ชญาน์นันท์ สาครสกลพัฒน์ “ธรรมะคือที่พึ่งอันประเสริฐ”

คุณแอน – ชญาน์นันท์ สาครสกลพัฒน์ เรียนจบปริญญาโทมาจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยมหิดล เธอเล่าถึงการเข้าสู่เส้นทางธรรมว่า “แอนเริ่มปฏิบัติธรรมตอนอายุ 18 ตอนนั้นน้องชายทั้งสองคนเข้าร่วมโครงการสามเณรใจเพชรและโครงการสามเณรลูกแก้วที่ยุวพุทธิกสมาคมฯ หลังจากนั้นยุวพุทธฯ ก็จัดให้มีโครงการชวนผู้ปกครองของคนที่เคยบวชเณรมาปฏิบัติธรรมแบบสติปัฏฐาน 4 พองหนอ ยุบหนอ ร่วมกัน คุณแม่ขอให้ไปเป็นเพื่อน ครั้งแรกที่ไปปฏิบัติธรรมไม่ชอบเลย รู้สึกเบื่อ และคิดว่าไม่อยากกลับมาปฏิบัติอีกแล้ว “หลังจบคอร์สครั้งนั้น คุณลุงมณเฑียรซึ่งเป็นประธานโครงการจัดปฏิบัติธรรมของยุวพุทธฯโทร.มาแจ้งคุณแม่ว่า จะมีโครงการปฏิบัติธรรมของผู้หญิง ชื่อโครงการธรรมบุตรี อยากให้แอนช่วยไปเป็นอาสาสมัครดูแลคนที่มาปฏิบัติธรรม ตอนแรกก็แบ่งรับแบ่งสู้ว่าถ้าช่วงนั้นติดออกค่ายของมหาวิทยาลัยคงไปไม่ได้ แต่เผอิญค่ายยกเลิก แอนจึงต้องมาช่วยเป็นอาสาสมัครในโครงการนี้ตามที่เคยบอกไว้” จากที่ได้เข้ามาช่วยงานในคอร์สตลอด 7 วัน ทำให้ทัศนคติต่อการปฏิบัติธรรมของคุณแอนเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น “การได้มาเป็นอาสาสมัครทำให้แอนมองเห็นคุณค่าของตัวเองและอยากปฏิบัติธรรมเข้มข้นมากขึ้น จึงสมัครเข้าคอร์สที่ชื่อว่าเจียระไน เน้นการเดินจงกรม นั่งสมาธิ และกำหนดรู้ในทุก ๆ อิริยาบถ พอได้เรียนกรรมฐานเยอะขึ้น ทำให้รู้ว่าจริง ๆ แล้วธรรมะสามารถเอามาใช้ได้กับทุก ๆ เรื่องในชีวิต “กรรมฐานทำให้แอนมีสติ ใจเย็นขึ้นมาก ช่วยให้เข้าใจตัวเองและคนอื่น รวมทั้งทำให้เกิดปัญญาเข้าใจความรู้สึกของพ่อกับแม่มากขึ้น เช่น ระหว่างที่ปฏิบัติเกิดปวดเมื่อยตามร่างกาย ก็คิดได้ว่าอาการปวดแค่นี้เทียบไม่ได้กับเวลาที่เราดื้อกับพ่อแม่ แล้วทำให้ท่านปวดใจ ตั้งแต่ฝึกกรรมฐานมา ไม่เคยเถียงพ่อแม่อีกเลย […]

ธนพงศ์ จิตชู “ธรรมะ” นำทางชีวิต

หลังเรียนจบสาขาวิทยาศาสตร์การเดินเรือจากศูนย์ฝึกพาณิชย์นาวีได้เพียงไม่กี่ปี คุณแบงก์ – ธนพงศ์ จิตชู ก็เลือกทางเดินชีวิตของตัวเองด้วยการเป็นเจ้าของกิจการขายนาฬิกาทั้งปลีกและส่งที่จังหวัดชลบุรี “ตั้งแต่เด็กจนโต คุณพ่อคุณแม่ปลูกฝังเรื่องการปฏิบัติธรรมให้ผมกับน้องมาตลอด อย่างช่วงปิดเทอม เด็กคนอื่นอาจได้ไปเที่ยวทะเล ไปต่างจังหวัด แต่ผมและน้องสาวไปเข้าคอร์สปฏิบัติธรรม 7 วัน ตอนนั้นผมยังไม่เข้าใจว่าปฏิบัติไปเพื่ออะไร ก็ได้แต่ทำตาม ๆ ไป ทุกครั้งที่ไปวัดตอนนั้นผมไม่ชอบเลย เพราะคุณพ่อปลุกให้ตื่นตั้งแต่ตีสาม ท่านบอกว่าถ้าตื่นเร็วจะได้เจอสิ่งดี ๆ ก่อนคนอื่น “จริง ๆ แล้วผมก็ไม่ได้ต่างจากคนวัยเดียวกันที่อยากไปเที่ยวเล่นเฮฮากับเพื่อนฝูง แต่เพราะรู้ว่าคุณพ่อคุณแม่รักเรามาก ปรารถนาดี อยากให้เราเป็นคนดี ท่านไม่ได้เลี้ยงผมด้วยการหยิบยื่นเงินทองให้ แต่จะสอนให้รู้จักใช้ชีวิตอย่างลูกผู้ชาย ให้แข็งแกร่ง รู้จักความลำบาก ฝึกให้อดทนและยืนได้ด้วยตัวเอง ท่านอยากเลี้ยงผมให้เป็นคนดีมีคุณภาพที่สุดเท่าที่จะทำได้” ต่อมาคุณแม่พาไปกราบและฝากฝังให้บวชกับพระอาจารย์นวลจันทร์ กิตติปัญโญ ณ สถานปฏิบัติธรรมวิวัฏฏะ อำเภอด่านซ้าย จังหวัดเลย เป็นเวลา 3 เดือนครึ่ง เพื่อเรียนรู้การใช้ชีวิตและธรรมะในแบบที่คุณแบงก์เองก็ไม่คาดคิดมาก่อน “ครั้งแรกที่ไปถึงวิวัฏฏะ ผมตกใจมาก เพราะมีแต่ภูเขาหัวโล้นกับพระพุทธรูปองค์ใหญ่ ๆ หนึ่งองค์ ผมอดคิดไม่ได้ว่าแม่ส่งเรามาทำอะไรที่นี่ ตอนนั้นรู้สึกท้อและคิดว่าอย่าว่าแต่สามเดือนครึ่งเลย แค่สามวันยังไม่รู้ว่าจะรอดไหม แต่เมื่อมาถึงที่นี่แล้ว ผมก็ต้องอยู่ให้ได้ […]

เหตุเกิดเพราะอยากช่วยชาติ สนทนาธรรมกับ พระอาจารย์มานพ อุปสโม

มีคำกล่าวว่า “การเมืองเป็นเรื่องของทุกคน” แล้วคนธรรมดาๆ ที่ยามว่างนอกจากจะชอบเข้าวัดแล้วยังชอบเข้าคอร์ส (ปฏิบัติธรรม) อย่างชาว Secret ล่ะ จะสามารถทำอะไรเพื่อชาติบ้านเมืองได้บ้าง… เราควรจะต้องเลือกสีเลือกข้างหรือจะอยู่แบบไร้สังกัดต่อไป ช่วยชาติ พระอาจารย์คะ ในฐานะที่เป็นคนธรรมดาๆ เราจะทำอะไรเพื่อชาติบ้านเมืองได้บ้างคะ ถ้าพูดถึงชาติบ้านเมือง “ความสามัคคี” ต้องมาก่อน ที่จริงสิ่งสำคัญที่สุดสำหรับประเทศชาติคือประชาชน ถ้าประชาชนมีความสุข ประเทศก็แข็งแรงและเข้มแข็ง ถ้าประชาชนมีความทุกข์ ประเทศก็สั่นคลอนอ่อนแอ เพราะฉะนั้นการช่วยชาติวิธีหนึ่งก็คือ การทำให้ตัวเองมีความสุขและสามัคคีกัน ซึ่งการที่บุคคลจะมีความสุขได้นั้นต้องเริ่มต้นด้วยการปฏิบัติธรรม ปฏิบัติธรรมในที่นี้ หมายถึงการเจริญสติเหรอคะ อันนั้นก็ใช่ แต่เราควรหาโอกาสนั่งสมาธิ ดูกายดูจิตเป็นประจำด้วย การนั่งสมาธิคือการทำจิตให้นิ่ง อาจเริ่มจากการสวดมนต์ไหว้พระ แผ่เมตตาก็ได้ ความสามัคคีปรองดองเป็นสิ่งที่คนในชาติทุกคนต้องร่วมกันสร้าง ซึ่งเดี๋ยวนี้อาจสร้างยากกว่าสมัยก่อน ถ้าเป็นเมื่อก่อนการทะเลาะเบาะแว้งมักเป็นเรื่องของตัวบุคคล มีผู้นำไม่กี่คนที่แตกแยก แต่ทุกวันนี้เหตุปัจจัยของบ้านเมืองต่างออกไป ผู้นำที่มีความคิดไม่ลงรอยกัน ต่างฝ่ายต่างพยายามดึงประชาชนมาเป็นฐานเสียง ใช้จำนวนประชาชนในการต่อรองเรียกร้องผลประโยชน์ คนในสังคมจึงแตกแยกกันมาก เพราะฉะนั้นในฐานะประชาชน ขอเพียงเรารับผิดชอบหน้าที่ของตนให้ดี และรักษาความเป็นกลางให้มากๆ ไม่เข้าข้างนั้น ออกข้างนี้ ไม่เข้าไปแก่งแย่งอะไรกับใครทั้งสิ้น สักวันผู้ที่ขัดแย้งกันก็ต้องล้มหายตายจากไป แล้วความมั่นคงของชาติก็จะกลับมาเหมือนเดิม แต่คนที่เขายอมตัวไปเป็นฐานเสียงของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง เขาก็มั่นใจแล้วว่าสิ่งที่เขาทำคือสิ่งที่ถูกต้องนี่คะ คนเลือกเขาก็เลือกตามที่ใจชอบ ซึ่งเลือกแล้วอาจจะไม่สุขก็ได้หรือสิ่งที่คิดว่าถูกอาจไม่ถูกก็ได้ มันไม่แน่นอนและไม่ใช่สุขที่แท้จริง […]

วิธีป้องกันความเหงา สนทนาธรรมกับ พระอาจารย์นวลจันทร์ กิตติปัญโญ

วิธีป้องกัน ความเหงา สนทนาธรรมกับ พระอาจารย์นวลจันทร์ กิตติปัญโญ พระอาจารย์ขา ความเหงา เกิดจากอะไรหรือคะ ความเหงาเกิดจากกิเลสตัวสำคัญคือโมหะ เป็นอวิชชาตัวหนึ่งที่ทำให้คนไม่รู้สึกตัว คนที่มีโมหะประกอบจะมีอาการเหม่อ ๆ เหงา ๆ คิดโน่นคิดนี่ เปล่าเปลี่ยว อ้างว้าง เหมือนเราอยู่คนเดียวในจักรวาล จิตใจจะหดหู่ลง ๆ โดยเฉพาะเวลานั่งดูพระอาทิตย์ตกดิน จิตจะตกไปกับพระอาทิตย์ เพราะมองด้วยความเหม่อ ไม่มีสติ พอมีโมหะแล้ว ตัวอื่น ๆ ก็จะเข้ามาร่วมแจมด้วย เป็นราคะบ้าง โทสะบ้าง ทำให้เกิดความขุ่นใจ คิดโน่นคิดนี่ บางครั้งก็อยากฆ่าตัวตาย เป็นความคิดปน ๆ เข้ามาโดยที่เราไม่รู้ตัว มีคำกล่าวว่า “มนุษย์เป็นสัตว์สังคม” แสดงว่ามนุษย์เกิดมาเพื่อเหงา ต้องอยู่กับกลุ่มกับพวกหรือเปล่าคะ คำกล่าวนี้เป็นศัพท์สมมติเฉย ๆ ว่ามนุษย์ไม่สามารถอยู่คนเดียวได้ ต้องอยู่กับกลุ่มกับพวก เพราะมนุษย์ยังมีกิเลส ยังเป็นผู้ที่มีสัญชาตญาณแห่งความหวาดกลัว จึงไม่สามารถอยู่ด้วยตัวเองได้ กลัว…แต่ไม่รู้ว่ากลัวอะไร รู้แต่ว่ากลัว…“ไม่รู้” จึงกลัว เพราะมีอวิชชาคลุมจิตอยู่ บางครั้งอาจารย์ถามว่า “กลัวความมืดหรือ” ไม่ใช่ “กลัวผีหรือ” […]

เกลียด! เกลียด! เกลียด! เกลียดเรื้อรัง ทำอย่างไรให้หาย

เกลียดเรื้อรัง ทำอย่างไรให้หาย สนทนาธรรมกับ ท่านเปสโลภิกขุ พระอาจารย์คะ ความเกลียดเกิดจากอะไรคะ ส่วนหนึ่งเกิดจากการตั้งจิตไว้ไม่ดี อาตมาเคยปฏิบัติธรรมกับพระอาจารย์ท่านหนึ่งซึ่งยิ้มได้กับทุกเรื่อง คนชมว่าวัดสวย ท่านก็ยิ้ม คนบอกว่าไม่ศรัทธาวัดนี้ ท่านก็ยิ้ม อาตมาสงสัยมากถึงมากที่สุดว่าท่านทำได้ยังไง เรื่องที่เราหงุดหงิด แต่ท่านกลับยิ้มได้ ที่ยิ่งไปกว่านั้นก็คือ ท่านสามารถรักษาอารมณ์แบบนี้ได้ตั้งแต่ตื่นยันหลับเลยทีเดียว เมื่อปฏิบัติธรรมไปนาน ๆ อาตมาจึงพบคำตอบ นั่นก็คือ “การตั้งจิตไว้ดี” ถ้าจิตใจของเราดี ไม่ว่าดีหรือร้ายมากระทบ มันก็ดีทั้งนั้น แต่ถ้าจิตใจของเราไม่ดี ได้ยินหรือเห็นอะไรก็ขวางหูขวางตาไปหมดแม้แต่เรื่องดี ๆ สำหรับคนที่เราไม่รู้จักเป็นการส่วนตัว แต่เรารู้สึกขวางหูขวางตา แสนจะเกลียดสิ่งที่เขาทำ เช่น นักการเมืองที่คดโกง นักธุรกิจที่เอาเปรียบลูกค้า ฯลฯ เราจะเมตตาหรือส่งความปรารถนาดีให้เขาได้อย่างไรกันคะ เมตตานักการเมืองผู้นั้นด้วยการไม่เลือกเขาเข้าไปบริหารบ้านเมืองอีก ส่งความปรารถนาดีให้นักธุรกิจผู้นั้นด้วยการไม่อุดหนุนกิจการของเขา เราไม่ได้ทำสิ่งนี้ด้วยความโกรธหรือเกลียดชัง แต่เราทำเพื่อให้เขาได้เรียนรู้ วันหนึ่งเขาอาจฉุกคิดได้ว่า เอ๊ะ! เราทำอะไรไม่ถูกต้องหรือเปล่า ประชาชนจึงไม่เลือกเรา หรือ เอ๊ะ! เราทำอะไรผิดหรือเปล่า ธุรกิจของเราจึงขาดทุน …ถ้าอย่างนั้นเราอธิษฐานจิตให้คนเหล่านี้สำนึกตัวหรือทำตัวดีขึ้นได้ไหมคะ อธิษฐานให้ตัวเองสำนึกตัวหรือทำตัวดีขึ้น มีโอกาสเป็นไปได้มากกว่า แล้วสำหรับคนที่เราแค้นมาก ๆ เช่น คนที่ฆ่าพ่อแม่ […]

พลังแห่งการให้และแบ่งปัน สุนันทา สมบุญธรรม ประธานกรรมการบริหารธนิยะกรุ๊ป

เบื้องหลังความสำเร็จของธนิยะกรุ๊ป กลุ่มบริษัทผู้พัฒนาอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่แห่งหนึ่งในประเทศไทย ที่ทำธุรกิจทั้งศูนย์การค้า อาคารสำนักงาน ที่อยู่อาศัย โรงแรม และสนามกอล์ฟ คือ คุณ สุนันทา สมบุญธรรม ผู้บริหารหญิงที่มีเคล็ดลับความสำเร็จอยู่ที่ “การให้และแบ่งปัน” “ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ของครอบครัวดิฉันเริ่มจากคุณพ่อช่วยซื้อที่ดินจากคนรู้จักสะสมไว้หลายแปลง ซึ่งในสมัยนั้นราคาไม่สูงมากนัก จากนั้นจึงเริ่มสร้างตึกอพาร์ตเมนต์ที่เพลินจิต แล้วให้ลูก ๆ ทุกคนเข้าไปช่วยงานทุกอย่าง เพื่อให้คุ้นเคยกับการทำงานและช่วยเหลือซึ่งกันและกันในครอบครัว “การที่ดิฉันได้เข้ามาดูแลธุรกิจครอบครัวตั้งแต่ช่วงแรก เนื่องจากน้อง ๆ ทำงานเป็นแพทย์เหมือนกับคุณพ่อคุณแม่ มีเพียงดิฉันคนเดียวที่เลือกเรียนทางด้านบัญชีและต่อปริญญาโทด้านบริหารธุรกิจ ทำให้มีพื้นฐานความรู้มาช่วยดูแลและพัฒนาธุรกิจให้เติบโตต่อไปได้ “หลังจากเรียนจบดิฉันก็สมัครทำงานที่บริษัทอื่น เพราะคุณพ่อคุณแม่สอนว่า ก่อนจะเข้ามาทำงานให้ที่บ้านต้องออกไปหาประสบการณ์จากข้างนอกก่อน เพื่อให้เห็นระบบการทำงานที่แท้จริง “ช่วงแรกที่เข้ามาดูแลบริษัท เริ่มจากการเป็นพนักงาน เพื่อเรียนรู้งานให้รอบด้าน แล้วจึงค่อย ๆ ไต่ขึ้นมาอยู่ในระดับบริหาร ซึ่งใช้เวลาประมาณ 4 – 5 ปี นี่ก็เป็นอีกหนึ่งหลักสำคัญที่คุณพ่อคุณแม่สอนว่า อย่าเข้ามาทำงานโดยรับตำแหน่งเป็นเจ้านายทันที ต้องเข้ามาทำงานตั้งแต่ระดับพนักงาน เพื่อจะได้ใกล้ชิดลูกน้อง รู้เรื่องการเอาใจเขามาใส่ใจเรา มีเมตตา ช่วยเหลือกันและกัน และรู้ว่าพนักงานที่เราต้องดูแลในอนาคตรู้สึกอย่างไร ซึ่งดิฉันก็ได้นำประสบการณ์ตรงนี้มาเป็นหลักบริหารคนอยู่เสมอ “จากประสบการณ์การบริหารธุรกิจมากว่า 30 ปี ปัญหาที่ดิฉันคิดว่าหนักที่สุดคือตอนวิกฤติต้มยำกุ้งในปี พ.ศ. […]

ก้าวต่อไปอย่างไม่หยุดนิ่ง ประธานวงศ์ พรประภา ทายาทรุ่นที่ 3 ของสยามกลการอุตสาหกรรม

การเข้ามารับช่วงในการบริหารธุรกิจที่ดำเนินกิจการมานานกว่า 2 ทศวรรษไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ ประธานวงศ์ พรประภา ผู้บริหารหนุ่มไฟแรงวัย 34 ปี กรรมการผู้จัดการใหญ่ ของบริษัทสยามกลการอุตสาหกรรม จำกัด ผู้แทนจำหน่ายรถฟอร์คลิฟต์และรถเคลื่อนย้ายสินค้าอุตสาหกรรมภายใต้แบรนด์ยูนิแคริเออร์ (UniCarriers) กลับมองว่าเป็นเรื่องท้าทาย และพร้อมขับเคลื่อนให้ธุรกิจก้าวไปแข่งขันในโลกธุรกิจที่มีการเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา “ตอนแรกผมดูแลงานโรงแรม [email protected] ซึ่งเป็นธุรกิจในเครือของครอบครัว ต่อมาคุณพ่อ (คุณพรพินิจ พรประภา) ชวนให้มาดูแลงานที่บริษัทสยามกลการอุตสาหกรรม จำกัด ผมตอบตกลง เพราะอยากได้ประสบการณ์ใหม่ ๆ ธุรกิจนี้แตกต่างจากธุรกิจโรงแรมอย่างสิ้นเชิง เพราะธุรกิจรถฟอร์คลิฟท์เป็นธุรกิจใหญ่ มีบริษัทในเครืออีกหลายบริษัท “ช่วงแรกที่ผมเข้ามาทำงาน ยังไม่ได้เข้ามาดูแลทั้งหมด แต่ค่อย ๆ ดึงส่วนที่คิดว่าตัวเองสามารถทำได้ดีมาก่อน ในขณะเดียวกันก็เรียนรู้ส่วนอื่น ๆ ไปด้วย ทำอย่างนี้อยู่สองปีกว่าจึงมาเป็นกรรมการผู้จัดการใหญ่ ซึ่งตอนนี้ก็ดูแลบริษัทในเครืออีก 4 บริษัทด้วย “ผมเข้ามาเปลี่ยนแปลงบริษัทค่อนข้างเยอะ เรียกว่าเปลี่ยนจนแทบไม่เหมือนเดิมเลย ทั้งการปรับโครงสร้างองค์กรและการปรับแนวคิดของพนักงาน ก็มีแรงกดดันว่าพนักงานจะรับได้ไหม จะเป็นการเปลี่ยนแปลงที่เร็วไปหรือไม่ แต่สุดท้ายผมมองว่ามันเป็นการเปลี่ยนแปลงที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ เพราะเราต้องก้าวไปข้างหน้าและต้องพัฒนาต่อเนื่อง ยิ่งมีการเปิด AEC (ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน) ก็หมายถึงว่าเราไม่ได้แข่งกับบริษัทภายในประเทศไทยอย่างเดียวแล้ว” “ผมยอมรับว่าการปรับโครงสร้างบริษัททำให้สำเร็จภายในครั้งเดียวไม่ได้ ปกติผมเป็นคนใจร้อน […]

เทมเพิล แกรนดิน อัจฉริยะออทิสติกผู้พลิกโฉมวงการปศุสัตว์ของอเมริกา

เทมเพิล แกรนดิน (Temple Grandin) เกิดมาพร้อมกับความมหัศจรรย์ เพราะเธอมีสมองที่คิดเป็นรูปภาพ และมีประสาทสัมผัสที่ตอบสนองต่อสิ่งเร้าอย่างรวดเร็วในทำนองเดียวกับสัตว์ป่า ความสามารถดังกล่าวทำให้เธอเข้าใจพฤติกรรมของสัตว์อย่างที่คนทั่วไปไม่อาจเข้าใจได้ ปัจจุบันเทมเพิลเป็นอาจารย์ด้านสัตววิทยาประจำมหาวิทยาลัยโคโลราโดที่มีลูกศิษย์ลูกหามากมาย เธอเป็นนักเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิของสัตว์ที่มนุษย์นำมาเป็นอาหาร เป็นนักเขียนที่มีผลงานกว่า 20 เล่ม และเป็นผู้ออกแบบไร่ปศุสัตว์ในสหรัฐอเมริกาและแคนาดากว่าร้อยละ 50       เวลาที่เทมเพิลต้องออกแบบสถานที่หรืออุปกรณ์ในปศุสัตว์ เธอเพียงแต่เดินสำรวจไปรอบๆ โดยใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมง เธอก็จะสามารถออกแบบพิมพ์เขียวที่มีอัตราส่วนตรงตามความเป็นจริงในสมอง เธอมองเห็นกระทั่งบรรยากาศโดยรอบ แสงไฟ เงาที่ตกกระทบ และภาพฝูงสัตว์ที่เดินเข้ามาในสถานที่นั้นๆ ราวกับกำลังดูวิดีโอ โดยที่เธอจะกดปุ่มหยุดเมื่อไรก็ได้และเปลี่ยนแปลงมุมมองไปได้เรื่อยๆ ตามความพอใจ อย่างไรก็ตาม ความสามารถที่น่าอิจฉาข้างต้นก็สร้างความทุกข์ให้เธอไม่น้อย อันที่จริงความสามารถดังกล่าวเป็นผลมาจากอาการของโรคออทิสติก (autism) ซึ่งเป็นโรคที่ผู้คนในทศวรรษ 1950 อันเป็นช่วงที่เทมเพิลลืมตาดูโลก ยังไม่เข้าใจนัก ตอนเล็กๆ อาการออทิสติกเป็นปัญหาของพ่อแม่มากกว่าจะเป็นปัญหาของเทมเพิล พ่อแม่ไม่เข้าใจว่าทำไมลูกสาวจึงไม่ยอมให้กอด ไม่ยอมพูด มีทีท่าว่าจำใครไม่ได้ และมักแสดงออกด้วยการกรีดร้อง ที่เป็นเช่นนี้เพราะสมองของเธอไม่ได้คิดผ่านภาษาเหมือนคนทั่วไป เธอไม่มีทักษะด้านอารมณ์ และการสัมผัสก็ทำให้เธอหวาดกลัว         หากจะอธิบายโดยละเอียด เราคงต้องใช้พื้นที่หลายหน้ากระดาษจึงจะอธิบายพฤติกรรมของเทมเพิลได้หมด อันที่จริงเทมเพิลก็เหมือนกับเด็กออทิสติกส่วนใหญ่ที่เกิดมาพร้อมกับบางสิ่งที่หายไปและบางสิ่งที่เพิ่มขึ้นมา ที่จริงแล้วเด็กออทิสติกหลายๆ เคสที่ได้รับการดูแลอย่างถูกต้องจะสามารถพัฒนาความสามารถที่หายไปได้ […]

มารผจญ ตัวการขัดขวางการทำความดีของมนุษย์

มารผจญ ตัวการขัดขวางการทำความดีของมนุษย์ – บทความให้แง่ดี ๆ จากผู้อ่าน ปลายปีที่แล้ว เพื่อนร่วมงานของผมบวชทดแทนคุณพ่อแม่ที่วัดอุโปสถาราม หรือ “วัดโบสถ์” ซึ่งตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำสะแกกรัง ตรงข้ามกับตลาดสดเทศบาลเมืองอุทัยธานี และผมก็เดินทางไปร่วมงานบวชครั้งนั้นด้วย นอกจากความงดงามของวิถีชีวิตแบบชนบทจะทำให้คนเมืองอย่างผมรู้สึกชื่นใจแล้ว ผมยังมีโอกาสได้เห็นภาพจิตรกรรมเก่าแก่ประดับผนังพระอุโบสถ ซึ่งเป็น ภาพพุทธประวัติ ตอนผจญมาร อีกด้วย ภาพดังกล่าวเล่าถึงเรื่องราวเมื่อครั้งพญามารชื่อ วสวัตดี ระดมพรรคพวกเสนามารพร้อมอาวุธมากมาย ยกพลมาหมายจะขู่ให้พระโพธิสัตว์ตกพระทัยและลุกหนีไปจากบัลลังก์ที่ประทับ พระโพธิสัตว์จึงทรงระลึกถึงบารมี 10 ทัศที่ทรงบำเพ็ญมาทุกชาติเป็นเวลาหลายแสนกัป และประทับสงบนิ่งมิได้หวั่นไหว พญามารจึงสั่งให้เสนามารเข้ารุกไล่และระดมซัดสาดสรรพอาวุธเข้าใส่ แต่อาวุธเหล่านั้นกลับกลายเป็นดอกไม้เครื่องสักการบูชาไปทั้งหมด พญามารเห็นดังนั้นก็เข้าไปใช้วาจาข่มขู่ โดยอ้างว่าบัลลังก์นั้นเป็นของตน และได้ยกเสนามารทั้งหลายเป็นพยานยืนยัน แต่พระโพธิสัตว์ยืนยันว่า พระองค์ประทับ ณ บัลลังก์นั้นอยู่ก่อน และทรงอ้างพระแม่ธรณีเป็นพยาน พระแม่ธรณีจึงมาปรากฏกาย คลี่มวยผมแล้วบีบน้ำออกจากมวยผมจนกลายเป็นท้องทะเลท่วมทัพพญามารและเสนามารจนพ่ายแพ้ไปในที่สุด ภาพพุทธประวัติ ตอนผจญมารนี้ให้แรงบันดาลใจในเรื่องความอดทนจนสามารถเอาชนะอุปสรรคได้เป็นอย่างดีทีเดียว เมื่อได้เห็นภาพนี้ ใจผมประหวัดไปถึงเรื่องราวของลูกพี่ลูกน้องคนหนึ่ง เธอเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวที่อยากให้ลูกชายวัยมัธยมปลายรู้จักกับธรรมะ เพราะลูกชายติดเกมและติดเพื่อนมาก เธอกลัวว่าลูกจะเสียคน จึงพยายามหาทางกล่อมเกลาจิตใจลูกด้วยวิธีต่าง ๆ ช่วงปิดเทอม เธอชวนลูกชายไปปฏิบัติธรรมกับเธอได้สำเร็จ สองแม่ลูกเตรียมตัวจะไปปฏิบัติธรรมเป็นม่นั เป็นเหมาะ ฝ่ายแม่เตรียมฝากร้านขายอุปกรณ์ก่อสร้างไว้กับญาติที่ไว้ใจได้ ส่วนลูกชายก็รับปากว่าจะไปเป็นเพื่อนแม่อย่างแน่นอน แต่เย็นวันนั้นเหตุการณ์ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น! […]

อโหสิกรรม…ทำอย่างไรหนอ – สนทนาธรมกับ พระอาจารย์นวลจันทร์ กิตติปัญโญ

อโหสิกรรม …ทำอย่างไรหนอ – สนทนาธรมกับ พระอาจารย์นวลจันทร์ กิตติปัญโญ “เจ็บแค้นเคืองโกรธโทษฉันไย ฉันทำอะไรให้เธอเคืองขุ่น” เคยมีสักช่วงเวลาในชีวิตไหมคะที่รู้สึกว่ากำลังโดนกระทำซ้ำเติมจากบุคคลรอบข้างเหลือเกิน ในทางพุทธเชื่อกันว่า ผู้ที่กระทำเรานั้นมักเป็นผู้ที่มีกรรมเกี่ยวข้องกันมา หรือเป็นเจ้ากรรมนายเวรของเรา ถามใครต่อใครว่าควรจะทำอย่างไร ส่วนใหญ่มักตอบว่าให้ไปขออโหสิกรรมเขาซะ…ฟังแล้วหลายคนอาจจะงง ขออโหสิกรรมคืออะไรกันหนอ…จึงรีบรี่ไปถามพระอาจารย์นวลจันทร์ กิตติปัญโญ เพื่อให้หายข้องใจ การขอ อโหสิกรรม ต่างจากการขอโทษอย่างไรคะ ไม่ต่างกัน ความหมายเหมือนขอโทษนั่นแหละ แต่สาระของคำนี้คือ เมื่อเราพลาดพลั้งทำไม่ดีลงไปและสำนึกได้แล้วจะทำอย่างไรให้อีกฝ่ายเขาให้อภัยหรือยกโทษให้ เราจะต้องกล้ารับผิดชอบต่อการกระทำที่ตัวเองเคยทำมาทั้งหมด ไม่ว่ากับใครที่ไหน ด้วยการแสดงออกทางกาย วาจา หรือจิตอย่างใดอย่างหนึ่ง เพื่อขอขมาบรรดาทุกสรรพสิ่งที่เราได้ล่วงเกินในสังสารวัฏ โดยบอกเขาว่า เราจะไม่ทำผิดอีกแล้ว ขอเป็นชาติสุดท้าย และจะอยู่ในเส้นทางของคุณงามความดีจากนี้เป็นต้นไป คนส่วนมากเวลาเกิดอะไรขึ้นในชีวิต มักคิดว่าเป็นเพราะเจ้ากรรมนายเวร ดังนั้นถ้าเราขออโหสิกรรมเขาแล้ว เท่ากับขอโทษแล้ว ถือว่าจบได้ไหมคะ ก็ต้องลองถามเขาดูนะ อย่ามาถามอาจารย์…สมมุติเราไปตบหน้านาย ข. แล้วมาถามอาจารย์ว่านาย ข.จะยกโทษให้หนูไหม อาจารย์คงตอบให้ไม่ได้หรอก (หัวเราะ) สาระไม่ได้อยู่ที่ว่าเขายกโทษให้หรือไม่ยกโทษให้ สาระคือเราได้ขออโหสิขอโทษเขาแล้ว เราได้ทำในสิ่งที่สมควรทำคือขอขมา คุณธรรมที่เกิดขึ้นในใจบ่งบอกว่าสิ่งที่กระทำล่วงไปนั้นไม่ดี แต่ดันทำไปแล้ว สิ่งที่ทำได้ดีที่สุด ณ ปัจจุบันคือ “ขอโทษ” […]

มด – ณปภัช วัฒนากมลวุฒิ “ธรรมะคือกระจกส่องใจ”

มด – ณปภัช วัฒนากมลวุฒิ “ธรรมะคือกระจกส่องใจ” หลังแจ้งเกิดด้วยการเป็นนักร้องคู่ดูโอวง “โฟร์ – มด” กับค่ายเพลงอาร์เอสเมื่อสิบปีก่อน วันนี้คุณมดเป็นนางเอกซึ่งพิสูจน์ให้เห็นถึงฝีมือทางด้านการแสดง ความสามารถในการทำงานของเธอพัฒนามากขึ้น พร้อม ๆ กับการพัฒนาทางด้านจิตใจด้วยการเปิดรับธรรมะเข้าสู่ชีวิต “ครอบครัวปลูกฝังเรื่องบุญ – บาปมาตั้งแต่เด็ก เพราะปกติคุณแม่เข้าวัดปฏิบัติธรรมเป็นประจำ มดก็จะตามคุณแม่ไปด้วยบ่อย ๆ แต่ได้รู้จักธรรมะอย่างจริงจังเมื่อได้พบกับพระอาจารย์อุเทน เจ้าอาวาสวัดท่าไม้ ท่านเป็นผู้เปิดโลกทางธรรมให้กับเรา เพราะเมื่อก่อนร้อยวันพันปีเวลาฟังพระเทศน์หรือสวดมนต์จะรู้สึกเฉย ๆ แต่ด้วยเหตุผลอะไรก็ไม่รู้ พอได้ฟังท่านสวดกลับชอบ ฟังแล้วรู้สึกสบายใจและสงบ “ปกติจะมีชาวบ้านมาปรับทุกข์กับท่านเป็นประจำ วันหนึ่งท่านเรียกไปนั่งฟังด้วย ได้เห็นคนหลากหลายประเภท ได้ยินได้ฟังเรื่องราวต่าง ๆ มากมาย ท่านหันมาพูดกับเราว่า ‘โยมเห็นอะไรไหม เห็นข้อแตกต่างหรือเปล่า โยมบอกว่าเหนื่อย เจอกับปัญหา แต่สิ่งที่โยมเจอมันไม่ได้ครึ่งหนึ่งของบางคนเลยนะ’ ทำให้มดคิดได้ว่า สิ่งที่เราเจอคิดว่าหนักแล้วแต่คนอื่นหนักกว่าเราเยอะ โลกนี้ไม่ได้มีเราคนเดียวที่เป็นทุกข์ ยังมีอีกหลายคนที่ลำบากกว่าเรา “มดถือว่ามดโชคดีมากที่มีโอกาสได้ทำงานตรงนี้ บางคนทำงานเหนื่อยกว่าเราหลายเท่า แต่ไม่เคยบ่นเลยสักคำ เขายังทำงานต่อไปเพื่อหาเลี้ยงตัวเองและครอบครัว เพราะฉะนั้นเราต้องพอใจในสิ่งที่มีอยู่ อย่าโลภ ปัญหาหรือเรื่องราวต่าง ๆ ที่เข้ามารบกวนจิตใจ บางทีเราต้องปล่อยวางบ้าง” […]

“พรหมวิหาร 4” หลักชีวิตคู่ของคู่รักนักข่าว ปอ – วีรินทร์ทิรา & แซ็ก – ธนินวัฒน์

“พรหมวิหาร 4” หลักชีวิตคู่ของคู่รักนักข่าว ปอ – วีรินทร์ทิรา นาทองบ่อจรัส & แซ็ก – ธนินวัฒน์ พัฒนวีรคุณ “งานที่เรารักทำให้เราได้มาพบกัน แต่การเจอกันครั้งแรกของเราไม่ค่อยประทับใจสักเท่าไหร่ค่ะ” คุณปอ – วีรินทร์ทิรา นาทองบ่อจรัส ผู้ประกาศข่าวสาวสวย เล่าย้อนไปถึงวันที่เธอได้พบกับ คุณแซ็ก – ธนินวัฒน์ พัฒนวีรคุณ ในฐานะนักข่าวสิ่งแวดล้อมรุ่นพี่เป็นครั้งแรก วันนั้นเธอทักเขาก่อน เพราะเป็นผู้ประกาศน้องใหม่ในสถานีโทรทัศน์ ในขณะที่กำลังเรียนมหาวิทยาลัยชั้นปีที่ 2 “ตอนนั้นปอเห็นพี่แซ็กเดินมา จำได้ว่าพี่คนนี้เราเคยเห็นในทีวี ก็เลยยกมือไหว้ทักทาย ‘สวัสดีค่ะ’ พี่แซ็กรับไหว้ ‘สวัสดีครับ’ แล้วเดินไปเลย ไม่พูดคุยทักเราสักนิด ตอนนั้นคิดว่าพี่คนนี้หยิ่งจัง จากนั้นตั้งใจว่าถ้าเจออีกจะไม่ทักแล้ว” แต่พอเจอกันเรื่อย ๆ คุณปอถึงได้รู้ว่าจริง ๆ พี่แซ็กน่ารักและใจดี เพียงแต่เขาเป็นคนขรึมและพูดน้อย พอเรียนจบปริญญาตรีได้พบกันบ่อยขึ้น จึงตัดสินใจคบเป็นแฟนกัน เพราะสัญญากับคุณพ่อว่าเรียนจบแล้วถึงจะมีแฟน หลังจากพิสูจน์ความรักกันมาถึง 9 ปี ก็ถึงวันที่คุณแซ็กรู้สึกว่ามีความมั่นคงพร้อมที่จะดูแลเธอตลอดไป “ช่วงเวลา 9 ปีเป็นเวลาที่เราได้เรียนรู้กันและกัน […]

“จากตาย” เรื่องที่ไม่มีใครในโลกหนีพ้น โดย พระอาจารย์นวลจันทร์ กิตติปัญโญ

Secret สนทนาถึงเรื่อง “จากตาย” กับพระอาจารย์นวลจันทร์ กิตติปัญโญ ได้แง่คิดเตือนสติมากมายดังนี้ค่ะ คำกล่าวที่ว่า “จิตดวงสุดท้ายไม่ควรเข้าไปรบกวน” เป็นเรื่องจริงหรือไม่คะ แล้วถ้าคนที่เรารักกำลังจะจากไป แต่ทุกคนในบ้านยังคงทำหน้าที่ของตัวตามปกติ เช่น ไปเรียน ไปทำงาน และถ้าวินาทีสุดท้ายไม่มีใครอยู่กับเขา แบบนี้จะถือว่าเห็นแก่ตัวหรือเปล่าคะ เวลาใครจะจากไป เราควรปล่อยให้เขาได้อยู่ส่วนตัว มีบรรยากาศสงบ ๆ ตามสมควร เพราะจิตทุกดวงมีความสามารถในการช่วยตัวเองได้อยู่แล้ว ยิ่งถ้าเป็นชาวพุทธ เราคงเคยได้ยินได้ฟังคำสอนการปฏิบัติมาบ้าง ส่วนใหญ่มีร่องจิตกันมาอยู่แล้ว ถ้าเราพูดมากไป เขาจะรำคาญเปล่า ๆ ถ้ามั่นใจว่าเราทำดีที่สุดแล้วก็ไม่ต้องคร่ำครวญ เพราะการคร่ำครวญทำให้ใจเขาพลอยเศร้าหมองไปด้วย ลึก ๆ เรารู้คำตอบในใจอยู่แล้วว่าเราทำดีพอแล้วหรือยัง ไม่ต้องไปแคร์ความคิดคนภายนอกว่าจะคิดอย่างไร หันมาเช็กที่ใจของเราเองดีกว่า พระอาจารย์คิดอย่างไรกับคำพูดที่ว่า “สิ่งที่เจ็บกว่าการจากลาคือการจากทั้งที่ยังไม่ได้ลา” ก็ลาสิ…ลาเลย เจอใครก็บอก “ลาแล้วนะ ซาโยนาระ” (หัวเราะ) ไม่อย่างนั้นจะมาเสียดายทีหลังว่าไม่ได้ลา อาจารย์ไม่ได้พูดเล่นนะ เราทุกคนควรลากันให้เป็นปกติในชีวิตประจำวัน คนส่วนใหญ่มองว่าการพูดเรื่องการจากลาไม่เป็นมงคล ทั้งที่บางทีจากกันวันนี้ ยังไม่รู้ว่าจะได้กลับมาเจอกันหรือเปล่า เช่น ไปทำงาน ต้องฟันฝ่ามาก ขึ้นทางด่วนเจอรถปาดไปมา ระหว่างทำงานเจอเพื่อนร่วมงานร้อยแปด ทะเลาะกันตีกันจนบาดเจ็บ ขับรถกลับบ้านเจอรถจี้ตูด…ออกจากบ้านทีเหมือนออกสงคราม […]

ฮายาโอะ มิยาซากิ นักสร้างภาพยนตร์แอนิเมชั่นผู้ขโมยหัวใจคนทั่วโลก

ชื่อของ ฮายาโอะ มิยาซากิ (Hayao Miyazaki) ไม‹่ได้ปŒระทับอยู่บ‹นผลงานในลักษณะเดียวกับงานของวอลท์  ดิสนีย์  ทว่าจากการเสพผลงานทางวัฒนธรรมของญี่ปุ่น† คนไทยหลายๆ คนจึงเติบโตมาพร้ŒอมความคุŒ้นเคยกับผลงานของมิยาซากิโดยไม่‹รูŒ้ตัว ผู้ชมชาวไทยอาจเคยตกหลุมรักความเรียบง่ายและน่ารักของ โตโตโร่เพื่อนรัก หลายคนแม้ไม่กล้ากลับไปดู สุสานหิ่งห้อย ซ้ำเป็นรอบที่สอง แต่จะไม่มีวันลืมความสะเทือนใจที่ได้จากภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นอันขาด ในขณะที่หลายๆ คนเลือกที่จะดูภาพยนตร์แอนิเมชั่นดีกรีออสการ์ประจำปี 2001 เรื่อง มิติวิญญาณมหัศจรรย์ (Spirited Away) ทุกครั้งเมื่อต้องการแรงบันดาลใจ ฮายาโอะ มิยาซากิ เป็นทั้งนักวาดการ์ตูน ผู้กำกับ ผู้เขียนบท และผู้สร้างภาพยนตร์แอนิเมชั่นที่มีชื่อเสียงที่สุดคนหนึ่งของโลก เขาเกิดเมื่อวันที่ 5 มกราคม ค.ศ.1941 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น       ฮายาโอะใฝ่ฝันอยากจะเป็นผู้ผลิตภาพยนตร์แอนิเมชั่นหลังจากได้ชม ตำนานนางงูขาว ภาพยนตร์แอนิเมชั่นสีขนาดยาวเรื่องแรกของญี่ปุ่น ผลงานกำกับของ ไทจิ ยะบุชิตะ ซึ่งแม้ว่าจะเป็นการชมในโรงภาพยนตร์ชั้นสามราคาถูก หนำซ้ำภาพที่ฉายก็ไม่ลื่นไหลมากนัก แต่เมื่อดูจบ ฮายาโอะก็ถูกพลังความรักอันบริสุทธิ์ของตัวละครขโมยหัวใจไปทั้งดวง หลังเรียนจบจากคณะเศรษฐศาสตร์และรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยกาคุฉุอิน (Gakushuin University) […]

ที่ใดมีรัก ที่นั่นมีทางพ้นทุกข์ โดย พระอาจารย์นวลจันทร์ กิตติปัญโญ

ขึ้นชื่อว่า “ความรัก” น้อยคนที่จะกล้าปฏิเสธว่า ไม่ต้องการรับรัก หรือไม่เคยมอบความรักให้แก่ใคร เพราะความสุขจากความรักนั้นช่างหอมหวาน ในขณะเดียวกันความทุกข์ที่เกิดจากความรักก็สุดแสนทรมานเช่นกัน เมื่อความรักเป็นดั่งดาบสองคมเช่นนี้ พุทธศาสนาจะมีวิธีการจัดการกับความรักอย่างไร พ้นทุกข์ พระอาจารย์คะ พระพุทธศาสนาให้ความสำคัญกับความรักไหมคะ ให้ความสำคัญสิ พุทธศาสนาเป็นศาสนาแห่งความรักที่บริสุทธิ์เชียวละ ความรักที่บริสุทธิ์ในที่นี้คือการให้ พระพุทธเจ้าทรงให้ในสิ่งที่ดีที่สุดแก่มนุษย์ เป็นการให้เพียงฝ่ายเดียว ให้โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน แม้กระทั่งคำขอบคุณหรือความรักตอบ สิ่งที่ดีที่สุดที่พระพุทธเจ้าทรงมอบให้มนุษย์ทุกคนไม่ใช่ทรัพย์สมบัติหรือแก้วแหวนเงินทองใดๆ แต่ ท่านทรงให้ในสิ่งที่มนุษย์พึงได้รับเมื่อเกิดมาชาติหนึ่ง นั่นคือ การหลุดพ้นจากวัฏสงสาร การเวียนว่ายตายเกิด ท่านปรารถนาให้เราพ้นทุกข์เข้าสู่นิพพาน ซึ่งจะทำให้มนุษย์เกิดปัญญา ตื่น เบิกบาน มีอิสระ ปล่อยวาง ปลอดโปร่ง โล่ง เบาสบาย ไม่เวียนวน ไม่มีทุกข์ และได้สัมผัสถึงความสงบร่มเย็น ในสังคมปัจจุบันมีข่าวฆาตกรรมหรือคดีความสืบเนื่องจากความรักฉันท์หนุ่มสาวมากมาย พระอาจารย์มีข้อคิดเตือนใจอย่างไรบ้างคะ คดีความต่างๆ โดยมากเกิดขึ้นเพราะคนส่วนใหญ่มีเจตนาในการมอบความรักในวงจำกัด เป็นต้นว่า ความสุขของเขาคนนั้นจะต้องเกิดจากฉันเท่านั้น ห้ามเกิดจากคนอื่น อย่างนี้เรียกว่าเป็นความรักที่มีราคะมาเจือปน มีอกุศล มีความเป็นเจ้าของ ยึดครองถือครอง หวงแหน ยึดมั่นถือมั่นให้เป็นของเรา พอเห็นเขาไปควงกับคนอื่นก็ทนไม่ได้ เพราะความสุขนั้นไม่ได้เกิดจากฉัน แต่ในทางพุทธศาสนา ความรักที่มีอานุภาพมากเกิดประโยชน์สูงสุดคือ ความรักอย่างมีเมตตา […]

เลโอนาร์โด ดิคาปริโอ พระเอกหัวใจสีเขียว

เลโอนาร์โด ดิคาปริโอ (Leonardo DiCaprio) อาจไม่ใช่ซูเปอร์สตาร์ที่ทุกคนกรี๊ด แต่สำหรับคนวัยสามสิบปลายๆ ถึงสี่สิบต้นๆ แน่นอนเหลือเกินว่าเขาคือส่วนหนึ่งของความทรงจำที่กระจ่างและสดใส เลโอแจ้งเกิดในวงการอย่างเต็มตัวในเวลาเดียวกับที่วัยรุ่นยุคนั้นกำลังเลือกเส้นทางอนาคต ต่อมาเขาประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่ในเวลาเดียวกับที่หลายๆ คนเพิ่งก้าวเข้าสู่โลกของการทำงาน จึงไม่แปลกที่เขาจะเป็นไอดอลที่หนุ่มสาวยุคนั้นอยากดำเนินรอยตาม และน่าดีใจที่เล่ห์มายาของฮอลลีว้ดู ทำอะไรนักแสดงคนนี้ไม่ได้ นอกจากจะทำให้เขาเปล่งประกายมากยิ่งขึ้น เลโอเข้าวงการตั้งแต่อายุเพียง 5 ขวบจากการถ่ายโฆษณาสินค้าสำหรับเด็ก เขารับบทบาทในซิตคอมเบาสมอง และเคยแสดงภาพยนตร์แนวครอบครัวหลายเรื่อง ก่อนจะได้รับการคัดเลือกโดยตรงจาก โรเบิร์ต เดอ นีโร ดาราใหญ่ของวงการให้แสดงร่วมกับเขาในภาพยนตร์เรื่อง This Boy’s Life ภาพยนตร์เรื่องนี้นับเป็นจุดเปลี่ยนที่สำคัญในชีวิตของเลโอ ทว่าภาพยนตร์ที่แจ้งเกิดให้เขาอย่างเต็มตัวก็คือ บทบาทของเด็กที่มีอาการผิดปกติทางสมองในเรื่อง What’s Eating Gilbert Grape (ปี 1993)           เชื่อเหลือเกินว่าสาวไทยเมื่อหลายสิบปีที่แล้วจำนวนไม่น้อยน่าจะเหมือนสาวน้อยสาวใหญ่ในหลายประเทศ ที่เสาะหาโปสเตอร์โรเมโอเลโอมาแปะบนฝาผนังห้องนอนหลังจากได้ชมเรื่อง Romeo + Juliet (ปี 1996) (ในขณะเดียวกัน ถ้าเปิดเข้าไปดูห้องนอนของหนุ่มๆ ยุคนั้น ก็ไม่แปลกที่จะได้เจอโปสเตอร์ของแคลร์ เดนส์ ที่รับบทจูเลียตในเรื่องนี้) […]

20 ภาพบันดาลใจ ที่จะทำให้คุณไม่หมดศรัทธาในเพื่อนมนุษย์

การทำสิ่งดี ๆ ให้ผู้อื่นเพียงเพื่อให้อีกฝ่ายรู้สึกดี แจมกับนักดนตรีเปิดหมวกริมถนน เก็บขยะ หรือช่วยเหลือคนโดยไม่ลังเล การกระทำเหล่านี้มาจากความเมตตากรุณาและความมีน้ำใจของเพื่อนมนุษย์ร่วมโลก ภาพบันดาลใจ ต่อไปนี้คือ ภาพบันดาลใจที่ดูแล้วชุ่มชื่นหัวใจ และไม่สิ้นศรัทธาในเพื่อนมนุษย์   1. “เด็กหนุ่มคนนี้พยายามผูกไทแต่ล้มเหลวตลอด ผู้โดยสารที่อยู่ใกล้ ๆ ก็เลยเสนอตัวเข้าช่วย”   2. “ฉันอาศัยอยู่ในโบลิเวีย และทุกเช้าผู้หญิงคนนี้จะนำอาหารมาให้สุนัขจรจัดในสวนสาธารณะ”   3. “เช้านี้ฝนตกในเมืองนาระ ประเทศญี่ปุ่น ฉันเห็นเด็กคนนี้กางร่มให้กวางด้วย เล่นเอาใจฉันอ่อนยวบ”   4. คุณหมอผ่าตัดหัวใจพยายามปลอบโยนเด็กหญิงวัย 2 ขวบที่กำลังร้องไห้โยเยโดยเปิดการ์ตูนให้ดู ก่อนที่เธอจะเข้ารับการผ่าตัด   5. “นี่คือมิสเตอร์เรนโฟร เขาเป็นพนักงานขับรถบัสโรงเรียนให้ผม 8 ปี ตั้งแต่ผมอยู่เกรด 5 จนถึงตอนนี้ เขาขับรถให้พี่น้องของผมทุกคนมาตลอด 20 ปีและเขาเป็นคนที่มีจิตใจงดงามมาก เขากำลังจะเกษียณและผมกำลังจะเรียนจบ วันนี้ผมบอกเขาว่าผมรักเขาและเราร่ำลากันเป็นครั้งสุดท้าย”   6. คุณครูแจกอาหารเช้าให้นักเรียนก่อนเข้าห้องสอบ   7. “บอลจบแล้วแต่แฟนบอลทีมชาติญี่ปุ่นก็ยังไม่ไปไหน อยู่รอเก็บขยะและทำความสะอาดอัฒจันทร์”   […]

โมนีค ฟาน เดอ ฟอร์ส ปาฏิหาริย์นักกีฬาพิการกลับมาเดินได้อีกครั้ง

โมนีค ฟาน เดอ ฟอร์ส (Monique van der Vorst) เป็นนักกีฬาจักรยานมือหมุนที่เก่งที่สุดคนหนึ่งของโลก เธอเป็นเจ้าของสองเหรียญเงินพาราลิมปิกที่ปักกิ่งในปี 2008 เป็นแชมป์โลกสามสมัย แชมป์ยุโรปหกสมัย และเป็นนักกีฬาหญิงคนแรกที่ได้เข้าร่วมการแข่งขันรายการไอรอนแมนหรือคนเหล็ก 2009 และเป็นผู้คว้าแชมป์โดยทำสถิติใหม่คือ 11 ชั่วโมง 10 นาที 38 วินาที ฯลฯ (ไอรอนแมนเป็นการแข่งขันที่ว่ากันว่าโหดที่สุดสำหรับคนที่มีร่างกายปกติ ผู้เข้าแข่งขันจะต้องแข่งไตรกรีฑาคือ ว่ายน้ำ ขี่จักรยาน และวิ่งมาราธอน) อันที่จริงโมนีคไม่ได้พิการมาตั้งแต่เกิด เธอเติบโตขึ้นโดยมีร่างกายเหมือนเด็กปกติทั่วไปในหมู่บ้านเนียวเวอร์เคิร์ก อาน เดอ อิสเซล ใกล้กับเมืองรอทเทอร์ดาม ประเทศเนเธอร์แลนด์ โมนีคเป็นเด็กที่ชอบเล่นกีฬามากและเล่นได้ดีทุกประเภท อย่างไรก็ตาม ตอนอายุ 13 จู่ๆ โมนีคก็มีปัญหาเกี่ยวกับการเดิน แพทย์วินิจฉัยว่าเธอเป็นโรคเกี่ยวกับเส้นเอ็น และได้ทำการผ่าตัดกระดูกออกส่วนหนึ่ง หลังผ่าตัดเธอก็กลับมาเดินได้ตามปกติ ทว่าไม่นาน ปัญหาที่เลวร้ายกว่าเดิมก็ตามมา แพทย์ตรวจพบว่าโมนีคเป็นโรคกล้ามเนื้อลีบ (Dystrophy) ซึ่งนอกจากจะทำลายเซลล์ประสาทและสร้างความเจ็บปวดให้อย่างมากแล้ว ขาข้างซ้ายของเธอก็ยังบวมคั่งด้วยของเหลว โมนีคต้องเข้าศูนย์กายภาพบำบัดเพื่อฝึกเดินใหม่ ทว่าหลังจากสู้กับโรคนี้นานสองปี เธอก็ไม่สามารถใช้ขาทั้งสองข้างได้อีกต่อไป และต้องเปลี่ยนมานั่งรถเข็น   […]

keyboard_arrow_up