วัลลี 2 อดีตเด็กหญิงผู้เอาชนะลิขิตฟ้า ด้วยมานะและความกตัญญู

วัลลี 2 อดีตเด็กหญิงผู้เอาชนะลิขิตฟ้า
วัลลี 2 อดีตเด็กหญิงผู้เอาชนะลิขิตฟ้า

วัลลี 2 อดีตเด็กหญิงผู้เอาชนะลิขิตฟ้า ด้วยมานะและความกตัญญู

นอกจากความกตัญญูจะเป็นเครื่องหมายของคนดีแล้ว ยังเป็นอีกหนึ่งปัจจัยที่นำมาซึ่งความสำเร็จในชีวิตอีกด้วย 

หลายสิบปีก่อน หลายคนอาจเคยได้ยินเรื่องราวของ ตุ๊กตา - พรพรรษา รอดพลอย เด็กหญิงยอดกตัญญูที่มีสมญานามว่า วัลลี 2 ก่อนจะรู้ว่าชีวิตวันนี้เป็นอย่างไร เธอเล่าเรื่องอดีตให้ฟังว่า

“พ่อกับแม่แยกทางกันตั้งแต่ตุ๊กตายังเล็ก จากนั้นแม่จึงพาตุ๊กตา น้องชาย และยายที่ตาบอดสนิททั้ง 2 ข้างมาอาศัยอยู่กับลุงในหมู่บ้านทุรกันดาร แล้วแม่ก็จากไปทำงานนานถึง 2 ปีโดยไม่ติดต่อกลับมา หน้าที่รับผิดชอบต่าง ๆ จึงตกเป็นของตุ๊กตาและน้องชาย ตุ๊กตาต้องตื่นตั้งแต่ตี 5  มาดูแลหุงหาอาหารและทำความสะอาดร่างกายให้ยายก่อนจะออกไปเรียน และกลับมาดูแลยายช่วงพักกลางวันทุกวัน ทั้งยังต้องเป็นที่พึ่งทางใจให้น้องชายยามแม่ไกลบ้าน ตุ๊กตากับน้องมักพากันไปรอแม่ที่ท่ารถถึง 2 ปีจนท่านกลับมา

“เราอยู่กันสามคนยายหลาน ทุกคืนก่อนนอนยายจะเล่านิทานคุณธรรมให้เราฟัง ซึ่งตุ๊กตาเชื่อว่าเรื่องราวเหล่านั้นทำให้ตุ๊กตาและน้องเป็นคนที่เห็นอกเห็นใจผู้อื่นเช่นทุกวันนี้

“จากนั้นพอเข้า ม.1 ตุ๊กตาก็ต้องย้ายไปเรียนในตัวจังหวัด แม่จึงกลับมาดูแลยาย หลังจากนั้นไม่นานยายก็เสียชีวิต ตอนนั้นตุ๊กตาเสียใจมากเพราะไม่ทันได้กลับมาดูใจยายเป็นครั้งสุดท้าย แม้จะรู้สึกสิ้นหวังอย่างไร ชีวิตก็ยังคงต้องดำเนินต่อ ตุ๊กตาจึงกลับมาเรียน ส่วนแม่ก็กลับไปทำงาน และให้น้องชายอาศัยอยู่กับลุงต่อไป

“วันหนึ่งน้องชายมาหาตุ๊กตาที่หอด้วยสภาพเนื้อตัวสกปรกมอมแมม ผอมโซ และไม่มีเงินติดตัวเลยสักบาทภาพของน้องในวันนั้นทำให้ตุ๊กตาฉุกคิดว่าเราจะมาใช้ชีวิตอยู่แบบนี้ไม่ได้ ต้องดิ้นรนหารายได้ จึงตัดสินใจเข้ามาหางานทำในกรุงเทพฯเพื่อหารายได้ไปจุนเจือครอบครัว”

กระนั้น เส้นทางการสู้ชีวิตในเมืองใหญ่ของเธอกลับไม่ราบเรียบเท่าใดนัก เธอต้องระหกระเหินเปลี่ยนที่อยู่และเปลี่ยนงานอยู่บ่อยครั้ง แต่เธอก็ไม่ย่อท้อ

“พอเข้ากรุงเทพฯ ตุ๊กตาก็มาอาศัยอยู่กับญาติ ช่วยเขาทำงานเพื่อแลกกับที่อยู่และอาหาร และขอเงินจำนวนหนึ่งเพื่อไปสมัครเรียนต่อ กศน. ไม่นานญาติก็ปิดกิจการและย้ายไปอยู่ต่างจังหวัด ปล่อยให้ตุ๊กตาเผชิญโชคอีกครั้ง

“ตอนนั้นมีเงินติดตัวเพียง 20 บาท แต่ต้องหาซื้ออาหารประทังชีวิตไปให้ถึงวันอาทิตย์ เพื่อไปพบเพื่อน ๆและขอให้เขาช่วยหางานทำ หลังจากนั้นตุ๊กตาก็ได้ทำงานในร้านอาหารและรับจ้างทำงานสารพัด กระทั่งได้งานใหม่เป็นแม่บ้าน ทำให้พอมีเงินเก็บเพื่อส่งน้องเรียนต่อชั้น ปวช. และ ปวส.

“เมื่อส่งน้องเรียนจบ ตุ๊กตาก็กลับมาเรียนต่อและทำงานควบคู่ไปด้วยกระทั่งจบ ม.6 จึงเอาวุฒิมาสมัครงานที่ห้าง ทำได้เพียง 3 ปี ห้างดังกล่าวก็ปิดตัวลง ตุ๊กตาจึงนำเงินชดเชยที่ได้รับไปสมัครเรียนต่อในระดับปริญญาตรีตามที่ตั้งใจไว้ เพราะตุ๊กตาเชื่อว่าการศึกษาช่วยเพิ่มโอกาสในชีวิตให้เราได้

“ขณะเรียนปริญญาตรี ตุ๊กตาทำงานที่บริษัทขนส่งสินค้าไปด้วย แม้จะพอลืมตาอ้าปากได้บ้าง แต่ตุ๊กตาก็พยายามใช้เงินอย่างระมัดระวัง เพราะมีความฝันว่าจะต้องมีบ้านมีรถ และให้แม่มีชีวิตที่สุขสบาย เนื่องจากได้บทเรียนเมื่อครั้งที่สูญเสียยายไปโดยที่ท่านยังไม่ทันได้อยู่อย่างสุขสบายและไม่ได้เห็นความสำเร็จของหลานทั้งสอง

“ปัจจุบันตุ๊กตาลาออกจากบริษัทขนส่งสินค้าเพื่อมาทำธุรกิจเกี่ยวกับเครื่องสำอางและเครื่องดื่มเป็นของตัวเองทั้งยังมีรถและบ้านตามที่ฝัน และมีครอบครัวที่อบอุ่น

“ทุกวันนี้ เวลาที่รู้สึกท้อ ตุ๊กตาและน้องจะคิดเสมอว่าเราทั้งคู่มาจากดิน มาจากจุดที่ไม่มีอะไรเลย เพราะฉะนั้นหากวันนี้เรามีเงินเพียง 1 บาทติดกาย ก็นับเป็นกำไรของชีวิตแล้ว แล้วเราจะท้อแท้ไปเพื่ออะไร ตุ๊กตาจะพยายามคิดบวกฟังบวก เพื่อเป็นแรงผลักดันในการใช้ชีวิต”

แม้เลือกเกิดไม่ได้ แต่ความมุมานะพยายามและความกตัญญูย่อมทำให้เราพิชิตฝันที่อยู่เหนือขีดจำกัดของโชคชะตาได้อย่างแน่นอน

เรื่ออง: อุราณี ทับทอง ภาพ: สรยุทธ พุ่มภักดี 

สไตลิสต์: ณัฏฐิตา เกษตระชนม์ ผู้ช่วยสไตลิสต์: วิศรุตา จือประสิทธิ์

ที่มา: นิตยสาร Secret

บทความน่าสนใจ

รอดตายได้ด้วยกตัญญู เรื่องเล่านาทีชีวิตของแม่ชีศันสนีย์ เสถียรสุต

ลูกเรียกร้องความเป็นธรรมจากพ่อแม่ ถือว่าอกตัญญูและบาปไหม?

Dhamma Daily : พ่อทำผิดศีล จนแม่ต้องเป็นทุกข์ ลูกอย่างเราจะวางใจอย่างไรดี

เอก มานะกิจ ผู้ออกแบบชีวิตด้วยแรงสู้สุดหัวใจ

หญิงลี ศรีจุมพล เจ้าหญิงแห่งวงการหมอลำซิ่งยอดกตัญญู

เรื่องจริงของหญิงที่มีตราบาปของความรัก

keyboard_arrow_up