพ แล้วได้มูลนิธิผู้หญิงช่วยเหลือเรื่องคดี ทำให้ฉันใจชื้นขึ้นบ้าง แต่ช่วงที่ต่อสู้คดี ฉันต้องใช้ชีวิตอย่างยากลำบากไม่มีเงิน ไม่มีงาน จึงกลับไปทำงานหล่อพระอีก แต่งานไม่ค่อยมี จึงไม่มีรายได้อะไรมากนัก แถมยังติดหนี้คนอื่น ตอนหลังมูลนิธิผู้หญิงเข้ามาช่วยเหลือและมอบเงินให้ไปใช้หนี้ฉันใช้เงินที่เหลือไปเป็นต้นทุนขายหมูปิ้งแถวบ้านเพื่อหาเงินให้ลูกไปเรียนหนังสือ แม้ชีวิตจะหนักหนาสาหัสเพียงไร แต่สิ่งที่ทำให้ฉันทนอยู่ได้ทุกวันนี้คือ “ลูก” คำเดียวแท้ ๆ ฉันต่อสู้คดีนานหลายเดือน จนถึงวันที่ศาลอ่านคำพิพากษาคดี ฉันตื่นเต้นและกังวลมาก กลัวว่าตัวเองจะถูกจำคุก จำได้ว่าพอศาลอ่านคำพิพากษาว่าฉันต้องโทษฆ่าคนตาย ศาลพิพากษาให้จำคุก 5 ปี วินาทีนั้นน้ำตาไม่ไหล แต่รู้สึกได้ว่าสะอื้นอยู่ข้างในอกตัวฉันสั่นไปหมด หันไปมองลูกสาวสองคนก็เห็นทั้งคู่จับมือสองข้างฉันไว้แน่นและร้องไห้ส่วนพี่สาวและพี่เขยก็ร้องไห้ตามกันหมด แต่สุดท้ายเหมือนปาฏิหาริย์ยังมีจริงเพราะศาลอ่านคำพิพากษาต่อว่าฉันไม่เคยต้องคดี ไม่เคยฆ่าคน เป็นคนดีทำมาหากิน จึงให้ลดโทษเป็นรอลงอาญา 2 ปีครึ่ง ฉันฟังแล้วเหมือนตายแล้วเกิดใหม่ โผเข้ากอดลูกสาวและพี่สาว […]

ยอดเยี่ยม! เจ้าสาว ยกเลิกงานแต่ง งาน นำเงินไปเลี้ยงเด็กยากไร้

ยอดเยี่ยม! เจ้าสาว ยกเลิกงานแต่ง งาน นำเงินไปเลี้ยงเด็กยากไร้ Yiru Sun ก็เช่นกัน เธอตกลงแต่งงานกับว่าที่สามีและแพลนจะจัดงานขึ้นในนิวยอร์ก ทว่าเมื่อใกล้วันงาน เธอกลับไม่สามารถตกลงเรื่องสัญญาก่อนสมรสกับว่าสามีได้ลงตัว เธอจึง ยกเลิกงานแต่ง ! เชื่อว่าผู้หญิงหลายคน ใฝ่ฝันจะได้แต่งงานกับชายที่รักสักวัน และยังฝันอีกว่าวันนั้นเธอจะงดงามราวกับเจ้าหญิง         Yiru Sun ก็เช่นกัน เธอตกลงแต่งงานกับว่าที่สามีและแพลนจะจัดงานขึ้นในนิวยอร์ก ทว่าเมื่อใกล้วันงาน เธอกลับไม่สามารถตกลงเรื่องสัญญาก่อนสมรสกับว่าสามีได้ลงตัว ในที่สุดทั้งคู่จึงตัดสินใจล้มเลิกงานแต่งงาน ไม่เพียงเท่านั้น Yiru Sun ต้องเสียใจซ้ำสองเมื่อเธอรู้ว่าไม่สามารถเรียกเงินค่าจัดงาน 8,000 ดอลล่าร์หรือเฉียดๆ 3 แสนบาทคืนได้     หลายคนหากเผชิญเหตุการณ์อย่างนี้คงเศร้าเสียใจจนทำอะไรไม่ถูก แต่เธอกลับตั้งสติได้และตัดสินใจว่าจะพลิกวิกฤติให้เป็นโอกาส ด้วยการใช้สถานที่จัดงานนั้นแหละเป็นที่จัดเลี้ยงอาหารกลางวันเด็กๆ ยากไร้ 60 คนพร้อมกับครอบครัวของเด็กๆ ด้วย เธอบอกว่า   “ถึงแม้ฉันจะไม่ได้เป็นเจ้าหญิงในวันแต่งงาน แต่ฉันก็สร้างเทพนิยายที่เป็นจริงให้กับเด็กๆ ได้”     เธอเล่าให้แขกในงานฟังว่า เธอเป็นหญิงสาวชาวจีนที่เติบโตมาในครอบครัวยากจน แต่ด้วยความใฝ่เรียนจึงมีโอกาสไปเรียนที่อเมริกา […]

ดอลลี่ พาร์ตัน บริจาคหนังสือครบ 100 ล้านเล่มเข้าโครงการอ่านสำหรับเด็ก

ดอลลี่ พาร์ตัน บริจาคหนังสือครบ 100 ล้านเล่มเข้าโครงการอ่านสำหรับเด็ก ดอลลี่ พาร์ตัน (Dolly Parton) นักร้องคันทรี่ระดับตำนานชาวอเมริกัน ได้รับการเชิดชูเกียรติจากหอสมุดรัฐสภา (The Library of Congress) จากการที่เธอบริจาคหนังสือครบ 100 ล้านเล่มให้กับเด็ก ๆ ซึ่งเธอทำมาเงียบ ๆ เป็นระยะเวลานานแล้ว ดอลลี่รู้สึกปลื้มปริ่มมาก เพราะถือว่านี่คือเกียรติประวัติสำหรับชีวิตเลยทีเดียว นักร้องคนดังบริจาคหนังสือผ่านองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่เธอเป็นคนก่อตั้งขึ้นมาเอง นั่นคือ Imagination Library ซึ่งเธอเริ่มทำมานานกว่า 20 ปี มีจุดมุ่งหมายคือ เพื่อมอบหนังสือให้กับเด็ก ๆ ทั่วโลก ดอลลี่บอกว่า จากทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอได้ทำมาทั้งชีวิต ซึ่งมีเยอะแยะมากมาย เพราะเธอเดินทางไปนู่นมานี่อยู่ตลอดเวลา การบริจาคหนังสือคือเรื่องล้ำค่าและเป็นความภูมิใจอย่างที่สุดเท่าที่เธอเคยทำโครงการต่าง ๆ มา ดอลลี่ก่อตั้งมูลนิธิ อิมเมจิเนชั่น ไลแบรรี่ ในปี 1995 ซึ่งเป็นโครงการกระจายหนังสือให้แก่เด็ก ๆ ฟรี สำนักงานอยู่ที่สวนสนุก Dollywood ของเธอในเทนเนซซี่ ซึ่งเป็นบ้านเกิดของเธอ โครงการนี้เริ่มต้นด้วยการมอบหนังสือให้เด็ก […]

แม็กซ์ เดี่ยวดวลไมค์ กับ 9 ปีที่สู้ชีวิตจนได้แชมป์เดี่ยวดวลไมค์

แม็กซ์ เดี่ยวดวลไมค์ กับ 9 ปีที่สู้ชีวิตจนได้แชมป์เดี่ยวดวลไมค์ เรื่องราวต่อไปนี้ที่ซีเคร็ตจะนำมาเล่าคือเรื่องของชายคนหนึ่งจากเวทีเดี่ยวดวลไมค์ไทยแลนด์ แถมเขายังเป็นแชมป์คนแรกของเวทีนี้อีกด้วย ชื่อของเขาคือ “แม็กซ์- ตรัย นุ่มแก้ว” หรือ แม็กซ์ เดี่ยวดวลไมค์ แม็กซ์-ตรัย นุ่มแก้ว หรือ แม็กซ์ เดี่ยวดวลไมค์ ได้บอกเล่าเรื่องราวและประสบการณ์ชีวิตของเขาที่กว่าจะเข้าสู่วงการหลังจากเป็นแชมป์ เวทีเดี่ยวดวลไมค์ หนทางก่อนหน้านี้เขาต้องเผชิญกับอุปสรรคในชีวิตมามาก ผ่านเฟชบุ๊กส่วนตัวที่ใช้ชื่อว่า “แม็กซ์ ตรัย นุ่มแก้ว” เขาเกริ่นว่า     เมื่อ พ.ศ. 2552 แม็กซ์ขึ้นรถไฟเข้ามายังกรุงเทพมหานครเพื่อหางาน เขาลงที่สถานีปลายทางคือ หัวลำโพง แล้วต่อรถเมล์สาย 113 (หัวลำโพง-มีนบุรี) ไปลงที่รามคำแหง เขาหางานที่เขาสนใจ จนเลือกงานที่สมัครไว้ในตอนนั้น 5 อาชีพคือ เด็กเสิร์ฟอาหารร้านหมูกระทะ,  เด็กแจกใบปลิวหน้าราม ,พนักงานร้านเซเว่น ,รปภ. และคนงานแบกข้าวสารส่งร้านต่างๆ ขณะนั้นคิดเพียงว่าทำงานอะไรก็ได้ เพื่อให้ตนเองมีรายได้วันละ 200 บาท ที่สามารถพอเลี้ยงตัวเองได้ พอจ่ายค่าเทอมที่มหาวิทยาลัยรามคำแหง และค่าห้องพัก […]

keyboard_arrow_up