อุบายในการ ทำสมาธิ โดย พระอาจารย์ชานนท์ ชยนนฺโท

อุบายในการ ทำสมาธิ โดย พระอาจารย์ชานนท์ ชยนนฺโท เมื่อนั่งสมาธิจนจิตสงบ ให้เข้าไปกำหนดดูและพิจารณาร่างกายเวลาจิตสงบแล้ว ก็พุทโธบ้าง พิจารณาบ้าง (แต่ถ้าเราจะให้จิตสงบอย่างเดียวก็ไม่ต้องพิจารณา) พอสงบก็เริ่มพิจารณา หรือบางทีมันฟุ้งซ่านไม่สงบก็พิจารณาไปได้โดยอาศัยปัญญาอบรมสมาธิ พิจารณาอยู่ในกายไปตลอด เมื่อจิตสงบได้แล้วจะละเอียด จะเห็นชัดขึ้น การกำหนดอยู่ในกายเป็นการฝึกสมาธิอย่างหนึ่ง เรียกว่ากายานุปัสสนา หรือกายคตาสติ มีสติอยู่กับกายก็เกิดความสงบได้ มีสติอยู่กับลมหายใจก็เกิดความสงบได้ ทำสมาธิและปัญญาพร้อมกัน คือการเข้าไปกำหนดรู้กายและพิจารณากายพร้อมกัน ลองฝึกอย่างนี้ก็ใช้ได้ หรือเวลานั่งสมาธิให้สงบอย่างเดียวก็คือหายใจกำหนดพุทโธ ถ้าพุทโธห่างมันไม่สงบ ก็ให้กำหนดพุทโธถี่ ๆ ไม่คิดเรื่องอื่น ให้นึกในใจว่า พุทโธ ๆๆ อยู่ในจิตเรา อยู่ในกายเรา อย่าให้จิตแวบออกไป พอจิตจะแวบออกไปให้ดึงมาที่พุทโธ ๆ ไม่นานก็สงบ นี่เป็นอุบายสำหรับจิตพยศ เปรียบได้เหมือนกับเราฝึกม้าพยศ เมื่อไม่เชื่องก็ต้องหวดต้องตี จิตของเราก็เหมือนฝึกม้า ต้องเอาพุทโธเข้าไปตีบ่อย ๆ เอาพุทโธไปแนบ เราคิดแต่พุทโธแล้วจิตจะไปคิดเรื่องอื่นได้อย่างไร พอจิตจะไปโน่นไปนี่ ดึงมันมาพุทโธถี่ ๆ สมมติจิตจะไปอเมริกานี่เราดึงมาพุทโธถี่ ๆ พอรู้สึกว่าจิตสงบแล้วเราก็หายใจเข้า พุท หายใจออก โธ ไปตามปกติ […]

เชฟมิชลิน นากามิชิ ฮิโรชิ ผู้ใช้อาหารเปลี่ยนเมือง

เชฟมิชลิน นากามิชิ ฮิโรชิ ผู้ใช้อาหารเปลี่ยนเมือง 1 เมื่อไม่นานมานี้มีการประกาศผลรางวัลร้านอาหารในประเทศไทยที่ได้รับดาวมิชลิน มีร้านอาหาร 17 ร้านที่ได้รับรางวัลนี้ไป มีเพียง 3 ร้าน ที่ ได้รางวัล 2 ดาว ส่วนระดับสูงสุดคือ มิชลินสตาร์ 3 ดาวนั้น ยังไม่มีร้านอาหารใดได้รับคัดเลือกในปีนี้ 2 ระดับของมิชลินสตาร์นั้นแบ่งเป็น 3 ระดับด้วยกัน ได้แก่ 1 ดาว หมายถึง ร้านที่รสชาติเยี่ยมที่สุดในร้านอาหารประเภทเดียวกัน 2 ดาว หมายถึง ร้านที่อร่อยคุ้มค่าจนควรแวะไปชิม แม้จะเป็นการออกนอกเส้นทางก็ตาม ส่วน 3 ดาวนั้น หมายถึง ไม่ว่าไกลเพียงใดก็ควรหาโอกาสไปรับประทานให้ได้ 3 ในญี่ปุ่นมีร้านอาหารฝรั่งเศสเพียง 3 ร้านเท่านั้นที่ได้มิชลินสตาร์สามดาว หนึ่งในนั้นคือ ร้าน Molìẽre ของเชฟ นากามิชิ ฮิโรชิ (Hiroshi Nakamichi) ในเมืองซัปโปะโระ ภูมิภาคฮอกไกโด 4 […]

True story : เมื่อ ความตาย อยู่ตรงหน้า

True story : เมื่อ ความตาย อยู่ตรงหน้า เสียงโหวกเหวกโวยวายแม้ฟังไม่ได้ศัพท์ แต่กลับกระชากผมให้ตื่นขึ้นมาจากภวังค์หลับใหล ยังไม่ทันได้ตั้งสติใดๆ รถที่นั่งก็พุ่งเข้าชนตอสะพานอย่างจัง เสียงดังโครมเพียงแค่อึดใจ แล้วทุกอย่างก็เงียบงัน 1 ผมและ กบ (นิมิตร จิตรานนท์) เพื่อนสนิท เดินทางด้วยเครื่องบินจากกรุงเทพฯมาถึงเมืองกัลกัตตา ประเทศอินเดีย เมื่อคืนนี้ ตามแผนที่วางไว้เราต้องต่อรถไปยังพุทธคยาเพื่อถ่ายทํารายการสารคดีเกี่ยวกับสังเวชนียสถานในอินเดียเป็นเวลา 11 วัน สาเหตุที่ต้องบินมาลงที่นี่ก่อนเพราะเราเลือกเดินทางในวันที่ไม่มีเที่ยวบินตรงไปพุทธคยา 2 เมื่อถึงสนามบินเมืองกัลกัตตาก็เป็นเวลาตีหนึ่งแล้ว รถเช่าที่เอเจนซี่หาไว้ให้ก็มารออยู่แล้วเช่นกัน คนขับรถและผู้ช่วยคนขับบอกว่า ต้องออกเดินทางทันทีเพื่อจะไปถึงพุทธคยาในตอนเช้า คนขับรถยืนยันเป็นมั่นเหมาะว่าเขาพร้อมทํางานเพราะพักผ่อนมาเต็มที่แล้ว เราสองคนจึงตกลงออกเดินทางทันที 3 สองข้างทางที่รถแล่นไปมีแต่ความมืด มองไม่เห็นวิวทิวทัศน์ใด ๆ เราสองคนจึงนั่งแบบหลับ ๆ ตื่น ๆ ไปตลอดทาง รู้สึกตัวครั้งหนึ่งประมาณตีสาม เพราะคนขับรถแวะพักรถที่ปั๊มน้ํามันเก่า ๆ สักพักแล้วก็ออกเดินทางต่อ ประมาณเจ็ดโมงเช้า ผมสะดุ้งตื่น เพราะได้ยินเสียงของผู้ช่วยคนขับโวยวาย เมื่อลืมตาเต็มตื่นก็เห็นด้านหน้ารถพุ่งชนตอสะพานอย่างจัง ในเสี้ยววินาทีนั้น ร่างของผมเหมือนถูกผลักให้หลุดออกจากเบาะ แต่แล้วก็โดนกระชากกลับมาอยู่ที่เดิม เพราะเข็มขัดนิรภัยที่คาดไว้ดึงรั้งกลับมา ผมเจ็บแปลบบริเวณท้องที่รัดเข็มขัดนิรภัยไว้ หันไปมองข้าง […]

“เพราะมีสติ งานจึงสตรอง” โศรดา ศรประสิทธิ์

“เพราะมีสติ งานจึงสตรอง” โศรดา ศรประสิทธิ์ ด้วย เพราะมีสติ ภายในระยะเวลาไม่ถึงสิบปี คุณ โศรดา ศรประสิทธิ์ คือผู้นำที่ทำให้บริษัทบริลเลียน แอนด์ มิลเลียน จำกัด ประสบความสำเร็จในธุรกิจการให้บริการการสื่อสารออนไลน์ทั้งในประเทศไทยและภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ก่อนจะมาถึงวันนี้ เธอเล่าถึงจุดเริ่มต้นในอาชีพการงานให้ฟังว่า “เป็นคนชอบงานด้านบริการ หลังเรียนจบเราก็มองว่าแอร์โฮสเตสตอบโจทย์ตรงนี้ และทำให้เราเรียนรู้โลกกว้าง ตอนอายุ 20 มันคือความฝันที่เราอยากทำ แล้วก็ได้ทำ เนื่องจากเราเป็นคนที่วางแผนอนาคตทุก 5 ปี พอเป็นแอร์โฮสเตสครบ 5 ปีก็มองถึงงานที่จะทำต่อไป จึงตัดสินใจลาออกไปเรียนต่อด้านการตลาดที่ต่างประเทศ” หลังจากเรียนจบเธอมีโอกาสทำงานด้านการตลาดที่บริษัทบัตรเครดิตใหญ่สองแห่งก่อนจะลาออกมาเปิดบริษัทเอเจนซี่ของตัวเอง “เราเป็นเอเจนซี่โฆษณาออนไลน์และกิจกรรมทางการตลาดทุกประเภททั้งในประเทศและภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ หลังจากเปิดบริษัทไปได้ 2 ปี พนักงานบัญชีซึ่งเราจ้างแบบฟรีแลนซ์มาทำให้มีปัญหาชีวิตส่วนตัว วันหนึ่งเขาหายตัวไปโดยไม่มีใครสามารถติดต่อได้ ปรากฏว่าเอกสารทางภาษีทั้งหมดที่อยู่ที่เขาจึงหายไปด้วย ตอนนั้นท้อมาก หมดกำลังใจไปชั่วขณะหนึ่ง กังวลว่าต้องทำอย่างไร ก็พยายามคิดบวกว่าปัญหาทุกอย่างแก้ได้ สุดท้ายก็มีคนแนะนำให้รู้จักกับคนทำบัญชีที่เก่งมาก แล้วก็กลายเป็นว่าเราได้ทีมที่เก่งไปเลย ทำงานกันมาจนบริษัทก้าวหน้าถึงทุกวันนี้ ทำให้เห็นว่าจุดที่แย่ที่สุดบางครั้งอาจเปลี่ยนเป็นจุดที่ดีที่สุดก็ได้ “เมื่อบริษัทขยายใหญ่ขึ้น ปัญหาก็ไม่ได้มีเพียงเท่านี้ ครั้งหนึ่งเราเคยใช้บริการฟรีแลนซ์ พอใกล้วันส่งงาน เขาหนี เราแก้ปัญหาโดยการบอกพนักงานตามตรงว่าฟรีแลนซ์ทิ้งงาน ทุกคนก็พร้อมใจกันกลับไปเอาเสื้อผ้าแล้วมานอนที่บริษัทเพื่อทำงานที่ฟรีแลนซ์ทิ้งไว้ให้เสร็จทันส่งลูกค้า สุดท้ายก็ผ่านไปได้ด้วยดี […]

บริษัทผลิตชอล์กญี่ปุ่น ที่สร้างความสุข “สูงสุด” ให้พนักงาน

บริษัทผลิตชอล์กญี่ปุ่น ที่สร้างความสุข “สูงสุด” ให้พนักงาน ดิฉันไปเรียนที่ญี่ปุ่นตั้งแต่อายุ 17 ปี โดยได้รับทุนรัฐบาลญี่ปุ่น รู้ตัวอีกทีก็เรียนจนจบปริญญาเอกที่โน่นเลย วันหนึ่งดิฉันแวะเข้าร้านหนังสือ และพบหนังสือที่ชื่อว่า บริษัทญี่ปุ่นที่ควรรัก แต่งโดย อาจารย์ซากาโมโต้ โคจิ (Sakamoto Koji) ด้วยความที่ดิฉันศึกษาด้านบริหารธุรกิจ จึงลองหยิบหนังสือเล่มนี้ขึ้นมาพลิกดูสารบัญ โดยหวังว่าจะได้พบกับ “สุดยอดกลยุทธ์” หรือ “เคล็ดลับในการบริหาร” อะไรสักอย่างบ้าง 1 ในหน้าสารบัญมีแต่ชื่อบริษัทที่ดิฉันไม่รู้จัก บริษัทอินะโชคุฮิน การบริหารแบบไม่สู้ใคร บริษัทอาร์เอฟผู้ผลิตกล้องเพื่อให้เด็ก ๆ กลืนได้ง่าย หรือบริษัทซุกิยาม่าฟรุต บริษัทที่ลูกค้าเดินมาบอกว่า “ดีใจจริง ๆ ที่มาซื้อผลไม้กับเธอ” แต่ทุกบทในหนังสือเล่มนี้ ล้วนทําให้ดิฉันตาลุกวาว 2 ดิฉันรีบซื้อหนังสือเล่มนี้กลับไปนั่งอ่านที่บ้าน อ่านไปน้ําตาซึมไป บริษัทเล็ก ๆ เหล่านี้ล้วนมีจิตวิญญาณของการทําเพื่อผู้อื่น สมชื่อหนังสือ บริษัทญี่ปุ่นที่ควรรัก จริง ๆ หนึ่งในบริษัทที่ดิฉันประทับใจคือ บริษัทนิฮง ริคะงะขุ โคเกียว (Nihon Rikagaku Kogyo) […]

กรรมของผู้ปฏิบัติธรรม โดย พระอาจารย์นวลจันทร์ กิตติปัญโญ

กรรมของผู้ปฏิบัติธรรม โดย พระอาจารย์นวลจันทร์ กิตติปัญโญ แม้การปฏิบัติธรรมจะเป็นสิ่งที่ควรทำเพื่อฝึกจิตให้พร้อมที่จะมีสติทุกเมื่อ แต่ก็มีนักปฏิบัติธรรมจำนวนมากที่ยังปฏิบัติผิดทาง ทำให้แทนที่จะได้สติ กลายเป็นขาดสติยิ่งขึ้น พวกที่หนึ่ง เป็นพวกชอบเผลอ เหม่อ เอ๋อ ใจลอย จับเจ่า จ๊กมก ซื่อบื้อ หลงดู หลงฟัง หลงกลิ่น หลงรส หลงสัมผัสทางกาย และหลงหรือไหลไปกับความคิด อยู่ในโลกแห่งความคิดจินตนาการเพ้อฝันต่าง ๆ การปฏิบัติแบบนี้จึงกลายเป็นทางไปสู่ภพภูมิของสัตว์เดรัจฉาน พวกที่สอง เป็นพวกชอบบังคับกาย บังคับใจ เกร็ง เพ่ง บังคับทั้งกายและใจ ต้องการเอาชนะ ต้องการจะควบคุมให้ทุกอย่างอยู่ในอำนาจของตัวเอง แต่เมื่อสิ่งต่าง ๆ ไม่เป็นตามที่ต้องการ ไม่อยู่ในอำนาจ ก็เกิดโทสะ หงุดหงิด โมโห อึดอัด ลนลาน ลุกลี้ลุกลน กระสับกระส่าย กระวนกระวาย จิตใจกลัดกลุ้มรุ่มร้อน และเมื่อรู้ว่าโทสะเกิดก็จะพยายามเข้าไปบังคับโทสะเพื่อให้โทสะดับไป หายไป กลายเป็นเกิดโทสะกับโทสะที่เกิดขึ้นอีกทีหนึ่ง โมโหกับความโมโห หงุดหงิดกับความหงุดหงิด อึดอัดกับความอึดอัด เป็นต้น การปฏิบัติแบบนี้จึงกลายเป็นทางสู่ภพภูมิสัตว์นรก พวกที่สาม […]

ก้าวข้ามขีดจำกัดชีวิต ก้อย – รัชวิน วงศ์วิริยะ

ไม่เพียง “ก้าวคนละก้าว” จะเป็นโปรเจ็กต์แห่งปีที่สร้างแรงบันดาลใจมหาศาลแก่ผู้คนมากมาย แต่การวิ่งเพื่อผู้อื่นในครั้งนี้ยังทำให้ ก้อย – รัชวิน วงศ์วิริยะ ได้เรียนรู้ว่าเธอสามารถทำอะไรได้มากกว่าที่เคยคิด สาวตาโตร่างเล็กคนนี้ ไม่เพียงเอาชนะระยะทางกว่าสองพันกิโลเมตร แต่ยังเอาชนะขีดจำกัดของชีวิตแบบเดิม ๆ ได้สำเร็จ ไม่เคยละทิ้งความฝัน ก้อยเป็นคนร่าเริงตั้งแต่เด็กมองโลกในแง่ดีมีความสุขกับเรื่องง่าย ๆ ช่างพูดช่างคุย ชอบฟังเพลง ชอบฟังวิทยุ เพราะเรียนหนังสือที่โรงเรียนราชินีบน การเดินทางจากบ้านไปโรงเรียนค่อนข้างไกล ใช้เวลาเดินทางไปกลับเป็นชั่วโมง เราจึงโตมากับวิทยุและอยากเป็นนักจัดรายการวิทยุ ตอนเรียนชั้นประถมก็ชอบเล่นกับเพื่อนด้วยการสมมุติว่าตัวเองเป็นดีเจและให้เพื่อนเล่นเป็นศิลปินโทร.เข้ามาในรายการ (หัวเราะ) ตอนนั้นเด็กคนอื่นอยากเป็นครู เป็นหมอ เป็นพยาบาล แต่เราอยากเป็นดีเจเท่านั้น จึงตั้งใจเรียนสายที่เกี่ยวข้อง มัธยมปลายก็เลือกศิลป์-ภาษาและสอบเข้าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ก้อยมุ่งมั่นกับความฝันมาตั้งแต่เด็ก และไม่เคยละทิ้งสิ่งที่ตัวเองฝัน โชคดีที่ระหว่างเรียนปีสาม ป๋าเต็ด (ยุทธนา บุญอ้อม) เรียกเข้าไปทำเดโมที่แฟตเรดิโอ จนได้เข้าไปจัดรายการ ช่วงนั้นเป็นยุคที่คลื่นอินดี้เฟื่องฟู ก้อยจึงได้เป็นดีเจเด็กแนวฟังเพลงอินดี้ ความฝันที่เราคิดไว้ตั้งแต่เด็กมันมาไวมาก ได้เป็นดีเจตั้งแต่ยังเรียนไม่จบ แต่คนเราไม่ได้มีแค่ฝันเดียวในชีวิต ก้อยมีเป้าหมายต่อไป คืออยากเป็นนักแสดง เพราะย้อนคิดถึงตอน ม.6 ได้เล่นละครเวทีครั้งแรกเป็นอนาสตาเซีย ตอนนั้นรู้สึกว่าการแสดงเป็นเรื่องยาก คิดว่ายังทำได้ไม่ดี พอเข้ามหาวิทยาลัยได้เป็นดีเจแล้วและมีโอกาสแสดงละครเวทีอีก จึงเลือกเรียนสาขาสื่อสารการแสดงเป็นวิชาเอก […]

เคล็ดลับ การภาวนา “พุท – โธ” ให้จิตรวมตัวอย่างฉับพลัน โดย ส. ชิโนรส

อยากเร่งให้จิตสงบไวด้วย การภาวนา “พุท – โธ” เราควรรู้เคล็ดลับ 2 ประการ คือ ศรัทธาที่แรงกล้า ผู้ปฏิบัติจะต้องเชื่อมั่นในพระพุทธองค์อย่างแรงกล้า แม้กระทั่งชีวิตก็ยอมมอบให้ได้ เรียกว่า “ตถาคตโพธิศรัทธา” ศรัทธาชนิดนี้จะมีปาฏิหาริย์ที่น่ามหัศจรรย์อย่างยิ่ง ดึงจิตผู้ปฏิบัติให้รวมตัวนิ่งเป็นสมาธิได้อย่างฉับไว แต่หากผู้ปฏิบัติไม่มีศรัทธาชนิดนี้แล้ว การนึกถึงพุทธคุณจะสำเร็จได้ยาก ภาวนาในเวลาคับขัน ผู้ปฏิบัติอยู่ในสถานการณ์ที่มีอันตรายถึงชีวิต เช่น อยู่ต่อหน้าเสือ อยู่ในถ้ำที่เสืออยู่ หรือถูกฝูงช้างป่าล้อม เป็นต้น การภาวนา “พุท – โธ” หรือนึกถึงพุทธคุณในสถานการณ์เช่นนี้ได้ผลดีวิเศษสุด จิตจะรวมตัวพรึบลงอย่างฉับพลัน เคล็ดลับนี้ หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต ใช้เสมอในการอบรมพระเณร เช่น ให้ไปภาวนาในถ้ำที่มีเสือ หรือให้ไปภาวนาในป่าเปลี่ยวอันตรายรอบด้าน ลูกศิษย์ลูกปู่มั่นหลายรูปจึงสำเร็จสมาธิชั้นสูง พบกับความมหัศจรรย์ทางจิตอย่างไม่มีประมาณ ผู้เขียนคุยกับอุบาสิกาที่สำเร็จสมาธิขั้นสูงคนหนึ่ง นางเล่าให้ผู้เขียนฟังว่า “สำเร็จสมาธิขั้นสูงเพราะภาวนาพุทโธขณะที่ตกอยู่ในสถานการณ์อันตรายขั้นชีวิต” ตัวนางไม่เคยทำสมาธิมาก่อน ไม่รู้ว่าฌานเป็นอย่างไร วันหนึ่งนางอุ้มลูกน้อยแบเบาะเข้าไปหากินในป่าลึกทางจังหวัดเพชรบูรณ์ เมื่อเดินหาของป่าจนเมื่อย นางจึงแวะนั่งพักอยู่บนขอนไม้แห่งหนึ่ง วางลูกน้อยไว้ข้างตัว นางหลับตาพักผ่อนได้พักใหญ่ก็ได้กลิ่นสาบสางของสัตว์ร้ายกระทบเข้าที่จมูก รู้ว่าใกล้เพียงแค่วาเดียวเท่านั้นเอง เมื่อลืมตาขึ้นก็ตกใจจนช็อก ผู้ที่นั่งอยู่ตรงหน้านางแค่ 2 เมตรคือเสือโคร่งตัวเบ้อเร่อนั่นเอง […]

“รู้แล้ววาง” คือ “ทางพ้นทุกข์” ข้อธรรมให้แง่คิดโดย ส. ชิโนรส

ท่าน ส. ชิโนรส ได้แสดงข้อธรรมให้แง่คิดในเรื่องของการพ้นทุกข์ไว้ดังนี้ ธรรมชาติของกายและใจตามเป็นจริง คือ “มันเป็นอย่างนั้นเอง” กายและใจ รูปธรรมและนามธรรมทั้งหมด มีแต่เกิดกับดับ เกิดกับตายทุกวินาที (อนิจจัง) มีเหตุปัจจัยต่าง ๆ บีบคั้น บีบบังคับให้ต้องเกิด – ดับอยู่ตลอดเวลา (ทุกขัง) และไม่มีใครมีอำนาจสั่งให้เป็นไปตามความต้องการ ไม่มีตัวกูของกูที่แน่นอน ไม่มีค่าที่ตายตัวเที่ยงแท้ ว่างเปล่าจากตัวตน (อนัตตา) “อนิจจัง – ทุกขัง -อนัตตา” คือ ธรรมชาติแท้ของกายและใจมันเป็นอย่างนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไร  ผู้เจริญวิปัสสนาเคยเห็นธรรมชาตินี้มาแล้ว ก่อนที่ยังไม่พ้นวิปัสสนูปกิเลส แต่ตอนนั้นสติปัญญายังไม่แจ่มแจ้งเต็มร้อย เพราะวิปัสสนูปกิเลสทำให้เขว และยังมีความสงสัยคลำหาทางออกไม่พบ แต่ตอนนี้มองเห็นได้แจ่มแจ้งแล้วว่า “กายและใจมันเป็นอย่างนี้เอง เราหนีธรรมชาตินี้ไม่พ้น ต้องยอมรับมัน” การเห็นอนิจจัง ทุกขัง หรืออนัตตาได้ชัดเจนกว่ากันหรือไม่ แต่ละคนไม่เหมือนกัน บุญใครบุญมัน ผู้ที่มีความเชื่อเลื่อมใสมาก (ศรัทธา) จะเห็นการเกิด – ดับได้ชัดเจน ผู้ที่มีความเพียรมาก (วิริยะ) จะเห็นความทุกข์ได้ชัดเจน ส่วนผู้ที่มีปัญญามาก (ปัญญา) จะเห็นอนัตตาความว่างได้ชัดเจน […]

ในวัดควร มีสัตว์เลี้ยง หรือนําสัตว์เลี้ยงเข้าไปหรือไม่ โดย ณัฐพบธรรม

ณ วัดแห่งหนึ่ง ปกติในวัดไม่ มีสัตว์เลี้ยง ใดๆ และที่หน้าประตูวัดก็มีป้ายห้ามนําสัตว์เลี้ยงเข้ามาในวัด แต่ช่วงหลังผมเริ่มเห็นทั้งแมวและสุนัขในวัด คาดว่าน่าจะเป็นคนที่ไปอยู่วัดเลี้ยงเอาไว้ด้วยใจที่มีเมตตา 1 นอกจากนี้เราคงเคยเห็นข่าวเกี่ยวกับสุนัขแสนรู้ที่ช่วยพระบิณฑบาต ภาพที่ดูน่ารักดังกล่าวนํามาสู่ความอยากเล่าให้ฟังว่า ในวัดควรมีสัตว์เลี้ยงหรือไม่ เราควรนําสัตว์เลี้ยงเข้าวัดหรือไม่ เพราะอะไร 2 แน่นอนว่า หากมองในมุมของการช่วยเหลือสัตว์ การได้บุญและความมีเมตตา การให้อาหารและที่อยู่อาศัยกับสัตว์ก็เป็นสิ่งที่สมควรทําอย่างยิ่ง อย่างไรก็ตาม หากนําเรื่องสถานที่มาพิจารณาร่วมด้วย การกระทําที่ถือว่าดีต่อสัตว์ อาจไม่ใช่การให้พวกเขาอยู่ในวัด 3 หลายคนพอได้อ่านประโยคดังกล่าว อาจเกิดความรู้สึกไม่เห็นด้วย เพราะพระพุทธศาสนาสอนเรื่องความเมตตาและการทําบุญ วัดซึ่งเป็นสถานที่เผยแผ่คําสั่งสอนจึงควรมีเมตตาด้วยการเลี้ยงสัตว์และให้ที่พักอาศัย และหากสัตว์เลี้ยงบางตัวมีจิตอนุโมทนาในขณะที่มีคนทําบุญ หรือฟังธรรมและจิตน้อมตามบทธรรมเขาก็จะได้บุญด้วย การนําสัตว์เลี้ยงเข้าวัดจึงเป็นสิ่งที่ควรทํา 4 ก่อนอื่นผมต้องขอสนับสนุนว่า ความเข้าใจเกี่ยวกับความเมตตาและเรื่องบุญนั้นถูกต้องแล้วแต่ความเข้าใจดังกล่าวทําให้ลืมพิจารณาองค์ประกอบอื่นซึ่งมีความสําคัญเช่นกัน จึงทําให้เจตนาที่ดีนั้นกลับกลายเป็นการทําร้ายสรรพสัตว์โดยไม่รู้ตัว 5 องค์ประกอบสําคัญที่ผมกล่าวถึงคือ บาปที่สรรพสัตว์มีโอกาสได้รับเมื่ออยู่ในวัด เพราะสัตว์เหล่านี้ต้องขับถ่าย ซึ่งทําให้วัดสกปรก หรือสัตว์บางตัวอาจกัดหรือข่วนทําให้ทรัพย์สินของวัดเสียหาย การกระทําดังกล่าว ได้บาปหนักมาก ๆ เพราะเป็นการทําให้ของสงฆ์สกปรกเสียหาย 6 บางครั้งการส่งเสียงของสัตว์ตามสัญชาตญาณทั่วไปก็รบกวนการปฏิบัติธรรมหรือการจําวัดของพระ บางครั้งสัตว์อาจกัดหรือทําร้ายพระ ซึ่งก็จะได้บาปหนักมาก 7 ในขณะเดียวกันสัตว์บางตัวอาจรบกวนหรือกัดคนที่ไปทําบุญ หรือการที่ในวัดมีสัตว์บางชนิดอาจทําให้บางคนที่ไม่ชอบสัตว์ดังกล่าวไปวัดอย่างไม่มีความสุข ขาดความสงบและไม่อยากไปทําบุญ การขัดขวางการทําบุญดังกล่าวก็ทําให้สัตว์เหล่านั้นมีโอกาสได้บาปเช่นกัน (สัตว์ทําบุญก็ได้บุญ […]

บนเส้นทางธรรมไม่มีทางลัด ครูหนุ่ย – งามจิต มุทะธากุล

บนเส้นทางธรรมไม่มีทางลัด ครูหนุ่ย – งามจิต มุทะธากุล เชื่อว่าแฟนๆ นิตยสาร ซีเคร็ต รู้จักและคุ้นเคยกับชื่อ “ ครูหนุ่ย – งามจิต มุทะธากุล ” คอลัมนิสต์ของคอลัมน์ Power of Mind กันเป็นอย่างดี ครูหนุ่ยเขียนบทความให้ ซีเคร็ต มาเป็นเวลา 6 ปี และมีแฟนคอลัมน์อยู่มากมาย (รวมถึงตัวผู้เขียนเองด้วย) แต่น้อยคนนักที่จะรู้จักตัวจริงของครู เราจึงขอสัมภาษณ์เพื่อให้ผู้อ่านรู้จักครูหนุ่ยมากขึ้นทั้งในมุมชีวิตส่วนตัวและเส้นทางสู่ธรรมกัน ช่วงสายวันหนึ่งเมื่อปลายเดือนเมษายนทีมงานจึงไปพบครูที่บ้านในจังหวัดกาญจนบุรี เราพูดคุยกันอยู่นาน ได้ทั้งความรู้และแรงบันดาลใจในการศึกษาและปฏิบัติธรรมกันถ้วนหน้า ก่อนอื่นต้องบอกว่า ดีใจมากที่ได้เจอกับครูหนุ่ย เพราะเป็นแฟนคอลัมน์มานานแล้ว วันนี้อยากให้ผู้อ่านได้รู้จักครูมากขึ้นกว่าเดิมเช่นกัน อยากให้ครูหนุ่ยเล่าว่า ครูเริ่มสนใจธรรมะตั้งแต่ตอนไหนคะ ครูเริ่มสนใจธรรมะตอนอายุประมาณ 15 – 16 ตอนนั้นคุณพ่อส่งไปอยู่ประจำที่ ร.ร.อัมพรไพศาล จังหวัดนนทบุรี ซึ่งเป็นโรงเรียนหญิงล้วน เพราะเป็นเด็กแก่นเหมือนเด็กผู้ชาย โมโหร้าย ใจร้อนมาก (เน้นเสียง) ป๋าไม่ให้เรียนแบบไป – กลับเพราะกลัวไปตีกับคน และคงอยากให้เราได้ฝึกการใช้ชีวิตแบบเด็กผู้หญิงด้วย เราเป็นเด็กบ้านนอก […]

เบญจภาคีวารีปาฏิหาริย์ เล่าขานตํานาน หลวงพ่อลอยน้ำ 5 องค์

เบญจภาคีวารีปาฏิหาริย์ เล่าขานตำนาน หลวงพ่อลอยน้ำ 5 องค์ ตามตํานานกล่าวว่า พี่น้องชาวเมืองเหนือ 5 คน บวชเป็นพระภิกษุในบวรพระพุทธศาสนา และสําเร็จเป็นพระอริยบุคคลชั้นโสดาบัน จึงพร้อมใจกันตั้งสัจอธิษฐานว่า “เกิดมาชาตินี้จะขอบําเพ็ญบารมีช่วยสัตว์โลกให้พ้นทุกข์ แม้ตายไปแล้วก็จะสร้างบารมีช่วยสัตว์โลกให้พ้นทุกข์ต่อไปจนกว่าจะถึงซึ่งนิพพาน” 1 เมื่อพระอริยบุคคลทั้ง 5 ดับขันธ์แล้ว ก็เข้าสถิตอยู่ในองค์พระพุทธรูปทั้ง 5 องค์ ด้วยปรารถนาจะช่วยปลดเปลื้องทุกข์ให้คนที่อยู่ทางใต้ จึงลอยน้ำลงมาตามแม่น้ํา 5 สาย 2 เมื่อชาวบ้านที่อาศัยอยู่ริมฝั่งแม่น้ํำเห็นพระพุทธรูปทั้ง 5 องค์ลอยน้ํำมา ต่างพากันเลื่อมใส จึงได้อัญเชิญพระพุทธรูปขึ้นฝั่งและอาราธนาให้ขึ้นประดิษฐานที่วัดใกล้กับจุดที่ชะลอองค์พระขึ้นจากแม่น้ํำ ดังนี้ 3 • หลวงพ่อโสธร ลอยมาตามแม่น้ํำบางปะกง ประดิษฐานที่วัดโสธรวรารามวรวิหาร อําเภอเมืองฯ จังหวัดฉะเชิงเทรา 4 • หลวงพ่อโต ลอยมาตามแม่น้้ำเจ้าพระยา ประดิษฐานที่วัดบางพลีใหญ่ในอําเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ 5 • หลวงพ่อบ้านแหลม ลอยมาตามแม่น้ํำแม่กลอง ประดิษฐานที่วัดเพชรสมุทรวรวิหาร (วัดบ้านแหลม) อําเภอเมืองฯ จังหวัดสมุทรสงคราม 6 • […]

ตำรวจใจดี ช่วยเลี้ยงลูกให้คุณแม่บาริสต้าที่งานเข้าเพราะหาพี่เลี้ยงเด็กไม่ได้

ตำรวจใจดี ช่วยเลี้ยงลูกให้คุณแม่บาริสต้าที่งานเข้าเพราะหาพี่เลี้ยงเด็กไม่ได้ ถ้าเป็นคุณแม่ที่ต้องทำงานไปด้วยก็ต้องมีพี่เลี้ยงมาช่วยเลี้ยงลูกเวลาที่ไปทำงาน หากวันไหนหาพี่เลี้ยงไม่ได้เป็นอันงานเข้า อย่างที่เกิดกับ แชนทาเฟ เบลกส์ (Shantaphae Blakes)  วัย 26 ปี บาริสต้าพาร์ทไทม์ของสตาร์บัคส์ที่เมืองวินสตัน-เซเลม รัฐนอร์ทแคโรไลนา เธอโทร.หาเจ้านาย ฮาร์เปอร์ สเปล ตอนตีสี่ครึ่งทั้งน้ำตา บอกว่าเช้านี้เธอกำลังจะออกไปทำงาน แต่ไม่มีใครเป็นพี่เลี้ยงให้หนูน้อย ดิลิน (Dilynn) ลูกสาวของเธอเลย เธอไม่รู้จะทำอย่างไรดี ตอนนี้ลูกสาวก็นั่งอยู่ในรถ จะเป็นอะไรมั้ยถ้าเธอเอาลูกสาวไปทำงานด้วย เจ้านายก็แสนดีบอกให้เธอพาลูกมาทำงานได้ ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวทางร้านจะช่วยดูแลลูกให้เอง เมื่อแชนทาเฟมาถึงร้าน เธอก็จัดที่นั่งให้ลูกนั่งอยู่ที่โต๊ะตัวหนึ่งในมุมที่เธอและเจ้านายจะมองเห็นได้ ฮาร์เปอร์เล่าถึงความน่ารักของลูกสาวของลูกน้องตัวเองว่า หนูน้อยเอาแต่ทำตาโตจ้องมองเธอและแชนทาเฟ เธอหาอะไรให้หนูน้อยไว้เล่นแก้เบื่อ และก็หาอะไรให้กินนิดหน่อย ซึ่งหนูน้อยดิลินก็ทำตัวดีมาก ไม่ร้องไห้โยเยเลย หลังจากนั้นไม่นาน แบรด มาร์แชลล์ (Brad Marshall) และ ออสติน ไวท์ (Austin White) สองตำรวจซึ่งมาซื้อกาแฟที่ร้านเป็นประจำแทบทุกเช้าก็เดินเข้ามาในร้าน เมื่อรับรู้สถานการณ์ทั้งคู่ก็ยื่นมือเข้าช่วยเหลือทันที แบรดและออสตินไม่เพียงมาซื้อกาแฟ หากแต่ยังช่วยเป็นพี่เลี้ยงให้หนูน้อยเป็นเวลาถึง 2 ชั่วโมง คอยอุ้มคอยเล่นด้วยตลอดเวลาไม่ให้คลาดสายตาเลยแม้แต่น้อย ฮาร์เปอร์และแชนทาเฟทำงานไปก็มองภาพน่ารักประทับใจที่ได้เห็นผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ตัวโต […]

ขายให้เป็น เห็นเงินล้าน โอม – กิตติทัต ปานคง กรรมการผู้จัดการ บริษัทเอเชีย โปรดัก ซัพพลาย จำกัด

ขายให้เป็น เห็นเงินล้าน โอม – กิตติทัต ปานคง กรรมการผู้จัดการ บริษัทเอเชีย โปรดัก ซัพพลาย จำกัด หลายคนเริ่มทำธุรกิจ เพราะมีความฝันอันแรงกล้า แต่ถ้ามีใครคนหนึ่งบอกคุณว่ามีคนที่เริ่มธุรกิจจากความต้องการรับประทานอาหารดีๆ ในงานสัมมนา คุณจะเชื่อไหม และคุณโอม – กิตติทัต ปานคง คือคนคนนั้น ไม่มีความสุขกับการอยู่ในกรอบ ผมเกิดในครอบครัวต่างจังหวัด ครอบครัวของผมฐานะปานกลาง คุณพ่อเป็นตำรวจ ครอบครัวเรามีกัน 4 คน คือ คุณพ่อ คุณแม่ ผม และน้องสาว ผมเป็นเด็กเรียนดี เพราะคุณพ่อเคี่ยวเข็ญ บังคับว่าต้องเรียนให้ดี ท่านเอาตัวเลขเป็นที่ตั้งว่าต้องสอบได้ที่ 1 – 3 เท่านั้น ผมก็ทำได้มาตลอด จนกระทั่งครั้งหนึ่งผมสอบได้ที่ยี่สิบกว่า ตอนนั้นคุณครูเรียกผู้ปกครองมา พอคุณพ่อทราบเรื่อง ท่านบอกว่าพ่อขาอ่อนเลยนะ ทำไมต้องเป็นแบบนี้ ผมเพิ่งโดนคุณพ่อตีจริงจังเป็นครั้งแรกช่วงประถมศึกษาปีที่ 3 ผมรู้ว่าเราไม่ได้แย่ลง แต่ทุกคนเขาก็เก่งขึ้นหรือเปล่า นั่นคือสิ่งที่ผมคิดในตอนนั้น ตอนสอบเข้าโรงเรียนมัธยม ผมรู้ตัวเลยว่า ถ้าผมสอบได้ไม่ดีต้องโดนคุณพ่อจัดการอีกแน่ […]

อยู่คนเดียวให้ได้ แง่คิดธรรมะดี ๆ โดย หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช

อยู่คนเดียวให้ได้ แง่คิดธรรมะดี ๆ โดย หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช ครูบาอาจารย์แต่ละองค์ เห็นท่านนะ ไม่เหมือนฆราวาส ฆราวาสอายุเยอะขึ้น แค่เกษียณอายุก็แย่แล้วละ เกษียณอายุใจก็เศร้าหมองแล้ว เคยมีอํานาจก็ไม่มี รายได้ก็ลดลง อะไรอย่างนี้ ลําบาก กลุ้มใจ กลุ้มใจแล้วก็เลยคิดมาก 1 ทําไมลูกไม่มาเยี่ยม หลานไม่มาเยี่ยม โกรธมันอีก พอมันมาก็ด่ามัน มันก็ยิ่งกลัวหนักใหญ่ มันไม่มาเลย คราวนี้ไม่มาก็เที่ยวด่ามันลับหลังอีก ใจเต็มไปด้วยโทสะ ไม่มีความสุข พวกเราเตรียมตัวไว้นะ วันข้างหน้าตอนที่เราแก่ มันไม่มีแล้ว ระบบครอบครัวแบบโบราณ อยู่ตัวคนเดียวแทบทั้งนั้น อยู่กันสองคนบ้าง อยู่คนเดียวบ้าง 2 วันข้างหน้าเราจะเหงา เราจะว้าเหว่ “ถ้าเราภาวนาไม่เป็น” เหมือนพวกฝรั่งแก่ ๆ ถึงมีเงินก็เหงา คุยกับหมา คุยกับแมวไปวัน ๆ คุยกับคนไม่ได้ ไม่มีใครคุยด้วย ต่างคนต่างอยู่ 3 วันข้างหน้าพวกเราก็จะเหงามากนะ “ต้องฝึก” ฝึกการอยู่คนเดียวให้ได้ ที่จริงเราไม่ได้อยู่คนเดียว เราอยู่กับธรรมะ 4 […]

ข้อความบนแก้วกาแฟที่ทำให้ เลิกฆ่าตัวตาย

ข้อความบนแก้วกาแฟที่ทำให้ เลิกฆ่าตัวตาย เบก้าห์ จอร์จี้ (Bekah Georgy) วัย 24 จากเมืองแมนเชสเตอร์ รัฐนิวแฮมป์เชียร์ สหรัฐอเมริกา ต่อสู้กับอาการซึมเศร้า วิตกกังวล และโรคคลั่งผอม (Anorexia) มาตลอดชีวิต หลายปีที่ผ่านมาเธอต้องเข้าไปรักษาตัวในโรงพยาบาลและสถานพักฟื้น ดูจากภายนอกอาจจะเห็นว่า เธอยิ้มแย้มร่าเริงแจ่มใส แต่ภายในนั้นจิตตกและสิ้นหวังในชีวิต ทำให้เธอพยายามฆ่าตัวตายถึง 5 ครั้ง ความจริงเบก้าห์เป็นเด็กสาวที่เต็มไปด้วยพลังและมีความคิดสร้างสรรค์ แต่ไม่มีใครรู้ว่าในใจของเธอนั้นแตกสลายย่อยยับเป็นชิ้น ๆ  แต่แล้วก็มีคนคนหนึ่งทำสิ่งเล็ก ๆ ที่เปลี่ยนชีวิตเธอ เช้าวันหนึ่งในปี 2014 เมื่อเบก้าไปพบแพทย์ก็พบว่าอาการของเธอแย่ลงมาก สภาพจิตใจตกต่ำสุด ๆ อาการผิดปกติเรื่องการกินอาหารก็ควบคุมไม่ได้ เธอสิ้นหวังมาก สภาพร่างกายของเธอก็ย่ำแย่จนถึงกับต้องใส่สายยางไว้ที่จมูก ในหัวคิดว่าจะจบชีวิตตัวเองเสียในวันนี้ เธอบอกตัวเองอย่างนั้นในขณะที่ก้าวเท้าเข้าร้านสตาร์บัคส์ที่อยู่ใกล้ ๆ เนื่องจากเวลาที่โรคอนอเร็กเซียกำเริบเธอจะกินอะไรไม่ได้นอกจากกาแฟเย็น เมื่อรับกาแฟที่สั่งเอาไว้ แทนที่จะเขียนชื่อผู้สั่งตามปกติ พนักงานกลับเขียนคำว่า Smile!! ไว้บนแก้วของเธอ เบก้าห์คิดว่า พนักงานคงไม่รู้หรอกว่าสองสามสัปดาห์ที่ผ่านมานั้น เธอต้องผ่านความทุกข์ระทมเพียงใด และในวันที่เธอมาซื้อกาแฟนี้ก็เป็นอีกวันที่หนักหนาสาหัส พนักงานก็แค่ทำตามหน้าที่ และคงไม่ได้นึกว่าการเขียนคำสั้น ๆ บนแก้วกาแฟจะสามารถเปลี่ยนสถานการณ์และชีวิตคน ๆ […]

Dhamma Daily : ไข ปัญหาธรรมะ กับเรื่องของหัวใจ โดย พระครูธรรมธร ดร.สาคร สุวฑฺฒโน

ไข ปัญหาธรรมะ กับเรื่องของหัวใจ – พระครูธรรมธร ดร.สาคร สุวฑฺฒโน พระอาจารย์ผู้ไขปัญหา ท ถาม : แฟนบวชเป็นพระ แต่เรามักจะลืมตัวยิ้มให้ ต้องทําอย่างไรดีคะ จะคุยด้วยได้ไหม ฝ ตอบ : การยิ้มแย้มเป็นสิ่งที่ดี แต่หากยิ้มเพื่อสื่อความหมายอื่นอาจเป็นการเพิ่มกิเลสให้พระ เราก็จะบาป แต่ถ้ายิ้มเพื่อให้กําลังใจนั้นไม่เป็นไร เพราะเป็นการยิ้มจากใจโดยปราศจากมลทิน ม การพูดคุยหรือยิ้มให้พระนั้นทําได้ด้วยกิริยาอันสํารวม แต่ไม่ควรคิดว่าตัวเองเป็นแฟน ควรคุยในฐานะที่ตัวเองเป็นโยมท่านหนึ่งที่มีความศรัทธาและส่งเสริมให้ท่านไปในทางที่เจริญดีงาม ซึ่งไม่ควรคิดเกินเลยไปมากกว่านั้นจะเป็นบาป ………………………………………… ถาม : ทําไมจึงเชื่อว่าต้องบวชก่อนเบียด 1 ตอบ : ความเชื่อของคนไทยถือปฏิบัติแบบนี้มาช้านานแล้วว่า หากลูกผู้ชายไม่ได้บวชอย่าเพิ่งแต่งงาน เพราะการบวชนั้นคือการทดแทนพระคุณของบิดามารดา ซึ่งการอุปสมบทในทางพระพุทธศาสนานั้นถือว่าได้อานิสงส์บุญบารมีสูงสุด เป็นการออกจากกามไปสู่การรักษาศีลปฏิบัติธรรมขั้นสูง ดังนั้นก่อนเบียดหรือก่อนแต่งงานควรต้องบวช ไม่เช่นนั้นบุญทั้งหลายจะไม่ถึงพ่อแม่ ………………………………………… ถาม : ทําบุญชาตินี้ ชาติหน้าจะได้เกิดมาคู่กัน แล้วถ้ามีแฟนต่างศาสนาจะทําอย่างไร 2 ตอบ : การเกิดมาคู่กันนั้น ทางพระพุทธศาสนากล่าวไว้ว่า 1. ชาติก่อนเคยทําบุญร่วมกันมา […]

เมื่อมีลูกเป็น เด็กพิเศษ พ่อแม่ควรจะอยู่กับลูกอย่างไรให้ทุกข์น้อยที่สุด

เด็กพิเศษ – พ่อแม่พิเศษกว่า  โดย ว. วชิรเมธี เด็กพิเศษหรือเด็กออทิสติกนั้นต้องการความสามารถพิเศษของผู้เป็นแม่และพ่ออย่างมหาศาล และความสามารถพิเศษนี้ก็ไม่ใช่ความสามารถทางกายในการกล่อมเกลี้ยงเลี้ยงดูเขาเท่านั้น หากแต่สิ่งสำคัญที่สุดก็คือความสามารถทางใจในการที่จะให้ความรักแก่เขาอย่างเต็มเปี่ยม ความรัก ความผูกพัน ความเอาใจใส่ต่อเขา สิ่งนี้เป็นพลังพิเศษที่พ่อแม่จะต้องมอบให้แก่เด็กพิเศษมากกว่าเด็กทั่ว ๆ ไป ดังนั้นถ้าหากลูกของคุณเป็นเด็กพิเศษ คุณก็ควรจะตั้งหลักเอาไว้ในใจให้มั่นเลย ทีเดียวว่า “ถ้าลูกเป็นเด็กพิเศษ ก็ต้องเจอกับพ่อแม่ที่พิเศษกว่าลูก” หมายความว่าเราผู้เป็นพ่อและแม่ก็ต้องรักเขาเป็นพิเศษ ดูแลเขาเป็นพิเศษ อดทนกับเขาได้มากกว่าเป็นพิเศษ ความรักและการดูแลลูก ๆ นั้นเป็นโอสถพิเศษยิ่งกว่าโอสถบรรดามีในโลก ขอให้คุณคิดถึงคนที่เขามีพร้อมทุกอย่าง อยากมีลูกแต่ทำอย่างไรก็ไม่มี หรือคนที่มีลูก แต่ลูกเป็นคนเลวทรามต่ำช้า นำแต่ความเจ็บช้ำน้ำใจมาให้พ่อแม่ สอนไม่ได้ ว่าไม่ฟัง ด้อยการศึกษา เป็นทาสยาเสพติด และคนที่มีลูก แต่ลูกมาตายจากไปเสียแต่ยังเล็ก โดยที่ยังไม่ได้ทำอะไรที่ดีงามให้แก่พ่อแม่เลย ปล่อยให้พ่อแม่แก่เฒ่าไปตามลำพังอย่างเงียบเหงา ฝากผีฝากไข้กับใครก็ไม่ได้ คนเหล่านั้นเขาทุกข์เพราะลูกมหาศาล แต่คุณมีลูกเป็นเด็กพิเศษ นี่ก็นับเป็นโชคอย่างหนึ่งของชีวิต เพราะอย่างน้อยคุณก็ได้ใช้ศักยภาพของความเป็นพ่อเป็นแม่อย่างคุ้มค่าที่สุด ขอให้มองว่า งานเลี้ยงลูกนั้นเป็นงาน “บำเพ็ญบารมี” ประเภทหนึ่ง คุณต้องบำเพ็ญปัญญาบารมี คุณต้องบำเพ็ญขันติ (ความอดทน) บารมี คุณต้องบำเพ็ญจาคะ (การเสียสละ) บารมี […]

keyboard_arrow_up