“ความสุข” ตัวชี้วัดความสำเร็จของ ฌอห์ณ จินดาโชติ

“ความสุข” ตัวชี้วัดความสำเร็จของ ฌอห์ณ จินดาโชติ สิ่งที่วัดความสำเร็จของใครหลายๆ คน อาจจะเป็นหน้าที่การงานดีๆ หรือเงินทองที่ได้มามหาศาล แต่สำหรับผู้ชายคนนี้ ฌอห์ณ จินดาโชติ คิดต่างจากนั้น   “ผมวัดความสำเร็จของผมจากความสุขครับ เงินมันตัดสินอะไรไม่ได้จริงๆ เงินมากไม่ได้แปลว่าประสบความสำเร็จ นักแสดงบางคนอาจได้เงินน้อยแต่มีละครเข้ามาเรื่อยๆ แล้วเขามีความสุขที่ได้ทำงานออกมาให้ดี อันนี้ก็ถือว่าประสบความสำเร็จเหมือนกัน แต่ละคนไม่เหมือนกัน สำหรับผม ผมรู้สึกว่า ถ้าได้ขับรถออกไปทำงานแล้วผมมีความสุขที่จะไป นั่นคือความสำเร็จอย่างหนึ่งแล้ว และแสดงว่า ผมยังรักอาชีพนี้อยู่ ผมมีความสุขที่คนเจอผมแล้วเดินมาบอกว่า เป็นคนดีนะ ดีใจแทนพ่อแม่ นั่นคือความสุขในการใช้ชีวิตของผมเหมือนกัน ว่าสิ่งที่ผมเป็นมาจากการปลูกฝังของพ่อแม่ จนคนอื่นรู้สึกว่าดีน่าเอาเป็นแบบอย่าง เวลาดูผลงานตัวเองแล้วคนดูมีความสุข ผมก็มีความสุขแล้ว ไม่ต้องดังตลอด แค่ได้ทำเรื่อยๆ ก็เพียงพอแล้ว”               หนุ่มนักคิดคนนี้ยังมีมุมมองดีๆ อีกมาก ติดตามได้ในนิตยสาร Secret คอลัมน์ Idol Secret ปก ฌอห์ณ จินดาโชติ ฉบับวันที่ 10 พ.ย.2558   เรื่อง: อุรัชษฎา […]

น้ำใจแม่ค้า เรื่องยิ้ม ๆ ของเจ๊หน่อย แม่ค้าใจบุญ

น้ำใจแม่ค้า เรื่องยิ้ม ๆ ของเจ๊หน่อย แม่ค้าใจบุญ ชวนชาวซีเคร็ตมารู้จักกับเรื่องราวดี ๆ ของ แม่ค้าใจบุญ หรือ เจ๊ หน่อย กัน เรื่องราวของเธอเป็นอย่างไร จะใจบุญสมฉายานามหรือไม่ ลองอ่านเรื่องราวของเธอกัน เวียงสวรรณ์ แก้วสำลี หรือ คุณหน่อย (หรือเจ๊หน่อย) เคยขายข้าวแกงแถวสนามหลวงอยู่ 2 - 3 ปี เธอเห็นคนเร่ร่อนจำนวนมากซึ่งไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด คนเหล่านี้มาสนามหลวงเพื่อหาที่พักพิงเท่านั้น เมื่อมีโอกาส คุณหน่อยจึงช่วยเหลือพวกเขาเท่าที่สามารถทำได้    “ถ้าคนเร่ร่อนนอนเจ็บป่วยโอดครวญอยู่ข้างถนน ฉันจะโทร.เรียกรถกู้ชีพจากศูนย์นเรนทรพาไปส่งโรงพยาบาล แล้วจะเข็นรถขายของไปตรงจุดที่มีคนเจ็บ รอจนกว่ารถจะมารับเขา บางคนร้องหิวข้าวฉันก็ตักข้าวแกงไปให้” พ.ศ. 2554 คุณหน่อยต้องย้ายออกจากสนามหลวงเพราะมีประกาศห้ามค้าขาย เธอย้ายมาขายข้าวราดแกงข้างวัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ เธอยังคงช่วยเหลือคนเร่ร่อนอยู่เสมอ วันหนึ่งเธอเห็นคนเร่ร่อนเก็บข้าวกล่องจากถังขยะซึ่งปนเปื้อนสารหนูมากินและเสียชีวิตไปต่อหน้าต่อตา เธอจึงสมัครเป็นอาสาสมัครของมูลนิธิอิสรชน ซึ่งทำงานเพื่อช่วยเหลือคนเร่ร่อน “เมื่อเป็นอาสาสมัครของมูลนิธิ รถเข็นของฉันจะติดป้ายว่าเข้าโครงการฝากข้าวเพื่อผู้ใช้ชีวิตในที่สาธารณะ คนเร่ร่อนจะรู้ว่า ถ้าหิวก็เดินมากินข้าวที่ร้านได้ตลอด คนทั่วไปที่ต้องการมอบอาหารให้คนเร่ร่อนก็นำเงินมาให้ฉันร้อยสองร้อย และถึงจะไม่มีผู้มาให้เงินเลย ฉันก็ยังให้อาหารพวกเขาฟรี” กว่า 5 ปีที่คุณหน่อยเป็นจิตอาสาเธอรู้สึกภูมิใจที่ได้ช่วยเหลือผู้อื่นโดยไม่ได้หวังสิ่งตอบแทนใด ๆ   เรื่อง เวียงสวรรณ์ แก้วสำลี เรียบเรียง Ametal บทความน่าสนใจ ครูนัท หนุ่มใจบุญ อุทิศตนวิ่งเพื่อ รพ.ทองผาภูมิ Mari Malek : มาริ มาเลก ผู้ลี้ภัยจากซูดาน สู่ซูเปอร์โมเดลใจบุญ มิตรภาพอบอุ่น ! หนุ่มออฟฟิศใจบุญ สอนหนังสือให้คนเร่ร่อน รักวัวให้ผูก รักลูกต้องสอนให้รู้จัก “ให้” บทเรียนสำคัญจาก สุดยอดมหาเศรษฐีใจบุญของโลก “สุขกับปัจจุบัน” มิว นิษฐา จิรยั่งยืน ความสุขจากคำขอบคุณ บทความที่คนกำลังเหนื่อยล้าจากการทำงานควรอ่าน วิธีรับมือ จัดการ […]

ผมเป็น จิตอาสา ไม่ใช่ขาโหด! เรื่องเล่ายิ้มๆ ของกลุ่มนักศึกษาช่วยสังคม

ผมเป็น จิตอาสา ไม่ใช่ขาโหด! เรื่องเล่ายิ้มๆ ของกลุ่มนักศึกษาช่วยสังคม     Secret มีโอกาสไปร่วมโครงการอบรม จิตอาสา  ศีลธรรมเฉลิมพระเกียรติถวายพ่อหลวง ค่ายพุทธบุตร วัดสามชุด จ.สุพรรณ บุรี ขณะที่ผู้ปฏิบัติธรรมเตรียมเข้าแถวรับอาหารเช้า มีกลุ่มนักเรียนชายใส่เสื้อช้อปขมีขมันยกอุปกรณ์สำหรับรับประ ทานอาหารมาจัดเรียงอย่างเรียบร้อย และเป็นผู้ตักข้าวให้กับผู้ปฏิบัติธรรม เมื่อได้พูดคุยกันก็พบว่าน้องๆ กลุ่มนี้ เป็นนักศึกษาในชมรมรักธรรม จิตอาสา พัฒนาชุมชน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ ศูนย์สุพรรณบุรี จุดประสงค์ของชมรมคือ เป็น จิตอาสา ต้องการสร้างประโยชน์กับสังคมให้มากที่สุด  ว่าที่ร้อยตรีณัฐพล ประธานชมรมเล่าถึงเหตุที่ชอบทำกิจกรรมเพื่อสังคมว่า     “ผมทำเพื่อในหลวงครับ ผมมีความสุขที่ได้ช่วย สำหรับผมแค่ได้ให้ก็พอแล้ว”     น้องโอม พศธร หนึ่งในสมาชิกรักษ์ธรรมเล่าถึงความประทับใจในการทำกิจกรรม จิตอาสา เพื่อสังคมให้ฟังว่า “พวกเรามีโอกาสได้ช่วยเหลือชาวบ้านบนดอย ไปติดตั้งเครื่องผลิตไฟฟ้า หรือบางครั้งเจอชาวบ้านบางชุมชนเขาไม่มีเงินซ่อมเครื่องใช้ไฟฟ้า แล้วพวกเราเข้าไปช่วย เขาบอกขอบคุณด้วยความซาบซึ้งใจ ผมแค่เห็นเห็นชาวบ้านยิ้มได้ ผมก็มีความสุขแล้วครับ”     หากใครที่ยังหาความสุขในชีวิตไม่เจอ ลองเป็นผู้ให้ดูสักครั้งแล้วคุณจะรู้ว่า ความสุขนั้นหาง่ายนิดเดียว บทความน่าสนใจ มีธรรมครองจิต ชีวิตยืนยาว […]

ในวันที่ใจได้เติมเต็ม ของ มิ้นท์ มาลีวัลย์ เจมีน่า (1)

ในวันที่ใจได้เติมเต็ม ของ มิ้นท์ มาลีวัลย์ เจมีน่า (1)     มิ้นท์ มาลีวัลย์ เจมีน่า  ยกสุภาษิตเก่าของอินเดียนแดงที่กล่าวไว้ว่า “เมื่อคุณเกิด คุณร้องไห้ และโลกมีความสุขยิ่ง จงมีชีวิตในลักษณะที่เมื่อคุณตายโลกร้องไห้ และคุณสุขยิ่ง”     มิ้นท์ มาลีวัลย์ เจมีน่า เชื่อว่าชีวิตจะมีความสุขได้ เราต้องทำประโยชน์ให้แก่แผ่นดิน แก่เพื่อนมนุษย์ และแก่สิ่งมีชีวิตทั้งหลาย เพราะความสุขที่แท้จริงไม่ได้มาจากความสะดวกสบาย ความร่ำรวย หรือคำสรรเสริญเยินยอจากคนอื่น หากมาจากการทำสิ่งที่มีคุณค่า แต่ก่อนใจของมิ้นท์มีแต่ความพร่องอยู่ตลอดเวลา ทำอย่างไรก็รู้สึกเหมือนยังไม่เต็ม ไม่อิ่ม ไม่รู้จักความสุขที่แท้จริง และยังไม่รู้ว่าตัวเองมีคุณค่าอันใดกับใคร จนวันที่คุณพ่อซึ่งเปรียบเสมือนทุกอย่างในชีวิตได้จากไป จุดเริ่มต้นในการค้นหาสิ่งที่ขาดหายไปจึงเกิดขึ้น มิ้นท์เกิดมาในครอบครัวที่แตกร้าว คุณพ่อคุณแม่แยกทางกันตั้งแต่มิ้นท์อายุ 3 ขวบ ทั้งคุณพ่อและคุณแม่เป็นชาวฟิลิปปินส์ที่มาตั้งรกรากในเมืองไทย คุณพ่อเป็นนักดนตรีแจ๊สและเป็นอาจารย์พิเศษสอนด้านการเรียบเรียงดนตรีและสอนดนตรีสากลในมหาวิทยาลัย หลังจากคุณแม่แต่งงานใหม่และย้ายไปอยู่ประเทศสเปน เราก็เหลือกันแค่สองคนพ่อลูก ดังนั้นเวลาไปเล่นดนตรีที่ไหน คุณพ่อจะกะเตงมิ้นท์ไปด้วยในวัยเด็กมิ้นท์รู้สึกว่า ทำไมคุณพ่อเลี้ยงเราไม่เหมือนเลี้ยงเด็กผู้หญิงทั่วไปที่ต้องทะนุถนอมเอาอกเอาใจ เพิ่งมารู้ทีหลังว่า ด้วยความทีท่านรักและเป็นห่วง อยากให้เผชิญโลกนี้ได้ด้วยตัวเอง จึงสอนให้เราเข้มแข็งมาตั้งแต่เด็ก แม้จะไม่มีคุณแม่ แต่ความรักที่ได้รับจากคุณพ่อนั้นเต็มเปี่ยมท่านเป็นทั้งพ่อและแม่ให้ลูก และไม่ยอมมีใครใหม่อีกเลยจนกระทั่งเสียชีวิต ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะมิ้นท์เคยขอท่านว่าอย่าให้ใครมาแทนคุณแม่ ถ้ามีใครมาแทนเราก็จะไม่อยู่กับท่าน […]

อัญมณีแห่งชีวิต ของ ชูชัย ชัยฤทธิเลิศ เจ้าของร้าน GEM PEACE by Chuchai

อัญมณีแห่งชีวิต ของ ชูชัย ชัยฤทธิเลิศ เจ้าของร้าน GEM PEACE by Chuchai “เพชร” เป็นอัญมณีที่มีความเป็นอมตะและมีคุณค่าในตัวเองอย่างไม่มีวันเสื่อมคลาย แสงประกายระยิบระยับของเพชรยั่วยวนใจให้หญิงสาวแทบทุกคนต้องเหลียวมองและอยากครอบครองเป็นเจ้าของ – ชูชัย ชัยฤทธิเลิศ ชีวิตที่ได้คลุกคลีอยู่กับเพชรในฐานะเจ้าของร้านเพชร “เจมพีซบายชูชัย” (GEM PEACE by Chuchai) ทำให้ผม ชูชัย ชัยฤทธิเลิศ ได้เห็นอากัปกิริยาของผู้คนมากมาย บางคนชอบเพชร แต่ก็พยายามซ่อนความปรารถนาของตนเองไว้ภายใต้สีหน้าเรียบเฉย ในขณะที่บางคนกลับเปิดเผยดวงตาแห่งความปรารถนาให้เห็นอย่างเด่นชัด หากจะว่าไปแล้ว ลักษณะนิสัยของผู้คนบางครั้งก็สะท้อนให้เห็นผ่านการเลือกซื้อเพชรนั่นเอง แต่ต่อให้เพชรล้ำค่าเพียงใด สำหรับผมแล้ว ชีวิตของคนเรายังมีสิ่งที่ล้ำค่ายิ่งกว่านั้น และที่สำคัญคือ ไม่สามารถหาซื้อได้ด้วยเงิน เป็น “อัญมณีแห่งชีวิต” ที่ทุกคนต่างก็มีอยู่แล้วในตัว เพียงแต่ส่วนใหญ่เรามักมองข้ามอัญมณีชิ้นนี้ เพราะมัวหลงอยู่กับการเสาะหาหิน กรวด ทราย มาเก็บไว้แทน กว่ายี่สิบปีที่ผมเพียรสร้างสมบัติพัสถานจนหลายคนยกตำแหน่งเศรษฐีให้ หลายคนอาจคิดว่า สมบัติเหล่านี้จะนำความสุขสงบในชีวิตมาให้ผมได้ด้วย แต่ความจริงกลับกลายเป็นว่า ต่อให้ผมร่ำรวยแค่ไหนก็ยังรู้สึกว่าไม่มีความสุขเท่ากับตอนที่ตัวเองมีฐานะยากจนเลยแม้แต่น้อย เพราะเมื่อผมทำธุรกิจจนประสบความสำเร็จ สิ่งที่ตามมาคือผมต้องพยายามรักษาสิ่งนี้ไว้และต้องต่อยอดความสำเร็จนี้ไปเรื่อยๆซึ่งนำความเหน็ดเหนื่อยมาให้ไม่ต่างจากตอนยังยากจนที่ต้องดิ้นรนทำงานเช้าจรดเย็นเลยสักนิด “ถ้าอย่างนั้น อะไรกันหรือคือความสุขที่แท้จริงของผม” ราวสองปีที่แล้ว ผมตั้งคำถามกับตัวเองอย่างนี้ พร้อมกับมองย้อนชีวิตของตัวเองที่มาจากศูนย์ ทำไมผมไม่รู้สึกยินดีปรีดากับความสำเร็จของตัวเอง […]

วันนี้ผมรักอาชีพนักข่าวมากที่สุด หนุ่ม อนุวัต เฟื่องทองแดง

วันนี้ผมรักอาชีพนักข่าวมากที่สุด หนุ่ม อนุวัต เฟื่องทองแดง ผม หนุ่ม อนุวัต เฟื่องทองแดง เป็นน้องชายคนสุดท้องของบ้านที่ไม่รักดีมาแต่ไหนแต่ไร ไม่ชอบอ่านหนังสือ ไม่ชอบทำการบ้าน ไม่ชอบเรียน ดังนั้นจึงมักสอบตกเสมอ ๆ บางเทอมเยอะหน่อยก็ 5 วิชาหลัก แต่ผมก็เอาตัวรอด จบ ม.6 พร้อมกับเพื่อน ๆ จนได้ ช่วงเวลาที่ใกล้สอบเอนทรานซ์ ผม หนุ่ม – อนุวัต เฟื่องทองแดง ก็ขออินเทรนด์กับเขาบ้าง ด้วยการขอพ่อกับแม่ไป “ติว” กับเพื่อน กลางวันติว กลางคืนเต้น (ตามเธ็ค) เป็นอย่างนี้ทุกคืน เมื่อถึงเวลาทำข้อสอบก็ตกตามระเบียบ คนในครอบครัวเริ่มกังวลกันว่าผมควรเรียนอะไรดี แต่ตัวผมเองกลับรู้สึกเฉย ๆ เพราะตอนนั้นเรื่องหลักของผมไม่ใช่การเรียนเสียแล้ว การเที่ยวกลางคืนคือเรื่องหลัก การเรียนเป็นเรื่องรอง เชื่อไหมครับว่า แสง สีเสียงในเธ็คมีอิทธิพลกับผมมาก ถึงกับทำให้ผมอยากเป็นแด๊นเซอร์ อยากเป็นนักร้องกลางคืน อย่างไรก็ดี “ภาคคนดี” ของผมก็ยังพอมีอยู่บ้าง เมื่อพี่สาวมาพูดเตือนสติด้วยประโยคข้างต้น ผมจึงมานั่งหน้ากระจกแล้วค่อย ๆ […]

ถ้าไม่เคย “ล้ม” ผมคงไม่รู้ว่าการลุกขึ้นมามีค่าแค่ไหน กิก ดนัย จารุจินดา

ถ้าไม่เคย “ล้ม” ผมคงไม่รู้ว่าการลุกขึ้นมามีค่าแค่ไหน กิก ดนัย จารุจินดา “จมไม่ลง” ผม กิก ดนัย จารุจินดา ไม่เคยเข้าใจความหมายของคำคำนี้มาก่อน กระทั่งวันที่ผมต้องกลั้นใจยืมเงินเพื่อนสนิทเป็นครั้งแรกในชีวิต เพื่อจะรักษาภาพลักษณ์เท่ๆ หรูๆ ที่เคยมีเอาไว้ให้ได้ วันนั้นเองที่ผมเข้าใจอย่างลึกซึ้ง!

“วันเฉลิม” นอกจอ…เรื่องจริงของชายผู้ เลือกเกิดไม่ได้ แต่เลือกเป็นได้

“วันเฉลิม” นอกจอ…เรื่องจริงของชายผู้ เลือกเกิดไม่ได้ แต่เลือกเป็นได้   ผมนั่งดูละครเรื่อง “ทองเนื้อเก้า” ทางโทรทัศน์แล้วก็ย้อนมองชีวิตของตัวเอง ชีวิตของผมก็ไม่ต่างกับเด็กชายวันเฉลิมตรงที่เราเกิดมา เลือกเกิดไม่ได้ แต่เราก็สามารถเติบโตเป็นคนดีได้ แต่นอกจากนั้น ดูเหมือนชีวิตจริงจะไม่ได้เหมือนในนิยาย เพราะผมไม่ได้เป็นคนที่มีความกตัญญูสูงเท่าเด็กชายวันเฉลิม ผมยากที่จะยอมรับกับการมีแม่ติดการพนันจนต้องขายสมบัติทุกอย่างของครอบครัว และมีพ่อที่ติดเหล้าจนไม่สนใจลูกเมีย ทั้งคู่ทำให้คำว่า “ครอบครัว” พังทลายลงก่อนที่ผมจะโต และกว่าที่ผมจะเรียนรู้คำว่า “ให้อภัย” ทุกอย่างก็เกือบจะสายเกินไป แต่ในความโชคร้ายผมก็เจอปาฏิหาริย์ในชีวิต ได้พบเจอเพื่อนที่ดี ทำให้ผมเข้าใจความรักแบบที่ไม่มีเงื่อนไขใด ๆ เรื่องราวของครอบครัวผมเริ่มต้นมาจากคุณตามีภรรยาหลายคน ทำให้ยายของผมช้ำใจ ทั้งคู่แยกทางกันตอนที่แม่ยังเด็ก ยายเป็นคนเลี้ยงดูแม่และมีอาชีพเป็นแม่ค้าขายข้าวแกงอยู่ในกรมป่าไม้ ผมไม่รู้ว่ายายลำบากมากแค่ไหนในการเลี้ยงดูแม่ รู้แต่ว่าท่านพยายามส่งเสียแม่ให้เรียนสูงๆ แต่แม่เรียนยังไม่ทันจบปวช. ก็หนีตามพ่อไป และกลับมาขอขมายายในภายหลัง ครั้งหนึ่งยายเคยให้เงินแม่ไว้ก้อนหนึ่งสำหรับสร้างเนื้อสร้างตัว แต่พ่อนำไปลงทุนทำอะไรสักอย่าง สุดท้ายก็เจ๊งไม่เป็นท่า ทำให้ยายไม่ชอบขี้หน้าลูกเขยที่ไม่เอาถ่านคนนี้เอาเสียเลย ครอบครัวของเราอาศัยอยู่ในเพิงสังกะสีที่กั้นเป็นห้องนอนในบริเวณกรมป่าไม้ นาน ๆ ทีพ่อถึงจะมาหาพวกเรา พ่อกับแม่ทะเลาะกันบ่อยจนต้องแยกกันอยู่ แต่ละครั้งที่พ่อมาหา ผมมักจะได้ยินแต่การทะเลาะโต้เถียงด้วยเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ  จนกระทั่งกลายเป็นเรื่องใหญ่โต ผมไม่เคยเห็นพ่อกับแม่แสดงความรักกันด้วยความอ่อนโยน เห็นแต่ความหงุดหงิดโมโหที่ต่างฝ่ายต่างก็ระบายใส่กัน ผมโตมาได้ก็เพราะยาย เนื่องจากแม่เอาแน่เอานอนไม่ได้ เมื่อผมขึ้นป.4 […]

ดำเนินชีวิตด้วยหลักคิดของธรรมะ หลิน - มชณต สุวรรณมาศ

จากที่เคยเป็นคนใจร้อน มาวันนี้ หลิน - มชณต สุวรรณมาศ สามารถนำธรรมะมาเปลี่ยนร้อนเป็นเย็นได้มากขึ้น

คนนี้แหละ “รักแท้” ของ เจนนิเฟอร์ คิ้ม

หลายคนคงรู้จัก เจนนิเฟอร์ คิ้ม…ไม่ว่าจากชีวิตด้านใดด้านหนึ่งหรือทั้งสามด้าน และคงมีคนอีกจำนวนมากที่ชื่นชมการแสดงบนเวทีของเธอที่มักสลับเพลงเพราะ ๆ

เอนกายคุยกันแบบ สบาย สบาย กับพี่เบิร์ด ธงไชย แมคอินไตย์

อาจกล่าวได้ว่า แทบไม่มีใครไม่รู้จักผู้ชายคนนี้…ธงไชย แมคอินไตย์ หรือ “พี่เบิร์ด” ของแฟนเพลงทุกเพศทุกวัย ส่วนหนึ่งจากคอลัมน์ Secret of Life ::: สบาย ๆ ณ บ้านใบไม้ กับ เบิร์ด ธงไชย แมคอินไตย์ เรื่อง พีรภัทร โพธิสารัตนะ ภาพ สุเมธ วิวัฒน์วิชา

มาริโอ้ เมาเร่อ กับรักแท้ที่ยิ่งใหญ่

เมื่อเอ่ยถึงพระเอกพันล้านของเมืองไทย นาทีนี้คงเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก มาริโอ้ เมาเร่อ

เจสัน ยัง กับการเกิดใหม่อีกครั้งเมื่อพบธรรม

เจสัน ยัง หลังจากที่เขาเพิ่งผ่านพ้นพิธีหมั้นกับแฟนสาวไปไม่นานนัก ทิ้งคำถามไว้มากมายที่ยังไม่ได้รับคำตอบ ส่วนหนึ่งจากคอลัมน์ Secret of life ::: การเกิดใหม่อีกครั้งของ JASON YOUNG
เรื่อง พีรภัทร โพธิสารัตนะ ภาพ วรวุฒิ วิชาธร

Let’s Give มาเป็น “ผู้ให้” กันเถอะ – ต่าย – นัฐฐพนท์ ลียะวณิช

แม้แสงแดดในวันนี้จะร้อนแรงแค่ไหน แต่กลุ่มคนเล็กๆ ที่เรียกตัวเองว่า “เดอะกิฟเวอร์” (The Giver)ก็ยังคงมุ่งมั่นลุยเลนลงไปปลูกต้นโกงกางพร้อมด้วยรอยยิ้ม…ภายใต้การนำของเดอะกิฟเวอร์ตัวพ่อ ต่าย-นัฐฐพนท์ ลียะวณิช

เนาวรัตน์ ยุกตะนันท์ นางฟ้าของร่างที่ไร้วิญญาณ

หน้ากล้อง…เธอจัดเต็มทั้งเสื้อผ้าหน้าผมไม่เคยพร่อง หลังกล้อง…เธอทำงานจิตอาสารับแต่งหน้าให้ศพ

วิธีรับมือกับปัญหาในแบบของ ไก่ – วรายุฑ มิลินทจินดา

เวลาไก่อยู่ต่อหน้าเพื่อน ต่อหน้าคนอื่น ๆ ไก่อยากให้ทุกคนมีความสุข ไม่อยากให้เพื่อนเป็นห่วง

อยู่กับทุกข์ให้เป็น ก็ไม่เป็นทุกข์ บทความให้กำลังใจจาก พระไพศาล วิสาโล

พระไพศาล วิสาโล กล่าวว่า ความทุกข์บางอย่างเราหนีไม่พ้นก็จริง แต่หากเรียนรู้ที่จะ อยู่กับทุกข์ให้เป็น ใจก็ไม่เป็นทุกข์อีกต่อไป

ความสุขจากคำขอบคุณ บทความที่คนกำลังเหนื่อยล้าจากการทำงานควรอ่าน

เคล็ดลับสร้างแรงบันดาลใจ : ความสุขจากคำขอบคุณ บทความที่คนกำลังเหนื่อยล้าจากการทำงานควรอ่าน ความสุขจากการเป็นผู้รับ เมื่อมีคนซื้อของหรือทำอะไรให้เป็นความสุขแบบสบายกายแต่ความสุขจากการเป็นผู้ให้นั้น เป็นความสุขแบบอิ่มใจ

keyboard_arrow_up