เกมกรรมของคนลวง บทเรียนชีวิตของอดีต เด็กเสี่ย

บทเรียนชีวิตของอดีต เด็กเสี่ย
บทเรียนชีวิตของอดีต เด็กเสี่ย

เกมกรรมของคนลวง บทเรียนชีวิตของอดีต เด็กเสี่ย

เกมกรรมของคนลวง บทเรียนชีวิตของอดีต เด็กเสี่ย

ฉันเคยอยู่จุดสูงสุดของชีวิต มีเงินใช้หลายล้านเพราะหลอกเอาเงินจากคนที่รักและดีกับฉันที่สุด แต่แล้ววันหนึ่งกฎแห่งกรรมก็เริ่มทำงาน จากคนที่มีเงินใช้เป็นล้าน ทุกวันนี้เหลือเพียงเงินหลักร้อยเพื่อดำรงชีวิต

คุณย่าเลี้ยงดูฉันเป็นอย่างดีมาตั้งแต่เกิดฉันไม่รู้ว่าคุณพ่อคุณแม่ของตัวเองเป็นใครแต่ฉันก็มีความเป็นอยู่ที่ดี ผลการเรียนของฉันจัดอยู่ในเกณฑ์ดีมาตลอด จนกระทั่งเทอมสุดท้ายก่อนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ฉันติดเพื่อน โดดเรียนบ่อยมากจนทำให้เรียนไม่จบ

หลังจากนั้นไม่นานคุณย่าก็เสีย ญาติพี่น้องไม่มีใครรับอุปการะฉันต่อ ทุกคนโทษฉันเป็นเสียงเดียวกันว่า

“ย่ารักแกมาก แต่แกก็ทำให้ท่านเสียใจ เพราะแก คุณย่าถึงต้องตาย”

ฉันเสียใจที่คุณย่าจากไป ฉันรักท่านมาก เพราะตั้งแต่จำความได้ก็มีแต่ท่านที่อยู่ข้างฉันมาตลอด เมื่อไม่สามารถไปอยู่บ้านญาติคนไหนได้ ฉันตัดสินใจไปอยู่บ้านเพื่อนคุณพ่อคุณแม่ของเพื่อนต้อนรับฉันอย่างดี ฉันเริ่มชีวิตใหม่ด้วยการเป็นพนักงานห้าง

ทำงานไม่นานก็พบรักกับผู้ชายคนหนึ่ง เขาชื่อต้น เรารักกันมากจนคิดลงหลักปักฐานด้วยกัน ฉันย้ายออกจากบ้านเพื่อนมาสร้างครอบครัวใหม่ เรามีลูกชายด้วยกัน 1 คน ฉันมีความสุขกับชีวิตใหม่ แต่พอลูกชายอายุ 3 ขวบ ต้นก็ไปมีผู้หญิงคนอื่น ฉันเสียใจมากข้าวปลาไม่กิน เกือบจะฆ่าตัวตาย เมื่อพ่อแม่ของเพื่อนที่ฉันเคยไปอาศัยอยู่ด้วยทราบข่าวท่านรีบโทร.มาให้สติ ฉันจึงสงบสติอารมณ์แล้วตั้งต้นใหม่อีกครั้ง ตัดสินใจเลิกกับสามีอย่างเด็ดขาด ส่วนลูก บ้านของต้นนำไปเลี้ยงเพราะคิดว่าฉันคงเลี้ยงดูไม่ไหว

ฉันกลับมาตั้งต้นใหม่ หลายคนมักพูดว่า ฉันเป็นผู้หญิงสวย รูปร่างดี ฉันลองไปสมัครงานเป็นพนักงานต้อนรับที่ร้านอาหารไม่นานก็มีผู้ชายคนหนึ่งมาชอบฉัน เขาแก่กว่าและร่ำรวยมาก ฉันเรียกเขาว่าป๋า แม้ฉันไม่ได้คิดอะไรกับป๋าเลย แต่เขาก็ให้เงินฉันใช้ตลอด ฉันสามารถใช้เงินฟุ่มเฟือยได้เต็มที่เท่าที่ต้องการ

ระหว่างทำงานที่ร้านอาหารฉันติดยาเสพติด เพราะเด็กเสิร์ฟมาชวนให้ลอง โดยเอาเงินที่ป๋าให้ไปซื้อยา ใช้ของแบรนด์เนม ใส่ทอง เรียกได้ว่าเป็นช่วงชีวิตขาขึ้นที่ฉันมีความเป็นอยู่สุขสบายที่สุดก็ว่าได้ ฉันใช้ชีวิตแบบนี้ไปเรื่อย ๆ โดยได้เงินจากป๋ามาจุนเจือชีวิตทั้ง ๆ ที่เขาไม่ได้อะไรจากฉันเลย บางครั้งเขาขอนอนด้วย ฉันก็หลีกเลี่ยง อ้างสารพัด แต่ป๋าก็ยังแสนดีส่งเงินให้ใช้ไม่ขาด

วันหนึ่งคนรู้จักแนะนำผู้ชายคนหนึ่งให้ฉัน เขาเพิ่งออกมาจากคุก ชื่อว่าศักดิ์ ฉันชอบเขาทันที เขามีลายสักเต็มตัว พูดเก่งสนุกสนาน เฮฮา เราตกลงเป็นแฟนกันแล้วก็เสพยาทั้งคู่ ระหว่างนั้นฉันออกจากงานร้านอาหารมาทำงานร้านสนุกเกอร์ แต่ยังแอบติดต่อกับป๋าเพื่อขอเงินมาใช้อีกเช่นเคย แต่ป๋าไม่รู้ว่าฉันแอบมีสามี พอศักดิ์จับได้ว่าแอบคุยกับป๋า เขาก็ซ้อมฉัน ขังฉันไว้ในบ้าน

วันหนึ่งเขาพาฉันออกไปข้างนอก เราขี่รถมอเตอร์ไซค์คนละคันแล้วไปเจอด่านตำรวจ ศักดิ์โดนจับเพราะมียาบ้าอยู่กับตัว 20 เม็ด ส่วนฉันไม่มีจึงรอดตัวไป

หลังจากศักดิ์ไปอยู่ในคุก ฉันเพิ่งรู้ว่าตัวเองท้อง ฉันขายรถมอเตอร์ไซค์ที่มีเพื่อนำเงินมาจับจ่ายใช้สอย เมื่อเงินหมดก็ขอเงินป๋า โดยบอกว่าไม่สบายบ้าง ทำทองหายบ้างโกหกสารพัดเพื่อให้ได้เงิน ประกอบกับช่วงนั้นป๋าไม่ได้มาเจอฉัน เขาจึงไม่รู้ว่าฉันท้อง

หลังคลอดลูกคนที่ 2 ไม่นาน ทางบ้านศักดิ์ก็ขอลูกไปเลี้ยง ฉันยอมให้ลูกไปอยู่กับเขาเพราะรู้ว่าลูกควรมีชีวิตที่ดี

ต่อมาไม่นานนัก ผู้ชายอีกคนก็เข้ามาในชีวิตของฉัน เขาชื่อเดช เราคุยกันไม่ถึงหนึ่งเดือนจึงนัดเจอกัน หลังจากนั้นเขาเริ่มไม่รับสาย ฉันไม่สบายใจจึงไปหาเดชที่ทำงานก็ไปเจอน้องชายของเดชยืนอยู่แถวที่ทำงานของพี่ชาย ฉันมองน้องชายของเดชอย่างตั้งใจ มองไปมองมาก็รู้สึกชอบ ยิ่งเห็นรอยสักรูปมังกรตรงอกก็ยิ่งชอบ ในใจคิดว่า

“เอาวะ ไม่ได้พี่เอาน้องก็ยังดี”

จากนั้นฉันเริ่มปฏิบัติการจีบผู้ชายคนนี้ที่มีชื่อว่าดอนได้สำเร็จ เราตกลงอยู่ด้วยกัน เขาเช่าทาวน์เฮ้าส์อยู่กับญาติ ออกค่าเช่ากันคนละหกพันบาท เมื่อฉันมาอยู่ด้วย ฉันออกค่าใช้จ่ายส่วนของดอน โดยโทร.ขอเงินป๋า เช่นเคย ป๋าก็ยินดีโอนให้อย่างไม่เกี่ยงงอน

ขณะอยู่กับดอน เราเสพยาทั้งคู่และเสพกันอย่างลืมวันลืมคืน พอยาหมด ฉันก็โทร.ขอเงินป๋า บางครั้งป๋าก็ขับรถเอาเงินมาให้ ดอนรู้เห็นทุกอย่าง เขาชะโงกมองมาจากระเบียงชั้น 3 ตอนป๋ามาหา แต่ป๋าไม่เห็นเขาฉันเอาเงินที่ได้จากป๋าไปซื้อยามาเสพอย่างต่อเนื่อง จากที่เป็นคนสวย ร่างกายก็ทรุดโทรมจนแทบไม่เหลือเค้าเดิม

วันหนึ่งป๋านัดฉันออกมาเจอแล้วบอกว่า มีคนบอกว่าฉันมีสามีแล้ว ทำไมต้องหลอกลวงเขา จากนั้นเขาหยิบมีดโกนออกมาฉันเห็นดังนั้นก็ไม่ได้คิดหนี เพราะสิ่งที่ป๋าพูดคือความจริง ฉันยื่นหน้าไปหาป๋า บอกเพียงว่า

“ทำสิคะ”

ฉันเห็นน้ำตาลูกผู้ชายไหลรินเป็นสายเขาวางมีดแล้วพูดว่า

“พอกันทีนะ มันจบแล้ว”

หลังจากป๋าบอกลา ชีวิตของฉันก็เปลี่ยนไปตลอดกาล ฉันไม่มีเงินเก็บแม้แต่บาทเดียว เพราะเงินที่ป๋าให้ ฉันเอาไปซื้อยาเสพหมด เมื่อฉันไม่มีเงินช่วยจ่ายค่าเช่าทาวน์เฮ้าส์ให้ญาติของดอน เขาก็ไม่ให้ฉันกับดอนอยู่ต่อ เราสองคนไม่มีเงินติดตัว เดินระเหเร่ร่อน ไม่ได้อาบน้ำ 10 วัน อาศัยพักตามสนามหญ้าบ้างเพื่อให้หายเหนื่อย จนมาเจอห้องพักห้องหนึ่ง ฉันต่อรองกับเจ้าของห้องพักว่าขออาศัยก่อน เดี๋ยวทำงานแล้วจะเอาเงินค่ามัดจำมาให้ โชคดีที่เจ้าของตกลง ห้องเช่าแห่งนั้นเป็นห้องเปล่า ๆ ฉันกับดอนใช้ขันหนุนต่างหมอนเพราะไม่มีทางเลือกที่ดีกว่านี้

จากนั้นฉันกับดอนได้งานเป็นพนักงานเสิร์ฟที่ร้านเหล้าปั่น ฉันท้องลูกคนที่ 3 เราได้ค่าแรงคนละ 300 บาท แต่ก็ยังไม่เลิกเสพยาสุดท้ายไม่มีเงินจ่ายค่าเช่าห้อง โดนไล่ออกดอนตัดสินใจกลับไปอยู่บ้านที่ต่างจังหวัดโดยพาฉันไปด้วย

เมื่อกลับมาอยู่ต่างจังหวัด เป็นช่วงที่พ่อกับแม่ของดอนไปทำงานที่จังหวัดอื่น ฉันกับดอนยังคงเสพยาอย่างต่อเนื่องแม้จะท้องอยู่ก็ตาม ดอนหาเงินโดยเอาของที่มีในบ้านไปขายเพื่อซื้อยา ไม่ว่าจะเป็นครก สากกะเบือ หม้อ แม้แต่เหล็กที่วางหลังคาบ้านก็ยังงัดไปขาย เราใช้ชีวิตแบบนั้นจนลูกคลอดจากนั้นไม่นานก็ท้องลูกคนที่ 4 แต่พอมีลูกคนนี้ฉันเริ่มอยากหยุดเล่นยาแล้ว พอคลอดลูกออกมาทุกอย่างยังคงเป็นปกติ จนกระทั่งท้องลูกคนที่ 5 ดอนก็ไม่ค่อยกลับบ้าน

ชาวบ้านละแวกนั้นมองฉันด้วยสายตาแปลก ๆ เหมือนจะสมเพช แต่ก็ไม่มีใครปริปากพูดอะไร ดอนไม่มาดูแลฉันระหว่างที่ฉันท้อง ทั้ง ๆ ที่ฉันมีอาการประหลาดน้ำเหลืองไหลตามแขน ขา บางวันก็จูงลูกสองคนพร้อมลูกในท้องออกเดินตามหาดอนทั้ง ๆ ที่น้ำเหลืองไหลไม่หยุด

วันหนึ่งฉันไปอนามัยประจำหมู่บ้านเจอผู้หญิงคนหนึ่ง เธอเดินเข้ามาหาฉันแล้วพูดว่า

“เธอเป็นแฟนดอนใช่ไหม เราก็เป็นแฟนดอนเหมือนกัน เดี๋ยวเราไปอยู่ด้วยนะ เราอยู่ร่วมกันได้ไหม”

ฉันน้ำตาไหลไม่หยุด เสียใจจนจุกพูดไม่ออก ในที่สุดผู้หญิงคนนี้ก็มาอยู่กับฉันและแฟนอีก ทั้งยังนอนที่ที่ฉันเคยนอน ส่วนฉันต้องออกมานอนกางมุ้งกับลูกอีกห้องหนึ่ง

ระหว่างนี้ฉันยังโชคดีอยู่บ้าง แม่ของศักดิ์ที่อยู่ในคุกติดต่อมาว่า ลูกชายของเขาเป็นห่วงฉัน จึงฝากแม่โอนเงินมาให้ ฉันต้องแอบใช้เงินไม่ให้ดอนรู้ และทนอยู่สภาพแบบนั้นจนคลอดลูกคนที่ 5 จึงคิดว่าจะเข้ากรุงเทพฯ จึงตัดสินใจลองโทร.หาป๋าอีกครั้งเพื่อขอความช่วยเหลือ แม้ป๋าจะไม่ยินดีที่จะช่วยเหลือเรื่องการเงินแล้ว แต่เขาก็ติดต่อผู้ชายดี ๆ ให้คนหนึ่ง เขาคนนี้มีชื่อว่า พล พอฉันได้คุยกับพล ฉันบอกเขาตรง ๆ ว่าชีวิตฉันเป็นอย่างไร เขาก็ส่งเงินมาให้ใช้

เมื่อร่างกายฉันพร้อมเดินทาง ขณะนั้นพ่อแม่ดอนเพิ่งกลับมาบ้านที่ต่างจังหวัดพอดีทั้งสองรับเลี้ยงลูกของฉันไว้ 2 คน มีเพียงลูกคนที่ 5 เท่านั้นที่ฉันพามากรุงเทพฯด้วย

ทุกวันนี้ฉันมีชีวิตใหม่ พลดูแลฉันและลูกดีมาก ส่วนฉันก็ทำงานสุจริต แม้ได้เงินเพียงวันละสามร้อยบาท แต่ฉันก็ทำด้วยความเต็มใจ ฉันเลิกยาเสพติดเด็ดขาด คิดวางแผนให้ลูกมีอนาคตที่ดี ถึงฉันไม่ได้ดูแลลูกอีก 4 คนด้วยตัวเอง ก็โทร.ไปคุยกับลูกอย่างสม่ำเสมอ

เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น ฉันเชื่อว่าเป็นเรื่องของเวรกรรม ฉันเคยหลอกเงินเสี่ยสามล้านกว่า ๆ แต่ทุกวันนี้ฉันหาเงินเลี้ยงชีพได้วันละสามร้อยบาทเท่านั้น และผลกรรมที่ฉันหลอกเสี่ยว่าไม่มีใคร ก็ทำให้แฟนเก่าของฉันไปมีคนอื่น

ต่อจากนี้ฉันจะตั้งมั่นสร้างความดี เพื่ออนาคตที่ดีของลูกและชีวิตในวันข้างหน้าของฉัน จะได้ไม่ผิดพลาดเหมือนที่ผ่านมาอีกต่อไป


ข้อคิดจากพระดร.นิตินัยอุดมกันวัดป่าเมตตาวนารามห้วยไร่อำเภอพานจังหวัดเชียงราย

จะพบว่าเริ่มต้นเสียเพราะเพื่อน เชื่อคำเพื่อน สุภาษิตที่ว่าคบคนพาล พาลพาไปหาผิด คบบัณฑิต บัณฑิตพาไปหาผล แต่ในความโชคร้ายก็มีความโชคดีที่มีคนอุปถัมภ์และคอยเตือนสติ สติตัวนี้เป็นสิ่งสำคัญ เพราะสติเป็นสิ่งที่คอยยับยั้งชั่งใจให้คิดก่อนตัดสินใจทำการใดๆ ลงไป ถ้าขาดสติและสัมปชัญญะแล้ว ย่อมทำสิ่งที่ชั่วช้าลามกได้

อนึ่ง การเสพยาเสพติดนั้นเป็นสิ่งที่พาไปสู่ทางที่เสื่อม ทำให้ขาดสติสัมปชัญญะและเสียทรัพย์สินเงินทอง และเมื่อเสพยาเสพติดแล้วขาดสติยั้งคิดทำให้ทำผิดศีลผิดธรรม โดยเฉพาะทำผิดศีล 5 หนึ่งในศีล 5 คือโกหกหลอกลวง เรื่องนี้โกหกเพื่อให้ได้มาซึ่งทรัพย์สินเงินทอง ทำให้คนที่รักและเมตตามีบุญคุณต่อตัวเองเสียใจ สุดท้ายเลยพลาดโอกาส เสียคนดีๆ ไปจากชีวิต แต่ก็ยังสามารถกลับใจมาเป็นคนดี เชื่อในกฎแห่งกรรมที่ว่า “ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว” เป็นจริงดังคำสอนของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย


เรื่อง พริ้งพราว เรียบเรียง อุรัชษฎา ขุนขำ
ภาพ อดิศักดิ์ บุญปราศภัย ผู้ช่วยช่างภาพ จิราพร ปานสุข สไตลิสต์ ณัฏฐิตา เกษตระชนม์ แบบ แพทตี้


บทความน่าสนใจ

Dhamma Daily : เรื่องของ เวรกรรม จะพิสูจน์ได้อย่างไร

กฏแห่งกรรม ยุติธรรม เสมอ (กรรมตามสนอง)

6 พฤติกรรม ที่มิควรเอาแบบอย่าง จากละครบุพเพสันนิวาส

keyboard_arrow_up