สภาวธรรมอันอัศจรรย์ที่เกิดแก่ หลวงปู่สิงห์ ขันตยาคโม

สภาวธรรมอันอัศจรรย์ที่เกิดแก่ หลวงปู่สิงห์ ขันตยาคโม – ความก้าวหน้าในการภาวนาจิตของหลวงปู่สิงห์เกิดขึ้นในห้องเรียนซึ่งท่านทำหน้าที่ครูผู้สอน วันนั้นท่านเข้าสอนนักเรียนชั้นวิสามัญในโรงเรียนสร่างโศกเกษมศิลป์ตามปกติ ขณะที่ท่านกำลังอธิบายขยายความบทเรียนให้แก่ศิษย์ราว 38 คนอยู่นั้น จู่ ๆ ท่านกลับมองเห็นโครงกระดูกนั่งอยู่เต็มห้องไปหมด ศีรษะของเหล่าลูกศิษย์กลายเป็นเพียงกะโหลกเปลือยเปล่า ร่างกายก็ไม่มีเนื้อหนังหุ้มอยู่เลยแม้สักคนเดียว แม้ท่านพยายามขยี้ตาเพื่อขับไล่อาการตาฝาด แต่ไม่ว่าขยี้ตาเพ่งพินิจอย่างไร ท่านก็เห็นร่างกายกลายเป็นโครงกระดูกอยู่เช่นนั้น ในที่สุดจิตจึงได้ตระหนักว่า สิ่งที่ตาได้มองเห็นนั้นเป็น “ความจริง” อย่างที่สุด สัจธรรมแห่งสังขารร่างกายกำลังแสดงธรรมแก่ท่าน หลวงปู่สิงห์จึงเกิดความสลดใจ เบื่อหน่ายต่อสังขารอย่างไม่มีความถือมั่นหลงเหลืออยู่แต่อย่างใด สภาวธรรมที่เกิดแก่หลวงปู่สิงห์นับเป็นธรรมมหัศจรรย์ประการหนึ่ง ตามธรรมดาปฏิภาคนิมิตมักเกิดขณะผู้ปฏิบัติหลับตาอยู่ในฌาน แต่ในกรณีหลวงปู่สิงห์ท่านกลับเห็นนิมิตทั้งในขณะหลับตาและลืมตา  ท่านเห็นนิมิตเช่นนั้นอยู่เป็นเวลานาน จนเหล่าลูกศิษย์สงสัยว่าเหตุใดพระอาจารย์จึงนิ่งขึงไปเช่นนั้น เวลาผ่านไปพักใหญ่ จักษุประสาทของหลวงปู่สิงห์จึงได้กลับมารับรู้ภาพของเด็กนักเรียนที่มีเนื้อหนังห่อหุ้มโครงกระดูกเฉกเช่นคนปกติทั่วไปอีกครั้ง ปฏิภาคนิมิตที่น่าอัศจรรย์ดังกล่าวบ่งบอกถึงความก้าวหน้าในการพิจารณาธรรมของหลวงปู่สิงห์ ท่านจึงตัดสินใจกล่าวอำลากับเด็กนักเรียนที่เป็นศิษย์ว่า “นักเรียนทุกคน บัดนี้ครูจะได้ขอลาออกจากความเป็นครูตั้งแต่บัดนี้แล้ว เนื่องจากครูได้เกิดความรู้ในพระพุทธศาสนา ได้เห็นความจริงเสียแล้ว” เมื่อตัดสินใจลาออกจากตำแหน่งครู หลวงปู่สิงห์ปวารณาตนออกปฏิบัติวิปัสสนากัมมัฏฐานด้วยปณิธานอันมุ่งมั่นเด็ดเดี่ยว หลังจากที่ได้กราบถวายตัวเป็นศิษย์พระอาจารย์มั่นแล้ว หลวงปู่สิงห์ได้นำพระมหาปิ่น ปัญญาพโล ผู้เป็นน้องชายเข้ากราบมนัสการและฟังธรรมกับพระอาจารย์มั่นด้วย พระมหาปิ่นเกิดความศรัทธาถึงกับปฏิญาณว่า หลังจากไปศึกษาพระปริยัติธรรมที่กรุงเทพฯสัก 5 – 6 ปี แล้วท่านจะมาปฏิบัติธรรมด้วย นิมิต 3 (เครื่องหมายสำหรับให้จิตกำหนดในการเจริญกรรมฐาน, ภาพที่เห็นในใจอันเป็นตัวแทนของสิ่งที่ใช้อารมณ์กรรมฐาน) 1. […]

ขอเพียง…อย่ายอมแพ้ ประสบการณ์ของลูกผู้หญิงที่ถูกเจ้านายกลัั่นแกล้ง

ขอเพียง…อย่ายอมแพ้ – ชีวิตย่‹อมเกิดการเปลี่ยนแปลงได้Œตลอดเวลา บางครั้งเราอาจจะไม‹่รู้Œด้วยซ้ำว่‹าชีวิตของเราจะมีการเปลี่ยนแปลง ตัวอย‹่างประสบการณที่เกิดขึ้นจริงกับลูกผู้Œหญิงคนหนึ่ง บางช‹่วงเวลาอาจจะดูเหมือนว‹่าเลวร้Œายมาก และในขณะเดียวกันบางเวลาก็ไม่‹น่‹าเชื่อว‹่าจะเกิดขึ้นจริง ชีวิตคู่ของฉันจบลงอย่างง่ายดายมากเมื่อสามีปันใจให้หญิงอื่น ฉันจึงเลือกที่จะเป็นหัวหน้าครอบครัวโดยตัดคนที่เป็นพ่อของลูกออกไป จัดระเบียบให้กับตัวเองใหม่ วางแผนเรื่องอนาคตมากขึ้น ด้วยหน้าที่ความรับผิดชอบที่มากขึ้น ประกอบกับเงินเดือนที่ถูกแสนถูก หลังจากที่ตัดสินใจเปลี่ยนแปลงชีวิตตัวเองแล้ว ฉันจึงเลือกที่จะเปลี่ยนงานใหม่ เพราะงานที่ทำอยู่เดิมต่อให้ฉันทำงานทั้งวันทั้งคืนก็คงจะได้เงินไม่พอกับค่าใช้จ่ายอย่างแน่นอน ฉันเริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยการฝากความหวังไว้ที่ศูนย์ฝึกอาชีพ เพื่อหวังว่าจบออกมาจะได้งานทำที่พอเลี้ยงดูครอบครัวได ้ ตลอดระยะเวลา 4 เดือนที่ต้องเรียนอยู่ในศูนย์ฝึกอาชีพ แม้ไม่ได้ลำบากทางกาย แต่ก็นับว่าลำบากใจอย่างมากที่ไม่มีเงินส่งเสียทางบ้านและลูก แต่ถึงอย่างไรก็บอกกับตัวเองว่า เราต้องอดทนจนกว่าจะเรียนจบ และในที่สุดความอดทนก็เป็นผลเมื่อฉันสำเร็จหลักสูตรอย่างที่ตั้งใจไว้ ฉันเริ่มต้นงานใหม่ มีชีวิตและความเป็นอยู่ที่ดีกว่าเดิม มีเงินเดือนมากขึ้นพอที่จะเลี้ยงลูกทั้งสองคนและส่งเสียทางบ้าน อีกส่วนที่เหลือเก็บไว้ใช้ส่วนตัวและฝากเข้าบัญชีประจำสำหรับใช้ในอนาคตฉันได้ทำงานในโรงแรม 5 ดาวแห่งหนึ่งในพัทยา ในตำแหน่ง Spa Therapist ซึ่งหลายคนอาจจะพอคุ้นเคยอยู่บ้าง แลกกับเงินเดือนที่ได้รับเพียง 3,000 บาทต่อเดือน และไม่ได้รับการบรรจุเป็นพนักงานประจำเหมือนแผนกอื่น ไม่มีสวัสดิการอื่นใดเลยนอกจากอาหาร 3 มื้อที่ทางโรงแรมมอบให ้ แต่ด้วยทิปที่ได้จากลูกค้าแล้ว พนักงานที่ทำงานในตำแหน่งนี้จะรู้ดีว่า ได้รัับมากกว่าเงินเดือนที่ได้รับในแต่ละเดือน หรือบางเดือนได้รับมากกว่าพนักงานที่จบปริญญาโทเสียอีก ด้วยหน้าตาและผิวพรรณของฉัน ทำให้ฉันเป็นที่ถูกใจลูกค้าชาวยุโรปและชาวต่างชาติ ประกอบกับฝีมือในการนวดที่ได้รับการฝึกฝนมาเป็นอย่างดี และองค์ประกอบอีกอย่างคือ นี่เป็นงานที่ฉันรัก ทุกครั้งที่ได้ทำงานฉันรู้สึกมีความสุขมากที่ได้มอบบริการที่ดีแก่ลูกค้า […]

ชาติหน้า ผมไม่ขอเกิดเป็นลูกของแม่อีกแล้ว! คำอธิษฐาน จากลูกที่รักแม่มากที่สุด

ชาติหน้า ผมไม่ขอเกิดเป็นลูกของแม่อีกแล้ว! คำอธิษฐาน จากลูก ที่รักแม่มากที่สุด หลายคนอาจสงสัยว่าทำไมเขาถึงอธิษฐานแบบนี้ คุณแม่ทำอะไรไม่ดีกับเขาหรืออย่างไร ยังคงเป็นคำถามคาค้างใจ แต่หากอ่านเรื่องนี้จนจบก็จะทราบว่า เป็น คำอธิษฐานจากลูก ที่รักแม่มากที่สุด คนหนึ่งเลย เจ้าของเรื่องคือ คุณหูถิงซั่ว เขาป่วยเป็นโรคกล้ามเนื้อลีบที่เกิดจากไขประสาทเสื่อม ถึงเขาจะป่วยเป็นโรคร้ายแต่กลับมีสติปัญญาดีกว่าเพื่อนในรุ่นเดียวกัน คุณแม่เลี้ยงเขามาเพียงตัวคนเดียวด้วยความอดทนและความรัก คุณหูถิงซั่วในวันที่โตเป็นผู้ใหญ่แล้วคุยกับคุณแม่ว่า “ แม่ครับ วันนี้เป็นวันเกิดของผม วันนี้เมื่อ 20 กว่าปีที่ผ่านมาจนถึงตอนนี้ แม่เหนื่อยและลำบากเพราะผมมาก เป็นเรื่องที่ไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้น ลูกชายคนนี้ของแม่เกิดมาพร้อมกับโรคกล้ามเนื้อลีบฯ แม่ทนกับคำถากถางของญาติพี่น้องทุกวันนี้ได้อย่างไร? แม่ทิ้งเงินเดือนในตำแหน่งผู้จัดการที่สูงลิ่ว ชีวิตครอบครัวของแม่จบลงด้วยการหย่าร้าง แม่เข้มแข็งและเด็ดเดี่ยวเลี้ยงผมมาตามลำพังจนผมเติบใหญ่ได้อย่างไร ที่จริงแม่สามารถทิ้งผมไว้ที่บ้านเด็กกำพร้าก็ได้ แต่แม่ก็ไม่ทำเพราะอะไร?” คุณหมอเคยบอกกับคุณแม่ว่า คุณหูถิงซั่วจะมีชีวิตอยู่ได้ไม่นาน เต็มที่ไม่เกิน 18 ปี ซึ่งเขาก็ทราบเรื่องนี้ดี จึงยิ่งทำให้เขาสงสัยคุณแม่ของเขามากขึ้น เขาถามว่าทำไมถึงหัวเราะให้กับข่าวร้ายแบบนี้ คุณแม่ตอบเขาว่า “คุณลุงหมอบอกแม่ว่า ลูกจะดีขึ้นตอนอายุ 6 ขวบ และจะหายเป็นปรกติตอนอายุ 12 ขวบ” ซึ่งอาการก็หายเป็นปกติ แต่พอเขาอายุได้ 18 ปี อาการป่วยกลับมากำเริบอีกครั้ง […]

บทนมการสิทธิคาถา (สัมพุทเธฯ) แปล บทนมัสการพระพุทธเจ้าทั้งหลายในอดีต

บทนมการสิทธิคาถา (สัมพุทเธฯ) คือ บทนมัสการพระพุทธเจ้าทั้งหลายในอดีตเป็นบทนมัสการเก่าที่พระสงฆ์ใช้เจริญมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา

ช่วยด้วย…ลูกเกลียดวัด!

ช่วยด้วย…ลูกเกลียดวัด! – สนทนาธรรมกับ พระอาจารย์ประสงค์ ปริปุณฺโณ อดีตเจ้าอาวาสวัดป่าชิคาโก ผู้เชี่ยวชาญเรื่องเด็กและครอบครัว   เด็กหลายคนมีอาการเบื่อหน่าย ไม่อยากเข้าวัด ไม่อยากฟังพระเทศน์ พ่อแม่ควรจะทำอย่างไรดีคะ ถ้าจะทำให้เด็กรักวัด โยมพ่อโยมแม่ต้องรักวัดก่อน วันเสาร์ – อาทิตย์แทนที่จะไปเที่ยวที่อื่น ก็พาลูกเข้าวัดให้เขาเคยชินตั้งแต่เล็ก ๆ การที่ ลูกเกลียดวัด มีหลายสาเหตุ อาตมาเข้าใจว่าบางทีวัดเองก็น่าเกลียด บางแห่งก็สกปรก เด็กเลยไม่ชอบ ฉะนั้น เราต้องทำให้วัดน่ารัก น่าอยู่ แต่เป็นไปได้ว่าบางวัดอาจมีพระอยู่ไม่กี่รูป เลยดูแลไม่ไหว โยมก็ต้องช่วยกันคนละไม้ละมือ วัดไม่ได้เป็นของพระ พระมีหน้าที่ดูแลความเรียบร้อยให้โยมได้มาใช้ประโยชน์กัน ทีนี้โยมบางคนไปใช้ประโยชน์อย่างเดียว แต่ไม่ช่วยดูแล ซ่อมแซม บำรุง ดังนั้น ถ้าเห็นวัดสกปรก โยมก็ควรไปช่วยกันทำให้สะอาด ถ้ามันล้าสมัยก็ช่วยกันทำให้ทันสมัย ทีนี้เราก็ดูว่าลูกเขาชอบทำอะไร เช่น ชอบอ่านหนังสือ เราก็อาจจะสร้างห้องสมุดในวัด แต่ไม่ใช่ว่าชอบเกม ก็เอาเกมไปตั้งในวัดนะ (หัวเราะ) นอกจากนี้ก็ลองพูดให้ลูกเห็นประโยชน์ของการเข้าวัด เพราะถ้าเด็กไม่เห็นประโยชน์ เขาก็ไม่รู้จะเข้าวัดไปทำไม   บางคนก็ขยาดวัดไปเลย  เพราะเคยไปแล้ววัดมีแต่เครื่องรางของขลัง พ่อแม่ควรจะทำอย่างไรคะ […]

ความทุกข์ที่มาพร้อมกับ ชีวิตหลังแต่งงาน

ความทุกข์ที่มาพร้อมกับ ชีวิตหลังแต่งงาน บางคนเชื่อว่า ชีวิตหลังแต่งงาน คงจะมีความสุขมาก เหมือนกับการเริ่มต้นชีวิตใหม่ ปัญหาที่เคยมีในชีวิตจะต้องหมดไปอย่างแน่นอน หากแต่งงานไปด้วยความคิดเพ้อฝันเช่นนั้น ก็มีความเป็นไปได้สูงที่จะต้องประสบความล้มเหลวในชีวิตการแต่งงาน ยิ่งเป็นคนที่ไม่มีความสุขและไม่พอใจกับชีวิตที่ผ่านมาเท่าไร ก็จะยิ่งคาดหวังกับการแต่งงานมากเท่านั้น แต่ความจริงไม่หอมหวานเช่นนั้น ลองมาดูกันว่า ปัญหาชีวิตหลังแต่งงาน ที่หลายคนต้องเจอมีอะไรบ้าง     เขาไม่ใจดีเหมือนตอนที่เพิ่งเจอกัน ทางแก้ น่าเสียดายว่า ในตัวมนุษย์นั้นมีกิเลสที่เป็น “ความเบื่อ” อยู่ ซึ่งมีข้อเสียคือ เมื่อคบหากันนานไป ก็จะเริ่มเบื่อและใส่ใจกันน้อยลง ดังนั้นเมื่ออีกฝ่ายมีกิเลสที่เป็นความเบื่ออยู่มาก ความใจดีที่มีให้จึงค่อยๆ ลดน้อยลง จึงถือเป็นเรื่องธรรมดา ส่วนฝ่ายหญิงเองก็ถูกกิเลสเข้าครอบงำเช่นกันจึงปฏิบัติกับเขาเหมือนตอนที่เพิ่งเจอกันไม่ได้ ปัญหาคือ ความเบื่อของทั้งสองคนมีปริมาณไม่เท่ากัน หากฝ่ายชายมีความเบื่อมากกว่า ความใส่ใจของฝ่ายชายก็จะลดลงเร็วกว่า ลหากเราทำสีหน้าไม่พอใจ ใจที่เป็นแง่ลบนั้นก็จะทำลายเสน่ห์ในตัวเราไปเสีย และอาจทำให้เราลุกขึ้นมาเรียกร้องอย่างไม่สมเหตุสมผลว่า “ถึงฉันจะทำตัวไม่เหมือนกับตอนที่เพิ่งเจอกัน แต่เธอควรจะใจดีกับฉันเหมือนตอนนั้นสิ” ฝ่ายชายเองก็ไม่ได้รู้สึกดีต่อฝ่ายหญิงที่มีความรู้สึกแง่ลบเช่นนั้น กิเลสที่เป็นโทสะจึงเกิดขึ้นในใจของฝ่ายชาย และส่งผลให้ทำใจดีกับฝ่ายหญิงไม่ได้ยิ่งกว่าเดิม เมื่อคิดเช่นนี้แล้ว การที่ฝ่ายชายไม่ใจดีด้วย จึงไม่ใช่ความผิดของกิเลสที่เป็นความเบื่อของเขาแต่เพียงอย่างเดียว เพราะสิ่งที่ทำให้เขาเบื่อคือ กิเลสของฝ่ายหญิงที่ไปกระตุ้นกิเลสของเขา จนทำให้ฝ่ายชายใจดีด้วยน้อยลง ความคิดที่ว่า “ถ้าไม่ใจดีด้วย ฉันไม่ยอมนะ” เอง ก็ไม่ใช่ความใจดีเช่นกัน ดังนั้นจึงขอแนะนำให้ฝ่ายหญิงใจดีให้มากขึ้นเพื่อไม่ให้ความใจดีของเราเองสูญหายไป […]

ทศพิธราชธรรม คืออะไร ประกอบด้วยอะไรบ้าง

ทศพิธราชธรรม คืออะไร ประกอบด้วยอะไรบ้าง ทศพิธราชธรรม คือจริยวัตร 10 ประการ ที่พระเจ้าแผ่นดินพึงปฏิบัติ เป็นหลักธรรมประจำพระองค์เพื่อปกครองให้บ้านเมืองและประชาชนสงบสุข ไม่ได้จำเพาะว่าจะต้องเป็นพระเจ้าแผ่นดินถึงจะใช้หลัก 10 ประการนี้ได้เท่านั้น แต่บุคคลธรรมดาที่เป็นผู้บริหารระดับสูงในหลายๆ องค์กรก็ควรใช้ด้วยเช่นเดียวกัน     หลัก 10 ประการของ ทศพิธราชธรรม มีอะไรบ้าง มาดูกัน   “ทานัง” หรือทาน เป็นการให้ปันปัจจัยแห่งชีวิต อะไรเป็นปัจจัยของการดำรงอยู่แห่งชีวิต ก็ให้ปัจจัยเหล่านั้นทั้งในทาง รูปธรรมและทั้งในทางนามธรรม ที่เป็นรูปธรรมก็หมายถึง วัตถุ สิ่งของ, ที่เป็นนามธรรม ก็หมายถึง ความรู้ ความฉลาด ความ สามารถ ล้วนแต่เป็นปัจจัยแห่งชีวิต ต่อเพื่อนมนุษย์ ตรงต่อหน้าที่การงานแห่งความเป็นมนุษย์ ความ ซื่อตรงนี้เหตุให้เกิดความรัก สามัคคี ไว้ใจ วางใจ ซื่อตรง “สีลัง” หรือศีล แปลว่า ภาวะปกติ และเหตุปัจจัย หรือการจัดการที่ทำให้เกิดภาวะปกติ อุปมาเหมือนว่าก้อนหิน ก้อน […]

ผลแห่งกรรม เรื่องลึกลับจากลูกศิษย์ เจน ญาณทิพย์

ผลแห่งกรรม เรื่องลึกลับจากลูกศิษย์ เจน ญาณทิพย์ ใครทำกรรมดี ย่อมได้รับผลดี ใครทำกรรมชั่ว ผลแห่งการกระทำนั้นจะย้อนกลับมาไม่ชาตินี้ ก็ชาติหน้า เหมือนกับเรื่องลึกลับ ที่เล่าจากปากของลูกศิษย์ เจน ญาณทิพย์ ท่านนี้ ลูกศิษย์อาจารย์เจน คนนี้ชื่อว่า “จี๊ด” เธอติดตามอาจารย์เจนไปหลายแห่ง จนมีเรื่องเล่ามาเล่าให้ทุกคนฟัง ซึ่งแต่ละเรื่องจะสะท้อนผลกรรมออกมาในรูปแบบใดบ้าง มาดูกัน     มะเร็ง… มลายด้วยธรรมโอสถ คนที่มาหาอาจารย์เจนมีหลายรูปแบบ ทั้งอกหัก ตกงาน ญาติรังเกียจ ทำแท้ง คดโกง แต่คนที่จี๊ดรู้สึกสงสารมากที่สุดคือ คนที่เจ็บป่วย เมื่อหมดหนทางรักษาก็ไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่ง ใคร ถึงได้มาหาอาจารย์เจน อย่างเช่นพี่ต้น (นามสมมติ) แกเป็นคนอารมณ์ดี ไม่เครียด และมีเรื่องตลกขบขันมาเล่า ให้ฟังเสมอ ที่สำคัญคือแกชอบส่องพระ ถ้าว่างจากการงาน จะต้องไปสำรวจตลาดพระ หากถามว่าเคยนั่งสมาธิปฏิบัติธรรม ใส่บาตรหรือถวายสังฆทานบ้างไหม ตอบได้เลยว่าไม่ มีแต่ นิตยสารพระเครื่องกับแว่นขยายส่องพระเท่านั้นที่พกติดตัวไป ไหนต่อไหน พี่ต้นป่วยเป็นโรคมะเร็งที่ลูกอันฑะ หลังจากนั้น ก็ไปรักษาตัวที่โรงพยาบาลตามคำแนะนำของหมออย่างเคร่งครัด ต้องไปฉายแสงและให้ยาคีโมจนผมร่วงหมดทั้งหัว […]

มหัศจรรย์แห่งหนึ่งนาที วิธีเพิ่มพลังให้กับวันที่หมดไฟ

มหัศจรรย์แห่งหนึ่งนาที วิธีเพิ่มพลังให้กับวันที่หมดไฟ หนึ่งนาที แม้จะเป็นเสี้ยวหนึ่งของเวลาที่แสนจะสั้น แต่มันช่างมีความหมายเสียเหลือเกิน หากคุณใช้มันให้เป็น เชิญทุกคนมาสัมผัสกับความมหัศจรรย์แห่งหนึ่งนาที เพื่อเป็น วิธีเพิ่มพลังให้กับวันที่หมดไฟ กันค่ะ กองเอกสารที่วางเรียงราย รายชื่องานที่ลิสต์ไว้จนเต็มหน้ากระดาษ ปฏิทินที่มีแต่คิวงาน แม้แต่วันหยุดก็มีงาน ถึงสิ่งที่กองเป็นภูเขาเหลากาอยู่เบื้องหน้าจะเป็นงานที่เรารัก แต่พอปริมาณมากจนท่วมท้นก็กลายเป็นสิ่งที่เราชังได้เหมือนกัน     อาจถอนหายใจหลายรอบกว่าจะลงมือ มีความท้อแท้ใจ หรือผลักมันออกไปก่อน มีอารมณ์อยากทำแล้วค่อยลงมือทำ มันยิ่งเป็นการเพิ่มพูนงานขึ้นไปอีก มันเป็นอาการของคนที่กำลังจะหมดไฟ ไม่อยากทำแล้ว มันท้อใจ งานไม่ต่างจากน้ำซึมบ่อทราย ทำไปก็ไม่รู้จักหมดเสียที แต่สิ่งที่จะบอกต่อไปนี้คือ เสี้ยวหนึ่งของเวลาอันสั้นที่สามารถช่วยให้เรามีพลังต่อสู้กับมวลคลื่นของงานเหล่านี้ได้ไม่ยากเลย คุณโทะคิโอะ โกะโด นักเขียนชาวญี่ปุ่น กล่าวไว้ในงานเขียนของเขาที่มีชื่อว่า “โปรดอยู่ในความสนุก” ถึงความมหัศจรรย์ของหนึ่งนาทีไว้ว่า     ขอแค่พยายามต่อ หรือ ขอเวลาตนเองแค่อีก 1 นาที เป็นการบอกตัวเองให้พยายามสู้ต่อไป ซึ่งวิธีนี้มักใช้กันในกลุ่มนักวิ่งมารากอน ขณะที่กำลังหมดแรงวิ่ง แต่ยังไม่ถึงเส้นชัย พวกเขาจะบอกกับตัวเองว่า “ขออีก 1 นาที” แล้วเขาก็พยายามวิ่งต่อไป ด้วยใจที่ตั้งมั่นว่าเราต้องไปต่อ เมื่อคุณเหนื่อยล้าจนจะหมดไฟถึงสุดขีดแล้ว รู้สึกไม่ไหวแล้ว […]

วันปรินิพพานของพระสารีบุตร พระอัครสาวกเบื้องขวาผู้เลิศทางปัญญา

วันปรินิพพานของพระสารีบุตร พระอัครสาวกเบื้องขวา ผู้เลิศทางปัญญา วันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 12 นอกจากเป็นวันลอยกระทงที่คนไทยคุ้นเคยกันเป็นอย่างดีแล้ว ยังเป็น วันปรินิพพานของพระสารีบุตร พระอัครสาวกเบื้องขวา ผู้ได้รับการยกย่องจากพระพุทธเจ้าว่า เป็นผู้เลิศทางปัญญา ที่หาใครเสมอเหมือนมิได้ ในอรรถกถากล่าวว่า พระสารีบุตร พระอัครสาวกเบื้องขวาของพระพุทธเจ้า ดับขันธปรินิพานในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 12   ทูลลาพระพุทธเจ้าเข้านิพพาน เมื่อพระสารีบุตรทราบว่าในอีก 7 วันข้างนอกท่านจะดับขันธปรินิพพาน จึงนึกถึงมารดาบังเกิดเกล้า มารดาของท่านมีบุตรทั้งหมด 7 คน ล้วนบรรลุอรหัตตผล เว้นแต่มารดาผู้ให้กำเนิดเท่านั้นที่ยังไม่มีจิตเลื่อมใสในพระพุทธเจ้า จึงไม่ได้เป็นอริยบุคคล พระสารีบุตรตรวจดูอุปนิสัยของมารดา เห็นว่าสามารถบรรลุได้อย่างน้อยก็เป็นพระโสดาบัน ท่านจึงเข้าเฝ้าทูลลาพระผู้มีพระภาคเจ้าเพื่อกลับไปโปรดมารดาและเข้าพระนิพพาน ณ บ้านนาฬกะ แคว้นมคธ พระสารีบุตรทูลขอขมาพระพุทธเจ้าหากเคยล่วงเกินพระองค์มาทั้งทางกายและวาจา พระผู้มีพระภาคเจ้าไม่เห็นพระสารีบุตรจะล่วงเกินพระองค์ไม่ว่าจะเป็นทางกาย หรือวาจาเลย จึงประทานอนุญาตให้กลับไปดับขันธ์ที่บ้านเกิด พระสารีบุตรมีพระภิกษุรูปอื่นติดตามไปด้วย 500 รูป ด้วยบ้านนาฬกะ อยู่ไกลจากพระเชตวันมาก ต้องใช้เวลาเดินทาง เกือบ 7 วันจึงจะถึง ระหว่างทางพระสารีบุตรก็สงเคราะห์มนุษย์ที่พบระหว่างทางจนกระทั่งถึงบ้านเกิด […]

พระธารณะปริตรคาถา (แปล) สวดแล้วเป็นสิริมงคล

พระธารณะปริตรคาถา นี้เป็นบทสวดสรรเสริญพระพุทธคุณที่รู้จักกันดีในหมู่พระสงฆ์พม่า เชื่อกันว่าหากสวดบทนี้จะเกิดสิริมงคลและคุ้มครองป้องกันภยันตรายแก่ผู้สวดได้

นางสิริมา หญิงงามเมืองแห่งกรุงราชคฤห์

ในสมัยพุทธกาล มีหญิงงามเมืองคนหนึ่งชื่อ นางสิริมา เป็นผู้หญิงที่มีความงดงามมาก ใครปรารถนาจะได้ร่วมอภิรมย์กับนาง จะต้องจ่ายทรัพย์ต่อหนึ่งคืนสูง

ลุงแดงปากเกร็ด จิตอาสา ทำมา 40 ปี โบกให้รถหยุดเคารพธงชาติ

ลุงแดงปากเกร็ด จิตอาสา ทำมา 40 ปี โบกให้รถหยุดเคารพธงชาติ ลุงแดงปากเกร็ด เป็นชายวัย 60 ปี เป็นจิตอาสาโบกรถช่วยงานจราจรบริเวณหน้าโรงเรียนวัดบ่อ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี มานานกว่า 40 ปี     ชายสูงวัยคนนี้ ที่ใครต่างเรียกแกว่า “ลุงแดง” หรือ นายวีระศักดิ์ ปรียงค์ เป็นจิตอาสาช่วยงานจราจรมานานร่วม 40 ปี เป็นที่รักของชาวตลาดท่าน้ำปากเกร็ด ทุกวันตอน 8.00 น. และ 18.00 น. แกจะโบกให้รถหยุดเพื่อเป็นการเคารพธงชาติ ท่ามกลางจราจรที่ติดขัดและคับคั่งในตอนเช้าและเย็น ฮีโร่ที่ออกมาช่วยกู้สถานการณ์ก็คือ ลุงแดง แกจะเป่านกหวีดแล้วโบกรถช่วยงานจราจรที่ติดขัดในช่วงเช้าและเย็น ลุงแดงเผยว่า เป็นจิตอาสามานานกว่า 40 ปี  ด้วยความเต็มใจไม่หวังได้ค่าตอบแทนใด ๆ พอมีบ้างคือน้ำใจจากพ่อค้าแม่ค้าที่นำอาหารมาให้ บางคนก็ให้เป็นเงินไว้ติดตัวเป็นสินน้ำใจ ลุงแดงมีสภาพที่พูดจาไม่ชัดเจนเพราะเป็นผลมาจากการได้รับอุบัติเหตุ เมื่อหายดีแล้วจึงอยากทำความดีเพื่อสังคม สุดท้ายเลือกมาช่วยงานจราจรในบริเวณตรงนี้ เพื่อที่จะได้ไม่มีใครต้องประสบอุบัติเหตุแบบแก ในอุบัติเหตุครั้งนั้นยังสูญเสียน้องชายไปด้วย ซึ่งอุบัติเหตุไม่ได้ให้ผลดีแก่ใคร     […]

เอ ศุภชัย ผู้จัดการดารามือทอง ยกขบวนนักแสดงไปทอดกฐินที่วัดบ้านเกิด

เอ ศุภชัย ผู้จัดการดารามือทอง ยกขบวนนักแสดงไปทอดกฐินที่วัดบ้านเกิด ผู้จัดการนักแสดงและนักปั้นดารามือทอง เอ ศุภชัย ศรีวิจิตร พาดาราในสังกัดไปทำบุญทอดกฐินยังวัดทอนหงส์ จังหวัดนครศรีธรรมราช     เอ ศุภัชย ศรีวิจิตร พร้อมกับทีมดาราในสังกัด ณเดชน์ คูกิมิยะ, ญาญ่า – อุรัสยา เสปอร์บันด์, เจมส์ มาร์, คิมเบอร์ลี แอน โวลเทมัส ดาราในสังกัดคนอื่น ๆ พร้อมด้วยคนสนิทในวงการบันเทิง และครอบครัวร่วมกันทอดกฐินที่วัดทอนหงส์ จังหวัดนครศรีธรรมราช โดยเริ่มจากไหว้พระธาตุนครฯ วัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร ก่อนเพื่อความเป็นสิริมงคล     ยอดกฐินที่ทุกคนช่วยกันทำบุญในครั้งนี้ รวมเป็นเงินทั้งหมด 1,737,307บาท ขออนุโมทนากับคุณเอและทุก ๆ ท่านที่ทำบุญในครั้งนี้ค่ะ     ซีเคร็ตขอเสนอเกร็ดความรู้เกี่ยวกับกฐินคือ อานิสงส์แห่งกฐินทาน เมื่อครั้งพระกัสสปสัมมาสัมพุทธเจ้ามาอุบัติในโลก มีบุรุษเข็ญใจผู้หนึ่ง เขาไร้ญาติพี่น้องและขาดแคลนทรัพย์สินเงินทอง อาศัยเลี้ยงชีพอยู่ในเมืองพาราณสี วันหนึ่งเขาได้ไปหา สิริธรรม มหาเศรษฐีผู้มีทรัพย์ ๘๐ โกฏิ […]

ญาณ ๑๖ บันไดแห่งการบรรลุธรรม

ญาณ ๑๖ บันไดแห่งการบรรลุธรรม – การจะก้าวข้ามห้วงสังสารวัฏไปสู่พระนิพพาน มีเพียงการเจริญวิปัสสนาตามแนวทางของสติปัฏฐานทางเดียวเท่านั้น ต้องเริ่มจากการชำระศีลให้บริสุทธิ์เพื่อเป็นฐานของการเจริญสมถะและวิปัสสนากรรมฐาน ซึ่งสิ่งเหล่านี้จะนำไปสู่การมีปัญญา คือบรรลุพระนิพพานในที่สุด การเจริญกรรมฐานเพื่อให้ถึงพระนิพพานต้องเจริญสติผ่านลำดับวิปัสสนาญาณ ดังนี้ ๑. นามรูปปริจเฉทญาณ หมายถึง ญาณกำหนดแยกนามรูป คือรู้ว่าอะไรเป็นรูป อะไรเป็นนาม เพราะรู้แจ้งชัดซึ่งรูปนาม ๒. นามรูปปัจจัยปริคคหญาณ หมายถึง ญาณรู้ว่ารูปธรรมและนามธรรมทั้งหลายเกิดจากเหตุปัจจัย และเป็นปัจจัยแก่กันและกัน ๓. สัมมสนญาณ หมายถึง ญาณที่เห็นสังขตลักษณะ คือ ความเกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไปของนามรูป และเริ่มเห็นไตรลักษณ์ เห็นตรุณอุทยัพพยญาณหรืออุทยัพพยญาณอย่างอ่อน วิปัสสนูปกิเลสจะเกิดขึ้นได้ในช่วงนี้ ผู้เจริญกรรมฐานถึงขั้นนี้จะกำหนดยกรูปนามขึ้นพิจารณาให้เห็นเป็นอนิจจัง ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ ทนอยู่ไม่ได้ เป็นอนัตตา ไม่ใช่ตัว ไม่ใช่ตน ๔. อุทยัพพยานุปัสสนาญาณ หมายถึง ญาณที่ตามเห็นความเกิดและความดับแห่งนาม เห็นสันตติขาดจนเป็นเหตุทราบชัดว่า สิ่งทั้งปวงมีความเกิดขึ้นแล้วก็ล้วนแต่ต้องดับไปเป็นธรรมดา ๕. ภังคานุปัสสนาญาณ หมายถึง ญาณที่ตามเห็นเฉพาะความดับเด่นขึ้นมาอย่างเดียว อุปาทะคือความเกิดขึ้น และฐิติคือความตั้งอยู่ ก็ยังมีอยู่ แต่ปรากฏไม่ชัดเจน […]

เด็กพระจอมเกล้าฯ จากดอยสูงลงใต้มาหอบฝันใส่ย่ามกลับบ้าน

เด็กวิศวะพระจอมเกล้าฯ จากดอยสูงลงใต้มาหอบฝันใส่ย่ามกลับบ้าน เด็กหนุ่มจากดอยอมก๋อย จังหวัดเชียงใหม่ ลงมาทำความฝัน เพื่อเป็น เด็กวิศวะพระจอมเกล้าฯ ชุมพร  จากเหนือสุดยอดดอยลงมาใต้ ไกลบ้านเกิดเมืองนอน อดลำบาก สู้เพื่อความฝัน สุดท้ายหอบฝันกลับบ้านได้สำเร็จ เฟซบุ๊กรายชื่อ Wanchai Waepiram Kmitl โพสต์รูปถ่ายและข้อความว่า   1 คนกับย่ามที่แม่ทอให้1ใบ หอบความฝัน 1500 กว่ากิโลเมตร จุดประกายด้วยแสงเทียน ความฝันเล็ก ๆ ว่าวันนึงจะประสบความสำเร็จ 1 ปี กับการกลับบ้าน1ครั้ง 1ครั้งเดินทาง35กว่าชั่วโมง ผ่านไป 4 ปี วันนี้ 1 คนย่าม 1 ใบหอบความสำเร็จกลับบ้าน (เด็กดอยคนนึงที่เชื่อว่าความขยัน อดทน พยายาม จะนำไปสู่ความสำเร็จ) #การเดินทางหนึ่งคนกับย่ามหนึ่งใบ   1คนกับย่ามที่แม่ทอให้1ใบ หอบความฝัน 1500 กว่ากิโลเมตร จุดประกายด้วยแสงเทียน ความฝันเล็กๆว่าวันนึงจะประสบความสำเร็จ 1 ปี… Posted […]

ปาฏิหาริย์แห่งความเมตตา

ปาฏิหาริย์แห่งความเมตตา – ฉันเป็นอีกคนหนึ่งที่เชื่อเรื่องเวรกรรมและบาปบุญคุณโทษ บางทีก็เคยอยากเลิกทำความดี เพียงเพราะรู้สึกเหนื่อยจนท้อ ชีวิตก็งั้นๆ สุขน้อย ทุกข์บ่อย ถึงแม้ว่าชีวิตปัจจุบันจะดีบ้าง แย่บ้าง แต่เมื่อย้อนกลับไปคิดถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับตัวเอง เมื่อราว 2 – 3 ปีที่แล้ว ก็รู้สึกว่า ช่างเป็นเรื่องที่น่าอัศจรรย์ใจยิ่งนัก ฉันมีอาชีพเป็นพนักงานบริษัท ซึ่งต้องอยู่ประจำห้างสรรพสินค้าในตัวจังหวัด จึงต้องใช้ชีวิตอยู่ที่ทำงานนานถึง 12 ชั่วโมงต่อวัน ในขณะเดียวกันฉันก็มีภาระรับผิดชอบร่วมกับสามีอีกอย่างหนึ่งคือ ต้องไปช่วยเขาขายของตามตลาดนัด ซึ่งแต่ละวันก็ไม่ซ้ำที่กัน ด้วยเหตุนี้ฉันจึงต้องตื่นนอนตั้งแต่ตีสามตีสี่เพื่อช่วยสามี ก่อนที่จะต้องรีบกุลีกุจอไปทำหน้าที่ของตัวเองต่อ เป็นเช่นนี้เกือบทุกวัน จากความรับผิดชอบทั้งสองอย่าง ถึงแม้ว่าดูเหมือนจะเกินกำลังของตัวเอง แต่ฉันก็พยายามอดทนและไม่ปริปากบ่น หากระบายออกมาผ่านหยาดน้ำตาในทุกค่ำคืน จนกระทั่งคืนหนึ่ง ความเหนื่อยแบบสุด ๆ ที่สั่งสมมาวันแล้ววันเล่าก็เริ่มส่งผลต่อร่างกาย ฉันรู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งตัว เป็นความทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัส ก่อนที่ฉันจะหลับ ไปอย่างโรยราเต็มที หลังจากนั้นก็เกิดความฝันประหลาด ฉันจำได้แม่นยำว่า ในฝันมีชายชราแปลกหน้าคนหนึ่งเดินเข้ามาหาในห้องนอน แกมองมาที่ฉันพร้อมรอยยิ้มที่มีพลังของความเมตตาและสายตาแห่งความอบอุ่น ก่อนหน้าที่ฉันจะตกใจตื่นขึ้นมา แต่สิ่งที่น่าตกใจกว่านั้นก็คือ ความทรมานที่เกิดขึ้นได้หายไปอย่างไม่น่าเป็นไปได้ อย่างไรก็ดีฉันไม่ต้องสงสัยอยู่นานนัก เพราะหลังจากนั้นไม่นานก็มีญาติของฉันคนหนึ่ง ซึ่งเป็นร่างทรงของพ่อปู่ฤๅษีมาเยี่ยมที่บ้านพร้อมกับทักขึ้นมาว่า “บ้านนี้เจ้าที่ดีนะ เป็นชายชราใส่เสื้อสีขาวแบบโบราณ” ปริศนาของชายชราในฝันของฉันจึงถูกเปิดเผยในตอนนั้นเอง ทำให้ฉันขนลุกซู่ขึ้นมาทันที […]

ลาลับแล้ว ศิลปินแห่งชาติ อาจินต์ ปัญจพรรค์ เจ้าของผลงานเรื่องสั้นชุดขุดเหมืองแร่

ลาลับแล้วศิลปินแห่งชาติ  อาจินต์ ปัญจพรรค์ เจ้าของผลงานเรื่องสั้นชุดขุดเหมืองแร่ วงการวรรณกรรมไทย สูญเสียศิลปินแห่งชาติอีกท่าน อาจินต์ ปัญจพรรค์ เจ้าของผลงานอมตะอย่าง เรื่องสั้นชุดขุดเหมืองแร่ หรือที่ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์เรื่อง “มหา’ลัยเหมืองแร่” วงการวรรณกรรมไทย สูญเสียศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ปรมาจารย์ด้านการเขียนเรื่องสั้น อย่าง อาจินต์ ปัญจพรรค์ เจ้าของเรื่องสั้นที่เป็นนำมาประสบการณ์จริงในชีวิตของท่านเองคือ เรื่องสั้นชุดเหมืองแร่ ได้จากพวกเราไปอย่างสงบ เมื่อเวลา 17.44 น. วันที่ 17 พ.ย. สิริอายุ 92 ปี ด้วยท่านผู้สร้างสรรค์ผลงานจรรโลงสังคมไทยไว้มากมาย ไม่ว่าจะเป็นงานเขียนเรื่องสั้น นวนิยาย บรรณาธิการนิตยสาร และเขียนเพลง จึงยกประวัติของตนมาเพื่อให้ทราบถึงเส้นทางชีวิต กว่าจะมาเป็นนักเขียนที่มีผลงานเป็นที่ยอมรับแล้ว และมีชื่อเสียงได้รับการยกย่องจนถึงทุกวันนี้ได้อย่างไร   เด็กหนุ่มนักเขียนแห่งนครปฐม อาจินต์ ปัญจพรรค เกิดเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2470 ที่อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม เป็นบุตรชายของขุนปัญจพรรค์พิบูล (พิบูล ปัญจพรรค์) อดีตนายอำเภอท่ามะกา จังหวัดกาญจนบุรี […]

keyboard_arrow_up