ชะตาชีวิตที่ถูกกำหนด

ชะตาชีวิตที่ถูกกำหนด – เรื่องเล่าลึกลับ นานกว่า 5 ปีที่ฉันไม่ได้ข่าวคราวน้องหนุงหนิง ลูกสาวเพื่อนพ่อที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกับฉัน เธออ่อนกว่าฉันประมาณหนึ่งปีเห็นจะได้ แม่ของหนุงหนิงย้ายไปสอนหนังสือที่จังหวัดหนองบัวลำภู และตั้งแต่นั้นฉันก็ไม่ได้รับข่าวคราวเธออีกเลย เมื่อก่อนเรามักพบกันบ่อย ๆ เมื่อหนุงหนิงตามแม่ไปที่โรงเรียนในช่วงวันหยุดหรือมีการจัดงานเลี้ยงที่โรงเรียน ฉันเองก็ตามพ่อไปเหมือนกัน ด้วยความที่เราทั้งคู่เป็นคนขี้อาย เวลาพบกันจึงได้แต่ยิ้มให้กันเท่านั้น แต่ฉันก็พอจะรู้ว่าเธอเป็นเด็กดี เรียบร้อย น่ารัก ไม่ค่อยพูด นั่นคือภาพที่ฉันจดจำเธอได้ จนกระทั่งได้ฟังเรื่องราวของเธออีกครั้งจากพ่อ พ่อเล่าเรื่องน้องหนุงหนิงให้ฉันฟังหลังจากห่างหายกันไปนาน…เรื่องที่เล่าไม่ใช่เรื่องที่ฉันอยากรู้ อย่างตอนนี้เธอเรียนที่ไหนเป็นอย่างไรบ้าง ตามประสาคนรุ่นราวคราวเดียวกัน แต่เรื่องที่ฉันได้ฟังกลับเป็นว่า เธอได้รับอุบัติเหตุทางรถยนต์จนเสียชีวิต! หนุงหนิงเสียชีวิตจากอุบัติเหตุระหว่างทางที่เธอนั่งรถกลับจากโรงเรียนจะกลับบ้าน วันนั้นเธอนั่งรถมาพร้อมกับญาติ แต่เคราะห์ร้าย รถที่เธอนั่งมาเสียหลัก เพราะมีรถอีกฟากถนนพุ่งข้ามเกาะกลางมาชนเข้ากับรถของหนุงหนิงอย่างจัง เธอต้องจบชีวิตลงด้วยวัยเพียง 17 ปี หนุงหนิงเสียชีวิตทันทีในที่เกิดเหตุ เพราะรถพุ่งชนด้านที่เธอนั่งพอดี แต่การเสียชีวิตของเธอมีเรื่องบังเอิญเกิดขึ้นหลายอย่างสอดคล้องกัน จนนำไปสู่ความคิดของพ่อแม่หรือคนใกล้ชิดว่าการสูญเสียในครั้งนี้คงเป็นวันเวลาที่เธอต้องจากไปแล้วจริง ๆ เพราะเธอมีเรื่องเกี่ยวพันกับเลข 17 มาตลอดคือ เธอเกิดวันที่ 17 วันที่เกิดอุบัติเหตุก็เป็นวันที่ 17 และเวลาที่เธอเสียชีวิตก็เป็นเวลา 17 นาฬิกาพอดี และที่บังเอิญยิ่งกว่านั้นคือ เลขทะเบียนรถของรถที่พุ่งเข้าชนลงท้ายด้วยเลข 17 เช่นเดียวกัน การเกิดอุบัติเหตุในครั้งนี้มีเพียงหนุงหนิงเท่านั้นที่เสียชีวิต […]

พุทธการกธรรม : ธรรมที่ทำให้ได้เป็นพระพุทธเจ้า

พระโพธิสัตว์ทุกองค์ หลังจากได้รับพุทธพยากรณ์ครั้งแรกว่า ท่านจะได้เป็นพระพุทธเจ้าแน่แท้ในอนาคต ก็จะพิจารณา พุทธการกธรรม ซึ่งพระโพธิสัตว์องค์ก่อน ๆ ได้บำเพ็ญมาแล้วว่ามีอะไรบ้าง และจะต้องบำเพ็ญหรือปฏิบัติต่อข้อธรรมแต่ละข้ออย่างไร พระโพธิสัตว์จะพิจารณาพุทธการกธรรมทีละข้อ ๆ เมื่อพิจารณาจบแต่ละข้อ ก็จะหาต่อไปว่ายังมีธรรมข้ออื่นที่ต้องบำเพ็ญอีกหรือไม่ ถ้าพบว่ายังมีอีก ก็จะพิจารณาต่อไปอีก จนครบทั้งหมด 10 ข้อ ซึ่งก็คือ บารมี 10 หรือ ทศบารมี นั่นเอง บารมี แปลว่า “เต็ม” ซึ่งหมายถึง “การทำให้กำลังใจเต็ม ทรงอยู่ในใจให้เต็มครบถ้วนบริบูรณ์ไม่บกพร่องทั้ง 10 ประการ” การสร้างบารมี คือ การกระทำที่ประกอบด้วยกุศลเจตนา คุณงามความดีที่ควรกระทำ หรือคุณงามความดีที่ได้บำเพ็ญมาในการทำให้กำลังใจเต็มเปี่ยม และมีคุณธรรมที่ช่วยเหลือเกื้อกูลให้ผู้ปฏิบัติได้ถึงสิ่งที่ปรารถนา โดยผู้ที่ปรารถนาพุทธภูมิหรือปรารถนาที่จะได้เป็นพระพุทธเจ้านั้น ต้องบำเพ็ญบารมีถึง 30 ทัศ คือ บารมี อุปบารมี และปรมัตถบารมี ซึ่งทำได้ง่าย ไปจนถึงยากตามลำดับ บารมีทั้ง 10 อย่างที่เป็นบารมีขั้นต้น เรียกว่า บารมี 10 บารมีทั้ง […]

ความลับอันยิ่งใหญ่ของแม่ในวัน คริสต์มาสอีฟ

ลูกชายไม่เคยรู้ว่าแม่หายไปไหนทุกวัน คริสต์มาสอีฟ หลังจากแม่เสียชีวิตความจริงจึงปรากฏ ซูซาน ดอร์โรห์ (Susan Dorroh) วัย 63 ปี แม่ของจอห์นนี ดอร์โรห์ เป็นผู้หญิงที่มีระเบียบและพิถีพิถัน เธอไม่เหมือนอีกหลายคนตรงที่ เธอไม่เคยรอจนวินาทีสุดท้ายถึงจะออกจากบ้านไปซื้อของขวัญคริสต์มาส เธอจะช้อปปิ้งแต่เนิ่น ๆ เริ่มตั้งแต่ต้นเดือนสิงหาคมเลย ดังนั้นเมื่อซูซานหายออกไปนอกบ้านทุก ๆ วันคริสต์มาสอีฟ (เท่าที่จอห์นนีจำความได้) ทุกคนในครอบครัวจึงงุนงงสงสัยมาก เพราะก่อนจะออกไปซูซานจะพึมพำเพียงว่า “ออกไปทำธุระ” แล้วก็หายไปเลย     หลังจากซูซานเสียชีวิตความจริงก็ถูกเปิดเผยในที่สุด จากจดหมายของที่คนแปลกหน้าชื่อ โรเบิร์ต ส่งมาถึงจอห์นนี ปรากฏว่าโรเบิร์ตเป็นอดีตเพื่อนร่วมงานของซูซาน แต่เมื่อจอห์นนีอ่านจดหมายฉบับนั้น เขาก็เข้าใจทันทีว่าแม่และโรเบิร์ตเป็นมากกว่าเพื่อนร่วมงานทั่วไป ซูซานจะหายตัวไปในวันคริสต์มาสอีฟแบบไม่เคยพลาดเลยราวกับตั้งเวลาไว้ หลังจากนั้นเพียงแค่ 2 – 3 ชั่วโมงเธอก็จะกลับมาบ้าน ดังนั้นทุกคนครอบครัวจึงมองข้ามเรื่องนี้ไป แต่ทว่าซูซานได้ปกปิดความลับอันยิ่งใหญ่เอาไว้ไม่ให้ครอบครัวรู้     ความลับคือ ซูซานได้กระทำภารกิจที่สำคัญมากในทุก ๆ เทศกาลคริสต์มาส และจะต้องทำให้เสร็จภายในวันนั้น นั่นคือ ซูซานจะต้องแต่งตัวเป็นมิสซิสคลอส (ภรรยาของซานต้าครอส) และไปที่บ้านของโรเบิร์ตเพื่อมอบของขวัญให้ลูก ๆ […]

อมารตยา กุมาร เซน ผู้บุกเบิกทฤษฎีพัฒนาคนให้มีความสุข

อาจมีคุณสมบัติหลายประการที่ทำให้ศาสตราจารย์ อมารตยา กุมาร เซน ได้รับการยอมรับจากนักเศรษฐศาสตร์ทั่วโลก แต่คงไม่มีข้อไหนโดดเด่นเท่ากับการที่ท่านเป็นคนแรกที่สะกิดให้ประชาคมโลกตระหนักว่า บรรทัดฐานในการวัดความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจของประเทศขึ้นอยู่กับความสุขของประชาชน…มิใช่สิ่งอื่น ครอบครัวของศาสตราจารย์เซนเป็นเหมือนคลังสรรพวิชาที่มีไว้เพื่อหล่อหลอมนักปราชญ์โดยเฉพาะ คุณตาของท่านเป็นผู้พิพากษาและนักอักษรศาสตร์ด้านปรัชญาฮินดูผู้มีชื่อเสียงและเป็นเพื่อนสนิทของ รพินทรนาถ ตะกอร์ หรือที่คนไทยรู้จักในนาม รพินทรนาถ ฐากูร…กวี นักเขียน และนักปราชญ์ของโลก บิดาของท่านเป็นอาจารย์ผู้สอนวิชาเคมีในมหาวิทยาลัย ส่วนมารดาเป็นนักเต้นรำและร่วมแสดงเป็นตัวเอกในละครหลายเรื่องของตะกอร์ นอกจากนี้ท่านยังทำงานเป็นบรรณาธิการให้นิตยสารสตรีอีกด้วย ศาสตราจารย์เซนไม่ใคร่มีชีวิตส่วนตัวที่โลดโผน นอกจากเคยเป็นมะเร็งที่ปากเมื่ออายุ 18 และเข้ารับการรักษาในอีกสิบปีให้หลัง ท่านผ่านการหย่าหนึ่งครั้ง และสูญเสียภรรยาคนที่สองจากโรคมะเร็ง กล่าวได้ว่า ชีวิตของท่านค่อนข้างราบรื่น ท่านมีทายาททั้งหมด 6 คน ลูกสาวคนรองเข้าสู่วงการบอลลีวู้ด ส่วนที่เหลือยังคงใช้ชีวิตอยู่ในแวดวงวิชาการ ย้อนกลับไปเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ปี 1933 ที่ อมารตยา กุมาร เซน เกิด ราวกับตะกอร์จะรู้ว่าทารกน้อยจะเติบโตขึ้นเป็นคนสำคัญของโลก ท่านจึงตั้งชื่อให้ว่า “อมารตยา” มีความหมายว่า “อมตะ” ศาสตราจารย์เซนได้รับอิทธิพลทางความคิดจากตะกอร์สูงมาก และท่านยึดถือการทำงานบนพื้นฐานของการทำวิจัยตามหลักวิชาการเสมอมา นอกจากพื้นฐานการเป็นนักคิดที่ได้จากครอบครัวแล้ว ประสบการณ์ที่ท่านประสบด้วยตัวเองตั้งแต่เยาว์วัย ก็เป็นแรงผลักดันสำคัญที่ทำให้ท่านสนใจการศึกษาแนวปรัชญาในเวลาต่อมา “”บ่ายวันหนึ่งในเมืองธากา (ปัจจุบันเป็นเมืองหลวงของประเทศบังกลาเทศ) ชายคนหนึ่งเดินผ่านประตูหน้าบ้านเข้ามาพร้อมกับส่งเสียงร้องขอความช่วยเหลืออย่างน่าสังเวช […]

ภูมินทร์ งามสูงเนิน เฉียดตายจนกลายเป็นคนเห็นผี

ภูมินทร์ งามสูงเนิน มือกีตาร์วง Masksender – เรื่องภูตผีวิญญาณ หากใครไม่เคยเห็นคงไม่เชื่อ แต่สำหรับผมแล้ว เชื่อเรื่องนี้สุดหัวใจ เพราะตั้งแต่เจอเรื่องเฉียดตายสมัยยังเด็ก ผมก็เจอเรื่องราวของผีนับไม่ถ้วน ซึ่งทำให้รู้ว่าวิญญาณมีจริง จำได้ว่าตอนอายุประมาณ 7 ขวบ ผมปั่นจักรยานข้ามถนนเพื่อไปซื้อก๋วยเตี๋ยวแถวบ้าน จังหวะที่กำลังจะข้ามถนนนั้นเอง มีรถคันหนึ่งแล่นมาจากไหนไม่รู้พุ่งเข้ามาจนเกือบชนผม แต่โชคดีที่เสี้ยววินาทีนั้นรถเบรกทันเสียก่อน ใจผมหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม คิดว่าถ้ารถเบรกไม่ทันผมคงเสียชีวิต เพราะแล่นมาเร็วมาก คืนวันเดียวกันนั้น ญาติที่ต่างจังหวัดโทร.มาบอกว่า พี่ชายซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องอายุห่างจากผมแค่ 3 ปีเสียชีวิต เพราะเส้นเลือดในสมองแตก พอญาติไปหาร่างทรงเพื่อถามว่า เกิดอะไรขึ้น คนทรงบอกว่าพี่ชายคนนี้ตายแทนคนในครอบครวั และดูเหมือนว่าเขาจะเป็นตัวตายตัวแทนของผมด้วย แม้จะไม่เชื่อเรื่องทรงเจ้ามากนัก แต่ก็อดคิดคล้อยตามไม่ได้ เพราะวันที่พี่ชายเสียชีวิตเป็นวันเดียวกับที่ผมเกือบถูกรถชนตายพอดี ที่น่าแปลกก็คือ หลังจากนั้นผมมักเห็นภูตผีวิญญาณเป็นประจำ ญาติบอกว่าคงเพราะผมผ่านเรื่องเฉียดตายมาแล้ว ทำให้ดวงจิตเปิดและสามารถสื่อสารกับวิญญาณได้ ช่วงแรก ๆ ที่เห็นผี ผมไม่แน่ใจว่าสิ่งที่เห็นคืออะไร แต่สังเกตว่าเวลาปั่นจักรยานไปซื้อขนมตอนกลางคืน ผมจะเห็นผู้หญิงเดินหายแว็บเข้าต้นมะม่วงบ้าง บางทีเห็นคนเดินตัดหน้า แต่พอหันไปมองก็ไม่มีใคร กลับมาบ้านได้ยินเสียงคนเรียกมาจากหลังบ้าน ทั้งที่หลังบ้านเป็นพื้นที่ป่ารกร้าง พอวิ่งไปส่องดูที่ช่องลมก็ไม่เห็นใคร ผมกลัวมากจนร้องไห้ เรียกว่าช่วงนั้นเจอผีบ่อยจนจิตตก ขวัญหาย ใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ซึ่งกระทบกับการใช้ชีวิตประจำวันมาก […]

ชีวิตดีเมื่อกล่าว วาจาอันเป็นสุภาษิต มงคลที่ 10 ในมงคลชีวิต 38 ประการ

ชีวิตดีเมื่อกล่าว วาจาอันเป็นสุภาษิต มงคลที่ 10 ในมงคลชีวิต 38 ประการ มงคลที่ 10 การกล่าว วาจาอันเป็นสุภาษิต (สุภาสิตา จะ ยา วาจา) วาจาอันใดที่ไพเราะอ่อนหวานไม่รำคาญแก่โสต เป็นประโยชน์ทั้งในชาตินี้และชาติหน้า วาจานั้นชื่อว่า วาจาสุภาษิต วาจาสุภาษิตประกอบด้วยองค์ 5 ประการ และเว้นจากองค์ 4 ประการ ที่ว่าประกอบด้วยองค์ 5 ประการ คือ 1. กล่าวในกาลอันสมควร เพราะว่าถ้อยคำแม้จะดีปานใด ถ้าหากกล่าวผิดเวลาก็เป็นโทษได้ 2. กล่าวแต่คำสัตย์จริงไม่กล่าวคำเท็จ เพเราะว่าคำสัตย์ย่อมเป็นที่สรรเสริญแก่บัญฑิตทั้งหลาย มีพระพุทธเจ้าเป็นต้น 3. กล่าวคำอ่อนหวานสุขุมละเอียดไม่หยาบคายให้เคืองใจผู้อื่น คือ สามารถประดิดประดอยถ้อยคำให้นุ่มนวลไม่ทิ่มแทงใจผู้ฟัง ใช้ถ้อยคำชาวเมืองที่สุภาพเรียบร้อย มีกุศโลบายในการใช้ถ้อยคำมิให้ออกไปทิ่มแทงจิตใจผู้ฟัง แม้จำเป็นจะต้องพูดเรื่องรุนแรงก็รู้จักใช้ถ้อยคำนุ่มนวลมิให้ผู้ฟังต้องเคืองใจ 4. กล่าวคำที่มีประโยชน์ในชาตินี้และชาติหน้า ที่มีประโยชน์ในชาตินี้ เช่น ถ้อยคำที่แนะนำให้รู้จักปฏิบัติตัวให้ถูกแบบแผนของสังคม ถ้อยคำที่แนะนำให้ปฏิบัติให้สุขภาพแข็งแรง และถ้อยคำแนะนำการทำมาหากินดำรงชีวิต เป็นต้น ที่มีประโยชน์ในชาติหน้า เช่น ถ้อยคำที่แนะนำเรื่องบาปเรื่องบุญ […]

แม่ซื้อ… ช่วยหลานด้วย!

แม่ซื้อ… ช่วยหลานด้วย! – ทุกวันตอนเย็น ฉันมักจะโทร.ไปคุยสัพเพเหระกับพ่อ หรือไม่พ่อก็โทร.หาฉัน ด้วยความที่มาทำงานไกลบ้าน และเป็นลูกสาวแสนสวยที่ทำท่าว่าจะมีคานทองเป็นที่มั่น พ่อจึงห่วงนักห่วงหนา กลัวไม่มีใครดูแล ซ้ำร้ายถ้าได้ดูข่าวเกี่ยวกับสาวโสดโดนทำร้าย พ่อก็จะยิ่งกำชับกำชาให้ฉันกลับที่พักเร็วๆ ไม่เถลไถลไปไหนหลังเลิกงาน แต่หลังจากมีหลานสาวตัวน้อยซึ่งเป็นหลานตาหลานยายคนแรก ที่น้องสาวและน้องเขยของฉันหอบไปให้ตากับยายช่วยเลี้ยงตั้งแต่อายุ 3 เดือน ดูเหมือนพ่อจะลดความ “กังวล” เกี่ยวกับตัวฉันลง คำถามที่ว่า เมื่อไหร่จะแต่งงาน เมื่อไหร่จะมีหลานให้อุ้ม ก็พลอยลดลงตามไปด้วย เพราะน้องสาวของฉันได้ทำให้ความปรารถนาของท่านเป็นจริงเรียบร้อยแล้ว ทุกวันนี้ทุกคนในครอบครัวต่างมีจุดสนใจร่วมกันคือ หลานสาวตัวน้อยที่กินเก่ง นอนเก่ง และอ้วนท้วนสมบูรณ์ ตัวกลมเป็นลูกขนุน แม้ว่าหลังลาคลอด 3 เดือน น้องสาวจะต้องกลับมาทำงานที่กรุงเทพฯ แต่เธอก็ขยันปั๊มนมไว้ให้ลูกทุก ๆ 4 ชั่วโมง เมื่อได้จำนวนมากพอเธอก็ให้สามีแพ็คใส่กล่องโฟม แช่น้ำแข็งและโรยเกลือเพื่อช่วยรักษาอุณหภูมิแล้วส่งไปทางรถไฟ โดยมีคุณตารอรับอยู่ที่สถานีปลายทาง ทำอย่างนี้ทุก ๆ 15 วัน หลานของฉันก็สามารถเป็นเด็กนมแม่ได้อย่างสบาย ๆ แรก ๆ ที่หลานสาวไปอยู่บ้านตายาย เธอร้องไห้จ้าตอนกลางดึกทุกคืน ปลอบอย่างไรก็ไม่หยุด น่าสงสารยิ่งนัก ตากับยายเห็นท่าไม่ดี ดูแล้วมีแววว่าคนเลี้ยงจะต้องเหนื่อยแน่ […]

คีอานู รีฟส์ พระเอกใจบุญ แอบบริจาคเงินล้านอย่างลับ ๆ ให้โรงพยาบาลเด็กมาหลายปีแล้ว

คีอานู รีฟส์ เป็นหนึ่งในดาราที่รู้จักกันดีว่า นิสัยดีน่ารัก มีน้ำใจโอบอ้อมอารี ไม่ถือตัว และติดดินสุด ๆ เขามักบริจาคเงินให้การกุศลด้วยหัวใจที่ต้องการช่วยเหลือผู้ตกทุกข์ได้ยากจริง ๆ มิใช่หวังผลในการพีอาร์เสริมสร้างภาพพจน์แต่อย่างใด ล่าสุดมีข่าวความใจดีของพระเอกสุดหล่อออกมาเซอร์ไพรซ์แฟน ๆ อีกแล้วว่า คีอานูได้บริจาคเงินให้โรงพยาบาลเด็กหลายแห่งอย่างเงียบ ๆ มานานหลายปีแล้ว ใช่แล้วค่ะ พระเอกดังจากหนังเรื่อง The Matrix และ John Wick ได้ก่อตั้งมูลนิธิการกุศลส่วนตัวเพื่อให้ความช่วยเหลือโครงการดี ๆ อย่างเช่น การวิจัยเกี่ยวกับโรคมะเร็ง และแผนกเด็กของโรงพยาบาลต่าง ๆ และไม่เคยคุยโอ้อวดถึงเรื่องนี้เลย เท่าที่นักข่าวขุดมาได้ก็คือ คีอานูเคยให้สัมภาษณ์อย่างถ่อมตัวเมื่อนานหลายปีแล้วว่า “ผมมีมูลนิธิส่วนตัวที่ดำเนินงานมาประมาณ 5 – 6 ปีแล้ว เพื่อช่วยเหลือโรงพยาบาลเด็ก 2 – 3 แห่ง และสนับสนุนการวิจัยโรคมะเร็ง ผมไม่ได้แปะชื่อตัวเองลงไปด้วย แค่ปล่อยให้มูลนิธิดำเนินงานไปเท่านั้นเอง” คีอานูมีเหตุผลส่วนตัวอันแรงกล้าในการช่วยเหลือผู้ป่วยโรคมะเร็ง เพราะว่าในช่วงยุค 90  คิม น้องสาวของเขาถูกตรวจพบว่า เป็นโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาว โชคดีที่หลังจากการรักษาตัวมาโรคก็ไม่แสดงอาการแล้ว แต่คีอานูไม่เคยปริปากบอกใครเลย นอกจากนั้นยังมีอีกเรื่องหนึ่งที่แสดงให้เห็นว่าพระเอกคนดังจริงจังและทุ่มเทกับการต่อสู้โรคร้ายนี้ […]

สมาธิขั้นสูงใช้รักษาโรคได้

สมาธิขั้นสูงใช้รักษาโรคได้ โดย ดร.สนอง วรอุไร สมาธินั้นมีอานุภาพในการต้านทานความเจ็บปวดได้ โดยเฉพาะยิ่งถ้าเข้านิโรธสมาบัติได้แล้ว ย่อมสามารถใช้สมาธิรักษาโรคได้แทบทุกชนิด เว้นแต่โรคเวรโรคกรรมเท่านั้น เพราะตราบใดที่เจ้ากรรมนายเวรยังไม่ยกเลิกหนี้เวรกรรมให้ ไม่ว่าใครหรือยาขนานไหนก็รักษาไม่ได้ แม้แต่พระพุทธเจ้า พระสารีบุตร และพระโมคคัลลานะก็ยังหนีจากโรคเวรกรรมไม่พ้น สำหรับพระอนาคามีที่เข้านิโรธสมาบัติได้ การแพทย์แผนปัจจุบันแทบจะไม่จำเป็น มีแต่กรณีที่เจ้ากรรมนายเวรไม่เลิกจองเวรทางร่างกายเท่านั้นที่ต้องพึ่งการแพทย์แผนปัจจุบันเพื่อบรรเทาอาการของโรคลงได้บ้าง ให้พอมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ เพราะผู้ที่ปฏิบัติกรรมฐานจนได้ปัญญาเห็นแจ้ง จิตจะเป็นอิสระจากกิเลสที่เรียกว่าสังโยชน์ และมีพลังสมาธิ ทำให้ร่างกายมีพลังงานมาก อวัยวะต่าง ๆ จึงทำหน้าที่ได้อย่างถูกตรง ไม่เปิดโอกาสให้โรคภัยเบียดเบียน ทำให้อายุยืน ยิ่งคนที่เข้าฌานได้ด้วยแล้วยิ่งมีชีวิตยืนยาวอยู่ได้นาน ถ้าอยู่ในฌานอาจอยู่ได้ถึงหลายร้อยปีหรือมากกว่านั้นตามกำลังบารมีที่ตนตั้งจิตปรารถนาไว้   เพราะสติอ่อนจึงปวด สำหรับผู้ที่เพิ่งเริ่มปฏิบัติธรรมใหม่ ๆ จิตเริ่มวอกแวก ขาดสติ เริ่มแวบไปคิดเรื่องนู้นเรื่องนี้ แสดงว่ากำลังของสติเริ่มอ่อน จึงรู้สึกเจ็บปวด เมื่อเป็นเช่นนี้ควรเปลี่ยนอิริยาบถไปปฏิบัติต่อด้วยวิธีอื่น เช่น ถ้านั่งสมาธิอยู่ก็ให้เปลี่ยนไปเดินจงกรมแทน เมื่อทำแบบนี้สลับกันไปเรื่อย ๆ แล้วสติจะมีกำลังกล้าแข็งขึ้นจนกระทั่งสามารถต้านทานเวทนาได้ และเมื่อจิตตั้งมั่นเป็นสมาธิถึงระดับนั้น ก็จะสามารถปฏิบัติธรรมได้ยาวนานขึ้นเอง บางคนสามารถนั่งได้นานมากตั้งแต่เช้ายันเย็น โดยไม่ต้องเปลี่ยนอิริยาบถเลยก็มี อย่างไรก็ตาม การปฏิบัติธรรมอยู่ในอิริยาบถเดิมนาน ๆ ก็ใช่ว่าจะดีเสมอไป เพราะการอยู่ในสมาธินาน ๆ โดยที่จิตไม่รับสิ่งกระทบภายนอกนั้นทำให้เราไม่มีโอกาสได้เห็นไตรลักษณ์ของสิ่งที่เข้ากระทบจิต ปัญญาเห็นแจ้งจึงไม่เกิด […]

คริสตินา ซีนาโต เธอคือหมอฟันที่ฉลามรัก!

หมอฟันขวัญใจของเหล่าฉลามที่ว่านี้คือ คริสตินา ซีนาโต (Christina Zenato) นักดำน้ำมือโปร เธอเกิดในอิตาลี เติบโตในคองโก แอฟริกา พออายุ 22 เธอก็มาเรียนดำน้ำที่บาฮามาส หลังจากนั้นเธอก็หลงรักการดำน้ำอย่างถอนตัวไม่ขึ้น ไป ๆ มา ๆ คริสตินาก็กลายเป็นครูสอนดำน้ำ และผู้เชี่ยวชาญในการดำน้ำในถ้ำ นอกจากนั้นเธอยังไปเรียนป้อนอาหารฉลาม ทำให้เธอตกหลุมรักเจ้าปลาชนิดนี้ทันที     คริสตินาเรียนรู้จากมือโปร ในเรื่องพฤติกรรมและสายพันธุ์ของปลาฉลาม ในที่สุดเธอก็กลายเป็นผู้ฝึกสอนการป้อนอาหารฉลาม และเขียนบทความเผยแพร่ความรู้เรื่องฉลามอีกด้วย คริสตินาเดินทางไปหลายสถานที่เพื่อเรียนรู้พฤติกรรมฉลาม ทำให้เธอได้รู้จักนิสัยใจคอของฉลามหลายสายพันธุ์ แต่ที่เธอเชี่ยวชาญที่สุดคือ Caribbean Reef shark เธอพัฒนาสิ่งที่เธอเรียนรู้ นำมาช่วยดึงเบ็ดออกจากปากฉลาม และเธอยังสอนผู้อื่นอีกด้วย     คริสตินาสามารถทำให้ฉลามสงบนิ่ง และดึงตะขอออกมาจากปากของมันได้แม้บางรายจะฝังอยู่ลึกเข้าไปในกรามด้านใน ทำให้เธอต้องล้วงมือเข้าไปในปาก จนเธอได้รับฉายา “shark whisperer” จากวันนั้นถึงวันนี้เธอช่วยดึงเบ็ดออกมาถึง 250 ชิ้นแล้ว และเธอไม่เคยถูกฉลามกัดเลยสักครั้ง! แถมยังตั้งชื่อให้ฉลามอีกด้วย     “ฉลามตัวแรกที่ฉันช่วยไว้คือ ฟ็อกกี้อาย ตอนแรกมันก็ไม่ชอบให้ถูกตัวแต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง มันก็ยอมให้ฉันนำเบ็ดที่ฝังอยู่ในปากออกมาได้ […]

กะเพรายักษ์ใหญ่ใจดี จานละ 20 บาท ไม่มีเงิน กินฟรี!

กะเพรายักษ์ใหญ่ใจดี จานละ 20 บาท ไม่มีเงิน กินฟรี! ร้านกะเพรายักษ์ใหญ่ใจดี แห่งนี้ ตั้งอยู่ที่พุทธมณฑลสายสอง เป็นร้านขายข้าวราดกะเพราหมูสับล้วน ไม่ใส่ผักอื่นปะปน เรียกว่าอิ่มท้องสบายเกินราคาซึ่งขายเพียงจานละ 20 บาทเท่านั้น! นอกจากใจดีให้ปริมาณเยอะแล้ว ยังใจดีกับลูกค้าที่ไม่มีเงินจ่าย โดยสามารถหยิบคูปองที่แขวนไว้บนกระดานแผ่นใหญ่หน้าร้าน นำมาแลกข้าวราดกะเพราไปรับประทานได้เลย     เจ้าของไอเดียใจดีนี้คือ คุณรุจน์ สุวรรณเสรีเกษม นักธุรกิจเจ้าของสวนมะพร้าวและโรงงานผลิตน้ำมันมะพร้าวที่จังหวัดชุมพร สาเหตุที่หันมาลงทุนทำร้านอาหารแห่งนี้เพราะเกิดข้อสังเกตว่า ทำไมร้านอาหารริมทางส่วนใหญ่ ไม่มีความเข้าใจเกี่ยวกับสุขภาพของทั้งตนเองและผู้บริโภค จึงตั้งโจทย์ขึ้นมาจะทำอย่างไรดี ประกอบกับเคยศึกษาทฤษฎีเศรษฐกิจพอเพียงของในหลวง รัชกาลที่ 9 ที่ว่า ขาดทุนคือกำไร และทำอะไรอย่าไปคิดถึงแต่มูลค่า ให้คิดถึงคุณค่าก่อน เลยนำหลักดังกล่าวมาดำเนินธุรกิจร้านอาหารกะเพรายักษ์ใหญ่ใจดีแห่งนี้ขึ้นมา ภายใต้สโลแกน “พอเพียง พอใจ แบ่งปัน รักษ์โลก”     ความพิเศษของร้านนี้คือ ใช้ข้าวหอมมะลิ 100% อย่างดี ผสมข้าวไรซ์เบอร์รี่  ผักและเนื้อสัตว์ล้างด้วยเครื่องล้างโอโซน  ใช้น้ำมันมะพร้าวในการปรุงอาหาร และไม่ใส่ผงชูรสหรือผงปรุงรสใดๆ  ซึ่งเป็นโมเดลที่คุณรุจน์อยากให้เกิดขึ้นในสังคม คนขายอาหารริมทางต้องคิดว่า ทำอย่างไรให้อาหารปลอดสารพิษ ไม่ทำลายคน […]

5 สิ่งที่ทำให้เกิด วินาทีบรรลุธรรม

5 สิ่งที่ทำให้เกิด วินาทีบรรลุธรรม โดย ณัฐพบธรรม คนส่วนใหญ่มักจะเข้าใจว่า วินาทีบรรลุธรรมนั้นจะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อเราได้ปฏิบัติธรรมตามรูปแบบ ด้วยการนั่งสมาธิ หรือเดินจงกรมเท่านั้น แต่ความจริงเป็นอย่างไรลองมาดูกันครับ ในพระไตรปิฎกได้อธิบายไว้ว่า สิ่งที่จะทำให้เกิดวินาทีบรรลุธรรมได้ มีอยู่ 5 อย่าง คือ 1. การฟังธรรม หมายถึง การได้ฟังธรรมจากพระพุทธเจ้าโดยตรง หรือฟังธรรมของพระพุทธเจ้าผ่านการถ่ายทอดของผู้มีปัญญามาก แล้วเข้าใจในธรรมนั้น ทำให้ในใจเกิดความปราโมทย์ ความปีติ ความสงบ ความสุข และจิตตั้งมั่น (ตามลำดับ) จนบรรลุธรรมในที่สุด การฟังธรรมนี้มีข้อสังเกตอยู่อย่างหนึ่งว่า ธรรมที่ฟังต้องเป็นธรรมของพระพุทธเจ้าเท่านั้น การได้ฟังธรรมที่ผู้อื่นคิดขึ้นเอง หรือเป็นเพียงคำพูดที่เน้นความสนุกสนาน เน้นภาษาที่สวยงาม แต่ไม่เข้าถึงแก่นธรรมของพระพุทธเจ้า การฟังธรรมนั้นย่อมไม่อาจทำให้เกิดวินาทีบรรลุธรรมขึ้นได้ 2. การแสดงธรรม หมายถึง การได้ศึกษาธรรมของพระพุทธเจ้า แล้วนำบทธรรมนั้นไปบรรยายให้ผู้อื่นเข้าใจ โดยในขณะที่บรรยายไปก็ได้พิจารณาบทธรรมที่พูดไปด้วย จนเกิดความเข้าใจอย่างลึกซึ้ง และเกิดความปราโมทย์ ความปีติ ความสงบ ความสุข และจิตตั้งมั่น (ตามลำดับ) แล้วบรรลุธรรมในที่สุด ทั้งนี้ ผู้บรรยายต้อง พูดเฉพาะสิ่งที่เป็นธรรมของพระพุทธเจ้า และต้องเข้าใจสิ่งที่กล่าวออกไปอย่างแท้จริง พร้อมกับพิจารณาตามไปด้วย […]

วันที่คนตาบอดมองเห็นวิญญาณ เรื่องจริงของ วิกกี้ อัมมิเปจ

วันที่คนตาบอดมองเห็นวิญญาณ เรื่องจริงของ วิกกี้ อัมมิเปจ ต้นไม้เป็นสีเขียว ก้อนเมฆเป็นสีขาว ท้องทะเลเป็นสีคราม แม้แต่รุ้งก็มีเจ็ดสี… หากลองถามเด็กที่วิ่งเล่นกันอยู่คงตอบได้ แต่ไม่ใช่สำหรับฉัน แม้จะรู้ว่าต้นไม้มีสีเขียว แต่ก็เป็นสีเขียวที่คนอื่นเล่าให้ฟัง ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าสีเขียวเป็นอย่างไร ตั้งแต่เกิดมาฉันมองเห็นแต่เพียงสีดำเท่านั้น นานมาแล้วแม่เคยเล่าให้ฟังว่า ฉันเกิดมามีอวัยวะครบ 32 แต่โชคร้ายที่ต้องตาบอด เพราะออกซิเจนในตู้อบเด็กมีปริมาณมากเกินไป ดังนั้นจะพูดว่าฉันตาบอดมาตั้งแต่เกิดก็คงไม่ผิดนัก มันคงเป็นเรื่องน่ามหัศจรรย์มาก ถ้าวันหนึ่งคน “ตาบอด” อย่างฉันจะสามารถมองเห็นสิ่งต่าง ๆ ได้ ฉันชื่อ วิกกี้ อัมมิเปจ (Vicki Umipeg) ตลอดเวลาที่ผ่านมา ฉันรู้จักโลกใบนี้ผ่านการบอกเล่าของคนอื่น ฉันจึงได้แต่จินตนาการถึงลักษณะและสีสันของสิ่งต่าง ๆ ว่าเป็นเช่นไร มันจะแตกต่างจาก “สีดำ” มืดมิดของฉันหรือไม่ จนวันนั้นมาถึง วันที่ฉันคิดว่าฉันมองเห็นภาพเป็นครั้งแรก มันคือสีสันแปลกใหม่ที่ทั้งชีวิตของฉันไม่เคยได้พบเห็นมาก่อน… มันคือภาพของห้องสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง ผนังห้องทาด้วยสีขาว มีผู้คนแปลกหน้ามากมายอยู่ในชุดเสื้อคลุมยาวทั้งตัว กำลังยืนล้อมรอบร่างหญิงคนหนึ่งที่นอนสงบนิ่งอยู่บนเตียง ความรู้สึกแรกที่เห็นสร้างความตกใจให้กับฉัน ฉันจ้องมองร่างที่นอนอยู่ตรงนั้น สัมผัสได้ถึงความคุ้นเคยอันน่าประหลาด… ฉันรู้สึกว่าผู้หญิงที่นอนอยู่บนเตียงนั้นคือตัวฉันเอง ฉันจำแหวนทองที่ใส่บนนิ้วนางนั้นได้ มันมีดอกส้มที่มุมของแหวนวงนั้นด้วย แต่น่าแปลกตรงภาพที่เห็นนั้นเหมือนฉันกำลังมองลงมาจากด้านบน […]

เพิ่งรู้ว่า ชีวิตตัวเองมีค่า – เรื่องเล่าจากผู้อ่าน

เพิ่งรู้ว่า ชีวิตตัวเองมีค่า – เรื่องเล่าจากผู้อ่าน โดยทั่วไปแล้วคนส่วนใหญ่คงคิดว่า การเข้าไปนอนพักรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลนั้นเป็นเรื่องปกติธรรมดาเมื่อมีการเจ็บไข้ แต่สำหรับผมแล้วเป็นประสบการณ์ใหม่เอี่ยมเลยทีเดียว เพราะแม้ผมจะมีอายุเกินครึ่งศตวรรษมาตั้ง 8 ปีแล้ว แต่ยังไม่เคยเจ็บป่วยถึงขั้นต้องนอนโรงพยาบาลเลยแม้เพียงครั้งเดียว แต่ในที่สุดก็ต้องเสียสถิติจนได้ เพราะคืนหนึ่งตอนประมาณตีสี่ เกิดอาการปวดท้องอย่างรุนแรงเหมือนมีตัวเอเลี่ยนดันทะลุออกมา (ดูหนังมาก) จนต้องปลุกลูกสาวและภรรยาให้พาไปโรงพยาบาล เมื่อไปถึงหน้าห้องฉุกเฉิน เจ้าหน้าที่ในเครื่องแบบสีขาวเกือบ 10 คนก็กรูกันมาล้อมพร้อมอุปกรณ์ ทั้งเตียงเข็น ช่วยกันประคองลงนั่งรถเข็นอย่างทะนุถนอม แล้วเดินกันเป็นขบวนเข้าห้องฉุกเฉินไป เมื่ออยู่ในห้องฉุกเฉินแล้ว ผมถูกยกขึ้นนอนบนเตียงอย่างเบาหวิวโดยชายฉกรรจ์ 4 คน พยาบาลมาเจาะเลือดที่นิ้วและวัดความดัน แล้วหมอเวรก็เข้ามาถามอาการพร้อมกับกดท้องตรงนั้นตรงนี้ โดยมีหมอหรือพยาบาลอีกอย่างน้อย 3 คนคอยดูอยู่ใกล้ๆ จากนั้นผมก็ได้ยินคำวินิจฉัยลอยมาจากหลายทิศทาง “เรื่องไส้ติ่งตัดไปได้เลย อาจมีปัญหาที่ไตหรือตับอ่อนอักเสบ ดูหน้าซีดมาก ชีพจรก็ช้าผิดปกติอาจเป็นอาการหลอดเลือดหัวใจตีบ น้ำตาลในเลือดสูง อาจมีเบาหวานด้วย” สิ้นคำวินิจฉัย ภรรยาและลูกของผมก็ถูกกันออกจากห้องด้วยน้ำตานองหน้า พอม่านถูกปิด กองทัพเสื้อขาวก็เริ่มงานทันที ผมพยายามบอกหมอว่า ผมไม่ได้เป็นโรคหัวใจนะ ไม่ได้เป็นโรคไต ปวดท้องอย่างเดียว แต่เหมือนไม่มีใครได้ยิน พอจะพูดอีกก็ถูกปิดปากด้วยปรอท เสียบจมูกด้วยสายออกซิเจน แขนซ้ายถูกล็อกเพื่อเจาะเลือด มือเสียบท่อน้ำเกลือ แขนขวาถูกรัดด้วยเครื่องวัดความดัน ข้อมือคล้องป้ายชื่อ บริเวณหน้าอกและลำตัวถูกแปะติดด้วยสายไฟหลากสี […]

การเดินทางอันยาวไกลของ เนลสัน มันเดลา

การเดินทางอันยาวไกลของ เนลสัน มันเดลา หากเราเกิดเป็นคนผิวดำในประเทศแอฟริกาใต้ในช่วงปี ค.ศ 1948 – 1992 ต่อไปนี้คือสิ่งที่เราจะได้พบ เราจะไม่สามารถใช้บริการในร้านอาหาร โรงภาพยนตร์ โรงเรียน มหาวิทยาลัย ชายหาด ห้องน้ำ หรือแม้แต่ม้านั่งในสวนสาธารณะ ฯลฯ ในเขตเมือง เพราะจะมีป้ายของทางราชการระบุไว้อย่างชัดเจนว่า “สถานที่และสาธารณูปโภคเหล่านี้สงวนไว้สำหรับคนขาวเท่านั้น” เราไม่อาจอยู่ในบ้านหลังเดิมของเราได้ หากทางราชการประกาศว่าบ้านหลังนี้ตั้งอยู่ในเขตที่พักอาศัยของคนผิวขาว หากเป็นเด็ก ก็มีความเป็นไปได้สูงว่า เราจะเติบโตขึ้นเป็นผู้ใช้แรงงาน เพราะมีเด็กผิวดำเพียง 1 ใน 10 คนเท่านั้นที่จะเรียนจบการศึกษาภาคบังคับ คนผิวดำ ซึ่งเป็นคนส่วนใหญ่ของประเทศแอฟริกาใต้ต้องจำใจยอมรับสภาพอันแสนกดขี่เช่นนี้ เนื่องจากรัฐบาลที่นำโดยพรรค National Party ได้นำนโยบายแบ่งแยกสีผิว (Apartheid) มาเป็นนโยบายหลักในการบริหารประเทศ เพื่อปกป้องสิทธิทางการเมืองของพลเมืองผิวขาวที่มีจำนวนน้อยกว่า จนนำไปสู่การเอารัดเอาเปรียบและการทำร้ายจิตใจพลเมืองผิวดำอย่างไร้ซึ่งความยุติธรรมและน่าประหวั่นพรั่นพรึงเป็นที่สุด ที่สำคัญ การกระทำดังกล่าวมีกฎหมายรองรับอย่างถูกต้องเสียด้วย! เนลสัน มันเดลา (Nelson Mandela) คือผู้ที่ลุกขึ้นมาต่อต้านกับความอยุติธรรมเหล่านี้ และสามารถทำได้สำเร็จ แม้จะต้องสละความสุขส่วนตัวเกือบทั้งชีวิต ปัจจุบันชาวแอฟริกันจึงเรียกขานมันเดลาอย่างให้เกียรติว่า มาดิบา (Madiba) เนลสัน มันเดลา มีชื่อจริงว่า […]

10 คติธรรมคำสอนของ หลวงปู่แหวน สุจิณโณ ที่ชาวพุทธควรน้อมนำมาปฏิบัติ

10 คติธรรมคำสอนของ หลวงปู่แหวน สุจิณโณ ที่ชาวพุทธควรน้อมนำมาปฏิบัติ   1. อย่ารอให้ทุกข์มาถึงตัว “บรรดาสัตว์ทั้งหลายนั้น เมื่อไม่มีทุกข์มาถึงตัวมักไม่เห็นคุณพระศาสนา มัวเมาประมาท ปล่อยกายปล่อยใจให้ประพฤติทุจริตผิดศีลธรรมอยู่เป็นประจำนิสัย เห็นผิดเป็นถูก เห็นกงจักรเป็นดอกบัว ต่อเมื่อได้รับทุกข์เข้า ที่พึ่งอื่นไม่มีนั่นแหละจึงได้คิดถึงพระ คิดถึงศาสนา แต่ก็เป็นเวลาที่สายไปแล้ว “ความดีนั้นเราต้องทำอยู่เสมอให้เป็นที่อยู่ของจิต เป็นอารมณ์ของจิต ให้เป็นมรรค คือทางดำเนินไปของจิต มันจึงจะเห็นผลของความดี ไม่ใช่เวลาใกล้จะตายจึงนิมนต์พระไปให้ศีล ให้ไปบอกพุทโธ หรือตายไปแล้วให้ไปรับศีล เช่นนี้เป็นการกระทำที่ผิดทั้งหมด เหตุว่าคนเจ็บจิตมัวติดอยู่กับเวทนา ไฉนจะมาสนใจไยดีกับศีลได้ เว้นไว้แต่ผู้ที่รักษาศีลมาเป็นปกติเท่านั้นจึงจะระลึกได้ เพราะตนเองเคยทำมาจนเป็นอารมณ์ของจิตแล้ว แต่ส่วนมากใกล้ตายแล้วจึงเตือนให้รักษาศีล ส่วนคนตายแล้วไม่ต้องพูดถึง เพราะคนตายนั้นร่างกายจิตใจจะไม่รับรู้ใด ๆ แล้ว แต่ก็ดีไปอย่าง เหมือนพระเทวทัต ทำกรรมจนถูกแผ่นดินสูบ เมื่อลงไปถึงคางจึงระลึกถึงความดีของพระพุทธเจ้า ขอถวายคางเป็นพุทธบูชา พระเทวทัตยังมีสติระลึกถึงได้ จึงมีผลดีในภายภาคหน้า “แม้เปรตตนนั้นก็เหมือนกัน (หลวงปู่หมายถึงเปรตในถ้ำเชียงดาว) ตายไปแล้วจึงมาขอส่วนบุญ เมื่อยังมีชีวิตอยู่ทำอันตรายแม้พระพุทธรูป แผ่เมตตาให้ไปได้รับหรือไม่ก็ไม่รู้ สู้เราทำเองไม่ได้ เราทำของเรา ได้มากน้อยเท่าไรก็มีความปีติอิ่มเอิบใจเท่านั้น”   2. ทางบุญ – […]

แล้วเราก็ได้พบกันอีก… การกลับมาของแมวที่จากไป

แล้วเราก็ได้พบกันอีก… การกลับมาของแมวที่จากไป ครอบครัวของเราอาศัยอยู่ตึกแถวในซอยเล็กๆ ในย่านเก่าแก่ของกรุงเทพฯ เป็นบ้านของสมาชิก 6 คน คือ พ่อ แม่ ดิฉัน น้องสาว 2 คน น้องชายคนเล็ก และแมวอีก 8 ตัว ปูเป้ เป็นแมวตัวที่ 3 ของบ้านที่น้องสาวช่วยไว้จากฝูงสุนัขตอนไปรับประทานอาหารนอกบ้าน สภาพตอนแรกเจอนั้น ปูเป้เป็นลูกแมวตัวผอมมาก เนื้อตัวมีแต่กระดูก ไม่ค่อยมีแรง ด้วยความสงสารดิฉันจึงพากลับมาบ้านด้วย ช่วงที่มาอยู่ใหม่ ๆ ปูเป้ยังกินอาหารแมวไม่เป็น กินได้แต่แมลงสาบ เราจึงเข้าใจว่า ลูกแมวคงไม่เคยกินอาหารอื่นเลย แต่หลังจากที่ดูแลอยู่พักใหญ่ ปูเป้ก็กลายเป็นลูกแมวสีเหลืองลายเสือ รูปร่างอ้วนท้วน น่ารัก ร่าเริง เป็นมิตรกับแมวเจ้าถิ่น 2 ตัวที่อยู่มาก่อน จนในที่สุดก็กลายเป็นน้องรักของพี่ ๆ แมว ขนาดตอนนอนก็ยังต้องนอนกอดกัน หลายปีผ่านไปบ้านเรามีแมวเพิ่มขึ้นจนถึงตัวที่ 8 ซึ่งสาเหตุที่ต้องเก็บลูกแมวตัวหลังสุดมาเลี้ยงก็เพราะแม่แมวจรที่ดิฉันให้อาหารประจำถูกรถทับตาย ลูกของมันกลายเป็นสมาชิกใหม่ของบ้านนับแต่นั้น โดยเราตั้งชื่อให้เข้ากับปูเป้ว่า โป๊ป เนื่องจากเป็นตัวผู้ด้วยกันทั้งคู่ โป๊ปเป็นแมวดุ เข้ากับใครไม่ได้เลย แต่กลับรักปูเป้มาก […]

มรดกธรรมจากสมเด็จโต

มรดกธรรมจากสมเด็จโต มรดกทางธรรมที่เราได้จากสมเด็จโตนั้น มีมากกว่าแค่เรื่องราวความเป็นมาและเหตุการณ์ที่แสดงถึงปัญญาอันมากของท่าน ในทางรูปธรรมแล้ว สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) ได้สร้างพระพุทธรูปไว้หลายที่เพื่อเป็นที่ระลึกถึงสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยส่วนมากท่านจะสร้างพระพุทธรูปขนาดใหญ่โตตามชื่อของท่าน ชาวบ้านก็พากันเรียกว่า “พระโต” หรือ “หลวงพ่อโต” ดังนี้   1. พระพุทธรูปปางไสยาสน์ ที่วัดสะตือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา นามว่า “พระพุทธไสยาสน์” หรือที่ชาวบ้านเรียกว่า หลวงพ่อโต ก่ออิฐถือปูน องค์พระยาว 1 เส้น 6 วา สูง 8 วา ส่วนฐานยาว 1 เส้น 10 วา กว้าง 4 วา 2 ศอก สร้างเมื่อปีพ.ศ. 2413 เล่ากันว่า ท่านให้พวกทาสช่วยกันสร้างอยู่ราว ๆ 2 ปี เมื่อแล้วเสร็จท่านก็ช่วยให้พวกทาสเหล่านั้นพ้นจากความเป็นทาสทุกคน และว่ากันว่า ท่านสร้างพระนอนที่นี่เพื่อเป็นอนุสรณ์ว่าท่านเกิดที่นี่   2. พระพุทธรูปปางสมาธิ […]

keyboard_arrow_up