จักกนะ หนุ่มน้อยผู้มีศีลกับกระต่ายน้อยผู้น่าสงสาร

จักกนะ หนุ่มน้อยผู้มี ศีล กับกระต่ายน้อยผู้น่าสงสาร อำนาจแห่ง ศีล อาจบันดาลให้บางสิ่งที่เป็นไปได้ยาก เกิดขึ้นได้อย่างไม่คาดฝัน นิทานธรรมะสอนใจไม่ให้เบียดเบียนชีวิตผู้อื่น กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีชายหนุ่มนามว่า “จักกนะ” เขาเป็นเด็กหนุ่มที่นิสัยดี มีสัมมาคาราวะ วันหนึ่งแม่ของเขาล้มป่วยด้วยโรคประหลาด หมอที่มารักษาบอกว่ามีแต่เลือดของกระต่ายเท่านั้นที่สามารถบรรเทาอาการได้ จักกนะน้อยสงสารแม่ที่ต้องทนความเจ็บปวดจากโรคร้าย เขาจึงตัดสินใจจะเข้าป่าเพื่อจับกระต่าย แล้วฆ่าเพื่อเอาเลือดมาปรุงเป็นยา หนุ่มน้อยตื่นแต่เช้า เตรียมเครื่องมือ ได้แก่ เถาวัลย์และเครื่องดักสัตว์ เขาเดินเข้าไปในป่าลึก แล้วก็วางเครื่องกับดักไว้ แล้วเดินทางออกจากป่ามายังหมู่บ้าน ดวงอาทิตย์ใกล้จะลับเหลี่ยมเขา จักกนะจึงรีบเข้าไปในป่าเพื่อไปดูที่เครื่องดักสัตว์ ปรากฏมีกระต่ายตัวหนึ่งถูกเชือกมัดตัวไว้ จักกนะดีใจที่กระต่ายมาติดกับ เขารีบวิ่งตรงไปยังกระต่าย แต่แล้วเขาต้องหยุดนิ่งแล้วพิจารณา ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมา จักกนะไม่เคยฆ่าสัตว์ตัดชีวิต มารดาเป็นพุทธมามกะ ตนก็เช่นกัน ถือศีล 5 มาตั้งแต่เด็กจนตอนนี้โตเป็นหนุ่มแล้ว เราจะเอาอีกหนึ่งชีวิตมาต่ออีกหนึ่งชีวิตเป็นสิ่งที่ถูกต้องแล้วหรือ พระพุทธเจ้าทรงสอนไม่ให้เบียดเบียนชีวิตอื่น จักกนะจึงใช้มีดตัดเชือกแล้วปล่อยกระต่ายผู้น่าสงสารกลับไปหาครอบครัวของมัน จักกนะเดินทางออกจากบ้านเพื่อกลับไปที่บ้าน ซึ่งแม่กำลังนอนป่วยอยู่บนเตียง พอเขากลับถึงบ้าน สิ่งที่เห็นคือ แม่ของเขากำลังปรุงอาหารอยู่ในครัว อากัปกิริยาของแม่ตอนนี้ดูไม่ออกเลยว่าเคยเป็นคนป่วยด้วยโรคประหลาดมาก่อน จักกนะดีใจที่แม่ของตนกลับมามีสุขภาพแข็งแรงดังเดิม นี้คือผลานิสงส์แห่งศีลข้อแรกกระนั้นหรือ ที่มา : 84000.org บทความน่าสนใจ นิทานธรรมะ […]

นิทานธรรมะ กระต่ายผู้ทรงศีล ยอมเสียสละปรารถนาให้ชีวิตเป็นทาน

นิทานธรรมะ กระต่ายผู้ทรงศีล ยอมเสียสละปรารถนาให้ชีวิตเป็นทาน   เทพเทวดาย่อมคุ้มครองผู้รักษาศีล ไม่เพียงแต่เป็นมนุษย์เท่านั้น แต่ยังคุ้มครองแม้สัตว์เดรัจฉานอย่าง กระต่ายผู้ทรงศีล อีกด้วย   กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว พระโพธิสัตว์เกิดเป็นกระต่ายอาศัยอยู่ในป่าแห่งหนึ่งอยู่ท่ามกลางหุบเขาและมีแม่น้ำล้อมรอบ โดยมีสัตว์เป็นเพื่อนกันอีก 3 ตัว คือ ลิง สุนัขจิ้งจอก และนาก สัตว์ทั้ง ๔ เป็นสัตว์มีศีลธรรม ทุกเย็นจะมาพบกันและฟังโอวาทของกระต่ายเสมอ วันหนึ่ง กระต่ายมองดูพระจันทร์ก็รู้ว่าพรุ่งนี้จะเป็นวันอุโบสถ จึงให้โอวาท ว่า ” วันพรุ่งนี้ พวกเราจงรักษาศีล ให้ทานกันเถิด เพราะมีผลบุญกุศลมาก ดังนั้นพวกเราจงเตรียมอาหารไว้แบ่งปันให้คนขอทานเถิด” สัตว์ทั้งสามจึงกลับไปยังที่อยู่ของตน ครั้นรุ่งขึ้นมีนายพรานคนหนึ่งตกเบ็ดได้ปลาตะเพียน 7 ตัว จึงนำไปฝังทรายเอาไว้แล้วก็ข้ามแม่น้ำต่อไป นากออกหาอาหารได้กลิ่นปลาเหล่านั้นจึงร้องขึ้น 3 ครั้ง ไม่มีใครปรากฎตัวแสดงความเป็นเจ้าของ จึงคาบปลาทั้งหมดกลับไปยังที่อยู่ของตน แล้วนอนรักษาศีล ส่วนลิงเข้าไปในป่าได้มะม่วงมาก็กลับที่อยู่ของตนเพื่อนอนรักษาศีล เจ้ากระต่ายรักษาศีลอยู่ในที่อยู่ของตนไม่ได้ออกไปหาอาหารมาไว้ให้ทาน โดยคิดที่จะสละชีวิตให้ทานว่า ” ถ้ามีคนมาขออาหาร งา และข้าวสาร เราก็ไม่มีให้ ถ้าเช่นนั้นเราจะให้เนื้อของเราแก่เขาก็แล้วกัน” คิดแล้วก็นอนรักษาศีลอยู่ ด้วยอานุภาพแห่งศีลของกระต่ายเป็นเหตุให้บรรลังก์ของท้าวสักกะเร่าร้อน […]

keyboard_arrow_up