อาร์ต พศุตม์ บานแย้ม ผู้ชายใจหล่อขอทำดีเพื่อในหลวงรัชกาลที่ 9

อาร์ต พศุตม์
อาร์ต พศุตม์

อาร์ต พศุตม์ บานแย้ม

ผู้ชายใจหล่อขอทำดีเพื่อในหลวงรัชกาลที่ 9

พระเอกหนุ่มกล้ามโต “ อาร์ต พศุตม์ บานแย้ม ” ที่ตั้งใจทำความดีถวายแด่ในหลวงรัชกาลที่ 9 ขอเป็นจิตอาสาช่วยดูแลประชาชนที่อยู่ท้องสนามหลวงให้สะดวกสบายเท่าที่ตัวเองจะทำได้มาตลอด 1 ปี  ได้เปิดเผยกับสื่อมวลชนถึงการทำงานด้านจิตอาสาว่า

“ก็โดนไล่บ้าง โดนด่าบ้าง แต่ก็ยิ้มรับและพยายามทำโดยที่ไม่มีอารมณ์ให้ได้มากที่สุด เพราะหลังๆ เราก็นำคำสอนของพระองค์ท่านมาใช้   เราไม่ท้อเลยนะ เพราะถ้าท้อก็คงไม่ทำแล้ว เดี๋ยวหลังจากนี้ก็จะมีไปแจกเสื้อคนที่มาจากต่างจังหวัด ตอนนี้สั่งไปกว่า 3 พันตัวแล้ว ทุนก็มาจากเพื่อนๆ ที่เขาอยากช่วย  ส่วนวันพระราชพิธีจริง ก็ไปเป็นจิตอาสาช่วยคัดกรองคนเข้าสนามหลวง วันนั้นแบ่งเป็น 3 กะ กำลังดูว่าจะลงกะไหนดี เพราะนัดกับเพื่อนๆ ไว้ แต่ก็จะทำเท่าที่ตัวเองทำไหวครับ  ถือเป็นครั้งหนึ่งในชีวิต เป็นประวัติศาสตร์ว่าเราเคยทำ ถึงเวลาผ่านไปอีก 5-10 ปี คนจะลืม แต่สิ่งเหล่านั้นยังอยู่กับผม ผมเคยได้ทำอย่างนี้นะ   และอีกอย่างคือ คนมองผมในมุมบวกขึ้นเยอะมาก ซึ่งผมไม่เคยคิดตรงนี้ แต่พอคนมองแบบนี้ก็ทำให้เรายิ้มได้ครับ”

หลายคนลงยังไม่รู้ว่าเบื้องลึกเบื้องหลังของผู้ชายกล้ามโตคนนี้ เขาเคยเป็นเด็กเกเรมาก่อน Secret เคยมีโอกาสได้สัมภาษณ์ อาร์ต พศุตม์ บานแย้ม  ติดตามได้ในบทสัมภาษณ์เลยค่ะ

ผมเคยเป็นนักเลง  หาเรื่องมาให้คุณพ่อคุณแม่ปวดหัวอยู่เสมอจนเกิดเหตุการณ์ที่ทำให้ต้องเปลี่ยนตัวเองเพื่อครอบครัวอันเป็นที่รัก  ครอบครัวของเรามีกัน 4 คน  คุณพ่อ  คุณแม่  พี่ชายและผม  ถ้าคุณพ่อคุณแม่ห้ามไม่ให้ทำอะไร  ผมจะ “ครับ”แต่ก็ทำ

ช่วงวัยรุ่นผมเป็นคนโผงผาง ไม่ยอมคน เรียกว่าเป็นนักเลงก็ได้  นักเลงสำหรับผมคือไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายเราแต่ถ้าเราเผลอไปเหยียบเท้าใครก็พร้อมจะขอโทษวันหนึ่งคุณแม่บอกผมว่า“อย่าออกไปไหนนะลูก  วันนี้แม่จะทำกับข้าวให้กิน”ผมรับคำคุณแม่  แต่ก็เดินไปหลังบ้าน  ปีนกำแพงออกไปขึ้นรถเพื่อนที่จอดรออยู่  เพื่อจะไปแข่งมอเตอร์ไซค์  อย่างที่เรียกกันว่าเด็กแว้น  เพียงแต่ว่าเราไม่ได้ปิดถนนให้ชาวบ้านเดือดร้อน  ตอนแข่งรถผมไม่ได้สวมอุปกรณ์ป้องกันตัวอะไรทั้งนั้น  สวมเพียงเสื้อยืด  กางเกงขาสั้น  รองเท้าแตะ  ไม่สวมหมวกกันน็อก  เราแข่งกันระยะทาง 1 กิโลเมตร  ผมขี่รถด้วยความเร็ว 170 กิโลเมตรต่อชั่วโมง  ขี่ไปได้ 700 เมตรเท่านั้นเพื่อนที่ขี่อยู่เลนนอกก็หักรถมาหาผมที่อยู่เลนใน  ทำให้ผมเสียหลักรถคว่ำ  หน้าและตัวของผมครูดไปกับถนน  ไถลไปจนศีรษะเกือบชนฟุตปาธ

ผมเลือดท่วมตัว  โชคดีที่กระดูกไม่หัก กลับไปถึงบ้านคุณแม่ตีซ้ำอีก  แต่สุดท้ายก็มาทำแผลให้ ผมรักษาตัวอยู่สี่เดือนอาการบาดเจ็บครั้งนี้ไม่ได้ทำให้ผมเข็ด  แค่ทำให้เกรง ๆ เท่านั้นวีรกรรมของผมยังไม่หมดแค่นี้ เพื่อนคนหนึ่งมีเรื่องกับคู่อริจะโดนยิง ผมไปช่วยเพื่อนและโดนปืนจ่อศีรษะ  ตอนนั้นผมไม่กลัวใครหรืออะไรทั้งนั้น  เอามือตบปืนที่จ่ออยู่  ทันทีที่ตบปืน  เสียงปังดังลั่นอยู่ข้างหู  ต้องบอกผู้อ่านตรงนี้ว่ามันไม่ใช่พฤติกรรมที่ควรเลียนแบบ  จริง ๆ แล้วอันตรายมากคุณอาจไม่โชคดีเหมือนผมเสมอไป  บางคนตบแล้วปืนลั่นเข้าหัวตัวเองก็มี

ในขณะที่ผมเรียน ปวส.  เป็นยุคเศรษฐกิจฟองสบู่แตกฐานะที่บ้านเริ่มลำบาก  ธุรกิจของพ่อแย่ลง  พอรู้ว่าที่บ้านลำบากผมก็ไม่อยากไปเรียน  เพราะคิดไปเองว่าเพื่อนดูถูกที่ที่บ้านมีปัญหา ผมไม่เข้าเรียนเลย  บางทีไปอยู่บ้านเพื่อนเป็นเดือน ๆวันหนึ่งผมกลับบ้าน  คิดจะขอเงินคุณพ่อไปเที่ยว  พอไปถึงก็บอกว่าจะขอเงินไปเรียน  คุณพ่อยื่นซองจดหมายสีขาวมาให้พร้อมกับพูดเสียงดังว่า“เขาไล่มึงออกจากโรงเรียนแล้วไม่รู้หรือ”ผมช็อกมากกับสิ่งที่ปรากฏแก่สายตา ท่านตบหน้าผมหนึ่งครั้งแล้วเดินไปที่เตียงนอน เอามือล้วงไปใต้หมอนหยิบปืนออกมา  ผมกลัวว่าท่านจะยิงตัวตายเพราะผมก่อปัญหาไว้มาก  จึงรีบไปกระชากมือท่านเอาไว้และพูดว่า“พ่อ  อาร์ตขอโทษ  อาร์ตจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว”

หลังเหตุการณ์นี้ผมเริ่มหางานทำ  ไปเป็นพนักงานในผับ  ใช้เวลา 2 - 3 ปีผมสามารถสร้างบ้านราคา 2 ล้านบาทให้คุณพ่อคุณแม่  ผมไม่ได้รู้สึกว่าผมเป็นเด็กดี  แต่รู้สึกว่าได้ทำประโยชน์ให้คุณพ่อคุณแม่สบายมากขึ้น  หลังจากนั้นผมมีโอกาสเข้าวงการบันเทิงจากการประกวด Male StarChallenge  ผมดูแลครอบครัวได้ดีขึ้น  แต่ก็คิดว่าชีวิตไม่แน่นอน  เราแก่ลงเรื่อย ๆ  เด็กใหม่ ๆ เข้ามาในวงการมากขึ้น  สำหรับงานในวงการบันเทิง ถ้ามีโอกาสก็ยังทำอยู่ และตอนนี้ผมเริ่มทำธุรกิจควบคู่ไปด้วย  เป็นธุรกิจเกี่ยวกับวิตามินบำรุงร่างกาย  เพราะต้องการวางรากฐานที่ดีในอนาคตทั้งหมดนี้ก็เพื่อครอบครัวของผมครับ

เรื่อง ชลิตา

ข้อมูล นิตยสาร Secret

ภาพจาก  zubzib.com, tv pool


บทความน่าสนใจ

จากอดีตนักเลงสู่ลูกกตัญญู อาร์ต-พศุตม์

ป่า 3 อย่าง ประโยชน์ 4 อย่าง ของ ในหลวงรัชกาลที่ 9

 

 

keyboard_arrow_up