True Story : เกมกรรมของ คนลวง

คนลวง
คนลวง

เกมกรรมของ คนลวง

เรื่องจริงของ (อดีต) คนลวง ที่ตั้งมั่นจะสร้างความดี เพื่ออนาคตที่ดีของลูก และชีวิตในวันข้างหน้าของฉัน จะได้ไม่ผิดพลาดเหมือนที่ผ่านมาอีกต่อไป

ฉันเคยอยู่จุดสูงสุดของชีวิต มีเงินใช้หลายล้านเพราะหลอกเอาเงินจากคนที่รัก และดีกับฉันที่สุด แต่แล้ววันหนึ่งกฏแห่งกรรมก็เริ่มทำงาน จากคนที่มีเงินใช้เป็นล้าน ทุกวันนี้เหลือเพียงเงินหลักร้อยเพื่อดำรงชีวิต

คุณย่าเลี้ยงดูฉันเป็นอย่างดีมาตั้งแต่เกิด ฉันไม่รู้ว่าคุณพ่อคุณแม่ของตัวเองเป็นใคร แต่ฉันก็มีความเป็นอยู่ที่ดี  ผลการเรียนของฉันจัดอยู่ในเกณฑ์ดีมาตลอด จนกระทั่งเทอมสุดท้ายก่อนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ฉันติดเพื่อน โดดเรียนบ่อยมากจนทำให้เรียนไม่จบ

หลังจากนั้นไม่นานคุณย่าก็เสีย ญาติพี่น้องไม่มีใครรับอุปการะฉันต่อ ทุกคนโทษฉันเป็นเสียงเดียวกันว่า

“ย่ารักแกมาก แต่แกก็ทำให้ท่านเสียใจ เพราะแกคุณย่าถึงต้องตาย”

ฉันเสียใจที่คุณย่าจากไป ฉันรักท่านมาก เพราะตั้งแต่จำความได้ก็มีแต่ท่านที่อยู่ข้างฉันมาตลอด เมื่อไม่สามารถไปอยู่บ้านญาติคนไหนได้ ฉันตัดสินใจไปอยู่บ้านเพื่อน คุณพ่อคุณแม่ของเพื่อนต้อนรับฉันอย่างดี ฉันเริ่มชีวิตใหม่ด้วยการเป็นพนักงานห้าง ทำงานไม่นาน ก็พบรักกับผู้ชายคนหนึ่งเขาชื่อต้น เรารักกันมากจนคิดลงหลักปักฐานด้วยกัน ฉันย้ายออกจากบ้านเพื่อนมาสร้างครอบครัวใหม่ เรามีลูกชายด้วยกัน 1 คน ฉันมีความสุขกับชีวิตใหม่ แต่พอลูกชายอายุ 3 ขวบ ต้นก็ไปมีผู้หญิงคนอื่น ฉันเสียใจมาก ข้าวปลาไม่กิน เกือบจะฆ่าตัวตาย เมื่อพ่อแม่ของเพื่อนที่ฉันเคยไปอาศัยอยู่ด้วยทราบข่าว ท่านรีบโทร.มาให้สติ ฉันจึงสงบสติอารมณ์แล้วตั้งต้นใหม่อีกครั้ง ตัดสินใจเลิกกับสามีอย่างเด็ดขาด ส่วนลูกบ้านของต้นนำไปเลี้ยง เพราะคิดว่าฉันคงเลี้ยงดูไม่ไหว

ฉันกลับมาตั้งต้นใหม่ หลายคนมักพูดว่า ฉันเป็นผู้หญิงสวย รูปร่างดี ฉันลองไปสมัครงานเป็นพนักงานต้อนรับที่ร้านอาหาร ไม่นานก็มีผู้ชายคนหนึ่งมาชอบฉัน เขาแก่กว่าและร่ำรวยมาก ฉันเรียกเขาว่าป๋า แม้ฉันไม่ได้คิดอะไรกับป๋าเลย แต่เขาก็ให้เงินฉันใช้ตลอด ฉันสามารถใช้เงินฟุ่มเฟือยได้เต็มที่เท่าที่ต้องการ

ระหว่างทำงานที่ร้านอาหาร ฉันติดยาเสพติด เพราะเด็กเสิร์ฟมาชวนให้ลอง โดยเอาเงินที่ป๋าให้ไปซื้อยา ใช้ของแบรนด์เนม ใส่ทอง เรียกได้ว่า เป็นช่วงชีวิตขาขึ้นที่ฉันมีความเป็นอยู่สุขสบายที่สุดก็ว่าได้ ฉันใช้ชีวิตแบบนี้ไปเรื่อยๆ โดยได้เงินจากป๋ามาจุนเจือชีวิตทั้งๆ ที่เขาไม่ได้อะไรจากฉันเลย บางครั้งเขาขอนอนด้วย ฉันก็หลีกเลี่ยง อ้างสารพัด แต่ป๋าก็ยังแสนดี ส่งเงินให้ใช้ได้ไม่ขาด

วันหนึ่งคนรู้จักแนะนำผู้ชายคนหนึ่ง เขาเพิ่งออกมาจากคุก ชื่อว่าศักดิ์ ฉันชอบเขาทันที เขามีลายสักเต็มตัว พูดเก่ง สนุกสนาน เฮฮา เราตกลงเป็นแฟนกัน แล้วก็เสพยาทั้งคู่ ระหว่างนั้นฉันออกจากงานร้านอาหาร มาทำงานร้านสนุก แต่ยังแอบติดต่อกับป๋าเพื่อขอเงินมาใช้อีกเช่นเคย แต่ป๋าไม่รู้ว่าฉันแอบมีสามี พอศักดิ์จับได้ว่าแอบคุยกับป๋า เขาซ้อมฉัน ขังฉันไว้ในบ้าน

วันหนึ่งเขาพาฉันออกไปข้างนอก เราขี่รถมอเตอร์ไซค์คนละคันแล้วไปเจอด่านตำรวจ ศักดิ์โดนจับเพราะมียาบ้าอยู่กับตัว 20 เม็ด ส่วนฉันไม่มี จึงรอดตัวไป

คลิกเลข 2 ด้านล่างเพื่ออ่านหน้าถัดไป

โดดเดี่ยว

หลังจากศักดิ์ไปอยู่ในคุก ฉันเพิ่งรู้ว่าตัวเองท้อง ฉันขายรถมอเตอร์ไซค์ที่มีเพื่อนำเงินมาจับจ่ายใช้สอย เมื่อเงินหมดก็ขอเงินป๋า โดยบอกว่าไม่สบายบ้าง ทำทองหายบ้าง โกหกสารพัดเพื่อให้ได้เงิน ประกอบกับช่วงนั้นป๋าไม่ได้มาเจอฉัน เขาจึงไม่รู้ว่าฉันท้อง

หลังคลอดลูกคนที่2 ไม่นาน ทางบ้านศักดิ์ก็ขอลูกไปเลี้ยง ฉันยอมให้ลูกไปอยู่กับเขาเพราะรู้ว่าลูกควรมีชีวิตที่ดี

ต่อมาไม่นานนัก ผู้ชายอีกคนก็เข้ามาในชีวิตของฉัน เขาชื่อเดช เราคุยกันไม่ถึงหนึ่งเดือนจึงนัดเจอกัน หลังจากนั้นเขาเริ่มไม่รับสาย ฉันไม่สบายใจจึงไปหาเดชที่ทำงาน ก็ไปเจอน้องชายของเดชยืนอยู่แถวที่ทำงานของพี่ชาย ฉันมองน้องชายของเดชอย่างตั้งใจ มองไปมองมาก็รู้สึกชอบ ยิ่งเห็นรอยสักรูปมังกรตรงอกยิ่งชอบในใจคิดว่า

“เอาวะ ไม่ได้พี่เอาน้องก็ยังดี”

จากนั้น ฉันเริ่มปฏิบัติการจีบผู้ชายคนนี้ที่มีนามว่าดอนได้สำเร็จ เราตกลงอยู่ด้วยกัน เขาเช่าทาวเฮ้าส์อยู่กับญาติ ออกค่าเช่ากันคนละหกพันบาท เมื่อฉันมาอยู่ด้วย ฉันออกค่าใช้จ่ายส่วนของดอน โดยโทร.ขอเงินป๋าเช่นเคย ป๋าก็ยินดีโอนให้อย่างไม่เกี่ยงงอน

ขณะอยู่กับดอน เราเสพยาทั้งคู่ และเสพกันอย่างลืมวันลืมคืน พอยาหมด ฉันก็โทรขอเงินป๋า บางครั้งป๋าก็ขับรถเอาเงินมาให้ ดอนรู้เห็นทุกอย่าง เขาชะโงกมองมาจากระเบียงชั้น 3 ตอนป๋ามาหา แต่ป๋าไม่เห็นเขา ฉันเอาเงินที่ได้จากป๋าไปซื้อยามาเสพอย่างต่อเนื่อง จากที่เป็นคนสวย ร่างกายก็ทรุดโทรมจนแทบไม่เหลือเค้าเดิม

วันหนึ่งป๋านัดฉันออกมาเจอ แล้วบอกว่า มีคนมาว่า ฉันมีสามีแล้ว ทำไมต้องหลอกลวงเขา จากนั้นเขาหยิบมีดโกนออกมา ฉันเห็นดังนั้นก็ไม่ได้คิดหนี เพราะสิ่งที่ป๋าพูดคือความจริง ฉันยื่นหน้าไปหาป๋า บอกเพียงว่า

“ทำสิคะ”

ฉันเห็นน้ำตาลูกผู้ชายไหลรินเป็นสาย เขาวางมีดแล้วพูดว่า

“พอกันทีนะ มันจบแล้ว”

หลังจากป๋าบอกลา ชีวิตของฉันก็เปลี่ยนไปตลอดกาล ฉันไม่มีเงินเก็บแม้แต่บาทเดียว เพราะเงินที่ป๋าให้ฉันเอาไปซื้อยาเสพหมด เมื่อฉันไม่มีเงินช่วยจ่ายค่าเช่าทาวน์เฮ้าส์ให้ญาติของดอน เขาก็ไม่ให้ฉันกับดอนอยู่ต่อ เราสองคนไม่มีเงินติดตัว เดินระเหเร่ร่อน ไม่ได้อาบน้ำ 10 วัน อาศัยพักตามสนามหญ้าบ้างเพื่อให้หายเหนื่อย จนมาเจอห้องพักห้องหนึ่ง ฉันต่อรองกับเจ้าของห้องพักว่าขออาศัยก่อน เดี๋ยวทำงานแล้วจะเอาเงินค่ามัดจำมาให้ โชคดีที่เจ้าของตกลง ห้องเช่าแห่งนั้นเป็นห้องเปล่าๆ ฉันกับดอนใช้ขันหนุนต่างหมอน เพราะไม่มีทางเลือกที่ดีกว่านี้

จากนั้นฉันกับดอนได้งานเป็นพนักงานเสิร์ฟที่ร้านเหล้าปั่น ฉันท้องลูกคนที่3  เราได้ค่าแรงคนละ 300 บาท แต่ก็ยังไม่เลิกเสพยา สุดท้ายไม่มีเงินจ่ายค่าเช่าห้อง โดนไล่ออก ดอนตัดสินใจกลับไปอยู่บ้านที่ต่างจังหวัดโดยพาฉันไปด้วย

เมื่อกลับมาอยู่ต่างจังหวัด เป็นช่วงที่พ่อกับแม่ของดอนไปทำงานที่จังหวัดอื่น ฉันกับดอนยังคงเสพยาอย่างต่อเนื่องแม้จะท้องอยู่ก็ตาม ดอนหาเงินโดยเอาของที่มีในบ้านไปขายเพื่อซื้อยา ไม่ว่าจะเป็นครก สากกระเบือ หม้อ แม้แต่เหล็กที่วางหลังคาบ้านก็ยังงัดไปขาย เราใช้ชีวิตแบบนั้นจนลูกคลอด จากนั้นไม่นานก็ท้องลูกคนที่4 แต่พอมีลูกคนนี้ฉันเริ่มอยากหยุดเล่นยาแล้ว พอคลอดลูกออกมาทุกอย่างยังคงเป็นปกติ จนกระทั่งท้องลูกคนที่ 5 ดอนไม่ค่อยกลับบ้าน

คลิกเลข 3 ด้านล่างเพื่ออ่านหน้าถัดไป

ผู้หญิงยิ้ม

ชาวบ้านละแวกนั้นมองฉันด้วยสายตาแปลกๆ เหมือนจะสมเพชแต่ก็ไม่มีใครปริปากบอกอะไร ดอนไม่มาดูแลฉันระหว่างที่ฉันท้อง ทั้งๆ ที่ฉันมีอาการประหลาด น้ำเหลืองไหลตามแขน ขา บางวันก็จูงลูกสองคน พร้อมลูกในท้องออกเดินตามหาดอน ทั้งๆ ที่น้ำเหลืองไหลไม่หยุด

วันหนึ่งฉันไปอนามัยประจำหมู่บ้าน เจอผู้หญิงคนหนึ่ง เธอเดินเข้ามาหาฉัน แล้วพูดว่า

“เธอเป็นแฟนดอนใช่ไหม เราก็เป็นแฟนดอนเหมือนกัน เดี๋ยวเราไปอยู่ด้วยนะ เราอยู่ร่วมกันได้ไหม”

ฉันน้ำตาไหลไม่หยุด เสียใจจนจุกพูดไม่ออก ในที่สุดผู้หญิงคนนี้ก็มาอยู่กับฉันและแฟน อีกทั้งยังนอนที่ที่ฉันเคยนอน ส่วนฉันต้องออกมานอนกางมุ้งกับลูกอีกห้องหนึ่ง

ระหว่างนี้ฉันยังโชคดีอยู่บ้าง แม่ของศักดิ์ที่อยู่ในคุกติดต่อมาว่า ลูกชายของเขาเป็นห่วงฉัน จึงฝากแม่โอนเงินมาให้ ฉันต้องแอบใช้เงินไม่ให้ดอนรู้ และทนอยู่สภาพแบบนั้นจนคลอดลูกคนที่ 5 จึงคิดว่าจะเข้ากรุงเทพฯ จึงตัดสินใจลองโทร.หาป๋าอีกครั้งเพื่อขอความช่วยเหลือ แม้ป๋าจะไม่ยินดีที่จะช่วยเหลือเรื่องการเงินแล้ว แต่เขาก็ติดต่อผู้ชายดีๆ ให้คนหนึ่ง เขาคนนี้มีชื่อว่า พล พอฉันได้คุยกับพล ฉันบอกเขาตรงๆ ว่าชีวิตฉันเป็นอย่างไร เขาก็ส่งเงินมาให้ใช้

เมื่อร่างกายฉันพร้อมเดินทาง ขณะนั้นพ่อแม่ดอนเพิ่งเลิกกลับมาบ้านที่ต่างจังหวัดพอดี ทั้งสองรับเลี้ยงลูกของฉันไว้ 2 คน มีเพียงลูกคนที่ 5 คเท่านั้นที่ฉันพามากรุงเทพฯ ด้วย

ทุกวันนี้ฉันมีชีวิตใหม่ พลดูแลฉันและลูกดีมาก ส่วนฉันก็ทำงานสุจริต แม้ได้เงินเพียงวันละสามร้อยบาท แต่ฉันก็ทำด้วยความเต็มใจ ฉันเลิกยาเสพติดเด็ดขาด คิดวางแผนให้ลูกมีอนาคตที่ดี ถึงฉันไม่ได้ดูแลลูกอีก 4 คนด้วยตัวเอง ก็โทรไปคุยกับลูกอย่างสม่ำเสมอ

เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น ฉันเชื่อว่าเป็นเรื่องของเวรกรรม ฉันเคยหลอกเงินเสี่ยสามล้านกว่าๆ แต่ทุกวันนี้ฉันหาเงินเลี้ยงชีพได้วันละสามร้อยบาทเท่านั้น และผลกรรมที่ฉันหลอกเสี่ยว่าไม่มีใคร ก็ทำให้แฟนเก่าของฉันไปมีคนอื่น

ต่อจากนี้ฉันจะตั้งมั่นสร้างความดี เพื่ออนาคตที่ดีของลูก และชีวิตในวันข้างหน้าของฉัน จะได้ไม่ผิดพลาดเหมือนที่ผ่านมาอีกต่อไป


ข้อคิดจากพระ ดร.นิตินัย อุดมกัน วัดป่าเมตตาวนาราม ห้วยไร่ อ.พาน จ.เชียงราย

จะพบว่าเริ่มต้นเสีย เพราะเพื่อน เชื่อคำเพื่อน สุภาษิตที่ว่าคบคนพาล พาลพาไปหาผิด คบบัณฑิตพาไปหาผล แต่ในความโชคร้ายก็มีความโชภาพและบุคคลในภาพจําลองขึ้นตามเหตุการณ์ในเนื้อเรื่องคดีที่มีคนอุปถัมภ์และคอยเตือนสติ สติตัวนี้เป็นสิ่งสำคัญ เพราะสติเป็นสิ่งที่คอยยับยั้งชั่งใจให้คิดก่อนตัดสินใจทำการใดๆ ลงไป ถ้าขาดสติและสัมปชัญญะแล้ว ย่อมทำสิ่งที่ชั่วช้าลามกได้

อนึ่งการเสพยาเสพติดนั้นเป็นสิ่งที่พาไปสู่ทางที่เสื่อม ทำให้ขาดสติสัมปชัญญะและเสียทรัพย์สินเงินทอง และเมื่อเสพยาเสพติดแล้วขาดสติยั้งคิดทำให้ทำผิดศีลผิดธรรม โดยเฉพาะทำผิดศีล5 หนึ่งในศีล 5 คือโกหกหลอกหลวง เรื่องนี้โกหกเพื่อให้ได้มาซึ่งทรัพย์สินเงินทอง ทำให้คนที่รักและเมตตามีบุญคุญต่อตัวเองเสียใจ สุดท้ายเลยพลาดโอกาส เสียคนดีๆ ไปจากชีวิต แต่ก็ยังสามารถกลับใจมาเป็นคนดี เชื่อในกฎแห่งกรรมที่ว่า”ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว” เป็นจริงดังคำสอนของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย


เรื่อง: พริ้งพราว เรียบเรียง: อุรัชษฎา ขุนขำ

ภาพ: อดิศักดิ์ บุญปราศรัย สไตลิสต์: ณัฏฐิตา เกษตระชนม์

แหล่งที่มา : คอลัมน์ True Story นิตยสาร Secret ปี 2560 ฉบับที่ 212 (26 เม.ย. 60) หน้า 38-41

ภาพและบุคคลในภาพจําลองขึ้นตามเหตุการณ์ในเนื้อเรื่อง
Secret คือแรงบันดาลใจ
สั่งซื้อนิตยสารหรือสมัครสมาชิก Secret ได้ที่ 0-2423-9889
ทาง Naiin.com : https://www.naiin.com/magazines/title/SC/

           

keyboard_arrow_up