หนทางพระพุทธเจ้า หนทางของมหาบุรุษ

หนทาง พระพุทธเจ้า หนทางของ มหาบุรุษ ขึ้นชื่อว่า“ชีวิต”การเดินทางสู่จุดหมายปลายทางย่อมไม่มีวันราบเรียบเป็นเส้นตรง และยิ่งเป็นการเดินทางสู่เป้าหมายที่ยิ่งใหญ่ด้วยแล้ว หนทางของ มหาบุรุษ นามว่า“เจ้าชายสิทธัตถะ”ก็เช่นเดียวกัน ก่อนที่พระองค์จะทรงสั่งสมพระบารมีจนตรัสรู้เป็น พระพุทธเจ้า นามว่า“สมณโคดม”นั้น หนทางของพระองค์ต้องปูลาดด้วยความพากเพียรพยายามอย่างถึงที่สุด ในอดีตชาติก่อนหน้าพระพุทธเจ้าของเรานั้นมีพระพุทธเจ้ามาบังเกิดขึ้นแล้วหลายพระองค์ หนึ่งในนั้นมีพระพุทธเจ้าองค์หนึ่งนามว่า“พระทีปังกร”  หลังจากที่พระทีปังกรครองผ้าไตรบำเพ็ญเพียรจนบรรลุสัมโพธิญาณแล้ว พระองค์ทรงเทศนาสั่งสอนธรรมแก่ชาวโลก ด้วยความเมตตาโลกมนุษย์ที่เคยวิบัติอัตคัดกลับคืนเป็นปกติสุขได้ ก็ด้วยพระบารมีของพระองค์ ก้าวย่างที่สำคัญก้าวหนึ่งของ“พระสมณโคดม”หรือพระพุทธเจ้าของเราเกิดขึ้นในพุทธสมัยของพระทีปังกรนี้เอง เมื่อครั้งที่พระพุทธเจ้าของเราเสวยพระชาติเป็นสุเมธดาบสดาบส ผู้นี้ได้มีโอกาสแสดงศรัทธาอันยิ่งใหญ่ต่อพระทีปังกรพุทธเจ้า “ขออาราธนาพระผู้มีพระภาคเจ้าพร้อมด้วยพระสาวกทั้งหลาย ทรงพระดำเนินเหยียบไปบนกายข้าพระองค์ ที่จักทอดเป็นสะพานนี้อย่าได้ทรงย่างพระบาทหลีกหนีลงลุยเลนเหลวนี้เลย” นี่คือคำอธิษฐานของสุเมธดาบสเพื่อให้พระทีปังกร พุทธเจ้าทรงพระดำเนินเหยียบย่างบนร่างของท่าน เมื่อเห็นว่าหนทางเสด็จพระดำเนินของพระทีปังกรนั้นถูกคั่นขวางด้วยเลนตม สุเมธดาบสทอดกายเป็นสะพานอย่างมั่นคงเพื่อให้พระทีปังกรและพระสาวกเหยียบย่างข้ามไป โดยมิให้พระบาทของพระพุทธองค์ต้องแปดเปื้อนโคลนตม เหตุการณ์ครั้งนั้นพระทีปังกรได้มีพุทธทำนายไว้ว่าในอนาคตสุเมธดาบสจะตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า ทรงพระนามว่า“สมเด็จพระศรีศากยมุนีโคดมบรมครู”ซึ่งก็คือพระพุทธเจ้าของเราพระองค์นี้นั่นเอง พระพุทธเจ้าของเราต้องเดินทางไกลหลายอสงไขย กว่าจะถึงซึ่งจุดหมายแห่งชีวิต?คือการตรัสรู้สู่นิพพาน หลุดพ้นจากการเวียนว่ายตายเกิด แม้พระองค์จะยุติการเดินทางไปสองพันห้าร้อยกว่าปีแล้ว แต่หลักธรรมคำสอนที่พระองค์ทรงค้นพบยังคงดำรงอยู่ เป็นหมุดหมายให้แก่ศาสนิกชนชาวพุทธที่ยังคงต้องเดินเวียนวนไปบนเส้นทางของชีวิตอย่างไม่เสื่อมคลาย  เรื่อง อิสระพร บวรเกิด บทความน่าสนใจ เรื่องเล่าวันพระพุทธเจ้าลอยถาดลงในแม่น้ำก่อนตรัสรู้ บทความเตือนสติ จากท่าน ว.วชิรเมธี พระพุทธเจ้าผู้ทลาย ชนชั้นวรรณะ 3 บุคคลที่หันหลังให้พระพุทธเจ้า - คนที่ถูกพระพุทธเจ้าทิ้ง บทความธรรมะจากท่าน ว. การพัฒนาจิต 2 […]

พร 8 ข้อที่ พระอานนท์ ทูลขอพระพุทธเจ้า

ความเสียสละในรูปของการกล้าปิดทองหลังองค์พระปฏิมา มิไยว่าผู้คนจะรับรู้หรือไม่ คือความเสียสละในแบบฉบับที่ พระอานนท์ เคยปฏิบัติเมื่อสองพันห้าร้อยกว่าปีที่แล้ว

เรื่องเล่าวันพระพุทธเจ้าลอยถาดลงในแม่น้ำก่อนตรัสรู้ บทความเตือนสติ จากท่าน ว.วชิรเมธี

บทความเตือนสติ จากหนังสือพุทธประวัติสำหรับเด็ก เล่าเหตุการณ์ไว้ตอนหนึ่งว่า ก่อนที่พระโพธิสัตว์สิทธัตถะจะได้ตรัสรู้นั้น พระองค์ทรงกลับมาเสวยพระกระยาหาร

“ยิ่งมืด ยิ่งต้องลืมตา” บทความธรรมะสำหรับ วันที่ มืด มน โดย แม่ชีศันสนีย์ เสถียรสุต

ชีวิตคนเราย่อมต้องมีอย่างน้อยหนึ่งครั้งที่พบกับ วันมืดมน เหมือนเดินเข้าห้องมืดที่ไม่สามารถมองเห็นอะไร ๆ ได้ซ้ำร้ายยังมีความกลัวแฝงตัวอยู่ด้วย

3 บุคคลที่หันหลังให้พระพุทธเจ้า - คนที่ถูกพระพุทธเจ้าทิ้ง บทความธรรมะจากท่าน ว.

เรื่อง ว.วชิรเมธี กล่าวถึงบุคคลที่หันหลังให้พระพุทธเจ้าและ คนที่ถูกพระพุทธเจ้าทิ้ง ไว้ในบทความชิ้นหนึ่งว่า

Dhamma Daily : อายุก็เริ่มมากแล้ว ไม่มีเป้าหมายชีวิต ควรทำอย่างไรดี

ไม่มีเป้าหมายชีวิต ยังค้นหาตัวเองไม่เจอ ไม่รู้ว่าตัวเองชอบอะไร อยู่ไปวัน ๆ กลายเป็นคนเก็บตัว ขาดความมั่นใจ จะทำอย่างไรดีคะ

คำเตือนจากท่าน ว. ก่อนเป็น มือที่สาม กรุณาถามตัวเองดังนี้!!

มือที่สาม เป็นได้ไม่ยาก ใครอยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อต่อการหมิ่นเหม่ละเมิดจริยธรรมทางเพศ ไม่ว่าจะเพราะ “เด็กมันยั่ว เลยหลวมตัวไปหน่อย” หรือใจตรงกัน ขอให้อ่าน

ทำไม หัวใจจึงแห้งผาก…อยากรู้จักรัก ต้องทำอย่างไร ท่าน ว. มีคำตอบ

อยากรู้จักรัก จะต้องทำอย่างไร เวลาที่จะทำอะไรให้ใครถ้าไม่ได้ผลตอบแทนจะไม่อยากทำ จะมีวิธีเปลี่ยนความรู้สึกอย่างไรให้รู้สึกอยากทำอะไรให้ใครโดยไม่หวังผลตอบแทน

ดนตรีจิตอาสา ความสุขในทุกบันไดเสียง

ดนตรีจิตอาสา ความสุขในทุกบันไดเสียง เป็นเพราะการเล่นดนตรีสามารถสร้าง “ความสุข” ให้ผู้ฟังได้เสมอ ด้วยเหตุนี้เองจึงเกิดคนกลุ่มหนึ่งเล่น ดนตรีจิตอาสา เพื่อมอบความสุขให้ผู้ฟัง   สร้างสุขในโรงพยาบาล คุณสมศักดิ์ สินธวานนท์ เป็นคนหนึ่งที่ต้องการเล่นดนตรีให้กับผู้ป่วยในโรงพยาบาล…โครงการจิตอาสาดนตรีบำบัด ณ โรงพยาบาลเจ้าพระยายมราช จังหวัดสุพรรณบุรี จึงถือกำเนิดขึ้น “ผมเข้ามาเล่นดนตรีในสวนที่นี่ เพราะเห็นว่าคนไข้หรือคนที่มาโรงพยาบาลต้องมานั่งรอหมอ รอญาติ รอผู้ป่วยที่มาตรวจนานทำให้เกิดอาการเซ็ง เครียด เราก็ช่วยให้เขาสนุกขึ้น และเป็นการเชิญชวนให้คนมาเดินเล่นใน ‘สวนเท้าเปล่า’ ของที่นี่ด้วย” แรกเริ่มคุณสมศักดิ์เฟ้นหาที่เล่นดนตรี โดยเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งในชมรมผู้สูงอายุ แต่ก่อนจะมีผู้สูงอายุซึ่งจะมาเล่นดนตรีไทยนอกโรงพยาบาลนานๆ ครั้งเท่านั้น คุณสมศักดิ์จึงได้ขอผู้อำนวยการโรงพยาบาลบินเดี่ยวเข้าไปเล่นดนตรีในสวนเท้าเปล่า…สวนเพื่อสุขภาพของโรงพยาบาล โดยใช้เครื่องดนตรีของตัวเอง “ผมจะเล่นตรงสวนนี้ประมาณแปดเก้าโมงในช่วงสาย ถ้าวันไหนนึกครึ้มก็จะขึ้นไปเล่นถึงเตียงคนไข้ในเลย”  หลังจากมีเสียงร้องเพลงและเล่นดนตรีในสวนเท้าเปล่า คนจึงเริ่มถอดรองเท้าเข้ามาเดินออกกำลังกายและฟังเสียงเพลงที่บรรเลงให้ใจตื่นอย่างสดชื่นและเบิกบาน “ครั้งหนึ่งผมเคยไปเล่นให้คนไข้ที่เป็นมะเร็งระยะสุดท้ายฟัง สายระโยงระยางเต็มตัวเขาไปหมด หมอคาดว่าเขาคงอยู่ได้อีกไม่นาน ถึงแม้ว่าเขาจะพูดไม่ได้แล้ว แต่สายตายังแสดงความรู้สึกได้…พอผมเริ่มสีไวโอลินปุ๊บ เขาส่งยิ้มทางสายตาให้กับเราอย่างมีความสุข…แล้ววาระสุดท้ายเขาก็จากไปอย่างสงบ” เมื่อทุกอย่างเริ่มอยู่ตัว คุณสมศักดิ์ก็เข้าไปดึงเด็กๆ เพาะช่างที่มีแนวโน้มว่าอาจเดินทางผิดไปเสพยาให้หันมาเสพดนตรีแทน โดยใช้เวลายามเย็นที่ตัวเองว่างมาสอนเด็กๆ ให้เล่นดนตรีในชมรมผู้สูงอายุ “ในชมรมนี้ผมสอนดนตรีให้เด็กๆ ฟรีนะ อย่างคนนึงเคยเกือบติดยา ผมก็ลากเขามาเรียนดนตรี จนตอนนี้กลายเป็นศิษย์ที่เก่งที่สุดไปแล้ว “เด็กที่เรียนดนตรีจะมีพัฒนาการทั้งด้านไอคิวและอีคิว สมองจะมีความจำดีขึ้น อย่างเด็กสมาธิสั้นพอมาเรียนดนตรีก็จะมีสมาธิ […]

กัปตันตูน – รณชย…หางเสือแห่งชีวิต พิชิตความสำเร็จ

กัปตันตูน รณชย หางเสือแห่งชีวิต พิชิตความสำเร็จ ผม กัปตันตูน รณชย เป็นเด็กที่ใช้ชีวิตไปวันๆ เวลามีใครถามว่าโตขึ้นอยากเป็นอะไร ผมไม่เคยตอบคำถามนี้ได้สักครั้ง และไม่ทราบมาก่อนว่า เพียงจุดเปลี่ยนเล็กๆ จะพาผมไปสู่เป้าหมายที่ยิ่งใหญ่ได้อย่างที่ใครๆ ก็คาดไม่ถึงเลยทีเดียว ตอนเป็นเด็กผมดื้อมาก ศีรษะมีแต่รอยแผลเป็น เพราะแม่โยนทัพพีใส่บ่อยๆ นอกจากนั้นยังไม่ชอบเรียนหนังสืออีกด้วย เพราะคิดว่าเรียนไปเพื่ออะไร ไปโรงเรียนก็ไปแต่เล่นกับเพื่อน ผลสอบออกมาได้ที่รองโหล่ทุกครั้ง จนคุณครูเอือมระอาที่จะเขียนรายงานพฤติกรรมนในสมุดพกของผมให้ผู้ปกครองทราบ นอกจากจะไม่สนใจเรียนแล้ว ผมติดเพื่อนมาก มีอยู่วันหนึ่งเพื่อนชวนขึ้นรถเมล์ครั้งแรก ตื่นเต้นและสนุกสุดๆ พอไปถึงบ้านเพื่อนก็เล่นเพลินจนเย็น เพื่อนบอกให้นอนค้างแล้วโกหกแม่ว่านอนที่บ้านญาติ ผมทำตามคำแนะนำทันที ตอนนั้นคิดว่าการโกหกจะทำให้ไม่โดนดุ จึงโทรหาแม่ และบอกว่าจะนอนที่บ้านญาติ เช้าแม่โทรไปเช็คที่บ้านญาติ ปรากฏว่าผมไม่อยู่ แม่ตกใจคิดว่าลูกชายโดนลักพาตัวไปตัดแขนขา ก็รีบไปบ้านญาติหวังจะไปปรึกษาหารือว่าจะหาทางออกอย่างไรต่อดี หลังจากที่สนุกสนานกับเพื่อนจนเต็มที่แล้ว กลับมาบ้าน ไม่เจอแม่ คิดว่าท่านต้องอยู่บ้านญาติแน่ๆ จึงตามไปทันที นาทีที่เดินเข้าไปผมกลัวมาก คิดไปต่างๆ นานาว่าต้องโดนดุ โดนตีแน่ๆ แต่แล้วพอแม่เห็นผมกลับไม่เป็นเช่นนั้น แม่วิ่งเข้ามาหาทั้งน้ำตา กอดผมแน่น โดยไม่ได้ดุด่าอะไรเลย บอกเพียงว่า อย่าทำแบบนี้อีกนะลูก แม่เป็นห่วงมาก ทำให้ผมรู้สึกผิด ความคิดเปลี่ยนไปทันที จากที่เคยคิดว่าการโกหกเป็นทางออกที่ดีนั้น […]

“ทุกลมหายใจนี้เพื่อลูก” หมู – พิมพ์ผกา เสียงสมบุญ (1)

“ทุกลมหายใจนี้เพื่อลูก” หมู พิมพ์ผกา เสียงสมบุญ (1) ถ้าจะถามว่าเรื่องไหนเป็นเรื่องดีที่สุดที่เกิดขึ้นในชีวิต… หมู พิมพ์ผกา เสียงสมบุญ คิดว่าเรื่องนั้นก็คือ การที่ตัวเองมีลูกชายน้องนาย (ณภัทร เสียงสมบุญ) คอยเคียงข้าง คอยเป็นคู่คิด เป็นกำลังใจให้ในทุกๆ เรื่อง หมูมีความสุขที่ได้ดูเขาเจริญเติบโตขึ้นทุกวันๆ จากเด็กผู้ชายตัวเล็กๆ ที่นั่งมองแม่แต่งตัวหน้ากระจก เป็นเด็กชายที่เริ่มเล่นกีฬาสารพัดกับแม่ ทั้งปิงปอง ชกมวย จนกลายเป็นเด็กชายตัวสูงใหญ่ที่หลงใหลการเล่นกอล์ฟเป็นชีวิตจิตใจ น้องนายรู้ว่าตัวเองชอบอะไร และมุ่งหน้าสู่ความฝันนั้นด้วยตัวเอง โดยมีแม่คอยสนับสนุนอยู่เคียงข้าง แม้กีฬาอย่างกอล์ฟจะค่อนข้างมีค่าใช้จ่ายสูง แต่หมูก็พยายามตัดใจ ทุ่มสุดตัวเท่าที่ตัวเองจะทำได้ และคาดว่าคนเป็นแม่ทุกคนก็คงไม่ต่างจากหมู ที่ต่อให้ตัวเองลำบากแค่ไหนก็ตาม ขอให้ลูกได้เป็นอย่างที่ฝันเท่านั้นเอง วันนี้หมูภาคภูมิใจที่ลูกชายเป็นเด็กดี เชื่อฟัง และรู้ว่าแม่ลำบากแค่ไหนกว่าจะเลี้ยงเขามา หมูเล่าความจริงให้ลูกฟังทุกอย่าง ตั้งแต่เรื่องพ่อของเขาจนกระทั่งถึงเรื่องสถานภาพทางการเงินของครอบครัว เพราะหมูอยากให้ลูกอยู่กับโลกของความเป็นจริง ที่บางครั้งก็ไม่ได้สวยงามเสมอไป และอยากให้เขารู้ว่า แม่รักและไว้วางใจเขามากแค่ไหน เหมือนที่ครั้งหนึ่งคุณตาของเขาหรือที่หมูเรียกว่า “ป๊า”เคยปฏิบัติกับหมู หมูรักป๊ามาก และด้วยความรักนี่เองที่ทำให้หมูไม่อยากทำให้ท่านต้องเสียใจด้วยเรื่องใดๆ ทั้งสิ้น แต่บางสิ่งบางอย่างที่เราบังคับไม่ได้ก็เกิดขึ้น และเปลี่ยนแปลงชีวิตหมูนับแต่นั้น สวย…ด้วยแรงอธิษฐาน ป๊าเป็นคนจีน แต่หน้าตากลับคมๆ ผมหยิกๆ ช่วงที่ยังไม่ได้เปิดบ้านเป็นร้านตัดชุดวอร์ม ป๊าก็จะออกไปทำงานนอกบ้าน […]

พระโกณฑธานเถระ ภิกษุผู้มีสตรีติดตามอยู่เบื้องหลัง

พระราชาทรงขอให้ พระโกณฑธานเถระ ลองไปยืนที่หน้ามุขอีกครั้งหนึ่ง ครั้งนี้พระองค์ก็ทอดพระเนตรเห็นสตรีนั้นอีก จึงทรงแน่พระทัยว่าเป็นภาพหลอกตา หาใช่สตรีจริงไม่

แหม่ม อลิสา ขจรไชยกุล ชีวิตพลิกผันจากดารา…สู่แม่ค้าฮาเฮ ตอน 1

ณ คอนโดพี 2 ในอาณาบริเวณของเมืองทองธานี อดีตนางเอกและนักแสดงชื่อดัง คุณ แหม่ม อลิสา ขจรไชยกุล กำลังผัดข้าวให้ลูกค้าที่มายืนรอซื้อกลับบ้านด้วยใบหน้ามีความสุข

“ทุกลมหายใจนี้เพื่อลูก” หมู – พิมพ์ผกา เสียงสมบุญ (จบ)

“ทุกลมหายใจนี้ก็เพื่อลูก” หมู พิมพ์ผกา เสียงสมบุญ (จบ) การตัดสินใจแต่งงานของ หมู พิมพ์ผกา เสียงสมบุญ โดยไม่ฟังเสียงทัดทานของใคร โดยเฉพาะ “ป๊า”  ทำให้ชีวิตประสบกับความทุกข์ครั้งใหญ่ ช่วงอายุ 25 ปี หมู พิมพ์ผกา เสียงสมบุญ กำลังดัง มีชื่อเสียง มีงานเข้ามาตลอด ทำแต่งาน มีเงินในบัญชีเงินฝากเพิ่มมากขึ้นๆ แต่กลับรู้สึกโดดเดี่ยว แฟนก็ไม่มี ไม่รู้ว่าตัวเองทำทุกอย่างนี้ไปเพื่ออะไร ด้วยความรู้สึกนี้ทำให้หมูพยายามไขว่คว้าอยากมีแฟน มีครอบครัวของตัวเอง จนกระทั่งวันหนึ่งมีผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาในชีวิต เขาอายุมากกว่าหมู 9 ปี เขาดูแลเอาใจใส่หมูเป็นอย่างดี และสามารถตอบโจทย์ที่หมูต้องการได้ทุกอย่าง แต่ทุกคนรอบข้างกลับเตือนให้ระวังไม่อยากให้ยุ่งเกี่ยวกับเขา เพราะประวัติของเขาในหลายๆ เรื่อง ไม่ได้เป็นไปในด้านบวก แต่ด้วยความดื้อรั้น หมูตัดสินใจแต่งงานกับเขาในขณะที่ตั้งครรภ์ได้ 4 เดือนแล้ว หมูฝันว่าจะมีชีวิตครอบครัวที่สวยงาม พร้อมหน้า-พร้อมตา พ่อ แม่ ลูก อยากให้ครอบครัวอบอุ่นชดเชยความรู้สึกโหยหาแม่ในวัยเด็กของตัวเอง แต่หมูคิดผิดถนัด เพราะผ่านไปแค่ 3 เดือนหมูก็ได้ตระหนักแล้วว่า ชีวิตตัวเองกำลังตกนรก หลายสิ่งหลายอย่างเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ […]

สุกรเปรต วิบากกรรมของผู้ยุยงให้คนอื่นแตกแยก

ผลจากการยุยงให้พระเถระผู้ทรงศีลต้องผิดใจกัน ทำให้พระธรรมกถึกต้องชดใช้ผลกรรมในอเวจีมหานรกหนึ่งพุทธันดร มีร่างกายเป็น สุกรเปรต

อัญมณีแห่งชีวิต ของ ชูชัย ชัยฤทธิเลิศ (จบ)

อัญมณีแห่งชีวิต ของ ชูชัย ชัยฤทธิเลิศ (จบ) ผม ชูชัย ชัยฤทธิเลิศ คิดว่าคนเราย่อมมีความอยากได้ใคร่ดีกันทุกคน มากบ้างน้อยบ้างเท่านั้นเอง ผมเองก็อยากให้ร้านเพชรของตัวเองเจริญรุ่งเรืองมีสาขาเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ผมจึงใช้ชีวิตชนิดที่ว่า เหนื่อยไม่ว่า ขอให้งานออกมาสมบูรณ์แบบ ในสายตาของเพื่อนหรือคนที่รู้จักส่วนใหญ่จะมองว่าผมเป็นคนนิ่งๆ แต่ทำงานจริง แรกๆ ที่คุยด้วยอาจมองว่าผมไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรเลย แต่พอเอาเข้าจริงหลายคนจะออกปากชมว่าเรียนรู้เร็วและสามารถสร้างความโดดเด่นได้เกินคาด นี่กระมังที่ช่วยสร้างความสำเร็จมาให้ผมจนถึงทุกวันนี้ ใครที่ติดตามข่าวคราวในแวดวงสังคมไฮโซ คงเคยได้ยินข่าวการเปิดตัวเพชรแบรนด์ใหม่ของผมที่กลายเป็นทอล์คออฟเดอะทาวน์อยู่ช่วงหนึ่ง เพราะหนึ่งในนั้นมี “กระจับเพชร” ที่เรียกเสียงฮือฮาจากมหาชนเป็นอย่างมาก ผมยอมรับว่านี่เป็นกลยุทธ์ทางการตลาดอย่างหนึ่งเท่านั้นเพราะถ้าเราไม่สร้างความแตกต่างให้สินค้าตัวเอง แล้วใครจะมาซื้อสินค้าของเรา ซึ่งสำหรับนักธุรกิจทุกคน ผมคิดว่าคงเข้าใจในจุดนี้ แต่สำหรับบางคนที่ทราบข่าวอย่างผิวเผินอาจนึกหมั่นไส้ผมก็ได้ แต่ไม่ผิดหรอกถ้าคุณจะคิดอย่างนั้น เพราะเมื่อวันหนึ่งผมหันมาปฏิบัติธรรม ก็ยังมีเสียงแบบนี้เล็ดลอดออกมาเช่นกัน แต่ผมไม่เคยคิดโทษใคร เพราะเราห้ามความคิดคนอื่นไม่ได้ แม้แต่พระพุทธเจ้าเองก็ยังโดนคนติฉินนินทา นับประสาอะไรกับเราที่ยังว่ายวนอยู่ในกิเลส ก็ต้องมีคำครหาเป็นธรรมดา แต่ตราบใดที่เรารู้ว่ากำลัง “ทำอะไร” จะไปกลัวทำไมกับคำนินทา ตราบใดที่เราเป็นทองคำแท้ ใครจะมาป้ายสีว่าเราเป็นทองคำเปลว ทองเค ทองเหลือง เราก็ยังเป็นทองอยู่วันยังค่ำ ถ้าเราเก็บคำนินทาของคนอื่นมาคิด 5 นาที เราก็เป็นทุกข์ 5 นาที ถ้าเราเก็บมาคิด 5 ชั่วโมง […]

Dhamma Daily : เราสามารถ ชนะกรรม ได้หรือไม่

ถาม : ในทางพระพุทธศาสนา คนเราสามารถ ชนะกรรม ได้หรือไม่ หากทำได้ต้องทำอย่างไร

“ศูนย์จันรม” ร่มรื่น สงบเย็น เป็นธรรมชาติที่สุรินทร์

ว่ากันว่าทั่วทั้งอีสานใต้ไม่มีสถานที่ปฏิบัติธรรมที่ไหนที่จะสัปปายะเท่า “ศูนย์จันรม” หรือมีชื่อเต็มว่า“มูลนิธิวิปัสสนากรรมฐานสุรินทร์” อีกแล้ว เพราะนอกจากสถานที่จะสะอาดสะอ้านแล้ว ยังร่มรื่นสงบเย็นอีกด้วย

keyboard_arrow_up