คำสาปจากความฝัน

คำสาปจากความฝัน – “เมื่อไหร่จะมารับลูกไปเสียที  ฝากฉันไว้นานแล้วนะ” หญิงผิวคล้ำร่างผอมเกร็งตวาดใส่หน้าฉัน สายตาคู่นั้นจ้องเขม็งมองตรงมา แต่นั่นก็ไม่น่าหวาดหวั่นเท่าสายตาของเด็กน้อยที่หญิงคนนั้นอุ้มอยู่ สายตาคู่นั้นทำให้ฉันสาวเท้าออกวิ่ง วิ่ง วิ่ง…อย่างไม่คิดชีวิต แต่สายตาไร้เดียงสาคู่นั้นก็ยังตามติดฉันมาไม่ห่าง นึกถึงครั้งใดก็ให้เสียวสันหลัง หลายคืนมาแล้วที่ฉันฝันเป็นซีรี่ส์แบบนี้…ฝันว่าท้อง ฝันว่ามีลูก ฝันว่าจูงมือเด็กผู้ชาย ฝันว่ามีเด็กมาดึงมือ ผลัก กระชากมือฉันออกจากมือของคนรัก แล้วสักพักก็สะบัดมือวิ่งหนีไป ในความฝัน เรามีความสัมพันธ์คล้ายแม่ลูก แต่ติดที่ว่าเด็กคนนี้มักมองฉันด้วยแววตาอาฆาต เจ็บปวด เกลียดชัง นี่ถ้าฉันเคยทำแท้งแม้สักครั้ง ฉันคงคิดว่าเด็กคนนี้เป็นลูกที่ฉันตัดสินใจฆ่าไปแล้วแน่ ๆ แต่ที่ผ่านมาก็ไม่เคย… ฉันทนความพิศวงในใจไม่ไหว และที่พึ่งของฉันก็คงไม่พ้นวัด ฉันกราบพระประธานในโบสถ์แล้วถวายสังฆทานให้หลวงพ่อรูปหนึ่ง หลวงพ่อถามฉันว่ามีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่า ประโยคเปี่ยมเมตตานั้นเอง ที่ทำให้ฉันเล่าความฝันให้ท่านฟัง และท่านก็ให้สติฉันว่า “คงเป็นเจ้ากรรมนายเวรที่ยังไม่เลิกแล้วต่อกัน เวลาทำบุญทำกุศล โยมอย่าลืมส่งบุญให้เขาบ้าง แล้วก็คิดดี ทำดี พูดดี เท่านั้นละลูก พระคุ้มครอง” เรียบ ๆ ง่าย ๆ แต่ทำให้ฉันสบายใจขึ้นมาพอสมควร ฉันกราบลาพระประธานด้วยจิตใจที่สงบ ไม่กลัวที่จะต้องฝันอะไรแบบนั้นอีก แต่เงื่อนงำของความฝันยังคงค้างคาอยู่ในใจฉันเรื่อยมา กระทั่งวันหนึ่ง โทรศัพท์สายหนึ่งที่เข้ามาก็เหมือนจะช่วยคลี่คลายความฝันของฉัน เรื่องราวทั้งหมดเกี่ยวกับเงินห้าพันบาทที่ฉันให้เพื่อนยืมไปโดยไม่ถามไถ่ว่า ทำไมนักศึกษาปีหนึ่งอย่างเขาถึงได้มีเรื่องร้อนเงินขึ้นมากะทันหัน […]

รปภ. รอรัก – กาละแมร์ พัชรศรี เบญจมาศ

รปภ. รอรัก – กาละแมร์ พัชรศรี เบญจมาศ คนเราทุกวันนี้อาจนับถือใครสักคนที่ความร่ำรวย ตำแหน่งหรือยศถาบรรดาศักดิ์ที่เขามีมากกว่าเรา แต่สำหรับคนตัวเล็กๆ ที่มองจากปัจจัยภายนอกอาจจะด้อยกว่าเราทุกประการนั้น ถ้าวัดกันด้วยใจที่อยู่ภายใน เราอาจจะสู้เขาไม่ได้เลย สำหรับ รปภ.ที่ทำหน้าที่รักษาความปลอดภัยตามตึก อาคาร หมู่บ้าน สำนักงาน คนอาจให้ค่าเขาน้อยกว่าคนในตำแหน่งอื่น ๆ แต่สำหรับฉันแล้ว พวกเขาคือคนที่ได้รอยยิ้มแรกของวันจากฉัน และจะเป็นคนสุดท้ายที่ได้รอยยิ้มอีกครั้งเมื่อจบวัน คนบางคนอาจไม่เคยสนใจ ไม่เคยแม้แต่มองหน้า ไม่เคยสบตา ไม่พูดคุย ไม่ทักทาย ทำเหมือนว่าเขาไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่มีหัวใจและมีความรู้สึกเหมือนเรา ลองเอาใจเขามาใส่ใจเรา ดูว่าคนที่ยืนอยู่กับที่ตลอดทั้งวัน แม้จะเดินไปเดินมาบ้าง ก็คงไม่ห่างจากที่เดิมนัก…ถ้าเป็นเรา เราจะรู้สึกอย่างไร คุณอาจจะคิดว่าเขาคือสิ่งมีชีวิตที่ไม่มีความรู้สึกอะไร ไม่ต้องไปใส่ใจมากก็ได้ เพราะไม่เห็นเขาแสดงสีหน้าอะไรเลยนี่นา เสียงของเขาเป็นอย่างไรก็ยังแทบไม่เคยได้ยิน แต่ถ้าคุณลองยิ้มให้เขา วันแรกเขาอาจจะยังนิ่ง ๆ และออกจะงง ๆ วันต่อมาหากคุณยิ้มให้เขาอีก เชื่อเถอะว่าคุณจะได้รอยยิ้มตอบแทน แต่ถึงไม่ได้ เราก็ไม่ได้เสียอะไร แค่ยิ้มเราก็มีความสุขแล้วจริงไหม และถ้าลองพูด “สวัสดี” พร้อมรอยย้ิ้ม คุณก็จะได้สิ่งนั้นกลับมาเช่นกัน เมื่อเรามอบไมตรีที่ดีกับเขา พูดคุยทักทาย ไต่ถามสารทุกข์สุกดิบ เชื่อเถอะว่าคุณจะได้รับน้ำใจอันดีจากพวกเขาแน่นอน […]

กุมภโฆสก เศรษฐีผู้ประกอบด้วยธรรม

กุมภโฆสก เศรษฐีผู้ประกอบด้วยธรรม – คราวหนึ่งในเมืองราชคฤห์เกิดอหิวาต์ระบาดหนัก สัตว์น้อยใหญ่และผู้คนพากันล้มตายเป็นจำนวนมาก เศรษฐีและภรรยาคู่หนึ่งจึงบอกกับลูกชายของตนว่า “กุมภโฆสกลูกรัก การหนีโรคชนิดนี้ ท่านว่าต้องพังฝาเรือนไป (ออกทางประตูปกติไม่ได้) เจ้าจงทำอย่างนั้นเถิด อย่าห่วงใยพ่อแม่เลย และหากเจ้ายังไม่ตาย ก็จงกลับมาขุดเอาทรัพย์ซึ่งพ่อแม่ฝังไว้หาเลี้ยงชีพต่อไป” เด็กน้อยเชื่อฟัง ร้องไห้ไหว้พ่อแม่แล้วพังฝาเรือนหนีไปอยู่ที่ภูเขาลูกหนึ่งเป็นเวลาถึง 12 ปี เมื่อกลับมาเขาโตเป็นหนุ่มแล้ว จึงไม่มีใครจำเขาได้ เขาเข้าบ้านไปขุดดูที่ฝังทรัพย์สมบัติ เห็นยังเรียบร้อยดีอยู่ เงินทั้งหมดมีอยู่ถึง 400 ล้านกหาปณะ เขาจึงคิดว่า “ใครๆ ก็จำเราไม่ได้ ถ้าเราขุดเงินออกมาใช้ ชาวบ้านจะสงสัยว่าเราเอาเงินมาจากไหน แล้วเดี๋ยวก็จะมาจับเรา เราควรเก็บเงินไว้ แล้วไปหางานทำดีกว่า” กุมภโฆสกได้งานเป็นยามปลุกคนงานตอนเช้ามืด มีเรือนพักเล็กๆ หลังหนึ่งอาศัยอยู่คนเดียว เช้าวันหนึ่ง พระเจ้าพิมพิสารได้ยินเสียงของเขา โดยปกติพระเจ้าพิมพิสารเป็นผู้รู้เสียงสัตว์ทุกชนิด เมื่อได้ยินเสียงของเขา จึงตรัสว่า “นั่นเป็นเสียงของคนมีทรัพย์มาก” นางสนมคนหนึ่งยืนเฝ้าอยู่ใกล้ๆ คิดว่าพระราชาคงไม่ตรัสอะไรเหลวไหล จึงให้คนไปสืบดู แต่กลับพบว่าเป็นเสียงของยามจนๆ คนหนึ่งเท่านั้น พระเจ้าพิมพิสารฟังเรื่องที่นางบอกแล้วก็นิ่งเฉยเสีย วันต่อมาพระองค์ยังคงตรัสเช่นเดิม นางสนมจึงทูลขอทรัพย์จากพระองค์หนึ่งพันกหาปณะเพื่อจะนำไปทำอุบายเอาทรัพย์จากชายผู้นั้นมาถวาย พระเจ้าพิมพิสารจึงทรงมอบให้นางไป เมื่อได้เงินมาแล้ว นางสนมพร้อมกับลูกสาวก็แกล้งแต่งตัวปอนๆ ทำทีเป็นคนยากจนแล้วไปยังที่อยู่ของพวกคนรับจ้างและเข้าไปขอพักอาศัยในเรือนหลังหนึ่ง แต่เจ้าของปฏิเสธว่ามีคนอยู่มาก […]

ฆ่าอะไรแล้วเป็นสุข – บทความธรรมะดี ๆ โดย ท่าน ส.ชิโนรส

ฆ่าอะไรแล้วเป็นสุข – บทความธรรมะดี ๆ โดย ท่าน ส.ชิโนรส “งู” แม้เป็นสัตว์ที่มีพิษ แต่มันก็ไม่พ่นพิษอย่างพร่ำเพรื่อ เมื่อมันพ่นพิษครั้งใด หากไม่เพื่อฆ่าสัตว์เป็นอาหาร ก็เพราะความโกรธของมัน เราก็ไม่แตกต่างอะไรกับงูพิษมากนัก เรามักจะโกรธเวลาถูกคนอื่นกลั่นแกล้งยั่วยุ หรือเมื่อต้องเข้าแย่งชิงผลประโยชน์ แต่ไม่ว่าเราจะโกรธด้วยเหตุผลกลใด ความโกรธที่เรามีแต่ละครั้งจะทำให้ชีวิตเราสั้นลง ดร.เรดฟอร์ด วิลเลียมส์ (Redford Williams) แห่งมหาวิทยาลัยดุ๊ก ชี้ถึงผลการศึกษาคนที่ชอบโกรธว่า “คนที่โกรธอยู่เสมอมีโอกาสเป็นโรคหัวใจและโรคมะเร็งได้มากกว่าคนไม่ค่อยโกรธ” ดร.เรดฟอร์ดยังบอกอีกว่า “ผู้ที่โกรธเป็นประจำ มีอัตราการเสียชีวิตเร็วกว่าผู้ที่โกรธน้อย ผู้ที่โกรธบ่อยมีอัตราการเสียชีวิตก่อนวัยอันควรถึง 30 เปอร์เซ็นต์ ส่วนผู้โกรธน้อยมีอัตราการตายเพียง 20 เปอร์เซ็นต์เท่านั้น” ดร.เรดฟอร์ดได้ศึกษาและติดตามหาสาเหตุการเสียชีวิตของนักศึกษาแพทย์กว่า 20 ปี ก็พบผลเช่นเดียวกัน คือ “กลุ่มแพทย์ขี้โกรธมีแนวโน้มตายก่อนกลุ่มที่ไม่ค่อยโกรธ ในบรรดาแพทย์ 136 คน กลุ่มแพทย์ขี้โกรธตายถึง 16 คน ส่วนกลุ่มไม่ค่อยโกรธตายเพียง 3 คนเท่านั้น” ฉะนั้น งานศึกษาข้างต้นจึงบอกเราได้อย่างชัดเจนว่า “ความโกรธคือหนทางหนึ่งที่จะนำไปสู่ความตายสำหรับมนุษย์” ความโกรธยังก่อให้เกิดความขัดแย้งและความรุนแรงต่าง ๆ ต่อชีวิตมนุษย์ […]

หมดเวลาของบุญ ก็คือเวลาของกรรม

หมดเวลาของบุญ ก็คือเวลาของกรรม – เมื่อ 50 กว่าปีก่อน ในย่านพักอาศัยใจกลางเมืองของกรุงเทพฯ ณ ซอยเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง มีตึกแถวปลูกติดกันประมาณ 15 ห้อง ห้องแรกสุดหัวซอยและห้องสุดท้าย ซึ่งตั้งอยู่ท้ายซอยเป็นตึกแถวแบบพิเศษ คือเป็นห้องใหญ่แบบ 2 ห้องติดกัน ชาวบ้านส่วนใหญ่เป็นคนจีน อยู่กันมานานเป็นสิบ ๆ ปี รู้จักกันหมด แค่เห็นหน้าก็รู้ว่าใครอยู่บ้านไหน ชาวบ้านอยู่กันอย่างเรียบง่าย จนกระทั่งตึกแถว 2 ห้องที่หัวซอยมีผู้ย้ายเข้ามาอยู่ใหม่เป็นครอบครัวเศรษฐีพ่อค้า ความเดือดร้อนจึงได้เริ่มต้นขึ้น เรื่องมีอยู่ว่า… เมื่อ 50 ปีก่อนเป็นเรื่องธรรมดาของบ้านตึกแถวที่จะใช้ท่อระบายน้ำร่วมกัน ในซอยนี้ก็เช่นกัน น้ำทิ้งจะไหลจากท้ายซอยไปหัวซอยแล้วไหลลงสู่ท่อระบายน้ำใหญ่ แต่เถ้าแก่เนี้ยผู้มาอยู่ใหม่กลับกั้นท่อระบายน้ำไม่ให้น้ำไหลผ่านบ้านแก ทำให้บ้านทุกหลังมีน้ำทะลักเข้ามาในบ้านเพราะทางน้ำถูกปิด ชาวบ้านจึงรวมตัวกันไปต่อว่า แต่เถ้าแก่เนี้ยกลับเฉยเมยและบอกหน้าตาเฉยว่า ท่อระบายน้ำอยู่ในบริเวณบ้านของแก แกจะทำอะไรก็ได้ เถ้าแก่ซึ่งเป็นคนดีพยายามขอร้องภรรยาแต่ก็ไม่เป็นผล ท้ายที่สุด อาแปะซึ่งเป็นช่างรับเหมาก่อสร้างตึกแถวทั้งหมดในย่านนี้ และอาศัยอยู่ในตึกแถวห้องสุดท้ายที่ท้ายซอยจึงไปเจรจา แต่ก็ไม่เป็นผล สุดท้ายปัญหาต่าง ๆ ก็คลี่คลายจากการแก้ปัญหาของอาแปะ โดยแกได้ทำทางระบายน้ำใหม่ให้ไหลจากหัวซอยไปท้ายซอยผ่านบ้านของแกเอง ตั้งแต่นั้นแทบจะไม่มีใครอยากจะคบค้าสมาคมกับเถ้าแก่เนี้ยอีกเลย พอเวลาผ่านไปหลายปี เรื่องนี้ก็ถูกลืมกันไปและมีเรื่องใหม่มาแทน คือเรื่องที่ชาวบ้านแถวนั้นโดนเถ้าแก่เนี้ยขโมยของ […]

ชายไร้บ้านเจอเงินก้อนโต เขานำมาส่งต่อ เพื่อตามหาเจ้าของที่แท้จริง!!

ชายไร้บ้านเจอเงินก้อนโต เขานำมาส่งต่อ เพื่อตามหาเจ้าของที่แท้จริง!! เช้าตรู่วันหนึ่งในเดือนสิงหาคมที่ผ่านมา ชายไร้บ้านชื่อ เควิน บูธ (Kevin Booth) ซึ่งกำลังหิวโหยจนท้องร้อง ได้มาที่สถานสงเคราะห์ที่ให้ความช่วยเหลือด้านอาหารแก่ผู้ยากไร้ในเมืองซัมเมอร์ รัฐวอชิงตัน เขาแค่จะมาหาขนมปังที่มักมีผู้ใจบุญนำมาวางทิ้งไว้ให้ผู้หิวโหยตั้งแต่เมื่อคืน ทว่าแทนที่จะเจอกล่องขนมปัง เควินกลับพบถุงกระดาษสีน้ำตาลวางอยู่นอกอาคารบริเวณประตูด้านหน้า ในใจคิดว่าคงเป็นอาหารสำหรับประทังความหิวแน่ ๆ แต่พอเขาเปิดถุงดูก็ต้องประปลาดใจสุด ๆ เมื่อพบเงินอยู่เต็มถุงเป็นธนบัตร จำนวน 17,000 เหรียญ หรือประมาณกว่า 5 แสนบาท “ตอนแรกผมสงสัยว่าใครมาวางอะไรทิ้งไว้บนพื้น” พอเปิดถุงเจอเงินปั๊บ สิ่งแรกที่เควินทำคือดมดูว่าเงินจริงหรือเปล่า “แน่นอนว่าผมดมกลิ่นดูก่อนว่าใช่เงินจริงๆ รึเปล่า และเมื่อรู้ว่ามันเป็นของจริงก็มีความคิดผุดขึ้นในหัวผมคือ จะเอาเงินนี้ไปใช้หรือจะนำไปคืน และผมก็เลือกที่จะนำไปคืน” เควินกล่าวอย่างเท่ ในเวลานั้นเควินยังไม่รู้ว่าเงินทั้งหมดมีจำนวนเท่าไร แต่สิ่งที่เขารู้แน่ ๆ คือ เงินก้อนนี้ไม่ใช่ของเขา ดังนั้นเควินจึงนั่งรออยู่หน้าสถานสงเคราะห์จนกระทั่ง 20 นาทีต่อมา อาสาสมัครผู้ดูแลสถานสงเคราะห์ก็มาเปิดประตูในเวลา 7.30 น. เควินยื่นถุงเงินให้ แล้วบอกว่า “นี่สำหรับคุณครับ มีคนวางทิ้งไว้หน้าประตู” ตอนแรกอาสาสมัครคิดว่าเป็นถุงอาหาร ก็เลยนำถุงไปชั่งน้ำหนักตามระเบียบของการบริจาคอาหาร สักพักจึงรู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ พอเปิดถุงดูก็พบธนบัตรใบละ 20 กับ […]

สมเด็จโตเทศน์เรื่อง 12 นักษัตรและอริยสัจ 4

สมเด็จโตเทศน์เรื่อง 12 นักษัตรและอริยสัจ 4 แท้ที่จริงแล้วธรรมเนียมการนับวัน เดือน ปี นักปราชญ์โบราณตั้งแต่ครั้งชมพูทวีปต่างบัญญัติขึ้นไว้ หมายเอาชื่อดวงดาวในอากาศมาตั้งแต่ชื่อ ดังนี้ 1. เอาชื่อดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ ดาวอังคาร ดาวพุธ ดาวพฤหัสบดี ดาวศุกร์ ดาวเสาร์ รวม 7 ดวง มาตั้งแต่ชื่อวันทั้ง 7 วัน และให้วนไปวนมาทุกเดือนปี 2. เอาชื่อดวงดาวรูปสัตว์และดาวรูปสิ่งอื่น ๆ มาตั้งเป็นชื่อเดือนทั้ง 12 เดือน ดังนี้ เดือนเมษายน ดาวรูปเนื้อ เดือนพฤษภาคม ดาวรูปวัวผู้ เดือนมิถุนายน ดาวรูปคนคู่หนึ่ง เดือนกรกฎาคม ดาวรูปปูป่าหรือปูทะเล เดือนสิงหาคม ดาวรูปราชสีห์ เดือนกันยายน ดาวรูปนางสาวที่น่ารักใคร่ เดือนตุลาคม ดาวรูปคันชั่ง เดือนพฤศจิกายน ดาวรูปแมงป่อง เดือนธันวาคม ดาวรูปธนู เดือนมกราคม ดาวรูปมังกร เดือนกุมภาพันธ์ ดาวรูปหม้อ (จระเข้) […]

วันนี้คุณทำดีพอหรือยัง ประสบการณ์เฉียดตายที่ช่วยเปลี่ยนมุมมองในการดำเนินชีวิต

วันนี้คุณทำดีพอหรือยัง – “จงดำรงชีวิตอยู่ด้วยความไม่ประมาท” ประโยคนี้ได้ยินมาบ่อยมาก คิดว่าเข้าใจแต่ก็ไม่ลึกซึ้งสักที จนเมื่อเกิดเหตุการณ์หนึ่งที่ทำให้มุมมองชีวิตของเราเปลี่ยนไป และเริ่มตระหนักถึงความหมายของประโยคดังกล่าวขึ้นอย่างมาก วันนั้นพวกเรา 4 คน ตั้ม นันท์ ติ๊ก และฉันตื่นเต้นกันใหญ่สำหรับการขึ้นไปพักบนดอยอ่างขาง ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่พิเศษมาก เพราะข่าวว่ามีแม่คะนิ้งบนดอยด้วย หลังจากเก็บสัมภาระบนที่พัก พวกเราก็เดินลงมาทานข้าวเย็นที่ร้านค้า เสร็จแล้วจึงเดินกลับที่พัก กว่าจะถึงก็ค่ำพอดี อากาศหนาวมาก แม้ว่าห้องพักจะปิดหมดทุกด้าน ฉันตั้งใจว่าจะไม่อาบน้ำ แต่ตั้มบอกว่าจะอาบ ตั้มก็เลยอาบน้ำเป็นคนแรก โดยห้องน้ำที่อยู่ในห้องเรามีขนาดเล็กมาก ไม่มีช่องระบายอากาศ นอกจากพัดลมดูดอากาศตัวเดียว พอตั้มอาบน้ำได้สักพักก็ตะโกนออกมาให้ฉันเปิดสวิตช์พัดลมดูดอากาศที่หน้าห้องน้ำให้หน่อย ฉันก็เดินไปเปิดให้ แล้วกลับมาดูทีวีต่อ ยังไม่ถึง 5 นาที ตั้มเปิดห้องน้ำออกมาปิดสวิตช์พัดลมดูดอากาศพร้อมกับบ่นว่าหนาวมาก ก่อนที่จะกลับเข้าไปอาบน้ำใหม่ สักพักก็ได้ยินเสียงเหมือนมีอะไรหล่นในห้องน้ำ ฉันเลยตะโกนไปว่า “ทำอะไรหล่นอีกล่ะ” คิดในใจว่าคงหนาวจนสั่นแล้วไปปัดของใช้ตกลงมา แต่อีกสักพักก็ได้ยินเสียงแปลกๆ ดังเหมือนคนกรนออกมาจากห้องน้ำ ทั้งๆ ที่พวกเราเปิดทีวีเสียงค่อนข้างดัง นันท์บอกฉันว่า “ไปดูมันหน่อยซิ” ฉันก็เลยเดินไปเรียกหน้าห้องน้ำ “ตั้มๆ” เงียบ…ไม่มีเสียงตอบ ฉันตบประตูห้องน้ำร้องเรียกก็ไม่มีเสียงตอบอีก มีแต่เสียงกรนที่ดังอยู่ตลอดเวลา “เฮ้ย! แกเป็นอะไรหรือเปล่า เปิดประตูหน่อย” ปรากฏว่าเงียบ […]

ชกมวยไม่หวังรวย ไทสัน ฟิวรี แชมป์มวยอังกฤษประกาศบริจาคค่าตัวให้คนไร้บ้านและผู้หิวโหย

ไทสัน ฟิวรี (Tyson Fury) เตรียมบริจาคเงิน 8 ล้านปอนด์ (ประมาณ 333 ล้านบาท) จากการชกกับ ดิออนเทย์ ไวเดอร์ แชมป์โลก WBC รุ่นเฮฟวี่เวท เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมาในลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา ซึ่งทั้งคู่เสมอกันด้วยคะแนนไม่เป็นเอกฉันท์ นั่นหมายความว่าไทสันชิงเข็มขัดแชมป์ WBC จากดิออนเทย์ไม่สำเร็จ ก่อนวันชกจริง ไทสันเคยประกาศมาก่อนแล้วว่า เขาจะได้ค่าตัวเป็นเลขเจ็ดหลักจากไฟท์นี้ และจะบริจาคเงินทั้งหมดทุกบาททุกสตางค์ให้กับผู้ยากไร้ และเขากำลังมีแผนจะสร้างบ้านให้คนเร่ร่อนอีกด้วย นอกจากนั้นนักชกเจ้าของฉายา Gypsy King ยังบอกอีกว่า ตัวเขาเองไม่ได้ใช้เงินมากมายอะไรนัก เขาไม่เคยสนใจที่จะเป็นเศรษฐีร้อยล้านหรือมหาเศรษฐีพันล้าน เขาเป็นนักมวยไม่ใช่นักธุรกิจ และเขาก็น่าจะเดินบนเส้นทางเดียวกับนักชกอื่น ๆ คือ อยู่แบบพอมีพอกินไปจนบั้นปลายชีวิต ตายไปก็เอาเงินติดตัวไปด้วยไม่ได้ ดังนั้นเขาจึงคิดจะนำเงินไปทำสิ่งดี ๆ โดยการช่วยเหลือคนที่ช่วยตัวเองไม่ได้ ด้วยความที่ไทสันต้องต่อสู้กับปัญหาทางสุขภาพจิตควบคู่ไปกับการดื่มหนักและใช้ยาเสพติด เขาจึงมุ่งมั่นอย่างยิ่งที่จะช่วยเหลือคนที่อ่อนแอ และมีชีวิตอยู่อย่างไร้คนเหลียวแลเพราะความเหลื่อมล้ำทางสังคม ไทสันยังบอกอีกว่า เมื่อเขากลับบ้านที่อังกฤษ เขาจะสร้างบ้านพักให้คนเร่ร่อนสัก 2 – 3 แห่ง และตั้งกองทุนสำหรับผู้ติดสุราและสารเสพติด สิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องที่เขาทำมาตลอด จนกระทั่งเขามาชกที่แอลเอ […]

โทษของการทำบุญด้วยจิตโกรธ

โทษของการทำบุญด้วยจิตโกรธ นิทานเรื่องนี้มาในกุณาลชาดก พระธรรมกถึกทั้งหลายชอบนำมาเทศน์ ชื่อเรื่องว่า นางปัญจปาปา ในอดีตกาลนานมาแล้ว ก่อนที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าจะอุบัติขึ้นในโลก เป็นช่วงว่างจากพระพุทธศาสนา แต่ยุคนั้นยังมีพระปัจเจกพุทธเจ้าอุบัติขึ้น พระปัจเจกพุทธเจ้านั้นก็คือพระพุทธเจ้าผู้ซึ่งตรัสรู้ธรรมด้วยตนเองมิได้ออกสั่งสอนประกาศพระศาสนา นับแต่วันที่ท่านบรรลุอรหันต์ด้วยตนเองแล้ว ท่านก็ปลีกวิเวกไปตามชอบใจของท่านจนกว่าท่านจะสิ้นอายุขัยก็จะเข้าสู่นิพพาน ท่านไม่มีภาระที่จะต้องประกาศศาสนาสั่งสอนใครเหมือนพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ยังมีนางกุมารีคนหนึ่งกำลังขยำดินเหนียวฉาบฝาเรือนอยู่ ขณะนั้นมีพระปัจเจกพุทธเจ้าพระองค์หนึ่ง กุฏิที่ท่านอาศัยมีรูโว่ ท่านจึงออกแสวงหาดินเหนียวไปอุดรูกุฏิของท่าน เมื่อท่านผ่านมาเห็นนางกุมารีนางนี้กำลังขยำดินเหนียวอยู่ ท่านจึงถือบาตรเดินตรงไปหานางกุมารีนั้นเพื่อขอบิณฑบาตดินเหนียวใส่บาตรมาสักก้อน นางกุมารีเห็นดังนั้นก็โกรธคิดว่า “สมณะพวกนี้ตอนเช้าเที่ยวเดินขอข้าวชาวบ้านชาวเมืองกินยังไม่พอ ตัวเรานี้สู้อุตส่าห์ไปขนดินเหนียวหอบหิ้วมานั่งขยำ กว่าจะได้ที่ก็ต้องขยำแทบมืองอเท้างอ สมณะนี้กลับมายืนเฝ้าจะขอดินที่เราขยำดีแล้วไปอีก ช่างไม่รู้จักไปหาเองเอาเสียเลย” คิดดังนี้แล้วก็ค้อนควัก เชิดจมูก ปากบ่นอุบอิบพึมพำ เพื่อจะให้พระปัจเจกพุทธเจ้าล่วงรู้อาการว่านางไม่เต็มใจจะให้ จะได้ไปไปเสีย ฝ่ายพระปัจเจกพุทธเจ้าก็มีความเมตตาอารี อยากจะโปรดนางกุมารีน้อยให้ได้ทำบุญ จึงแสร้งทำเป็นไม่ทราบอาการของนาง ยืนนิ่งเปิดบาตรรอรับการบริจาคของนางต่อไป นางกุมารีเห็นดังนั้นก็คิดว่า “ชะรอยสมณะองค์นี้ถ้าไม่ได้อะไรคงจะไม่ไปแน่” นางจึงโกรธกระฟัดกระเฟียดปั้นดินได้ก้อนหนึ่งก็โยนใส่บาตรโดยไม่เคารพ พระปัจเจกพุทธเจ้าเมื่อได้ดินแล้วท่านก็เดินจากไปเพื่อทำกิจของท่าน นางกุมารีนั้นเมื่อตายจากชาตินั้นได้มาเกิดในตระกูลคนจน มีอวัยวะที่บิดเบี้ยวอัปลักษณ์ 5 แห่ง คือ มือ เท้า ปาก นัยน์ตา จมูก จึงมีชื่อเรียกว่า นางปัญจปาปา แปลว่าผู้มีบาป 5 ประการ ถามว่าเหตุใดนางจึงมีอวัยวะบิดเบี้ยวอัปลักษณ์ 5 […]

หนูน้อยส่งจดหมายถึงพ่อบนสวรรค์ ไปรษณีย์อังกฤษตอบจดหมายกลับมาอย่างน่ารัก

หนูน้อยส่งจดหมายถึงพ่อบนสวรรค์ ไปรษณีย์อังกฤษตอบจดหมายกลับมาอย่างน่ารัก เจส ไฮด์แมน (Jase Hyndman) หนูน้อยวัย 7 ขวบชาวสกอตแลนด์ ขอให้ไปรษณีย์ช่วยส่งการ์ดวันเกิดไปให้คุณพ่อที่อยู่บนสวรรค์ เจมส์ ไฮด์แมน เสียชีวิตในปี 2014 ด้วยอายุเพียง 28 ปี เจสบอกแม่ของเขา เทรี่ ว่า เขาต้องการส่งการ์ดให้พ่อ เพราะทุกคนควรได้รับการ์ดอวยพรในวันเกิด ถึงแม้จะไม่ได้รับของขวัญก็ตาม หลังจากเขียนการ์ดถึงพ่อเสร็จ หนูน้อยก็จ่าหน้าซองด้วยข้อความชวนเศร้าว่า “คุณไปรษณีย์ครับ ช่วยส่งจดหมายฉบับนี้ไปสวรรค์ในวันเกิดของพ่อผมด้วยครับ ขอบคุณครับ”   หลังจากนั้นไม่กี่วัน เจสก็ต้องเซอร์ไพรซ์สุด ๆ เมื่อได้รับจดหมายตอบจาก รอยัล เมล ไปรษณีย์สหราชอาณาจักรว่า “ในระหว่างดำเนินการส่งจดหมายให้คุณก็พบเรื่องน่ากังวลบางประการ จึงถือโอกาสติดต่อมาเพื่อแจ้งให้ทราบว่าได้ส่งจดหมายให้แก่คุณพ่อของคุณบนสวรรค์เรียบร้อยแล้ว “เราต้องเผชิญอุปสรรคต่าง ๆ ทั้งการหลบหลีกดวงดาวและวัตถุต่าง ๆ ในอวกาศบนเส้นทางไปยังสวรรค์ อย่างไรก็ตามได้โปรดมั่นใจว่าจดหมายสำคัญได้ส่งถึงผู้รับเรียบร้อยแล้ว สิ่งสำคัญอันดับหนึ่งของรอยัล เมล คือ ต้องส่งจดหมายถึงปลายทางอย่างปลอดภัย เรารู้ว่าจดหมายนั้นสำคัญกับคุณเพียงใด เราจะทำทุกอย่างเพื่อให้มั่นใจว่าจดหมายได้ส่งถึงสวรรค์อย่างปลอดภัย” ท้ายจดหมายลงชื่อ ฌอน มิลลิแกน ผู้ช่วยผู้จัดการฝ่ายจัดส่ง เทรี่ […]

ดิ๊ก ฮอยต์ พ่อที่แกร่งที่สุดในโลก

ดิ๊ก ฮอยต์ พ่อที่แกร่งที่สุดในโลก คุณคิดว่าความรักของพ่อยิ่งใหญ่ขนาดไหน… ลองติดตามเรื่องราวของพ่อวัยชราผู้ป่วยด้วยโรคหัวใจ แต่ยังคงมุ่งมั่นพาลูกชายที่พูดและขยับเขยื้อนร่างกายไม่ได้ลงแข่งวิ่งมาราธอนและคนเหล็กไตรกีฬาในนาม ทีมฮอยต์ (TeamHoyt) คนนี้ดู ย้อนไปเมื่อประมาณ 56 ปีที่แล้ว ดิ๊ก และ จูดี้ ฮอยต์ ได้ให้กำเนิดริก ฮอยต์ ทารกเพศชายผู้โชคร้ายถูกรกพันคอ ทำให้สมองขาดออกซิเจนนานจนบางส่วนตาย เขาจึงไม่สามารถควบคุมส่วนต่างๆ ของร่างกายได้ แพทย์แนะนำให้ทิ้งหนูน้อยไว้ที่โรงพยาบาลดีกว่าพากลับไปเลี้ยงในสภาพที่ไม่ต่างจาก“ผักไปตลอดชีวิต แต่ครอบครัวฮอยต์ยืนกรานที่จะพาลูกชายกลับบ้าน และตั้งใจจะเลี้ยงดูไม่ให้ต่างจากคนปกติ   ผู้เป็นพ่อพาเด็กน้อยไปรับการทดสอบเพื่อหาทางให้เขาสามารถสื่อสารกับผู้อื่นได้ แต่คำตอบคือ “”ไม่มีทาง”” แต่กระนั้นดิ๊กก็ไม่เลิกล้มความตั้งใจ ท้าให้เจ้าหน้าที่ผู้ทดสอบลองเล่าเรื่องตลกให้ลูกชายฟัง ผลคือหนุ่มน้อยวัย 11 ขวบสะอึกหัวเราะออกมา เหตุการณ์ในวันนั้นจึงเป็นที่มาของการพัฒนาเครื่องมือสะกดคำด้วยการใช้ศีรษะสัมผัสปุ่มทำให้ริกสามารถสื่อสารกับคนรอบตัวได้เป็นครั้งแรก แต่แทนที่ประโยคแรกที่ริกสื่อสารจะเป็น“ “พ่อครับ แม่ครับ สวัสดีครับ”” กลับเป็น ““(บอสตัน) บรูอินส ์ สู ้ สู้!” ” นั่นทำให้ครอบครัวรู้ว่า ริกชอบกีฬาแถมยังติดตามความเคลื่อนไหววงการฮอกกี้ไม่ต่างจากคนปกติด้วย ความชื่นชอบในเกมการแข่งขันทำให้ริกใฝ่ฝันอยากลงแข่งวิ่งมาราธอน เพื่อหาทุนช่วยเพื่อนร่วมชั้นไฮสกูลที่ประสบอุบัติเหตุเป็นอัมพาต คำขอนี้อาจจะฟังดูเหมือนเรื่องตลก แต่ดิ๊กกลับไม่คิดอย่างนั้น ดิ๊กผู้เรียกตัวเองว่า ““หมูอ้วนที่ไม่เคยวิ่งได้เกินหนึ่งไมล์”” […]

มารดาของพระกุมารกัสสปะ

มารดาของพระกุมารกัสสปะ – ในกรุงราชคฤห์ เศรษฐีใหญ่ท่านหนึ่งมีธิดาซึ่งมีรูปร่างหน้าตางดงามและมีกิริยาวาจาดี ใครๆ ต่างพากันชื่นชมว่าเธอเป็นผู้มีบุญมาก เพราะเพียบพร้อมไปด้วยทุกสิ่งที่ชีวิตต้องการ แต่กระนั้นธิดาของเศรษฐีก็ไม่ได้หลงใหลไปกับคำชมทั้งหลาย เพราะคิดว่าคำชมและคำตินั้นเอาแน่นอนอะไรไม่ได้ คนดีเขาก็ติได้ถ้าเขาไม่ชอบ ส่วนคนเลวเขาก็ชมได้ถ้าเขาชอบ เธอคิดว่าทางที่ดีที่สุดคือเขาจะติก็ช่าง จะชมก็ช่าง เราทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุดดีกว่า บุญเราทำ กรรมเราไม่สร้าง เราก็มีความสุขใจของเราเอง เพราะความสุขใจและทุกข์ใจนั้น ใครทำแทนเราไม่ได้ เมื่อโตเป็นสาว เศรษฐีอยากให้ธิดาของท่านได้แต่งงาน แต่แม้จะมีชายหนุ่มมาสู่ขอมากมาย เธอก็ไม่สนใจ เพราะจิตใจของเธอมีแต่ความต้องการจะบวชเพื่อบำเพ็ญธรรมอย่างสงบ ตัวเศรษฐีเองแม้ว่าเศรษฐีจะเลื่อมใสในพระพุทธศาสนา แต่ไม่อยากให้ลูกบวช อยากให้แต่งงาน มีบุตรธิดาสืบสกุลต่อไปมากกว่า ธิดารู้ว่าคงจะหาทางออกไม่ได้แน่ จึงคิดว่าจะยอมแต่งงานกับใครสักคนหนึ่งที่จะสามารถเข้าใจเธอได้ และจะพยายามปรนนิบัติให้เขาเห็นใจ แล้วจึงค่อยขออนุญาตออกบวช เธอคิดว่าคงจะสำเร็จ ดังนั้นเธอจึงบอกบิดาว่าจะยอมแต่งงาน แต่ขอโอกาสเลือกและศึกษานิสัยใจคอชายผู้จะมาเป็นสามีสัก 3 เดือน เมื่อข่าวแพร่ออกไป ปรากฏว่ามีชายมาสมัครให้คัดเลือก 7 คน ลูกเศรษฐีบ้าง ลูกอำมาตย์บ้าง ลูกเสนาบดีบ้าง ในที่สุดเธอก็ตัดสินใจเลือกชายหนุ่มคนหนึ่ง เป็นคนสุขุม ใจเย็น มีเหตุผล เขาไม่ให้สัญญาใดๆ กับเธอเลย เพียงแต่พูดว่าจะทำหน้าที่ให้ดีที่สุด เขาเป็นพุทธศาสนิกชนและเป็นบุตรเศรษฐีมีทรัพย์พอๆ กับบิดาของเธอ เมื่อแต่งงานไปได้ไม่นานนัก ในเมืองก็มีงานนักขัตฤกษ์อย่างมโหฬาร […]

เรื่องลึกลับจากป่าลึก ของ ต๊อก – ศุภกรณ์ กิจสุวรรณ

เรื่องลึกลับจากป่าลึก ของ ต๊อก – ศุภกรณ์ กิจสุวรรณ – ป่าเป็นสถานที่ที่คนจำนวนไม่น้อยเคยสัมผัสประสบการณ์อันไม่สามารถอธิบายได้อยู่เสมอ รวมทั้งตัวผมด้วย ตอนยังเป็นเด็ก ครั้งหนึ่งผมติดตามพ่อซึ่งเป็นตำรวจหน่วยปราบปรามพิเศษไปเดินป่าในพื้นที่ทางภาคเหนือพร้อมกับแม่ พี่สาว น้องชาย และเพื่อนของพ่ออีก 2 – 3 คน คณะเราออกเดินทางเวลาประมาณตีสี่ ตั้งใจจะไปถึงจุดหมายปลายทางประมาณสองถึงสามทุ่ม เป็นการเดินทางที่ลำบากมาก ต้องเดินเท้าข้ามเขาเป็นสิบลูก เดินกันจนไข่ดันบวม ปวดขาไปหมด ระหว่างทางผมรู้สึกเบื่อ จึงนำกระป๋องนมของน้องชายมาเคาะเล่นเพื่อให้เกิดเสียง ชาวเขาซึ่งเป็นพรานนำทางที่มาด้วยกันได้เตือนว่า “อย่าตีกลองในป่า เพราะหมายถึงการเรียกผีให้มาหา” ผมไม่สนใจและไม่เชื่อ ยังทำตัวเหมือนเป็นอินเดียน่า โจนส์ เคาะกระป๋องไปเรื่อยเปื่อย เดินไปได้สักพักเจอศาลาที่ทางสามแพร่ง ข้าง ๆ ศาลามีกระทงเซ่นไหว้ซึ่งมีธูปปักวางบนพื้น ผมหยิบหนังสติ๊กยิงหินเข้าใส่กระทงเหล่านั้น เดินผ่านบ้านคนก็ขว้างหินใส่ตามประสาเด็กคึกคะนองที่ใครเตือนก็ไม่ฟัง ทั้งคณะที่เดินทางไปด้วยกันมีแต่ผมเล่นสนุกแบบนี้อยู่คนเดียว คณะเดินทางมาถึงหมู่บ้านปลายทางประมาณสองทุ่ม ผมนอนหลับไป เช้ารุ่งขึ้นผมจำได้แค่ว่า ตื่นแล้ว แต่ลุกไม่ขึ้น และรู้สึกว่ามีคนกำลังวุ่นวายทำอะไรสักอย่างรอบ ๆ ตัวผม แม่มาเล่าให้ฟังทีหลังว่า ตอนกลางคืนผมไข้ขึ้นสูงมากกว่า 40 องศาเซลเซียส พ่อต้องติดต่อตำรวจตระเวนชายแดนให้ช่วยส่งเฮลิคอปเตอร์มารับไปโรงพยาบาล ระหว่างที่รอ แม่คอยเช็ดตัวให้ตลอดเวลา […]

“ดูโขนสอนใจ” แง่คิดดี ๆ ที่ได้จากการชมมหรสพเก่าแก่ของชาติเรา

“ดูโขนสอนใจ” แง่คิดดี ๆ ที่ได้จากการชมมหรสพเก่าแก่ของชาติเรา โขนเป็นนาฏศิลป์ชั้นสูงและมหรสพประจำชาติไทย เรื่องที่นิยมเล่นมากที่สุดในการแสดงโขนคือ “รามเกียรติ์” หรือ “รามายณะ” เป็นเรื่องราวการอวตารภาคหนึ่งของพระนารายณ์เพื่อมาปราบยุคเข็ญบนโลกมนุษย์   โขนพระราชทาน โขนพระราชทาน หรือโขนมูลนิธิส่งเสริมศิลปาชีพ ในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ จัดแสดงมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2550 ได้แก่ ชุดศึกอินทรชิต ตอนพรหมาศ ชุดนางลอย ชุดศึกมัยราพณ์ ชุดจองถนน ชุดศึกกุมภกรรณ ตอนโมกขศักดิ์ ชุดศึกอินทรชิต ตอนนาคบาศ และชุดศึกอินทรชิต ตอนพรหมาศ ที่นำกลับมาแสดงอีกครั้งในปี พ.ศ. 2558 หลังจากนั้นได้งดการแสดงไปสองปี และกลับมาเปิดการแสดงใหม่ในปีนี้คือ ชุด พิเภกสวามิภักดิ์ ระหว่างวันที่ 3 พ.ย. – 5 ธ.ค. 2561 นอกเหนือจากผู้ชมจะได้ชื่นชมการแสดงอันรวบรวมศิลปะช้ันสูงของไทยในทุก ๆ ด้านเข้าด้วยกันแล้ว โขนเรื่องรามเกียรติ์ยังสอดแทรกคติสอนใจในเรื่องต่าง ๆ ไว้อย่างแยบคาย มาดูกันว่าดูโขนดูละครแล้วได้คิดอะไรกันบ้าง   ชุดนางลอย นางลอยเป็นตอนที่ทศกัณฐ์สั่งให้นางเบญกายแปลงกายเป็นนางสีดา […]

คนไทยปลื้มใจ ยูเนสโกขึ้นทะเบียน “โขนไทย” เป็นมรดกโลก

ข่าวดีส่งท้ายปีของคนไทย ยูเนสโก ประกาศขึ้นทะเบียน “โขนไทย” เป็นตัวแทนมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของมนุษยชาติ โดยกระทรวงวัฒนธรรมของไทยเตรียมเฉลิมฉลองอย่างยิ่งใหญ่ จัดแสดงทั้งส่วนกลางและภูมิภาค เมื่อวันที่ 29 พ.ย. ที่ผ่านมา ในการประชุมคณะกรรมการร่วมระหว่างรัฐบาล เพื่อการสงวนรักษามรดกวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของยูเนสโก ครั้งที่ 13 ที่เมืองพอร์ตหลุยส์ สาธารณรัฐมอริเชียส ซึ่งมีผู้แทนจากประเทศภาคีอนุสัญญาว่าด้วยการสงวนรักษามรดกวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ขององค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) เข้าร่วม 181 ประเทศ สำหรับประเทศไทย ได้เสนอ “การแสดงโขนในประเทศไทย” (Khon masked dance drama in Thailand) ในรายการตัวแทนมรดกวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของมนุษยชาติ ต่อที่ประชุมยูเนสโก เพื่อพิจารณาเป็นครั้งแรก ซึ่งอยู่ในลำดับที่ 37 จาก 40 รายการ โดยมีนายชาย นครชัย อธิบดีกรมส่งเสริมวัฒนธรรม (สวธ.) นำทีมคณะผู้แทนประเทศไทยเข้าร่วมประชุม ขั้นตอนการพิจารณาดำเนินไปอย่างลุ้นระทึก คณะกรรมการพิจารณารายการที่แต่ละประเทศเสนอเข้ามา โดยดูข้อมูล และฉายวิดีโอประกอบ เรียงตามลำดับตัวอักษรรายชื่อประเทศ และในที่สุดก็ประกาศรายชื่อรับรอง “การแสดงโขนในประเทศไทย” ให้เป็นตัวแทนมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของมนุษยชาติอย่างเป็นทางการ สร้างความดีใจให้กับตัวแทนประเทศไทยทั้งคณะ นอกจากนั้นยังได้ประกาศรับรอง […]

พุทธปรัชญาแห่งองค์สถูป

พุทธปรัชญาแห่งองค์สถูป สถูปถือเป็นอีกหนึ่งสัญลักษณ์ที่สำคัญของพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะในลัทธิมหายาน ซึ่งถือว่าเป็นเครื่องแสดงถึงวิถีทางที่จะตรัสรู้ อันแสดงให้เห็นถึงโครงสร้างทางจิตแห่งพุทธธรรม มีการพัฒนาปรับเปลี่ยนส่วนต่าง ๆ ของสถูปอย่างกว้างขวางและเต็มไปด้วยความหมายทางพุทธธรรมมากขึ้น ตามที่ได้อธิบายไว้ในอังขุตตรนิกาย เป็นต้นว่า 1. ฐานสี่เหลี่ยมชั้นล่างสุด หมายถึง พื้นฐานแห่งการใช้สติพิจารณาถึงสิ่งที่ทำให้เกิดกิเลส หรือสันติปัฏฐาน 4 ได้แก่ การพิจารณากาย เวทนา จิต และธรรม 2. ฐานสี่เหลี่ยมชั้นที่ 2 หมายถึง อิทธิบาทหรือวิถีทางนำไปสู่ความสำเร็จ 4 ประการ ได้แก่ ฉันทะ วิริยะ จิตตะ และวิมังสา 3. ฐานสี่เหลี่ยมชั้นที่ 3 หมายถึง พลังแห่งจิต 4 4. ฐานสี่เหลี่ยมชั้นบนหมายถึงอินทรี 5 ปัญจินทริยานิ ได้แก่ ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ 5. ฐานรูปกลมที่รองรับองค์สถูป (มาลัยลูกแก้ว) หมายถึงพลัง 5 […]

เรื่องหลอนของ รถมือสอง

เรื่องหลอนของ รถมือสอง – สมัยนี้ค่าครองชีพถีบตัวสูงขึ้นทุกวัน สวนทางกับเงินเดือนที่คงที่ กว่าจะขยับขึ้นแต่ละทีก็ต้องรอเวลาผ่านไปเป็นปีๆ ดังนั้น การที่มนุษย์เงินเดือนธรรมดาๆ จะมีเงินเหลือเก็บสักก้อน…จึงไม่ใช่เรื่องง่าย หลังจากนั่งคิดนอนคิดถึงเรื่องนี้อยู่นาน ฉันก็มองไม่เห็นทางไหนที่จะสร้างความอุ่นใจให้ตัวเองได้ดีมากเท่ากับ “การเปลี่ยนอาชีพใหม่” ไปเลย! หวังจะขยับเงินเดือนขึ้นมาก ๆ ในครั้งเดียว ถึงวิธีนี้จะเสี่ยงไปสักนิด เพื่อน ๆ พี่ ๆ หลายคนก็ไม่แนะนำ แต่คนอย่างฉันบทจะดื้อขึ้นมา ใครก็ห้ามไม่อยู่ วันหนึ่งฉันจึงตัดสินใจเปลี่ยนงานเป็น “เซล” ของบริษัทใหญ่ใจกลางเมือง ถึงตอนนั้นฉันจะยังไม่มีรถขับเหมือนเซลคนอื่น ๆ ก็จริง แต่ก็อาศัยนั่งแท็กซี่ รถไฟฟ้า รถไฟใต้ดิน หรือถ้าสุด ๆ จริง ๆ ก็นั่งมอเตอร์ไซค์รับจ้างเอา สุดท้ายฉันก็เริ่มเหนื่อยกับการเดินทางแบบนี้ แต่ละวันกลับถึงบ้านก็แทบไม่เหลือเรี่ยวแรง หลังอดทนใช้ชีวิตเหนื่อย ๆ อยู่นานเป็นเดือน ฉันตัดสินใจขอยืมเงินแม่มาก้อนหนึ่ง หวังจะหาซื้อ รถมือสอง สักคัน ทั้งที่แอบไม่แน่ใจถึงคุณภาพ ระบบความปลอดภัย วิญญาณที่อาจแฝงมาในรถ ฯลฯแต่เมื่อไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว สิ่งเดียวที่ทำได้คือ พยายามเลือกให้ดีที่สุด หลังจากใช้เวลาเลือกอยู่เกือบเดือน…ฉันก็เจอรถที่ถูกใจ หลังจากตรวจเช็กจนมั่นใจ […]

keyboard_arrow_up