เพราะ รักหมดใจ คุณตายอมเรียนแต่งหน้าเพื่อมาแต่งให้ภรรยาตาบอด

เพราะ รักหมดใจ คุณตายอมเรียนแต่งหน้าเพื่อมาแต่งให้ภรรยาตาบอด เรื่องราวความ รักหมดใจ ระหว่างคุณตาและคุณยายวัย 80 กว่า ที่พิสูจน์ให้เห็นว่า ชีวิตคู่คือการจับมือเดินไปด้วยกัน และฝ่ายหนึ่งพร้อมโอบอุ้มในยามที่อีกฝ่ายเริ่มอ่อนแรง คุณตาเดส วัย 84 และ คุณยายโมนา โมนาฮาน วัย 83 (Des & Mona Monahan) คือสองสามีภรรยาจากเมืองวอเตอร์ฟอร์ด ประเทศไอร์แลนด์ คุณยายโมนากำลังมีปัญหาเรื่องสายตา ซึ่งตอนนี้ดวงตาข้างซ้ายของเธอบอดสนิทแล้ว ส่วนตาอีกข้างจะมืดบอดลงเมื่อไรก็ไม่รู้ และมือของเธอก็มีอาการสั่น จึงยากลำบากมากในการแต่งหน้าให้สวยเหมือนอย่างเคย วันหนึ่งเมื่อต้องไปงานปาร์ตี้ คุณยายโมนาตัดสินใจใช้บริการจากช่างแต่งหน้ามืออาชีพ ทั้งสองจึงไปห้างสรรพสินค้าใกล้บ้าน เพื่อพบกับช่างแต่งหน้าชื่อ โรซี่ โอ’ดริสคอลล์ โรซี่แต่งหน่้าให้คุณยายโมนาซะสวยเช้ง คุณตาเดสเห็นภรรยามีความสุขก็ปลื้มใจมาก จึงขอแปรงแต่งหน้าจากโรซี่มาลองแต่งให้ภรรยาดูบ้าง ซึ่งโรซี่บอกว่าคุณตาดูทะมัดทะแมงทีเดียว ไป ๆ มา ๆ คุณตาก็เลยเรียนแต่งหน้ากับโรซี่ซะเลย พอกลับบ้านก็จะไปฝึกสิ่งที่เรียนมาใหม่กับภรรยาทุกวัน และด้วยการติวของโรซี่ คุณตาเดสก็เรียนจบโปรดักท์ทุกอย่างในเวลา 8 เดือน ไม่ว่าจะเป็น ลิปสติค บรอนเซอร์ ปัดแก้ม มาสคาร่า […]

3 ความ กลัว ที่ต้องทำความรู้จัก แล้วกำจัดมันซะ : Secret เคล็ดลับ

3 ความ กลัว ที่ต้องทำความรู้จัก แล้วกำจัดมันซะ : Secret เคล็ดลับ ถ้าคุณเป็นคนหนึ่งที่กำลัง “ กลัว ” เพราะยังไม่กล้าลงมือทำอะไรสักอย่าง มาทบทวนกันค่ะว่า ทำไมความรู้สึกนี้ถึงวนเวียนและครอบงำความคิดของเรามาเนิ่นนาน เพราะเหตุผลเหล่านี้ใช่หรือไม่ 1. กลัวล้มเหลว เพราะยังไม่เคยสำเร็จ ประสบการณ์ที่เลวร้าย ผิดหวัง ผิดพลาด เป็นเพียงส่วนหนึ่งของชีวิตมนุษย์ แต่น่าเสียดายนะคะ หากหลายคนให้ประสบการณ์ในอดีตตัดสินอนาคต มองตัวเองว่าเป็นคนขี้แพ้ จนหมดพลังที่จะลงมือทำเรื่องเก่านั้นอีกครั้ง หรือแม้แต่ยังไม่กล้าเริ่มต้นทำเรื่องใหม่ ๆ สักเรื่อง ลองนกึ ภาพตวั เองขณะทยี่ งั เปน็ เดก็ เราทกุ คนหดั คลานหัดเดิน ล้มแล้วลุกมานับไม่ถ้วน จนถึงวันที่เราโตพอที่จะเดนิ คลอ่ ง วงิ่ ฉวิ ความสำเรจ็ กเ็ ชน่ เดยี วกนั ไมม่ คี วามสำเรจ็ไหนได้มาโดยง่าย ชีวิตเศรษฐีหรือบุคคลผู้มีชื่อเสียงมากมายพิสูจน์ได้ถึงบทเรียนนี้ หลายคนอาจยังไม่รู้ว่า […]

โดโรธี ลี ขายทุกอย่างและย้ายบ้านเพื่อทุ่มเทดูแล สัตว์ป่า

โดโรธี ลี ขายทุกอย่างและย้ายบ้านเพื่อทุ่มเทดูแล สัตว์ป่า ประมาณ 9 ปีที่แล้ว ขณะที่นักอนุบาล สัตว์ป่า โดโรธี ลี (Dorothy Lee) กำลังดูแลฟูมฟักลูกกระรอกกำพร้า 2 – 3 ตัวที่บ้านของเธอในนอร์ทแคโรไลนา สหรัฐอเมริกา เธอก็ได้รับโทรศัพท์ที่เป็นจุดเปลี่ยนครั้งใหญ่ในชีวิตของเธอ เพื่อนของเธอโทร.มาเรียกให้ออกไปพบกันที่สนามกอล์ฟ เนื่องจากมีคนเอาไม้กอล์ฟตีลูกแรคคูนอาการบาดเจ็บปางตาย เมื่อโดโรธีไปเห็นสภาพของแรคคูนน้อยเธอคิดว่าคงไม่รอดแน่ เพราะถูกไม้กอล์ฟตีหัวแบบจัง ๆ แถมยังสำลักเลือดของตัวเองจนแทบหายใจไม่ได้ ถึงแม้จะหมดหวัง โดโรธีซึ่งเป็นครูเกษียณอายุและเป็นนักอนุบาลสัตว์ป่าที่มีใบอนุญาตก็หอบหิ้วลูกแรคคูนอายุ 9 สัปดาห์กลับบ้าน ด้วยประสบการณ์ที่เคยดูแลกระรอกกำพร้าหรือบาดเจ็บมาแล้วหลายพันตัวตั้งแต่ปี 2001 เธอจัดการล้างแผล นำแผ่นความร้อนมาทำเป็นที่นอนให้ความอบอุ่น คอยดูแลบาดแผลให้แรคคูนทุก 2 ชั่วโมงตลอด 5 วัน แต่เจ้าตัวน้อยก็ยังไม่ฟื้นคืนสติ โดโรธีร้องไห้ ใจคิดไปว่าอาจต้องทำการุณยฆาต โดโรธียืนชะโงกมองแรคคูนน้อย น้ำตาของเธอหยดลงบนศีรษะเล็ก ๆ ของมัน เธอเอ่ยขอโทษลูกแรคคูน แล้วทันใดนั้นมันก็อ้าปากแล้วหาวออกมา จากนั้นก็เริ่มเหยียดแข้งขา นับจากวันนั้นอาการก็เริ่มดีขึ้นเรื่อย ๆ ตามกฎหมายของนอร์ทแคโรไลนา หลังจาก 6 เดือนแล้วโดโรธีต้องเลือกระหว่างปล่อยแรคคูนตาบอดที่สมองเสียหายเข้าป่าไปหรือทำการุณยฆาต […]

จางเหิง หมอดู “ แผ่นดินไหว ” ผู้นำประโยชน์สู่มนุษยชาติ

จางเหิง หมอดู “ แผ่นดินไหว ” ผู้นำประโยชน์สู่มนุษยชาติ ใคร ๆ ต่างยกย่องชายผู้นี้ จางเหิง ว่าเป็น หมอดู เทวดา เพราะการพยากรณ์ของเขา ทำให้ทราบการเกิดแผ่นดินไหวล่วงหน้า จึงทำให้ทุกคนรอดพ้นภัยพิบัติจาก แผ่นดินไหว มาได้ มนุษย์มักจะกลัวในสิ่งที่ตนมองไม่เห็น แถมยังสามารถจินตนาการไปต่าง ๆ นานา ไม่ว่าจะเป็นเรื่องบนท้อ ฟ้า เช่น การเกิดจันทรุปราคา สุริยุปราคา ฟ้าร้องฟ้าผ่า หรือเรื่องที่ลึกลงไปใต้ดิน เช่น แผ่นดินไหว ในอดีต ชาวตะวันออก เชื่อว่า แผ่นดินไหวเกิดจากสัตว์ยักษ์ซึ่งอาศัยอยู่ใต้พื้นโลกขยับพลิกตัว ส่วนชาวตะวันตก กลับเชื่อว่าแผ่นดินไหวเกิดจากการกระทำของเทพเจ้าอันเนื่องจากความพิโรธ แผ่นดินจีนยุคฮั่นตะวันออก (ราว ค.ศ.130) รัชสมัยฮ่องเต้ซุ่นตี้ “จางเหิง” หนุ่มแดนมังกรได้ชื่อว่าเป็นปราชญ์แห่งดาราศาสตร์และวิทยาศาสตร์ เขากลับมองข้ามความเชื่อปรัมปราเหล่านี้ โดยคิดหาสาเหตุการเกิดแผ่นดินไหวและวิธีทำนายทิศทางการเกิดได้สำเร็จ… ด้วยความคิดเชิงวิทยาศาสตร์เป็นครั้งแรกของโลก จางเหิงเติบโตมาพร้อมกับนิสัยรักการเรียนรู้และเพียบพร้อมด้วยพรสวรรค์หลายด้าน ไม่ว่าจะเป็นการประพันธ์ที่เขาทำได้เยี่ยมยอด ฝีมือการวาดภาพที่ได้รับยกย่องให้อยู่ในทำเนียบจิตรกรแห่งยุค ด้านปรัชญาและคณิตศาสตร์เขาก็ทำได้ดีไม่แพ้กัน ดังนั้นเมื่อเข้ารับราชการ จางเหิงจึงประสบความสำเร็จ มีชื่อเสียงอย่างรวดเร็ว “ชื่อเสียงและเกียรติยศ” สำหรับบางคนอาจจะเพียงพอสำหรับการพัฒนาตน […]

กว่าจะมาเป็นโอเอซิส จัดดอกไม้

กว่าจะมาเป็นโอเอซิส จัดดอกไม้ ใครจะรู้ว่าชายผู้นี้จะทดลองจนได้ โอเอซิส ที่ทำให้ดอกไม้อยู่ทนได้นาน และเป็นที่แพร่หลายในวงการนัก จัดดอกไม้ มาจนถึงทุกวันนี้ หากถามถึง “สวรรค์” ของชาวทะเลทราย สวรรค์คงจะหมายถึงพื้นที่ชุ่มชื้นขนาดเล็กที่ซ่อมตัวอยู่ในความแห้งแล้งได้อย่างมหัศจรรย์ พื้นที่แห่งนี้เรียกว่า “โอเอซิส” (Oasis) จุดนัดพบเติมพลังชีวิตของชาวทะเลทราย     ด้วยลักษณะเฉพาะของโอเอซิสกลางทะเลทรายนี่เอง ที่เป็นแรงบันดาลใจให้นักจัดดอกไม้ยุคแรก ๆ คิดหาวิธีสร้างโอเอซิสน้อย ๆ ของตนเองขึ้นบ้าง เพื่อให้เอื้อต่อการจัดดอกไม้ได้ในทุกสถานที่โดยไม่ต้องคำนึงถึงการเปลี่ยนถ่ายน้ำอีกต่อไป… ลองคิดดูว่า จะดีแค่ไหนหากวันนี้โอเอซิสของเราไม่เพียงแต่มีประสิทธิภาพดีเยี่ยม แต่ยังเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมด้วย ทั้งหมดนี้อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล เพราะเด็กไทยมีคำตอบให้โลกแล้ว     เดีมทีโอเอซิสทำจากดินเหนียวปั้นเป็นก้อน ๆ หรือไม่ก็ใช้ใบสนมัดรวมกันเป็นก้อนให้แน่น จากนั้นจึงหุ้มด้วยกระดาษหนังสือพิมพ์ หรือลวดตาข่ายเล็ก ๆ เมื่อต้องการใช้งานก็นำๆไปแช่น้ำเพื่อให้ดูดซับน้ำ เก็บไว้เป็นอาหารหล่อเลี้ยงดอกไม้อยู่ได้นาน ๆ คล้ายกับโอเอซิสกลางทะเลทรายจริง ๆ แต่กระนั้นด้วยข้อจำกัดของวัสดุที่น้ำรั่วซึมออกได้ง่าย จึงทำให้โอเอซิสยุคแรกมีอายุการใช้งานเพียงแค่ 1-2 วัน   กระทั่ง ค.ศ. 1954 โอเอซิสรูปแบบใหม่ก็เกิดขึ้น เมื่อ นาย วี.แอล.สมิตเทอร์ส […]

โจรปล้น ของพระเซน แต่ไม่ยอมขโมยดวงจันทร์

โจรปล้น ของพระเซน แต่ไม่ยอมขโมยดวงจันทร์ เมื่อพระเซนเจอ โจรปล้น จะเกิดอะไรขึ้น ทำไมโจรคนนี้ถึงไม่ขโมยดวงจันทร์ ทั้ง ๆ ดวงจันทร์คือสมบัติที่ล้ำค่าที่สุดของพระรูปนี้ ค่ำคืนหนึ่งในช่วงปลายสมัยเอโดะ ชายแปลกหน้าคนหนึ่งได้เดินทางมาถึงหมู่บ้านเล็ก ๆ ซึ่งตั้งอยู่ในหุบเขาคุกะมิ (Kugami Mountain)     ชายผู้นี้มักจะอ้างเหตุผลกับตัวเองว่า “เพราะภาวะข้าวยากหมากแพงที่ญี่ปุ่นกำลังเผชิญอยู่นี่แหละที่ทำให้ข้าค้าขายไม่ได้ ไหนจะดินฟ้าอากาศที่แห้งแล้ง ปลูกอะไรไปก็ไม่คุ้ม… ก็เพราะอาภัพอย่างนี้ไงเล่า จึงทำให้ข้าเลือกอาชีพขโมย” เขาตัดสินใจรอเวลาให้ฟ้ามืดลงจึงเริ่มปฏิบัติการ เมื่อเดินไปถึงชายป่า เขาก็มองเห็นกระท่อมหลังหนึ่งซึ่งมีขนาดเล็กมากจนตอนแรกเขาคิดว่ามันคือเล้าไก่ เมื่อเห็นว่าไม่มีใครอยู่ในกระท่อม เขาจึงไม่รีรอ บุกรุกเข้าไปทันที แต่แล้วเขาก็ต้องผิดหวัง เพราะจากแสงเดือนที่ส่องสว่างทำให้มองเห็นว่า ในกระท่อมมีเพียงเครื่องใช้เก่าคร่ำคร่า เช่น กาน้ำชาที่มีตะกรันจับจนทั่ว ถ้วยชามปากบิ่น ผ้าห่มผืนบางเฉียบ ฯลฯ เท่านั้น     ขโมยง่วนอยู่กับการค้นหาข้าวของที่คิดว่ามีค่าคุ้มต่อการหอบหิ้ว จนไม่ได้ยินเสียงประตูที่เปิดออก และกว่าจะมองเห็นคนที่เปิดประตูเข้ามา คนคนนั้นก็มายืนอยู่ตรงหน้าแล้ว ขโมยตกใจสุดขีด เท้าไวเท่าความคิด รีบกระโจนออกไปทางหน้าต่างทันที “หยุดก่อน ๆ ” เสียงแหบพร่าบอกถึงความแก่ชราดังอยู่เบื้องหลัง แต่ทว่า… ขโมยได้จากไปเสียแล้ว ชาวบ้านหลายคนได้ยินเสียงวิ่งและเสียงร้องตะโกน […]

โรเบิร์ต โป๊ป หนุ่มอังกฤษ วิ่งทางไกล เลียนแบบ Forrest Gump

โรเบิร์ต โป๊ป หนุ่มอังกฤษ วิ่งทางไกล เลียนแบบ Forrest Gump โรเบิร์ต โป๊ป (Robert Pope) สัตวแพทย์หนุ่มวัย 38 จากเมืองลิเวอร์พูล อังกฤษ สวมวิญญาณ ฟอร์เรสต์ กัมพ์ วิ่งทางไกล ข้ามประเทศสหรัฐฯตามเส้นทางที่ตัวละครวิ่งไว้ในหนังเมื่อปี 1994 แบบเป๊ะ ๆ แถมยังไว้หนวดเครารุงรัง และสวมหมวกเบสบอลสีแดงเหมือนกันอีกด้วย โรเบิร์ตเริ่มต้นวิ่งจากแอละแบมาซึ่งเป็นบ้านเกิดของ ฟอร์เรสต์ กัมพ์ ไปยังแคลิฟอร์เนีย นิวเม็กซิโก เทกซัส เทนเนสซี และวอชิงตัน ดี.ซี. ก่อนวิ่งขึ้นเหนือไปร่วมรายการบอสตันมาราธอน และจบการแข่งขันรายการใหญ่นี้ด้วยเวลา 2 ชั่วโมง 58 นาที 46 วินาที แรงบันดาลใจในการวิ่งของโรเบิร์ตมาจากหนังเรื่อง ฟอร์เรสต์ กัมพ์ ซึ่งเป็นหนึ่งในหนังเรื่องโปรดตลอดกาลของเขา โรเบิร์ตดูหนังเรื่องนี้อย่างละเอียดทุกฉากทุกตอนถึง 10 ครั้ง เฉพาะฉากที่ฟอร์เรสต์ กัมพ์ วิ่ง เขาดูซ้ำไปซ้ำมาถึง 100 ครั้ง […]

ศรัทธาในหัวใจ และการเริ่มต้นใหม่อีกครั้งของ อ่ำ – อัมรินทร์ นิติพน

ศรัทธาในหัวใจ และการเริ่มต้นใหม่อีกครั้งของ อ่ำ – อัมรินทร์ นิติพน “ผมไม่เคยเล่าเรื่องนี้ที่ไหนเลยนะ นี่คือความลับในชีวิต” อ่ำ – อัมรินทร์ นิติพน บอกกับ ซีเคร็ต ขณะเล่าเรื่องราวของตนเอง เขาเคยเป็นนักร้องที่ได้ชื่อว่าประสบความสำเร็จ แต่แล้วชีวิตก็ต้องล้มลุกคลุกคลานเพราะตัวเอง กว่าที่ผู้ชายคนนี้จะลุกขึ้นมาได้ใหม่อีกครั้ง เขาต้องผ่านการต่อสู้อันยิ่งใหญ่กับใจตัวเอง ซึ่งเขาบอกว่าหากเรื่องราวนี้จะเป็นกำลังใจหรือทำให้ใครได้คิดหรือทำอะไรที่ดีต่อไป เขาจะดีใจมาก เด็กดื้อ ไม่มีวินัย เมื่อมองย้อนกลับไปตอนยังเป็นเด็ก ผมเป็นเด็กดื้อคนหนึ่ง ผมเกิดมาในช่วงเวลาที่คุณพ่อได้เลื่อนขั้นชั้นยศเป็นพันตำรวจตรี ชื่อของผมมาจากชื่อถนนอรุณอมรินทร์ ถนนที่คุณพ่อขับรถผ่านเป็นประจำ ผมมีพี่น้อง 3 คนที่เกิดจากคุณแม่เดียวกัน คือ พี่อั๋น ผม และน้องอุ๋ม (อาภาศิริ นิติพน) แต่ถ้านับรวมให้ครบเรามีพี่น้องทั้งหมด 9 คน คุณพ่อเป็นนายตำรวจ งานของท่านค่อนข้างยุ่ง เวลาที่ได้อยู่กับคุณพ่อคือตอนติดตามท่านไปสนามกอล์ฟ ผมเดินตามต้อย ๆ ไปไหนไปกับท่านตั้งแต่ 7 ขวบ คุณพ่อคงเกรงว่าจะสร้างความรำคาญให้คนแถวนั้น หรือเห็นแววก็ไม่ทราบเหมือนกัน ท่านจึงส่งผมและพี่อั๋นไปเรียนกอล์ฟ และนี่คือจุดเริ่มต้นการเล่นกอล์ฟของผม พออายุ 10 ขวบ […]

เพราะชีวิตไม่เคยหยุดที่จะฝัน โต๋นแตร์ – ทินกร ภูวศักดิวงศ์ ผู้ประกาศข่าวช่อง ONE

เพราะชีวิตไม่เคยหยุดที่จะฝัน โต๋นแตร์ – ทินกร ภูวศักดิวงศ์ ผู้ประกาศข่าวช่อง ONE หากคุณลองอ่านเรื่องราวของ โต๋นแตร์ – ทินกร ภูวศักดิวงศ์ ผู้ประกาศข่าวช่อง ONE คุณอาจจะอยากลุกขึ้นมาสู้เพื่อทำความฝันนั้นให้เป็นจริง ความฝันจะเป็นแค่ฝัน ถ้าเราไม่ลงมือทำอะไรบางอย่าง หรือบางคนอาจจะคิดว่า ความฝันนั้นง่ายที่จะทำ เพียงเพราะเราเห็นคนอื่นทำได้ เห็นตอนที่เขาสำเร็จแล้ว แต่ยังไม่เห็นว่าระหว่างทางว่าเขาต้องผ่านอะไรมาบ้าง โต๋นแตร์ – ทินกร ภูวศักดิวงศ์ ก็เป็นอีกคนหนึ่งที่เส้นทางความฝันไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ แต่เขาก็ไม่หยุดยั้งที่จะทำตามฝัน     โต๋นแตร์ เล่าถึงความฝันในวัยเด็กและคำสบประมาทที่เขาได้รับว่า “ผมเกิดในครอบครัวฐานะปานกลาง ค่อนไปทางลำบากด้วยซ้ำ และด้วยความที่ผมเป็นพี่ชายคนโตผมบอกตัวเองมาตลอดว่า ผมต้องเลี้ยงดูครอบครัวให้ได้ ยิ่งช่วงที่พ่อกับแม่มีปัญหากัน ยิ่งทำให้ผมรู้ว่า ผมต้องเป็นผู้นำครอบครัว มีอยู่วันหนึ่งผมนั่งดูโทรทัศน์ เขาเอารายได้ของดาราแต่ละคนมาพูดคุยกัน ผมคิดว่าเป็นอาชีพที่จะยกระดับฐานะขึ้นได้ ตั้งแต่นั้นจึงตั้งมั่นเลยว่า ผมจะต้องเป็นดาราให้ได้ “วันหนึ่งในชั้นเรียน เมื่อครูถามว่าโตขึ้นอยากเป็นอะไร พอผมตอบว่า ‘ดารา’ ทุกคนในห้องเรียนพร้อมใจกันหัวเราะ แล้วก็ชอบมีเพื่อนมาล้ออย่างขบขัน เรียกผมว่า ‘ไอ้ดารา’ อยู่บ่อยๆ ผมอายมาก เมื่อโดนถามถึงความฝันอีก […]

อัลลัน เฮนเนสซี ผู้ลี้ภัยตาบอด คว้าเกียรตินิยมอันดับหนึ่งจากเคมบริดจ์

อัลลัน เฮนเนสซี ผู้ลี้ภัยตาบอด คว้าเกียรตินิยมอันดับหนึ่งจากเคมบริดจ์ อัลลัน เฮนเนสซี (Allan Hennessy) ผู้ลี้ภัยตาบอด ซึ่งพิการทางสายตาตั้งแต่กำเนิด เขาเกิดมาในครอบครัวชนชั้นกลางชาวอิรัก พ่อของเขายอมขายทุกสิ่งทุกอย่างทั้งบ้านและที่ดินเพื่อรักษาดวงตาของลูกชาย ดังนั้นเมื่อต้องอพยพมายังอังกฤษในช่วงหลังสงครามอ่าวสิ้นสุดลง ครอบครัวของอัลลันจึงมีทรัพย์สินติดตัวมาเพียงเล็กน้อย อัลลันมีโอกาสผ่าตัดดวงตาข้างซ้ายให้มองเห็นได้เพียงบางส่วน แต่เขาก็พยายามทำสิ่งต่าง ๆ ด้วยตัวเอง ในฐานะผู้ลี้ภัยชาวอิรัก อัลลันเติบโตมาในแฟลตที่รัฐบาลจัดไว้ให้ผู้มีรายได้น้อย แต่อัลลันไม่ยอมแพ้ต่อโชคชะตา ไม่สนใจเสียงวิพากษ์วิจารณ์ เขามุ่งมั่นตั้งใจเรียนจนในที่สุดสามารถคว้าเกียรตินิยมอันดับหนึ่งด้านกฎหมายจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยชั้นนำของโลก ตอนนี้อัลลันอายุ 22 ปีแล้ว เขาเป็นคนมั่นใจในตัวเอง ขี้เล่น สนุกสนาน ชอบเข้าสังคม เขาบอกว่าเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง ด้านกฎหมายจากเคมบริดจ์ถือเป็นการวางรากฐานให้ชีวิต แต่ในฐานะผู้ลี้ภัยมุสลิมตาบอดที่อาศัยในอังกฤษ ณ วันนี้เขายังต้องทำอะไรอีกเยอะ การเดินทางเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น ใครที่กำลังท้อแท้ท้อถอยขอให้ดูอัลลันเป็นตัวอย่างนะคะ   ที่มา : นิตยสาร Secret  ฉบับที่ 222 เรียบเรียง : ชนาฉัตร ภาพ : bbc.com บทความน่าสนใจ สงสัยไหม คนตาบอดอ่าน-เขียนหนังสือได้อย่างไร เช็ก […]

แบรด โคเฮน ครูหัวใจแกร่ง

แบรด โคเฮน ครูหัวใจแกร่ง แบรด โคเฮน ชายผู้ป่วยเป็นโรคบ้าจี้ (Tourette Syndrome) แต่ด้วยความฝันที่อยากเป็นครูที่ดี เขาพยายามก้าวข้ามจุดอ่อนของเขา คือโรคบ้าจี้นี้จนสามารถทำความฝันของเขาสำเร็จคือการเป็น ครูหัวใจแกร่ง ที่เข้าไปอยู่ในใจของเด็ก ๆ “ครู” เป็นหนึ่งในอาชีพที่สังคมมักให้ความคาดหวังสูง … ว่าต้องมีความสุขุม น่าเคารพเชื่อถือ แต่จะมีใครคาดคิดว่า คนที่ส่งเสียงคำรามหรือชักกระตุกอยู่ตลอดเวลาเหมือนคนบ้า…จะเป็นครูได้เหมือนกัน ! แบรด โคเฮน (Brad Cohen) คือครูคนนั้น คนที่ใคร ๆ เคยมองว่า “เขาบ้า สติไม่สมประกอบ” โคเฮนเติบโตมาในครอบครัวเชื้อสายยิวในเมืองเซนต์หลุยส์ รัฐมิสซูรี สหรัฐอเมริกา เพียบพร้อมด้วยพ่อแม่และพี่น้องอีกสามคน ชีวิตดูท่าจะอบอุ่นและดำเนินไปด้วยดี จนกระทั่งพ่อแม่ตัดสินใจแยกทางกัน จากนั้นไม่นานเด็กชายโคเฮนก็เริ่มมีอาการกล้ามเนื้อกระตุกเร็ว ๆ ซ้ำ ๆ คล้ายอาการจั๊กจี้ บางครั้งก็ส่งเสียงคำรามหรือพูดสบถออกมาโดยที่ตัวเขาเองไม่สามารถรู้ล่วงหน้าและไม่สามารถควบคุมได้     โคเฮนป่วยเป็นโรค Tourette Syndrome หรือ โรคบ้าจี้ ซึ่งเกิดจากความไม่สมดุลของสารเคมีภายในสมอง ซึ่งในกรณีนี้แพทย์สันนิษฐานว่าเกิดจากความเครียดอย่างรุนแรงเมื่อครั้งที่พ่อกับแม่แยกทางกันนั่นเอง แม้โคเฮนจะป่วย แต่โชคดีที่เขายังมีแม่และพี่น้องอีกสามคนคอยดูแลอยู่ไม่ห่าง […]

ไมเคิล เดลล์ มหาเศรษฐีพันล้าน ผู้เริ่มต้นจากเงินแค่…พันเดียว มหาเศรษฐีพันล้าน ผู้เริ่มต้นจากเงินแค่…พันเดียว

ไมเคิล เดลล์ มหาเศรษฐีพันล้าน ผู้เริ่มต้นจากเงินแค่…พันเดียว แต่หนทางธุรกิจของไมเคิล เดลล์ในระยะแรกก็เริ่มเติบโตจนแซงหน้าธุรกิจเจ้าอื่นจนกลายเป็น มหาเศรษฐีพันล้าน แต่สุดท้ายไม่มีสิ่งใดยั่งยืน เรื่องของเขาอาจเป็นแรงบันดาลใจและอุทาหรณ์ได้เป็นอย่างดี “ไม่มีใครบอกว่าผมทำไม่ได้ ถึงจะมีใครพูดอย่างนั้น ผมก็ยังเชื่อมั่นในความคิดของผมอยู่ดี” เจ้าของคำพูดนี้คือ นักธุรกิจหนุ่มชาวอเมริกัน นามว่า ไมเคิล เดลล์ (Michael Dell) เจ้าของ เดลล์ อิงก์ (Dell Inc.) บริษัทยักษ์ใหญ่แห่งวงการฮาร์ดแวร์และซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์อันดับต้น ๆ ของโลก     เดลล์สนใจคอมพิวเตอร์มาตั้งแต่เด็ก ๆ เขาเรียนรู้การทำงานของชิ้นส่วนต่าง ๆ รวมทั้งหัดประกอบคอมพิวเตอร์ด้วยตนเองได้สำเร็จตั้งแต่อายุ 14 ปี จากความสนใจอย่างจริงจังนี่เองที่ทำให้เดลล์รอบรู้เรื่องวิธีการตั้งราคาเครื่องคอมพิวเตอร์ในสมัยนั้น (ค.ศ. 1980) ซึ่งเรียกได้ว่า เป็นวิธีที่ทำให้ผู้ผลิต สามารถทำกำไรได้เกือบร้อยเปอร์เซ็นต์จากราคาขายที่ตั้งไว้สูงลิบลิ่วถึงเครื่องละ 3,000 เหรียญ เดลล์เริ่มมองเห็นลู่ทางทำธุรกิจว่า หากเขาสามารถประกอบคอมพิวเตอร์ต้นทุนต่ำ แต่มีประสิทธิภาพการทำงานสูงและรองรับความต้องการของผู้บริโภคได้หลายระดับมากกว่าผู้ผลิตรายอื่น ธุรกิจนี้ก็น่าจะไปได้ดี ทว่าตอนนั้นเดลล์ได้แต่คิด…คิด…คิด และฝัน ด้วยรู้ดีกว่า ถ้าเขามุ่งมั่นกับการเรียนเพื่อสอบเข้าเรียนแพทย์ให้ได้มากกว่า     สี่ปีต่อมาโอกาสครั้งสำคัญก็มาถึง […]

แอนดรูว์ คาร์เนกี้ เศรษฐีใจบุญ ที่โลกไม่ (ควร )ลืม

แอนดรูว์ คาร์เนกี้ เศรษฐีใจบุญ ที่โลกไม่ (ควร) ลืม “ผมขอรับรายได้ปีละไม่เกิน 50,000 ดอลลาร์ และแม้จะมีเงินเกินจากนี้ ผมก็จะไม่พยายามใช้เพื่อเพิ่มความมั่งคั่ง แต่จะขอใช้เพื่อวัตถุประสงค์ด้านมนุษยธรรมเท่านั้น” แอนดรูว์ คาร์เนกี้ เศรษฐีใจบุญ กล่าว 0 ขณะที่ แอนดูรท์ คาร์เนกี้ (Andrew Carnegie) ประกาศเจตนารมณ์นี้ เขาเป็นมหาเศรษฐีที่ประสบความสำเร็จสูงเป็นอันดับต้น ๆ ของสหรัฐอเมริกา ตอนที่ได้ฟัง หลายคนไม่เชื่อว่าเขาจะทำได้ตามที่พูด 0 0 แต่ในเวลาต่อมา แอนดูรว์ได้บริจาคเงินจำนวนมหาศาลเพื่อองค์กรสาธารณกุศล จนผู้คนเลิกสงสัยในตัวเขา ที่สำคัญคือ แม้เขาจะเสียชีวิตไปแล้วเกือบร้อยปี แต่มหาเศรษฐีในยุคแรก ๆ ต่างก็หันมาทำการกุศลตามเขากันยกใหญ่ 0 กระนั้นก็ใช่ว่าจะต้องเป็นมหาเศรษฐี คนธรรมดาอย่างเรา ๆ ก็สามารถนำวิธีคิดของแอนดรูว์ คาร์เนกี้ มาเป็นแบบอย่างได้เช่นกัน เพราะชีวิตของเขาเป็นเรื่องร่วของการสู้ชีวิตเพื่อเปลี่ยนตัวเองจากก้อนดินสู่ดวงดาวที่ใคร ๆ ก็ดำเนินตามได้ 0 แอนดูรว์เกิดเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ.1835 ที่เมืองดันเฟิร์มลิน (Dunfermline) […]

สามน้องหมาแบกเป้ ช่วยฟื้นฟูป่าถูกไฟไหม้ในประเทศชิลี

สามน้องหมาแบกเป้ ช่วยฟื้นฟูป่าถูกไฟไหม้ในประเทศชิลี ในปี 2017 ผืนป่าในประเทศชิลีเสียหายจากไฟป่าที่เกิดขึ้นหลายสิบครั้ง ผืนป่าเสียหายไปประมาณ 2.5 ล้านไร่ พื้นที่ซึ่งเคยเขียวชอุ่มงดงามจึงเหลือเพียงซากดำ ๆ ไร้ต้นไม้พืชพรรณที่มีชีวิต ดังนั้นจึงต้องมีการฟื้นฟูสภาพป่าให้ดีดังเดิม โดยใช้ สามน้องหมาแบกเป้ เป็นตัวช่วย ฟรานซิสก้า ตอร์เรส (Francisca Torres) ผู้ก่อตั้งองค์กรช่วยเหลือสัตว์ Pewos เกิดปิ๊งไอเดียขึ้นมา โดยมอบหมายให้สุนัขพันธุ์บอร์เดอร์คอลลี่ทั้งสามตัวของเธอมารับหน้าที่เป็นผู้ช่วยฟื้นฟูป่า นำทีมโดยดาส (Das) อายุ 6 ปี และลูกสาว 2 ตัวของมัน คือ โอลิเวียร์และซัมเมอร์ สุนัขทั้งสามตัวถูกฝึกให้ปลูกไม้ดอกพันธุ์พื้นเมืองให้ทั่วพื้นที่ป่าที่ถูกไฟเผา โดยแบกเป้ที่ทำขึ้นพิเศษ มีช่องบรรจุเมล็ดพันธุ์ ซึ่งจะถูกโปรยหว่านจากเป้ระหว่างที่สุนัขทั้งสามตัววิ่งเล่นอย่างสนุกสนานไปทั่วป่า และจะมีเจ้าหน้าที่คอยเติมเมล็ดพันธุ์ให้เต็มช่องเสมอขณะที่สุนัขทั้งสามปฏิบัติหน้าที่ วิธีการนี้มีประสิทธิภาพมากกว่าการให้มนุษย์ออกไปโปรยหว่านด้วยมือ เพราะสุนัขวิ่งเร็วนี้สามารถวิ่งไปทั่วป่าได้ถึงวันละประมาณ 29 กิโลเมตร ในขณะที่มนุษย์ทำได้แค่วันละประมาณ 3 – 5 กิโลเมตรเท่านั้น น้องหมาได้ทำงานด้วย ได้วิ่งเล่นสนุกสนานด้วย แถมยังช่วยฟื้นฟูป่าให้กลับมาเขียวใหม่ คนและน้องหมาร่วมแรงร่วมใจกันแบบนี้ ป่าคงกลับมาอุดมสมบูรณ์ในเร็ววัน   ที่มา : […]

นายแบบ ปลอมตัวเป็นคนจรจัดเพื่อเฟ้นหาคนรับรางวัลบ้านถังขยะ

นายแบบ ปลอมตัวเป็นคนจรจัดเพื่อเฟ้นหาคนรับรางวัลบ้านถังขยะ เชน ดัฟฟี่ (Shane Duffy) วัย 37 ปี และ ฟิล ซัลลิแวน (Phil Sullivan) นายแบบ จาก America’s Next Top Model วัย 28 ปี ได้ก่อตั้งมูลนิธิ I Am Supported เพื่อช่วยเหลือคนไร้บ้านให้มีชีวิตความเป็นอยู่ดีขึ้น เชนเป็นอดีตทหารผ่านศึกของกองทัพสหรัฐฯ ปัจจุบันเป็นนายแบบและดาราโทรทัศน์ที่ประสบความสำเร็จ ส่วนฟิลเคยเป็นคนไร้บ้านมาก่อนเมื่อประมาณเกือบสิบปีที่แล้วตอนนี้เขาเป็นนายแบบแถวหน้าในนิวยอร์ก สามารถเห็นโฉมหน้าของเขาในนิตยสารแฟชั่นชั้นนำมากมายหลายเล่ม ทั้งคู่ต้องการมอบโอกาสให้แก่คนไร้บ้าน เมื่อปีที่แล้วจึงออกปฏิบัติการครั้งแรกด้วยการปลอมตัวเป็นคนจรจัด ใช้ชีวิตอยู่ข้างถนนของนิวยอร์กในช่วงที่อากาศหนาวเย็นที่สุดในรอบกว่า 90 ปี พอย่างเข้าวันที่ 4 ทั้งสองก็ได้พบกับ ดีน คัมมิงส์ (Damian ‘Dean’ Cummings) ชายไร้บ้านวัย 39 ซึ่งใช้ชีวิตอยู่ข้างถนนในนิวยอรก์มานาน 7 ปี ดีนได้แสดงน้ำใจด้วยการแบ่งที่นอน อาหาร และผ้าห่มให้เชนและฟิลทั้งที่ตัวเขาก็อยู่อย่างลำบาก เชนและฟิลจึงรวบรวมเงินกว่า 1,500 […]

คิดบวกเป็นสุข! ตุ๊กกี้-ชิงร้อย กับ 3 คำตอบที่ทำให้รู้ว่าเธอคิดยังไงกับคำ ‘ตลกหน้าปลวก’

ตุ๊กกี้-ชิงร้อย หรือ สุดารัตน์ บุตรพรหม นักแสดงตลกหญิงแถวหน้าของเมืองไทย จึงไม่น่าแปลกที่คนส่วนใหญ่จะหัวเราะในมุกตลกที่เธอเล่น หัวเราะในการแต่งกายที่พิสดารหลุดโลก หัวเราะในลีลาการเต้นที่สนุกครื้นเครง หรือบางครั้งก็หัวเราะเพียงเพราะ “หน้าตา” ที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของเธอ หน้าตาที่คนใจร้ายบางคนถึงกับบัญญัติศัพท์เรียกด้วยความคะนองปากว่า ‘ตลกหน้าปลวก’ และนี่คือ 3 คำถาม-คำตอบที่ ตุ๊กกี้-ชิงร้อย ให้ไว้กับ Secret ถึงคำเรียกที่คนดีๆ คนที่รักเธอ ลงมติว่า… เรียกได้ใจร้ายมาก   คำถาม : เสียใจไหมที่มักถูกล้อว่าหน้าตาขี้เหร่ คำตอบ : จะพูดว่า ‘หน้าปลวก’ ก็ได้นะ ตุ๊กกี้ไม่โกรธหรอก ไม่เสียใจด้วย เพราะโดนล้อเป็นประจำ หน้าปลวกบ้างละ หน้าเหมือนไฮยีนาบ้างละ แต่ก่อนตุ๊กกี้ไม่เคยคิดว่าตัวเองขี้เหร่เลยนะ เพิ่งมารู้ตัวว่าหน้าตาแบบนี้เรียกว่าขี้เหร่ก็ตอนเป็นนักแสดงนี่แหละ สมัยอยู่บ้านนอก หน้าแบบนี้คือหน้าตาธรรมดา คนอีสานส่วนใหญ่ก็หน้าตาแบบนี้กันทั้งนั้น แต่พอเข้ามาอยู่วงการบันเทิง ดาราส่วนใหญ่หน้าตาดี สวย หล่อกันหมด หน้าอย่างตุ๊กกี้จึงกลายเป็นคนขี้เหร่ แต่ตุ๊กกี้ก็มีวิธีคิดและบอกตัวเองว่า… เราไม่ใช่ดารา เราเป็นศิลปินตลก เพราะฉะนั้นไม่จำเป็นต้องสวยก็ได้ คำถาม : แล้วอยากสวยไหม คำตอบ : ไม่อยากสวยค่ะ เพราะตุ๊กกี้เชื่อว่าถ้าสวยจะไม่มีงานเข้ามาเลย ที่คนดูชอบก็เพราะเรามีรูปร่างหน้าตาแบบนี้ ถ้าสวยก็จะไปทำลายความสุขและเสียงหัวเราะของเขา เคยมีบางคนเสนอคอร์สให้ตุ๊กกี้ไปทำศัลยกรรมทั้งตัวฟรี […]

ก่อนการเดินทางสุดท้าย จ่าแซม-สมาน กุนัน วีรบุรุษถ้ำหลวงฯ ความดีไม่มีวันตาย

ณ วัดหนองคู ห่างจากตัวเมืองร้อยเอ็ดไปราว 1 ชั่วโมง สถานที่จัดงานพระราชทานเพลิงศพเป็นกรณีพิเศษ จ่าแซม-สมาน กุนัน วีรบุรุษถ้ำหลวงฯ ผู้พลีชีพขณะออกปฏิบัติภารกิจค้นหา ทีมหมูป่าอะคาเดมีแม่สาย เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม ที่ผ่านมา เมื่อความทราบถึงพระเนตรพระกรรณของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร จึงโปรดเกล้าฯ ให้ทรงรับไว้ในพระราชานุเคราะห์ ทั้งยังทรงมีรับสั่งให้จัดงานอย่างสมเกียรติ และให้ดูแลครอบครัวผู้เสียชีวิตอย่างดีที่สุด เป็นที่มาให้ เวลา 14.15 น. ในวันเดียวกันนั้น เจ้าหน้าที่ได้ทำพิธีเคลื่อนศพ จ่าแซม ขึ้นสู่เครื่องบินของกองทัพเรือ ก่อนส่งต่อไปยังสนามบิน กบร. สัตหีบ เพื่อทำพิธีพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ ณ วัดสัตหีบ อ.สัตหีบ จ.ชลบุรี ในช่วงเย็น พร้อมสวดอภิธรรม 1 คืน จากนั้นจึงเคลื่อนย้ายไปบำเพ็ญกุศลที่วัดหนองคู ใกล้บ้านเกิดใน จ.ร้อยเอ็ด เพื่อสวดอภิธรรมต่อจนครบ 7 คืน และวันนี้ 14 กรกฎาคม ในเวลา 16.00 น ก็จะเป็นวันที่ จ่าแซม-สมาน กุนัน จะออกเดินทางเป็นครั้งสุดท้าย […]

บันทึกจากปลายเท้าของ เลน่า มาเรีย คลิงวัลล์

บันทึกจากปลายเท้าของ เลน่า มาเรีย คลิงวัลล์ ขับรถ ว่ายน้ำ ถักนิตติ้ง วาดรูป ทำอาหาร ร้องเพลง เล่นเปียโน… กิจกรรมเหล่านี้ อาจฟังดูมากเกินไป แต่สำหรับคนไม่ธรรมดาที่ชื่อ เลน่า มาเรีย คลิงวัลล์ (Lena Maria Klingvall) สิ่งเหล่านี้กลับมากลายเป็นเพียงงานอดิเรกแสนง่ายที่เลน่าสามารถจัดการได้ด้วยปลายเท้า สุดแสนธรรมดาของเธอ ความไม่ธรรมดาของหญิงสาวชาวสวีเดน ที่ชื่อว่าเลน่าไม่ได้มีเพียงเหรียญรางวัลจากการแข่งขันว่ายน้ำระดับชาติหรือสถิติการทัวร์คอนเสิร์ตกว่า 200 รอบทั่วโลก ความไม่ธรรมดาของเธออยู่ตรงที่เธอเกิดมาพร้อมกับความพิการของร่างกาย ทว่าเธอสามารถใช้ความพิการสร้างสิ่งอัศจรรย์ให้แก่โลกใบนี้ได้อย่างน่าเชื่อ เลน่าเกิดมาโดยไร้แขนทั้งสองข้าง ส่วนขาซ้ายของเธอก็สั้นกว่าปกติ สิ่งที่สมบูรณ์ในชีวิตเธอที่พระเจ้ามอบให้คือ ขาซ้ายอันแข็งแรงและครอบครัวที่พร้อมจะเข้าใจ เลน่าบอกกับเธอว่า หากเป็นครอบครัวอื่น ๆ เมื่อเห็นความผิดปกติที่เกินจะเยียวยาอย่างเธอ ผลผลัพธ์คงจบลงด้วยการถูกส่งตัวไปอยู่ในสถานดูแลเด็กพิการคนอื่น ๆ ด้วยครอบครัวของเธอไม่เคยเห็นว่าความพิการเป็นอุปสรรคในการดำเนินชีวิต ตรงกันข้าม พ่อแม่ของเลน่ากลับเลี้ยงดูเธอไม่ต่างจากเด็กปกติทั่วไป     พ่อของเลน่าพาเธอไปหัดว่ายน้ำตั้งแต่ 3 ขวบ เธอต้องกินข้าวเอง แต่งตัว ไปโรงเรียน ไปออกค่ายเอง โดยที่ไม่มีพ่อแม่หรือพี่เลี้ยงคอยช่วยเหลือ พออายุครบ 18 ปี เลน่าถูกคัดตัวเข้าร่วมทีมชาติสวีเดน […]

keyboard_arrow_up